Geneva (ICRC) — Present in the region since 1967, the International Committee of the Red Cross (ICRC) considers the West Bank, including East Jerusalem, as well as the Gaza Strip, which constitute the occupied Palestinian territory, as remaining under Israeli occupation governed by treaty and customary rules of international humanitarian law (IHL), comprising the rules of belligerent occupation, and by international human rights law (IHRL).
ICRC’s longstanding legal position is that the establishment and expansion of civilian settlements by Israel in the occupied West Bank is incompatible with Israel’s obligation under article 49(6) of the Fourth Geneva Convention of 1949, prohibiting the transfer of part of the Occupying Power’s civilian population into the territory it occupies. The settlement enterprise has resulted in additional violations of IHL and humanitarian consequences for the occupied population including expropriation; damage and destruction of private property; misuse of public property; displacement of Palestinians; as well as Israeli settlers’ violence against Palestinians and their property.
The ICRC has consistently been asserting that the whole Israeli settlement enterprise undermines the raison d’être of the law of occupation. It fundamentally changes the status quo ante by creating facts on the ground that risk being permanent and generate far-reaching humanitarian consequences for Palestinians living under occupation. The settlement enterprise also shows how the State of Israel has used the broad powers granted to it by occupation law with a view to using the resources – or other assets of the territory it occupies – for the benefit of its own territory or population without discharging its correlative duties vis-à-vis the occupied population.
The ICRC remains deeply concerned by the humanitarian impacts that unilateral formal annexations – such as the annexation of East Jerusalem – or de facto annexation of parts of the West Bank have had and will continue to have on protected persons, as well as by past and current measures which create a constant state of unlawfulness under the law of occupation.
Unilateral annexations are inconsistent with the letter and the spirit of the law of occupation as well as with its underpinning principles. They have no effect on the legal status of the occupied territories under international law; nor do they have any bearing on the applicability of the law of belligerent occupation to these territories. IHL is clear that protected persons remain protected regardless of any annexation.
The ICRC has repeatedly condemned deliberate attacks against Israeli civilians and stressed that such acts are in clear violation of IHL. It recognizes Israel’s right to take measures to ensure the security of its population. However, these measures must respect the relevant rules of IHL and IHRL.
The ICRC remains convinced that improving compliance with IHL and IHRL in the occupied Palestinian territory is a crucial factor in helping to reduce the suffering of all those affected. The ICRC also remains close to those affected by armed conflicts, and will continue working on the ground to help alleviate their suffering.
The ICRC calls on all States to respect and ensure respect for IHL in all circumstances in accordance with their obligation under Common Article 1 to the Geneva Conventions of 1949.
END
“”The establishment of the settlements contravenes international humanitarian law (IHL), which states that an occupying power may not relocate its own citizens to the occupied territory or make permanent changes to that territory, unless these are needed for imperative military needs, in the narrow sense of the term, or undertaken for the benefit of the local population.”
The occupying State shall be regarded only as administrator and usufructuary of public buildings, real estate, forests, and agricultural estates belonging to the hostile State, and situated in the occupied country. It must safeguard the capital of these properties, and administer them in accordance with the rules of usufruct.
Convention (IV) respecting the Laws and Customs of War on Land and its annex: Regulations concerning the Laws and Customs of War on Land. The Hague, 18 October 1907.
THIS ILLEGAL CHARACTER IS MOSTLY SOLELY APPLIED TO
THE ISRAELI SETTLEMENTS IN OCCUPIED PALESTINIAN
TERRITORIES, BUT IT APPLIES ALL SETTLEMENTS IN OCCUPATED TERRITORIES OVER THE WORLD
AI OVERVIEW
CHECKED AND APPROVED
Israeli settlements in occupied territories—specifically the West Bank, East Jerusalem, and the Syrian Golan Heights—are widely considered illegal under international law. This position is held by the majority of the international community, the United Nations Security Council, the International Committee of the Red Cross (ICRC), and the International Court of Justice (ICJ).
Amnesty International +3
Legal Basis for Illegality
Fourth Geneva Convention (Article 49): The primary legal argument against settlements is that they violate Article 49 of the Fourth Geneva Convention, which states: “The Occupying Power shall not deport or transfer parts of its own civilian population into the territory it occupies”.
ICJ Advisory Opinion (2004 & 2024): In 2004, the ICJ ruled that Israeli settlements in the Occupied Palestinian Territory (OPT) are illegal. On July 19, 2024, the ICJ reaffirmed this, stating that Israel’s settlement enterprise violates international law and that Israel’s occupation itself is illegal.
UN Security Council Resolutions: Several resolutions have declared the settlements a “flagrant violation” of international law, including Resolution 446 (1979), Resolution 465 (1980), and Resolution 2334 (2016).
Rome Statute: The transfer of an occupying power’s population into occupied territory is listed as a war crime under the Rome Statute of the International Criminal Court (ICC).
Wikipedia +5
Key Aspects of the Settlements’ Illegal Character
Obstacle to Peace: UN resolutions frequently define settlements as a major obstacle to a “just, lasting and comprehensive peace” and the two-state solution.
Demographic Change: Settlement construction often involves the expropriation of private Palestinian land and resources, altering the demographic composition of the occupied territory.
Illegal Annexation: The settlements are viewed as a mechanism for de facto and de jure annexation, violating the principle that territory cannot be acquired through war.
Wikipedia +2
AI OVERVIEW ABOUT THE ISRAELI SETTLEMENTS
CHECKED AND APPROVED
Based on numerous UN resolutions and international legal opinions, the consensus view is that Israeli settlements in occupied territories (West Bank, East Jerusalem, Golan Heights) are illegal under international law. They violate the Fourth Geneva Convention, which prohibits an occupying power from transferring its civilians into occupied territory.
The Institute for Middle East Understanding (IMEU) +3
Key Aspects of the “Illegal” Status:
Geneva Convention (Article 49): The Fourth Geneva Convention states that occupying powers cannot deport or transfer parts of their own civilian population into occupied territory.
Obstacle to Peace: These settlements are viewed as a significant obstacle to a two-state solution.
International Legal Opinion: These findings are based on the prohibition of an occupying power acquiring territory through war and changing the demographic composition of the occupied area.
Amnesty International +6
While Israel disputes this consensus, arguing that the Fourth Geneva Convention does not apply to the occupied territories, the vast majority of the international community holds that the settlement enterprise violates international humanitarian law.
The Institute for Middle East Understanding (IMEU) +2
Reacties uitgeschakeld voor About the illegal character of settlements in occupied territories
Some weeks ago I heard Jan Wijenberg, a retired Dutch Ambassador, speak about what the International Community could do to break with its complicity to the ongoing violations of international law and human rights by the Israeli regime. Wijenberg served over a decade as an ambassador for the Dutch government in Jemen, Tanzania and Saudi Arabia. He regularly writes to Dutch ministers and politicians to remind them of the responsibility of the international community, and specifically of the Dutch Government and the European Union, to hold Israel accountable to international law. His views are expressed in this article.
Israel is the problem
Quite often is spoken about the conflict in the Middle East between the Palestinians and Israel. If we look at the situation more closely we can observe something different. The media in Israel provide a platform for unpunished, insane calls for murdering peoples and a nation. An example is offered by Professor Arnon Sofer talking about Palestinians living in closed-off Gaza, “…those people will become even bigger animals than they are today, with the aid of an insane fundamentalist Islam… So, if we want to remain alive, we will have to kill and kill and kill. All day, every day. If we don’t kill we will cease to exist…..”1
In 2005 Ehud Barak stated on Dutch television2 that – in a secret and illegal retaliatory campaign against the Palestinian hostage takers at the Munich Olympic Winter Games – he personally had murdered thirteen innocent citizens. According to Barak this would teach the world not to fool around with Israel. Barak was and is not prosecuted for premeditated murder and could achieve the position of the country’s prime minister.
Among the settlers in the occupied Palestinian territories are opportunists and extremely violent Israeli’s who aim to occupy East Jerusalem, the Gaza Strip and the West Bank. The Palestinians must be driven out of these territories by all means possible, including murder. The government of Israel supports the settlers in full while they lay there hands on Palestinian property and act out their violence on Palestinians.
The annexation of East Jerusalem by Ehud Olmert while he was the mayor of West-Jerusalem can according to the Fourth Geneva Convention be interpreted as a war crime. After the last elections in Israel Ehud Olmert’s Kadima party won the vote and he is now the Prime Minister of Israel.
Israeli policies are driven by the Zionist ideal of creating a Jewish state, including the Palestinian territories. Israel is aiming systematically at destroying the identity of the Palestinian people. The so called “conflict in the Middle East” between Palestinians and Israel does not exist. Zionist Israel is the problem.
Rogue state
Israel is the world’s sole remaining occupying colonial power. It systematically sabotages all international efforts to end the occupation. In its capacity of occupying power Israel violates numerous obligations emanating from Security Council Resolutions and the Geneva Conventions. It also breaches the provisions of the Universal Declaration of Human Rights.
The USA applies a doctrine and the US-administration labels selected countries as ‘Rogue states’. These countries possess weapons of mass destruction illegally, suppress large populations, torture, keep people in detention on a large scale and commit murder outside their national borders. Israel has adopted as a strategy the execution of land and water grabs, the destruction of Palestinian infrastructure (including in education and health), the carrying out of extraterritorial executions, torture, and collective punishments and keeping thousands of Palestinians imprisoned indefinitely without charge or prosecution. On the basis of the definition by the USA, Israel has ever since its establishment been a monumental Rogue state and a highly active member of the Axis of Evil.
Letter to Dutch ministers
In February Wijenberg wrote to the ministers Bot, van Ardenne-van der Hoeven and Nicolaï, ministers of Foreign Affairs, Development Co-operation and State Secretary of European Affairs respectively. He reminded them that according to article 90 of the Dutch Constitution “The government nurtures the development of the international order of law”. So many previous Dutch governments violated this article when it concerns the Middle East. With referral to the Advisory Opinion of the International Court of Justice of 9 July 2004 Wijenberg calls upon the Dutch ministers to show the world that they are serious about international law, justice and democracy. A copy of the letter was sent to the prime minister Balkenende and the minister of Justice Donner. In his view the United States and the European Union – including the Netherlands – have for too long condoned Israels disrespect for international law.
In its response the ministry of Foreign Affairs replies that the Dutch government is actively engaged in an ongoing dialogue with Israel. Wijenberg questions this policy. “”Since when do we politely ask notorious violaters of international law to stop their daily terrorisation of the Palestinian civilians, with assassinations in broad daylight and theft of property, houses, land and water? Why aren’t the harshest peaceful means used to fight this?”
Cal for sanctions
In the view of Wijenberg the European Union and the Netherlands have become an instrument of Israels foreign policy by ignoring its own core values values and respect for international law and human rights. Europe can play a key role in achieving lasting peace for Israel and its neighbours. If Israel refuses to show respect for international law, heavy sanctions against Israel should be installed.
Adri Nieuwhof is an independent consultant and human rights advocate from the Netherlands.
Endnotes
[1] The Jerusalem Post, Up Front weekend supplement (21 May 2004)
[2] NOVA (15 December 2005)
EINDE
Reacties uitgeschakeld voor Analyse van oud-ambassadeur drs J.J. Wijenberg over de Grondwet, Israel en het Internationaal Recht/”De Nalatenschap van Dries Van Agt”
[ZIE VOOR GEHELE TEKST BOVENSTAANDE LINK ONDER HET JAN
WIJENBERG STUK]
EN DAN NU HET STUK!
Het Stuk bevat 12 bladzijden
ASTRID ESSED
ISRAEL, HET KONINKRIJK EN HET INTERNATIONAAL RECHT
[12 BLADZIJDEN, ARTIKEL IS GENUMMERD!]
Jan Wijenberg
Den Haag
7 oktober 2025
I n h o u d s o p g a v e
Israël, Nederland en het internationaal recht
Nederland en het internationaal recht, een test
Het Israëlische fascisme
Israëlische onderdrukkingsmethoden
Het Politiek Zionisme
Gush Emunim [het Blok van de Geloofsgetrouwen]
Permanente Tijdelijkheid
The Matrix of Control
Hasbara
Hamas
7 oktober 2023
De ambtseed
Beschaving versus barbaren
Toen ik oud-premier Dries van Agt een tekst over la Laïcité ter goedkeuring
voorlegde zag ik dat hij, confessioneel democraat in hart en nieren, schrok. Het
betekent ‘de strikte scheiding van kerk en staat’. Daarvan bekomen, knikte hij
instemmend. Zijn woede over het CDA van zo’n 15 jaar eerder en over Israël won het
kennelijk van wat hij gewend was te geloven.
