INTRODUCTIE

Beste Lezers,

Het is mij wederom een Eer, opnieuw een belangrijk stuk van oud ambassadeur en Palestina activist drs J. J. Wijenberg op mijn website te plaatsen.

SAMENVATTING:

In deze analyse wordt, vanuit het perspectief op het vraagstuk Israël, een

Zie voor meer Informatie over drs Wijenberg

WIKIPEDIA

https://nl.wikipedia.org/wiki/Jan_Wijenberg

OF

https://electronicintifada.net/content/former-dutch-ambassador-calls-sanctions-if-israel-refuses-comply-international-law/6034

[ZIE VOOR GEHELE TEKST BOVENSTAANDE LINK ONDER HET JAN

WIJENBERG STUK]

ZIE OVER OUD PREMIER VAN AGT

WIKIPEDIA

DRIES VAN AGT

https://nl.wikipedia.org/wiki/Dries_van_Agt

ANALYSE VAN DRS J. J. WIJENBERG

• DE NALATENSCHAP VAN DRIES VAN AGT

  Jan Wijenberg

  Den Haag

  7 maart 2026

  S a m e n v a t t I n g

  Hieronder wordt, vanuit het perspectief op het vraagstuk Israël, een

  vergelijking gemaakt tussen de Grondwet, art. 90 en 94 (met in het verlengde

  daarvan het internationaal recht) en de hedendaagse politieke realiteit. Omdat

  alle parlementariërs en alle bewindspersonen de eed van trouw aan de

  Grondwet hebben afgelegd, is de centrale vraag in hoeverre de II de Kamerleden

  hun gelofte gestand toen.

  De Bijlage geeft een beknopt overzicht van de drie Advisory Opinions [AO] van

  het Internationaal Gerechtshof [ICJ] over Israël – elk met de rechtskracht van

  het Nederlands recht. Een vierde AO – antwoord op de vraag of Israël genocide

  op de Palestijnen pleegt – is bij het ICJ, die dat ‘plausibel’ acht, in behandeling.

  Niettegenstaande hun ambtseed schaart een overgroot deel van de II de Kamer

  (78%) zich voornamelijk achter het Israëlische politiek-zionistisch – dus puur

  fascistisch – bewind, 20% achter het internationaal recht en van één fractie –

  50Plus met 2% – is het stemgedrag mij nog onbekend. 1

  De Bijlage geeft een beknopt overzicht van de drie Advisory Opinions [AO] van

  het Internationaal Gerechtshof [ICJ] over Israël – elk met de rechtskracht van

  het Nederlands recht. Een vierde AO – antwoord op de vraag of Israël genocide

  op de Palestijnen pleegt – is bij het ICJ, die dat ‘plausibel’ acht, in behandeling.

  Het zal duidelijk zijn dat Palestina en de Palestijnen voor hun rechten van ons

  Koninkrijk niets te verwachten hebben. De ambassadeur van Iran had gelijk. Hij

  wees onlangs voor onze nationale TV op de aanwezigheid in Den Haag van het

  Internationaal Gerechtshof en het Internationaal Strafhof. Dat schept, aldus de

  ambassadeur, verwachtingen en verplichtingen.

  Ons Koninkrijk moet zich voor dit constitutionele en internationaalrechtelijk

  dieptepunt diep schamen.

  Inleiding

  De samenwerking van Dries en mij over het vraagstuk Israël beliep de periode van 2004 tot

  eind 2023. Wij zochten een gemeenschappelijke kern, een motto. Dat lukte en bleek slijtvast:

  Een rechtvaardige, dus duurzame vrede tussen Israël en Palestina,

  geworteld in de Grondwet en het internationaal recht.

  Het probleem Israël uit 1948 is anno 2026 nog steeds niet opgelost. Dat ligt voor de hand. Het

  is van oorsprong een religieus conflict dat door Israël wereldwijd politiek is gemaakt. De

  westerse wereld blijkt decennialang grotendeels niet in staat de werkelijkheid te ontrafelen om

  daarop consequenties te treffen. De westerse meerderheid speelt het Israëlische spel mee, zij

  het dat de recente fase in de Gaza Strook van de 80-jarige Israëlische genocide op Palestina en

  de Palestijnen enige westerse landen heeft doen ontwaken.

  Nederland droomt nog gezapig door. In ruime meerderheid ontbreekt het onze politieke klasse

  aan respect voor de Grondwet en het internationaal recht.

  1 Tegen de Grondwet: D’66, VVD, PVV, CDA, JA21, FvD, BBB, SGP, CU, Groep Markuszover en Lid Keijzer;

  voor de Grondwet: GL/PvdA, Denk, PvdD, SP en VOLT; en 50Plus mij onbekend.

  BLADZIJDE 2

  De Grondwet, art. 90 en 94

  Onlangs had de toenmalige demissionair premier Schoof een stelling: ‘Het vraagstuk Israël

  heeft geen relatie met de Grondwet’. Dat is aangetoond onjuist. De MP schond daarmee, zoals

  voor zijn aantreden al werd verwacht, zijn ambtseed op de Grondwet.

