Categorie archief: Divers

[8]

TELEGRAAF

ISRAEL PLANT BIJNA 4500 NIEUWE HUIZEN OP

WESTELIJKE JORDAANOEVER

https://www.telegraaf.nl/nieuws/1356212673/israel-plant-bijna-4500-nieuwe-huizen-op-westelijke-jordaanoever

JERUZALEM – Israël wil bijna 4500 nieuwe woningen bouwen voor kolonisten op de Westelijke Jordaanoever. De regering heeft de plannen donderdag goedgekeurd volgens Peace Now, een groep die tegen de Israëlische nederzettingen is. Wanneer de bouw van de huizen zal beginnen is nog niet bekend.

De minister van Binnenlandse Zaken Ayelet Shaked reageerde door het “een feestelijke dag voor de nederzettingen op Judea en Samaria” te noemen, de Bijbelse benamingen voor het gebied op de Westelijke Jordaanoever.

Internationale kritiek

Vorige week kondigde Shaked al aan met plannen voor nieuwe woningen te komen. Dat kwam haar op veel internationale kritiek te staan, onder anderen van de Amerikaanse president Joe Biden.

De Palestijnse autoriteiten roepen de internationale gemeenschap op “stappen tegen Israël te ondernemen om de nederzettingen en agressie tegen het Palestijnse volk te stoppen”. De meeste landen beschouwen de Israëlische nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever als illegaal. In de nederzettingen wonen naar schatting 470.000 Israëliërs.

EINDE BERICHT

THE RIGHTS FORUM

ISRAEL KONDIGT BOUW VAN NOG EENS 2860 WONINGEN

IN ILLEGALE NEDERZETTINGEN AAN

29 OCTOBER 2021

Israël kondigt bouw van nog eens 2.860 woningen in illegale nederzettingen aan

De overgrote meerderheid van de woningen komt diep in bezet Palestijns gebied. Het besluit volgt op de aanbesteding van 1.355 woningen voor kolonisten eerder deze week.

Israël gaat nog eens 2.860 woningen bouwen in bezet Palestijns gebied. Woensdag kregen dertig afzonderlijke uitbreidingsplannen groen licht van de autoriteiten. Dat schrijft Peace Now, de Israëlische waakhond die het illegale nederzettingenproject op de voet volgt. Met deze stap schaadt Israël opnieuw de Palestijnse rechten, de eigen belangen en de kans op vrede, concludeert de organisatie terecht.

De facto annexatie

Negentig procent van de woningen zal worden gebouwd in Israëlische kolonies (‘nederzettingen’) diep op de bezette Westelijke Jordaanoever. Peace Now spreekt van ‘een enorme expansie van geïsoleerde nederzettingen’. Zo krijgt de nederzetting Kedumim 377 nieuwe woningen, Har Bracha 286, Eli 628 en Revava 399. Daarnaast hebben vier plannen, samen goed voor 113 woningen, betrekking op Givat Ze’ev, een van de nederzettingen die Jeruzalem en Ramallah van elkaar scheiden.

Opvallend is verder dat woensdag twee zogenoemde ‘buitenposten’ met terugwerkende kracht werden ‘geregulariseerd’ – Israëlische newspeak voor het tot officiële nederzetting bevorderen van een door kolonisten gestichte gemeenschap die ook onder Israëlisch recht illegaal is. Het gaat om de buitenposten Mitzpe Danny, die voortaan als de nederzetting Michmash East door het leven gaat, en het vlakbij het met ontruiming bedreigde bedoeïenendorp Khan al-Ahmar gebouwde Haroeh Haivri, dat voor een daar gevestigd opleidingsinstituut 24 woningen mag bijbouwen, waaronder 14 voor de huisvesting van zeventig studenten.

De uitbreidingen volgen het bekende patroon van de Israëlische kolonisering, zoals door ons eerder beschreven. Vanuit aanvankelijk geïsoleerde nederzettingen op strategische locaties maakt Israël zich stapsgewijs meester van steeds meer Palestijns land, ten koste van de rechtmatige bewoners. Om deze de facto annexatie nog schrijnender te maken zijn veel van de inwoners van de nederzettingen Amerikanen, Nederlanders en andere buitenlanders, niet zelden christenen die tot het jodendom zijn overgegaan om zich met een Israëlisch paspoort in bezet gebied te kunnen vestigen.

Aanbesteding 1.355 woningen

Afgelopen zondag besteedde Israël al de bouw van 1.355 woningen aan, zoals wij eerder meldden. Aannemers die geïnteresseerd zijn om de woningen te bouwen kunnen inschrijven op dertien goedgekeurde plannen. Ook in dit geval zal ruim negentig procent van de woningen verrijzen in nederzettingen diep in Palestijns gebied.

Daarnaast werd de bouw van 83 woningen in Givat Hamatos aanbesteed, de nederzetting in het zuiden van bezet Oost-Jeruzalem waar Europese diplomaten eind vorig jaar door kolonisten werden verjaagd. De diplomaten protesteerden tegen de door Israël aangekondigde uitbreiding van Givat Hamatos met circa 2.600 woningen, een uitbreiding die volgens de EU een definitieve nagel aan de doodskist van de tweestatenoplossing zou vormen. De protesten hadden geen resultaat, evenmin als de harde kritiek van de VN, afgelopen zomer, op goedgekeurde plannen voor de uitbreiding van andere nederzettingen in Oost-Jeruzalem en op de Westoever.

Wie mocht hebben gehoopt dat de in juni aangetreden regering van Naftali Bennett, naar eigen zeggen een ‘regering van verandering’, een minder agressieve Palestinapolitiek zou voeren dan de voorafgaande kabinetten-Netanyahu, kwam bedrogen uit. Het beleid van Bennett is minstens zo grimmig, zoals afgelopen week ook bleek uit het op de Israëlische terrorismelijst plaatsen van zes Palestijnse maatschappelijke organisaties.

‘Zionistische onderneming’

De komende weken en maanden krijgen nog meer plannen voor grote bouwprojecten in Palestijns gebied definitief vorm. Daaronder plannen voor 3.500 woningen in het E1-gebied, alsmede voor een nieuwe nederzetting met duizenden woningen in het E2-gebied en een nieuwe nederzetting met negenduizend woningen in de wijk Atarot in Oost-Jeruzalem.

Zondag maakte minister van Huisvesting en Woningbouw Ze’ev Elkin bovendien bekend de komende vijf jaar 1.500 woningen te willen bouwen in 21 nederzettingen in de Jordaanvallei. Voor het project heeft zijn ministerie een budget van ruim zestig miljoen euro vrijgemaakt. In navolging van zijn collega van Binnenlandse Zaken Ayelet Shaked plaatste Elkin de illegale kolonisering – onder het oprichtingsverdrag van het Internationaal Strafhof een oorlogsmisdaad – in het kader van het zionisme: ‘Het versterken en uitbouwen van de nederzettingen in Judea and Samaria [de bijbelse benaming voor de Westelijke Jordaanoever] is een noodzakelijk en uiterst belangrijk deel van de zionistische onderneming.’

De ‘vervolmaking van het zionistische project’ is ook de drijfveer van Naftali Bennett, de kolonistenvoorman die het tot premier schopte. Bennett is een fanatiek tegenstander van een Palestijnse staat en wil van vredesbesprekingen met de Palestijnen niets weten. Twee weken geleden kondigde hij aan ook de illegale Israëlische kolonies op de bezette Syrische Hoogvlakte van Golan (Jawlan) te zullen uitbreiden en het aantal kolonisten te zullen verviervoudigen.

Europees en Amerikaans protest

Donderdag veroordeelden twaalf EU-lidstaten, waaronder Nederland, de aangekondigde bouw van de 2.860 woningen in een gezamenlijke verklaring. Met zijn nederzettingen­politiek schendt Israël het internationaal recht en ondermijnt het pogingen om tot de tweestatenoplossing te komen, stellen de twaalf. Zij manen Israël de bindende resolutie 2334 van de VN-Veiligheidsraad uit 2016 alsnog te gehoorzamen. Daarin wordt onder meer van Israël geëist dat het de vestiging van kolonisten en de bouw en uitbreiding van nederzettingen in Oost-Jeruzalem en op de Westoever direct staakt, en een eind maakt aan de confiscatie van Palestijns land, de sloop van Palestijnse woningen en de verdrijving van Palestijnen.

Ook de Britse minister voor het Midden-Oosten en Afrika kwam donderdag met een verklaring waarin Israël wordt gemaand de kolonisering te staken. Een dag eerder al reageerden de Amerikanen in harde bewoordingen. Nog voor de vergadering waarin de Israëlische autoriteiten groen licht voor de nieuwbouw gaven, maande minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken Israëls minister van Defensie Benny Gantz telefonisch de bijeenkomst af te gelasten, schrijft de krant Haaretz. Zet Israël de bouw toch door, dan kan het op ‘een harde Amerikaanse reactie’ rekenen, aldus Blinken.

Gantz geloofde het wel en liet de vergadering doorgaan, met dezelfde zorgeloosheid waarmee hij een week eerder de zes Palestijnse maatschappelijke organisaties op de terrorismelijst plaatste. Israël weet dat het kritiek op dergelijke maatregelen krijgt en er een enkele keer met consequenties wordt gedreigd, maar heeft geleerd dat de buitenwereld alleen blaft en nooit bijt.

