Tagarchief: WOII

Verhitte discussie tussen oud ambassadeur Jan Wijenberg en schrijver Arnon Grunberg/Aanleiding: Brief Wijenberg over 4 mei herdenking

VERHITTE DISCUSSIE OUD AMBASSADEUR JAN WIJENBERG EN SCHRIJVER  ARNON GRUNBERG/AANLEIDING/BRIEF WIJENBERG OVER 4 MEI HERDENKING 

Logo van het Nationaal Comité


[Deze discussie is gepubliceerd met uitdrukkelijke toestemming van drs JJ Wijenberg, oud-ambassadeur, die mij van het onderstaande discussie dossier op de hoogte heeft gebracht]
VOORAF
Alvorens deze discussie website/wereldkundig, eerst het volgende, beste lezers.
Het zal de lezer niet zijn ontgaan, dat ik op mijn website twee artikelen van de hand van schrijver Arnon Grunberg, heb gepubliceerd.
De eerste is een [op mijn website geplaatst] artikel van Grunberg, getiteld”Een slordig excuus voor haat” [1]
De tweede is de 4 mei voordracht, die Grunberg jongstleden, op 4 mei 2020, in de Nieuwe Kerk gehouden heeft, op de 4 mei herdenking, Dodenherdenking. [2]Dat is geen toeval.

Nog afgezien van het feit, dat deze artikelen publicatie op mijn website verdienen, vanwege hun ijzersterke statements tegen racisme en xenofobie, heb ik ze geplaatst in het kader van een verhitte discussie, die-helaas- is ontstaan tussen Grunberg en Wijenberg, oud-ambassadeur en onverdroten verdediger van het Internationaal Recht inzake het Midden-Oostenconflict.
De aanleiding tot die -zeg maar rustig uit de hand gelopen- discussie vormde een brief van Wijenberg, gericht aan premier Rutte en de voorzitter van het Nationaal 4 en 5 mei Comite over de vrijwel exclusieve aandacht voor de Joodse slachtoffers van de Nazi terreur [al krijgen de Roma steeds meer hun plaats], terwijl aan de andere slachtoffers weinig tot geen aandacht wordt geschonken,
Zie onder noot 3 de brief van Wijenberg, op mijn website gepubliceerd met zijn uitdrukkelijke toestemming.
HOE IS HET ZOVER GEKOMEN?
Aanleiding voor de ontstane discussie tussen Grunberg en Wijenberg vormt de brief van Wijenberg.De lezer zal, al lezende, spoedig ontdekken wanneer het uit de hand liep en waarom.Wel kan ik onthullen dat Wijenberg’s terechte kritiek op bezettingsstaat Israel hierbij een rol speelde en speelt.
Grunberg ontving de brief via EenVandaag op verzoek van Wijenberg [omdat hij hij in zijn brief Grunberg genoemd had, naar aanleiding van diens 4 mei voordracht, waarop Wijenberg kritiek had.[4]], Grunberg reageerde op Wijenberg, Wijenberg op hem en al spoedig brak de Hel los.

Wat mij aan deze discussie  zo  onaangenaam heeft getroffen- is de ad hominem [5] aanvallen van Grunberg op Wijenberg, die steeds grotesker vormen aannamen.
Het gaat mij hier niet om, wie gelijk heeft of niet:Grunberg of Wijenberg, daarover mag iedereen zich een mening vormen
Maar blijf bij de feiten, hou het zakelijk, heb respect met elkaar.Of discussieer helemaal niet.
Wijenberg blijft, in tegenstelling tot Grunberg, zakelijk, bij de feiten, toont respect.
Deze discussie vermeld ik hier niet zomaar:
Het vormt de basis van een briefmail, die ik heb gezonden aan de hoofdredacteuren van de NRC [de heer Moerland] en de Volkskrant [de heer Kolk], twee kranten waarvoor Grunberg schrijft.
Omdat ik mijn brief aan de hoofdredacteuren met u wil delen, is het eerst noodzakelijk, kennis te nemen van de achtergronden, omdat het anders onbegrijpelijk zou zijn.
Dus hierbij, onder het notenapparaat, de Discussie.
Mijn brief aan de hoofdredacteuren volgt spoedig

Astrid Essed

NOTEN

[1]
[Via mijn website]VOLKSKRANTEEN SLORDIG EXCUUS VOOR HAATARNON GRUNBERG
https://www.astridessed.nl/volkskrant-stukje-arnon-grunberg-een-slordig-excuus-voor-haat/

VOLKSKRANT 
EEN SLORDIG EXCUUS VOOR HAATARNON GRUNBERG
https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/een-slordig-excuus-voor-haat~b54bf172/

WIKIPEDIAARNON GRUNBERG

https://nl.wikipedia.org/wiki/Arnon_Grunberg

[2]
[Via mijn website]4 MEI VOORDRACHT 2020ARNON GRUNBERG

4 MEI VOORDRACHTARNON GRUNBERGNEE

https://www.4en5mei.nl/media/documenten/4mei-voordracht2020-arnongrunberg.pdf

[3]
[Geplaatst op mijn website met uitdrukkelijke toestemming van drs JJ Wijenberg, oud ambassadeur]
OUD-AMBASSADEUR JAN WIJENBERG/KRITISCHE BRIEF AAN PREMIER RUTTE EN DE VOORZITTER VAN HET NATIONAAL COMITE 4 EN 5 MEI OVER 4 MEI HERDENKING/”HET VERDRIET MONOPOLIE VAN DE JOODSE SLACHTOFFERS]
https://www.astridessed.nl/oud-ambassadeur-jan-wijenberg-kritische-brief-aan-premier-rutte-en-de-voorzitter-van-het-nationaal-comite-4-en-5-mei-over-4-mei-herdenking-het-verdriet-monopolie-van-de-joodse-slachtoffers/

WIKIPEDIA

JAN WIJENBERG

https://nl.wikipedia.org/wiki/Jan_Wijenberg
https://nl.wikipedia.org/wiki/Jan_Wijenberg

[4]

[Via mijn website]4 MEI VOORDRACHT 2020ARNON GRUNBERG

4 MEI VOORDRACHTARNON GRUNBERGNEE

https://www.4en5mei.nl/media/documenten/4mei-voordracht2020-arnongrunberg.pdf

[5]

WIKIPEDIAAD HOMINEM

https://en.wikipedia.org/wiki/Ad_hominem

EINDE NOTEN

DE DISCUSSIE[Verliep via de mailUiteraard zijn alle mailadressen of verwijzingen naar woonplaatsen, verwijderd]

CORRESPONDENTIE JAN WIJENBERG EN ARNON GRUNBERG [Met verwijdering van mailadressen en andere adresgegevens]

VANAF 30 JULI 2020 T/M 12 AUGUSTUS 2020

EERST:

BRIEF WIJENBERG, WAARAAN GRUNBERG EN WIJENBERG REFEREREN

VOORDACHT 4 MEI GRUNBERG, WAAROP WIJENBERG [IN BOVENSTAANDE BRIEF] KRITIEK HAD

https://www.4en5mei.nl/media/documenten/4mei-voordracht2020-arnongrunberg.pdf

EN DAN BEGINT HET!

FASTEN YOUR SEATBELTS, READERS! 

ARNON GRUNBERG

MAIL 30 JULI 2020

uw brief aan een vandaag


Arnon
Grunberg 

30 jul. 2020 17:50 (9 dagen
geleden)

aan mij

Geachte heer Weijenberg,
Ik krijg uw bericht via Een Vandaag door.
Als u mijn tekst van de 4-mei-lezing naleest zult u zien dat er vrij uitvoerig aandacht
wordt besteed aan andere groepen slachtoffers van de nazi’s.
Bronnenonderzoek kan nooit kwaad.
Vriendelijke groet,
Arnon Grunberg

JAN WIJENBERG

MAIL 31 JULI 2020

Jan
Wijenberg;

31 jul. 2020 19:46 (8 dagen
geleden)

aan Arnon

Geachte heer Grunberg,
Een Vandaag heb ik dezer dagen verzocht te bemiddelen om u en mij met elkaar
in contact te brengen. Mijn bedoeling was en is om u mijn analyse toe te zenden van
de Nederlandse participatie in de herdenking van de bevrijding van Auschwitz en de
4 mei herdenking van dit jaar.
Ik waardeer de actie van Een Vandaag en uw initiatief, waarvoor dank.

Het komt mij verstandig voor dat wij ons contact niet bij voorbaat belasten met
commentaar 'shooting from the hip'. Daarom laat ik na u op het koekje van eigen
deeg te trakteren. 
Ik volsta met enig commentaar op uw opmerking:  "[…] vrij uitvoerig aandacht wordt
besteed aan andere groepen slachtoffers van de nazi’s." 
U onderbouwt daarmee, zelfs zonder kennis te hebben genomen van de bijlage van
dit bericht, één van mijn hoofdbezwaren tegen de vele 4 mei ceremonies op de Dam.
Het is aan de andere groepen slachtoffers van de nazi's [helaas met uitzondering van
de verstandelijk gehandicapte slachtoffers] voorbehouden om die op de Dam te
gedenken. De monopolie-houders van het verdriet van 1940 tot en met 1945 dienen
eindelijk eens plaats te maken voor die anderen. De datum 4 mei 2020 was zo'n
datum. Het organisatorisch comité heeft die gelegenheid volledig genegeerd.
In de bijlage treft u die analyse ter kennisneming aan. Mocht u aanleiding vinden mij
uw commentaar te zenden, zou ik dat zeer op prijs stellen.
Met belangstelling zie ik uw reactie tegemoet.
Met vriendelijke groeten,
Jan Wijenberg

ARNON GRUNBERG/REACTIE OP JAN WIJENBERG

31 JULI

 


 
 

Arnon
Grunberg 


31 jul. 2020 20:07 (8 dagen
geleden)

aan mij

Geachte heer Wijenberg,
Ik heb uw bijlagen gelezen. De politiek van de staat Israël staat los van de
herdenkingen van de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Elke poging die
twee met elkaar in verband te brengen is gecamoufleerd of minder gecamoufleerd
antisemitisme.
Ik raad u aan mijn tekst nog eens grondig te lezen.