  De Grondwet, art. 90:

  De regering bevordert de ontwikkeling van de internationale rechtsorde.

  Conform het geldend internationaal recht stemde de Rijksoverheid anno 1947, 1948 en 1949

  steeds voor de Israëlische Toetredingsvoorwaarden van het VN-lidmaatschap. Anno 2026 is

  deze internationaal geldende Nederlandse verplichting onterecht in parlementaire vergetelheid

  geraakt; of beter: decennialang teloorgegaan.

  Art. 94 zegt:

  Bepalingen van verdragen en van besluiten van volkenrechtelijke organisaties, die naar haar

  inhoud een ieder kunnen verbinden, hebben verbindende kracht nadat zij zijn bekendgemaakt.

  Art. 94 zegt in feite dat deze bepalingen en besluiten automatisch tot het Nederlands recht

  behoren.

  Israëlische aansporingen slaagden om Hamas, Hezbollah en Iran op de EU-lijst van

  terroristische organisaties te plaatsen, een nutteloze exercitie. De EU is een regionale

  belangenorganisatie van staten; in de zin van grondwetsartikel 94 geen volkenrechtelijke

  organisatie.

  Het Internationaal Gerechtshof, de Advisory Opinions over en voor Israël, en over en

  voor ons Koninkrijk

  Het Internationaal Gerechtshof kwalificeert: het ICJ is een instelling die gerechtelijke

  uitspraken met wereldwijde gevolgen doet. Het VN-Handvest (San Francisco, 24 oktober

  1945) heeft het Hof in het leven geroepen en instellingen aangewezen die het ICJ kunnen

  verzoeken om zich over bepaalde juridische vraagstukken uit te spreken. Daaronder zijn de

  VN-Algemene Vergadering [AVVN] en de VN-lidstaten. De ICJ-analyses en -conclusies

  nemen gebruikelijk de vorm van een Advisory Opinion [AO] aan, zonder uitzondering

  gebaseerd op bestaand internationaal recht. Deze zijn dan ook deel van het internationaal

  recht en, via grondwetsartikel 94, een integraal deel van het Nederlandse rechtsstelsel.

  Door het VN-Handvest geautoriseerde instellingen hebben het ICJ viermaal gevraagd zich

  over Israël uit te spreken. Advisory Opinions 2 leggen Israël en relevante andere VN-lidstaten,

  waaronder ons Koninkrijk, verplichtingen op.

  De eerste AO, 9 juli 2004

  Legal Consequences of the Construction of a Wall in the Occupied Palestinian Territories

  Ruim 60 jaar na Israëls VN-toelating in 1949 werd het Hof gevraagd zich over ‘de muur’ uit

  te spreken. Het ICJ gaf toen ook ongevraagd oordelen over andere aspecten. De oordelen zijn

  vernietigend voor het Israëlische regime.

  Samenvattingen kunnen bij het ICJ worden opgevraagd.

  BLZ 3

  De tweede AO, 19 juli 2024, vrijwel precies 20 jaar later

  Legal Consequences arising from the Policies and Practices of Israel in

  the Occupied Palestinian Territory, including East Jerusalem.

  De aanvullende strekking van deze AO is zelfs nog dwingender voor Israël en bepaalde

  andere VN-lidstaten, waaronder het Koninkrijk.

  De derde AO, 22 oktober 2025

  Obligations of Israel in relation to the Presence and Activities of the United Nations,

  other International organizations and Third States in and in relation to

  the Occupied Palestinian Territory

  Israël moet zijn verplichtingen onder het internationaal humanitair recht nakomen, de

  immuniteiten van VN-organisaties respecteren en de plichten van de bezettende macht voor

  voldoende water en voedsel, adequate gezondheidszorg, etc., ect. nakomen.

  De verwachtbare vierde AO, datum: ?

  De vraag – Is Israël schuldig aan genocide op Palestijnen in Gaza ? – wacht nog op een

  antwoord. Ruim een jaar geleden verzochten Zuid-Afrika, Ierland en enige andere VN-

  lidstaten het ICJ hierover uitspraak te doen. Het Hof achtte genocide ‘plausibel'. [Zou het met

  die kwalificatie voor mij onverstandig zijn te speculeren over de inhoud en de strekking van

  de uitspraak?] Het ICJ nam de vraag in onderzoek aan. Opzet moet bewezen worden,

  onderzoek is tijdrovend. Maar die AO komt eraan, dat staat vast.

  Voor Israël zijn de drie AO’s zonder meer van kracht. De uitspraak over Israëlische genocide

  in Gaza – wat de inhoud ook moge zijn – zal eveneens volgens grondwetsartikel 94 in de

  Nederlandse rechtsorde verbindende kracht hebben.

  Netanyahu, de politiek-zionistische – dus fascistische – premier van Israël, bestrijdt voor hem

  onwelgevallige berichtgeving voornamelijk online en vooral tegen de Chinese invloed van

  Tik Tok op de Amerikaanse jeugd.