Medeplichtig

Israël weet dat het een hele reeks bindende VN-resoluties aan de laars kan blijven lappen omdat het door de internationale gemeenschap consequent wordt uitgezonderd van sancties. Keer op keer heeft die gemeenschap Israël nieuwe grenzen laten overschrijden en zich bereid getoond de eigen verplichtingen – om de internationale rechtsorde te handhaven en de Palestijnen in bescherming te nemen – te negeren. Met die opstelling heeft de internationale gemeenschap zich medeplichtig gemaakt aan de kolonisering en de militaire bezetting, het apartheidsregime en de grootschalige schendingen van de mensenrechten waarmee die gepaard gaat.

Het internationale beleid is hypocriet, betoogden wij onlangs, en als dat ergens duidelijk valt te zien is het in Den Haag. Nederland is wereldkampioen bezorgdheid uitspreken en waarschuwen voor de gevaren die de kolonisering inhoudt voor de tweestatenoplossing, de formule voor vrede die al 25 jaar door Den Haag wordt gepredikt. In de praktijk echter is straffeloosheid de norm en laat het Israël zijn gang gaan. Erger, Nederland draagt concreet bij aan de levensvatbaarheid van de illegale nederzettingen, zoals wij in ons betoog beschreven.

Geregeld hebben fracties in de Tweede Kamer gesteld dat sancties tegen Israël nu toch echt in beeld kwamen, om het daar vervolgens bij te laten. Een bekend voorbeeld is toenmalig buitenlandwoordvoerder van het CDA Pieter Omtzigt, die in juni 2013 met betrekking tot de nederzettingen sprak van een ‘rode lijn’ die Israël niet mocht passeren zonder sancties over zich af te roepen. Een ander voorbeeld is de motie die het CDA in juni 2016 samen met de PvdA en D66 indiende, waarin de regering werd opgeroepen om, ‘wanneer partijen afzien van constructieve deelname aan vredesbesprekingen en ondermijnend beleid blijven voeren, concrete maatregelen te nemen, bijvoorbeeld door opschorting van bilaterale of Europese samenwerkingsovereenkomsten’.

Inmiddels is Omtzigts ‘rode lijn’ uit 2013 met circa 150 duizend kolonisten overschreden en heeft Israël opnieuw een toonbeeld van ondermijnend beleid als premier. In Den Haag is geen politicus die kan uitleggen hoe de gepropageerde tweestatenoplossing nog gerealiseerd zou kunnen worden. De Palestijnen op de Westoever en in Oost-Jeruzalem en Gaza leven inmiddels 54 jaar onder een wrede bezetting – een bezetting waaronder geen van onze politici ook maar een dag zou willen leven, en waaronder geen van hen de Israëli’s 54 jaar zou laten leven. Maar voor Palestijnen gelden andere regels. Hun rechten doen er niet toe. Niet alleen in Israël, ook in Den Haag worden zij beschouwd als children of a lesser God.

Kruispunt

In Brussel staan de Palestijnse rechten evenmin op de agenda. Riep het Europees Parlement onlangs nog op tot harde maatregelen tegen de Verenigde Arabische Emiraten – onder meer een internationale boycot van de wereldtentoonstelling Expo Dubai – vanwege systematische schendingen van de mensenrechten, als het om de aanzienlijk zwaardere en langduriger schendingen van Israël gaat is het stil. Liever bijt Brussel zich vast in de vraag of het taalgebruik in Palestijnse schoolboeken wel vredelievend genoeg is. O wee als daar lelijke dingen in staan over de Israëlische overheersing, dan zal de EU toch echt genoodzaakt zijn subsidie in te houden. Israël daarentegen werd eerder deze week toegelaten tot het prestigieuze Europese onderzoeksprogramma Horizon Europe 2021-2027, dat het land naar verwachting 360 miljoen euro meer oplevert dan het bedrag dat het er zelf aan bijdraagt.

Met de nieuwe Israëlische uitbreiding van de nederzettingen en het op de terrorismelijst plaatsen van de zes Palestijnse organisaties staan Den Haag en Brussel voor de zoveelste keer op een kruispunt. Treffen zij nu wél sancties tegen Israël, of volharden zij in hun medeplichtigheid aan een wrede overheersing die iedere hoop op vrede tot een utopie maakt?

EINDE BERICHT

[9]

”En zoals u zult weten, zijn kolonisten bewoners van in bezet gebied gestichtenederzettingen, die illegaal zijn volgens het Internationaal Recht [4] EN regelrechte landdiefstal, omdat zij worden gebouwd op gestolenPalestijns land of, zoals in het geval van Oost-Jeruzalem bij die uitgezettePalestijnse families, gestolen Palestijnse huizen.Waarbij Israelische kolonisten vaak ook nog eens verantwoordelijk zijnvoor bijna dagelijks geweld tegen de bezette Palestijnse bevolking! [5]”

SUPERMARKT VOMAR, STOP MET DE VERKOOP VAN ISRAELISCHE

PRODUCTEN!

ASTRID ESSED

4 SEPTEMBER 2021

Supermarkt Vomar, stop met de verkoop van Israelische producten!

[10]

ISRAELISCHE NEDERZETTINGEN, ILLEGAAL VOLGENS HET INTERNATIONAAL RECHT

”It is unlawful under the Fourth Geneva Convention for an occupying power to transfer parts of its own population into the territory it occupies. This means that international humanitarian law prohibits the establishment of settlements, as these are a form of population transfer into occupied territory”

ICRC.ORG [INTERNATIONALE RODE KRUIS]

WHAT DOES THE LAW SAY ABOUT THE ESTABLISHMENT OF SETTLEMENTS

https://www.icrc.org/en/doc/resources/documents/faq/occupation-faq-051010.htm#:~:text=It%20is%20unlawful%20under%20the,population%20transfer%20into%20occupied%20territory.

05-10-2010 FAQ

When a territory is placed under the authority of a hostile army, the rules of international humanitarian law dealing with occupation apply. Occupation confers certain rights and obligations on the occupying power.

• International Review of the Red Cross, No 885, special issue on Occupation
• Fourth Geneva Convention, Article 49.  

Prohibited actions include forcibly transferring protected persons from the occupied territories to the territory of the occupying power. 
It is unlawful under the Fourth Geneva Convention for an occupying power to transfer parts of its own population into the territory it occupies. This means that international humanitarian law prohibits the establishment of settlements, as these are a form of population transfer into occupied territory. Any measure designed to expand or consolidate settlements is also illegal. Confiscation of land to build or expand settlements is similarly prohibited. 

[11]

BTSELEM.ORG

SETTLER VIOLENCE =STATE VIOLENCE

https://www.btselem.org/settler_violence_updates_overview

[12]

THE RIGHTS FORUM

HOE EEN VN COMMISSIE 75 JAAR GELEDEN HET LOT

VAN PALESTINA BEPAALDE

12 SEPTEMBER 2022

Hoe een VN-commissie 75 jaar geleden het lot van Palestina bepaalde

Precies 75 jaar geleden deed een door de VN aangestelde commissie de aanbeveling tot de opdeling van Palestina. Michael Lynk beschrijft hoe een Westers-koloniale attitude ten grondslag lag aan het voorstel dat rampzalige gevolgen zou krijgen voor de Palestijnen.

Het jaar 1947 was een vruchtbaar jaar wat betreft de opsplitsing (partitie) van staten. Eerst werd op 15 augustus Brits-Indië gesplitst in India en Pakistan. De grenzen tussen de nieuwe landen werden vastgesteld door een Britse imperialistische commissie onder voorzitterschap van een Engelse advocaat die daarvoor nog nooit op het Indiase subcontinent was geweest.

Op 31 augustus bracht de Speciale Commissie voor Palestina van de Verenigde Naties (UNSCOP) haar rapport uit aan de Algemene Vergadering van de VN, waarin unaniem werd opgeroepen tot een einde aan het Britse mandaat in Palestina. Een meerderheid van de commissieleden steunde de opdeling van Palestina in afzonderlijke Joodse en Arabische staten, naast een internationale status voor Jeruzalem. Met dat ‘Verdelingsplan voor Palestina’ werd op 29 november ingestemd door een meerderheid van de Algemene Vergadering. Geen van de elf leden van de VN-commissie was voorafgaand aan zijn functie ooit in Palestina geweest of beschikte over specifieke kennis van het gebied.

De opdeling van Brits-Indië en Palestina zou leiden tot wrede en bloedige oorlogen en de massale verdrijving van bevolkingsgroepen, zowel in 1947-49 als in de decennia erna. Het voorlopige resultaat is een gespannen, kille vrede tussen India en Pakistan, en een permanente Israëlische bezetting van Palestina. De Amerikaanse schrijfster en criticus Marya Mannes beschreef dit proces treffend in een gedicht (1959):

Borders are scratched across the hearts of men,
By strangers with a calm, judicial pen,
And when the borders bleed we watch with dread,
The lines of ink across the map turn red.

Eerste misstap van VN

Het Britse Rijk had plenty ervaring met partitie. In 1921 legde het Ierland kunstmatige grenzen op. Eind 19e eeuw bepaalden de koloniale regering van Brits-Indië en de door de Britten gesteunde Emir van Afghanistan hun gemeenschappelijke grens (de zogenoemde Durandlijn), die het leefgebied van de Pathanen (Pashtun) en de Baluchi’s – horend tot de belangrijkste etnische groepen in de regio – in tweeën splitste. De uit imperialistische motieven getrokken grens leidt zelfs nu nog tot conflict tussen Pakistan en Afghanistan.

