Op Twitter plaats ik vaak de sneer “Nou valt het masker af“, wanneer er weer eens ophef is over iets racistisch dat Geert Wilders heeft gezegd of over een asociaal plan van de VVD. Mijn punt is dat iedereen blijft hangen in haar verontwaardiging over Domrechts. We weten dat Thierry Baudets Forum voor Democratie met het nazisme flirt, hoe vaak ga je daar nog geschokt over zijn? Hoe vaak ga je nog brullen over het racisme van Wilders? Waarom blijf je maar kwaad worden over de provocaties van Raisa Blommestijn?
Twee weken geleden werd opeens UvA-docent Laurens Buijs een bekende Nederlander met zijn gezeur over woke, ik heb daar in tweestukjes aandacht aan besteed, die gaan vooral over de domme manier waarop er op hem wordt gereageerd, maar de rest van Nederland blijft zijn tweets maar rondpompen. O, kijk nou toch wat hij weer schrijft, zie toch wat een foute gast dat is. Is Raisa weer op televisie geweest, rent iedereen dáár weer naartoe.
Gewoon gezellig
Er is nu een club die racistische boodschappen op gebouwen projecteert, op de Erasmusbrug en op het Anne Frank-huis, en die daar ontzettend veel media-aandacht voor krijgt. En dan ontdekt iemand weer een nieuwe groep neo-nazi’s en gaat iedereen weer “O, wat verschrikkelijk allemaal”. Maar nazi’s en neo-nazi’s bestaan al heel lang en ze vinden al heel lang hetzelfde. Holocaust-ontkenning is niks nieuws, racisme is niks nieuws en ja, al die FvD’ers zijn heel erg fout. Maar wat ga je eraan dóen? Wanneer ga je die verontwaardiging omzetten in daden?
Nooit, vrees ik. De verontwaardiging over extreemrechts is een industrie. Ze levert clicks op en hoge kijkcijfers en het voelt lekker om een Gutmensch te zijn, om moreel superieur te zijn aan Baudet en Annabel Nanninga. Het is eigenlijk heel gezellig, samen met iedereen boos te zijn op Baudet en Willem Engel en op wappies. Je zou niet meer zonder ze kunnen. Je mist ook geen uitzending van Ongehoord Nederland.
Het zijn bekende Nederlanders, die nazi’s. Die baby’s krijgen en poezen hebben en als iemand wat over de baby van Baudet zegt wordt ie streng terechtgewezen, we gaan geen lelijke dingen over het kind van Baudet zeggen. En als één van de poezen van Wilders jarig is, dan lezen we over de felicitaties die hij kreeg. Joost Eerdmans is een antisemiet maar ook gewoon een hele gezellige gast die DJ is en wat is Rutger Castricum knap geworden, zeg! Opeens loopt iedereen weg met Rutger Castricum. Hij zit in een nieuw programma van Diederik Ebbinge, zie je ‘m hartelijk lachen met Hanneke Groenteman. “Kijk eens twitter: Links en Rechts vinden elkaar aardig! #zokanhetook”. Zondag op TV, komt dat zien. God, Peter, wat ben je weer lekker constructief. Peter is niet gezellig, Peter is rancuneus.
Een neger omdat het moet
Castricum is de gast die op televisie zwarte mensen op straat aansprak dat het geen weer voor een zwarte was of gewoon om ze voor “neger” uit te schelden. Mensen met de verkeerde mening kregen een bezoekje met draaiende camera van hem, werden ze even door hem geïntimideerd, moesten ze daarna een poosje onderduiken of het land uit. Een klootzak die vrouwen toeriep dat er een piemel in moest omdat ze opkwamen voor “rapefugees” werd door hem geportretteerd als een liefdevolle huisvader die niet tegen onrecht kon.
Maar kom, we nodigen hem gezellig uit in ons kletsprogramma, we drinken een borreltje, lekker lachen, grapje maken. Moehaha! “O dat racisme! God, die antisemieten! Uit de Arabische wereld overgewaaid, hè. Net als homofobie en criminaliteit!” En dan straks weer janken dat extreemrechts zoveel zetels heeft.
Dat nazi’s antisemitische teksten op het Anne Frank-huis projecteren is niet schokkend. Ze bekladden al tientallen jaren Joodse grafstenen en gebedshuizen met hakenkruizen. Dat de PVV islamofoob en racistisch is, is ook niet schokkend meer. Ja, Raisa Blommestijn is een racist, Laurens Buijs is extreemrechts, het Forum krijgt waarschijnlijk geld uit Moskou. We weten het nou wel.
Racistische fascist
Maar wat echt schokkend is, is dat racisme is genormaliseerd. Vroeger had je Rock Against Racism, nu kun je alles wel racisme noemen. Nu ben je “andersdenkend” als je vluchtelingen voor ongedierte uitscheldt en continu haatzaait tegen moslims. Hoe komt dat, denk je? Hoe komt het dat je de slechterik bent als je Wilders een racistische fascist noemt?
Omdat je de verjaardag van zijn kutpoezen viert, daarom. Omdat je lekker jolig aan de borreltafel zit met een hufterjournalist van een racistische omroep. Omdat je Joost Eerdmans uitnodigt om zijn plan toe te lichten voor het outsourcen van ons vluchtelingenprobleem aan Rwanda. De politicus die voorstelt om een hek om Europa heen te bouwen, wordt niet met pek en veren bedekt, nee, de politicus die zich ertegen uitspreekt, dát is een kutheks en een kankerhoer.
Maar ach, joh, nodig gewoon die Powned-hufter uit, keuvel lekker met die plaatjesdraaiende antisemiet, en Wilders móet toch ook al vijftien jaar beveiligd worden?
Reacties uitgeschakeld voor [Artikel Frontaal Naakt]/Racisme is gezellig
Van de problematiek rond de stikstofuitstoot en de boerenprotesten [1] ben ik niet erg goed op de hoogte.
Wel lees ik minder vriendelijke dingen over protesterende boeren en hun problematiek bij door mij doorgaans gewaardeerde auteurs/activisten [2]
Zelf ben ik er nog niet uit, maar wel denk ik, dar de zaak veel genuanceerder ligt
Maar nogmaals:
Omdat ik er nog te weinig vanaf weet, behalve dat het mij natuurlijk wel
aangrijpt als ik lees over zelfdodingen bij boeren, die geen gat meer zien
in hun situatie [3], zal ik verder niet op de Boerenproblematiek [kunnen] ingaan.
Wellicht komt dat later nog in een artikel, als ik mij er verder en beter in
verdiept hebt.
TOT DAN!
Nu over iets anders.
Vrijwel iedereen, en zeker mijn lezers, zijn er wel van op de hoogte, dat Neerlands premier Mark Rutte op 19 december anno Domini 2022 namens
de Nederlandse regering excuses heeft aangeboden voor het Nederlandse
Slavernijverleden [4]
Een indrukwekkend moment, een Historisch Moment ook, omdat nu
hoe dan ook, eindelijk, al was het rijkelijk laat, excuses werden
aangeboden voor het Nederlandse aandeel aan de transatlantische slavernij en slavenhandel, die misdaad tegen de Menselijkheid.
GOED ZO
Indrukwekkend ook, omdat Rutte daarover weleens anders heeft gedacht [5]
CAROLINE VAN DER PLAS
En dat brengt mij op Caroline van der Plas, voorvrouw en Tweede Kamerlid
voor de BoerBurgerBeweging [BBB} [6]
En opnieuw:
Door mij zeer gewaardeerde activisten/auteurs laten zich verre van vriendelijk
over haar uit [7], tot zelfs van het hebben van een ”fascistische inslag” [8]
Ik citeer Peter Storm:
”Voor wie bijvoorbeeld twijfelt aan de fascistische inslag van Caroline van der Plas en haar BBB, even dit citaat van haar: ‘Het gaat dus inderdaad niet om de natuur. Het gaat om goedkoop landbouwgrond opkopen voor huizen voor die miljoenen mensen die nog in NL gepropt moeten worden”
[9]
Een fraaie opmerking is dit niet, want het verwijst inderdaad naar migranten [nog los van het feit, dat het inderdaad onzin is, numeriek in ieder geval] [10], maar toch
ben ik van van der Plas’ ”fascistische inslag” nog
lang niet zeker, want daar is echt wel meer voor nodigdan je als Kamerlid vaak een foute en naar mijnmening onwelgevallige hoek te laten aanleunen [11], hoewelze daar zelf niet altijd blij mee lijkt [12]Want om door mij althans van fascisme te worden beschuldigd is o.a. nodig:
Superioriteitswaan, een systematische hetze tegen een gecreeerde zondebok, een obsessie met het echte/
taalgebruik, systematische uitsluiting van groepen in de samenleving,
oproepen tot een hetze tegen gecreeerde zondebokken
Daarvan heb ik bij van der Plas te weinig gemerkt om haar een ”fascistische inslag” toe te dichten.
En tenminste ik heb nog niet eerder gehoord van iemand met een
”fascistische inslag”, die bezwaren uit tegen racistisch gedrag, zoals
Caroline van der Plas WEL gedaan heeft [13]
Goed, maar ik ben nooit te oud om te leren en de Tijd zal het leren en merk
ik dat, dan zal ik niet aarzelen, haar hier op deze website van katoen te geven.
Maar neen, in tegenstelling tot wat een aantal links-progressieve schrijvers
over haar zegt/schrijft, heb ik een ander oordeel.
En dat houdt hier een compliment in
Namelijk het feit, dat zij, na een aanvankelijke tegenstander te
zijn geweest van excuses voor het Nederlandse slavernijverleden, op
19 december 2022 namens de Nederlandse regering aangeboden
door minister-president Mark Rutte [14], trouwens ook ooit
een tegenstander van excuses [15], tijdens een debat erkende,
tot een ander oordeel te zijn gekomen.
Ik citeer van der Plas:
”:Eh, voorzitter en inwoners van Nederland.
Eh, zelf ben ik bezig met het uitzoeken eh waar mijn voorouders allemaal
vandaan komen en eh daar heb je allemaal hele mooie, hele mooie sites voor en eh, het is heel leuk om te zien, dat ik al
is heel leuk om te zien, dat ik al echt tot in 1700 kan kijken en dat ik eh, nou ja
kan zien waar ze woonden, wat ze deden en eh, [0.48] mevrouw Simons raakte mij een paar maanden geleden heel erg in een debat, ik had er nooit bij
stilgestaan, en ze zei, ja, eh, ik kan eigenlijk alleen maar tot mijn overgrootmoeder gaan en voor de rest, ja, weet ik het niet.
[1.00]
En dat was voor mij wel een beetje een eye opener.
Want ik zal je eerlijk zeggen, ik was echt wel met, ook wel echt
wel met gestrekt been over excuses, is dat allemaal nodig en wat een onzin
allemaal, maar dat heeft mij wel eh, eigenlijk wel anders doen denken.