  Het internationaal recht bevindt zich in een ander domein en laat zich de mond niet snoeren.

  De ICJ-persberichten werden kortheidshalve samengevoegd, vertaald, op ons Koninkrijk

  toegespitst en opgenomen in de

  B i j l a g e

  Steeds wanneer Nederlands Israëlbeleid afwijkt van deze ICJ-uitspraken – ik ken slechts lege

  leuzen en abjecte afwijkingen – dan wordt de ambtseed op de Grondwet door parlementsleden

  in meerderheid en door bewindspersonen structureel geschonden.

  De aard van het conflict van Israël met Palestina

  Slechts twee citaten wijzen al op de fascistische ontaarding bij het ontstaan van de Staat Israël

  en het verval van het overgrote deel van zijn Joodse segment:

  In een artikel van Hannah Ahrend, Albert Einstein en 23 rabbijnen in New York schreven zij

  in The New York Times van 2 december 1948 onder andere:

  Among the most disturbing political phenomena of our time is the emergence in the

  newly created state of Israel of the "Freedom Party" (Tnuat Haherut), a political party

  closely akin in its organization, methods, political philosophy and social appeal to the

  BLADZIJDE 4

  Nazi and Fascist parties. It was formed out of the membership and following of the

  former Irgun Zvai Leumi, a terrorist, right-wing, chauvinist organization in Palestine.

  Vele decennia later zei een belangrijke adviseur van de Israëlische regering het volgende:

  “When 2.5 million [Palestinians] live in closed-off Gaza […] those people will become

  even bigger animals than they are today, with the aid of an insane fundamentalist

  islam. […]. so, if we want to remain alive, we will have to kill and kill and kill, all day,

  every day. If we don’t kill, we will cease to exist. The only thing that concerns me is

  how to insure that the [Jewish] boys and men who are going to have to do the killing

  will be able to return home to their families and be normal human beings.”

  Arnon Sofer, Professor of Geography, Haifa University.

  (Up Front, the weekend supplement of The Jerusalem Post, May 21, 2004)

  Talrijke uitspraken van hedendaagse “extreem rechtse” leiders, zoals ook Netanyahu, volgen

  dit laatste thema. Eén begrip verklaart de teloorgang van Israël en zijn samenleving:

  De interpretatie varieert nogal:

  – van de Eufraat tot de Middellandse Zee;

  – het Israëlische beleid – naast erkend Israël, ook Oost-Jeruzalem, het “district” Judea en

  Samaria [de Palestijnse Westoever];

  – de Gazastrook staat nauwelijks op de Israëlische prioritienlijst. De aanwezigheid van

  veelal uit Israël en de Westoever verdreven Palestijnen vormen echter een hinderpaal.

  De genocide, die Endlösung, voltrekt zich in alle openheid. De uiterst bekwame

  reguliere Palestijnse politieke, sinds 2006 meerderheidspartij, Hamas is de prioritair

  te bestrijden tegenstander.

  Conclusie:

  wat de Joden voor de Moffen waren, zijn de Palestijnen voor zo’n 80% van de Israëlische

  Joden. Velen van de resterende 20% zien geen toekomst meer in “Het Beloofde Land” en

  wijken uit voorzorg uit naar elders. De netto teruggang van de Joods/Israëlische bevolking in

  2024 was 70.000 zielen.

  Iran

  De sjiitische ayatollahs zijn verwikkeld in een machtsstrijd met het soenitische Saoedische

  koningshuis: wie heeft de leiding over de wereldomspannende moslimgemeenschap? Deze

  strijd speelt zich voornamelijk af in de olierijke, voormalige zuidelijke Sovjetrepublieken.

  Palestina en de Palestijnen worden terecht, maar helaas, voornamelijk door sjiitische landen

  en stammen gesteund.

  Gerenommeerde deskundigen in het internationaal recht zijn duidelijk en vrijwel unaniem:

  Israël en de VS zijn de niet door Iran geprovoceerde agressors. 3 Op grond van het VN-

  3 Een voortreffelijke, recente bijdrage is van Craig Mokhiber, Understanding the U.S.and Israel’s aggression in

  Iran, March 1, 2026, Mondoweiss.

  Craig Mokhiber is an international human rights lawyer and former senior United Nations Official. He left the

  UN in October of 2023, penning a widely read letter that warned of genocide in Gaza, criticized the international

  BLADZIJDE 5

  Handvest schenden Israël en de VS het internationaal recht en heeft Iran alle recht om zich te

  verdedigen.

  ‘Bibi’ – in Israël een geliefd koosnaampje voor de eigen oorlogsmisdadiger – Netanyahu had

  en heeft Hamas als zijn directe opponent. Hij zocht jarengeleden daarnaast al naar een goede

  internationaal relevante vijand. Zijn keus viel op Iran en zijn hetze richtte zich vooral op de

  grotendeels verzonnen agressie tegen Israël en de zogenaamde Iraanse nucleaire ambities.