In 1916 sloten Groot-Brittannië en Frankrijk de geheime Sykes-Picot-overeenkomst, waarin zij het Midden-Oosten langs nieuwe grenzen op- en verdeelden – in strijd met Arabische aspiraties voor onafhankelijkheid en met eerder gemaakte afspraken over Arabische onafhankelijkheid (Hoessein-MacMahon, 1915-1916). Voortbouwend op deze blauwdruk zouden Groot-Brittannië, de Verenigde Staten en andere grootmachten later de partitie van Duitsland, Korea, Vietnam en Cyprus realiseren.

Maar tot de partitie van Palestina werd besloten door de in 1945 opgerichte VN. Het was het eerste grote besluit, de eerste grote crisis en – goed verdedigbaar – de eerste grote misstap van de prille organisatie. Brian Urquhart, de Britse diplomaat die betrokken was bij de oprichting van de VN en later toezicht hield op alle vredesmissies, schreef in zijn memoires dat ‘Het probleem-Palestina de Verenigde Naties sinds 1948 als een spook achtervolgt’. ‘De betrokkenheid van de VN bij Palestina’, klaagde hij, ‘heeft als geen ander onderwerp het imago van de organisatie beschadigd en haar reputatie en prestige gefragmenteerd’.

Demografische transformatie

Toen de Britten rond het einde van de Eerste Wereldoorlog Palestina veroverden op de Ottomanen en vervolgens een mandaat van de Volkenbond, de voorganger van de VN, op zich namen om het – in theorie – naar onafhankelijkheid te leiden, was het land voor 93 procent Arabisch. De Europese zionistische beweging – ook al vertegenwoordigde die in het begin van de twintigste eeuw slechts een minderheid van de Europese joodse opinie – had in 1917 de Balfour-verklaring van de Britse regering weten los te krijgen. Daarin betuigde die steun voor ‘de vestiging in Palestina van een nationaal tehuis voor het Joodse volk’. Zionistische leiders slaagden erin de verklaring opgenomen te krijgen in het Mandaat voor Palestina van de Volkenbond.

In wezen was het doel van het zionisme om van een Arabisch land een Joods land te maken.

In wezen was het doel van het zionisme om van een Arabisch land een Joods land te maken. Met de opkomst van het fascisme in Europa trokken verschillende grote golven Joodse vluchtelingen en kolonisten naar Palestina. Dat leidde tot verzet van Palestijnse Arabieren tegen de dreigende demografische transformatie van hun land. Tegen het einde van de jaren dertig was de Arabische meerderheid in Palestina geslonken tot 70 procent. De zionistische leider David Ben-Gurion erkende de Palestijnse angsten. ‘Welke Arabier kan niet berekenen en begrijpen dat de immigratie van 60 duizend [Joden] per jaar een Joodse staat in heel Palestina betekent?’ schreef hij destijds in een brief.

Palestijnse boycot van UNSCOP

Een uitgeputte Britse regering kondigde begin 1947 aan dat het de Palestijnse kwestie aan de Verenigde Naties zou overdragen. Daarop richtte de Algemene Vergadering UNSCOP op om de situatie in Palestina te onderzoeken en aanbevelingen te doen voor een duurzaam plan voor de toekomst. De elf leden van de commissie waren merendeels juristen of diplomaten, afkomstig uit Europa (Nederland, Zweden, Joegoslavië en Tsjechoslowakije), het Britse Gemenebest (Canada en Australië), Latijns-Amerika (Guatemala, Peru en Uruguay) en Zuid-Azië (Iran en India). De Amerikaan Ralph Bunche, die in 1950 de Nobelprijs voor de Vrede zou winnen, werd door VN-secretaris-generaal Trygve Lie aangesteld als speciale assistent van de commissie. In een sarcastische brief aan zijn vrouw schreef Bunche dat dit ‘zo ongeveer de slechtste groep was waarmee ik ooit heb moeten werken. Als ze goed werk leveren is dat een wonder’.

De commissie bracht in juni en juli 1947 zes weken door in Palestina en hield daar zowel openbare als besloten vergaderingen. Het Arabisch Hoger Comité, dat de verschillende Palestijnse organisaties vertegenwoordigde, boycotte de commissie. In de ogen van het Comité was het de taak van de VN om het einde van het Britse mandaat en de onmiddellijke onafhankelijkheid van Palestina af te kondigen. In 1947 vormden de Palestijnse Arabieren met 66 procent nog steeds een grote meerderheid van de bevolking, met een uitgesproken wens voor een onverdeelde onafhankelijke staat. Of de Palestijnse boycot een beslissende invloed heeft gehad op de commissieleden is de vraag. Doordrenkt met een afkeer van de onderontwikkelde en grotendeels agrarische Palestijnse economie, en gevormd door een romantische kijk op het kolonialisme, beschouwden de Europese, Canadese en Latijns-Amerikaanse leden van UNSCOP Palestina als een achtergebleven samenleving die gemoderniseerd moest worden.

Beïnvloeding van UNSCOP

Het Joods Agentschap, de proto-regering van de Joodse gemeenschap in Palestina, voerde een andere strategie. Het stelde hoge en bekwame vertegenwoordigers aan om contact te onderhouden met de commissie en was zeer succesvol in het beïnvloeden van de standpunten van veel commissieleden. De commissie had niet alleen een ontmoeting met Ben-Gurion en Chaim Weizmann, maar ook met Menachem Begin, het hoofd van de Irgun-militie. Op hem werd destijds door de Britten gejaagd vanwege het leiden van de Joodse opstand in Palestina.

Verschillende commissieleden waren met het Joods Agentschap aanwezig bij de aankomst van de Exodus bij Haifa. Het schip bracht 4.500 Joodse immigranten uit Frankrijk naar Palestina, onder wie veel overlevenden van de Holocaust. Later werden enkele commissieleden rondgeleid in ontheemdenkampen voor Joodse vluchtelingen en Holocaustoverlevenden in Duitsland en Oostenrijk. Beide ervaringen, gecombineerd met het heersende gevoel dat de Joodse kolonistenmaatschappij in Palestina dynamisch en bewonderenswaardig was, hadden grote invloed op veel commissieleden.

Opdeling van Palestina

De Palestijnen waren fel tegen de opdeling van Palestina, terwijl het Joods Agentschap er juist krachtig op aandrong. Toen de leden van de commissie in augustus naar Genève reisden om hun rapport te schrijven, kwamen er zes opties naar voren. De commissie verwierp de concepten van een Joodse eenheidsstaat, een Palestijnse eenheidsstaat, een binationale staat en een Palestina op basis van kantons. Drie leden van de commissie steunden een federale staat, met autonome politieke bevoegdheden voor Joden en Palestijnse Arabieren, een federale wetgevende macht en Jeruzalem als hoofdstad. Volgens hen was opdeling een kunstmatige oplossing die ‘onmogelijk kon voorzien in twee redelijk levensvatbare staten’. (Opmerkelijk genoeg kwamen deze drie leden uit landen – Joegoslavië, Iran en India – met een aanzienlijke of grotendeels islamitische bevolking).

Volgens drie leden van UNSCOP was opdeling een kunstmatige oplossing die ‘onmogelijk kon voorzien in twee redelijk levensvatbare staten’.

Zeven leden steunden de opdeling van Palestina in afzonderlijke Joodse en Arabische staten, met een overkoepelende economische unie – inclusief een gemeenschappelijke munteenheid, douane-unie en transport- en communicatiesystemen – die de twee staten en de internationale stad Jeruzalem met elkaar zou verbinden. Als rechtvaardiging stelden ze dat verdeling vanwege ‘de twee intense nationalismen […] de meest realistische en levensvatbare regeling’ is. (Eén commissielid, de Australische vertegenwoordiger, onthield zich van stemming.) De Palestijnse leiders verwierpen dit meerderheidsplan vrijwel onmiddellijk, terwijl de Zionistische Algemene Raad, die leiding gaf aan de zionistische beweging, er op 3 september 1947 in overweldigende meerderheid voor stemde.

‘Onrechtvaardig en onwerkbaar’

In zijn gedetailleerde berichtgeving over het UNSCOP-rapport noemde The Economist het meerderheidsplan in september 1947 ‘zowel onrechtvaardig als onwerkbaar’. Onder het plan zou de Yishuv – de pre-state Joodse gemeenschap in Palestina die slechts zeven procent van het land bezat en 34 procent van de bevolking uitmaakte – bijna tweederde van het landoppervlak, beide havens, de meeste primaire waterbronnen en de meeste van de waardevolle citrus­plantages in handen krijgen. Bijna alle Palestijnse industrieën – Arabische, Joodse en buitenlandse – zouden in de nieuwe Joodse staat terechtkomen.

Die Joodse staat zou demografisch gezien overigens nog steeds een binationale staat zijn, met een bijna gelijktallige Joodse en Palestijns Arabische bevolking. Van de Palestijnen werd gevraagd een quasi-staatje te accepteren, dat beschikte over weinig van de economische rijkdommen en in grote mate afhankelijk was van de goede wil van de nieuwe Joodse staat om de voorgestelde economische unie te doen slagen.

Het UNSCOP-meerderheidsplan werd desondanks met enkele aanpassingen op 29 november 1947 door de Algemene Vergadering van de VN aangenomen in resolutie 181. De stemming van de Algemene Vergadering werd verschillende keren uitgesteld omdat de vertegenwoordigers van de Verenigde Staten en het Joods Agentschap niet zeker waren van de steun van de vereiste tweederde van de VN-lidstaten. Pas na aanzienlijke diplomatieke druk en nadat verschillende ontwikkelingslanden plots van mening veranderden werd de finale stemming gehouden. Hoewel de Algemene Vergadering iets meer grondgebied toewees aan de voorgestelde Arabische staat, bleven de onevenwichtige kenmerken van het UNSCOP-meerderheidsplan grotendeels intact.