Eh, dus dat vind ik heel waardevol en ik vind ook, dat we moeten beseffen, dat wij dat dus wel allemaal kunnen he, dat uitzoeken van voorouders, het is
misschien maar een heel klein iets, maar ik kan me heel goed voorstellen,
dat het voor mensen, die dat niet kunnen, dat dat, ja, dat het gewoon heel
pijnlijk of erg (?) is, want die hebben geen keus, die kunnen het gewoon
niet. Punt. [1.36]
Wat me ook heel erg raakte eh, eh, wat mevrouw Simons ook heeft gezegd,
eh, dat is, eh, ik geloof dat haar oma dat ….verteld aan haar of gezegd eh,
Sylvana het is niet dat dat 150 jaar geleden is afgeschaft, het is het punt,
dat het 350 jaar heeft geduurd en ook daarvan dacht ik: ja…..
En dat zijn dingen waarover ik dus zelf eigenlijk nooit over na heb gedacht
en daarom vind ik het heel goed, dat wij dat debat voeren……..[16]
…..
……
” En volgens mij heeft niemand gezegd, dat alle Nederlanders moeten
buigen of knielen of persoonlijk excuses moeten aanbieden.
Volgens mij is er gevraagd om namens de regering excuses aan te bieden
voor wat wij in die tijd hebben gedaan, nou die mensen, die in die
tijd in de regering zitten, die kunnen dat niet meer, die liggen al even (?)
onder de grond, maar onze regering kan dat wel, dus eh, ik ben ook helemaal
dus niet tegen excuses eh aanbieden voor het slavernijverleden. [17]
WELL DONE!
Want aan alles kun je zien en horen, dat het slavernijverleden en debatten
over racisme en inclusie ver van Caroline van der Plas af staan
Ze zei het zelf in het aangehaalde debat, dat ze niet eerder had stilgestaan
bij de impact van 350 jaar slavernijverleden [18] en het blijkt ook uit
haar debatbijdrage over Oekraiense asielzoekers, waarin ze refereerde
aan racistische uitingen van sommige Oekraiense leerlingen tegenover
” leerlingen met een donkere huidskleur’ [19], iets wat allang niet
meer zo wordt aangeduid.
Des te meer te waarderen is het, dat zij ruiterlijk kan toegeven, er eerst
”met gestrekt been” tegen de excuses te zijn ingegaan [20], maar daar
nu, geraakt door de opmerkingen van Sylvana Simons [voorvrouw Bij1] [21], vanaf gestapt te zijn en nu voor excuses is [22]
Dat is een stap, een belangrijke stap, die dus een complimentwaard is! WEL moet zij naar mijn mening nog wel wat leren:Zo toonde zij zich een tegenstander van het kabinetsbesluit, eenBewustwordingsfonds van 200 miljoen op te richten [23], waaroverzij opmerkt:”
Eh, nog even over het Fonds
Ja, daar ziet eh BBB helemaal niks in.
We hebben zol ongelooflijk veel subsidiepotjes in Nederland, d’r zijn
miljoenen, tientallen, misschien wel honderden miljoenen beschikbaar
voor mensen, die iets willen met bewustwording en die kunnen gewoon
daarvoor een subsidie aanvragen en ik vind het in deze tijd
van koopkracht en mensen, die hun rekeningen niet kunnen betalen
vind ik het ook eigenlijk niet kunnen, dat we dan 200 miljoen extra gaan
uittrekken voor zo’n fonds.[4.24] [24]
Uit deze anti Fonds stellingname blijkt wel, hoever nog de impact van
het slavernijverleden, kolonialisme en de doorwerking in racisme
en achterstelling afstaat van Caroline van der Plas.
Hoe weinig zij zich kennelijk nog realiseert wat de impact is van
het beschouwd te zijn als Ding, als Werktuig, gedehumaniseerd te
zijn en honderden jaren voor niets gewerkt te hebben, ten
behoeve van de onderdrukker [25]
En of je nu voor zo’n Fonds bent of voor Herstelbetalingen [26]
,waarvan ik persoonlijk een voorstander ben, de impact grijpt diep in, voelt diep en heeft nog in het heden bittere sporen achtergelaten, niet alleen
vanwege de Misdaad der Slavernij op zich, maar zijn lelijke Vruchten
als kolonialisme, witte superioriteitswaan, racisme, achterstelling
Dat realiseert van der Plas zich nog veel te weinig
Maar toch complimenten vanwege haar veranderde stellingname
En de moed, haar eigen aanvankelijk Foute Standpunten te
DE BUHNE ALS GEZWEGEN WORDT OVER MODERNE SLAVERNIJ”
[Caroline van der Plas, BBB]
”Dank u wel.
Allereerst dank aan de collega Kamerleden voor de eh coulance dat is
heel fijn zeker voor kleine partijen, maar ik denk, dat het ook een heel goeie
uitstraling is naar buiten toe, dat we hier niet alleen maar aan het vechten zijn,
maar dat we mekaar ook dingen gunnen.
Eh, dat gezegd hebbende wil ik beginnen.
Met wat ik te zeggen heb.
[0.23]
Eh, voorzitter en inwoners van Nederland.
Eh, zelf ben ik bezig met het uitzoeken eh waar mijn voorouders allemaal
vandaan komen en eh daar heb je allemaal hele mooie, hele mooie sites voor en eh, het is heel leuk om te zien, dat ik al
is heel leuk om te zien, dat ik al echt tot in 1700 kan kijken en dat ik eh, nou ja
kan zien waar ze woonden, wat ze deden en eh, [0.48] mevrouw Simons raakte mij een paar maanden geleden heel erg in een debat, ik had er nooit bij
stilgestaan, en ze zei, ja, eh, ik kan eigenlijk alleen maar tot mijn overgrootmoeder gaan en voor de rest, ja, weet ik het niet.
[1.00]
En dat was voor mij wel een beetje een eye opener.
Want ik zal je eerlijk zeggen, ik was echt wel met, ook wel echt
wel met gestrekt been over excuses, is dat allemaal nodig en wat een onzin
allemaal, maar dat heeft mij wel eh, eigenlijk wel anders doen denken.
Eh, dus dat vind ik heel waardevol en ik vind ook, dat we moeten beseffen, dat wij dat dus wel allemaal kunnen he, dat uitzoeken van voorouders, het is
misschien maar een heel klein iets, maar ik kan me heel goed voorstellen,
dat het voor mensen, die dat niet kunnen, dat dat, ja, dat het gewoon heel
pijnlijk of erg (?) is, want die hebben geen keus, die kunnen het gewoon
niet. Punt. [1.36]
Wat me ook heel erg raakte eh, eh, wat mevrouw Simons ook heeft gezegd,
eh, dat is, eh, ik geloof dat haar oma dat ….verteld aan haar of gezegd eh,
Sylvana het is niet dat dat 150 jaar geleden is afgeschaft, het is het punt,
dat het 350 jaar heeft geduurd en ook daarvan dacht ik: ja…..
En dat zijn dingen waarover ik dus zelf eigenlijk nooit over na heb gedacht
en daarom vind ik het heel goed, dat wij dat debat voeren, maar ook
met ruimte voor andere meningen he of andere standpunten.
Ik kan me namelijk ook gewoon heel erg goed voorstellen, dat er mensen in
Nederland zijn, die het, ja wel onzin vinden, die denken, ja maar waarom
moet ik nou excuses aanbieden.
[2.21] En volgens mij heeft niemand gezegd, dat alle Nederlanders moeten
buigen of knielen of persoonlijk excuses moeten aanbieden.
Volgens mij is er gevraagd om namens de regering excuses aan te bieden
voor wat wij in die tijd hebben gedaan, nou die mensen, die in die
tijd in de regering zitten, die kunnen dat niet meer, die liggen al even (?)
onder de grond, maar onze regering kan dat wel, dus eh, ik ben ook helemaal
dus niet tegen excuses eh aanbieden voor het slavernijverleden. [2.52]
Eh…we zullen het gesprek over de geschiedenis zullen we wel moeten
blijven voeren en ook op zoek blijven gaan naar elkaars verhaal en eh ik vind, dat we een debat moeten eh voeren, niet gestoeld op alles wat uit Amerika
overwaait, maar wat er hier in de samenleving wordt gedacht en gevoeld en
waarover wordt gediscussieerd.
Eh…..wat er uit Amerika…wat er op de universiteit gebeurt waait hiernaartoe
over dat komt bij ons in het Amsterdamse studenten….of in de grachtengordel,,,,
eh….maar ja buiten de Ring A10 zijn mensen eh daar helemaal niet mee bezig
en die zijn niet bezig met termen als ”white virgility” (?) of ”kritische rassentheorie” of ”dekolonisatie” eh, dus ik wil graag (?) een oproep doen
om het Nederlandse of het debat over slavernij in Nederland voeren he…het
Nederlandse debat, niet het Amerikaanse debat.
[3.56] Eh, nog even over het Fonds:
Ja, daar ziet eh BBB helemaal niks in.
We hebben zol ongelooflijk veel subsidiepotjes in Nederland, d’r zijn
miljoenen, tientallen, misschien wel honderden miljoenen beschikbaar
voor mensen, die iets willen met bewustwording en die kunnen gewoon
daarvoor een subsidie aanvragen en ik vind het in deze tijd
van koopkracht en mensen, die hun rekeningen niet kunnen betalen
vind ik het ook eigenlijk niet kunnen, dat we dan 200 miljoen extra gaan
uittrekken voor zo’n fonds.[4.24]
[4.25]
Waar ik ook aandacht voor wil vragen is eh inderdaad, moderne slavernij,
de heer Bisschop heeft het (?) net heel goed aangegeven…
Kijk, als wij excuses aanbieden voor de slavernij eh, eh, wat ik dus persoonlijk
terechte excuses vind [4.39], namens de regering, niet elke Nederlander hoeft dat persoonlijk te doen, vind ik ook, dat we eh echt de nadruk nu moeten gaan
vestigen op de moderne slavernij.
We hebben hier allemaal smartphones eh, we willen niet weten wat voor dwangarbeid daar is, kinderarbeid daarvoor is.
[4.59] En ik vind, dat als we dat niet doen, die moderne slavernij
niet benoemen, hierna, dan vind ik eigenlijk, dat die excuses dan ook maar voor de Buhne zijn geweest, want het is heel goed wat de heer Bisschop zei, wat zulllen de volgende generaties eh ja van ons vinden, als wij dat zomaar
toelaten.
Eh, ja, voorzitter tot slot, ja ik heb niet zozeer een vraag aan de minister-president of de minister maar wel aan de minister van Onderwijs, want
ik zou de minister van Onderwijs eigenlijk graag willen vragen of hij kan kijken
nadat(?) wij zeg maar in onze schoolboeken dus niet alleen zeg maar aandacht vestigen op het slavernijverleden, van toen, maar of in de schoolboeken ook
heel duidelijk gezegd kan worden, kinderen bewust kan maken, van hun consumentengedrag bijvoorbeeld en als ze een smartphone kopen
of kleding, dat zij dan ook eh, eh, ja, dat ze ook weten, dat er moderne
slavernij is en of dat in eh lesboeken terecht kan komen of dat de minister
bereid is met onderwijsorganisaties daarover te spreken, dat dat nadrukkelijk…..
EINDE YOUTUBE FILMPJE
Reacties uitgeschakeld voor Caroline van der Plas over het slavernijverleden/Een Well Done compliment!