  Het Internationaal Atoomenergie Agentschap [IAEA] controleert de Iraanse nucleaire

  installaties. Hoewel de autoriteiten soms langs de grens van het toelaatbare scheren, werden

  alleen toepassingen voor vreedzame doeleinden vastgesteld.

  De Iraanse leiders zagen Israël als nucleair bewapende agressieve staat terecht als een

  existentiële bedreiging.

  Zeker, het brute regime van de ayatollahs wordt in het complexe Iran zowel gesteund als

  verafschuwd. Dat is echter een binnenlands probleem. Buitenstaanders doen er verstandig aan

  de oplossing aan de Iraniërs zelf over te laten.

  Hamas en Fatah

  Tijdens eerlijk gehouden algemene verkiezingen won Hamas in 2006 ten koste van Fatah met

  een absolute meerderheid. De laatste organiseerde met Israël, de VS en enige Europese

  landen een staatsgreep ten koste van Hamas. Deze kon zich alleen in Gaza handhaven. De aan

  het pluche vastgeroeste president Mahmoud Abbas (Fatah) durft het, in de wetenschap dat

  Fatah weer zou verliezen, tot de dag van vandaag niet aan om nieuwe verkiezingen uit te

  schrijven.

  Hamas heeft het recht op het dragen van regeringsverantwoordelijkheid. Deze legitieme

  Palestijnse politieke partij is nog steeds de winnaar van de 20 jaar geleden gehouden

  verkiezingen en kan ook internationaal erkend worden als de legitieme drager van die

  regeringsautoriteit en -verantwoordelijkheid.

  De Verenigde Naties en Israël

  Israël hechtte zeer aan het lidmaatschap van de VN en onderhandelde in 1947, 1948 en

  uiteindelijk in 1949 over zijn Toetredingsvoorwaarden. De belangrijkste en meest

  problematische was de erkenning van de Arabische Staat, nu bekend als Palestina, en zijn

  grenzen. Israël, en ons Koninkrijk, stemden voor. In de VN-wandelgangen liet de Israëlische

  delegatie echter al weten dat dit niet de bedoeling was. Zo toonde het Israëlische politiek-

  zionisme zijn ware aard: volstrekt onbetrouwbaar en gevaarlijk. Ook werd de kiem gelegd van

  het moorddadige Israëlische conflict met Palestina en de Palestijnen, leidend tot de mondiaal

  ultieme staatsrechtelijke misdaad van staten:

  g e n o c i d e

  “Unbridled impunity and the destruction of law is contagious. The genocide in

  response and called for a new approach to Palestine and Israel based on equality, human rights and international

  law.

  BLADZIJDE 6

  Gaza was ‘not an aberration or a lapse,’ but ‘the opening act.’ The genocide in

  Gaza is simultaneously a mirror and a teller of the future.

  —Sherene Seikaly

  Journal of Palestine Studies,

  Vol. 4, No. 4, Issue 216

  Op basis van overvloedig bewijsmateriaal concludeerden meerdere humanitaire VN-

  organisaties dan ook dat Israël genocide op de Palestijnen pleegt. Zeer waarschijnlijk zal het

  Internationaal Gerechtshof zich daar binnen afzienbare tijd bij voegen.

  De VN-Veiligheidsraad [VNVR] heeft talloze malen ontwerpresoluties behandeld om Israël

  ontslag van het VN-lidmaatschap te verlenen. Evenzovele talloze malen werden

  ontwerpresoluties ingediend om Palestina het volledige VN-lidmaatschap te verlenen. De

  laatste tijd was er nog slechts één lidstaat die beide noodzakelijke voorstellen met zijn veto

  dwarsboomde: de VS – waar het VN-Handvest op verzoek van de Verenigde Naties wordt

  bewaard.

  Als in de VN-Algemene Vergadering [AVVN], met 199 lidstaten, over Israël gestemd moet

  worden, liggen de VS, Israël, een drietal grotere landen en zo’n acht minilandjes in de Grote

  Oceaan dwars.

  De Palestijnse VN-delegatie kan de AVVN vragen het Israëlische lidmaatschap voor de

  gehele familie van VN-organisaties op te schorten. De basis is het VN-Handvest. Deze zware

  kaart kan politiek gezien maar éénmaal worden getrokken. Ik vermoed dat Palestina daar tot

  het juiste moment zuinig mee is.

  Er is geen reden te veronderstellen dat deze resolutie zal worden verworpen.

  Antisemitisme

  Een belangrijke vooruitgeschoven tentakel van het Israëlische politiek-zionistische regime is

  het Centrum Informatie en Documentatie Israël. 4 Soms zoeken enige Nederlandse media

  Ronnie (koosnaampje) Naftaniel, de grondlegger en langdurige directeur van het CIDI, voor

  duiding over Israël op.