Partitie heeft afgedaan

Wat volgde is een rampzalige geschiedenis voor de Palestijnen. Terugkijkend op het UNSCOP-rapport en de door de Algemene Vergadering aanvaarde verdelingsresolutie steekt één les met kop en schouders boven alles uit: de opsplitsing van een land, tegen de uitgesproken wil van de meerderheid van de bevolking, ten gunste van een kolonistenbevolking, is tegenwoordig ondenkbaar.

De Verenigde Naties waren in 1947 grotendeels een club van Europese landen, Engelse witte kolonistenstaten en Latijns-Amerikaanse landen geregeerd door koloniale elites van Spaanse afkomst. Sindsdien is het aantal leden van de VN ruim verdrievoudigd; tegen­woordig vormen voormalige gekoloniseerde landen uit de Derde Wereld een stevige meerderheid in de Algemene Vergadering. In de tussenliggende decennia heeft partitie in politieke en academische kringen bovendien afgedaan als aanvaardbare oplossing voor imperialistische of grootmachtelijke problemen.

‘Ik heb daar geen antwoord op.’–

Ernest Bevin, Brits minister van Buitenlandse Zaken, in 1947

In openhartige buien erkenden zelfs de Britten deze realiteit. ‘De beste verdelings­regeling, en de gunstigste die ik tot nog toe heb gezien, heeft tot gevolg dat er 450 duizend Joden en 380 duizend Arabieren in die Joodse staat zouden leven’, merkte Ernest Bevin, de Britse minister van Buitenlandse Zaken, in 1947 op. ‘Ik heb dat eerlijk tegen de Arabieren gezegd, en wat was hun antwoord? De Arabieren zeiden: “Als het onaanvaardbaar wordt geacht dat Joden een minderheid van 33,5 of 40 procent vormen in een onverdeeld Palestina, wat is dan de rechtvaardiging om 380 duizend Arabieren onder een Joodse meerderheid te brengen? Wat is uw antwoord daarop?” Ik heb daar geen antwoord op.’

[13]

ZIE NOOT 12

[14]

BTSELEM.ORG

TORTURE AND ABUSE IN INTERROGATION

https://www.btselem.org/topic/torture

[15]

EERDERE BRIEVEN AAN VOMAR

Vomar hardleers/Voor de Derde Keer/Stop met de verkoop van avocado’s uit Bezettings en Apartheidsstaat Israel!

Supermarkt Vomar steunt Israelische bezettingsstaat/Vomar, stop met de verkoop van avocado’s uit Israel!

Supermarkt Vomar, stop met de verkoop van Israelische producten!

[1]

AFSCHAFFING ZWARTE PIET EEN MUST/ZWARTE PIET ALS

RACISTISCH FENOMEEN

ASTRID ESSED

19 OCTOBER 2013

Afschaffing Zwarte Piet een must/Zwarte Piet als racistisch fenomeen

ZWARTE PIET ON WEBSITE ASTRID ESSED

https://www.astridessed.nl/tag/zwarte-piet/

BLACK PETE/GOODBYE TO A RACIST CARICATURE

ASTRID ESSED

5 DECEMBER 2020

Black Pete/Goodbye to a racist caricature!

[2]

ZIE NOOT 1

[3]

BNN VARA

KICK OUT ZWARTE PIET DOET AANGIFTE WEGENS RACISME

15 NOVEMBER 2015

https://www.bnnvara.nl/joop/artikelen/kick-out-zwarte-piet-doet-aangifte-wegens-racisme

Duizenden racistische reacties op Facebook: ‘Social media maakt niet dat je gevrijwaard bent van de wet.’

Actiegroep Kick Out Zwarte Piet (KOZP) doet aangifte tegen een grote groep mensen die zich racistisch hebben uitgelaten onder een foto op Facebook.

De foto werd gemaakt in een van de bussen onderweg vanaf de landelijke intocht van Sinterklaas in Meppel. De reacties onder de foto zijn stuitend.

En in Amsterdam gelijk op het vliegtuig stappen en terug naar je land van afkomst gaan

Dacht dat “zwarte pieten”niet meer welkom waren bij het Sinterklaas feest sturen ze er zelfs 4 volle bussen naartoe!! Klopt volgens mij niet helemaal

Ik zie een domme Piet,een luie Piet,een uitkerings Piet,een inbrekers Piet….

Zwarte piet weg ermee schreeuwt ze. Hele bus is zwart. De chauffeur mooi een enkeltje naar timboektoe laten jagen!! Zwartjoekel op de voorgrond is de sumbalippenpiet

De lijst met verwensingen gaat door, duizenden opmerkingen voorzien van duizenden likes. Woordvoerder Jerry Afriyie van KOZP: ‘Negentig procent beledigend, en de helft ervan racistisch.’

Met de aangifte wil KOZP een signaal afgeven, namelijk: ‘Social media maakt niet dat je gevrijwaard bent van de wet.’

De leden van KOZP verzamelen op dit moment alle racistische reacties. Maandag zal de groep in gesprek gaan met een jurist, waarna zo snel mogelijk een angifte zal volgen. 

‘We hebben dit al veel te lang laten doorgaan. Als we allemaal zo verontwaardigd reageren op de commentaren onder de foto van het Nederlands elftal, dan moeten we net zo reageren op de reacties onder deze foto.’

[4]

[4]

DE CORRESPONDENT

HOE ZWARTE PIET LANGZAAM MAAR ZEKER VAN KLEUR VERANDERT

5 DECEMBER 2015

https://decorrespondent.nl/3724/hoe-zwarte-piet-langzaam-maar-zeker-van-kleur-verandert/142052460396-81ddb64d

Of je het nu toejuicht of betreurt, het zwartepietendebat heeft het Sinterklaasfeest op zijn kop gezet. Wat begon met een verhitte discussie in een kunstenaarshol in de hoofdstad leidde via enkele veelbesproken arrestaties uiteindelijk tot een heuse lobby, met goed ontvangen lespakketten en de gestage transformatie van een traditie. Samen met andere betrokkenen blik ik terug op vijf veelbewogen jaren.

De Groene Amsterdammer was er – voor zover ik kan nagaan – als eerste bij. Al in 1930 kraakte het weekblad een kritische noot Lees hier de aanklacht die De Groene Amsterdammer in 1930 publiceerde.over Zwarte Piet.

En wie in 1987 als kind naar Sesamstraat keek, had het ook al kunnen zien. Gerda Havertong zei toen tegen Pino: ‘Sinterklaas is nog niet eens in het land of zwarte mensen, grote mensen en kinderen, worden voor Zwarte Piet uitgescholden…  Voor veel zwarte mensen, grote mensen en kinderen, is het helemaal geen feest.’

In 1997 leidde Sonja Barend op televisie een heftige discussie, Bekijk hier de heftige discussie bij Sonja Barend terug.en in 1998 schreef een aantal activisten het boek Sinterklaasje, kom maar binnen zonder knecht.

Ook de kritiek op de Piet-critici, waar we de laatste jaren getuige van konden zijn via bijvoorbeeld de Facebookpagina ‘Pietitie,’ is niet nieuw.

Het Nieuwsblad van het Noorden signaleerde Lees hier wat het Nieuwsblad van het Noorden over in 1985 schreef over Zwarte Piet.dit sentiment al in 1985:

‘De stereotiepe reactie van ‘blank’ Nederland is het probleem te bagatelliseren. Sinterklaas is een leuk kinderfeest, dat je niet met oneigenlijke acties moet proberen te bederven. De figuur van Zwarte Piet is niet bedoeld als discriminatie. Het is gewoon historisch zo gegroeid. Je kunt kleine kindertjes toch niet verwijten dat ze Sinterklaasliedjes zingen?’

Het artikel leest als een staalkaart van alle argumenten die tegen Zwarte Piet-activisten in stelling worden ‘gebracht.

‘‘We zijn allemaal tegen racisme, maar daarbij gaat het om schandalige gevallen waarin echt gediscrimineerd wordt. Maar wij gaan ons niet kunstmatig opwinden over zoiets onschuldigs als Zwarte Piet, nota bene een kindervriend bij de gratie Gods. Zulke acties maken slapende honden wakker. Onze mensen pikken het niet dat peuters die toch niets van discriminatie weten, voor juniorfascisten worden uitgemaakt.’

Het zou toen nog bijna dertig jaar duren tot de strijd tegen Zwarte Piet landelijk zijn eerste vruchten begon af te werpen. Hoe is dit debat in zo’n stroomversnelling geraakt? En: wat heeft ervoor gezorgd dat de ophef nu wel landelijke gevolgen heeft gekregen?

Het nieuwe pietendebat begon in december 2010, tijdens een bijeenkomst Lees hier een verslag van de bijeenkomst waarmee het allemaal begon.van een diverse groep twintigers en dertigers in Amsterdam. Op initiatief van schrijfster Simone Zeefuik en Bamba Nazar stelden zij zich de vraag die later voor zo veel maatschappelijke beroering zou zorgen: is Zwarte Piet racistisch? Een deel van de aanwezigen wist het antwoord al (ja!) en gebruikte de avond vooral om contact met elkaar te leggen.

De avond was niks nieuws: kleine discussies als deze vonden al veel langer plaats. Toch groeiden ze nooit uit tot iets met landelijke impact. Ieder jaar na 5 december viel de discussie weer stil. Zou het ditmaal wel standhouden?

Ja, zo bleek al snel.