De aankomst van een Nederlands schip met Afrikaanse totslaafgemaakten voor de verkoop, Jamestown, Virginia, 1619. (Hulton Archive/Getty Images)Beeld Getty Images
MARK RUTTE, OOIT TEGENSTANDER EXCUSES SLAVERNIJVERLEDEN…
LEZERS
Iedereen is ervan op de hoogte, dat Neerland’s premier, Mark Rutte, op
19 december 2022 namens de Nederlandse regering excuses heeft aangebden voor het Nederlandse slavernijverleden. [1]
In zijn redevoering viel echter een interessante zelfbekentenis op
Ik citeer ons premier
”Ik heb die verandering in denken ook persoonlijk doorgemaakt – daar wil ik open over zijn.Lange tijd dacht ik dat het niet goed mogelijk is op een betekenisvolle manier verantwoordelijkheid te nemen voor iets dat zo lang geleden is, en waar niemand van ons zelf bij is geweest. Lange tijd dacht ik dus eigenlijk: het slavernijverleden is geschiedenis die achter ons ligt. Maar ik had het mis.” [2]Altijd fijn, als iemand zijn ”fout” inzietDaarom hier een fragment van wat Rutte in 2016 in het programma”Zomergasten” zei over excuses van regeringswege over hetslavernijverleden LEES DIRECT HIERONDEREn geheel onderaan de Noten VEEL LEESPLEZIER ASTRID ESSED
Minister-president Mark Rutte biedt in deze toespraak excuses aan voor het handelen van de Nederlandse staat in het verleden: postuum aan alle tot slaafgemaakten die wereldwijd onder dat handelen hebben geleden, aan hun dochters en zonen, en aan al hun nazaten tot in het hier en nu. De minister-president uitte zijn excuses in het Nationaal Archief in Den Haag in aanwezigheid van vertegenwoordigers van organisaties die zich sterk maken voor erkenning van de gevolgen van slavernij.
Dames en heren, goedemiddag. En voor iedereen die meekijkt of luistert in een andere tijdzone: Bun morgu, Bon dia, Good morning,
Hier in het Nationaal Archief spreekt de geschiedenis tot ons in miljoenen documenten. En ook al horen we de ongeschreven stemmen uit het verleden niet, het verhaal dat uit al die archiefstukken naar voren komt, is niet alleen maar mooi. Het is vaak ook lelijk, pijnlijk en zelfs ronduit beschamend. Dat geldt zeker voor de rol van Nederland in het slavernijverleden. Wij, levend in het hier en nu, kunnen slavernij alleen in de allerduidelijkste bewoordingen erkennen en veroordelen als misdaad tegen de menselijkheid. Als een misdadig systeem, dat wereldwijd onnoemelijk veel mensen onnoemelijk veel en groot leed heeft gebracht, en dat doorwerkt in de levens van mensen hier en nu. En wij in Nederland moeten ons aandeel in dat verleden onder ogen zien. Daarom is het goed dat we elkaar vandaag in het Nationaal Archief ontmoeten. Hier ligt ons nationale geheugen opgeslagen. Dus dit is de plek voor nationaal gewetensonderzoek.
Hier kun je niet om de historische feiten heen. Tot 1814 werden ruim 600.000 tot slaaf gemaakte Afrikaanse vrouwen, mannen en kinderen onder erbarmelijke omstandigheden naar het Amerikaanse continent verscheept door Nederlandse slavenhandelaren. De meesten naar Suriname, maar ook naar Curaçao, Sint Eustatius en andere plaatsen. Zij werden weggerukt van hun families, ontmenselijkt, als vee vervoerd en behandeld. Vaak onder het overheidsgezag van de West-Indische Compagnie. In Azië werden tussen de 660.000 en ruim 1 miljoen mensen – we weten het niet eens precies – verhandeld binnen de gebieden die onder het gezag stonden van de Verenigde Oost-Indische Compagnie.
De getallen zijn onvoorstelbaar. Het menselijk leed dat er achter schuilgaat, is nog veel onvoorstelbaarder. Talloos zijn de overgeleverde verhalen en getuigenissen die bewijzen hoe er in het slavernijsysteem geen maat stond op wreedheid en willekeur. En dus geen maat op onrecht en pure angst. We hoeven alleen maar Anton de Koms Wij slaven van Suriname open te slaan om te lezen over de meest gruwelijke behandelingen en straffen. We lezen over geseling en marteling tot de dood erop volgde, over mensen van wie ledematen werden afgehakt, over brandmerken in het gezicht. Het lot van de ene persoon nog verschrikkelijker dan van de andere, op elke pagina onrecht en nog meer onrecht. En zoals Anton de Kom het beschreef voor Suriname, zo gebeurde het ook elders, onder hetzelfde Nederlandse overheidsgezag. We lezen het, we weten het, en toch is het afschuwelijke lot van tot slaaf gemaakte mensen nauwelijks te bevatten.
Of neem, inderdaad, de feiten zoals die uit de archieven spreken. Bijvoorbeeld uit de enorme administratie die is opgezet rond de afschaffing van de slavernij in 1863 en die hier ingezien kan worden. Pagina na pagina staan daarop per plantage en per slaveneigenaar de namen vermeld van tot slaaf gemaakten plus nog enkele andere persoonlijke gegevens. Zakelijk, systematisch, in een droge opsomming, die juist daardoor zo confronterend is, omdat het de absurditeit onderstreept van een systeem waarin de ene mens de andere mens tot handelswaar maakte. Een systeem zo onmenselijk en onrechtvaardig, dat in 1863 niet de tot slaaf gemaakten financieel werden gecompenseerd door de staat, maar de slaveneigenaren. En nog kon het hardvochtiger, nog oneerlijker, want iedereen die in Suriname in 1863 in naam vrij werd, moest gedwongen nog tien jaar lang onder staatstoezicht blijven werken. De facto betekende dat voor velen nog tien jaar langer een leven in onvrijheid, een leven onder dwang. Tot 1873. Komend jaar is dat 150 jaar geleden.
Die geschiedenis houdt ons bezig. Een complexe geschiedenis, waarin op verschillende plaatsen verschillende jaartallen en gebeurtenissen betekenis hebben. Niet alleen 1863 en 1873. Maar bijvoorbeeld ook 1860, de wettelijke afschaffing van de slavernij in toenmalig Nederlands Indië. 1814, het jaar dat ook Nederland de trans-Atlantische slavenhandel afschafte. 1848, toen op Sint Maarten de slavernij de facto voorbij was. Of bijvoorbeeld 1795, toen onder leiding van Tula op Curaçao een opstand plaatsvond die nog jaarlijks wordt herdacht. Eindeloos veel momenten, eindeloos veel verhalen, eindeloos veel geschiedenis.
Die geschiedenis krijgt de laatste jaren meer aandacht – in tentoonstellingen, in publicaties en in het maatschappelijk debat. Er vindt maatschappelijke bewustwording plaats. En daardoor ook een verandering in het denken. Dat is goed en terecht en nodig, want te lang is het stil gebleven.
Ik heb die verandering in denken ook persoonlijk doorgemaakt – daar wil ik open over zijn. Lange tijd dacht ik dat het niet goed mogelijk is op een betekenisvolle manier verantwoordelijkheid te nemen voor iets dat zo lang geleden is, en waar niemand van ons zelf bij is geweest. Lange tijd dacht ik dus eigenlijk: het slavernijverleden is geschiedenis die achter ons ligt. Maar ik had het mis. Want eeuwen van onderdrukking en uitbuiting werken door in het hier en nu. In racistische stereotypen. In discriminerende patronen van uitsluiting. In sociale ongelijkheid. En om dat te doorbreken, moeten we ook het verleden open en eerlijk onder ogen zien. Een verleden dat we delen met andere landen, waardoor onze samenlevingen voor altijd op een speciale manier met elkaar zijn verbonden. Het klopt dat niemand die nu leeft persoonlijk schuld draagt voor de slavernij. Maar het klopt ook dat de Nederlandse Staat in al zijn historische verschijningsvormen verantwoordelijkheid draagt voor het grote leed dat tot slaafgemaakten en hun nazaten is aangedaan. En dus kunnen we niet voorbij gaan aan de doorwerking van het verleden in onze tijd.
Het rapport Ketenen van het verleden van de Dialooggroep Slavernijverleden speelt een belangrijke rol in het bewustwordingsproces dat velen van ons doormaken. Dat rapport verscheen op 1 juli vorig jaar en bevatte een aantal niet mis te verstane conclusies en aanbevelingen. De drie kernwoorden zijn: erkenning, excuses, herstel. Vandaag sturen we de officiële kabinetsreactie naar de Tweede Kamer. Daarin omarmen we de analyse en conclusies van de Dialooggroep. In de tussenliggende anderhalf jaar heeft het kabinet op verschillende manieren, op verschillende plekken en met verschillende mensen en groepen over het slavernijverleden gesproken. Ik ben zelf in september jongstleden in Suriname geweest, waar ik heb geleerd hoe diep de geschiedenis nog altijd ingrijpt in het dagelijks leven van mensen, ook spiritueel. Ik heb ook geleerd hoe ervaringen, herinneringen en gevoelens per groep en per persoon kunnen verschillen. Het maakt uit of je voorouders uit Afrika werden geroofd of behoorden tot de oorspronkelijke bewoners. Het maakt uit in welk land of regio hun leven zich afspeelde. En het maakt ook uit in welke periode zij leefden.
Die historische, geografische en culturele verschillen tussen bevolkingsgroepen en mensen doen ertoe, ook in het hier en nu. En dat maakt het doen van algemene uitspraken over het slavernijverleden ook zo kwetsbaar. Want hoe doe je recht aan al die verschillen? Wat is daarvoor het beste moment? Hoe doe je recht aan alle spirituele symbolen en rituelen, die in sommige culturen zo enorm belangrijk zijn? En hoe omvat je met woorden zoveel onrecht, zoveel pijn, zoveel gruwelijkheden? Elke poging daartoe zal altijd onvolkomen zijn en nieuwe vragen en discussies oproepen. Met alle emoties die daarbij horen. Met alle beladenheid. We weten dat er niet één goed moment is voor iedereen, niet de juiste woorden voor iedereen, niet één juiste plaats voor iedereen. En ik erken dat de aanloop naar deze dag beter had gekund. Maar laat dat geen reden zijn dan maar niets te doen. We moeten met elkaar stappen vooruit zetten. We moeten met elkaar verder komen. Dus laat ons dat gesprek over het slavernijverleden alsjeblieft voeren, ook als dat een moeilijk gesprek is.
En dat gesprek begint met erkenning. Erkenning van het afschuwelijke leed dat generaties tot slaaf gemaakten is aangedaan. Erkenning van en eerherstel voor al die mensen die in verzet kwamen, zoals de dappere Marrons van Suriname. Ik noem vandaag met eerbied de namen van Tula op Curaçao, Jolicoeur, Boni en Baron in Suriname, One-Tété-Lohkay op Sint Maarten en we gedenken al die naamloos gebleven vrouwen en mannen die door de eeuwen heen heldhaftig de vrijheid zochten en daar vaak op de meest gruwelijke manier voor werden gestraft. En natuurlijk erkenning van historische verantwoordelijkheid, met de woorden die daarbij horen. Deze woorden.