Wat uit geen van de bijlagen blijkt dat u dat hebt gedaan.
vriendelijke groet,
Arnon Grunberg

<2020-05-15 brief aan NC 4 en 5 mei en MP, final.doc><Bijlage 1, Instrumenten van
internationaal recht 1945 – 2004, aangevuld.doc><Bijlage 2, Orde op zaken, het Int.
Gerechtshof spreekt.doc><Bijlage 3, Palestijnse mensenrechten organisaties, hoor-
en-wederhoor.doc>

JAN WIJENBERG/MAIL 31 JULI/REACTIE OP MAIL GRUNBERG DD 31 JULI

Jan
Wijenberg 

31 jul. 2020 21:07 (8 dagen
geleden)

aan Arnon

Geachte heer Grunberg,
U raakt het juiste aspect aan. De Nederlandse overheid schendt in het Israël-beleid
het internationaal recht om redenen waar u en ik boeiend over van gedachten
kunnen wisselen. De vrijwel exclusieve Nederlandse nadruk op het joodse lijden
tijdens de herdenkingen zijn het rechtstreeks gevolg van falend Nederlands Israël-
beleid. Lees mij analyse.
Ik ben immuun geworden voor obligate beschuldigingen van antisemitisme. Mocht u
zich in mijn gedachtegoed willen verdiepen, dan kunt u vaststellen dat ik mij verzet
tegen een uiterst misdadig Israëlisch regime. Niet voor niets gaat het Internationaal
Strafhof onderzoek doen naar de meest ernstige schendingen van het internationaal
recht door Israëlische politieke en militaire leiders. Een van mijn motto's is: wie de
toekomst van de staat Israël ter harte neemt, bestrijdt het regime en zijn uitwassen,
zoals de kolonisten en de ook in Nederland opererende Israël Lobby. Het
internationaal recht is de onontbeerlijke leidraad tot vrede tussen de staat Israël en
de staat Palestina. Al het andere is ruis.
Mijn eerste indruk is dat u enig onderhoud in de noodzakelijke kennis van het
internationaal recht ter zake behoeft.
Met vriendelijke groeten,
Jan Wijenberg

MAIL ARNON GRUNBERG DD 1 AUGUSTUS/REACTIE OP MAIL JAN WIJENBERG DD 31 JULI

Op vr 31 jul. 2020 om 20:07 schreef Arnon Grunberg 

Arnon
Grunberg 
m>

1 aug. 2020 14:01 (7 dagen
geleden)

aan mij

Waarde heer Wijenberg,
De politiek van de staat Israël staat los van de vraag hoe de Tweede Wereldoorlog in
Nederland of elders herdacht moet worden. Zoals ook de beoordeling van de huidige
politiek van de regeringen in Bolivia en Peru volledig losstaat van (onze beoordeling
van) de genocide op de oorspronkelijke bevolking in die en andere landen in die
contreien enkele eeuwen geleden.
Ik ben van mening dat vrijheid van meningsuiting en het demonstratierecht ook voor
neonazi’s en antisemieten gelden. Daarin verschilt het recht in veel Europese landen
van het recht in Amerika. Ik heb tot nu toe in deze veel sympathie voor de
Amerikaanse wet. 
Kennelijk weet u niet wie u bent, vermoedelijk dat u daarom zo om mijn aandacht
verlegen zit. U hebt een hulpvraag en u meent dat ik een effectieve en goedkope
hulpverlener ben.
Veel hulpvragen zijn weinig anders dan dit: wie ben ik?
U bent een antisemiet. Het spijt me zeer dat u net iets te laat bent geboren om lid te
worden van de Waffen-SS om eigenhandig Joden in Oost-Europa te fusilleren, dat
spijt u zelf kennelijk ook.
Uw quasi-juridische formuleringen wijzen noch op intelligentie noch op werkelijke
kennis van het recht, internationaal of niet.
Ik raad u bijvoorbeeld aan het werk van Carl Schmitt te lezen.
U weet ongetwijfeld wat Nietzsche zei, word wie je bent.
Er zijn op het internet vinden nog wel SS-uniformen te vinden, die kunt u aantrekken
en daarmee kunt u door het huis en wellicht uw tuin paraderen.
Als u wordt aangevallen zal ik u als uw hulpverlener verdedigen. Noodzakelijke en
alternatieve therapie neemt soms curieuze vormen aan.
Het zou u ook buitengewoon helpen als u onder uw mails vanaf nu consequent Sieg
Heil schrijft.
Laat me over een maand weten hoe het genezingsproces verloopt.

Vriendelijke groet, en sterkte

Arnon Grunberg

REACTIE JAN WIJENBERG OP DE ”ANTIMSEMITISCHE/WAFFEN SS” MAIL VAN ARNON GRUNBERG

Jan Wijenberg 15:58 (0 minuten geleden)

aan Arnon

Geachte heer Grunberg,

Zeer veel dank voor uw verhelderend email bericht van heden. 

Samen met de bijgaande brief van 2 februari 2018  van Z.E. Aviv Shir-On, destijds

ambassadeur van de Staat Israël, vormt uw laatste bijdrage een goede indruk van de

kwaliteit van uw gedachtegoed over het vraagstuk Israël en aangaande de

herdenking van 4 mei 2020. 

Beide berichten vormen een prima vertrekpunt voor mijn verdere discussies met het

bestuur van de Stichting 4 en 5 mei, met de minister-president, de minister van

buitenlandse zaken, met relevante Hoge Colleges van Staat en andere instanties.

Daarnaast onderhoud ik relaties met veel joodse en niet-joodse medestanders, zij die

met mij streven naar een rechtvaardige, dus duurzame vrede tussen de Staat Israël

en de Staat Palestina op basis van het vigerend internationaal recht.

 Zij zullen uw visie over mijn persoon eveneens op haar waarde weten te schatten.

Het ga u goed.

Met vriendelijke groeten,

Jan Wijenberg

REACTIE ARNON GRUNBERG DD 9 AUGUSTUS AAN JAN WIJENBERG/OFWEL DE ”ANTISEMITISCHE SEKSWERKER MAIL

EERST JAN WIJENBERG AAN ARNON GRUNBERG 

ter informatie

4 berichten

Jan Wijenberg 

Aan: Arnon Grunberg 

Geachte heer Grunberg,

Hierbij zend ik u kopie van de brief aan Eenvandaag die ik vandaag postte-

Met vriendelijke groeten,

Jan Wijenberg

9 augustus 2020 om 11:16

2020.08{8, aan AVROTROS EenVandaag, correspondentie Grunberg’ Wijenberg’doc

”GEPENSIONEERDE SEKSWERKER” MAIL VAN ARNON GRUNBERG AAN JAN WIJENBERG, DD 9 AUGUSTUS 

Amon Grunberg 

Aan: Jan Wijenberg 

Geachte heer Wijenberg,

9 augustus 202O am12.M

Het ziet u kennelijk erg dwars dat ik in u een antisemiet heb herkend, althans iemand die antisemitische uitlatingen

doet door de herdenkiig van de moord op Europese Joden rechtstreeks in verband te brengen met de politiek van

lsraëI, en die denkt iets van het  intemationale recht te begrijpen zonder kennis te hebben genomen van bijvoorbeeld

het werk van Carl Schmitt. Het uitventen van uw antisemitische onwetendheid en het jengelen om mijn aandacht zijn

kennelijk uw levensopgave. Soit. Merkwaardig toch, dat u meent mij te moqen omschrijven als Jood’ wonend in een

stad met yeel Joden, ik parafraseer,, maar dat u er niet tegen kunt te worden aangernerkt als antisemiet- Het zou van

zelfinzicht getuigen als u ophield in ontkenning te leven.

Nu geef ik toe, ik ben een Jood, maar niet zo maar een Jood. Ik ben Christus, zoals u ongetwiifeld weet anders zou u

niet zo om mijn aandacht jengelen. Zoals u eveneens vermoedelijk weet misschien hebt u de biibel wel gelezen, was

de valse Christus een vriend van hoeren en tollenaars.

Welnu de echte Christus is dat ook.

lk vermoed dat u geen oud-diplomaat bent maar een gepensioneerde sekswerker die door Christus wil worden

gezalfd en vergeven. Dat zou dat niet aflatende gejengel om aandacht verklaren.

Als u mij erkent als Heiland is uw virutente antisemitisme u vergeven. Zo ben ík.

lndien gewenst kom ik van de herfst op huisbezoek. Laat mij weten of dat nodig is- U mag opendoen in uw uniform.

Àls Heíland vergeef ik graag en veel, zeker voormalige antisemilsche sekswerkers zoals u. Misschien kunnen we

dan ook onderzoeken waar uw virulente antisemÍtisme vandaan komt, maar als u dat te veel is laten we het gewoon

bij het ritueel. u zegt; ‘Dag Heiland.’En ik antwoord:’lk vergeef je Jan.’

Vriendelijke groet,

Arnon Grunberg

REACTIE MAIL VAN JAN WIJENBERG DD 9 AUGUSTUS, OP ”GEPENSIONEERDE SEKSWERKER” MAIL VAN ARNON GRUNBERG, EVENEENS DD 9 AUGUSTUS

Geachte heer Grunberg,

lk heb kennis genomen van uw bericht van 23 minuten geleden.

Met vriendelijke groeten,

Jan Wijenberg

Jan Wijenberg 

eveneens ter informatie

1 bericht

Jan Wijenberg 

aan: Arnon Grunberg 

Geachte heer Grunberg,

Zie de bijlagen. Bijlage 2 is u bekend en is niet toegevoegd.

Met vriendelijke groeten,

Jan Wijenberg

4 bijlagen

961 2020-08-10, bríef aan NC en tE voorstellen voor 2021, final.doc

– 37K

;1 20í 9-í í -09, jan wijenberg, Nederlandse soevereinÍteit.pdf u 2136R

q1 2020-08{3, Het verdríet dat nooit overgaat de Telegraaf, no. í.pdf

– 637K

*1 2020-08{13, Het verdriet dat nooit overgaat, De Telegraaf, n0.2.pdf

” T4oK

9 augustus 282O om12:42

REACTIE VAN ARNON GRUNBERG OP DE MAIL VAN JAN WIJENBERG DD 9 AUGUSTUS

Amon Grunberg 

Aan: Jan Wijenberg 

9 augustus 2020 am 12:48

Kennis nemen is niet genoeg, Jan.

Eerst Christus erkennen als Heiland dan vergeven worden en eeuwig leven. Dat is de volgorde,

En biechten.

Wanneer moet de Heiland bij Jan Wijenberg langskomen? Dan regelen we de vergiffenis en het eeuwige leven-

En kan dat gejengel om aandacht tot die tijd stoppen? Er zijn meer  mensen die weinig tot niets van hun leven hebben gemaakt  en die toch niet zo om aandachtt jengelen als u.

En nu Carl Schmitt gaan lezen- En de bijbel.

Als altijd

uw

Heiland

REACTIE VAN ARNON GRUNBERG DD 11 AUGUSTUS OP EERDERE MAIL VAN JAN WIJENBERG 

Arnon

Grunberg

di 11 aug. 10:08 (2 dagen

geleden)

aan mij

Heer Wijenberg.

Heb ik u niet vriendelijk verzocht te stoppen met uw gejengel om aandacht?

Bent u een stalker? En is uw virulent antisemitisme slechts de dekmantel voor uw

erotische obsessie met ondergetekende?

De wetgever houdt niet zo van stalkers, en ik zit, hoe vermakelijk u ook bent, niet op

u als stalker te wachten.

vr gr

LAATSTE MAIL JAN WIJENBERG DD 11 AUGUSTUS IN DE DISCUSSIE MET ARNON GRUNBERG

drs J.J. Wijenberg

Adres

Woonplaats

de heer A.Y.Y. Grünberg

aka Arnon Grunberg

via e mailadres

……….

onderwerp afronding discussie, slotopmerkingen

Den Haag, 11 augustus 2020

Geachte heer Grunberg,

In de voorgaande correspondentie heb ik mij uitsluitend met de formele, de zakelijke aspecten van

onze discussie bezig gehouden. Nu, aan het slot van onze virtuele ontmoeting, veroorloof ik mij enige

van mijn interpretaties en opvattingen vast te leggen. De kans, overigens, dat u het onderstaande zult

lezen acht ik vrijwel verwaarloosbaar.

Achtergrond

De herdenking van de bevrijding van Auschwitz en die van 4 mei jl. gaven mij aanleiding tot kritiek.