Het bevestigde de gezamenlijke formulering van ons motto, duidelijk genoeg om te
overtuigen en om de oppositie wakker te schudden:
Een rechtvaardige, dus duurzame vrede tussen Israël en Palestina,
geworteld in de Grondwet en het internationaal recht.
Nog steeds ben ik tevreden met onze keuze. Deze basis stuurt mijn betoog, mede
gedragen door de geest van Dries, mijn makker.
BLADZIJDE 2
Israël, Nederland en het internationaal recht
Premier Schoof betrok onlangs de stelling dat het vraagstuk Israël geen relatie zou hebben
met de Grondwet. Dat is aantoonbaar onjuist. De MP schond daarmee, zoals ook voor zijn
aantreden als bewindspersoon verwacht kon worden, zijn ambtseed op de Grondwet.
De Grondwet, art. 90 stelt:
De regering bevordert de ontwikkeling van de internationale rechtsorde.
Over Israël: Anno 1947, 1948 en 1949 conform het internationaal recht. Anno 2025: helemaal
niets meer.
Art. 94 zegt:
Bepalingen van verdragen en van besluiten van volkenrechtelijke organisaties, die naar
haar inhoud een ieder kunnen verbinden, hebben verbindende kracht nadat zij zijnbekendgemaakt.
Art. 94 bepaalt in feite dat deze verdragen en besluiten automatisch tot het Nederlands recht
behoren. Het behoeft geen verder betoog, het Internationaal Gerechtshof kwalificeert.
Met dank aan Israëlische aansporingen heeft de Europese Unie Hamas, Hezbollah en Iran op
de EU-lijst van terroristische organisaties geplaatst. Ondanks alle gevolgen, is dat een
nutteloze exercitie. De EU is een regionale belangenorganisatie van staten. De reikwijdte van
het rechtssysteem geldt dus binnen die geografische inperking, tenzij op onderdelen expliciet
als zodanig internationaal erkend.
Het Internationaal Gerechtshof [ICJ], de naam zegt het al, is de instelling die uitspraken doet
met wereldwijde gevolgen. Het VN-Handvest heeft instellingen aangewezen die het Hof
kunnen verzoeken zich over bepaalde juridische vraagstukken uit te spreken. Daaronder zijn
de VN-Algemene Vergadering [AVVN] en de VN-lidstaten. Deze analyses en conclusies
monden uit in Advisory Opinions. [AO’s] Zonder uitzondering zijn deze gebaseerd op
bestaand internationaal recht. Daarom worden deze uitspraken ook tot deel van het
internationaal recht gerekend.
De AVVN heeft het ICJ tweemaal gevraagd zich over Israël uit te spreken. De eerste AO
werd uitgebracht op 9 juli 2004 en de tweede op 14 juli 2024. De titel van de eerste AO luidt:
Legal Consequences of the Construction of a Wall in the Occupied Palestinian Territories
Juristen, deskundig in het internationaal recht, stelden in 2004 vast dat het Hof zich niet
beperkte tot deze vraag, maar zich over meerdere aspecten uitsprak. Hieruit leidden zij de
irritatie van het ICJ af, omdat het Hof pas na ruim 60 jaar in de gelegenheid werd gesteld zich
over het vraagstuk Israël uit te spreken. De opvattingen van het Hof zijn dan ook vernietigend
voor het Israëlische regime.
De tweede AO volgde vrijwel precies 20 jaar later. De titel was dit keer:
Legal Consequences arising from the Policies and Practices of Israel in the Occupied
Palestinian Territory, including East Jerusalem.
Zoals gebruikelijk worden de omvangrijke bevindingen en overwegingen door het Hof in
minder juridische bewoordingen samengevat. De terminologie verschilt: eerst ‘Territories’ en
later ‘Territory’, maar vooral de latere toevoeging: Oost-Jeruzalem. Beide AO’s leggen Israël
en relevante andere VN-lidstaten, waaronder ons Koninkrijk, verplichtingen op.
BLADZIJDE 3
In beide gevallen reageerde het Israëlische regime volgens plan woedend en wees –
voornamelijk tot eigen schade – de bevindingen af.
Zuid-Afrika, Ierland en enige andere VN-lidstaten hebben ongeveer een jaar geleden het ICJ
verzocht uitspraak te doen over de vraag of Israël genocide op de Palestijnse bevolking van
Gaza pleegt. Het Hof achtte dit ‘plausibel’ en nam de vraag in onderzoek aan. Zoals verwacht,
is dat onderzoek tijdrovend. Maar dat die Advisory Opinion er komt staat vast.
Voor Israël zijn de beide AO’s zonder meer van kracht. Later zal de ICJ-uitspraak over
Israëlische genocide in Gaza – wat de inhoud ook moge zijn – eveneens volgens art. 94 in de
Nederlandse rechtsorde verbindende kracht hebben.
Beide AO’s werden kortheidshalve samengevoegd, vertaald en op ons Koninkrijk toegespitst:
De Grondwet, art. 94 indachtig, heeft de regering het volgende beleid als bijdrage
aan het bereiken van een rechtvaardige, dus duurzame vrede in de Levant
vastgesteld:
het Koninkrijk der Nederlanden komt de verplichtingen, door het
Internationaal Gerechtshof op 9 juli 2004 en op 19 juli 2024 opgelegd, na;
– de voortgezette aanwezigheid van de Staat Israël in het Bezette
Palestijnse Grondgebied is onwettig;
– het Koninkrijk draagt eraan bij dat Israël zich zo spoedig mogelijk geheel,
vreedzaam en zonder voorafgaande onderhandelingen of landruil
terugtrekt achter de Groene of Bestandslijn van 1967. Wanneer dat
volledig is gebeurd, zullen de finale status onderhandelingen tussen de
staat Israël en de staat Palestina plaatsvinden;
– het Koninkrijk draagt eraan bij dat Israël zijn verplichtingen honoreert om
alle activiteiten van nieuwe nederzettingen te beëindigen en dat deze
Staat alle kolonisten uit het Bezette Palestijnse Gebied evacueert;
– het Koninkrijk zet zich in internationale fora met name in voor de precieze
modaliteiten en verdere benodigde actie om de illegale aanwezigheid van
de Staat Israël in het Bezette Palestijnse Gebied zo spoedig mogelijk te
beëindigen;
– het Koninkrijk bevordert dat de Staat Israël zijn verplichting om
vergoedingen uit te keren voor de schade, aan alle betrokken natuurlijke
en wettelijke personen in het Bezette Palestijnse Gebied berokkend, ook
honoreert;
– het Koninkrijk erkent de illegale situatie die is ontstaan als gevolg van de
bouw van de muur niet;
– het Koninkrijk houdt Israël aan zijn verplichting om de muur op Palestijns
gebied te ontmantelen;
– het Koninkrijk onthoudt zich van hulp of assistentie in het handhaven van
de situatie geschapen door de voortgezette onwettige aanwezigheid van
de Staat Israël in het Bezette Palestijnse Gebied;
– het Koninkrijk draagt eraan bij dat verzekerd wordt dat Israël zich schikt
naar het internationale humanitair recht zoals vervat in de Vierde
Geneefse Conventie.
Het spreekt vanzelf dat de volledige teksten van beide AO’s juridisch en staatsrechtelijk
bindend zijn. Het Nederlandse Israël-beleid dient op basis van art. 94 in overeenstemming
BLADZUDE 4
met beide AO’s te zijn. Is dat in de dagelijkse overheidspraktijk ook zo? In de Tweede Kamer
mores zou dit wellicht als ‘een goede vraag’ worden ervaren.
Nederland en het internationaal recht, een test
De Tweede Kamer Algemene Beschouwingen na Prinsjesdag 2025 verschaffen een goede
gelegenheid om het constitutioneel bewustzijn in het parlement en bij de overheid te testen.
Mevrouw Bikker [CU] noemde enige malen en in algemene termen de Grondwet als de basis
voor het crisisdebat, maar gaf geen precisering. Voor zover kon worden nagegaan, scheen
geen van de andere volksvertegenwoordigers zich bewust te zijn van de relevantie van dit
cruciale element van ons staatsbestel.
Dit bevestigt de indruk dat de relatie met de Grondwet evenmin een rol in de II de Kamer speelt
als het vraagstuk Israël aan de orde is. Dan schenden Kamerleden in meerderheid
routinematig en achteloos hun ambtseed.
De belangrijke kenmerken van de hierboven geciteerde ICJ-uitspraken verschillen van
politieke opvattingen. Wanneer de waan van de politieke dag is overgewaaid, staat het
internationaal recht gewoon en ongeschonden recht overeind.
het Israëlische fascisme
Op 2 december 1948 schreven Hannah Arendt, Albert Einstein en ruim 20 rabbijnen uit New
York dat het bewind van de nog jonge Israëlische staat al sterke overeenkomstige kenmerken
vertoonde met het Duitse fascisme van rond 1930. [NYT] Zoals de Joden functioneerden in
de Duits-nazistische waandenkbeelden, worden de Palestijnen steevast opgevoerd in het
hysterische gedachtengoed van het politiek-zionistische regime en de meelopers.
Hannah Arendt en medestanders beoogden Israël in nauwe samenwerking met de Palestijnen
te ontwikkelen. Zij en haar kleine achterban werden door het politiek-zionistisch regime
weggevaagd. Zij is nooit naar Israël teruggekeerd.
Albert Einstein bedankte voor de eer om president van Israël te worden.
Wat de Joden voor de nazi’s waren, zijn de Palestijnen nu voor Israël. Fascistische uitspraken
in Nazi-Duitsland en in hedendaags Israël:
Das Herrenvolk, Lebensraum, Palästinensern: Untermenschen, Ausradieren, Auslöschen,
Erledigen, Ausrotten, Vertilgeren, Entvölkern
We walked outside, Ben-Gurion accompanying us. What is to be done with de Palestinian
population? Ben-Gurion waved his hand in a gesture which said ‘Drive them out’.
Yitzhak Rabin, 1979-10-23, NY
Golda Meir, 1961, 1969; Israel Koenig, 1979; Menachim Begin, 1982; Chairman Heilbrun,
Tel Aviv, 1983; Yitzhak Shamir, 1988; Rabbijn Ovadia Yosef, 2010; ministers huidig
kabinet: Bezalel Smotrich en Itamar Ben-Gvir, 2023, 2024, 2025.
Prof. Arnon Sofer, regeringsadviseur, gaf in 2004 de kern van het politiek-zionistisch regime
onomwonden weer:
When 2.5 million [Palestinians] live in closed-off Gaza [ . . .] those people will become
even bigger animals than they are today, with the aid of an insane fundamentalist Islam.
[. . ] So, if we want to remain alive, we will have to kill and kill and kill. All day, every day.
If we don’t kill, we will cease to exist. The only thing that concerns me is how to insure
BLADZIJDE 5
that the [Jewish] boys and men who are going to have to do the killing will be able to
return home to their families and be normal human beings.
Arnon Sofer, Professor in Geography, Haifa University, in Up Front, the weekend addition of The
Jerusalem Post, 21 May 2004)
Israëlische onderhandelingen in New York over de VN-Toetredingsvoorwaarden vergden
drie jaren: 1947, 1948 en 1949. De Israëlische delegatie beloofde ook een centrale
voorwaarde te accepteren en te honoreren: het erkennen van de Arabische Staat, nu bekend als
de Staat Palestina.
In de wandelgangen liet de delegatie al blijken dat niet te zullen doen. Anno 2025 staat vast
dat Israël woord heeft gehouden en bewijst zo een structureel onbetrouwbaar VN-lid te zijn.
Netanyahu laat niet na zelfs keihard te beweren dat er geen Palestijnse staat komt.
Ons Koninkrijk stemde steeds voor de VN-Toetredingsvoorwaarden voor Israël. Daar dient
elke opeenvolgend kabinet zich mee te associëren.
In de tweede week van september 2025 schond Israël met militaire agressie de integriteit
Libanon, Syrië, Tunesië, Qatar en Sana’a – de hoofdstad van Jemen. Aldus de bloeddorstige
oogst van één week. Daarvoor waren er aanvallen op Iran. En in Gaza is het jarenlang
dagelijkse kost. Hoe kan dit? Hoe is het mogelijk dat één land als een volkomen losgeslagen
psychopatenstaat een hele regio terroriseert? Hoe kan het dat de internationale gemeenschap
niet ingrijpt? […] Wie denkt dat deze koloniale vernietigingsstaat voor een dataoorlog met
Nederland terugdeinst, heeft de afgelopen tachtig jaar niet zitten opletten.
Niet alleen het Midden-Oosten is onveilig voor Israël – zo’n beetje de hele westerse wereld
heeft zich overgeleverd aan de grillen van een staat zonder scrupules, zonder moraal.
Nederland moet zich zo snel mogelijk aan de Israëlische houdgreep ontworstelen. Voor Gaza
– en voor ons aller veiligheid.