Eeuwenlang hebben de Nederlandse staat en zijn vertegenwoordigers slavernij mogelijk gemaakt, gestimuleerd, in stand gehouden en ervan geprofiteerd. Eeuwenlang zijn in naam van de Nederlandse staat mensen tot handelswaar gemaakt, uitgebuit en mishandeld. Eeuwenlang is onder Nederlands staatsgezag de menselijke waardigheid met voeten getreden op de meest afschuwelijke manier. En te weinig hebben opeenvolgende Nederlandse regeringen na 1863 gezien en erkend dat het slavernijverleden een negatieve doorwerking had en heeft.
Daarvoor bied ik namens de Nederlandse regering excuses aan. Today I apologize. Awe mi ta pidi diskulpa. Tide mi wani taki pardon.
Vandaag bied ik namens de Nederlandse regering excuses aan voor het handelen van de Nederlandse staat in het verleden: postuum aan alle tot slaafgemaakten die wereldwijd onder dat handelen hebben geleden, aan hun dochters en zonen, en aan al hun nazaten tot in het hier en nu. We doen dit niet om schoon schip te maken. Niet om het verleden af te sluiten en achter ons te laten. We doen dit en we doen dit nu, om staande op de drempel van een belangrijk herdenkingsjaar, samen de weg vooruit te vinden. We delen niet alleen het verleden, maar ook de toekomst. Dus zetten we vandaag een komma, geen punt. Het gesprek over het slavernijverleden moet zo breed mogelijk worden gevoerd, niet alleen in Nederland, maar juist ook op de plekken waar het gebeurde, met iedereen die betrokken is of zich betrokken voelt. Daarom klinken de excuses die ik net uitsprak vandaag door op zeven andere plekken in de wereld, daar waar de pijn en de gevolgen van het slavernijverleden tot de dag van vandaag het meest worden gevoeld en het meest zichtbaar zijn. Ze klinken door in de woorden die worden uitgesproken door zeven vertegenwoordigers van de Nederlandse regering. In Suriname. Op Curaçao. Op Sint Maarten. Op Aruba. Op Bonaire. Op Saba. En op Sint Eustatius.
“We doen dit, en we doen dit nu, om staande op de drempel van een belangrijk herdenkingsjaar, samen de weg vooruit te vinden. We delen niet alleen het verleden, maar ook de toekomst. Dus zetten we vandaag een komma, geen punt.”
De regering wil in overleg met alle groepen en mensen uit alle landen waarmee wij dit verleden delen, intensiever werken aan meer kennis over het slavernijverleden en dus aan meer bewustwording, erkenning en begrip. Dat proces vraagt tijd en we kunnen het werk alleen in gezamenlijkheid doen. Op weg naar die belangrijke symbolische datum 1 juli 2023. Daarna, in het hele herdenkingsjaar. En in de jaren die daar op volgen. De kabinetsreactie op het rapport van de Dialooggroep Slavernijverleden gaat hier uitvoerig op in. Het belangrijkste is nu dat we alle stappen die we gaan zetten ook echt gezamenlijk zetten. In overleg, luisterend en met als enige intentie: recht doen aan het verleden, heling in het heden. Een komma, geen punt.
Met Suriname, met de Caribische delen van het Koninkrijk en met alle nazaten in Nederland werken we aan zichtbaarheid van erfgoed, aan bewustwording via onderwijs en aan wetenschappelijk historisch onderzoek. Tijdens het herdenkingsjaar zullen alle facetten van het slavernijverleden en de doorwerking in onze tijd in het volle licht staan. De Koning voelt zich persoonlijk zeer betrokken bij het onderwerp en zal op 1 juli aanwezig zijn bij de herdenking en viering in Amsterdam. En we kijken verder, over 2023 heen. Een onafhankelijk en breed samengesteld Herdenkingscomité buigt zich over de beste manier om ook in de toekomst waardig en zo veel mogelijk gezamenlijk te herdenken. En er komt een fonds voor maatschappelijke initiatieven in het hele Koninkrijk en Suriname, waarmee de doorwerking van het slavernijverleden de zichtbaarheid, aandacht en aanpak krijgt die nodig is. Het helingsproces moet nu beginnen en het programma daarvoor, schrijven we samen.
Dames en heren, Het boek van onze gedeelde geschiedenis kent veel pagina’s die ons – levend in de 21e eeuw – met verbijstering en afschuw vervullen. En met diepe schaamte. Die pagina’s wissen we met excuses niet uit en dat is ook niet de bedoeling. We kunnen het verleden niet veranderen, alleen onder ogen zien. Wat de regering vurig hoopt, wat ik ook persoonlijk vurig hoop, is dat dit moment, dat deze dag ons helpt Koninkrijksbreed en samen met Suriname en andere landen, de open pagina’s die vóór ons liggen in te vullen met dialoog, erkenning en heling. Dank u wel.
‘Ik heb die verandering in denken ook persoonlijk doorgemaakt – daar wil ik open over zijn.
Lange tijd dacht ik dat het niet goed mogelijk is op een betekenisvolle manier verantwoordelijkheid te nemen voor iets dat zo lang geleden is, en waar niemand van ons zelf bij is geweest. Lange tijd dacht ik dus eigenlijk: het slavernijverleden is geschiedenis die achter ons ligt. Maar ik had het mis.’
Opinie, gepost door: Joke Kaviaar op 10/02/2023 02:03:08
Wetten zijn er niet om mensen te beschermen. Wetten zijn er om staten en kapitalisten te vrijwaren van verantwoordelijkheid voor de gevolgen van vervuilings- en uitsluitpolitiek. Dat wordt weer eens pijnlijk duidelijk door de veroordeling van een vluchtelinge in Griekenland [1], ver buiten het zicht van Europese beleidsmakers en schrijftafelmoordenaars zoals Rutte.
Terwijl hier groot in het nieuws wordt gebracht dat “EU-landen het eens zijn geworden over een pilot om de buitengrenzen van de Europese Unie beter te bewaken” [2] wordt in het geniep een zoveelste leven verwoest, voor zover dat nog verder verwoest kon worden. Het bewaken van de grenzen is niets anders dan dodelijk beleid, gebaseerd op diep geworteld institutioneel racisme en oeroud in een nieuwe jasje gestoken kolonialisme. Daar kun je tegen vechten of je kunt simpelweg niet meer. Dat laatste overkwam een zwangere vrouw in Kamp Moria in de winter van ‘20-’21. De omstandigheden in het kamp waren dermate onleefbaar en uitzichtloos dat ze zichzelf in brand stak.
Wind, kou en regen, instortende tenten, overstromingen. Geen water of elektriciteit, geen medische zorg, warme douches. Niet voldoende toiletten, geen hygiëne. Dat is voor niemand vol te houden en deze zwangere vrouw had zelfs overgeplaatst moeten worden als lid van een extra kwetsbare groep. Maar niets van dat al. Dit kamp in Griekenland, en vele andere kampen – waarvan sommige zelfs geheim zijn – aan de buitengrenzen van Fort Europa maakten en maken deel uit van dat versterken van de buitengrenzen waarvoor Rutte en zijn medeplichtigen zich dezer dagen op de borst kloppen. We moeten immers waken voor ‘stromen’ vluchtelingen die ons bedreigen, zo horen we hier in Neederland ook continue om vervolgens de meest mensenrechtenschendende maatregelen uit de hoge hoed te toveren, zoals het onmogelijk maken van gezinshereniging, inmiddels door de rechter naar de prullenbak verwezen. De echte bedreigingen waar we mee moeten afrekenen zijn wapenhandel, oorlog en de oorzaken van klimaatverandering. En weet: de slachtoffers daarvan zijn niet in de eerste plaats in het welvarende westen te vinden. Het zijn vluchtelingen die twee keer de dupe worden van Westerse superioriteitsgevoelens en de vernietiging van de aarde door de industrieën in het globale noorden. Wat dit lage landje wel dreigt te overstromen zijn niet die vluchtelingen, maar overlopende rivieren en een stijgende zeespiegel. En vergeet niet dat ook in dit land vluchtelingen zodanig worden uitgeknepen dat zij maar een enkele druppel die de emmer doet overlopen verwijderd zijn van een wanhoopsdaad zoals die van deze zwangere vrouw, waarvan we alleen de initialen weten: M.M. Zulke wanhoopsdaden zijn namelijk geen uitzondering, ook hier niet. Wie herinnert zich nog Kambiz Roustayi die zelfmoord pleegde toen hij zichzelf op 6 april 2011 op de Dam in Amsterdam in brand stak? [3] Of die vluchteling uit Aleppo die zichzelf op 20 januari 2016 in Zaandam in het toenmalige tentenkamp in het Veldpark in brand stak, schreeuwend dat hij zijn kinderen wilden zien? [4] Kinderen die, ook op de vlucht, niet verder konden komen dan Turkije. Hoe kort van memorie kun je zijn als je bij wijze van beleid het doorreizen van gezinnen wilt tegenhouden, terrorist Van Der Burg? En hoe vaak gebeurt dit zonder dat we ervan horen? Dit beleid dat eufemistisch ‘asielbeleid’ heet, is niets anders dan vreemdelingenhaat gekleed in een legaal jasje.
M.M. stak zichzelf in Kamp Moria in Griekenland in brand. Vluchtelingen die het zagen gebeuren blusten het vuur met water. De arriverende autoriteiten arresteerden de vrouw, die het met ernstige brandwonden overleefde, wegens brandstichting en het in gevaar brengen van anderen. Nooit is er enige erkenning geweest voor deze wanhoopsdaad. In plaats daarvan wordt zij vervolgd. Gisteren, 9 januari 2023, werd zij veroordeeld. Dit berichten CPT Aegean Migrant Solidarity, borderline-europe e.V., en You can’t evict Solidarity. Omdat het gaat om een voorwaardelijke gevangenisstraf van 15 maanden, is iedereen opgelucht dat de vrouw die dankzij het werk van advocaten inmiddels met haar gezin in Duitsland woont, nu niet wordt achtervolgd door de dreiging van uitlevering en de ten uitvoerlegging van een gevangenisstraf onder ongetwijfeld opnieuw erbarmelijke omstandigheden. Haar advocaten van HIAS Greece spreken echter volkomen terecht van een politiek gemotiveerd vonnis. De vrouw had moeten worden vrijgesproken als erkenning van haar wanhoopsdaad. Een poging tot zelfmoord is niet eens strafbaar, ook in Griekenland niet. In plaats daarvan wordt de zwaar getraumatiseerde vrouw, en met haar alle vluchtelingen, opnieuw gedehumaniseerd en in dit geval gecriminaliseerd als brandstichter. Zij gaan uiteraard voor haar in hoger beroep.
Rutte en zijn medemisdadigers van Fort Europa zetten intussen hun smerige afspraken voort. “Er zal onmiddellijk substantieel Europees geld worden uitgetrokken voor bijvoorbeeld extra camera’s, patrouillewagens, wachttorens, bewaking vanuit de lucht en moderne bewakingstechnologieën”. Je kunt net zo goed muren en hekken neerzetten en dat gebeurt ook, al luidt het bericht dat over de financiering daarvan (nog) geen afspraken over zijn gemaakt.