Uw argumentatie in de Nieuwe Kerk vormde slechts een klein deel van mijn betoog. Die

waarnemingen en mijn opvattingen heb ik aan de bevoegde civiele en publieke autoriteiten

aangeboden. Zoals het burgerlijk fatsoen vereist, dienen degenen waarover kritiek wordt geuit daarvan

op de hoogte te worden gesteld. Door u kopie te verlenen heb ik daaraan voldaan.

Uw reacties waren, mild uitgedrukt, verrassend. Bovendien bevestigden die mijn bezwaren tegen

bepaalde elementen in uw toespraak.

Uw niet ter zake doende, provocerende benadering had drie effecten:

– het wijzigde mijn opvatting: van indrukken naar de vaste overtuiging dat mijn analyse over uw

bijdrage hout snijdt. Kennelijk was ik niet de enige die bezwaren koesterde;

– denkt u nu werkelijk dat u zonder gevolgen iemand bij voortduring kunt kwetsen en

belachelijk maken?

– u bent kennelijk zeer onervaren in de maatschappelijke omgang met officiële instanties. U

maakte mij steeds weer, en geheel ongevraagd, duidelijk wat uw zorgelijke mentaliteit

inhoudt. U legde de bal keurig voor mij klaar. Ik hoefde alleen maar in te schieten. Wie zijn

billen brandt moet nu eenmaal op de blaren zitten.

Antisemiet

”;Iemand is een antisemiet wanneer hij of zij Joden haat omdat het Joden zijn. ”

 Dat is mijn werk-

definitie. Antisemitisme is een kwaad dat altijd en fel bestreden moet worden. Het is ook strafbaar,

want ”smaad en laster”

De Israel Lobby probeert wereldwijd de definitie op te rekken: wie kritiek heeft op Israël [waar het

regime is inbegrepen] is een antisemiet. De Grondwet kent de vrijheid van meningsuiting. Voor Israël

2

en zijn regime is geen uitzondering gemaakt. Die verwatering van een nuttig begrip ondergraaft de

bestrijding van een gevaarlijk fenomeen.

U laat na uw stelling, als zou ik een antisemiet zijn, te onderbouwen. Omdat u de door mij

aangeleverde stukken niet leest, is mijn opvatting ter zake u ontgaan. Bovendien maakt u niet duidelijk

welke interpretatie u omarmt. Niet alleen het bedrijven van antisemitisme is strafbaar. Let beter op uw

woorden, mijnheer Grunberg, tenzij u een aanklacht van ”smaad en laster” vanwege een valse

beschuldiging op prijs zou stellen.

Consistentie

In uw argumentatie bent u zich op verschillende momenten totaal niet bewust van de innerlijke

tegenspraak. Helder en kritisch denken is een nuttige eigenschap, ook voor u die in spraak en op

schrift de openbaarheid zoekt.

Zo juicht u de vrijheid van meningsuiting in de VS ten zeerste toe, om mij die zelfde vrijheid in de

volgende zin te ontzeggen.

Mijn door u toegeschreven ”gejengel” paste aanvankelijk in mijn ziektebeeld. Psychiater Grunberg *)

was bereid mij ten behoeve van zijn therapie ”over een maand” thuis te bezoeken. Nu lees ik:”Heb ik u

niet vriendelijk verzocht te stoppen met uw gejengel om aandacht?” Dat is de openingszin van uw

laatste e mailbericht. Nu, nee, zo heb ik het niet beleefd. Er sprak uit het gebruik van die kwalificatie

eerder van satanische vreugde. Nu zich dat tegen u keert, moet u niet zeuren.

*) de zoektocht naar de BIG-registratie van dokter Grunberg heeft voorlopig niets opgeleverd. Wellicht kunt u mij nadere

aanwijzingen verschaffen.

U hebt ten stelligste ontkend dat er een verband zou bestaan tussen het lot van de Joden voor en in

WOII en hedendaags Israël. Naast de onderbouwing van het tegendeel, zoals in Haaretz gesteld, valt

ook de volgende inconsistentie op. In een niet aflatende stroom berichten en programma’s wordt van

zionistisch-Joodse zijde gehamerd op onze”;mede-schuld aan het Joodse lot” [gemakshalve het lot der

anderen negerend]. Die taktiek heeft verschillende doelstellingen, zoals ook uit de toespraak van

Koning Willem Alexander op 4 mei jl. bleek. 

Een andere doelstelling is om met het aangekweekte

schuldgevoel een vrijbrief voor het Israëlische regime te creëren, een doelstelling die al decennialang

politiek en maatschappelijk succes heeft. Die steun aan een misplaatst regime zal, zo zeggen

verschillende Israëlische analysten, Israël uiteindelijk te gronde richten. De oplettende neutrale

waarnemer ziet de onmiskenbare signalen in die richting.

Deze voorbeelden illustreren uw gebrek aan analytisch vermogen, uw structureel duikgedrag, uw

laakbare wendbaarheid en, per saldo, uw consistentie.

Trumpisme

Naar de mate dat onze discussie voortschreed werd mijn indruk steeds sterker, in een aantal aspecten

lijkt u vooral een Trump in de dop:

– Trump leest, tot wanhoop van zijn staf, zijn briefings nooit. U krijgt een tekst van 39

bladzijden, vol met relevante informatie, aangeleverd. Binnen 11 minuten is uw – afwijzende –

mening al gevormd. U geeft onmiddellijk opinies, schietend van de heup, en dus meestal mis;

– de voorliefde voor New York. Die stad is best wel een leuke bestemming voor een stedentrip.

Maar om altijd omringd te zijn door geneurotiseerde workaholics – ”een obsessief-compulsieve

psychische stoornis” – is geen wenkend perspectief. Gelukkig hebben steeds meer jonge New

Yorkse Joden een gezonde afkeer tegen Netanyahu en zijn kliek ontwikkeld;

– Trump beschouwt zich als geniaal. Aanvankelijk meende u, bescheiden als u bent, psychiater

te zijn. Kort daarna werd de ambitie – voorlopig? – opgeschaald naar ”Heiland’

3

– ook u lijkt niet gewend te zijn aan tegenspraak, noch het te dulden;

– wanneer bepaalde vragen van journalisten de VS-president onwelgevallig zijn, breekt hij de

persconferentie af en loopt weg. Als u ongelijk blijkt te hebben, bent u niet meer beschikbaar

voor verder debat. U hebt op geen enkele van gestelde pertinente vragen een antwoord

gegeven, laat staan een begrijpelijk of zelfs een inhoudelijk antwoord. Met uw laatste bericht,

dat van vandaag, loopt u weer weg;

– blijkt een bepaalde gehanteerde argumentatie niet meer geschikt, dan wordt deze onmiddellijk

ingeruild voor een andere, desnoods het tegengestelde. Zie hierboven: het lot van ”;uw

gejengel”

– zoals elke VS-presidentskandidaat, werd Trump tijdens zijn verkiezingscampagne van 2016

door casino-baas Sheldon Adelson voor US$ 54 miljoen omgekocht. Vrijwel overal in

Europa, noemen wij dat corruptie. De prijs was en is de onvoorwaardelijke steun aan het

Israëlische bewind. Sinds die tijd wordt het VS Midden-Oostenbeleid op hoofdlijnen in Las

Vegas bepaald en in detail ingevuld in Jeruzalem. Uit dank voor deze dienstverlening wordt

Israël, zoals gebruikelijk, ruimschoots met Amerikaans belastinggeld gecompenseerd.

De redenen van uw fervente steun aan het Israëlische moordsyndicaat cum roversnest doen

mij vooralsnog in het duister tasten.

Voorstel

U hebt een solide reputatie opgebouwd in verslaglegging van leef- en werkomstandigheden van

bijzondere maatschappelijke groeperingen. U zult, gezien uw politieke oriëntatie, gemakkelijk toegang

tot de Israëlische autoriteiten kunnen verwerven.

Ik moedig u aan hen voor te stellen dat u, gewapend met een goede camera met microfoon, een weekje

meeloopt in het Israëlische martelcentrum voor Palestijnse kinderen. Vergeet vooral niet de rol van de

begeleidende Israëlische artsen in beeld te brengen. Gebruikelijk adviseren zij welke martelmethoden

mogen worden ingezet. Deze keuze is belangrijk. Wanneer het kind komt te overlijden – dat hoort nu

eenmaal bij het staand beleid – mogen de ingezette methodes niet zichtbaar waarneembaar zijn. Ook

bepalen deze specialisten in de gezondheidszorg tot hoe ver het martelen mag worden voortgezet.

Met veel belangstelling zal ik uw rapportage ter zake – bij voorkeur uit te zenden door de EO – volgen.

Ik zou u graag en van harte ”Het ga u goed”. toewensen. Zoals de zaken er uwerzijds nu voor staan

zou dat onrealistisch zijn, voor u persoonlijk, voor veel Joden en voor Israël. Wel wil ik u van harte

dank zeggen voor uw welwillende medewerking aan de inhoud van deze brief.

Met vriendelijke groeten,

Jan Wijenberg

oud-ambassadeur

LAATSTE MAIL VAN ARNON GRUNBERG AAN JAN WIJENBERG, DD 12 AUGUSTUS

REACTIE OP MAIL JAN WIJENBERG DD 11 AUGUSTUS

Van: Arnon Grunberg;

Date: wo 12 aug. 2020 om 00:30

Subject: Re: tenslotte

To: Jan Wijenberg

Heer Wijenberg,

U begrijpt niet dat iemand van gejengel om aandacht kan worden beschuldigd zonder dat daarmee zijn

vrijheid van meningsuiting met voeten wordt getreden. Dat u zelfs dat niet begrijpt lijkt me ernstig.

Waarom uw uitlatingen antisemitisch zijn heb ik u meerdere malen uitgelegd. Maar u gaat daar liever

niet op in. Of u bent niet bij machte daarop in te gaan.

Hebt u kinderen, een partner, familieleden? Wie zorgt voor u? Misschien kan ik bij hen embedded

gaan? Het lijkt me interessant om de omgeving van een ”oud-ambassadeur” met antisemitische

obsessies die hij graag antizionistische obsessies noemt nader te bestuderen.

Kunt u me in contact brengen met hen? 

Ook zou ik een week of zo bij u kunnen komen wonen. Misschien is dat nog beter. Ik wilde altijd al

eens embedded gaan bij neonazi’s – maar het is misschien wel zo aardig te beginnen bij u —ik hoor

graag wanneer het schikt. We moeten niet te lang wachten. Ik wil u zeker niet reduceren tot uw

antisemitische uitlatingen, u bent veel meer dan uw antisemitische uitlatingen. Misschien kunt u me

een lijstje sturen met wat u nog meer bent. Mens natuurlijk, oud-ambassadeur, beweert u. Wat hebt u

allemaal bereikt als oud-ambassadeur? Behalve wat relletjes? Wat had u willen bereiken? Et cetera.

Misschien kunt u me een lijstje sturen met de mensen die zich om u bekommeren?  Dan kan ik ook

deze mensen interviewen. Allicht zijn uw artsen bereid met uw toestemming ook met mij te spreken,

dat lijkt me nuttig voor het project.

Graag dus ook een lijstje met namen en contactgegevens van uw artsen. 