Jamal Ouariachi, Israël heeft Nederland in de houdgreep, 22 september 2025, Trouw
Vroeger of later zal er een internationaal Israël Tribunaal komen. De onverholen VS-agressie
tegen het Internationaal Strafhof doet veronderstellen om uit veiligheidsoverwegingen aan een
Israël Tribunaal elders de voorkeur te geven. Waar is onduidelijk, want Nederland – en Den
Haag – heeft zich geblameerd en zal zeer waarschijnlijk voor langere tijd door de
internationale gemeenschap worden genegeerd. De meetlat zal ongetwijfeld het vigerend
internationaal recht zijn.
Een diepgravend parlementair onderzoek naar de rol van Nederland in het Israëlische conflict
met Palestina zal er vrijwel zeker ook komen. Daar zal de Grondwet het toetsingskader
leveren.
Nederland is een kleine speler in dit conflict, maar wel een hardnekkige. Met uitzondering
van Geert Wilders, lijkt geen ander huidig parlementslid worden gesommeerd voor het Israël
Tribunaal verantwoording af te leggen voor zijn/haar handel en wandel in dit conflict.
Maar is de tijd gekomen om aan het leiderschap van PVV, VVD, BBB, NSC, FvD, JA21, de
SGP, de CU een suggestie voor te leggen? Een dergelijk onderzoek kan tot strafvervolging
leiden. Is het zo langzamerhand tijd geworden om zich voor te bereiden op de verdediging in
het parlement? Misschien is het verstandig om de beleidsdoelstellingen te herwaarderen.
Hieronder vindt u een aantal handreikingen.
BLADZIJDE 6
Israëlische onderdrukkingsmethoden
Het conflict tussen Israël en Palestina valt slechts te doorzien wanneer ook een vijftal
concepten wordt begrepen: het Politiek Zionisme, Gush Emunim, de Permanente
Tijdelijkheid, the Matrix of Control en Hasbara.
Deze concepten plaatsen het Israëlische onderdrukkingsbeleid in de vereiste en
verhelderende context.
het Politiek Zionisme
Het gestelde doel is de vestiging van Groot- of Eretz-Israël, het huidige Israël, Oost-
Jeruzalem en de Westoever van de rivier de Jordaan omvattend. Gaza heeft daarbinnen
geen hoge prioriteit. Daarin zullen geen of zo weinig mogelijk onderworpen Palestijnen en
bedoeïenen verblijven. Vrijwel alle Joods/Israëlische politieke partijen hebben dit
opgenomen in hun partijprogramma’s. Ruim 80% van het Joodse deel van de Israëlische
bevolking onderschrijft dit. Het racistische Politiek Zionisme is de facto de nationale
ideologie.
Gush Emunim [het Blok van de Geloofsgetrouwen]
Deze ideologie van de kolonisten is al decennialang de doorslaggevende religieus-
fundamentalistisch georiënteerde machtsfactor voor het Israëlische overheidsbeleid en
neemt onder de huidige coalitie in betekenis toe. Deze groepering huldigt huivering-
wekkende opvattingen, zoals het belang van structureel liegen en de noodzaak om de
democratie om zeep te brengen. In het beleid komt de diepe minachting voor de Palestijnen
tot uitdrukking en het streven om hun samenleving en cultuur te vernietigen.
De Arabist Marcel Kurpershoek schreef een gedetailleerde analyse van Ultra’s en Ultra-
Ultra’s. Hij vergeleek de geloofs- en levensopvattingen van fundamentalistische Joodse
orthodoxen met die van moslim orthodoxen. Hij trof meer overeenkomsten dan verschillen
aan. Het Wahabisme, dat grotendeels de structuur van Saoedi-Arabië bepaalt, en de Joodse
haredim, ‘degenen die sidderen voor God’, en steeds meer invloed in Israël verwerven,
vertonen opvallend veel gelijkenissen in religieuze opvattingen en levensstijl. De naam van
hun God zou eigenlijk het enige verschil zijn.
Permanente tijdelijkheid
Hajo Meijer, de Duits geboren Nederlander, Auschwitz overlevende en antizionist, vond
de permanente dreiging van de dood in Auschwitz minder erg dan de voortdurende
onzekerheid.
Permanente Tijdelijkheid vormt een vast onderdeel van het Israëlische beleid. Niets staat
vast. Zo zijn de grenzen niet gedefinieerd, het is nooit duidelijk welke goederen wel en
welke niet Gaza in mogen en of de konvooien wel of niet vandaag mogen vertrekken, de
duizenden gevangenen weten lange tijd niet – en sommigen nooit – waarvan zij worden
beschuldigd, zij blijven in onzekerheid hoe lang zij vast blijven zitten en of en wanneer zij
familie mogen ontvangen. Vredesonderhandelingen worden begeleid door mooie beloftes,
maar moeten vooral nergens toe leiden.
BLADZIJDE 7
the Matrix of Control
Jeff Halper, coordinator of the Israeli Committee Against House Demolitions, beschreef de
Matrix of Control, ‘rendering the occupation invisible’. [Dat werd gezegd ver voordat de
Gazaanse genocide zich voltrekt.] Het is een complex onderdrukkingssysteem, ontworpen
om alle aspecten van het leven van de Palestijnen in de Bezette Gebieden te beheersen. Na
een lange en gedetailleerde uiteenzetting van het systeem voegt Halper er de volgende
passage aan toe:
To all of this must be added, of course, the debilitating psychological costs of life under
occupation: loss of life, imprisonment, torture, harassment, humiliation, anger and
frustration, as well as traumas suffered by tens of thousands of Palestinians (especially
children) who witnessed their homes being demolished, saw their loved ones beaten and
humiliated, suffering from inadequate housing, and who lost opportunities to actualize
their life potentials. These are wounds that will take generations to heal.
Hasbara
Hasbara is een Hebreeuws begrip dat ‘uitleggen’ of ‘interpreteren’ betekent. Het is niet
alleen een overheidsvoorlichtingsdienst, maar ook een trainingsinstituut. Hasbara
produceert vertekeningen van de werkelijkheid die agressie, geweld en oorlog verdedigen
en propageren. NRC-correspondent Oscar Garschagen gaf in 2006 een paar voorbeelden in
de NRC:
Iran wil Israël van de kaart vegen. Iran heeft een dergelijke rol nooit opgeëist, maar zei
dat Israël zal verdwijnen, zoals de Zuid-Afrikaanse apartheid, de Sjah van Perzië en de
Sovjet Unie zijn verdwenen. Verschillende Israëlische analisten huldigen dezelfde
opvatting;
Hamas wil Israël elimineren. Deze politieke partij baseert zich samen met de Arabische
Liga voor vrede met Israël op basis van het internationaal recht. Tijdens de drie eerste
grootschalige aanslagen op Gaza nam Israël steeds het initiatief, wat men ook in
tegendeel wil beweren;
Hezbollah viel Israël met raketten aan in de zomer van 2006. Israël had geen keus dan
te antwoorden. Partijen waren in onderhandeling over gevangenenruil. Het
internationaal recht schendend en, zoals zo vaak, zonder casus belli, koos Israël de
aanval;
Voor vertrek uit verschillende Middellandse Zee havens werden op verzoek alle
schepen van de vele flotillas op weg naar Gaza door de autoriteiten onderzocht. Nooit
werden ergens wapens aangetroffen. Dezer dagen werden veel van de veertig
participerende vredesvloot in internationale wateren – dus illegaal – geënterd en de
bemanningsleden illegaal naar Israël gebracht en nogmaals illegaal in detentie
gehouden. De ‘Sumud’-beweging heeft al aangekondigd de volgende maal met een
vloot van duizend schepen te zullen komen;
Er gaan in Israël al overheidsstemmen op om ‘genocide’ als “een nu eenmaal
noodzakelijk kwaad” neer te zetten.
De strategie van Hasbara is bedoeld om ons het zicht volledig te ontnemen op de facts-on-
the-ground, op de kern van het Israëlische beleid en op de eisen die het internationaal recht
aan Israël stelt. Ons wordt aangepraat dat Israëls veiligheid voortdurend wordt bedreigd en
dat de bezetting van de Palestijnse gebieden om die reden – ‘helaas’ – nodig is.
BLADZIJDE 8
Er zijn nog steeds Nederlanders, ook in de nationale politiek, die echt geloven dat de
Palestijnen en Iran de hoofdoorzaken van alle problemen zijn. Dat is een knap staaltje
Israëlisch fake news. De taak van het Iraanse onderdrukkingsorgaan SAVAK – een
instrument van de Shah van Persië – werd aldus samengevat: tegenstanders van het regime
van de sjah onder toezicht plaatsen en opstandige bewegingen onderdrukken door middel
van intimidatie, ballingschap, gevangenisstraffen, liquidaties en martelingen.
Deze taak is niet wezenlijk verschillend van die van het Israëlische onderdrukkings
systeem. De Israëlische variant ontstond al eerder dan in 1948 en ettert nog steeds door.
Hamas
Van oorsprong is Hamas een non-gouvernementele, orthodox religieuze organisatie die
essentiële diensten – zoals scholen, gezondheidszorg, levensmiddelen – verleent die de PLO
nalatig is te verzorgen. Aanvankelijk steunde Israël, zijn verdeel-en-heers beleid getrouw,
Hamas om de PLO en Fatah te verzwakken. Hamas ontwikkelde zich tot een populaire
politieke partij die in 2006 met absolute meerderheid eerlijk verlopen verkiezingen won.
Fatah – de verliezende opponent – heeft, samen met Israël, de VS en enige Europese landen
met een staatsgreep voorkomen dat Hamas het gehele land zou besturen. Deze kon zich
slechts in Gaza handhaven. De voorzitter van het Palestijnse parlement en enige andere
parlementsleden bevonden zich anno 2021 nog steeds in Israëlische gevangenschap.
President Mahmoud Abbas [Fatah] heeft het nog steeds niet aangedurfd nieuwe verkiezingen
uit te schrijven. De staatsgreep was, en is nog steeds, illegaal. De jure blijft Hamas anno 2025
tot aan de volgende verkiezingen de rechtmatige winnaar en kan nog steeds het nationale
politieke leiderschap opeisen.
De ook door Hamas aanvaarde voorstellen voor vrede van de Arabische Liga zijn voor het
Israëlische regime onaanvaardbaar. Dat zou betekenen dat Israël zijn ambitie voor Groot-
Israël moet opgeven. Daarmee is Hamas de aartsvijand van Israël. Alle tijdlijnen van de
drie aan de huidige genocide voorafgaande grootschalige Israëlische aanvallen op Gaza
stellen vast dat Israël, in tegenstelling tot de beweringen van Hasbara, steeds het initiatief
nam. Hamas bleef afzijdig tot de eigen geloofwaardigheid in Gaza in het geding kwam.
Steeds bood het leiderschap Israël hudna, het ongeschreven Arabische gebruik van een
tienjarig bestand, aan. Het Israëlische bewind geeft er de voorkeur aan om Hamas en de
gehele bevolking van Gaza te vernietigen. Dat gaat voorspoedig, althans vanuit Israëls
optiek. Hamas is een hardere noot te kraken.
Nogmaals, Hasbara heeft bereikt dat de westerse wereld er grotendeels van overtuigd is
geraakt dat Hamas een existentiële bedreiging voor Israël zou zijn. Quod non. De grootste
bedreiging voor het voortbestaan van Israël is het politiek-zionistisch regime zelf.
De VN-autoriteit die beslist over het VN-lidmaatschap van staten is de Veiligheidsraad
[VRVN]. De vijf permanente leden hebben vetomacht. Sinds ook Frankrijk en het Verenigd
Koninkrijk de Staat Palestina hebben erkend, zijn de VS de enige die het volle VN-
lidmaatschap van Palestina blokkeert. De vier andere permanente leden en de huidige
roterende leden zijn er nu voor.
De gemeenschap van staten staat machteloos vanwege één veto. Het vetorecht is een duidelijk
bewijs van het hopeloos verouderde VN- systeem. Modernisering van de VN moet het
vetorecht afschaffen. Maar dat stuit juist op het vetorecht van de vijf permanente leden van de
VRVN.
BLADZIJDE 9
Maar toch is het niet zo zwart/wit. De VN-Algemene Vergadering [AVVN] beschikt op basis
van het Handvest over twee bevoegdheden. Israël noch de VS kan verhinderen dat de AVVN
deze mogelijkheden bij overgrote meerderheid van stemmen kan inzetten.
Eén mogelijkheid is dat een militaire expeditie in het Bezette Gebied orde op zaken zal
stellen. Gegeven de Israëlische militaire overmacht en illegale doelstellingen is dat nauwelijks
een optie, zeker niet op korte termijn.