Twee berichten op een dag. De veroordeling van een vluchteling alsof zij een misdadiger is. Het tegenhouden van vluchtelingen alsof dat een prestatie is. Als er ergens iets in brand moet, is het niet een volgende vluchteling.
CHRISTMAS MESSAGE 2022/TEN YEARS WANDERING THROUGH AMSTERDAM/TEN YEARS REFUGEE VICTIMS OF THE SADISTIC DUTCH GOVERNMENT
A Poor Couple on their way to their PLace of Birth, on the orders of a foreign occupier, who wants to registrate the occupied people.
So is nthe World.
Rulers want to have, they NEED control on everything and everyone.
It is a journey full of hardships, the Wife is pregnant and travels
on the only way poor people can, when they are not walking:
On a Donkey.
And of course she can not walk, for she is full of
Child and the Birth can happen anytime.
When they arrive in their PLace of Birth, there is nowhere a shelter
or Place and the Mother is obliged to deliver her Child in a sort
of Cave, facilitated by a compassionate innkeeper
The Couple gets a warm welcome, not by the authorities,
who don’t care about poor people [just as in our Times],
but by common people.
Like shepherds and local residents.
But also by three Wise Men, who were intrigued by a
miraculous natural phenomenon……
But Hardship is not the end of their Trouble, for the Couple has
to flee, because the occupiers puppet king wants to kill
the newborn child, since a prediction says, that a child, born in
that city, will overshadow the king, when it grows up.
They flee to Egypt, where they can take shelter until
the Danger is over.
Glad for them, that they lived two thousand years ago:
For in this Time, they were, fleeing from Asia [where their
country is situated] stopped at some Wall or deported again [1]
especially when they had the nerves to go to Europe……
2012-2022
That’s what happened in Christmas Night.
It’s all about persecution, exclusion, discrimination.
That’s NOT something from the past
IT HAPPENS NOW!
Because I know a Group of Refugees, who are hunted down
for ten years by a cruel Dutch government, that throws her responsibility from government to municipality, etc
No one to blame?
THEY ARE ALL TO BLAME, ALL SEGMENTS OF
THE DUTCH STATE!
It concerns the Refugee from the ”WE are Here Group”, originally
coming from asylum refugee Centre Ter Apel [2] to the city
of Amsterdam, because they couldn’t be deported [their asylum had
been rejected] to their country of origin, but were not permitted to remain in the Netherlands either. [3]
Is that not sadistic?
Like throwing people in purgatory! [4]
Yes, there is a socalled ”No Fault Criterium”, implying, that when
refugees can’t possibly return to their country, after tried their
stinking best to leave [for departure is entirely the responsibility of
rejected refugees], that they can get a permit to stay in the Netherlands [5, text alas in Dutch].
But in practice the criteria are that strict, that no one can meet
them……..
This also implies also this Group, composed of people,
coming from all sort of war and conflict countries [6] [which makes that they can’t be deported and also the fact, that their country of origin refuses to give travel documents to return to the country]
WANDERING FROM PLACE TO PLACE
So what’s their Fate?
Wandering from place to place, from squatter centre to squatter centre, mostly helped by leftist radical quatter activists, but
also organizing their own group, their own resistance [7]
With no help whatsoever from the municipality Amsterdam,
only evictions from their poor shelterings, making them homeless…
[8]
It;s a shame
Those people are totally without rights
As undocumented refugees they have only right to an advocate and
medical service in case of an emergency
That’s NOT the way you deal with people
People have the right to flee, the right on elementary
necessities of life, the right on a warm Shelter, the right on
enough food to live, the right to build a decent life
I AM FURIOUS BECAUSE OF THIS AND MORE THAN ONCE I CONFRONTED THE DUTCH AMSTERDAM MUNICIPALITY
GOVERNMENT WITH THIS! [9]
CHRISTMAS 2022
Long ago a Poor Couple was rejected and excluded
After 2022 years, on and on refugees are rejected,
as the We are here Group
We, people who seek Justice, will not stand by and let it pass
Reacties uitgeschakeld voor Christmas Message 2022/2012-2022/Ten Years wandering through Amsterdam/Ten years refugee victims of a sadistic Dutch Government!
De aankomst van een Nederlands schip met Afrikaanse totslaafgemaakten voor de verkoop, Jamestown, Virginia, 1619. (Hulton Archive/Getty Images)Beeld Getty Images
Minister-president Mark Rutte biedt in deze toespraak excuses aan voor het handelen van de Nederlandse staat in het verleden: postuum aan alle tot slaafgemaakten die wereldwijd onder dat handelen hebben geleden, aan hun dochters en zonen, en aan al hun nazaten tot in het hier en nu. De minister-president uitte zijn excuses in het Nationaal Archief in Den Haag in aanwezigheid van vertegenwoordigers van organisaties die zich sterk maken voor erkenning van de gevolgen van slavernij.
Dames en heren, goedemiddag. En voor iedereen die meekijkt of luistert in een andere tijdzone: Bun morgu, Bon dia, Good morning,
Hier in het Nationaal Archief spreekt de geschiedenis tot ons in miljoenen documenten. En ook al horen we de ongeschreven stemmen uit het verleden niet, het verhaal dat uit al die archiefstukken naar voren komt, is niet alleen maar mooi. Het is vaak ook lelijk, pijnlijk en zelfs ronduit beschamend. Dat geldt zeker voor de rol van Nederland in het slavernijverleden. Wij, levend in het hier en nu, kunnen slavernij alleen in de allerduidelijkste bewoordingen erkennen en veroordelen als misdaad tegen de menselijkheid. Als een misdadig systeem, dat wereldwijd onnoemelijk veel mensen onnoemelijk veel en groot leed heeft gebracht, en dat doorwerkt in de levens van mensen hier en nu. En wij in Nederland moeten ons aandeel in dat verleden onder ogen zien. Daarom is het goed dat we elkaar vandaag in het Nationaal Archief ontmoeten. Hier ligt ons nationale geheugen opgeslagen. Dus dit is de plek voor nationaal gewetensonderzoek.
Hier kun je niet om de historische feiten heen. Tot 1814 werden ruim 600.000 tot slaaf gemaakte Afrikaanse vrouwen, mannen en kinderen onder erbarmelijke omstandigheden naar het Amerikaanse continent verscheept door Nederlandse slavenhandelaren. De meesten naar Suriname, maar ook naar Curaçao, Sint Eustatius en andere plaatsen. Zij werden weggerukt van hun families, ontmenselijkt, als vee vervoerd en behandeld. Vaak onder het overheidsgezag van de West-Indische Compagnie. In Azië werden tussen de 660.000 en ruim 1 miljoen mensen – we weten het niet eens precies – verhandeld binnen de gebieden die onder het gezag stonden van de Verenigde Oost-Indische Compagnie.
De getallen zijn onvoorstelbaar. Het menselijk leed dat er achter schuilgaat, is nog veel onvoorstelbaarder. Talloos zijn de overgeleverde verhalen en getuigenissen die bewijzen hoe er in het slavernijsysteem geen maat stond op wreedheid en willekeur. En dus geen maat op onrecht en pure angst. We hoeven alleen maar Anton de Koms Wij slaven van Suriname open te slaan om te lezen over de meest gruwelijke behandelingen en straffen. We lezen over geseling en marteling tot de dood erop volgde, over mensen van wie ledematen werden afgehakt, over brandmerken in het gezicht. Het lot van de ene persoon nog verschrikkelijker dan van de andere, op elke pagina onrecht en nog meer onrecht. En zoals Anton de Kom het beschreef voor Suriname, zo gebeurde het ook elders, onder hetzelfde Nederlandse overheidsgezag. We lezen het, we weten het, en toch is het afschuwelijke lot van tot slaaf gemaakte mensen nauwelijks te bevatten.
Of neem, inderdaad, de feiten zoals die uit de archieven spreken. Bijvoorbeeld uit de enorme administratie die is opgezet rond de afschaffing van de slavernij in 1863 en die hier ingezien kan worden. Pagina na pagina staan daarop per plantage en per slaveneigenaar de namen vermeld van tot slaaf gemaakten plus nog enkele andere persoonlijke gegevens. Zakelijk, systematisch, in een droge opsomming, die juist daardoor zo confronterend is, omdat het de absurditeit onderstreept van een systeem waarin de ene mens de andere mens tot handelswaar maakte. Een systeem zo onmenselijk en onrechtvaardig, dat in 1863 niet de tot slaaf gemaakten financieel werden gecompenseerd door de staat, maar de slaveneigenaren. En nog kon het hardvochtiger, nog oneerlijker, want iedereen die in Suriname in 1863 in naam vrij werd, moest gedwongen nog tien jaar lang onder staatstoezicht blijven werken. De facto betekende dat voor velen nog tien jaar langer een leven in onvrijheid, een leven onder dwang. Tot 1873. Komend jaar is dat 150 jaar geleden.
Die geschiedenis houdt ons bezig. Een complexe geschiedenis, waarin op verschillende plaatsen verschillende jaartallen en gebeurtenissen betekenis hebben. Niet alleen 1863 en 1873. Maar bijvoorbeeld ook 1860, de wettelijke afschaffing van de slavernij in toenmalig Nederlands Indië. 1814, het jaar dat ook Nederland de trans-Atlantische slavenhandel afschafte. 1848, toen op Sint Maarten de slavernij de facto voorbij was. Of bijvoorbeeld 1795, toen onder leiding van Tula op Curaçao een opstand plaatsvond die nog jaarlijks wordt herdacht. Eindeloos veel momenten, eindeloos veel verhalen, eindeloos veel geschiedenis.
Die geschiedenis krijgt de laatste jaren meer aandacht – in tentoonstellingen, in publicaties en in het maatschappelijk debat. Er vindt maatschappelijke bewustwording plaats. En daardoor ook een verandering in het denken. Dat is goed en terecht en nodig, want te lang is het stil gebleven.
Ik heb die verandering in denken ook persoonlijk doorgemaakt – daar wil ik open over zijn. Lange tijd dacht ik dat het niet goed mogelijk is op een betekenisvolle manier verantwoordelijkheid te nemen voor iets dat zo lang geleden is, en waar niemand van ons zelf bij is geweest. Lange tijd dacht ik dus eigenlijk: het slavernijverleden is geschiedenis die achter ons ligt. Maar ik had het mis. Want eeuwen van onderdrukking en uitbuiting werken door in het hier en nu. In racistische stereotypen. In discriminerende patronen van uitsluiting. In sociale ongelijkheid. En om dat te doorbreken, moeten we ook het verleden open en eerlijk onder ogen zien. Een verleden dat we delen met andere landen, waardoor onze samenlevingen voor altijd op een speciale manier met elkaar zijn verbonden. Het klopt dat niemand die nu leeft persoonlijk schuld draagt voor de slavernij. Maar het klopt ook dat de Nederlandse Staat in al zijn historische verschijningsvormen verantwoordelijkheid draagt voor het grote leed dat tot slaafgemaakten en hun nazaten is aangedaan. En dus kunnen we niet voorbij gaan aan de doorwerking van het verleden in onze tijd.