  Naftaniel, huisvriend van de heer en mevrouw Zegerius-Yesilguz, was de eer gegund Dilan –

  de toenmalig minister van Justitie en Veiligheid – een lezing te doen verzorgen. Het

  onderwerp: ‘de verschrikkelijke toename van het Nederlandse antisemitisme’.

  Femke Halsema, de huidige burgemeester van Amsterdam, was als GroenLinks partijleider al

  bezorgd over wat de Joodse gemeenschap door 'het gevaarlijk toenemend antisemitisme’ zou

  worden aangedaan. Als burgemeester zette zij die campagne onverminderd voort. Zij liet

  supporters van Maccabi Tel Aviv FC op 6, 7 en 8 november 2024 in Amsterdam toe, wat tot

  gevaarlijke situaties leidde. Zij had de uitspraken over Israël van het Internationaal

  Gerechtshof als leidraad en maatstad genegeerd.

  De vraag is of mevrouw Halsema wel de burgemeester van alle Amsterdammers wil –

  wellicht wilde – zijn.

  4 Terecht wordt deze naam wel verward met de interpretatie “Centrum Indoctrinatie en Desinformatie Israël”.

  BLADZIJDE 7

  Overigens, de conclusie – het ernstig toenemend antisemitisme – deel ik. De Palestijnen zijn

  een Semitisch broedervolk van de Joden. De haat tegen de Palestijnen van een overgrote

  meerderheid van Israëlische en Nederlandse Joden, alsmede hun niet-Joodse meelopers, is

  letterlijk dodelijk antisemitisch.

  La Laïcité

  Ik ben voorstander geworden van het Franse beginsel van ‘la Laicité‘ – de strikte scheiding

  tussen kerk en staat. Alle Nederlandse grondwettelijke rechten schrijven in verschillende

  formuleringen steeds één beperking voor:

  Het merendeel van de parlementsleden en bewindspersonen zijn, als het over Israël gaat,

  nationale draaideur politici. De Grondwet zal hen worst wezen. Zij overtreden niet eens ‘de

  wet’. Zij schenden de Grondwet !

  Is dat voorbeeldig en navolgbaar gedrag voor de mondige Nederlandse kiezers?

  Politieke struisvogels

  De drie onderhandelingspartners van het huidige minderheidskabinet achtten het binnenlands-

  politieke achterstallig onderhoud zo groot en urgent, dat buitenlandse problemen ‘even’ op de

  achtergrond werden geparkeerd. Als je even wegkijkt van de rest van de wereld, bemoeit deze

  zich wel met Nederland.

  De Israël-passage in het ontwerp-regeringsbeleid negeert de Grondwet, art. 94, en voor Israël.

  Ons Koninkrijk negeert dus het internationaal recht. Zonder aarzeling leggen de beoogde

  kabinetsleden toch de eed van trouw aan de Grondwet ten overstaan van Zijne Majesteit af.

  De nieuw aangetreden minderheidsregering heeft de prioritaire plicht om de Israël-passage in

  het regeringsprogramma te herformuleren. Die moet onmiddellijk afgestemd worden op de

  Grondwet en het vigerend internationaal recht. Zie de Bijlage.

  Vier Nederlandse politieke leiders, en één uitzondering

  De verleiding is groot om – waar het Israël betreft – nu het grondwettelijke gehalte van

  Tweede Kamerleden te toetsen. Ons beperken tot de drie partijleiders van het huidige

  minderheid ’bewind’ lijkt al een ruim beeld op te leveren.

  Ik maak echter één uitzonderring: Gidi (koosnaampje) Markuszower. Hij was, en misschien

  is, de voorzitter van de Nederlandse tak van Likoed, de partij van Bibi (koosnaampje)

  Netanyahu, een van twee Israëliërs waartegen het Internationaal Strafhof in Scheveningen een

  arrestatiebevel heeft uitgevaardigd. De combinatie van aanhanger van Likoed met de

  ambtseed op de Nederlandse Grondwet, art. 94, is onverenigbaar.

  Een serieus parlement tolereert een dergelijke figuur in hun midden niet.

  Democraten ‘66

  Rob Jetten koos in het recente verleden steeds voor de rechten van de Palestijnen. Tot

  verontwaardiging van veel van zijn partijleden, koos hij voor het zwabberende CDA en het

  ronduit pro-Israël beleid van de huidige VVD.

  BLADZIJDE 8

  Het Christen-Democratisch Appèl

  Het gaat mij niet aan wat Henri Bontenbal aan de eettafel zijn gezin voorleest. Wel ben ik

  geïnteresseerd of hij ter beoordeling van Israël in zijn werk de Grondwet, art. 94. en in

  verlengde daarvan de drie Advisory Opinions van het Internationaal Gerechtshof respecteert.

  Henri heeft een aantal voorwaarden opgesteld waaraan Palestina moet voldoen om door het

  Koninkrijk erkend te worden. ‘Bibi’ Netanyahu – met een arrestatiebevel van het

  Internationaal Strafhof op zak – heeft er alles aan gedaan om te voorkomen dat Palestina

  erkend zal worden. Met zo’n lijstje zal ‘Bibi’ ongetwijfeld tevreden zijn. Hoe meer obstakels

  voor Palestina, des te beter voor fascistisch Israël.