De tweede optie biedt betere perspectieven. De AVVN kan het lidmaatschap van het gehele
systeem van VN-organisaties voor Israël opschorten. Dat is eerder met succes toegepast op
Apartheid Zuid-Afrika. Nu leeft Myanmar onder dergelijke multilaterale strafmaatregelen.
Men is er algemeen van overtuigd dat een ruime meerderheid van lidstaten voor zou
stemmen.
Het initiatief lijkt in het VN-systeem bij Palestina te liggen. Deze wacht waarschijnlijk het
juiste moment af. Dat zou de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof op de vraag van
Zuid-Afrika, e,a. of Israël genocide op de Palestijnen in Gaza pleegt kunnen zijn.
Is het antwoord ‘ja’ dan verschaft dat een nog sterkere rechtsgrond dan waarover Palestina al
beschikt. Bovendien zullen de gevolgen voor Israël groot zijn. De vele gespecialiseerde VN-
organisaties stellen informatie en overlegfora over een groot aantal onderwerpen ter
beschikking. Denk aan zeekaarten, afspraken voor de burgerluchtvaart, strategieën voor het
bestrijden van epidemieën en vele andere diensten.
Aan gebrek aan bereidheid binnen het VN-systeem zal het niet liggen. Men heeft schoon
genoeg van Israël.
7 oktober 2023
Wikipedia geeft een duidelijk en gedetailleerd feitelijk overzicht van de gebeurtenissen voor,
tijdens en na die dag. Feiten worden onderbouwd en als zodanig geaccepteerd. Bewijsbaar
onjuiste gegevens – vooral van Israëlische zijde – worden naar het rijk der fabelen door-
verwezen. Ook aan niet verifieerbare informatie wordt aandacht besteed. Berichten van
misdaden – ook seksuele – van Hamas en medestanders zijn onderzocht en niet bewezen
bevonden. Die bevindingen sporen met de religieuze oriëntatie van Hamas en medestanders.
Kortheidshalve wordt naar deze nuttige bijdrage verwezen. Een aantal aspecten
verdient
het Hannibal Protocol
The Hannibal Directive, also translated as Hannibal Procedure or Hannibal Protocol, is the
name of a controversial procedure used by the Israel Defense Forces (IDF) to prevent the
capture of Israeli soldiers by enemy forces. According to one version, it says that "the
kidnapping must be stopped by all means, even at the price of striking and harming our own
Wikipedia
Wikipedia besteedt in deze context geen aandacht aan dit Protocol, mogelijk omdat het
officieel in 2016 werd ingetrokken. Er zijn berichten dat officieren Israëlische eenheden
bevolen zouden hebben het toch toe te passen.
BLADZIJDE 10
Terwijl door Hamas en medestanders soldaten van de IDF als gijzelaars naar Gaza werden
weggebracht, zouden Israëlische gevechtsvliegtuigen en helikopters op deze auto’s hebben
geschoten en daarmee, ook conform het Hannibal Protocol, Israëlische manschappen hebben
gedood.
De toedracht op 07-10-2023
Berichten kwamen kort na de invasie in omloop dat de IDF Israëlische lichamen zouden
hebben verplaatst om bewijzen van de oorzaak – de rol van de strijdkrachten – te maskeren.
“Hamas en anderen vergrepen zich aan burgers, verboden onder het oorlogsrecht.”
Het verwijt treft natuurlijk vooral Israël. Echter, Israëlische militairen zijn tijdens de operaties
vrijwel onkwetsbaar: in vliegend materieel, met op afstand bediende drones en geschut, in
tanks en bewapende bulldozers, met een overmacht aan bewapening, etc., etc.
Is deze Palestijnse actie verwijtbaar?
De Palestijnse staat is er officieel niet. De oorzaak is het VS-veto in de VN Veiligheidsraad.
Israël kan dus ‘ongestraft’ interveniëren omdat illegaal Eretz – of Groot – Israël wordt
nagestreefd. Dat is door hun god hen gegeven, dus “gerechtvaardigd”. Daarmee is de basis
door de Grondwet – ‘mits binnen de wet’ – onder dit streven weggeslagen. Het Internationaal
Gerechtshof heeft er al twee maal korte metten mee gemaakt.
Is er een vergelijkbaar incident?
Dat is de Joodse opstand tegen nazi-Duitsland in het ommuurde getto van Warschau. De
wijze waarop Duitsland de opstand neersloeg was gelijk. Wijk na wijk werd kapot
gebombardeerd en overgebleven Joden doodgeschoten. Na enige maanden was het getto een
ruïne.
Werd de Joden verweten in opstand tegen de bezetter te komen? Nee, maar waarom de
Palestijnen dan wel?
De Palestijnen in Gaza hebben het volste recht om zich met alle beschikbare middelen tegen
het politiek-zionistisch bewind te verzetten.
Het beeld dat het overgrote deel van de Nederlandse media over ‘7 oktober’ presenteren is
vrijwel volledig ontleend aan Israëlische bronnen, waaronder vooral premier ‘Bibi’
Netanyahu – dus onbetrouwbaar.
Israël en het internationaal recht
Twee episoden maken deze gespannen relatie kristalhelder.
Wij, de volken van de Verenigde Naties, vastbesloten komende geslachten te behoeden voor
de gesel van de oorlog […] en te dien einde verdraagzaamheid te betrachten en in vrede met
elkander te leven als goede naburen, en onze krachten bundelen ter handhaving van de
internationale vrede en veiligheid, en door het aanvaarden van beginselen en het invoeren
van methodes te verzekeren, dat wapengeweld niet zal worden gebruikt behalve in het
algemeen belang, en gebruik te maken van internationale instellingen voor het bevorderen
van de economische en sociale vooruitgang voor alle volken, hebben besloten onze
inspanningen te verenigen om deze doeleinden te verwezenlijken.
Dienovereenkomstig hebben onze nationale regeringen […] overeenstemming bereikt over dit
Handvest van de Verenigde Naties […].
BLADZIJDE 11
VN – San Francisco, 1945-06-26
Tijdens de jaarvergadering 2025 van de VN Algemene Vergadering te New York, hield
premier Benjamin Netanyahu de – uit protest voor driekwart leeggestroomde algemene
vergaderzaal – zijn toespraak.
”Niet alleen onze strijd”
De toespraak van Netanyahu is grotendeels samen te vatten in 3 thema's: de (gedeeltelijke)
uitschakeling van Israëls tegenstanders in het Midden-Oosten, de ontkenning dat het
Israëlische leger een genocide pleegt in Gaza en Israëls verzet tegen een onafhankelijke
Palestijnse staat.
VRT; AVVN, New York, 2025-09-26
[Het is dezerzijds niet bekend of de Koninkrijkdelegatie, voordat dit sterke staaltje van
vloeken in de kerk werd gepresenteerd, de vergaderzaal eveneens al had verlaten.]
Demissionair minister van Buitenlandse Zaken, Van Weel (VVD), zette en marge van de
AVVN-jaarvergadering – of all places – in de NRC van 27/28 september 2025 nogmaals het
Nederlandse Israëlbeleid, dit keer geïnspireerd door weer een Trumpiaans plan, uiteen.
Evenmin als de leden van de II de Kamer, gaf hij blijk van kennis van de hierboven aangeduide
betekenis en rol van het Internationaal Gerechtshof.
Zoals de parlementariërs doen, vult hij ook onbekommerd zijn eigen versie – die van Trump
dus – in. De VS-minister van Buitenlandse Zaken vertelde hem “dat er iets ligt wat alle
partijen zouden kunnen dragen”, aldus Van Weel. De duidelijke verliezers zijn niet alleen de
Gazanen en Hamas, de enige organisatie die mentaal sterk genoeg is om het tegen het
politiek-zionistische regime, dus het fascistische Israël, op te nemen. Ook het onzorgvuldig
omgaan met het internationaal recht maakt ons Koninkrijk en de burgers verliezers. Van
Weel:
Onderdeel van het plan is het neerleggen van de wapens door Hamas. Het vrijlaten van
gijzelaars. Het terugtrekken van de Israëlische troepen, in ieder geval uit Gaza-stad. En dan
zal er een soort transitieperiode komen. Dat is het moeilijkste tot nu toe. […] Dit is
inhoudelijk. Dit is gericht op een duurzame stap op weg naar die tweestaten-oplossing. […]Dit zou echt een doorbraak zijn.
Bijna alle kaarten zijn voor Israël gestoken. Het plan is levensvatbaar, beweert de minister –
shooting from the hip. Wanneer Netanyahu (een verdachte die voor het Internationaal Strafhof
moet verschijnen) en Trump (veroordeeld voor felony, een zware misdaad) overeenstemming
over het plan hebben bereikt, past de grootst mogelijke voorzichtigheid. Maar toch:
Het kan. Ik blijf optimistisch over Oekraïne. En dat geldt ook voor Gaza.
Het plan, in het bijzijn van Netanyahu gepresenteerd door President Trump, dient vooral de
doelstellingen van Israël. De inbreng van Hamas ontbrak. Wat werd gepresenteerd verschilde
van hetgeen de Arabische landen verwachtten. Netanyahu had, tot woede van de betrokken
Arabische staten, vlak voor de presentatie van Trump cruciale concessies gekregen.
Dat plan en de gevolgde procedures zijn bovenal een sterk staaltje van deerniswekkend
wensdenken:
Palestina: bij u, over u, maar zonder u.
Hamas wist de ingebouwde booby trap te pareren. Israël moet nu als eerste wel leveren:
terugtrekken. Hoe het uitpakt? We zullen zien.
BLADZIJDE 12
De ambtseed
Voordat het afleggen van de eed van trouw aan de Grondwet door het kabinet Schoof plaats
zou vinden, was de verwachting al dat deze ministeriële ambtseden over het dossier Israël
onmiddellijk zouden worden geschonden. Het is onmogelijk om een verkeerde
veronderstelling aan te hangen.
Tal van onderwerpen – zoals de categorische Israëlische weigering Palestina als staat, zoals
beloofd, te erkennen – behoeven urgent achterstallig constitutioneel onderhoud. Het kabinet
van PVV, VVD, BBB en NSC staat bekend als uiterst rechts. Dat is een belediging voor
authentiek rechtse politici. Dit is recht-toe-recht-aan politiek-zionistisch geïnspireerd
fascisme.
Er is – misschien tegen beter weten in – nog één sprankje hoop: een goede uitslag van de
aanstaande II de Kamer verkiezingen. Mogelijk bestaat nog een ander sprankje. Toch blijkt het
staatsbestel volgens de principes van la Laïcité de meest democratische optie voor het
Koninkrijk der Nederlanden. Het zal ons staatsbestel ontdoen van allerlei veelsoortige, elkaar
en de principes van de democratie vaak tegensprekende, voornamelijk religieuze impulsen.
Dries zou er zeker mee instemmen.
Beschaving versus barbaren
Ik neem de vrijheid u allen te wijzen op een nieuw uitgekomen boek:
Mohammed Omer Almoghayer,
On the Pleasures of Living in Gaza,
Remembering a Way of Life Now Destroyed
2025, OR Books, New York – London
“Not only about the immense suffering of Gaza’s people, but also their remarkable
resilience and dignity”- Sara Roy
Some weeks ago I heard Jan Wijenberg, a retired Dutch Ambassador, speak about what the International Community could do to break with its complicity to the ongoing violations of international law and human rights by the Israeli regime. Wijenberg served over a decade as an ambassador for the Dutch government in Jemen, Tanzania and Saudi Arabia. He regularly writes to Dutch ministers and politicians to remind them of the responsibility of the international community, and specifically of the Dutch Government and the European Union, to hold Israel accountable to international law. His views are expressed in this article.
Israel is the problem
Quite often is spoken about the conflict in the Middle East between the Palestinians and Israel. If we look at the situation more closely we can observe something different. The media in Israel provide a platform for unpunished, insane calls for murdering peoples and a nation. An example is offered by Professor Arnon Sofer talking about Palestinians living in closed-off Gaza, “…those people will become even bigger animals than they are today, with the aid of an insane fundamentalist Islam… So, if we want to remain alive, we will have to kill and kill and kill. All day, every day. If we don’t kill we will cease to exist…..”1
In 2005 Ehud Barak stated on Dutch television2 that – in a secret and illegal retaliatory campaign against the Palestinian hostage takers at the Munich Olympic Winter Games – he personally had murdered thirteen innocent citizens. According to Barak this would teach the world not to fool around with Israel. Barak was and is not prosecuted for premeditated murder and could achieve the position of the country’s prime minister.
Among the settlers in the occupied Palestinian territories are opportunists and extremely violent Israeli’s who aim to occupy East Jerusalem, the Gaza Strip and the West Bank. The Palestinians must be driven out of these territories by all means possible, including murder. The government of Israel supports the settlers in full while they lay there hands on Palestinian property and act out their violence on Palestinians.