Hoe dan ook heb ik van een

arts een schriftelijke verklaring nodig dat u wilsbekwaam bent anders zou een dergelijk project

immoreel zijn. Het gaat mij erom uw leven en uw opvattingen recht te doen, hoe beperkt en

antisemitisch uw uitlatingen ook moge zijn, ik wil u nogmaals graag recht doen.

Ook ben ik benieuwd naar uw ouders. Was uw vader lid van de NSB en/of van de waffen-SS? Bent u

misbruikt door uw ouders of door andere familieleden? Hebt u uw ouders of andere familieleden

misbruikt? Zo ja, in beide gevallen, hoe lang duurde het misbruik? Graag gegevens over de aard van

het misbruik. Wie waren ervan op de hoogte? Hebt uw zussen, broers, die nog leven? Kunt u mij met

hen in contact brengen?  Hoe zijn uw ouders gestorven? Hebt u partners gehad? Hoeveel? Et cetera?

Contactgegevens van de partners die nog leven.

Maar graag eerst even een officiële bevestiging van de arts die u behandelt dat u handelings- en

wilsbekwaam bent en daarna zetten we dit in de steigers.

Ik zie uit naar onze ontmoeting en naar de week of tien dagen die ik bij u zal doorbrengen. En vooral

ook naar de gesprekken met de mensen in uw omgeving.

Maar graag eerst, nogmaals, dit is echt belangrijk, omdat ik voor alle betrokkenen dit project graag

correct wil uitvoeren, een verklaring van de behandelend geneesheer.

En ik wens u uiteraard veel goeds.

Vriendelijke groet,

Arnon Grunberg

EINDE DISCUSSIE ARNON GRUNBERG EN JAN WIJENBERG

Reacties uitgeschakeld voor Verhitte discussie tussen oud ambassadeur Jan Wijenberg en schrijver Arnon Grunberg/Aanleiding: Brief Wijenberg over 4 mei herdenking

Opgeslagen onder Divers

Oud ambassadeur Jan Wijenberg/Kritische brief aan premier Rutte en de voorzitter van het Nationaal Comite 4 en 5 mei over 4 mei herdenking/”Het verdriet monopolie van de Joodse slachtoffers”

OUD AMBASSADEUR JAN WIJENBERG/KRITISCHE BRIEF AAN PREMIER RUTTE EN DE VOORZITTER NATIONAAL COMITE 4 EN 5 MEI OVER DE 4 MEI HERDENKING/”HET ”VERDRIET MONOPOLIE” VAN DE JOODSE SLACHTOFFERS

Logo van het Nationaal Comité

[Gepubliceerd met toestemming van drs JJ Wijenberg, oud-ambassadeur]


SAMENGEVAT[QUOTE JAN WIJENBERG UIT ZIJN ONDERSTAANDE BRIEF]”Lange tijd werd ik vanaf 4 mei steeds weer verontwaardigd over de uitsluitende aandacht voor de

houders van het” verdriet-monopolie”;, de joodse slachtoffers. Later werden de Roma en de Sinti –

meestal pro forma – genoemd. Aan de overige nazi-slachtoffers wordt gebruikelijk nauwelijks

aandacht besteed:”  en alle andere slachtoffers’. Onder die andere Nederlandse slachtoffers waren

zeker ook ”Jehovah;s Getuigen, vrijmetselaars, homoseksuelen, lichamelijk en geestelijk gehandicapten”

en”asocialen”. In nazi-Duitsland en nazi-Oostenrijk waren veel meer groeperingen het slachtoffer.”

DE BRIEF

drs J.J. Wijenberg persoonlijk

Adres

Woonplaats

mevrouw G.A. Verbeet de heer M. Rutte

voorzitter minister-president

Nationaal Comité 4 en 5 mei

Nieuwe Prinsengracht 89 Binnenhof 19

1018 VR Amsterdam 2513 AA Den Haag

onderwerp ter nagedachtenis van tante Foeksa

bijlage 1 Geselecteerde Instrumenten van dwingend Internationaal Recht, geldig voor Israël

1945 – 2004

2 Orde op zaken, het Internationaal Gerechtshof spreekt

3 Palestijnse mensenrechten organisaties, hoor-en-wederhoor

cc. Mr. Th.C. de Graaf, vice-president, de Raad van State der Nederlanden

Mr. Ch. Jonker, directeur, het Kabinet van de Koning

Den Haag, 15 mei 2020

Geachte mevrouw Verbeet, geachte heer Rutte,

Inleiding

Tante Foeksa was 15 jaar lang mijn buurvrouw, een hartelijke, zorgzame vrouw. Zij sprak er

nooit over, maar zij had er geen probleem mee om in de zomer haar onderarm met het getatoeëerde

Auschwitz-kampnummer te laten zien. Zij was een Roma.

Lange tijd werd ik vanaf 4 mei steeds weer verontwaardigd over de uitsluitende aandacht voor de

houders van het” verdriet-monopolie”;, de joodse slachtoffers. Later werden de Roma en de Sinti –

meestal pro forma – genoemd. Aan de overige nazi-slachtoffers wordt gebruikelijk nauwelijks

aandacht besteed:”  en alle andere slachtoffers’. Onder die andere Nederlandse slachtoffers waren

zeker ook ”Jehovah;s Getuigen, vrijmetselaars, homoseksuelen, lichamelijk en geestelijk gehandicapten”

en”asocialen”. In nazi-Duitsland en nazi-Oostenrijk waren veel meer groeperingen het slachtoffer.

Samenvatting

De noodzaak tot herdenken en om de herinnering aan de verschrikkingen van de Tweede

Wereldoorlog levend te houden blijft onverminderd hoog: Dit nooit weer! Dat, nu, is het probleem.

Een ramp met omvangrijke en langdurige repercussies voltrekt zich, in alle openheid, in en rond

Israël. De Nederlandse overheid steunt het misdadige zionistische regime.

Rond de herdenking van de bevrijding van Auschwitz op 27 januari 1945 roepen het Israël-beleid en

enige Nederlandse gebruiken vragen op die hieronder aan de orde worden gesteld. Parlementsleden en

bewindspersonen schenden hun eed van trouw aan de Grondwet. In de politieke analyse en

besluitvorming over Israël wordt cruciale hoor-en-wederhoor genegeerd.

De viering van 75 jaar bevrijding keerde terug naar het treurig stemmende gebruik. Bij de keuze voor

de ceremonie in de Nieuwe Kerk ging de voorkeur weer uit naar joodse sprekers: een schrijver en een

aalmoezenier. Op de Dam koos de minister-president ervoor dat Zijne Majesteit – nota bene tijdens

een speciale herdenking, 75 jaar na dato – aandacht besteedde aan slechts één groep slachtoffers en

hun nabestaanden, Joden.

2

Het Nationaal Comité 4 en 5 mei ontbeert het noodzakelijke inzicht in feiten en ontwikkelingen. Dit

nooit weer! is een jaarlijks herhaalde, maar vergeefse oproep.

Deze vragen vergen antwoorden.

Tante Foeksa en alle andere slachtoffers kwamen in mijn gedachten terug.

Beoordeeld vanuit het perspectief van het vigerend internationaal recht is het vraagstuk Israël zeer

overzichtelijk, althans op hoofdlijnen. De juridische context is samengevat in de twee eerste bijlagen,

B-1 en B-2. Ook zijn cruciale feiten overvloedig beschikbaar. Deze worden niet, zoals het hoort, in de

politieke afweging betrokken. Verwijzingen vindt u in bijlage 3. B-3

Tal van andere onderwerpen vergen eveneens toelichting. Een aantal is bijeen gebracht in het

Addendum. De aanduidingen hieronder verwijzen naar de relevante paragrafen. Bijvoorbeeld: A-7

De nationale overheid

The best of the ‘friends of Israel’ today

are

fascists and evangelicals, xenophobes and Islamophobes.

Gideon Levy, 2017-08-20, Haaretz

Zou Gideon Levy het Nederlandse parlement in gedachten hebben gehad?

Wanneer fundamentele vraagstukken over joodse gemeenschappen en Israël als centraal

onderwerp aan de orde komen, zijn de Grondwet, het een ieder bindend internationaal recht,

bewijsbare en bewezen feiten vrijwel geheel afwezig. De consistentie van de argumentatie en de

logica zijn plotseling zoekgeraakt.

Het Nederlandse Israël-beleid heeft decennialang voornamelijk het zionistische regime gesteund. Het

duurt onverminderd voort. De fundamenten van onze staatsinrichting doen er kennelijk niet toe. Een

meerderheid in het parlement en bewindspersonen zijn bereid hun ambtseed op de Grondwet te

schenden. Vooral art. 94, het primaat van het internationaal recht boven het Nederlandse, wordt

stelselmatig genegeerd. A-8

De drie bijlagen leveren de sluitende onderbouwing. De bijlagen 1 en 2 vatten het vigerend dwingend

internationaal recht samen en brengen de verplichtingen van Israël en Nederland in kaart. Bijlage 3

toont aan dat het verplichte hoor-en-wederhoor geen enkele rol heeft gespeeld, en nog steeds wordt

genegeerd. Dit is verklaarbaar. Het fundament onder het Israël-beleid zou namelijk worden

vergruizeld wanneer hoor-en-wederhoor wordt toegepast. En dat is kennelijk niet de bedoeling.

Bevrijding Auschwitz herdacht

Voordat de plechtigheid plaatsvond, bracht Zijne Majesteit een bezoek aan Israël. Er is

overvloedig bewijs dat Israël een onbetrouwbaar lid van de Verenigde Naties is, zich niets aantrekt

van zijn verplichtingen onder het VN-Handvest en evenmin van de uitspraak van het Internationaal

Gerechtshof van 9 juli 2004, lak heeft aan het overige internationaal recht en een onophoudelijke,

onafzienbare reeks misdaden tegen de menselijkheid pleegt.

De Europese Unie wordt door Israëliërs die vrede nastreven met terechte minachting omschreven:

 […] the European Union, which thinks it’s enough to issue (strong!) condemnations against

Israel, and then to sit and do nothing against the apartheid, to fund and arm it, and present its

“common values” with Israel. 3

De minister-president mag zich dit aantrekken. Het bezoek van Zijne Majesteit onderstreepte dat de

regering van mening is dat wij "common values' met Israël zouden delen. Hij behoort ervoor te waken

dat de Koning zonder dringende formele reden aan een dergelijk misdadig regime wordt blootgesteld.

B-3

3 Gideon Levy, Let Israel Annex the West Bank’s.”  the least Worst Option for Palestinians, 2020-05-10,

Haaretz

3

Gretta Duisenberg komt de eer toe dat zij zich sterk maakte voor de rechten van de Palestijnen in een

eerdere periode van grootschalig schenden en het wegkijken van de westerse wereld. Zij werd tijdens

bezoeken aan Israël bijna gedwongen Yad Vashem te bezoeken. Haar antwoord luidde steevast: zeker,

onmiddellijk nadat ik het Palestijnse herdenkingsinstituut al-Nakba [de Catastrofe] zal hebben

bezocht.

Zijne Majesteit bezocht Yad Vashem, een instituut bedoeld om te gedenken. Het is geen gebedshuis.