  Virusvrij.www.avast.com

• Astrid Essed

  To:  me, and 2 others · Fri, Mar 20 at 1:26 PM

  Message Body

  De Nalatenschap van Dries van Agt

  Jan Wijenberg

  Den Haag

  7 maart 2026

  S a m e n v a t t I n g

  Hieronder wordt, vanuit het perspectief op het vraagstuk Israël, een

  vergelijking gemaakt tussen de Grondwet, art. 90 en 94 (met in het verlengde

  daarvan het internationaal recht) en de hedendaagse politieke realiteit. Omdat

  alle parlementariërs en alle bewindspersonen de eed van trouw aan de

  Grondwet hebben afgelegd, is de centrale vraag in hoeverre de II de Kamerleden

  hun gelofte gestand toen.

  De Bijlage geeft een beknopt overzicht van de drie Advisory Opinions [AO] van

  het Internationaal Gerechtshof [ICJ] over Israël – elk met de rechtskracht van

  het Nederlands recht. Een vierde AO – antwoord op de vraag of Israël genocide

  op de Palestijnen pleegt – is bij het ICJ, die dat ‘plausibel’ acht, in behandeling.

  Niettegenstaande hun ambtseed schaart een overgroot deel van de II de Kamer

  (78%) zich voornamelijk achter het Israëlische politiek-zionistisch – dus puur

  fascistisch – bewind, 20% achter het internationaal recht en van één fractie –

  50Plus met 2% – is het stemgedrag mij nog onbekend. 1

  De Bijlage geeft een beknopt overzicht van de drie Advisory Opinions [AO] van

  het Internationaal Gerechtshof [ICJ] over Israël – elk met de rechtskracht van

  het Nederlands recht. Een vierde AO – antwoord op de vraag of Israël genocide

  op de Palestijnen pleegt – is bij het ICJ, die dat ‘plausibel’ acht, in behandeling.

  Het zal duidelijk zijn dat Palestina en de Palestijnen voor hun rechten van ons

  Koninkrijk niets te verwachten hebben. De ambassadeur van Iran had gelijk. Hij

  wees onlangs voor onze nationale TV op de aanwezigheid in Den Haag van het

  Internationaal Gerechtshof en het Internationaal Strafhof. Dat schept, aldus de

  ambassadeur, verwachtingen en verplichtingen.

  Ons Koninkrijk moet zich voor dit constitutionele en internationaalrechtelijk

  dieptepunt diep schamen.

  Inleiding

  De samenwerking van Dries en mij over het vraagstuk Israël beliep de periode van 2004 tot

  eind 2023. Wij zochten een gemeenschappelijke kern, een motto. Dat lukte en bleek slijtvast:

  Een rechtvaardige, dus duurzame vrede tussen Israël en Palestina,

  geworteld in de Grondwet en het internationaal recht.

  Het probleem Israël uit 1948 is anno 2026 nog steeds niet opgelost. Dat ligt voor de hand. Het

  is van oorsprong een religieus conflict dat door Israël wereldwijd politiek is gemaakt. De

  westerse wereld blijkt decennialang grotendeels niet in staat de werkelijkheid te ontrafelen om

  daarop consequenties te treffen. De westerse meerderheid speelt het Israëlische spel mee, zij

  het dat de recente fase in de Gaza Strook van de 80-jarige Israëlische genocide op Palestina en

  de Palestijnen enige westerse landen heeft doen ontwaken.

  Nederland droomt nog gezapig door. In ruime meerderheid ontbreekt het onze politieke klasse

  aan respect voor de Grondwet en het internationaal recht.

  1 Tegen de Grondwet: D’66, VVD, PVV, CDA, JA21, FvD, BBB, SGP, CU, Groep Markuszover en Lid Keijzer;

  voor de Grondwet: GL/PvdA, Denk, PvdD, SP en VOLT; en 50Plus mij onbekend.

  BLADZIJDE 2

  De Grondwet, art. 90 en 94

  Onlangs had de toenmalige demissionair premier Schoof een stelling: ‘Het vraagstuk Israël

  heeft geen relatie met de Grondwet’. Dat is aangetoond onjuist. De MP schond daarmee, zoals

  voor zijn aantreden al werd verwacht, zijn ambtseed op de Grondwet.

  De Grondwet, art. 90:

  De regering bevordert de ontwikkeling van de internationale rechtsorde.

  Conform het geldend internationaal recht stemde de Rijksoverheid anno 1947, 1948 en 1949

  steeds voor de Israëlische Toetredingsvoorwaarden van het VN-lidmaatschap. Anno 2026 is

  deze internationaal geldende Nederlandse verplichting onterecht in parlementaire vergetelheid

  geraakt; of beter: decennialang teloorgegaan.