The annexation of East Jerusalem by Ehud Olmert while he was the mayor of West-Jerusalem can according to the Fourth Geneva Convention be interpreted as a war crime. After the last elections in Israel Ehud Olmert’s Kadima party won the vote and he is now the Prime Minister of Israel.
Israeli policies are driven by the Zionist ideal of creating a Jewish state, including the Palestinian territories. Israel is aiming systematically at destroying the identity of the Palestinian people. The so called “conflict in the Middle East” between Palestinians and Israel does not exist. Zionist Israel is the problem.
Rogue state
Israel is the world’s sole remaining occupying colonial power. It systematically sabotages all international efforts to end the occupation. In its capacity of occupying power Israel violates numerous obligations emanating from Security Council Resolutions and the Geneva Conventions. It also breaches the provisions of the Universal Declaration of Human Rights.
The USA applies a doctrine and the US-administration labels selected countries as ‘Rogue states’. These countries possess weapons of mass destruction illegally, suppress large populations, torture, keep people in detention on a large scale and commit murder outside their national borders. Israel has adopted as a strategy the execution of land and water grabs, the destruction of Palestinian infrastructure (including in education and health), the carrying out of extraterritorial executions, torture, and collective punishments and keeping thousands of Palestinians imprisoned indefinitely without charge or prosecution. On the basis of the definition by the USA, Israel has ever since its establishment been a monumental Rogue state and a highly active member of the Axis of Evil.
Letter to Dutch ministers
In February Wijenberg wrote to the ministers Bot, van Ardenne-van der Hoeven and Nicolaï, ministers of Foreign Affairs, Development Co-operation and State Secretary of European Affairs respectively. He reminded them that according to article 90 of the Dutch Constitution “The government nurtures the development of the international order of law”. So many previous Dutch governments violated this article when it concerns the Middle East. With referral to the Advisory Opinion of the International Court of Justice of 9 July 2004 Wijenberg calls upon the Dutch ministers to show the world that they are serious about international law, justice and democracy. A copy of the letter was sent to the prime minister Balkenende and the minister of Justice Donner. In his view the United States and the European Union – including the Netherlands – have for too long condoned Israels disrespect for international law.
In its response the ministry of Foreign Affairs replies that the Dutch government is actively engaged in an ongoing dialogue with Israel. Wijenberg questions this policy. “”Since when do we politely ask notorious violaters of international law to stop their daily terrorisation of the Palestinian civilians, with assassinations in broad daylight and theft of property, houses, land and water? Why aren’t the harshest peaceful means used to fight this?”
Cal for sanctions
In the view of Wijenberg the European Union and the Netherlands have become an instrument of Israels foreign policy by ignoring its own core values values and respect for international law and human rights. Europe can play a key role in achieving lasting peace for Israel and its neighbours. If Israel refuses to show respect for international law, heavy sanctions against Israel should be installed.
Adri Nieuwhof is an independent consultant and human rights advocate from the Netherlands.
Endnotes
[1] The Jerusalem Post, Up Front weekend supplement (21 May 2004)
[2] NOVA (15 December 2005)
EINDE
Reacties uitgeschakeld voor Analyse van oud-ambassadeur drs J.J. Wijenberg: ”Israel, Het Koninkrijk en het Internationaal Recht”
Het is mij wederom een Eer, opnieuw een belangrijk stuk van oud ambassadeur en Palestina activist drs J. J. Wijenberg op mijn website te plaatsen.
Deze keer een artikel over de Vraag, of Iran werkelijk wel een dreiging
voor Israel is, zoals vaak wordt beweerd.’
Hierop heeft de heer Wijenberg, zoals we van hem gewend zijn, een
zeer verhelderende Kijk, die ik volledig kan wisselen
Zie ook onder het artikel meer informatie over de heer Wijenberg
ASTRID ESSED
HET ARTIKEL VAN OUD AMBASSADEUR DE HEER WIJENBERG:
IRAN, EEN EXISTENTIELE DREIGING VOOR ISRAEL?
Iran, een ‘existentiële dreiging’ voor Israël?
Het helikopterincident van 19 mei 2024 lijkt een noodlottig ongeval. Gelukkig maar. Maar
toch, is Iran werkelijk een ‘existentiële dreiging’ voor Israël?
De Verenigde Staten, samen met het Verenigd Koninkrijk en Israël, en dus ook met volgzaam
Nederland, kunnen het sinds de Tweede Wereldoorlog slecht met Iran vinden.
In het overigens lezenswaardige artikel “Saoedische omhelzing voor Ahmadinejad” schreef
Carolien Roelants op 5 maart 2007 in de NRC:
”de president die Israël van de Midden-Oosterse kaart geveegd wil zien”
Wat beweerde de Iraanse president Ahmadinejad op 25 oktober 2005 in werkelijkheid?
De
Iraniër Arash Norouzi, hoogleraar aan de Universiteit van Teheran: de Iraanse President zei
dat het ‘zionistische regime’ door het Westen aan de Islamitische wereld werd opgelegd als
een strategisch bruggenhoofd om de dominantie van de regio en haar rijkdommen zeker te
stellen.
Hij benadrukte dat Palestina de frontlinie in de strijd van de Islamitische wereld met de
Amerikaanse hegemonie vormt. De uitkomst daarvan zal gevolgen hebben voor het gehele
Midden-Oosten.
De eliminering van die krachtige greep op de regio via de zionisten lijkt onvoorstelbaar. Ahmadinejad herinnerde zijn toehoorders echter aan de ineenstorting van ogenschijnlijk sterke regimes en noemde drie voorbeelden: de sjah, de Sovjet Unie en het Zuid-Afrikaanse apartheidsbewind. In die context herhaalde de president de onvervulde wens van Khomeini:
”Iman ghoft een rezhim-e ishghalgar-e qods bayad az safheh-ye ruzgar mahv shavad.”
De Imam zei dat dit regime, dat Jeruzalem bezet houdt, moet verdwijnen van de bladzijde van de tijd.
‘Bibi’ Netanyahu heeft steeds nuttige vijanden nodig.
Driekwart eeuw gehersenspoelde, extreem angstige, extreem agressieve Joodse Israëliërs moeten bij de les gehouden worden. Iran is het perfecte slachtoffer.
De gewraakte passage ‘Israël van de kaart vegen’ komt in Ahmadinejad’s uitspraak niet voor.
Het woord ‘naghshe’ (kaart) is in het citaat niet terug te vinden.
Suggesties van een actieve Iraanse rol daarbij zijn niet aanwezig. De president citeerde de overleden Imam Khomeini: in Jeruzalem is ‘regime change’ nodig, aldus Prof. Arash Norouzi.
Het Israëlische regime beschikt over alle ingrediënten voor zelfimplosie.
Ahmadinejads veronderstelling dat de Verenigde Staten via Israël de regio willen domineren werd onmiddellijk bewaarheid.
Beide regeringen vervalsten zijn uitspraak. Meer en meer is deze valse bewering onderdeel van de westerse oorlogsretoriek.
Iran heeft, zoals alle VN-lidstaten, op grond van het Handvest, art. 51, het recht op zelfverdediging.
Wanneer de dreiging ook massavernietigingswapens omvat, zoals uit Israël en wellicht de VS, dient een verantwoordelijk handelende overheid daar geloofwaardige, ook nucleaire, tegenmaatregelen voor te treffen.
Een te beantwoorden vraag: wie in het Midden-Oosten is ‘de agressor’?
De Islamitische Republiek Iran is, evenmin als Israël, een heilstaat, maar ‘de’ agressor?
men ook van het Iraanse regime denken mag, het komt niet als verstandig voor om Nederland – na de soevereine staat Palestina – met ondeugdelijke argumentatie mee te slepen in een tweede riskant Israëlisch militair avontuur, nu tegen Iran.
Wie is “de” agressor? Na 7 oktober 2023 luid en duidelijk: het politiek-zionistisch Israëlische regime. Het geopolitieke machtsvoordeel ontslipt het westen voortvarend. Zie de stemverhoudingen op 10 mei jl. in de VN-Algemene Vergadering (AVVN).
Van de 193 stemgerechtigde leden stemden 143 voor versterking van de positie van waarnemer Palestina in de AVVN.
Nog 9 (negen) lidstaten steunen Israël: Argentinië, Tsjechië, Hongarije, Israël (!), Micronesië, Nauru, Palau, Papua Nieuw Guinea, de VS.
Nederland – recordhouder liefhebber gemengde politieke drop – onthield zich met 24 andere VN-lidstaten van stemmen. [En dan is de coalitie-in-wording nog niet eens aangetreden.]
Er waren 16 ‘no-shows’. Israël zou onze steun wellicht op termijn waard kunnen zijn, maar het politiek-zionistische regime zeker niet. regime zeker niet.
Iran moet van de EU sancties lijst af. Nú.
Jan Wijenberg Den Haag
AANVULLENDE INFORMATIE OVER DE HEER WIJENBERG
WIKIPEDIA
JAN WIJENBERG
https://nl.wikipedia.org/wiki/Jan_Wijenberg
ZIE OOK OP WEBSITE ASTRID ESSED
https://www.astridessed.nl/?s=Wijenberg
EN ZIE HIER EEN ARTIKEL OVER DE HEER WIJENBERG:
THE ELECTRONIC INTIFADA
FORMER DUTCH AMBASSADOR CALLS FOR SANCTIONS
IF ISRAEL REFUSES TO COMPLY WITH INTERNATIONAL LAW
Some weeks ago I heard Jan Wijenberg, a retired Dutch Ambassador, speak about what the International Community could do to break with its complicity to the ongoing violations of international law and human rights by the Israeli regime. Wijenberg served over a decade as an ambassador for the Dutch government in Jemen, Tanzania and Saudi Arabia. He regularly writes to Dutch ministers and politicians to remind them of the responsibility of the international community, and specifically of the Dutch Government and the European Union, to hold Israel accountable to international law. His views are expressed in this article.
Israel is the problem
Quite often is spoken about the conflict in the Middle East between the Palestinians and Israel. If we look at the situation more closely we can observe something different. The media in Israel provide a platform for unpunished, insane calls for murdering peoples and a nation. An example is offered by Professor Arnon Sofer talking about Palestinians living in closed-off Gaza, “…those people will become even bigger animals than they are today, with the aid of an insane fundamentalist Islam… So, if we want to remain alive, we will have to kill and kill and kill. All day, every day. If we don’t kill we will cease to exist…..”1
In 2005 Ehud Barak stated on Dutch television2 that – in a secret and illegal retaliatory campaign against the Palestinian hostage takers at the Munich Olympic Winter Games – he personally had murdered thirteen innocent citizens. According to Barak this would teach the world not to fool around with Israel. Barak was and is not prosecuted for premeditated murder and could achieve the position of the country’s prime minister.
Among the settlers in the occupied Palestinian territories are opportunists and extremely violent Israeli’s who aim to occupy East Jerusalem, the Gaza Strip and the West Bank. The Palestinians must be driven out of these territories by all means possible, including murder. The government of Israel supports the settlers in full while they lay there hands on Palestinian property and act out their violence on Palestinians.
The annexation of East Jerusalem by Ehud Olmert while he was the mayor of West-Jerusalem can according to the Fourth Geneva Convention be interpreted as a war crime. After the last elections in Israel Ehud Olmert’s Kadima party won the vote and he is now the Prime Minister of Israel.
Israeli policies are driven by the Zionist ideal of creating a Jewish state, including the Palestinian territories. Israel is aiming systematically at destroying the identity of the Palestinian people. The so called “conflict in the Middle East” between Palestinians and Israel does not exist. Zionist Israel is the problem.
Rogue state
Israel is the world’s sole remaining occupying colonial power. It systematically sabotages all international efforts to end the occupation. In its capacity of occupying power Israel violates numerous obligations emanating from Security Council Resolutions and the Geneva Conventions. It also breaches the provisions of the Universal Declaration of Human Rights.
The USA applies a doctrine and the US-administration labels selected countries as ‘Rogue states’. These countries possess weapons of mass destruction illegally, suppress large populations, torture, keep people in detention on a large scale and commit murder outside their national borders. Israel has adopted as a strategy the execution of land and water grabs, the destruction of Palestinian infrastructure (including in education and health), the carrying out of extraterritorial executions, torture, and collective punishments and keeping thousands of Palestinians imprisoned indefinitely without charge or prosecution. On the basis of the definition by the USA, Israel has ever since its establishment been a monumental Rogue state and a highly active member of the Axis of Evil.