Bij die bijeenkomst in Amsterdam stond een groep activisten op die zich niet alleen in november, maar het hele jaar met Zwarte Piet zou gaan bezighouden.

Het prille begin: een actielijst én het eerste schisma

Een maand na de bijeenkomst kwamen in een andere zaal in Amsterdam de mensen samen die de hoofdrolspelers zouden worden van een nieuwe beweging. Kunstenaar Quinsy Gario bijvoorbeeld, maar ook dichter en blogger Jerry Afriyie en acteur Patrick Mathurin. Ze stelden een actielijst op met manieren waarop ze het racisme dat Zwarte Piet belichaamde aan de kaak konden stellen. Ze zouden politiek gaan lobbyen, besloten ze. En bedrijven wijzen op hun verantwoordelijkheid.

Op grote lijnen was iedereen het eens. Maar wat er precies moest gebeuren en welke toon ze zouden aanslaan, daarover waren de meningen verdeeld. Zo leidde de naam van de beweging tot stevige discussie. Gario stelde ‘Zwarte Piet is Racisme’ voor. Een duidelijk signaal, vonden sommigen. Anderen waren bang dat die wel erg stellig was, dat hij defensieve reacties zou oproepen en juist contraproductief zou werken.

Na nog maar een maand was het eerste schisma dus al een feit.

De Sintintocht die eindigde in de cel

Nog een zwak punt: de discussie speelde zich nog vooral af in Amsterdamse kunstenaarskringen. Dat veranderde echter toen ze de straat op gingen. In de zomer van 2011 knoopten Gario en collega-kunstenaar Jerry Afriyie bijvoorbeeld op het Keti Koti-festival  in Amsterdam gesprekken aan met bezoekers. Hun conversation starter: het T-shirt ‘Zwarte Piet is Racisme’. Een klein begin, maar een begin niettemin.

Bij die bijeenkomst in Amsterdam stond een groep activisten op die zich niet alleen in november, maar het hele jaar met Zwarte Piet zou gaan bezighouden.

Het prille begin: een actielijst én het eerste schisma

Een maand na de bijeenkomst kwamen in een andere zaal in Amsterdam de mensen samen die de hoofdrolspelers zouden worden van een nieuwe beweging. Kunstenaar Quinsy Gario bijvoorbeeld, maar ook dichter en blogger Jerry Afriyie en acteur Patrick Mathurin. Ze stelden een actielijst op met manieren waarop ze het racisme dat Zwarte Piet belichaamde aan de kaak konden stellen. Ze zouden politiek gaan lobbyen, besloten ze. En bedrijven wijzen op hun verantwoordelijkheid.

Op grote lijnen was iedereen het eens. Maar wat er precies moest gebeuren en welke toon ze zouden aanslaan, daarover waren de meningen verdeeld. Zo leidde de naam van de beweging tot stevige discussie. Gario stelde ‘Zwarte Piet is Racisme’ voor. Een duidelijk signaal, vonden sommigen. Anderen waren bang dat die wel erg stellig was, dat hij defensieve reacties zou oproepen en juist contraproductief zou werken.

Na nog maar een maand was het eerste schisma dus al een feit.

De Sintintocht die eindigde in de cel

Nog een zwak punt: de discussie speelde zich nog vooral af in Amsterdamse kunstenaarskringen. Dat veranderde echter toen ze de straat op gingen. In de zomer van 2011 knoopten Gario en collega-kunstenaar Jerry Afriyie bijvoorbeeld op het Keti Koti-festival  in Amsterdam gesprekken aan met bezoekers. Hun conversation starter: het T-shirt ‘Zwarte Piet is Racisme’. Een klein begin, maar een begin niettemin.

Als de politie ze niet had gearresteerd had het protest nooit zo veel aandacht getrokken. Dan was de beweging nu niet zo groot geweest

In november van dat jaar speelden Gario en Afriyie zich pas echt in de kijker. Bij de tv-intocht in Dordrecht begroetten ze de Sint met hun ‘Zwarte Piet is Racisme’-shirts. Ze werden er een stuk minder vriendelijk ontvangen dan op het Amsterdamse festival: de politie pakte hen op omdat ze de orde verstoord zouden hebben en zonder toestemming zouden hebben betoogd.

Een filmpje Bekijk hier het filmpje van de arrestatie van anti-Zwarte-Piet-betogers in Dordrecht.dat iemand daarvan maakte ging viral. Want waarom werden deze twee jongemannen zo hardhandig opgepakt? Ze hadden toch alleen een T-shirt met een prikkelende tekst aan? Een belangrijk moment, vindt kunstenaar en initiatiefnemer Raul Balai. ‘Als de politie dat niet had gedaan, had het protest nooit zo veel aandacht getrokken. Dan was de beweging nu niet zo groot geweest.’

Bijval, maar ook forse tegenstand

In de jaren daarna professionaliseerde de beweging: de demonstraties op straat werden groter  en beter georganiseerd. Een grote betoging op het Amsterdamse Beursplein bijvoorbeeld, trok in 2013 zo’n 800 zielen. Tegelijk nam de weerstand toe. De Facebookgroep Pietitie wist een kleine twee miljoen Nederlanders te verenigen rond een gemeenschappelijk ideaal: ‘kom niet aan Zwarte Piet.’

Zulke reacties horen erbij, weet hoogleraar Transitiekunde  Jan Rotmans.  . ‘Je ziet altijd heftige weerstand,’ zegt hij. ‘Dat de beweging die weerstand opriep is al een teken van succes, van pijn, afscheid, verandering. Zonder weerstand word je niet gezien en gehoord en heb je geen impact. Er zijn wetenschappelijke theorieën over, dat het niet slim is om er frontaal tegenin te gaan. Hoe slimmer en subtieler je het aanpakt, hoe groter de kans is dat het beklijft.’

Op gesprek bij de burgemeester

Ondertussen sloeg de groep die uit de Amsterdamse meetings was voortgekomen aan het lobbyen. Ze voerde gesprekken met onder meer politici, intochtorganisaties, antidiscriminatiebureaus en scholen.

Politici en bedrijven zich afzijdig: ze negeerden de kritiek liever

Dat de activisten gesprekken voerden met de Amsterdamse burgemeester Van der Laan was voor de buitenwereld een belangrijk signaal, vindt initiatiefnemer Balai. ‘Tot dat moment hielden politici en bedrijven zich afzijdig: ze negeerden de kritiek liever.’

De beweging mocht dan een luisterend oor hebben gevonden, toch wilde Van der Laan Zwarte Piet niet uit de Amsterdamse intocht weren. Jammer, vindt Balai. ‘De burgemeester had bijvoorbeeld ook kunnen zeggen: ik zie in dat dit racistisch is, dus gooi de intocht maar om. Die macht had hij, want de gemeente betaalde mee aan de intocht.’

Piet belandt in het beklaagdenbankje

Ook in de rechtszaal en bij de Nationale Ombudsman begon Piet voor beroering te zorgen. Die aanhouding van Gario en Afriyie in Dordrecht was onrechtmatig, oordeelde de Ombudsman in 2014. Hij noemde de arrestatie disproportioneel gewelddadig en in strijd met mensenrechten.’ (Toch ging het in 2014 bij de nationale intocht in Gouda weer mis: Afriyie werd toen opnieuw hardhandig gearresteerd.)

Gario liet het er niet bij zitten. In 2013 maakte hij bezwaar tegen de vergunning van de Amsterdamse Sinterklaasintocht en werd hij in het gelijk gesteld door de rechter. Zwarte Piet was een negatief en schadelijk stereotype, vond die. Maar tot een echte overwinning kwam het niet: burgemeester Van der Laan ging in beroep en kreeg voor elkaar dat het vonnis vernietigd werd.

Een Utrechtse moeder die een zaak aanspande tegen de school van haar kind had meer succes. Zij stapte naar het College van de Rechten van de Mens (de vroegere Commissie Gelijke Behandeling) en hoorde: scholen die Sinterklaas met traditionele Zwarte Pieten vieren, bieden geen discriminatievrije omgeving. En dus moeten ze het anders aanpakken.

Discussie in de klas en op tv

Inmiddels begonnen scholen Zwarte Piet ook op de agenda te zetten. Zij werden een handje geholpen door de stichting Nederland Wordt Beter (die uit de actiegroep Zwarte Piet is Racisme is voortgekomen). Nederland Wordt Beter bracht het lespakket Sinterklaas & Zwarte Piet uit: een handleiding voor scholen, docenten en ouders om de oorsprong van het Sinterklaasfeest en de discussie rondom de figuur Zwarte Piet in de klas te behandelen.

‘De media hebben over dit lespakket eindelijk neutraal, soms zelfs positief bericht,’ vertelt Devika Partiman van Nederland Wordt Beter. ‘En dat ondanks het feit dat de media Zwarte Piet-critici al jarenlang negatief neerzetten. Stomverbaasd was ik. Dat gaf voor mij aan dat er nu éíndelijk geluisterd wordt naar de bezwaren tegen Zwarte Piet, dat ze begrepen worden.’

En dan waren er nog de films over het racisme van Zwarte Piet, zoals de docu Zwart van Roet van Sunny Bergman. En de Pietmakeover-campagne  van onder meer tv-maker Anousha Nzume. (Dit jaar kwam daar het PIET-magazine  bij. Nzume vindt het geweldig dat ook Diewertje Blok van het Sinterklaasjournaal het dit jaar in een interview had over ‘Blackface.’ ‘Dat ze die term gebruikt.’)