  Art. 94 zegt:

  Bepalingen van verdragen en van besluiten van volkenrechtelijke organisaties, die naar haar

  inhoud een ieder kunnen verbinden, hebben verbindende kracht nadat zij zijn bekendgemaakt.

  Art. 94 zegt in feite dat deze bepalingen en besluiten automatisch tot het Nederlands recht

  behoren.

  Israëlische aansporingen slaagden om Hamas, Hezbollah en Iran op de EU-lijst van

  terroristische organisaties te plaatsen, een nutteloze exercitie. De EU is een regionale

  belangenorganisatie van staten; in de zin van grondwetsartikel 94 geen volkenrechtelijke

  organisatie.

  Het Internationaal Gerechtshof, de Advisory Opinions over en voor Israël, en over en

  voor ons Koninkrijk

  Het Internationaal Gerechtshof kwalificeert: het ICJ is een instelling die gerechtelijke

  uitspraken met wereldwijde gevolgen doet. Het VN-Handvest (San Francisco, 24 oktober

  1945) heeft het Hof in het leven geroepen en instellingen aangewezen die het ICJ kunnen

  verzoeken om zich over bepaalde juridische vraagstukken uit te spreken. Daaronder zijn de

  VN-Algemene Vergadering [AVVN] en de VN-lidstaten. De ICJ-analyses en -conclusies

  nemen gebruikelijk de vorm van een Advisory Opinion [AO] aan, zonder uitzondering

  gebaseerd op bestaand internationaal recht. Deze zijn dan ook deel van het internationaal

  recht en, via grondwetsartikel 94, een integraal deel van het Nederlandse rechtsstelsel.

  Door het VN-Handvest geautoriseerde instellingen hebben het ICJ viermaal gevraagd zich

  over Israël uit te spreken. Advisory Opinions 2 leggen Israël en relevante andere VN-lidstaten,

  waaronder ons Koninkrijk, verplichtingen op.

  De eerste AO, 9 juli 2004

  Legal Consequences of the Construction of a Wall in the Occupied Palestinian Territories

  Ruim 60 jaar na Israëls VN-toelating in 1949 werd het Hof gevraagd zich over ‘de muur’ uit

  te spreken. Het ICJ gaf toen ook ongevraagd oordelen over andere aspecten. De oordelen zijn

  vernietigend voor het Israëlische regime.

  Samenvattingen kunnen bij het ICJ worden opgevraagd.

  BLZ 3

  De tweede AO, 19 juli 2024, vrijwel precies 20 jaar later

  Legal Consequences arising from the Policies and Practices of Israel in

  the Occupied Palestinian Territory, including East Jerusalem.

  De aanvullende strekking van deze AO is zelfs nog dwingender voor Israël en bepaalde

  andere VN-lidstaten, waaronder het Koninkrijk.

  De derde AO, 22 oktober 2025

  Obligations of Israel in relation to the Presence and Activities of the United Nations,

  other International organizations and Third States in and in relation to

  the Occupied Palestinian Territory

  Israël moet zijn verplichtingen onder het internationaal humanitair recht nakomen, de

  immuniteiten van VN-organisaties respecteren en de plichten van de bezettende macht voor

  voldoende water en voedsel, adequate gezondheidszorg, etc., ect. nakomen.

  De verwachtbare vierde AO, datum: ?

  De vraag – Is Israël schuldig aan genocide op Palestijnen in Gaza ? – wacht nog op een

  antwoord. Ruim een jaar geleden verzochten Zuid-Afrika, Ierland en enige andere VN-

  lidstaten het ICJ hierover uitspraak te doen. Het Hof achtte genocide ‘plausibel'. [Zou het met

  die kwalificatie voor mij onverstandig zijn te speculeren over de inhoud en de strekking van

  de uitspraak?] Het ICJ nam de vraag in onderzoek aan. Opzet moet bewezen worden,

  onderzoek is tijdrovend. Maar die AO komt eraan, dat staat vast.

  Voor Israël zijn de drie AO’s zonder meer van kracht. De uitspraak over Israëlische genocide

  in Gaza – wat de inhoud ook moge zijn – zal eveneens volgens grondwetsartikel 94 in de

  Nederlandse rechtsorde verbindende kracht hebben.

  Netanyahu, de politiek-zionistische – dus fascistische – premier van Israël, bestrijdt voor hem

  onwelgevallige berichtgeving voornamelijk online en vooral tegen de Chinese invloed van

  Tik Tok op de Amerikaanse jeugd.

  Het internationaal recht bevindt zich in een ander domein en laat zich de mond niet snoeren.

  De ICJ-persberichten werden kortheidshalve samengevoegd, vertaald, op ons Koninkrijk

  toegespitst en opgenomen in de

  B i j l a g e

  Steeds wanneer Nederlands Israëlbeleid afwijkt van deze ICJ-uitspraken – ik ken slechts lege

  leuzen en abjecte afwijkingen – dan wordt de ambtseed op de Grondwet door parlementsleden

  in meerderheid en door bewindspersonen structureel geschonden.