Letter to Dutch ministers
In February Wijenberg wrote to the ministers Bot, van Ardenne-van der Hoeven and Nicolaï, ministers of Foreign Affairs, Development Co-operation and State Secretary of European Affairs respectively. He reminded them that according to article 90 of the Dutch Constitution “The government nurtures the development of the international order of law”. So many previous Dutch governments violated this article when it concerns the Middle East. With referral to the Advisory Opinion of the International Court of Justice of 9 July 2004 Wijenberg calls upon the Dutch ministers to show the world that they are serious about international law, justice and democracy. A copy of the letter was sent to the prime minister Balkenende and the minister of Justice Donner. In his view the United States and the European Union – including the Netherlands – have for too long condoned Israels disrespect for international law.
In its response the ministry of Foreign Affairs replies that the Dutch government is actively engaged in an ongoing dialogue with Israel. Wijenberg questions this policy. “”Since when do we politely ask notorious violaters of international law to stop their daily terrorisation of the Palestinian civilians, with assassinations in broad daylight and theft of property, houses, land and water? Why aren’t the harshest peaceful means used to fight this?”
Cal for sanctions
In the view of Wijenberg the European Union and the Netherlands have become an instrument of Israels foreign policy by ignoring its own core values values and respect for international law and human rights. Europe can play a key role in achieving lasting peace for Israel and its neighbours. If Israel refuses to show respect for international law, heavy sanctions against Israel should be installed.
Adri Nieuwhof is an independent consultant and human rights advocate from the Netherlands.
Endnotes
[1] The Jerusalem Post, Up Front weekend supplement (21 May 2004)
[2] NOVA (15 December 2005)
END OF THE ARTICLE
Reacties uitgeschakeld voor Artikel van oud ambassadeur drs J.J. Wijenberg/Iran, een existentiele dreiging voor Israel?
AGAINST: Vice-President Sebutinde; Judge ad hoc Barak;
(2) Indicates the following provisional measures:
The State of Israel shall, in conformity with its obligations under the Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide, and in view of the
worsening conditions of life faced by civilians in the Rafah Governorate:
(a) By thirteen votes to two
Immediately halt its military offensive, and any other action in the Rafah
Governorate, which may inflict on the Palestinian group in Gaza conditions of life that
could bring about its physical destruction in whole or in part;
IN FAVOUR: President Salam; Judges Abraham, Yusuf, Xue, Bhandari, Iwasawa,
Reacties uitgeschakeld voor International Court of Justice/Application of the Convention and Punishment of the Crime of Genocide in the Gaza Strip (South Africa v Israel)/24 May 2024
DE RUSSISCHE PRESIDENT POETIN EN DE OEKRAINSEPRESIDENT ZELENSKY
Ukrainian refugees crossing the Irpin river on an improvised path under a bridge, that was destroyed.Vadim Ghirda/Copyright 2022 The Associated Press. All rights reserved.
LEVE DE VRIJHEIDSSTRIJD VAN HET OEKRAIENSE VOLK/WEG
MET DE MACHTSSPELLETJES VAN HET KREMLIN EN DE NAVO!
REACTIE OP DE VRAAG:
WAT GAAT RUSLAND DOEN, ZODRA ZE OEKRAINE ZIJN UITGEGOOID?
ZIE REACTIE
Beste Lezers,
”Als Olifanten vechten, wordt het gras vertrapt”
Afrikaans spreekwoord
Het is maar zeer de vraag, of Rusland wel Oekraine uitgegooid wordt.
Let wel:
Ik sta vierkant achter de strijd van het Oekrainse volk, honderd procent
Iedere bezetter moet eruit, of dat nu in Oekraine is, in de Westelijke Jordaanoever, Oost-Jeruzalem en Gaza [met Israel als bezetter], in de Westelijke Sahara [daar is Marokko de bezetter], in Noord-Ierland [waar Groot-Britannie
al eeuwenlang bezetter is] in Tibet [met China als bezetter]
En waar dan ook ter wereld, waar bezetters de Boel terroriseren
Maar hier wordt in feite een bedekte oorlog gevoerd tussen Rusland
en de Westerse NAVO landen, over de ruggen van het Oekraiense volk!
Want bet your life, dat de Oekraieners op de lange of korte termijn
een prijs moeten betalen voor die zogenaamde NAVO steun, politiek,
economisch of anderszins.
Zowel het Kremlin als de NAVO hebben in Oekraine niets te zoeken
Ollongren: ‘Zonder VS in NAVO moeten defensie-uitgaven naar 4 procent’In het geval dat Donald Trump later dit jaar opnieuw president wordt van de Verenigde Staten én er voor kiest om…
Ollongren: ‘Zonder VS in NAVO moeten defensie-uitgaven naar 4 procent’In het geval dat Donald Trump later dit jaar opnieuw president wordt van de Verenigde Staten én er voor kiest om…
Dus alles is zo zeker nog niet
En vlak Rusland’s eigen militaire potentieel niet uit!
Laten we dus niet te vroeg juichen
Zo gauw wordt de Russische Beer niet uit Oekraine gegooid
En dat zie ik eigenlijk het liefst gebeuren door het Oekraiense
volk zelf, zonder buitenlandse inmenging of zogenaamde
”hulp”
Maar dat is, erken ik, welhaast een illusie
LEVE EEN VRIJ OEKRAINE!
ASTRID ESSED
Reacties uitgeschakeld voor Reactie Astrid Essed op Quora Vraag/”Wat gaat Rusland doen zodra ze Oekraine zijn uitgegooid?”
Since Yahya Sinwar, his close aides and Hamas militants have never been
found in Gaza City and then not in Khan Yunis, the Israeli army is
considering expanding its ground operation into the southern Gaza city of
Rafah.
The army is doing so because it assumes that Sinwar and his aids
are hiding in the tunnels underneath this southern region of the Gaza Strip,
presumably holding on to the Israeli hostages who are still alive.
Most of the Gaza Strip residents, some 1.4 million people, are concentrated
in Rafah.
Tens of thousands are still fleeing into the city from Khan Yunis,
where the fighting continues. The thought that Israel will invade Rafah and
that fighting will take place between and near civilians terrifies the city's
residents and the internally displaced persons.
The terror they feel is
augmented by the conclusion that nobody can prevent Israel from carrying
out its intention – not even the ICJ ruling that orders Israel to take all
measures to avoid acts of genocide.
Military correspondents in Israel report and assume that the army intends to
order residents of Rafah to move to a safe area. Since the war started, the
army has been waving around this evacuation or
der as evidence that it is
acting in order to prevent any harm to ”uninvolved civilians”
This safe zone, however, which was bombarded and still is bombarded by
Israel, is gradually shrinking.
The only safe zone that truly remains, and
which the IDF is now designating for the masses of people in Rafah, is Al-
Mawasi – a southern Gaza coastal area of approximately 16 square
kilometers (about 6 square miles).
It’s still unclear by what verbal measures the IDF and its legal experts
intend to reconcile this squeezing of so many civilians with the orders
given by the ICJ.
PAGE 3
”The humanitarian zone designated by the army is around the size of Ben-
Gurion International Airport (about 6.3 square miles)” concluded Haaretz
journalists Yarden Michaeli and Avi Scharf in their report earlier this week.
The report, titled "Gazans Fled Their Homes.
They Have Nowhere to
Return to”, revealed the vast devastation across the Gaza Strip as captured
in Satellite images.
The comparison with Ben-Gurion International Airport invites one to imagine
a density beyond anything imaginable, but Israeli TV commentators don't go
much further beyond the deep insight that the ground invasion of Rafah will
indeed, ”won’t be that simple.”
Although it’s difficult, we must imagine what awaits the Palestinians in
Rafah if the army’;s plan is carried out.
We must do so not so much as of humanist and moral considerations, which after October 7 aren’t that relevant to the majority of the Israeli-Jewish public, but because of the military, humanitarian, and -eventually- legal and political entanglementsthat are surely expected if we go down that road. The compression
Even if ”only” about a million Palestinians will flee for the third and fourth
time into Al-Mawasi – an area which is already full of displaced Gazans –
the density will be about 62,500 people per square kilometer (about
157,000 people per square mile).
This will happen in an open area with no skyscrapers to house the
refugees, that has no running water, no privacy, no means of living, no
hospitals or medical clinics, no solar panels to charge phones, and all while
aid organizations will have to cross through or near battle zones in order to
distribute the small amounts of food that do enter the Gaza Strip.
It seems that the only position in which this narrow area could
accommodate everyone would be if they're all standing or kneeling.
Perhaps it’ll be necessary to form special committees that will determine
sleeping arrangements in shifts: a few thousand would lie down while the
rest continue to stand awake.
The buzzing of the drones above and below,
the cries of babies born during the war and whose mothers have no milk or
not enough of it – these will be the unnerving soundtrack.
From what we saw during the IDF’s ground raids and the battles in Gaza
City and Khan Yunis, it’s clear, that the ground operation in Rafah if it
PAGE 4
eventually unfolds, will last many weeks. Does Israel believe that the ICJ
will consider the compression of hundreds of thousands or a million
Palestinians on a small piece of land a proper ”measure”; that prevents
genocide?
About 270 thousand Palestinians lived in the Rafah district before the war.
The one-and-a-half million who are currently staying there suffer from
hunger and malnutrition; they suffer from thirst, cold, diseases and
spreading infections, from lice in their hair and skin rash; they suffer from
physical and mental exhaustion and a chronic lack of sleep.
They crowd in
schools, hospitals and mosques, in tent neighborhoods that have sprung up
in and around Rafah, and in apartments that house dozens of displaced
families.
Tens of thousands of them are wounded, including those whose limbs were
amputated due to the army's attacks or surgeries that followed. They all
have relatives and friends – children, babies and elderly parents – who
have been killed in the past four months.
The houses of most of them were destroyed or badly damaged. All their
possessions are lost.
Their money has run out due to the high and
exorbitant food prices.
Many escaped death only by chance, and witnessed
the dreadful sights of dead bodies. They don’;t mourn the dead yet because
the trauma continues.
Along with displays of support and solidarity, disputes
and fights also occur. Some lose their memory and sanity from all the
suffering.
As it has done in other areas in the strip, to maintain the element of
surprise, the IDF will issue a warning about two hours before a ground
invasion into Rafah. This will give the residents a time window of a few
hours that day to evacuate the city.
Imagine this convoy of refugees and the mass panic of people fleeing
toward Al-Mawasi in the west. Think of the elders, the sick, the disabled and
the wounded who will be ”lucky” to be transported in donkey carts or
makeshift wheelbarrows and in cars that run on cooking oil.
All the others – both sick and healthy – will have to leave on foot. They’;ll
probably have to leave behind the little that they’ve managed to collect and
take with them in previous displacements, like blankets and plastic sheets
for shelter, warm clothes, some food and basic items such as small
cookers.
This forced escape march will probably go through the ruins of some of the
buildings that Israel bombed not long ago, or the craters created on the
PAGE 5
road due to the attacks. The whole convoy will then stand still until a detour
is found. Someone is bound to trip; a cartwheel will get stuck in the mud.
And all of them – hungry and thirsty, frightened by the imminent attack or
the expected tank shelling – will continue going forward. Children will cry
and get lost. People will feel bad.
Medical teams will struggle to reach
whoever needs care.
Only 4 kilometers (about 2.4 miles) separate Rafah from Al-Mawasi, but it’;ll
require several hours to cross.
The people marching will be cut off from any
communication, if only because of the packed convoy and the
overcrowding. They’;ll fight over the area where they wish to set up a tent.
They’ll fight over who gets to be closest to a building or a water well.
They’;ll
faint due to thirst and hunger.
The following image will repeat itself several times over the next few days:
A march of starving and frightened Palestinians starts fleeing in panic each
time the IDF announces another area whose residents are supposed to
evacuate, while the tanks and infantry troops advance toward them.
The
shelling and ground troops will get closer to the hospitals that are still
functioning. Tanks will surround them, and all the patients and medical
teams will be required to evacuate to the crowded Al-Mawasi area.
The ground operation
It’;s hard to know how many of them will decide not to leave.
As we learned
from what happened in the northern Gaza districts and Khan Yunis, a
significant number of residents prefer to stay in an area that is destined for
a ground operation.
Among them will be tens of thousands of displaced,
sick and seriously wounded Gazans who are hospitalized, pregnant women
and others who will decide to stay in their own homes and the homes of
their relatives or in schools turned into shelters.
The little information they
will get from the concentration area of Al-Mawasi is enough to discourage
them from joining.
IDF soldiers and commanders, however, interpret the evacuation order
differently: anyone who remains in an area designated for ground invasion
isn’t considered an innocent civilian; they aren’;t considered ”uninvolved”
Anyone who stays in their homes and goes out to fetch water from a city
facility that is still operating or from some private well, medical teams called
to treat a patient, a pregnant woman walking to a nearby hospital to give
birth – all of them, as we saw during the war and in past military campaigns,
are criminalized in the eyes of the soldiers.