Toch droeg hij een keppeltje. De Nederlandse regering onderschrijft aldus de illegale claim van het

zionistische regime, dat (Groot-) Israël bij uitsluiting van anderen de Joden toebehoort. A-1; A-6

Auschwitz werd door de Sovjet Unie bevrijd. Overlevenden van de vele door de nazi’s”vervolgde

groeperingen, waaronder ook Joden, vierden die dag op 27 januari 2020. Zij waren vergezeld van

hoogwaardigheidsbekleders uit de talrijke landen van hun vestiging. Zo waren Z.M. Koning Willem-

Alexander en u ook aanwezig. De Koning, en zeer waarschijnlijk ook u, droeg een keppeltje. De

boodschap van de Nederlandse regering aan de wereld was: alleen het lijden van de Joden telt. A-1; A-

6

Pas de niveau.

De bevrijding van Nederland herdacht

Het Nationaal Comité”;geeft richting en zingeving aan herdenken en

vieren, en aan het levend houden van de herinnering aan de Tweede

Wereldoorlog”;

Elk jaar weer staat dit nooit weer! op 4 mei hoog op de agenda. De herdenking van de

bevrijding was in 2020 een exclusief joodse aangelegenheid. A-1 Het roept de ongemakkelijke vraag

op in hoeverre het Nationaal Comité 4 en 5 mei gevrijwaard is tegen oneigenlijke beïnvloeding. A-3

De minister-president

De toespraak van de Koning trok vooral de aandacht met de passage over zijn over-

grootmoeder, Wilhelmina. Zij zou zich in haar radiotoespraken vanuit Londen te weinig hebben

uitgelaten over het lot van de Joden onder het nazi-regime. Zijne Majesteit zou vooral onder de indruk

zijn geraakt van de verontwaardiging in joodse kringen. Wellicht zou de Koning minder onder de

indruk zijn geraakt als hij kennis zou hebben kunnen nemen van de instructies van Hasbara. A-1; A-4;

A-5

Arnon Grunberg

Nog afgezien van hun opvattingen, de keuze van een joodse aalmoezenier en een joodse

schrijver was onevenwichtig en dus onverstandig, zeker in combinatie met de teneur van de toespraak

van de Koning.

De lezing van Arnon Grunberg was, na de toespraak van Zijne Majesteit, de belangrijkste gesproken

herdenking van 2020. Deze bevatte behartigenswaardige uitspraken. Toch roept zijn bijdrage ook een

aantal vragen op.

Grunberg citeert Primo Levi:

Ik kan niet begrijpen, niet verdragen dat men een mens beoordeelt niet naar wat hij is, maar

naar de groep waar hij toevallig behoort.

Inderdaad, dat laatste is verwerpelijk. Grunberg dient vooral beoordeeld te worden”;naar wat hij is”;. De

groep waar hij toe behoort is echter wel relevant.

Dat hem werd gevraagd de 4 mei lezing in de Nieuwe Kerk te houden was ongetwijfeld mede

ingegeven door”waar hij toevallig behoort’;. Hij heeft zich niet gedistanciëerd van de groep waar hij

toevallig behoort. Grunberg heeft domicilie gekozen in de stad met de grootste concentratie Joden, na

Israël. Veel van zijn geschriften behandelen joodse thema's. Het is zonder meer zijn goed recht

daarvoor te kiezen.

Het legt hem ook een verplichting op. Hij dient op 4 mei te honoreren” naar wat hij is”. Hij heeft, zeker

op die dag en in die rol, niet het recht om weg te kijken. Dan komt het er op aan: Dit nooit weer!

4

Grunberg legde de vraag voor:

Herdenken wij omdat de traditie ons dat voorschrijft, of staat er meer op het spel?

Hij doelt op het bestaansrecht van culturele en etnische minderheden.

En het is ook logisch dat als er gesproken wordt over bepaalde bevolkingsgroepen op een

manier die doet denken aan de meest duistere tijd uit de twintigste eeuw, als dat gewoon is

geworden, er vroeg of laat op die manier ook weer over Joden gesproken kan worden.

Voor mij was het van begin af aan duidelijk: als ze het over Marokkanen hebben, dan hebben

ze het over mij.

Marokkanen, die de westelijke Sahara illegaal bezet houden? A-2.2 De laatste zin had moeten luiden:

"Voor mij was het van begin af aan duidelijk: als ze het over Palestijnen hebben, dan

hebben ze het over mij." A-2.1; A-5

De schrijver hield Kamerleden en ministers voor:

om het woord géén gif te laten zijn, om altijd voor ogen te houden dat de staat noodzakelijk is

maar tevens een potentieel kwaad dat met achteloze vanzelfsprekendheid mensen,

bevolkingsgroepen kan vermorzelen.

Daaraan diende hij te hebben toegevoegd:

”;Dat kwaad is in Israël niet”;potentieel”;, het is de rauwe werkelijkheid. De Palestijnen, de

bedoeïenen, Libanezen, Syriërs, Iraniërs worden door het Israëlische regime met achteloze

vanzelfsprekendheid vermorzeld." of woorden van gelijke strekking. A-5

Als Nederlander behoort Arnon Grunberg de Grondwet en het internationaal recht te respecteren. Hij

vulde”naar wat hij is”; niet in.

Kort na 4 mei, aan een TV-discussietafel, nam Joost Eerdmans, politiek leider van Leefbaar

Rotterdam, 4 de uitdaging van Grunberg aan om samen met een keppeltje op de straat op te gaan. A-6

O. Hoes

Hoe komt het toch, dat het accent van de herdenkingen vrijwel altijd bij de joodse slachtoffers

en hun nabestaanden wordt gelegd. Waarom overheerst het”verdriet-monopolie”;? A-1

Wellicht ligt de verklaring besloten in het lidmaatschap van de heer O(nno) Hoes in het bestuur van

Nationale Herdenking 4 en 5 mei. Onder zijn meerdere kwaliteiten is:”;Van 2010 tot 2015 was hij

voorzitter van het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI)”

Het CIDI is een prominent lid van de Israël Lobby. Uit onderzoek is gebleken dat ook het CIDI op tal

van manieren laat blijken loyaal te zijn aan het misdadige, zionistische Israëlische regime. Het

Centrum steunt zelfs Israëlische doodsbedreigingen, ook aan Nederlandse burgers. A-3.4 Hoewel het

bestuur en de leden van het Centrum in meerderheid de Nederlandse nationaliteit bezitten, richten zij

ernstige schade aan ons staatsbestel aan. Gebruikmakend van hun grondwettelijk gegarandeerde

vrijheden bestrijden zij, te vaak met succes, de grondrechtelijke vrijheden van in Nederland

verblijvende Palestijnen en wie overigens kritiek op Israël leveren. A-2.2; A-3.2; A-3.3.2; A-3.4; A-4;

A-5

Het Comité beschikt kennelijk over onvoldoende kennis om het CIDI op zijn waarde te kunnen

schatten. De waardering voor het voorzitterschap, bekleed door de heer Hoes, spreekt boekdelen.

Onder het voorbehoud dat het tegendeel wordt bewezen, is meer dan waarschijnlijk dat de heer Hoes

een belangrijke invloed in het Comité uitoefent om het”;verdriet-monopolie” te bewaken en te

versterken. 5 Kennelijk is hem dat in 2020 goed gelukt. Zijn loyaliteit ligt niet bij Nederland en ons

staatsbestel. Zijn lidmaatschap van het bestuur is een affront. Hij hoorde niet thuis in het bestuur van

het Nationaal Comité 4 en 5 mei en hoort daar nog steeds niet.

4 De vijftiende bijeenkomst van 'Palestinians in Europe' zou op 16 april 2017 in de Rotterdamse Doelen worden

gehouden. Zo’n ” 3000 Palestijnse mannen, vrouwen en kinderen werden verwacht.” Tanya Hoogwerf, Leefbaar

Rotterdam, gemeenteraadslid, verzocht B&W om de bijeenkomst te verbieden. Het zou een gevaar voor de

openbare orde opleveren. Haar verzoek werd verworpen. De bijeenkomst verliep zonder enig probleem. Eén van

de vele pogingen om de Palestijnen in Nederland hun vrijheid van vereniging en vergadering te ontnemen en de

mond te snoeren mislukte. A-2.1; A-4; A-5

5 Een van de sprekers in 2019 was Rozanne Hertzberger. Wanneer karaktermoord op critici van Israël aan de

orde was, deed zij daar in haar kroniek in de NRC aan mee. A-3.2, laatste alinea.

5

Hoe nu verder?

Waar ik mijn voornaamste zorgen en kritische opmerkingen heb neergelegd, wil ik u mijn

ideeën over de nabije toekomst niet onthouden. Graag laat ik het wat te doen aan uw staatsrechtelijk

gefundeerd oordeel over.

De regering

Ik besef terdege dat het kabinet dezer dagen ook wel andere zaken aan het hoofd heeft. Maar,

gezien de illegale Israëlische annexatieplannen voor delen van de Westoever, is ook op dit dossier

enige haast geboden. Ik stel mij het volgende voor.

Bewindspersonen en geselecteerde ambtenaren nemen enige tijd om zich te oriënteren op de

beschikbare feiten. B-3 Deze informatie is vele malen betrouwbaarder dan hetgeen het zionistische

regime u veelal voorschotelt.

Het kabinet, zijn ambtseed getrouw, wijzigt het Israël-beleid. Het internationaal recht is de verplichte

koers. B-1 en B-2. Het laatstgenoemde rechtsinstrument in B-1 en de Vierde Geneefse Conventie zijn

van het grootste belang. Een kabinetscrisis, veroorzaakt door”;the evangelical’s’;, behoort dan tot de

mogelijkheden. De integriteit van ons staatsbestel is die politieke prijs meer dan waard.

[Nb. wanneer de VVD zich weet te ontdoen van de invloed van overjarige mastodonten en het

gedachtegoed van Han ten Broeke, ontstaat een Tweede Kamermeerderheid pro-vrede.]

De staat Palestina wordt – ook in het licht van de voorgenomen annexatie – door Nederland zo spoedig

mogelijk erkend. B-2 Het Interest Office in Ramallah krijgt de status van Zr. M. ambassade, geleid

door een ambassadeur. De Palestijnse Vertegenwoordiging in Den Haag wordt een ambassade,

desgewenst geleid door een ambassadeur.

Binnen de context van de EU worden Zweden, Ierland en Luxemburg gesteund in hun opvatting dat,

in geval van daadwerkelijke annexatie, sancties tegen Israël worden ingesteld.

De voorbereidingen van het ICC voor eventuele strafvervolging van Israëlische politieke en militaire

leiders krijgen de volle Nederlandse steun.

Met inachtneming van de noodzakelijke hoor-en-wederhoor blijven verwijten, als zou Israël te vaak in

internationale fora ter verantwoording worden geroepen, achterwege. B-3

Het Nationaal Comité 4 en 5 mei

Het Comité besluit om elk jaar een thema centraal te stellen: één van de groeperingen van

slachtoffers. Mocht voldoende materiaal voor handen zijn, zouden de geestelijk gehandicapten in 2021

als eersten de aandacht kunnen krijgen die zij en hun nabestaanden verdienen. De joodse slachtoffers

en hun nabestaanden kunnen in 2027 weer de expliciete aandacht krijgen die zìj verdienen.