Het rapport Ketenen van het verleden van de Dialooggroep Slavernijverleden speelt een belangrijke rol in het bewustwordingsproces dat velen van ons doormaken. Dat rapport verscheen op 1 juli vorig jaar en bevatte een aantal niet mis te verstane conclusies en aanbevelingen. De drie kernwoorden zijn: erkenning, excuses, herstel. Vandaag sturen we de officiële kabinetsreactie naar de Tweede Kamer. Daarin omarmen we de analyse en conclusies van de Dialooggroep. In de tussenliggende anderhalf jaar heeft het kabinet op verschillende manieren, op verschillende plekken en met verschillende mensen en groepen over het slavernijverleden gesproken. Ik ben zelf in september jongstleden in Suriname geweest, waar ik heb geleerd hoe diep de geschiedenis nog altijd ingrijpt in het dagelijks leven van mensen, ook spiritueel. Ik heb ook geleerd hoe ervaringen, herinneringen en gevoelens per groep en per persoon kunnen verschillen. Het maakt uit of je voorouders uit Afrika werden geroofd of behoorden tot de oorspronkelijke bewoners. Het maakt uit in welk land of regio hun leven zich afspeelde. En het maakt ook uit in welke periode zij leefden.
Die historische, geografische en culturele verschillen tussen bevolkingsgroepen en mensen doen ertoe, ook in het hier en nu. En dat maakt het doen van algemene uitspraken over het slavernijverleden ook zo kwetsbaar. Want hoe doe je recht aan al die verschillen? Wat is daarvoor het beste moment? Hoe doe je recht aan alle spirituele symbolen en rituelen, die in sommige culturen zo enorm belangrijk zijn? En hoe omvat je met woorden zoveel onrecht, zoveel pijn, zoveel gruwelijkheden? Elke poging daartoe zal altijd onvolkomen zijn en nieuwe vragen en discussies oproepen. Met alle emoties die daarbij horen. Met alle beladenheid. We weten dat er niet één goed moment is voor iedereen, niet de juiste woorden voor iedereen, niet één juiste plaats voor iedereen. En ik erken dat de aanloop naar deze dag beter had gekund. Maar laat dat geen reden zijn dan maar niets te doen. We moeten met elkaar stappen vooruit zetten. We moeten met elkaar verder komen. Dus laat ons dat gesprek over het slavernijverleden alsjeblieft voeren, ook als dat een moeilijk gesprek is.
En dat gesprek begint met erkenning. Erkenning van het afschuwelijke leed dat generaties tot slaaf gemaakten is aangedaan. Erkenning van en eerherstel voor al die mensen die in verzet kwamen, zoals de dappere Marrons van Suriname. Ik noem vandaag met eerbied de namen van Tula op Curaçao, Jolicoeur, Boni en Baron in Suriname, One-Tété-Lohkay op Sint Maarten en we gedenken al die naamloos gebleven vrouwen en mannen die door de eeuwen heen heldhaftig de vrijheid zochten en daar vaak op de meest gruwelijke manier voor werden gestraft. En natuurlijk erkenning van historische verantwoordelijkheid, met de woorden die daarbij horen. Deze woorden.
Eeuwenlang hebben de Nederlandse staat en zijn vertegenwoordigers slavernij mogelijk gemaakt, gestimuleerd, in stand gehouden en ervan geprofiteerd. Eeuwenlang zijn in naam van de Nederlandse staat mensen tot handelswaar gemaakt, uitgebuit en mishandeld. Eeuwenlang is onder Nederlands staatsgezag de menselijke waardigheid met voeten getreden op de meest afschuwelijke manier. En te weinig hebben opeenvolgende Nederlandse regeringen na 1863 gezien en erkend dat het slavernijverleden een negatieve doorwerking had en heeft.
Daarvoor bied ik namens de Nederlandse regering excuses aan. Today I apologize. Awe mi ta pidi diskulpa. Tide mi wani taki pardon.
Vandaag bied ik namens de Nederlandse regering excuses aan voor het handelen van de Nederlandse staat in het verleden: postuum aan alle tot slaafgemaakten die wereldwijd onder dat handelen hebben geleden, aan hun dochters en zonen, en aan al hun nazaten tot in het hier en nu. We doen dit niet om schoon schip te maken. Niet om het verleden af te sluiten en achter ons te laten. We doen dit en we doen dit nu, om staande op de drempel van een belangrijk herdenkingsjaar, samen de weg vooruit te vinden. We delen niet alleen het verleden, maar ook de toekomst. Dus zetten we vandaag een komma, geen punt. Het gesprek over het slavernijverleden moet zo breed mogelijk worden gevoerd, niet alleen in Nederland, maar juist ook op de plekken waar het gebeurde, met iedereen die betrokken is of zich betrokken voelt. Daarom klinken de excuses die ik net uitsprak vandaag door op zeven andere plekken in de wereld, daar waar de pijn en de gevolgen van het slavernijverleden tot de dag van vandaag het meest worden gevoeld en het meest zichtbaar zijn. Ze klinken door in de woorden die worden uitgesproken door zeven vertegenwoordigers van de Nederlandse regering. In Suriname. Op Curaçao. Op Sint Maarten. Op Aruba. Op Bonaire. Op Saba. En op Sint Eustatius.
“We doen dit, en we doen dit nu, om staande op de drempel van een belangrijk herdenkingsjaar, samen de weg vooruit te vinden. We delen niet alleen het verleden, maar ook de toekomst. Dus zetten we vandaag een komma, geen punt.”
De regering wil in overleg met alle groepen en mensen uit alle landen waarmee wij dit verleden delen, intensiever werken aan meer kennis over het slavernijverleden en dus aan meer bewustwording, erkenning en begrip. Dat proces vraagt tijd en we kunnen het werk alleen in gezamenlijkheid doen. Op weg naar die belangrijke symbolische datum 1 juli 2023. Daarna, in het hele herdenkingsjaar. En in de jaren die daar op volgen. De kabinetsreactie op het rapport van de Dialooggroep Slavernijverleden gaat hier uitvoerig op in. Het belangrijkste is nu dat we alle stappen die we gaan zetten ook echt gezamenlijk zetten. In overleg, luisterend en met als enige intentie: recht doen aan het verleden, heling in het heden. Een komma, geen punt.
Met Suriname, met de Caribische delen van het Koninkrijk en met alle nazaten in Nederland werken we aan zichtbaarheid van erfgoed, aan bewustwording via onderwijs en aan wetenschappelijk historisch onderzoek. Tijdens het herdenkingsjaar zullen alle facetten van het slavernijverleden en de doorwerking in onze tijd in het volle licht staan. De Koning voelt zich persoonlijk zeer betrokken bij het onderwerp en zal op 1 juli aanwezig zijn bij de herdenking en viering in Amsterdam. En we kijken verder, over 2023 heen. Een onafhankelijk en breed samengesteld Herdenkingscomité buigt zich over de beste manier om ook in de toekomst waardig en zo veel mogelijk gezamenlijk te herdenken. En er komt een fonds voor maatschappelijke initiatieven in het hele Koninkrijk en Suriname, waarmee de doorwerking van het slavernijverleden de zichtbaarheid, aandacht en aanpak krijgt die nodig is. Het helingsproces moet nu beginnen en het programma daarvoor, schrijven we samen.
Dames en heren, Het boek van onze gedeelde geschiedenis kent veel pagina’s die ons – levend in de 21e eeuw – met verbijstering en afschuw vervullen. En met diepe schaamte. Die pagina’s wissen we met excuses niet uit en dat is ook niet de bedoeling. We kunnen het verleden niet veranderen, alleen onder ogen zien. Wat de regering vurig hoopt, wat ik ook persoonlijk vurig hoop, is dat dit moment, dat deze dag ons helpt Koninkrijksbreed en samen met Suriname en andere landen, de open pagina’s die vóór ons liggen in te vullen met dialoog, erkenning en heling. Dank u wel.
”4.46 En als het probleem ….deze minister consequent niet oplost, terwijl
er tegelijkertijd een cruiseschip ergens verderop ligt waar immigranten
drie maaltijden per dag krijgen en vijf verschillende soorten maaltijden
en lekker verwarmd erbij zitten” 4.58Dus wanneer pakt deze minister haar taak op om voor onze alleroudstenden de boel een keertje goed te regelen. [5.07] ALDUS FLEUR AGEMA, PVV
Dat de PVV een fascistische Partij is, dat is door onderzoek wel
afdoende aangetoond. [1]
En al was er geen onderzoek geweest, de standpunten en ook
de wensen voor ”Wit-Nederland” [2] zeggen wel genoeg
Uw Wreker van het Onrecht signaleerde het Gevaar van de PVV al in 2007 [3]
besteedde daaraan later vaker aandacht [4] en anderen volgden.
Maar naast de politieke analyses over waarvoor de Heren en Dames van
de PVV stonden en staan, logen hun uitspraken er niet om, zoals
bijna iedereen weet.
Een van de bekendste is de ”Minder Marokkanen” uitspraak van
PVV leider Wilders [5], die hem een veroordeling door de
rechter opleverde. [6]
Maar er was meer
Bij de PVV is er ALTIJD meer…..
In herinnering roep ik de ”Testosteronbommen” uitspraak
van Wilders, waarmee hij mannelijke Syrische vluchtelingen
aanduidde [2015] [7]
Uitspraken van Wilders over vluchtelingen als ”hyena’s en opmerkingen
over ”achterlijke islamitische zandbaklanden. [8]
En dan fractiegenoot en PVV’er Gidi Markuszower, die in
de Tweede Kamer sprak over:
””’buitenlandse indringers uit Afrika en het Midden-Oosten” en Nederland dat is volgepropt met
”de verkeerde buitenlanders, die op onze welvaartsstaat parasiteren door en masse
niet te werken en onze Bijstandspotten op te eten,
die onze straten onveilig maken, die de gewone
Nederlander op de woningmarkt verdringen, die de
kwaliteit van het onderwijs aantasten…..” [9]
Verder werkte Markuszower met echte fascistische
angstbeelden als [ik citeer]:
””En weet u, voorzitter, hoeveel migranten uit Afrika
en het Midden-Oosten nog naar onze regio willen komen, de komende jaren?
Dat zijn honderden miljoenen, zo niet een
miljard mensen” [10]
Onzin natuurlijk [11], maar wel gevaarlijke onzin.
Markuszower deed nog meer kwalijke uitspraken, lees maar verder onder noot 12
Het ergerlijkste vond ik niet eens die Markuszower uitspraken…ze zijn
gevaarlijk, maar dat kun je van PVV politici verwachten- maar het feit,
dat het enige waarover Kamervoorzitter Vera Bergkamp viel, het feit
was, dat Markuszower refereerde aan de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, Eric van der Burg, als ”Kaagsecretaris” ……13
Dus geen woord over het racisme en fascisme
Zover is het in de Tweede Kamer al gekomen
FLEUR AGEMA/OUDERENZORG
Er is een scala van gevaarlijke, ophitsende uitspraken, ideeen en
voorstellen van de PVV, lees daar maar mijn website onder het
kopje ”Wilders” maar op na [14]
Die ga ik niet allemaal noemen.