Shooting and killing them
follows the IDF’s rules of engagement.
PAGE 6
According to the army, such shootings are carried out in accordance with
international law because these individuals were warned that they must
leave.
Even when soldiers break into houses during the fighting, Gazans,
mainly men, are at risk of death from gunfire.
A soldier shooting someone
because they felt threatened or followed an order – it doesn’t matter. It
happened in Gaza City, and it might happen in Rafah.
Just as the aid teams aren’t authorized or are unable to reach the northern
Gaza Strip to distribute food, they won’t be able to distribute it in the fighting
areas in Rafah.
The little food that the residents managed to save will
gradually run out.
Those who remain in their homes will be forced to choose the lesser of two
evils: either they go out and risk Israeli fire or starve at home.
Most of them
already suffer from a severe lack of nutrients. In many families, adults are
giving up food so that their children can be fed. There’s a real danger that
many will starve to death while in their home as the fighting rages outside.
The bombings
Since the war started, the army bombarded residential buildings, open
areas and passenger cars in every location it had defined as ”safe” (that its
residents weren’;t required to leave). It doesn’t matter if the attacks target
Hamas facilities, the group’s officials or other members who were staying
with their families or have come out of hiding to visit them – civilians are
almost always killed.
The bombings didn’t stop in Rafah either. Overnight into Thursday, two
houses were bombed in the western Rafah neighborhood of Tel al-Sultan.
According to Palestinian sources, 14 people were killed, including five
children.
The sources also said that a mother and daughter were killed in an Israeli
attack on a house in northern Rafah on February 7 and that a journalist was
killed together with his mother and sister in western Rafah the day before.
Also on February 6, the sources added, six Palestinian police officers were
killed in an Israeli attack while they were securing an aid truck in eastern
Rafah.
These attacks indicate that the so-called collateral damage calculations
approved by IDF legal experts and the State Prosecutor’s Office are
extremely permissive. The number of uninvolved Palestinians that it is
”permitted”; to kill in return for hitting an army’s target is higher than in any
previous war.
PAGE 7
People in Rafah are afraid that the IDF will apply these permissive criteria
also in Al-Mawasi, and attack there as well if a target is in the area, among
the hundreds of thousands who take shelter. This is how an announced
safe haven will become a death trap for hundreds of thousands.
Reacties uitgeschakeld voor Article from Amira Hass/”If the Israeli army invades Rafah, what will be of more than 1.5 million Palestinians, who take shelter there?
Half a dozen years ago I sat in the lobby lounge at the Algonquin Hotel in Manhattan talking at length with Richard Falk, the scholar, lawyer, U.N. rapporteur, and advocate of Palestinian rights. Inevitably, the conversation turned for a time to international law, a topic on which Falk has long been a recognized authority. Here is a little of what he said as we took our afternoon tea:
When international law is on the side of the geopolitical actors, then they are very serious about its relevance. When the American embassy was seized in Tehran after the Iranian Revolution, they talked about the flouting of international law as if that was the most sacred body of law that ever existed. International law is used very instrumentally. If you’re protecting private investment in Venezuela or Chile, then it’s barbaric not to uphold it. But if it’s blocking the pursuit of some kind of interventionist project, then it’s flaky or irrelevant to talk about it …
I thought about that exchange over the weekend, as I considered the International Court of Justice’s ruling last Friday that the apartheid state of Israel may be guilty of genocide against Gaza’s Palestinian population, as South Africa charges, and that the case Pretoria brought last month must proceed. Later Friday, the estimable Phyllis Bennis quoted Falk in a piece she wrote for In These Times. Falk called the decision the court’s “greatest moment,” and went on to explain, “It strengthens the claims of international law to be respected by all sovereign states—not just some.”
Consistency of thought: It does not get more admirable than this.
There are many, many ways to look upon the ICJ’s ruling, many things worth saying. The very first of these is that the significance of the ICJ’s interim finding lies beyond dispute. Will the barbarities of a nation self-evidently suffering a collective psychosis now stop? No. What Dick Falk said six years ago still holds: Israel has already made clear it will ignore The Hague’s judgment.
But what “the Jewish state” does this week or next is not for the moment our question. What are the enduring consequences of this ruling for the global order? How shall we situate the court’s judgment? Where does its importance lie? These are our questions. And Falk was right last Friday, too: The ICJ has begun the work—the long work—of restoring international law as a foundational feature of a world order worthy of the term.
Having made this point, I must immediately note the abject deflections we find in the reports of our corporate media—which, nearly to a one, urge their readers, listeners, and viewers to dismiss the ICJ’s interim finding as, borrowing from Falk, more or less flaky and irrelevant. In the second paragraph of its main story Friday, The New York Times, fairly bursting to get the point across, wrote, “The court did not rule on whether Israel was committing genocide, and it did not call on Israel to stop its campaign to crush Hamas…”
Three untruths here, straight off the top. One, the South Africans did not ask The Hague to issue a ruling on genocide one way or the other. In the cause of expedience, to stop the savagery as quickly as possible, it asked for what it got—a swift interim judgment so the court could order Israel to stop the violence and that the larger case on genocide could proceed.
Two, a mountain has been made of the fact that the ICJ did not, in so many words, call upon Israel to cease fire in Gaza. This is preposterously misleading. Peruse the six stipulations that comprise the ruling, the first of which reads, “Israel shall take all measures within its power to prevent all acts within the scope of Genocide Convention, Article 2.” Here I defer to Raz Segal, an Israeli historian who professes at Stockton University in New Jersey. This is from a segment of Democracy Now!, distributed last Friday:
We’re already seeing headlines in The New York Times today which frame this as, “The court did not issue an order for a ceasefire”—which, in effect, it actually did, because if it ordered that Israel should cease from genocidal acts, and it ordered Israel should facilitate the entry of humanitarian aid, it actually said, “You have to cease fire because there is no [other] way of doing that.”
And three, what Israel is doing in Gaza—as any review of the daily death toll will make clear, any five minutes of video footage—can be characterized as “a military campaign to crush Hamas” only by those so abjectly committed to defending Israeli atrocities that all thought of honest reporting and writing is cast aside.
Almost all major media have followed The Times’s lead, per usual. Among the exceptions—and I confess my surprise here—is National Public Radio. It got the no-ceasefire bit wrong, but it otherwise published a quite good, balanced report from London that included worthy material from its South Africa correspondent (unless NPR took this off the wires):
Since former President Nelson Mandela’s administration, South Africa has long supported the Palestinian cause, saying it sees echoes of apartheid in the situation between the Israelis and Palestinians.
“We, as South Africans, will not be passive bystanders and watch the crimes that were visited upon us being perpetrated elsewhere,” [South African President Cyril] Ramaphosa said Friday. He noted the ICJ affirmed South Africa’s right to take Israel to court, “even though it is not a party to the conflict in Gaza.”
But exceptions prove rules, let us not forget. For the sheer nonsense of its reporting, I have to single out—the envelope, please—the reliably egregious MSNBC. You may want to take a moment to read this twice. In its Friday evening newscast, it had it that the ICJ ruling is nicely aligned with the Biden regime’s calls to minimize civilian casualties. Further, we need to know what The Hague’s finding is not and what it does not do: It is not any kind of indictment of the Biden regime’s policy, no, and it does not make Biden and the U.S. complicit in genocide.
It is and it does, in my view.
The running theme in American media is that The Hague’s judgment has changed nothing. Who can be surprised? Nothing ever changes when these media are telling us about the world. America is never wrong. America never makes a mistake. America is never on the wrong side. America is always good. America never loses.
Let us now consider what enormous changes occurred when Joan Donoghue, an American judge who currently presides at The Hague, read out the ruling.
■
As the Israeli military and propaganda machines reached full throttle late last autumn, a friend sent me a video link to a film called Defamation, made in 2009 by an Israeli documentarian named Yoav Shamir. It is a strangely lighthearted but thoroughly serious treatment of how Israel drills into its people, youth and adults alike, the thought that the world, all of it, rages with anti–Semitism, that they are destined to be hated, that they must remain a people apart. My friend urged me to watch it amid the circus-like charges of anti–Semitism everywhere just then overtaking America. I found the film sad—as I do the cynical manipulation of history and memory by people who seem to think nothing of pimping their own past and the suffering of the six million.
I watched Defamation again over the weekend. Here I transcribe a brief passage that features one Suzanne Prince and her husband, Harvey, who are active in the Los Angeles office of the American Defamation League. Shamir, who speaks from behind his camera, has asked them why the ADL makes incessant references to events that occurred many decades in the past:
S.P. To combat it [anti–Semitism] effectively you have to take responsibility for everything that happened in the past, then reach the present, and then go forward….
Y.S. Sometimes you need to give some slack to get what you want.
S.P. No, no, absolutely not…. I bring up everything from the past…. We need to play on that guilt.
Y.S. Maybe the guilt trip we are giving them doesn’t help. Maybe we should give them some slack.
H.P. Moderate.
S.P. The guilt of the father should not be visited upon the sons, true….
H.P. You cannot let it go down, but you can’t keep playing on it as heavily as some people do. You have to be moderate.
This dialogue is now 15 years in the past. Until last Friday I would have said it is likely we are in for at least another 15 years of this kind of thing. We may be: The Israelis have already begun to sound the anti–Semitism bell in response to the ICJ decision. Over the weekend they accused a dozen U.N. employees—of 13,000 in Gaza—of collaborating with Hamas on October 7. I will believe this when I see evidence of it—evidence other than what the Israelis claim is evidence. The Zionist propaganda machine is now exposed. There is no air left in the tires of the Suzanne and Harvey Princes among us. At long last, the disgraceful decades of guilt-tripping is up and one can say so publicly. The Holocaust card, to put the point another way, is at last played out.
Let us not miss the significance of this moment. As others have noted, 75 years of Israeli impunity will now draw to a close. Israel’s crimes can now be called Israel’s crimes. Contempt for the Zionist state can now be legitimately expressed. I describe as best I can a change of consciousness, or of the rules of discourse, or both. All the rubbish condemning criticism of Israel as anti–Semitic can now be discarded for what it is. The ICJ, in the six stipulations it imposes on Israel, requires Tel Aviv to report to the court in one month of its efforts to “prevent genocide.” This is subtle, and very astute. It imposes a higher authority on the Israelis. It tells them, “You are answerable now to something other than yourselves (and, of course, the United States). You are answerable to the community of nations.”
There are many things that are for the moment unclear. If Israel ignores the court, as seems likely, and the U.N. Security Council convenes in response, what will the
Biden regime do? Veto a disciplinary resolution? Abstain? To what extent will Israel be isolated? And to what extent the U.S. with it? What about the Europeans? Will they act with some measure of autonomy in response to The Hague’s judgment? Cut off arms sales, scholarly and cultural exchanges? There are too many such questions to list.
However such eventualities turn out, there are larger matters we must not miss. International law, as Richard Falk noted well, stands to count more now, even if the Israelis transgress it for the umpteenth time. Equally, or maybe this is a yet larger point, it is highly significant that it was South Africa that precipitated last week’s events. The South Africans have emerged over the past year or so, maybe a little more, as committed advocates of a new world order I will call post–Western. They have an enlarging identity as a non–Western power.
We must all stand with the Palestinians, yes, however each of us is able to make this manifest. But we cannot isolate the ICJ’s ruling as a remedy for one incidence of genocide or one case of the aggression of Western power against the non–West. What happened last Friday in The Hague is best understood as a step, a big one, to ending half a millennium of genocides and violence.
The non–West has spoken, it has raised its voice. And it will have ever more to say from here on out.
END OF THE ARTICLE
Reacties uitgeschakeld voor Article from Patrick Lawrence/”Israel’s place in Global Public Space/The Zionist State, like the US, can’t survive in it”
Some weeks ago I heard Jan Wijenberg, a retired Dutch Ambassador, speak about what the International Community could do to break with its complicity to the ongoing violations of international law and human rights by the Israeli regime. Wijenberg served over a decade as an ambassador for the Dutch government in Jemen, Tanzania and Saudi Arabia. He regularly writes to Dutch ministers and politicians to remind them of the responsibility of the international community, and specifically of the Dutch Government and the European Union, to hold Israel accountable to international law. His views are expressed in this article.
Israel is the problem
Quite often is spoken about the conflict in the Middle East between the Palestinians and Israel. If we look at the situation more closely we can observe something different. The media in Israel provide a platform for unpunished, insane calls for murdering peoples and a nation. An example is offered by Professor Arnon Sofer talking about Palestinians living in closed-off Gaza, “…those people will become even bigger animals than they are today, with the aid of an insane fundamentalist Islam… So, if we want to remain alive, we will have to kill and kill and kill. All day, every day. If we don’t kill we will cease to exist…..”1
In 2005 Ehud Barak stated on Dutch television2 that – in a secret and illegal retaliatory campaign against the Palestinian hostage takers at the Munich Olympic Winter Games – he personally had murdered thirteen innocent citizens. According to Barak this would teach the world not to fool around with Israel. Barak was and is not prosecuted for premeditated murder and could achieve the position of the country’s prime minister.