Het Comité sondeert of Jaap Hamburger bereid is om tot het bestuur van het Comité toe te treden. In

bevestigend geval verzoekt het bestuur de regering een Koninklijk Besluit ter benoeming van Jaap

Hamburger als lid voor te bereiden. A-3.1

Het Comité beraadt zich op het aanstellen van een lid van het bestuur, afkomstig uit de gemeenschap

van de Roma, cq de Sinti;

Het Comité spant zich in om nader historisch onderzoek te laten verrichten naar de nazi-slachtoffers

van de ”Jehovah;s Getuigen, vrijmetselaars, homoseksuelen, lichamelijk en geestelijk gehandicapten en

”asocialen”. De universitaire geschiedenisfaculteiten komen bij voorkeur in aanmerking voor één of

meer opdrachten.

Slotopmerking

Desgevraagd houd ik mij graag beschikbaar voor nadere schriftelijke of mondelinge

gedachtewisseling. Voor veel van mijn beweringen is de onderbouwing beschikbaar.

Met vriendelijke groeten,

Jan Wijenberg

A d d e n d u m

6

Israël is in staat om ook hooggeplaatsten te vervolgen

voor corruptie en seksuele vergrijpen.

Om te kwalificeren voor de post van minister-president is het langdurig schenden

van het volkenrecht een vereiste.

volksverlakkerij

1. Het” ;verdriet-monopolie”

De nazi’s ” wilden dat er in Duitsland en de bezette gebieden onder andere geen Joden,

Jehovah’s Getuigen of Sinti en Roma meer zijn. Als ”zigeuners”; vormen de laatstgenoemden een

inferieur ras. De grootste razzia op Sinti en Roma in Nederland vond plaats op 16 mei 1944. 6 Vrijwel

de gehele gemeenschap, 245 personen, werd uit Westerbork naar Auschwitz-Birkenau gedeporteerd

en vermoord. Slechts 30 mensen – ca. 8% – keerden terug. 7 Daaronder bevond zich ook tante Foeksa.

Homoseksuelen, lichamelijk en geestelijk gehandicapten waren ook inferieur aan het Arische ras. Zij

moesten in de naam van raszuiverheid ook vernietigd worden.

Samen met Zijne Majesteit was u, mijnheer Rutte, in Auschwitz onder het gehoor van een

hoogbejaarde, blinde Britse dame. Zij hield ons voor dat de nazi’s ” 500.000 Roma en Sinti hadden

omgebracht, 90% van het totaal.

Bij de Nederlandse herdenkingen – in Auschwitz en op de Dam – is de aandacht voor de joodse

slachtoffers overweldigend. De gedachte aan het bestaan van een ‘verdriet-monopolie”; dringt zich op.

Wie mogen aanspraak maken op de titel ”ergst getroffenen;?” Tijdens de plechtigheden en daarbuiten

verdienen de joodse slachtoffers en de nabestaanden hun plaats, onze aandacht en onze smart.

Hoe zit dat bij de nauwelijks en niet genoemde slachtoffers en hun nabestaanden? Zeker, in

kwantitatieve termen werden heel veel Joden omgebracht, wellicht het grootste aantal in vergelijking

met elk van de andere groeperingen. Wat is, in kwalitatieve termen, het verschil tussen joodse

slachtoffers en die van de Roma en de Sinti of de geestelijk gehandicapten?

Met uitzondering van de droevig stemmende kwalificaties ”slachtoffer”; en ”;nabestaande”;, hebben

criteria en kwalificaties geen betekenis en zijn dus irrelevant. Tijdens herdenkingen bestaan geen

gradaties, geen rangorde en geen prioriteiten.

Deze plechtigheden dienen dat ook uit te stralen.

2 Hasbara

Bibi Netanyahu, Benny Gantz, Donald Trump, Viktor Orbán. Leert deze combinatie van

leidende politici iets over de aard van het Israëlische bewind?

2.1 Hasbara, de Israëlische propaganda- en desinformatie-machine, heeft een ongekend succes

geboekt. In de hoofden van een ruime meerderheid van opinie- en beleidsmakers in de westerse

wereld weten zij een bepaald beeld van de Palestijnen en de Israëliërs te scheppen: de Palestijnen zijn

de terroristen, de belagers van de Israëlische bevolking en een bedreiging van de zionistische staat.

Letterlijk miljoenen feiten bewijzen eenduidig het omgekeerde. B-3 Het Israëlische regime is de

illegaal bezettende, oppermachtige misdadiger. Het openlijk beleden doel is de vernietiging van de

samenlevingen van niet-Joden in Eretz- of Groot-Israël. De Palestijnen en de bedoeïenen in Gaza, op

de Westoever, in Oost-Jeruzalem en in Israël zelf zijn de slachtoffers van deze uitzonderlijk wrede,

racistische overheersers en onderdrukkers.

2.2 Hasbara stelt joodse gemeenschappen buiten Israël handleidingen ter beschikking, soms ruim

honderd bladzijden in omvang. Daarin worden kant-en-klare, gedetailleerde argumenten

6 bron: website WO2

7 bron: kampwesterbork.nl

7

gepresenteerd, te gebruiken tegen opponenten. In debatten met ultra-zionisten komen, zo is de

ervaring, dezelfde formuleringen regelmatig naar voren. Vaak zijn identieke zinsconstructies, zelfs

met dezelfde interpunctie, herkenbaar.

Een standaardprocedure is de opponent verwijten Israël te bekritiseren. In de wereld zijn veel ernstiger

conflicten aan de orde waar de ander zich beter aan kan wijden. Darfur was populair, maar heeft in

Zuid-Soedan zijn betekenis verloren. Tibet komt regelmatig ten tonele. Een speciale plaats wordt

ingenomen door Marokko. Bestrijdt de illegale bezetting van West-Sahara, dan doe je tenminste iets

nuttigs, is de boodschap.

3. de Nederlands-joodse gemeenschap van na 1945, de Israël Lobby

3.1 Een paar kleine Nederlandse ngo’s;s vertegenwoordigen het joodse segment dat ons staatsbestel

respecteert. Het Steuncomité Israëlische Vredes- en Mensenrechtenorganisaties [SIVMO] streeft,

zoals de naam aanduidt, naar vrede en gerechtigheid in Israël. Een Ander Joods Geluid [EAJG], onder

voorzitterschap van Jaap Hamburger, is wellicht de bekendste. Hamburger draagt in het nationale

debat regelmatig weloverwogen gedachten aan. Beide organisaties hebben echter geen of nauwelijks

waarneembare invloed op het merendeel van de Nederlands joodse gemeenschap, noch op het Israël-

beleid.

3.2 Het overgrote deel van de joodse gemeenschap heeft rond 1948 de verkeerde afslag genomen.

De gevolgen waren ingrijpend. De schade doet zich nog steeds voelen.

Hannah Arendt en medestanders voorzagen rond 1948 de opbouw van Israël in samenwerking met de

oorspronkelijke Palestijnse bevolking. Haar beweging werd weggevaagd door de stroming, onder de

leiding van David ben-Goerion, die de extreem zionistische apartheidsstaat nastreeft. Arendt

voorspelde accuraat alle aan die ideologie en die staat verbonden rampen. Zij vertrok uit Israël om

nooit terug te keren. De overgrote meerderheid van de Nederlandse joodse gemeenschap associeert

zich met het extreem zionistische regime.

De Nederlandse Israël Lobby maakt deel uit van de in de westerse wereld opererende Israel Lobby.

Het is een los/vast samenwerkingsverband van ultra-zionistische organisaties, religieus of vooral

politiek georiënteerd. Zij opereren zeer regelmatig en in wisselende samenstellingen. Het CIDI en zijn

jongerenorganisatie CiJO spelen een prominente rol. Het Nieuw Israëlitisch Weekblad [NIW],

Federatief Joods Nederland [FJN], het Centraal Joods Overleg [CJO], Likoed Nederland en de Jewish

Telegraphic Agency [JTA] zijn ook bij specifieke acties betrokken.

Van 2012 tot november 2019 moesten 38 ernstige incidenten worden gelokaliseerd. De Grondwet

garandeert dat het presenteren van opvattingen een vast recht is. Echter, aan dat recht is een grens

gesteld: “[…] behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.” Bij nadere analyse van deze

casussen kwam aan het licht dat de Nederlandse soevereiniteit wordt aangetast, de Grondwet

geschonden, strafbare feiten gepleegd en veelvuldig met geweld op critici van Israël gedreigd. Het

Israëlische regime stelde moord op BDS-leiders wereldwijd in het vooruitzicht. Dat dreigement is

geen beletsel voor steun aan het Israëlische regime. Die acties tasten de door de Grondwet

gegarandeerde vrijheden van anderen aan, terwijl de Israël Lobby van diezelfde vrijheden misbruik

maakt. De Lobby zet een vaste serie in principe legitieme onderwerpen in. Deze worden echter

omgesmeed tot wapens, bedoeld om de opponent te belasteren, het zwijgen op te leggen: de joodse

staat, antisemitisme, karaktermoord, ‘shitstorm’, halve waarheden en hele leugens.

3.3 antisemitisme

De meest veelzeggende definitie is: een antisemiet haat Joden omdat het Joden zijn.

3.3.1 Antisemitisme als agressie en gevaar zijn in de ogen van de extreme zionisten nauwelijks

belangrijk. Hasbara heeft hen ingeprent en opgedragen een geheel ander doel te dienen. Van meet af

aan wilden de zionisten in Palestina, in het latere illegale 'Groot-Israël', een numerieke meerderheid

bereiken. 8 Ben-Goerion beschouwde het Europese antisemitisme, en het opkomende nazi-regime in

8

Duitsland, als gunstige factoren voor de joodse immigratie. Deze preoccupatie leeft onverminderd

voort. Daarom moedigt Hasbara Joden in de diaspora aan om alle echte en vermeende uitingen van

antisemitisme, hoe klein en onbeduidend ook, maximaal uit te vergroten. De roep om vooral de

bescherming van Israël, de enige veilige haven voor Joden, op te zoeken, klinkt voortdurend. Daar

wordt maar mondjesmaat gehoor aan gegeven. Ondanks enige antisemitische aanslagen, geven de

meeste Joden de voorkeur aan de EU-lidstaten als woonplaats boven”dat apeland”  Israël.

3.3.2 De in de westerse wereld opererende Israel Lobby promoot, tegen de wil van de auteur, maar

met succes, de definitie van antisemitisme van de International Holocaust Remembrance Alliance

[IHRA]: kritiek op Israël staat gelijk aan andere vormen van antisemitisme.

De Nederlandse tak, de Israël Lobby met het CIDI in de voorhoede, voert eveneens een niet-aflatende

campagne, een rechtstreekse inbreuk op art. 7 van de Grondwet, de vrijheid van meningsuiting, en een

aantasting van het nut van het begrip antisemitisme.

De nationale politiek lijkt niet geneigd de IHRA-definitie te vertalen in beleid of wetgeving.

Plotsklaps roepen politieke partijen en de media echter bezorgd dat het antisemitisme” ;dramatisch is

toegenomen”

De feiten zijn anders. De CIDI-cijfers wijzen voor 2019 op een beduidende toename tot rond 150

gevallen. Dat aantal verdwijnt in de afrondingsverschillen van alle vormen van discriminatie in

Nederland. [Wilders en Baudet samen zijn met hun Islam-bashen in 2019 waarschijnlijk al goed voor

eenzelfde score.]

Voor de toename is vooralsnog geen enkel bewijs geleverd. Betrouwbare cijfers bewijzen het

tegendeel. En toch hebben de Nederlandse supporters van het extreme zionistische regime weer succes

geboekt.