Maar nu weer over naar om wie het deze keer begonnen is, PVV Kamerlid
Fleur Agema [15]
Zij heeft zich opgeworpen als ”ouderenverdediger” en staat
bekend om haar strijd voor de rechten van
ouderen, wat ouderenzorg aangaat [16]
Daarvoor van mijn kant respect, ware het niet, dat ze er een naar,
xenofoob, sausje overgiet, waarbij zij niet alleen kwetsbare groepen
tegen elkaar uitspeelt, maar bovendien kwetsbare groep A [in dit
artikel/Verhaal de vluchtelingen.asielzoekers] min of meer de schuld
geeft van falend Overheidsbeleid.
Een misselijke streek, die overigens geheel overeenkomt met
het PVV Gedachtegoed en Wereldbeeld [17]
Er is meer, maar dat komt nog.
Wat hier speelde [en waarom mijn Frontale Aanval op deze Fleur Agema]
was een Kamerdebat of Vragenuurtje [wat precies werd niet
duidelijk uit het Youtube fragment] waarbij de minister
voor Langdurige Zorg en Sport, mevrouw Conny Helder [18], werd bevraagd.
Daarbij aandacht dus voor de bijdrage van Fleur Agema:
Ik moet bekennen:
Op zich was het geen onaardig Begin.
Veel weet ik niet van de misstanden in de Ouderenzorg, maar
ik begreep uit Agema’s bijdrage [19], dat zij ertegen protesteerde,
dat de ouderenzorg werd uitgehold, dat een grote Misstand was, het
sluiten van de verzorgingshuizen, volgens Agema door
het toen o.a. aan de macht zijnde CDA [20], waardoor
nu vele ouderen in de knel zouden komen.
Agema merkt hierover op [ik citeer haar via het Youtube filmpje:
”Eh….dus daardoor door het sluiten van de verzorgingshuizen blijven
mensen verloederd achter, ze raken ondervoed, ze gaan niet meer
naar de dokter, eh eh, ze la, ja, ze raken verpieterd thuis, soms
moet de politie ze zelfs van de straat halen en in een enkel
geval zelfs naakt en mijn vraag aan de minister is:
Ziet ze nou niet in, dat het sluiten van die verzorgingshuizen een
vergissing is geweest, dat ze terug moeten, maar ook het sluiten
van het Integraal Zorgaccoord, waarin ze tachtig miljoen euro bezuinigt
op de huisartsen, die juist voor deze mensen contact met ze zouden
moeten opzoeken en zouden moeten begeleiden……”
EN
””Ja, dank u wel voorzitter.
Er staan op dit moment 23 duizend hoogbejaarden op een wachtlijst
voor een verpleeghuis.
Mensen met wie het thuis allang al niet meer gaat, waarvoor
de familie drie keer per week wordt opgeroepen, omdat moeder weer
ergens dwaalt en de politie weer denkt ”wat is hier allemaal aan de hand”
[21]
Hierop kwam natuurlijk een reactie van de minister, die haar WOZO beleid, dat de nadruk legt op het zo lang mogelijk zelfstandig wonen
van ouderen [22] verdedigde.
Ook bestreed ze de opmerking van Agema, dat er te weinig werd gedaan
om hulp te verlenen aan de urgent kwetsbaren.
Zie het hele Youtube filmpje [23]
DE GEVAARLIJKE ONZIN VAN FLEUR AGEMA/KWETSBAREN TEGEN
KWETSBAREN MET EEN GIFTIG XENOFOOB SAUSJE
Niets aan de hand toch? Zou je zo zeggen.
Fijn, dat deze Fleur Agema zich zo inzet voor de ouderenzorg,
al zit ze dan bij een dubieuze Club.
Ja, maar ze zit niet voor niets bij die Club!
Want aan het Slot van haar Gloedvolle Bijdrage Voor Ouderenrechten
[die ze waarschijnlijk wel zal menen, daaraan kom ik niet], krijgt
het Muisje een Gevaarlijk Staartje!
Met andere woorden in Onvervalst Latijn: In Cauda Venenum
[Latijn: In de Staart zit het Venijn] [24]
En om bij de spreekwoorden te blijven:
Nu komt de [PVV] Aap uit de Mouw!
Want juist aan het Einde van haar Gloedvolle Betoog maakt
de Voorvechtster der Ouderen een nare uitglijder, die het ware
xenofobe PVV Wereldbeeld bevestigt, door op te merken:
”4.46 En als het probleem ….deze minister consequent niet oplost, terwijl
er tegelijkertijd een cruiseschip ergens verderop ligt waar immigranten
drie maaltijden per dag krijgen en vijf verschillende soorten maaltijden
en lekker verwarmd erbij zitten” 4.58Dus wanneer pakt deze minister haar taak op om voor onze alleroudstende boel een keertje goed te regelen. [5.07]” [25]
FLEUR AGEMA’S XENOFOBIE/TECHNISCH
Alvorens los te barsten over Fleur Agema’s inhoudelijke xenofobie, eerst
dit:
Zij spuwt haar gal over de haars inziens luxueuze [want dat suggereert
zij met haar ”cruiseschip” opmerking in een Vragenuurtje aan de
minister van Langdurige Zorg en Sport, die verder met vluchtelingenregelingen of beleid niets te maken heeft.
Je zou zo zeggen, dat ALS ze al haar gal wil spuwen, dat zij bij Eric
van den Burg moet zijn, die als Staatssecretaris voor Asiel en
Migratie over Asielzaken gaat [26]
FLEUR AGEMA’S XENOFOBIE/IMMIGRANTEN
Verder praat zij over ”immigranten” [27], terwijl het hier
asielzoekers betreft.
Het zijn ASIELZOEKERS, die inderdaad zijn opgevangen
op een cruiseschip. [28]
Natuurlijk weet Agema heel goed het verschil:
Een asielzoeker vraagt asiel aan in Nederland, dat al of niet
wordt toegekend en zit dus in een asielprocedure, waarin, op
grond van aanspraak op het Vluchtelingenverdrag, gekeken
wordt, of men al of geen recht op asiel heeft [iedereen heeft het
recht overigens om asiel aan te vragen [29]
Een migrant, een zogenaamde ”economische vluchteling” immigreert naar een land in de hoop op
een beter leven, zonder asiel aan te vragen, omdat er geen
sprake is van vervolging volgens het Vluchtelingenverdrag [30]
Voor immigranten worden er dus geen cruiseschepen geregeld [vaak verdwijnen ze in de illegaliteit]
Dit alles weet Agema heel goed, maar omdat er een hoop weerstand
is tegen economische vluchtelingen [zij zouden ”gelukszoekers” zijn,
wat in de publieke opinie synoniem is met
profiteurs en oplichters] [31] gebruikt zij welbewust die term.
Kamervragen en debatten komen tegenwoordig immers op Youtube!
Wie niet gelooft, dat hier sprake is van opzet, leze de door mij in noten
vervatten xenofobe betogen van de heren Wilders en Markuszower,
fractie-partijgenoten van Agema, nog maar eens over! [32]
FLEUR AGEMA’S XENOFOBIE/HET SPROOKJE
VAN DE ”IMMIGRANTEN OP CRUISESCHEPEN MET
WEL DRIE MAALTIJDEN PER DAG…..
We gaan door met Agema’tje:
Wat betreft die ”luxe” opvang van asielzoekers op
cruiseschepen:
Die is er o.a. gekomen vanwege de inhumane toestanden
in Ter Apel en het feit, dat er zo’n gebrek aan medewerking is
van een aantal Gemeenten. [33]
Nadrukkelijk NIET alle Gemeenten:
Kijk maar eens, hoe ruimhartig zich hier Amsterdam opstelt [34],
na enig tegengestribbel, Velsen ook [35] en zo zijn er natuurlijk meer.
Aan de andere kant:
Zodanig wordt de medewerking vaak gesaboteerd [36], dat de Overheid zich
nu gedwongen ziet, Gemeenten te dwingen tot opvang [37]
Verder ligt de humanitaire grens van Agema nogal laag
Ik citeer La Agema:
”4.46 En als het probleem ….deze minister consequent niet oplost, terwijl
er tegelijkertijd een cruiseschip ergens verderop ligt waar immigranten
drie maaltijden per dag krijgen en vijf verschillende soorten maaltijden
en lekker verwarmd erbij zitten” 4.58” [38]
Kennelijk vindt Agema het niet vanzelfsprekend, dat asielzoekers
[die zij hier ”immigranten” noemt] driemaal per dag een maaltijd
krijgen, wat toch wel het absolute minimum is.
Lijkt ”op water en brood” haar beter, zoals door haar partijleider en
fractiegenoot Wilders al eens is geopperd voor gedetineerden? [39]
Trouwens, ZO luxueus is die opvang op dat cruiseschip nu
OOK weer niet.
Alles wat er op de MS Galaxy [het cruiseschip waarmee Amsterdam
asielzoekers opvangt] aan luxe is [een casino, winkeltjes, een ‘Moonlight Bar’ met schitterend uitzicht op het water, een grillrestaurant en zelfs een sauna] is dicht. [40]
Wat er aan voorzieningen voor asielzoekers aanwezig is,
is sober:
Krappe vertrekken met een stapelbed, bankje en kleine douche- en toiletruimte, die twee asielzoekers zullen delen. [41]
FLEUR AGEMA’S XENOFOBIE/DE MENSEN ACHTER DE ”IMMIGRANTEN”
Alle Fleur Agema Gekheid op een Stokje, wie zijn die zogenaamde
”immigranten”, die het zo luxe zouden hebben op die cruiseschepen?
Ze bestaan merendeels uit asielzoekers, die vaak maandenlang op
straat voor Ter Apel hebben moeten slapen, op stoelen,
of zomaar liggend in het gras, weer of geen weer [42]
De omstandigheden waren mensonterend, vaak was er te weinig te
eten [43] en de situatie verergerde zodanig, dat de Inspectie Gezondheidszorg
en Jeugd alarm sloeg bij minister Kuipers van Volksgezondheid. [44]
Ik citeer uit het Nieuwsbericht:
”In Ter Apel is er een groot risico dat er infectieziekten uitbreken als gevolg van het totale gebrek aan hygiëne op het terrein: gebrek aan water, schone wc’s, douches en beschutting. Een uitbraak van infectieziekten is een gevaar voor de volksgezondheid. Niet alleen voor de mensen die daar zijn om een asielaanvraag in te dienen, maar ook voor iedereen die daar werkt of woont.
De inspectie vindt onmiddellijk ingrijpen nodig om de hygiënische omstandigheden op peil te brengen. Voldoende water, sanitaire voorzieningen en beschutting zijn daarvoor cruciaal. Ook bij het verplaatsen van mensen naar opvanglocaties moet rekening gehouden worden met het uitbreken en verspreiden van infectieziekten.” [45]
De enigen, die hier een goed figuur sloegen waren
Hulporganisaties als Het Rode Kruis, Artsen Zonder Grenzen [46] en vrijwilligersorganisaties als
Mi Great [47] EN niet te vergeten een geweldig
particulier initiatief van Willem Straat, een ondernemer
met een Geweten, die de buitenslapers van
tentjes trachtte te voorzien [tegengewerkt door
de autoriteiten] [48]
Er overleed zelfs een drie maanden oude baby, weliswaar niet buiten, op het terrein van Ter Apel,
maar in de Sporthal [49]
Ik weet niet wat de doodsoorzaak is [werd niet
duidelijk] [50], maar het zou mij niet
verbazen, als het te maken gehad had met de
drukte in die overvolle Sporthal.