Inmiddels was Zwarte Piet is Racisme lang niet meer de enige protestgroep. Zo was er bijvoorbeeld de actiegroep MAD Mothers, die zich via internet vooral richtte op (zwarte) ouders. Het doel: zorgen dat zij Zwarte Piet zouden aankaarten bij besturen van scholen en kinderdagverblijven.

Fabrikanten en winkels onder druk

Ook het bedrijfsleven kreeg met activisten te maken. Zo startte MAD Mothers de actie Drie Dwaze Weken, De website van de Drie Dwaze Weken.gericht op de Amsterdamse Bijenkorf. In december 2014 etaleerde die winkel nog grote mechanische zwarte ‘klimpieten’: poppen die in de hal van het warenhuis over touwen heen en weer klommen. De groep besloot een omweg te nemen: ze richtte zich niet op de Bijenkorf zelf, maar op de grote kledingmerken waarmee die samenwerkte.

De aanvliegroute voor die actie hadden ze snel gevonden. Er was net online een filmpje opgedoken waarin Kim Kardashian klaagde over ‘blackface’. Saillant, want Kims zus Khloe zou vlak voor 5 december in de Bijenkorf een nieuwe kledinglijn lanceren. De activisten waren er snel uit: ze gingen zich via Twitter en e-mail richten op de Kardashians en op de CEO’s van modemerken Louis Vuitton en Benneton. De actie had succes: een half jaar later maakte de Bijenkorf bekend haar Zwarte Pieten in te ruilen voor ‘gouden pieten’.

Ook speelgoedfabrikant Fisher-Price, dat Zwarte Piet-poppetjes verkocht, werd het mikpunt van een MAD Mothers-campagne. De groep riep via sociale media haar aanhangers op bij het bedrijf over de poppetjes te klagen. Of dat Fisher-Price op andere gedachten heeft gebracht is moeilijk te zeggen, maar het bedrijf is wel gestopt de poppetjes te produceren.

Andere groepen zetten op een vergelijkbare manier het Amerikaanse moederbedrijf van Sesamstraat en televisiezender Nickelodeon onder druk. Inmiddels is Zwarte Piet niet meer in Sesamstraat en Nickelodeon-programma’s te bekennen. Via MAD Mothers haakte trouwens ook de Amerikaanse documentairemaker Roger Ross Williams aan. Hij maakte dit jaar voor CNN een documentaire over ‘Blackface.’ Zwarte Piet, uitgelegd voor Amerikanen.

Nederland is verdeeld, maar dat is deel van het succes

Opiniepeilingen Lees meer over de opiniepeilingen over Zwarte Piet.doen vermoeden dat steeds meer mensen openstaan voor verandering, en steeds meer organisaties voeren die veranderingen ook daadwerkelijk door. Anti-Piet-activisten prijzen zich (voorzichtig) gelukkig.

Maar tegelijk houdt een andere groep zich steeds krampachtiger vast aan de traditionele Zwarte Piet. Zo schreef de pro-Piet-Facebookpagina Pietitie eind november dit jaar:

‘Gelukkig! Voor het eerst in een aantal jaar lijkt de pietendiscussie verzwakt. Zwarte Piet is terug, EN HOE! Louter Zwarte Pieten gezien bij diverse intochten door heel Nederland. (…) Met jullie als volgers hebben wij een duidelijk signaal afgegeven! BEDANKT!’

Zowel de voor- als de tegenstanders claimen dus aan de winnende hand te zijn in dit debat. En misschien hebben ze allebei ook op een bepaalde manier wel gelijk. Die spagaat hoort bij de overgangsfase waarin de kwestie zich nu bevindt, stelt transitiedeskundige Jan Rotmans.

‘In de overgangsfases ontstaat er chaos, een zoektocht naar nieuwe waarden. Het oude werkt niet meer, maar het nieuwe moet zich nog vormen. In de zwartepietendiscussie gaat dat om vragen als: hoe moet Zwarte Piet er dán uitzien? Moeten we mengpieten krijgen? De komende jaren ontstaat er waarschijnlijk een nieuwe status quo.’

Zwarte Piet gaat hoe dan ook verdwijnen

‘Het is veel mensen intussen wel duidelijk dat Zwarte Piet symbool staat voor veel meer dan een onschuldig figuur in een kinderfeest,’ vindt Anousha Nzume. ‘Hij staat echt symbool voor het racismedebat, voor hoe we in Nederland omgaan met donkere mensen.’

‘En dat hebben we helemaal voor elkaar gekregen zonder geld, zonder een kantoor of werknemers of tijd,’ vertelt Devika Partiman van Nederland Wordt Beter. ‘We vergaderen nauwelijks, zien elkaar maar heel weinig. En toch kunnen we, mede dankzij een lullige Facebookgroepschat en WhatsAppgroep, dit samen succesvol doen.’

Zwarte Piet gaat hoe dan ook verdwijnen, voorspelt Partiman. ‘Ik kan niet zeggen hoelang dat nog duurt, maar het gaat gebeuren. Van de politiek zal het niet komen: die gaat geen excuses maken of Zwarte Piet verbieden. We moeten het hebben van de commercie: winkels en televisiezenders die overstag gaan. En van scholen natuurlijk.’

En als die missie geslaagd is?

‘Dan gaan we het hebben over Nederlands’ koloniale verleden,’ zegt Partiman. ‘En over het effect dat dit tot op de dag van vandaag heeft op de wereld en op Nederland. En ik hoop dat de afschaffing van de slavernij écht nationaal herdacht en gevierd gaat worden.’

Voor dit stuk heb ik gesproken met Jerry Afriyie, Roelof Jan Minneboo, Raul Balai, Anousha Nzume, Sunny Bergman, Barryl Biekman, Marlyn Mimi Mau-Asam, Mercedes Zandwijken, Mitchell Esajas, Devika Partiman, Simone Zeefuik en Jan Rotmans.

REEDS IN DE 30ER JAREN VAN DE VORIGE EEUW VERZET TEGEN ZWARTE PIET!

DE GROENE AMSTERDAMMER

IN DE GROENE VAN 1930 VERSCHEEN AL EEN AANKLACHT TEGEN

ZWARTE PIET

2 DECEMBER 2014

https://www.groene.nl/artikel/in-de-groene-van-1930-verscheen-al-een-aanklacht-tegen-zwarte-piet

In april 1930 bracht De Groene een heus Neger-nummer uit – ‘En negers, niets dan negers op de verdere bladzijden. Schrik niet, lezer!’ Een fascinerende read, niet in de laatste plaats omdat er een van de eerste artikelen in staat waarin stelling wordt genomen tegen zwarte piet, De negers in ons huiselijk verkeer.

‘Inderdaad, het debat lijkt ieder jaar steeds eerder te beginnen, maar begon het ooit zo vroeg als in 2012?’ Zo opent het Groene-artikel waarin twee prominente anti-racisme-activisten – Quinsy Gario en Zihni Özdil – worden geportretteerd.

2012 staat, voorzover ik kan nagaan, nog steeds aan kop. Maar een goede tweede lijkt het jaar 1930. In april van dat jaar brengt De Groene een heus Neger-nummer uit – ‘En negers, niets dan negers op de verdere bladzijden. Schrik niet, lezer!’ Ik kwam twee jaar geleden op Twitter ook al wat verwijzingen naar dit nummer tegen, maar realiseerde me toen niet dat het in z’n geheel te downloaden is via het koloniaal archief van de Universiteit van Leiden. Afgelopen weekend kwam het nummer opnieuw onder de aandacht toen schrijfster Usha Marhe erover schreef op haar blog.

Wat de precieze aanleiding is voor het themanummer heb ik niet kunnen achterhalen. Ik hoor het graag als iemand meer weet. Het is in ieder geval een fascinerende read, niet in de laatste plaats omdat er een van de eerste artikelen in staat waarin stelling wordt genomen tegen zwarte piet, De negers in ons huiselijk verkeer. Auteur is Melis Stoke, een pseudoniem waarachter de joodse auteur Herman Salomonson schuilging. In het artikel maakt hij zich tot ‘tolk van vele negers’ en constateert dat zijn tijdgenoten ‘in gebreke zijn gebleven ze (negers) op te nemen in ons huiselijk verkeer’. Het is een heerlijk fel artikel met nog altijd geldige kritiek op de behandeling en representatie van zwarte mensen. Halverwege het stuk haalt Stoke een literair foefje uit en laat hij zogenaamd een Haïtiaanse vriend aan het woord: ‘Stel u voor – schrijft mij een kennis uit Haïti – dat wij de blanke eens met gelijke munt gingen terugbetalen….?’ Hier wordt Stoke niet alleen een ‘tolk van vele negers’, hij wordt er – in literaire zin – daadwerkelijk eentje. En vanuit dat perspectief gaat Stoke nog dieper en feller in op de (racistische) botheid en onnadenkendheid die zo vanzelfsprekend waren in alle geledingen van het Nederland van destijds.

Toevallig herlas ik gisteren een artikel van Anil Ramdas – Moedwil en kwade trouw bij blanke schrijvers (1997) – waarin hij Nederlandse literaire auteurs de maat neemt die zwarte Surinamers nog altijd verbeelden als primitieve zinnelijke wezens: ‘Het verre land is niet meer dan een akelig decor waartegen de Nederlander zijn verloren liefdes beweent. Maar wat zijn de tropen zonder sensualiteit, wat heb je aan zwarten zonder erotiek? (…) Juist degenen van wie men mag eisen dat zij over de vaardigheid en het talent beschikken om de onzichtbaren zichtbaar te maken, blijken niet meer te kunnen zien dan wat variaties op hun zelfbeeld. Ze herkennen uitsluitend wat ze al kennen en verbannen het vreemde en het onbekende naar de oorden van vage schimmen of exotische objecten van de lust.’