Zonder enig serieus onderzoek of bewijs, beweren politici en de media dat het antisemitisme in

Europa schrikbarend zou zijn toegenomen. De gemakzuchtige, goedgelovige politiek en media laten

zich bij de neus nemen.

3.4 De Boycot, Desinvesteren en Sancties [BDS] beweging is een wereldwijd initiatief van 171

Palestijnse organisaties en wordt geleid door het Palestijnse BDS National Committee. De diverse

vormen van boycots tegen Israël worden volgehouden tot Israël zijn verplichtingen onder het

internationaal recht nakomt: terugtrekking uit de bezette gebieden, het afbreken van de muur op de

Westoever, gelijke rechten voor de Palestijns/Israëlische burgers en het bevorderen van de rechten van

Palestijnse vluchtelingen op terugkeer naar hun huizen en eigendommen.

De doelstellingen zijn zonder enige twijfel ontleend aan vigerend internationaal recht. Onder dit

wereldwijd geldend recht hebben volkeren die onder een bezetting leven het recht zich tegen de

bezetter te weer te stellen, ook gewapenderhand. De BDS-beweging is inderdaad een vorm van verzet.

Het is evenwel een volstrekt legitieme, vreedzame strijd voor gerechtigheid.

De campagne is wereldwijd een groeiend succes. Ook in Nederland zetten vrijwilligers zich in voor

BDS, en dus voor de rechten van Palestina en de Palestijnen.

Het Israëlische bewind maakt zich zorgen over de effecten. Het zou een existentiële bedreiging voor

de staat Israël zijn. De regering nam besluiten aan. Het doel is wereldwijd de strijd met BDS aan te

binden. Gilad Erdan, de Likoed-minister van onder andere Strategische Zaken, verklaarde in 2016 dat

allen waar dan ook betrokken bij BDS ‘pay the price’. Likoed-minister Yisrael Kats, belast met

Transport, Geheime Diensten en Atoom Energie, riep Israël op om met de hulp van Israëlische

geheime diensten ‘targetted civil eliminations’ van BDS-leiders uit te voeren.

Honderden Nederlandse burgers riepen in reactie op deze dreigementen de Tweede Kamer in april

2016 op tot tegenmaatregelen. De Tweede Kamer reageerde niet. Wie wèl reageerden waren de Israël

Lobby, de VVD, de CU en de SGP, ongehinderd door de doodsbedreigingen – ook aan Nederlandse

onderdanen – met voortgezette steun aan de Israëlische regering.

8 Tom Segev, A State at Any Cost, the Life of David Ben-Gurion, translation Haim Watzman, August 2019,

Head Zeus, an Apollo Book

9 Omschrijving van Hajo Meijer, de Duits geboren, joodse Auschwitz-overlevende en anti-zionist.

9

Hidde van Koningsveld, CIDI-lid en voorzitter CiJO, ontving in New York namens minister Gilad

Erdan een speciale onderscheiding voor zijn uitmuntend werk tegen de BDS-beweging. Van

Koningsveld: “fight the hatred the BDS movement is spreading around the world. […] BDS spreads

lies about Israel that stick with ‘regular’ people on social media and the mainstream media. […].”

Hij laat zich onderscheiden voor zijn samenwerking met een overheid die zich ten doel stelt

vredelievende, het internationaal recht respecterende vrijwilligers te vermoorden. Om zijn anti-BDS

activiteiten te verdedigen presenteert hij niet verifieerbare argumenten die op gespannen voet staan

met wel aantoonbare feiten.

Nederlandse parlementariërs en bewindslieden onderscheiden zich in hun nalatigheid maatregelen te

nemen ter bescherming van de eigen, bedreigde burgers en tegen de misdadige intenties van een

vreemde mogendheid.

;”Grijp elke gelegenheid aan”

Hasbara moedigt gedreven zionisten in de diaspora aan om elk incident, hoe klein ook, zo veel

mogelijk op te blazen en in het centrum van de politieke en mediale wereld te plaatsen. Dat is om twee

redenen belangrijk. Het onderhoudt en verhoogt de schuldgevoelens van de kritiekloze niet-Joden en

zorgt voor het rookscherm waarachter het zionistische regime zijn misdadige praktijken ongehinderd

kan voortzetten.

De opzet slaagt wonderwel, ook in Nederland.

;”Negeer elke kritiek op Israël en kies de aanval”

Hasbara instrueert de doelgroepen om nooit kritische discussie over Israël en het regime aan te

gaan, laat staan zelf te entameren. Het is”;in ons aller belang”; het goede imago van Israël te

onderhouden en op te poetsen.

Ik weet uit ervaring hoe vergaderingen van organisaties die vrede tussen Israël en Palestina nastreven

kunnen worden ontregeld. Verspreid in de zaal zitten zij, de ontregelaars. De een na de ander neemt

het woord, uit beschuldigingen, verstoort de orde met te luid taalgebruik, met niet aan de orde zijnde

onderwerpen en praat hardnekkig door wanneer de voorzitter hen het woord wil ontnemen.

Hoezo, respect voor de grondwettelijke vrijheid van meningsuiting [art. 7] en van vereniging en

vergadering [art. 8]?

6. Het keppeltje

Op straat, voor de vergaderzaal van de Tweede Kamer, staat een langgerekte bank. Daarop is

een tekst gebeiteld – de eerste zin van artikel 1 van de Grondwet:

Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld.

Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op

welke grond dan ook, is niet toegestaan.

Het staatshoofd is het symbool, ja zelfs de belichaming, van ons gelijkheidsideaal.

Meerdere godsdienstige stromingen hanteren kledingvoorschriften voor hun aanhangers, meestal voor

mannen of voor vrouwen. Uit respect voor hun godsdienstvrijheid passen anderen bij een bezoek aan

hun gebedshuis hun kleding gewoonlijk aan, zo ook het Koningshuis.

De betekenis van het keppeltje heeft na de Tweede Wereldoorlog een ongunstige ontwikkeling

doorgemaakt. Het was een symbool van joods geloof, voorbehouden aan mannen. Nu is het verworden

tot een politiek-zionistisch symbool, dat de bezoeker wordt opgedrongen.

Ons staatshoofd en onze regeringsleiders dienen zich, artikel 1 in gedachten, van dit misbruik verre te

houden.

10

7. Israël’s ‘ voortbestaan”

Wie hecht aan het voortbestaan van Israël als veilig joods tehuis,

bestrijdt het Israëlische regime. A-7

Een Iraanse president, Ahmed Ahmadinijad, wees er eens op dat het regime van de Iraanse

Shah, dat van de Zuid-Afrikaanse apartheid en ook dat van de Sovjet Unie zijn verdwenen. Zo, voegde

hij er aan toe, zal ook het Israëlische regime verdwijnen:

Imam ghoft een rezhim-e ishghalgar-e qods bayad az safheh-ye ruzgar mahv shavad.

In vertaling:

De Imam – Khomeini – zei dat dit regime, dat Jeruzalem bezet houdt, moet verdwijnen van de

bladzijde van de tijd.

Het Perzische woord ‘;rezhim” betekent”;regime”;: het Israëlische regime zal verdwijnen. Nergens zijn

bewijzen te vinden dat de president zou hebben gezegd dat Israël van de kaart zou worden geveegd.

Deze woorden komen in zijn verklaring ook niet voor. Hij heeft nooit beweerd dat Iran dat doel actief

zou nastreven.

De bron van deze aantijgingen en verdachtmakingen was, zoals zo vaak, Hasbara, de Israëlische

propaganda- en desinformatie-machine.

Joodse en Palestijnse Israëliërs [zij die hebben weten te ontsnappen aan de decennialange zionistische

hersenspoeling] gaan nog een stap verder. Zij voorspellen de implosie van de staat Israël. De vraag is

niet òf, maar wanneer. Als belangrijkste factoren worden genoemd:

– het politiek, budgettair, economisch en internationaal onhoudbare nederzettingenbeleid;

– de groeiende spanningen tussen de drie belangrijkste joods/Israëlische groeperingen. Deze

vinden hun oorsprong in verdere scheefgroei in politieke, sociale en economische

machtsverhoudingen. Deze kunnen tot explosie komen.

Na de implosie komt de indringende schuldvraag aan de orde: hoe heeft het toch zo ver kunnen komen

terwijl wij er met onze neus bovenop stonden? Het debat zal zich niet beperken tot Israël. Ook de

westerse wereld zal voor diezelfde vraag worden gesteld.

Als het Israël-beleid niet binnen afzienbare tijd op orde wordt gebracht, kan de Nederlandse regering

voor zeer ongemakkelijke vragen worden gesteld.

8 de Raad van State der Nederlanden

De Raad van State – opgericht 1 oktober 1531 – is onafhankelijk adviseur van regering

en parlement over wetgeving en bestuur en hoogste algemene bestuursrechter van het land.

De Raad van State is een Hoog College van Staat. De Eerste Kamer, Tweede Kamer, de

Algemene Rekenkamer en de Nationale ombudsman zijn dat ook. De Raad van State is een

instituut dat in de Grondwet is geregeld. Hij heeft een eigen taak in de democratische

rechtsstaat, die hij onafhankelijk van de regering uitvoert.

Het was toch al een sterke Buitenhof. Thom de Graaf, vice-voorzitter van de Raad van State,

sprak een zin uit die welbeschouwd nogal zorgelijk was. Hij constateerde bij de leden van de

Tweede Kamer een tekort aan "begrip en kennis van de betekenis van de Grondwet en de

verhoudingen tussen de instellingen ” Pardon? Als er 150 mensen in Nederland zijn van wie

je hoopt dat ze de Grondwet en zijn implicaties kennen, dat zijn het toch die Kamerleden.” U

roept op tot fatsoen”;, vatte Huys (iets te slordig) samen.

Arjen Fortuin, Wederopstanding van Twan Huys, 2020-05-11, NRC

EINDE BRIEF EN ADDENDA

Reacties uitgeschakeld voor Oud ambassadeur Jan Wijenberg/Kritische brief aan premier Rutte en de voorzitter van het Nationaal Comite 4 en 5 mei over 4 mei herdenking/”Het verdriet monopolie van de Joodse slachtoffers”

Opgeslagen onder Divers

4 Mei-voordracht 2020 Arnon Grunberg

Logo van het Nationaal Comité

4 MEI-VOORDRACHT 2020 ARNON GRUNBERGARNON GRUNBERG

https://www.4en5mei.nl/media/documenten/4mei-voordracht2020-arnongrunberg.pdf

4 mei-voordracht 2020Arnon Grunberg
NEE
Vaak heb ik me afgevraagd wat het nut is van herdenken, van bijeenkomsten als deze. Herdenken wij omdat de traditie ons dat voorschrijft, of staat er meer op het spel? Verleden voorjaar tijdens een lezing over het werk van Marga Minco en de oorlog – ik weet niet of de oorlog míj achtervolgt of dat ík het ben die de oorlog achtervolgt – merkte ik op dat herdenken meer zou moeten zijn dan een ritueel, dat het een verlangen naar kennis in zich zou moeten dragen, en dat gemeenplaatsen daarom de vijand zijn van betekenisvolle herdenkingsrituelen. 
Ik besefte ook dat die andere gemeenplaats, dat we het verhaal over de oorlog en de Joden nu wel kennen, steeds luider is gaan klinken; een hoogmoedige gemeenplaats, die uitgaat van de gedachte dat onze kennis volmaakt is, dat we kunnen scheiden van het betrekkelijk recente verleden. Zeggen het verleden nu wel te kennen is veelal een weigering om er kennis van te nemen. En wie zijn verleden niet kent, is niet zozeer gedoemd het te herhalen, als wel is hij gedoemd niet te weten wie hij is. Niets doet mensen zozeer naar een onwrikbare identiteit verlangen als het knagende vermoeden dat ze geen idee hebben wie ze zijn. En het is vaak de onwrikbare eigen identiteit, de weigering er speels mee om te gaan die ertoe leidt dat de ander als een volstrekte vreemde en een absolute vijand wordt gezien. Na afloop van die lezing over Minco kwam een psychotherapeut naar me toe die zei dat we rituelen en gemeenplaatsen nodig hebben om niet ziek te worden van het herdenken, dat we het verleden op afstand moeten houden om er niet aan onderdoor te gaan. Zeker, maar als we helemaal niet ziek worden van die twintigste eeuw vrees ik dat er niets herdacht is en al helemaal niets begrepen. 