Dat de Familie van de overleden baby ook zo
haar twijfels heeft, blijkt wel uit het feit,
dat zij een advocaat hebben ingeschakeld [51]
En o Blamage voor Nederland:
De Nederlandse Staat en het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) moeten van de rechter maatregelen nemen zodat de (crisis)noodopvang voor asielzoekers aan de internationale normen gaat voldoen. De rechtbank Den Haag oordeelde in een kort geding dat Stichting Vluchtelingenwerk Nederland afgelopen zomer aanspande. [52]
Ik citeer verder uit dit NOS bericht:
”De rechter oordeelt dat iedere asielzoeker die zich in Ter Apel, of bij een ander asielzoekerscentrum in Nederland meldt, recht heeft op onderdak. Een overdekte slaapplaats, water, voedsel en toegang tot hygiënisch sanitair zijn de minimale eisen. [53]
Dat een rechter jou dit als Staat moet zeggen, hoeveel
groter moet de Blamage zijn?
Nadat ook de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd al
alarm had geslagen bij minister Kuipers van Volksgezondheid [54]
En als Klap op de Vuurpijl stonden maandenlang
duizenden bedden voor Oekraieners leeg, terwijl
asielzoekers verkommerden voor de Poort
van Ter Apel [55]
OORZAAK TER APEL ELLENDE
Wat is nu de oorzaak of oorzaken van die asielcrisis
ellende, het feit dat mensen op straat moeten slapen, dat zelfs elementaire voorzieningen ontbreken?
Vluchtelingenwerk wijst op de complexiteit van de
crisis en zegt, dat het niet alleen in Ter Apel, maar
ook in andere delen van het land, allang mis is
Ik citeer Vluchtelingenwerk:
”Deze opvangcrisis is geen overmacht en komt niet door een verhoogde asielinstroom. Politieke keuzes zijn de oorzaak: door jarenlange bezuinigingen op de IND en het vroegtijdig sluiten van diverse asielzoekerscentra verkeert het Nederlandse asielsysteem al jaren in een permanente crisis.” [56]
Dus veroorzaakt door politieke onwil, verkeerde
beleidskeuzes etc
Daarbij is het in noodopvanglocaties die wel geregeld zijn,
ook nog eens onleefbaar voor kinderen, aldus jeugdgezondheidszorg- en onderwijsprofessionals in een onderzoek van de ‘Werkgroep Kind in azc’, waar ook VluchtelingenWerk deel van uitmaakt. [57]
Een andere oorzaak van de Ter Apel Ellende
is gelegen in de woningcrisis:
Doordat er woningnood is, stromen de status
houders [58], die recht hebben op een huis,
maar niet door, waardoor zij plekken bezet
houden, die voor asielzoekers bestemd zijn. [59]
EN WAT GEBEURT ER?
JUUSTEM!
Er wordt niet met man en macht naar een
oplossing gezocht, neen, de crisis wordt
afgewenteld op de asielzoekers!
Het recht op gezinshereniging wordt in zoverre
uitgehold, dat gezinshereniging aan een woning
wordt gekoppeld!
Dus wie geen woning heeft, kan zijn gezin
pas laten overkomen als dit WEL
het geval is! [60]
Zo schaamteloos is de regering, dat in
de ”Aanpak crisis asielopvang” staat:
”
Onder de huidige omstandigheden vindt het kabinet het niet langer verantwoord de toegezegde hervestigingsafspraken binnen de Europese Unie (EU) na te leven…..”[61]
LUXE HE MEVROUW AGEMA, DIE OMSTANDIGHEDENVOOR ASIELZOEKERS EPILOOG Dat Mevrouw Agema een Gifkikker en een Vluchtelingenmepper is, is duidelijk.Niet alleen geeft zij een heel verkeerde voorstellingover die zogenaamde ”luxe” op de cruiseschepenwaar asielzoekers worden opgevangen [62],ze verstaat echter ook onder ”luxe”, datasielzoekers drie maaltijden per dag krijgen [63]Of moeten ze liever ”op water en brood”, zoalshaar partijleider en fractiegenoot destijds vooreen groep gedetineerden voorstelde [64] Recentelijk heeft de Inspectie Justitie enVeiligheid geconstateerd, dat medewerkersvan de speciale opvanglocatie asielzoekers[waar dus de zogenaamde ”moeilijke gevallen”zitten], asielzoekers hebben
uitgelachen, uitgescholden, geslagen en geschopt. [65]
Onlangs reageerde slechts EEN Gemeente positiefop het
verzoek van Staatssecretaris van der Burgom extra opvangplekken te regelen voor alleenstaande minderjarige vreemdelingen (amv’ers) [66]
GEMEENTE WIJK BIJ DUURSTEDE WEERT ASIELZOEKERS BIJ
FESTIVAL ”KLEURRIJK UIT IN DE WIJK”/EEN VAN DE DROMEN
VAN WILDERS WORDT WERKELIJKHEID…..
AAN
GEMEENTE WIJK BIJ DUURSTEDE
DE GEMEENTERAAD
BURGEMEESTER & WETHOUDERS
Onderwerp:
Uw herschrijving van artikel 1, Nederlandse Grondwet
Geachte Gemeenteraadsleden
Geachte Burgemeester en Wethouders,
ARTIKEL 1 NEDERLANDSE GRONDWET 1 A LA GEMEENTE WIJK BIJ DUURSTEDE
”Allen diezich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen ongelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is toegestaan, mits de Veiligheid van anderen in het geding is [1]
Geachte Gemeenteraadsleden
Geachte Burgemeester en WethoudersHartelijk gefeliciteerd! U hebt artikel 1, Nederlandse Grondwet, nieuw leven ingeblazen!Het werd wel wat ouderwets he, altijd maar iedereengelijk te behandelen en nooit eens, grondwettelijk dan,tegemoet kunnen komen aan in de samenleving levendeOnderbuikgevoelens!Natuurlijk, PVV leider G Wilders doet dat met verve inde Kamer [2], maar zelfs hij moet in formele zinrekening houden met de in Nederland heersende Wetgeving. Nu, beste dames en heren, u hebt de heer Wilders overtroffen!Want waar hij van droomt, hebt u gedaan! Formeel onderscheid gemaakt tussen twee groepenin uw Gemeente samenleving, namelijk de inwoners vanWijk bij Duurstede en de ongeveer 100 asielzoekers, die in uwGemeente ”te gast” zijn [3]Mooie Gastheren bent u! WAT IS ER AAN DE HAND? Uit berichtgeving blijkt, dat er drie asielzoekerswaren opgepakt voor inbraak en winkeldiefstal. [4]Vervelend natuurlijk, maar crimineel gedrag komtin alle lagen der Mensheid voor, bij asielzoekers evenzeer als Wijk bij Duurstedenaars.Om aan de hierdoor ontstane onrust [ik noem het ”onderbuikgevoelens, met verwijzing naar de zin hierboven] tegemoet te komen, besloot u, Gemeente Wijk bij Duurstedeom de geplande Festiviteiten, te weten Kleurrijk Uit in de Wijk en foodtrucke vent Toost, weliswaar te laten doorgaan, maar deasielzoekers bewust te verzoeken, in de Sporthal te blijven. [5]Toegegeven, u hebt daar extra activiteiten voor hengeorganiseerd [6], waarmee schijnbaar het discriminerendevan uw Besluit [of Verzoek, het komt fundamenteelop hetzelfde neer] werd verzacht, maar ik en alle andereVrijheidslievende mensen trappen daar niet in. Het was een repressieve maatregel, gerichttegen een groep mensen, die tot een bepaalde categoriebehoort: ”asielzoekers” Dus een duidelijk voorbeeld van discriminatie:Het over een kam scheren van een hele groep,omdat er een paar overlast veroorzakenHet is ook duidelijk een ”collectieve straf”, waarbijeen groep gestraft wordt voor het gedrag van enkelingen[7] Ik hoef u toch niet te vertellen, dat dit volgens de universeelgeldende rechtsregels niet is toegestaan?Toch maar een noot [8] Maar alle rechtsregels daargelaten: Schaamt u zich niet, anno 2022?Omdat een paar asielzoekers overlast veroorzaken[die trouwens al zijn opgepakt [9], worden volmaaktonschuldige asielzoekers, die geen enkel strafbaarfeit hebben gepleegd, uitgesloten van Festiviteiten.U hebt wel lef zeg!Ongetwijfeld noemt u zichzelf ”beschaafd”, maardat bent u niet! En dan is het meest ironische van de Zaak nog, dateen van de Festiviteiten, ”Kleurrijk Uit in de Wijk”,een multicultureel karakter heeft [10]U moet een speciaal Gevoel voor Humor hebben,om mensen van een andere afkomst en uit een andere cultuur
en samenleving, namelijk de door u ”gepakte”
en collectief gestrafte groep asielzoekers, uit te sluitenjuist van een multicultureel Festival.Helaas kan ik daar niet om lachen.Eerder om huilen.SCHANDE OVER U, GEMEENTE WIJK BIJ DUURSTEDE TENSLOTTE Crimineel Gedrag, overlast etc komt bij alle groepenin de samenleving, alle afkomsten en etniciteiten voor.Ook bij asielzoekers, die geen betere of slechtere mensenzijn dan de inwoners van Nederland.Juist daarom is het zo gevaarlijk, om je oren te luisterente leggen bij onderbuikgevoelens, zoals u gedaanhebt, Gemeente Wijk Bij Duurstede. [11]Want wat is er in feite gebeurd:Drie asielzoekers gaan de fout in [en naar ik begrepenheb, waren het bepaald geen halsmisdrijven, maar niet bagatelliserend: toch ”de fout in”] [12] en uw inwonerszijn in rep en roer. [13]Waarop mijn vraag:Wordt er door autochtone Wijk bij Duursteders nooitingebroken, nooit winkeldiefstal gepleegd.Dat lijkt mij sterk. U, als Gemeente, dient dan een krachtig Signaal uitte geven, door wel met bewoners in gesprek te gaan,maar de absurditeit van de uitvergroting vanCriminele Asielzoekers te relativeren. Dat hebt u niet gedaan, u bent meegegaan in deze overduidelijkexenofobie. En omdat u, als Lokaal Bestuur, het voorbeeld dient tegeven, reken ik u dit ernstig aan. Ik hoop dat u hiervan geleerd hebt en in het vervolghet Hoofd biedt aan xenofobie en hysterie. Of denkt u stiekem ook zo en is die ”onrust onder debewoners” maar als voorwendsel gebruikt? Voor u een Vraag om ernstig over na te denken Want er kan pas verandering komen, als we bereidzijn onze eigen Fouten onder ogen te zien, hoeonaangenaam die Introspectie ook mag zijn Gemeente, denk goed na aan welke kant u staat! Vriendelijke groeten Astrid EssedAmsterdam NOTEN
Reacties uitgeschakeld voor Gemeente Wijk bij Duurstede weert asielzoekers bij Festival ”Kleurrijk uit in de Wijk”/Een van de dromen van Wilders wordt werkelijkheid