Vergelijk dat met wat Melis Stoke in 1930 schrijft: ‘O, zeker, er is een strooming in uwe letterkunde die zich meer speciaal richt op de intimiteiten van ons liefdesleven, maar onder deze nieuwsgierigheid kan ik geen hartelijke belangstelling vinden. Wij vormen dus om zoo te zeggen een decor voor u, en aan de tegenstelling van ons uiterlijk en het uwe ontleent ge een kleinzielige en belachelijke superioriteitswaan.’

Aan het slot belandt Stoke bij de passage die hem de afgelopen dagen viral deed gaan op internet: ‘En het behoeft nimmer tot verwezenlijking te komen wanneer ge tijdig van uwe dwalingen mocht terugkeeren, door den neger, een eervoller plaats in uwe belangstelling in te ruimen. En aangezien elk opvoedingssysteem zich richt op een komende generatie, moet u met de kinderen beginnen, door bijvoorbeeld op 5 december a.s. een zwarten Sinterklaas te laten optreden, gediend door een wit knechtje…’

Wat waren de consequenties voor Stoke? Stroomden de hatelijkheden binnen op de redactie van De Groene? Werd hij van oikofobie beticht? Ook dat valt niet meer te achterhalen. Ik ben geneigd te denken dat het in die tijd vooral als een zonderlinge overtuiging werd beschouwd. Er moest iets meer dan tachtig jaar overheen gaan voordat dat soort oproepen meer dan een marginaal tegengeluid werden.

EINDE ARTIKEL

NOTE 1A

Note 1A/Rishi Sunak

NOTES 1 AND 2

Notes 1 and 2/Rishi Sunak

NOTE 3

Note 3/Rishi Sunak

NOTE 4

Note 4/Rishi Sunak

NOTE 5

Note 5/Rishi Sunak

NOTE 6

Note 6/Rishi Sunak

NOTE 7

Note 7/Rishi Sunak

NOTES 8, 9, 10 AND 11

Notes 8,9,10 and 11/Rishi Sunak

NOTES 12, 13 AND 14

Notes 12, 13 and 14/Rishi Sunak

NOTES 15, 16,17,18,19 AND 20

Notes 15,16,17,18,19 and 20/Rishi Sunak

NOTES 21,22 AND 23

Notes 21, 22 and 23/Rishi Sunak

NOTES 24, 25 AND 26

Notes 24, 25 and 26/Rishi Sunak

NOTE 27

Note 27/Rishi Sunak

NOTE 28

Note 28/Rishi Sunak

NOTES 29 AND 30

Notes 29 and 30/Rishi Sunak

NOTE 31

Note 31/Rishi Sunak

NOTES 32 AND 33

Notes 32 and 33/Rishi Sunak

1A

UK GOVERNMENT

RISHI SUNAK’S FIRST SPEECH AS PRIME

MINISTER: 25 OCTOBER 2022

https://www.gov.uk/government/speeches/prime-minister-rishi-sunaks-statement-25-october-2022

Rishi Sunak gave his first speech as Prime Minister in Downing Street.

Good morning,

I have just been to Buckingham Palace and accepted His Majesty The King’s invitation to form a government in his name.

It is only right to explain why I am standing here as your new Prime Minister.

Right now our country is facing a profound economic crisis. 

The aftermath of Covid still lingers. 

Putin’s war in Ukraine has destabilised energy markets and supply chains the world over.

I want to pay tribute to my predecessor Liz Truss, she was not wrong to want to improve growth in this country, it is a noble aim. 

And I admired her restlessness to create change.

But some mistakes were made. 

Not borne of ill will or bad intentions. Quite the opposite, in fact. But mistakes nonetheless. 

And I have been elected as leader of my party, and your Prime Minister, in part, to fix them.

And that work begins immediately.

I will place economic stability and confidence at the heart of this government’s agenda. 

This will mean difficult decisions to come.

But you saw me during Covid, doing everything I could, to protect people and businesses, with schemes like furlough.

There are always limits, more so now than ever, but I promise you this

I will bring that same compassion to the challenges we face today.

The government I lead will not leave the next generation, your children and grandchildren, with a debt to settle that we were too weak to pay ourselves. 

I will unite our country, not with words, but with action. 

I will work day in and day out to deliver for you.

This government will have integrity, professionalism and accountability at every level.

Trust is earned. And I will earn yours.

I will always be grateful to Boris Johnson for his incredible achievements as Prime Minister, and I treasure his warmth and generosity of spirit.

And I know he would agree that the mandate my party earned in 2019 is not the sole property of any one individual, it is a mandate that belongs to and unites all of us.

And the heart of that mandate is our manifesto.

I will deliver on its promise.

A stronger NHS.

Better schools.

Safer streets.

Control of our borders.

Protecting our environment.

Supporting our armed forces.

Levelling up and building an economy that embraces the opportunities of Brexit, where businesses invest, innovate, and create jobs.

I understand how difficult this moment is.

After the billions of pounds it cost us to combat Covid, after all the dislocation that caused in the midst of a terrible war that must be seen successfully to its conclusions I fully appreciate how hard things are.

And I understand too that I have work to do to restore trust after all that has happened.

All I can say is that I am not daunted. I know the high office I have accepted and I hope to live up to its demands.

But when the opportunity to serve comes along, you cannot question the moment, only your willingness.

So I stand here before you ready to lead our country into the future. 

To put your needs above politics.

To reach out and build a government that represents the very best traditions of my party.

Together we can achieve incredible things.

We will create a future worthy of the sacrifices so many have made and fill tomorrow, and everyday thereafter with hope.

Thank you.

Published 25 October 2022

[1]

REUTERS.COM

RISHI SUNAK TO BECOME THE NEXT UK PRIME MINISTER

AFTER MONTHS OF TURBULENCE

https://www.reuters.com/world/uk/sunak-looks-set-become-next-uk-pm-after-johnson-quits-race-2022-10-24/

• Sunak to become prime minister after winning party race
• Sunak becomes first UK leader of colour
• He will be appointed by King Charles on Tuesday
• Warns UK faces a profound economic challenge

LONDON, Oct 24 (Reuters) – Rishi Sunak will become Britain’s first prime minister of colour on Tuesday after he won the race to lead the Conservative Party, tasked with steering a deeply divided country through an economic downturn set to leave millions of people poorer.

One of the wealthiest politicians in Westminster, Sunak, 42, will become the country’s youngest leader in modern times – and its third in less than two months – as he takes over during one of the most turbulent eras in British political history.

He replaces Liz Truss, who only lasted 44 days before she said she would resign, needing to restore stability to a country reeling from years of political and economic turmoil and seeking to lead a party that has fractured along ideological lines.

He told his lawmakers in parliament on Monday that they faced an “existential crisis” and must “unite or die”. He told the country it faced a “profound economic challenge”.

“We now need stability and unity, and I will make it my utmost priority to bring our party and our country together,” he said.

The multi-millionaire former hedge fund boss will be expected to make deep spending cuts to try to rebuild Britain’s fiscal reputation, just as the country slides into one of the toughest downturns in decades, hit by the surging cost of energy and food.

A recent mini budget by Truss, which triggered her downfall, pushed up borrowing costs and mortgage rates, and sent investors fleeing. British government bonds rallied aggressively in the run-up to Sunak’s victory, and extended their gains on Monday.

Sunak, who will be appointed prime minister by King Charles on Tuesday, will also have to work hard to hold Britain’s dominant political party together after some accused him of treachery earlier this year when he resigned from the cabinet of former leader Boris Johnson, triggering his downfall too.

Other Conservatives say he is too rich to understand the day-to-day economic pressures building in Britain, and worry whether he could ever win an election for a party that has been in power for 12 years.

“I think this decision sinks us as a party for the next election,” one Conservative lawmaker told Reuters on condition of anonymity.

PERMA-CRISIS

Britain has been locked in a state of perma-crisis ever since it voted in 2016 to leave the European Union, unleashing a battle at Westminster over the future of the country that remains unresolved to this day.

Johnson, the face of the Brexit vote, led his party to a landslide victory in 2019, only to be driven out of office less than three years later after a series of scandals. His successor Truss lasted just over six weeks before she too was forced out.

Historian and political biographer Anthony Seldon told Reuters that Sunak had the most difficult economic and political inheritance of any British leader since World War Two, and would be constrained by the mistakes made by his predecessor Truss.

“There is no leeway on him being anything other than extraordinarily conservative and cautious,” he said.

He added that Sunak had shown composure when he became finance minister just as the COVID-19 pandemic hit Britain.

Amid the turmoil, polls show that Britons want an election. The Conservatives do not have to hold one until January 2025.

Angela Rayner, deputy leader of the opposition Labour Party, said the Conservatives had “crowned Rishi Sunak as prime minister without him saying a single word about how he would run the country and without anyone having the chance to vote.”

Labour has held record leads in opinion polls of more than 25 points ever since Truss’s budget sent shockwaves through financial markets.

Economists and investors welcomed Sunak’s appointment, but questioned whether he can tackle the country’s finances while holding the party’s warring factions together.

Many Conservative lawmakers appeared relieved that the party had at least selected a new leader quickly.

Penny Mordaunt, who lost out to Sunak, said his election was an “historic one and shows, once again, the diversity and talent of our party,” she said. “Rishi has my full support.”

Veteran lawmaker Crispin Blunt told Reuters after Sunak met lawmakers in a room in parliament: “The party will remain united, not least because we don’t have a choice. In there, he showed a capacity to marshal the whole party.”