Among the settlers in the occupied Palestinian territories are opportunists and extremely violent Israeli’s who aim to occupy East Jerusalem, the Gaza Strip and the West Bank. The Palestinians must be driven out of these territories by all means possible, including murder. The government of Israel supports the settlers in full while they lay there hands on Palestinian property and act out their violence on Palestinians.
The annexation of East Jerusalem by Ehud Olmert while he was the mayor of West-Jerusalem can according to the Fourth Geneva Convention be interpreted as a war crime. After the last elections in Israel Ehud Olmert’s Kadima party won the vote and he is now the Prime Minister of Israel.
Israeli policies are driven by the Zionist ideal of creating a Jewish state, including the Palestinian territories. Israel is aiming systematically at destroying the identity of the Palestinian people. The so called “conflict in the Middle East” between Palestinians and Israel does not exist. Zionist Israel is the problem.
Rogue state
Israel is the world’s sole remaining occupying colonial power. It systematically sabotages all international efforts to end the occupation. In its capacity of occupying power Israel violates numerous obligations emanating from Security Council Resolutions and the Geneva Conventions. It also breaches the provisions of the Universal Declaration of Human Rights.
The USA applies a doctrine and the US-administration labels selected countries as ‘Rogue states’. These countries possess weapons of mass destruction illegally, suppress large populations, torture, keep people in detention on a large scale and commit murder outside their national borders. Israel has adopted as a strategy the execution of land and water grabs, the destruction of Palestinian infrastructure (including in education and health), the carrying out of extraterritorial executions, torture, and collective punishments and keeping thousands of Palestinians imprisoned indefinitely without charge or prosecution. On the basis of the definition by the USA, Israel has ever since its establishment been a monumental Rogue state and a highly active member of the Axis of Evil.
Letter to Dutch ministers
In February Wijenberg wrote to the ministers Bot, van Ardenne-van der Hoeven and Nicolaï, ministers of Foreign Affairs, Development Co-operation and State Secretary of European Affairs respectively. He reminded them that according to article 90 of the Dutch Constitution “The government nurtures the development of the international order of law”. So many previous Dutch governments violated this article when it concerns the Middle East. With referral to the Advisory Opinion of the International Court of Justice of 9 July 2004 Wijenberg calls upon the Dutch ministers to show the world that they are serious about international law, justice and democracy. A copy of the letter was sent to the prime minister Balkenende and the minister of Justice Donner. In his view the United States and the European Union – including the Netherlands – have for too long condoned Israels disrespect for international law.
In its response the ministry of Foreign Affairs replies that the Dutch government is actively engaged in an ongoing dialogue with Israel. Wijenberg questions this policy. “”Since when do we politely ask notorious violaters of international law to stop their daily terrorisation of the Palestinian civilians, with assassinations in broad daylight and theft of property, houses, land and water? Why aren’t the harshest peaceful means used to fight this?”
Cal for sanctions
In the view of Wijenberg the European Union and the Netherlands have become an instrument of Israels foreign policy by ignoring its own core values values and respect for international law and human rights. Europe can play a key role in achieving lasting peace for Israel and its neighbours. If Israel refuses to show respect for international law, heavy sanctions against Israel should be installed.
Adri Nieuwhof is an independent consultant and human rights advocate from the Netherlands.
Endnotes
[1] The Jerusalem Post, Up Front weekend supplement (21 May 2004)
[2] NOVA (15 December 2005)
Reacties uitgeschakeld voor Article from Electronic Intifada [2006]/Former Dutch ambassador calls for sanctions if Israel refuses to comply with International Law
All we can do now is to request, beg, cry out: Don’t enter Rafah. An Israeli incursion into Rafah will be an attack on the world’s biggest displaced persons camp. It will drag the Israeli military into committing war crimes of a severity that even it has not yet committed. It is impossible to invade Rafah now without committing war crimes. If the Israel Defense Forces invades
Rafah, the city will become a carmel house.
Around 1,4 million displaced people are now in
Rafah, sheltering in some cases under plastic bags that have been turned into tents. The
American administration, the supposed gatekeeper of Israeli law and
PAGE 2
conscience, has conditioned the invasion of Rafah on an Israeli plan
to evacuate the city. There is not and cannot be any such plan, even if
Israel manages to come up with something.
It is impossible to transport one million entirely destitute people,
some of whom have been displaced two or three times already, from
one safe place to another, that always turn into killing fields. It is
impossible to transport millions of people as if they were calves
meant for shipment. Even calves cannot be transported with such
cruelty.
There is also nowhere to evacuate these millions of people. In the
devastated Gaza Strip, there is nowhere left to go. If the Rafah
refugees are moved to Al-Mawasi, as the IDF will propose in its
humanitarian plan, Al-Mawasi will become the site of a humanitarian
disaster the likes of which we haven’t seen in the Strip.
Yarden Michaeli and Avi Scharf report that the entire population of the
Gaza Strip, 2.3 million people, is supposed to evacuate into an area of
16 square kilometers (6.2 square miles), about the size of Ben-Gurion
International Airport. All of Gaza in the area of the airport, just
imagine.
Amira Hass calculated that if only one million people go to Al-Mawasi,
the population density there will be 62,500 people per square
kilometer. There is nothing in Al-Mawasi: No infrastructure, no water,
no electricity, no homes. Only sand and more sand, to absorb the
blood, the sewage, and the epidemics. The thought of this is not only
bloodcurdling, it also shows the level of dehumanization Israel has
reached in its planning.
Blood will be spilled in Al-Mawasi, as it has been spilled recently in
Rafah, the penultimate safe haven offered by Israel. The Shin Bet
security service will come up with some beat officer affiliated with
Hamas who has to be eliminated by dropping a one-ton bomb on the
new tent camp.
Twenty bystanders, most of them children, will be
killed. The military correspondents will tell us, their eyes shining,
about the wonderful work the IDF is doing in liquidating the top
command of Hamas. Total victory is near, Israelis will be sated once
again.
But even through this force-feeding, the Israeli public must wake up,
and with it the Biden administration. This is an emergency more dire
than any other during this war. The Americans must block the
invasion of Rafah with actions, not words. Only they can stop Israel.
PAGE 3
The conscientious sector of the Israeli public seeks sources of
information other than the cakes for soldiers stations here that call
themselves news channels.
Watch pictures of Rafah on any foreign
network – you won’t see anything in Israel – and you’ll
understand
why it can’t be evacuated.
ll understand the war crimes that are
rampant here.
On Saturday, the body of six-year-old Hind Hamada – or Rajab, in
some news outlets – was found
The girl had became famous all over
the world after the moments of terror she and her family experienced
on January 29 in the face of an Israeli tank – moments that were
recorded in a phone call with the Palestinian Red Crescent, until heraunt’s screams of terror stopped.
. Seven members of the family were
killed; only little Hind was saved, and her fate had remained a mystery
ever since.
Hind was found dead in her aunt’s burned car
at a gas station in Khan Yunis.
She had been wounded, covered by the seven bodies of her
relatives, and she bled to death before she could extricate herselffrom the vehicle.
Hind and her family had responded to Israel’s humanitarian call to evacuate.
Anyone who wants thousands more
Hinds should invade Rafah, whose population will be evacuated to Al-Mawasi.
Some weeks ago I heard Jan Wijenberg, a retired Dutch Ambassador, speak about what the International Community could do to break with its complicity to the ongoing violations of international law and human rights by the Israeli regime. Wijenberg served over a decade as an ambassador for the Dutch government in Jemen, Tanzania and Saudi Arabia. He regularly writes to Dutch ministers and politicians to remind them of the responsibility of the international community, and specifically of the Dutch Government and the European Union, to hold Israel accountable to international law. His views are expressed in this article.
Israel is the problem
Quite often is spoken about the conflict in the Middle East between the Palestinians and Israel. If we look at the situation more closely we can observe something different. The media in Israel provide a platform for unpunished, insane calls for murdering peoples and a nation. An example is offered by Professor Arnon Sofer talking about Palestinians living in closed-off Gaza, “…those people will become even bigger animals than they are today, with the aid of an insane fundamentalist Islam… So, if we want to remain alive, we will have to kill and kill and kill. All day, every day. If we don’t kill we will cease to exist…..”1
In 2005 Ehud Barak stated on Dutch television2 that – in a secret and illegal retaliatory campaign against the Palestinian hostage takers at the Munich Olympic Winter Games – he personally had murdered thirteen innocent citizens. According to Barak this would teach the world not to fool around with Israel. Barak was and is not prosecuted for premeditated murder and could achieve the position of the country’s prime minister.
Among the settlers in the occupied Palestinian territories are opportunists and extremely violent Israeli’s who aim to occupy East Jerusalem, the Gaza Strip and the West Bank. The Palestinians must be driven out of these territories by all means possible, including murder. The government of Israel supports the settlers in full while they lay there hands on Palestinian property and act out their violence on Palestinians.
The annexation of East Jerusalem by Ehud Olmert while he was the mayor of West-Jerusalem can according to the Fourth Geneva Convention be interpreted as a war crime. After the last elections in Israel Ehud Olmert’s Kadima party won the vote and he is now the Prime Minister of Israel.
Israeli policies are driven by the Zionist ideal of creating a Jewish state, including the Palestinian territories. Israel is aiming systematically at destroying the identity of the Palestinian people. The so called “conflict in the Middle East” between Palestinians and Israel does not exist. Zionist Israel is the problem.
Rogue state
Israel is the world’s sole remaining occupying colonial power. It systematically sabotages all international efforts to end the occupation. In its capacity of occupying power Israel violates numerous obligations emanating from Security Council Resolutions and the Geneva Conventions. It also breaches the provisions of the Universal Declaration of Human Rights.
The USA applies a doctrine and the US-administration labels selected countries as ‘Rogue states’. These countries possess weapons of mass destruction illegally, suppress large populations, torture, keep people in detention on a large scale and commit murder outside their national borders. Israel has adopted as a strategy the execution of land and water grabs, the destruction of Palestinian infrastructure (including in education and health), the carrying out of extraterritorial executions, torture, and collective punishments and keeping thousands of Palestinians imprisoned indefinitely without charge or prosecution. On the basis of the definition by the USA, Israel has ever since its establishment been a monumental Rogue state and a highly active member of the Axis of Evil.
Letter to Dutch ministers
In February Wijenberg wrote to the ministers Bot, van Ardenne-van der Hoeven and Nicolaï, ministers of Foreign Affairs, Development Co-operation and State Secretary of European Affairs respectively. He reminded them that according to article 90 of the Dutch Constitution “The government nurtures the development of the international order of law”. So many previous Dutch governments violated this article when it concerns the Middle East. With referral to the Advisory Opinion of the International Court of Justice of 9 July 2004 Wijenberg calls upon the Dutch ministers to show the world that they are serious about international law, justice and democracy. A copy of the letter was sent to the prime minister Balkenende and the minister of Justice Donner. In his view the United States and the European Union – including the Netherlands – have for too long condoned Israels disrespect for international law.
In its response the ministry of Foreign Affairs replies that the Dutch government is actively engaged in an ongoing dialogue with Israel. Wijenberg questions this policy. “”Since when do we politely ask notorious violaters of international law to stop their daily terrorisation of the Palestinian civilians, with assassinations in broad daylight and theft of property, houses, land and water? Why aren’t the harshest peaceful means used to fight this?”
Cal for sanctions
In the view of Wijenberg the European Union and the Netherlands have become an instrument of Israels foreign policy by ignoring its own core values values and respect for international law and human rights. Europe can play a key role in achieving lasting peace for Israel and its neighbours. If Israel refuses to show respect for international law, heavy sanctions against Israel should be installed.
Adri Nieuwhof is an independent consultant and human rights advocate from the Netherlands.
Endnotes
[1] The Jerusalem Post, Up Front weekend supplement (21 May 2004)
[2] NOVA (15 December 2005)
Reacties uitgeschakeld voor Article from Gideon Levy in the Haaretz/AN ISRAELI INCURSION INTO GAZA’S RAFAH WILL BE AN UNPRECEDENTED HUMANITARIAN CATASTROPHE
.jpg)
Wikipedia +5
Wikipedia +2
The Institute for Middle East Understanding (IMEU) +3Amnesty International +6
Ukrainians and foreign residents shout slogans during an anti-racism rally in front of the Ukrainian Parliament in Kiev.GENYA SAVILOV/AFP
Reuters
Reuters