BLADZIJDE 2

Niet ziek worden zou weleens een symptoom kunnen zijn van wegkijken, van ontkenning. Als we ontkennen dat de ziektes van de vorige eeuw, die van het geïndustrialiseerde totalitarisme, van het tot genocide verworden antisemitisme, van het biologisch racisme, diep in onze cultuur zitten, dan weten we niet wie we zijn. En juist dan zijn wij vatbaar voor verleiders die ons komen vertellen wie wij zijn en wie wij moeten vrezen. Herdenken is altijd ook een manier om aan te geven wie je níet wenst te zijn, maar wie je toch meent te kunnen worden. Geen herdenken zonder dit angstige vermoeden, geen betekenisvol herdenken zonder gegronde vrees dat wij de toekomstige daders en hun helpers zijn. 
Herdenken gaat uit van de vaststelling dat het verleden niet voltooid is, van het besef dat de buik die het Derde Rijk baarde nog vruchtbaar is. Censuur en uitstoting zijn geen antwoord op die vruchtbaarheid, het is een verworvenheid dat wij in een land leven waar de overheid ons niet vertelt wat zedelijk en onzedelijk denken is. Maar dat betekent niet dat elke grens overschreden moet kunnen worden. Bepaalde taboes hebben zich geleidelijk aan na 1945 met goede redenen in onze cultuur genesteld; de taboebreuk is niet altijd een bevrijding, soms is die taboebreuk slechts een terugval. Deze herdenking is altijd ook een waarschuwing. 
Het verhaal van de overlevenden, van degenen die uit de concentratiekampen terugkeerden, Joden, Roma en Sinti, politieke tegenstanders, onder wie veel communisten en sociaaldemocraten, is een verhaal van uitzonderingen.De meeste slachtoffers hebben het kamp door de schoorsteen verlaten. Mijn moeder was een uitzondering; haar ouders, mijn grootouders, niet. 
Herdenken is tevens namens de doden spreken, en namens de doden spreken kan alleen door de ooggetuigen aan het woord te laten.
 Ik wil een ooggetuige aan het woord laten die zeer dicht bij de doden is geweest, Filip Müller, een Slowaakse Jood, lid van het Sonderkommando van Auschwitz-Birkenau. Het Sonderkommando bestond voornamelijk uit Joden en was belast met het uit de gaskamers halen van de lijken, het knippen van de haren van de lijken, het trekken van gouden tanden uit de lijken, het verbranden van de lijken. De meeste leden van het Sonderkommando werden na enkele maanden 

BLADZIJDE 3

vermoord. Het laatste Sonderkommando in Auschwitz kwam in de herfst van 1944 in opstand, waarbij vrijwel alle leden van dat Kommando zijn vermoord. Müller schrijft in zijn memoires over enkele Joodse gezinnen die onder erbarmelijke omstandigheden ondergedoken hebben gezeten in bunkers nabij het Poolse plaatsje Sosnowiec. Door het huilen van de kinderen is de SS hen op het spoor gekomen. Ze zijn naar Auschwitz gebracht. 
De vrouwen en kinderen wordt gevraagd zich uit te kleden, de normale procedure. Ze worden echter niet vergast maar doodgeschoten, wat uitzonderlijk is. Müller verklaart niet waarom. Misschien waren er even niet genoeg mensen om de gaskamers mee te vullen, het Zyklon B mocht niet worden verspild. De moordmachine van de nazi’s was naast al het andere ook een economische aangelegenheid, een gigantische roofpartij waarbij het doden en wegwerken van de lijken zo efficiënt mogelijk moest gebeuren. De naakte vrouwen staan met hun kinderen voor de executiemuur. 
Dan schrijft Müller over een vrouw met haar kind in haar armen: ‘Ondertussen liep Voss, de beul, met zijn kleinkalibergeweer nerveus om hen heen, om bij het kind een geschikte plaats te vinden waarop hij het wapen kon richten. 
Toen de wanhopige moeder dat merkte wrong ze zich in alle bochten om haar kind uit het schootsveld van het dodelijke wapen te houden. Wanhopig probeerde ze elke plek op het lichaam van haar kind met haar armen en handen te bedekken. Toen knalden er opeens een paar schoten door de stilte. Het kind was van opzij in de borst getroffen. De moeder, die voelde dat het bloed van haar kind langs haar lichaam liep, verloor haar zelfbeheersing en smeet de moordenaar het kind in het gezicht, toen die de loop van zijn wapen al op haar had gericht. 
Oberscharführer Voss was van zijn stuk gebracht en stond daar als versteend. Toen hij het nog warme bloed in zijn gezicht voelde, liet hij zijn geweer vallen en wreef met zijn hand over zijn gezicht.’
 Veelzeggend dat we de naam van de Oberscharführer nu kennen, maar de naam van die vrouw en dat kind niet weten en vermoedelijk nooit te weten zullen komen 

BLADZIJDE 4

Als herdenken ook verlangen naar kennis is, dan zijn details belangrijk, kennis bestaat uit details, dan kunnen we het ons niet permitteren te zeggen dat wij bepaalde details niet wensen te horen omdat ze onze nachtrust verstoren. 
Aan deze vrouw die haar halfdode kind in het gezicht van Oberscharführer Voss gooide, gingen verkiezingen vooraf, ambtelijke orders, gewillige en minder gewillige helpers, van wie de meesten nooit in een concentratiekamp waren, nooit iemand gedood hebben. Waarbij het goed is te beseffen dat het niet alleen de Duitsers waren die toen de oorlog voorbij was, zeiden dat ze het niet hebben geweten, dat ze slechts orders opvolgden. 
De literatuurwetenschapper S. Dresden schrijft in zijn studie Vervolging, vernietiging, literatuur over een voorval waarover de schrijver K. Tzetnik, pseudoniem van Yehiel De-Nur, bericht. 
Een groep levende zigeunervrouwen en -kinderen wordt in een kuil gegooid in Auschwitz, omdat de crematoria overbelast zijn. Een Nederlandse gevangene krijgt het bevel kerosine over de mensen in de kuil te storten. Hij weigert en wordt daarop zelf levend in de vlammen getrapt. ‘Het Nederlandse “Nee! Nee!” klinkt de schrijver nog steeds in de oren,’ noteert Dresden. 
Mijn moeder arriveerde in de herfst van 1944 in Auschwitz, kort na de opstand van het Sonderkommando, waarvan ze niets heeft meegekregen. Zelf zei ze dat ze gelukkig was in Auschwitz, omdat ze daar hoop had, hoop verloor ze pas na de bevrijding toen de omvang van de catastrofe tot haar doordrong. 
Ze is geboren in 1927 in Berlijn, in 1939 reisde ze op het beroemd geworden schip St. Louis met haar ouders vanuit Hamburg naar Cuba, maar Cuba sloot de grenzen, Amerika sloot de grenzen, Canada sloot de grenzen, zo spoelde ze met haar ouders aan in Nederland. 
Mijn vader, eveneens geboren in Berlijn, in 1912, overleefde de oorlog op diverse onderduikadressen. Vaak moest hij zich voordoen als gedeserteerde Wehrmachtsoldaat om een onderduikadres te krijgen. Hij vertelde weinig, en als hij dit al deed eigenlijk per ongeluk, terloops, maar een van de mensen die 

BLADZIJDE 5

hem lieten onderduiken, schijnt na de oorlog tegen hem te hebben gezegd: ‘Als we hadden geweten dat je een Jood was, was je er niet ingekomen.’ 
Met een familie bij wie hij in Rotterdam ondergedoken had gezeten hield hij contact. Een keer per jaar ging hij daar met mij heen. Ze hadden witte muizen in een kooitje. Dan was er nog een haringman die bij de beurs stond op het Rokin in Amsterdam. Hoewel wij in de Rivierenbuurt woonden, ging mijn vader met lijn 25 naar die haringman omdat hij hem nog uit de oorlog kende, de haringman had in het verzet gezeten. Ik ging weleens mee en hoewel ze elkaar goed moeten hebben gekend uit de oorlog zeiden ze nooit echt iets tegen elkaar, ze praatten slechts over haring. 
Dat was de oorlog voor mij als kind: witte muizen in een kooitje, een haringman bij de beurs, het geluk in Auschwitz. Ik had toen niet gedacht dat ik een paar decennia later als columnist voor een Nederlandse krant een reeks onbeschaamd antisemitische e-mails zou ontvangen. Ik dacht toen dat het taboe te groot was. Dat was naïef. En het is ook logisch dat als er gesproken wordt over bepaalde bevolkingsgroepen op een manier die doet denken aan de meest duistere tijd uit de twintigste eeuw, als dat gewoon is geworden, er vroeg of laat op die manier ook weer over Joden gesproken kan worden. 
Voor mij was het van begin af aan duidelijk: als ze het over Marokkanen hebben, dan hebben ze het over mij.
 ‘Ik kan niet begrijpen, niet verdragen dat men een mens beoordeelt niet naar wat hij is, maar naar de groep waar hij toevallig toe behoort,’ schreef Primo Levi in de jaren zestig aan zijn Duitse vertaler. Woorden die wij wekelijks, misschien wel dagelijks zouden moeten herhalen al was het maar om ons eraan te herinneren hoe giftig woorden kunnen zijn. Dat een Nederlander in Auschwitz kerosine over levende vrouwen en kinderen moest uitgieten begon met woorden, met toespraken van politici. Juist in deze geseculariseerde tijden rust, meen ik, een speciale verantwoordelijkheid op Kamerleden, op ministers om het goede voorbeeld te geven, om het woord géén gif te laten zijn, om altijd voor ogen te houden 

BLADZIJDE 6

dat de staat noodzakelijk is maar tevens een potentieel kwaad dat met achteloze vanzelfsprekendheid mensen, bevolkingsgroepen kan vermorzelen. 
De vrouw die haar halfdode kind in het gezicht van Oberscharführer Voss gooide, zij waarschuwt ons. 
De Nederlander die ‘Nee! Nee!’ riep, weigerde kerosine over levende vrouwen en kinderen uit te gieten, toen zelf het vuur in werd getrapt, hij waarschuwt ons. 

EINDE TOESPRAAK ARNON GRUNBERG      

Reacties uitgeschakeld voor 4 Mei-voordracht 2020 Arnon Grunberg

Opgeslagen onder Divers