INDIAN ORIGIN

The first real test of unity will come on Oct. 31, when finance minister Jeremy Hunt – the fourth person in the role in four months – is due to present a budget to plug a black hole in the public finances that is expected to have ballooned to up to 40 billion pounds.

The task will be helped by a recovery in the bond market, with the 30-year gilt , which suffered unprecedented losses after the mini-budget on Sept. 23, now recovered to levels close to those seen early on that day.

Sunak’s appointment is another first for Britain – he will become the country’s first prime minister of Indian origin.

His family migrated to Britain in the 1960s, a period when many people from Britain’s former colonies moved to the country to help it rebuild after World War Two.

Sunak attended Oxford University and Stanford University where he met his wife Akshata Murthy, whose father is Indian billionaire N. R. Narayana Murthy, founder of outsourcing giant Infosys Ltd. Among the many messages of support, he received “warmest congratulations” from Indian leader Narendra Modi.

END OF THE REUTERS ARTICLE

BBC

NEW UK PRIME MINISTER: WHAT COMES NEXT FOR

RISHI SUNAK?

24 OCTOBER 2022

https://www.bbc.com/news/uk-politics-62596329

Rishi Sunak will establish a series of firsts when he becomes prime minister – including becoming the first British Asian person to hold the office, and being the first prime minister appointed by King Charles III. But much of the process of the next few days will follow choreography set by decades of tradition.

So what happens now and what can he expect when he does formally become prime minister?

A final word… or two

Liz Truss will hold her final Cabinet meeting at 09:00 BST on Tuesday. As Rishi Sunak is not currently in the Cabinet, he will not be present.

Like many a departing prime minister, she will then deliver a final speech outside 10 Downing Street at about 10:15.

Ms Truss will then be driven to Buckingham Palace to offer her resignation to the King.

This means Ms Truss will miss out on her chance of a goodbye in the House of Commons, as she announced her departure after last week’s Prime Minister’s Questions, but is being replaced before this week’s takes place at noon on Wednesday.

In the past that has provided an opportunity for a standing ovation or a tearful farewell from supporters. Last month it gave Boris Johnson the chance to tell the Commons “Hasta la vista, baby”.

Kissing hands

Once Ms Truss has departed the scene – and the UK is temporarily without a prime minister – Mr Sunak, as leader of the largest party in the Commons, will be invited to Buckingham Palace by the King.

The King will ask Mr Sunak if he believes he can form a new government, before the politician is appointed through a tradition called “kissing hands”.

In his autobiography, Tony Blair – who was operating on only one hour’s sleep following his election victory – admitted to being a bit confused when a royal official told him: “You don’t actually kiss the Queen’s hands in the ceremony of kissing hands. You brush them gently with your lips.”

Having been formally appointed as prime minister, the new leader will head to 10 Downing Street – his new workplace and (usually) his new home – although in the past, Tony Blair swapped with the living quarters above No 11 to accommodate his family more comfortably.

Here, at about 11:35, Mr Sunak will make his first prime ministerial speech with the aim of explaining what he wants to do in government.

Margaret Thatcher promised to bring “harmony… where there is discord”, Gordon Brown vowed to “try his utmost”, Theresa May spoke of tackling “burning injustices” in society, while Boris Johnson warned that “the doubters, the doomsters, the gloomsters” would “lose their shirts”.

The plans are for the speech to be outside No 10 – but becoming prime minister in October means there is a persistent risk of rain, so Mr Sunak’s team might be anxiously checking the weather.

The new prime minister will then enter through the famous black door to be greeted by Downing Street staff, who traditionally line up to applaud their new boss. Usually it is all smiles, but not always.

When he arrived, Mr Blair noticed one of the secretaries was in tears. Lord Robin Butler – the most senior civil servant at the time – recalls that Mr Blair asked if she was OK. “Well, Mr Blair, you are welcome,” she replied “but I did so like that nice Mr Major [Mr Blair’s predecessor].”

Who’s up, who’s down and who’s out?

There is not much time for anxious introspection as a prime minister must immediately begin appointing senior ministers, some of whom can prove to be surprisingly elusive, just at the moment the party leader wants to sound them out about accepting a promotion.

Dealing with angry or even eager colleagues is to be expected for a prime minister on their first day. Mr Sunak has yet to set out how he plans to bring together a party riven into factions that have driven out two prime ministers in three months.

Civil servants – government workers who are not politically appointed so do not change with a new prime minister – will have been monitoring the candidates’ various policy pronouncements throughout the leadership campaign and preparing advice.

Mr Sunak has not publicly updated his policy platform since the summer, when he last ran for leader. Since then the economic picture has changed.

Government borrowing costs have increased following weeks of market turmoil set off by Kwasi Kwarteng’s mini-budget.

On his first day in the job, Mr Sunak will be presented with briefs from civil servants setting out how his policy plans can be put into action.

“It is a very big pile of paper,” says Lord Robin Butler, who led the civil service under Ms Thatcher, John Major and Mr Blair.

“You want them [the new prime minister] to feel that everything has been thought of.”

Those nuclear codes

At some point during his first few days, the prime minister will have to do something that will put everything else into perspective.

He will sit down and write letters to the four commanders of the UK Trident submarines with instructions about whether he should retaliate in the event the UK suffers a nuclear attack. The letters are stored in a safe on board the submarines, and only opened if contact with the UK is lost.

James Callaghan – prime minister from 1976-1979 – is the only former leader to reveal what he would have done in the event of a nuclear attack.

“If we had got to that point where it was, I felt, necessary to do it – then I would have done it,” he told a BBC documentary in 1988. “I’ve had terrible doubts of course about this. And I say to you that if I had lived after having pressed that button, I would never, never have forgiven myself.”

In 2013, political historian Lord Peter Hennessy told BBC Radio Four: “This is the moment they know what being prime minister is all about – no other job can prepare you for this.”

Phone a friend

The first days of the prime minister’s term are normally filled with phone calls from foreign dignitaries.

President Biden is looking forward to speaking with Mr Sunak in the coming days, the White House Press Secretary said. But they added that it was “protocol for the president to wait until after an incoming British prime minister has met with the monarch and been invited to form a new government to offer his congratulations”.

The congratulations have already started rolling in, though.

Indian Prime Minister Narendra Modi tweeted “Special Diwali wishes” to Mr Sunak and “the ‘living bridge’ of UK Indians, as we transform our historic ties into a modern partnership”.

END OF BBC ARTICLE

WIKIPEDIA

RISHI SUNAK

https://en.wikipedia.org/wiki/Rishi_Sunak#:~:text=Prime%20Minister%20of%20the%20United%20Kingdom%20(2022%E2%80%93present),-Main%20article%3A%20Premiership&text=Sunak%20was%20appointed%20Prime%20Minister,Hindu%20to%20hold%20the%20office.

BBC

RISHI SUNAK: A QUICK GUIDE TO THE UK’S NEW

PRIME MINISTER

25 OCTOBER 2022

https://www.bbc.com/news/uk-63345272

He won after running for the second time this year

He lost to Liz Truss in September, but she resigned six weeks later. In the latest leadership contest, Mr Sunak racked up the support of his fellow MPs early, and fast. He crossed the 100 nominations he needed long before the deadline – including from MPs that had previously backed Truss or Boris Johnson.

He ‘predicted’ financial problems under Truss

He clashed with the former PM during the previous leadership race, claiming her plan to borrow money during an inflation crisis was a “fairytale” that would plunge the economy into chaos.

He is the son of immigrants

His parents came to the UK from east Africa and are both of Indian origin. Mr Sunak was born in Southampton in 1980, where his father was a GP and his mother ran a pharmacy. He went to the boarding school Winchester College, then studied Philosophy, Politics and Economics at Oxford, and business at Stanford in America. He is now the first British Asian prime minister.

He’s only been an MP for seven years

Mr Sunak was first elected as an MP in 2015 – for Richmond in north Yorkshire – but rose quickly, and was made finance minister – or chancellor – in February 2020 under Boris Johnson.

He was in charge of Covid support cash

As Mr Johnson’s chancellor, Mr Sunak was behind the financial aid during lockdowns – including furlough payments and the “Eat Out to Help Out” scheme for restaurants.

He’s thought to be one of the richest MPs

His wife is Akshata Murty, the daughter of Indian billionaire Narayana Murthy. Mr Sunak himself has worked for investment bank Goldman Sachs and at two hedge funds. The Sunday Times Rich List estimates the couple’s fortune to be worth about £730m. They have two daughters.

He faced controversy over his wife’s tax arrangements

Over the summer, it emerged Akshata Murthy paid no UK tax on big earnings abroad – which is legal. Mr Sunak defended his wife saying, “to smear my wife to get at me is awful” – but eventually she agreed to start paying extra taxes. We also found out he temporarily had a US green card, allowing him to live permanently in America while he was the UK’s chancellor.

He campaigned for Brexit and deregulation

“Free ports” are one of his long-time favourite ideas: areas near ports or airports where goods can be imported and exported without paying taxes, to encourage trade.

He really wanted to be… a Jedi

In 2016, he told a group of schoolchildren that he originally wanted to be a Jedi Knight when he grew up. His favourite Star Wars film is The Empire Strikes Back.

[2]

WIKIPEDIA

RISHI SUNAK/EARLY POLITICAL CAREER

https://en.wikipedia.org/wiki/Rishi_Sunak#Early_political_career

ORIGINAL SOURCE

WIKIPEDIA

RISHI SUNAK

https://en.wikipedia.org/wiki/Rishi_Sunak