  De aard van het conflict van Israël met Palestina

  Slechts twee citaten wijzen al op de fascistische ontaarding bij het ontstaan van de Staat Israël

  en het verval van het overgrote deel van zijn Joodse segment:

  In een artikel van Hannah Ahrend, Albert Einstein en 23 rabbijnen in New York schreven zij

  in The New York Times van 2 december 1948 onder andere:

  Among the most disturbing political phenomena of our time is the emergence in the

  newly created state of Israel of the "Freedom Party" (Tnuat Haherut), a political party

  closely akin in its organization, methods, political philosophy and social appeal to the

  BLADZIJDE 4

  Nazi and Fascist parties. It was formed out of the membership and following of the

  former Irgun Zvai Leumi, a terrorist, right-wing, chauvinist organization in Palestine.

  Vele decennia later zei een belangrijke adviseur van de Israëlische regering het volgende:

  “When 2.5 million [Palestinians] live in closed-off Gaza […] those people will become

  even bigger animals than they are today, with the aid of an insane fundamentalist

  islam. […]. so, if we want to remain alive, we will have to kill and kill and kill, all day,

  every day. If we don’t kill, we will cease to exist. The only thing that concerns me is

  how to insure that the [Jewish] boys and men who are going to have to do the killing

  will be able to return home to their families and be normal human beings.”

  Arnon Sofer, Professor of Geography, Haifa University.

  (Up Front, the weekend supplement of The Jerusalem Post, May 21, 2004)

  Talrijke uitspraken van hedendaagse “extreem rechtse” leiders, zoals ook Netanyahu, volgen

  dit laatste thema. Eén begrip verklaart de teloorgang van Israël en zijn samenleving:

  De interpretatie varieert nogal:

  – van de Eufraat tot de Middellandse Zee;

  – het Israëlische beleid – naast erkend Israël, ook Oost-Jeruzalem, het “district” Judea en

  Samaria [de Palestijnse Westoever];

  – de Gazastrook staat nauwelijks op de Israëlische prioritienlijst. De aanwezigheid van

  veelal uit Israël en de Westoever verdreven Palestijnen vormen echter een hinderpaal.

  De genocide, die Endlösung, voltrekt zich in alle openheid. De uiterst bekwame

  reguliere Palestijnse politieke, sinds 2006 meerderheidspartij, Hamas is de prioritair

  te bestrijden tegenstander.

  Conclusie:

  wat de Joden voor de Moffen waren, zijn de Palestijnen voor zo’n 80% van de Israëlische

  Joden. Velen van de resterende 20% zien geen toekomst meer in “Het Beloofde Land” en

  wijken uit voorzorg uit naar elders. De netto teruggang van de Joods/Israëlische bevolking in

  2024 was 70.000 zielen.

  Iran

  De sjiitische ayatollahs zijn verwikkeld in een machtsstrijd met het soenitische Saoedische

  koningshuis: wie heeft de leiding over de wereldomspannende moslimgemeenschap? Deze

  strijd speelt zich voornamelijk af in de olierijke, voormalige zuidelijke Sovjetrepublieken.

  Palestina en de Palestijnen worden terecht, maar helaas, voornamelijk door sjiitische landen

  en stammen gesteund.

  Gerenommeerde deskundigen in het internationaal recht zijn duidelijk en vrijwel unaniem:

  Israël en de VS zijn de niet door Iran geprovoceerde agressors. 3 Op grond van het VN-

  3 Een voortreffelijke, recente bijdrage is van Craig Mokhiber, Understanding the U.S.and Israel’s aggression in

  Iran, March 1, 2026, Mondoweiss.

  Craig Mokhiber is an international human rights lawyer and former senior United Nations Official. He left the

  UN in October of 2023, penning a widely read letter that warned of genocide in Gaza, criticized the international

  BLADZIJDE 5

  Handvest schenden Israël en de VS het internationaal recht en heeft Iran alle recht om zich te

  verdedigen.

  ‘Bibi’ – in Israël een geliefd koosnaampje voor de eigen oorlogsmisdadiger – Netanyahu had

  en heeft Hamas als zijn directe opponent. Hij zocht jarengeleden daarnaast al naar een goede

  internationaal relevante vijand. Zijn keus viel op Iran en zijn hetze richtte zich vooral op de

  grotendeels verzonnen agressie tegen Israël en de zogenaamde Iraanse nucleaire ambities.

  Het Internationaal Atoomenergie Agentschap [IAEA] controleert de Iraanse nucleaire

  installaties. Hoewel de autoriteiten soms langs de grens van het toelaatbare scheren, werden

  alleen toepassingen voor vreedzame doeleinden vastgesteld.

  De Iraanse leiders zagen Israël als nucleair bewapende agressieve staat terecht als een

  existentiële bedreiging.

  Zeker, het brute regime van de ayatollahs wordt in het complexe Iran zowel gesteund als

  verafschuwd. Dat is echter een binnenlands probleem. Buitenstaanders doen er verstandig aan

  de oplossing aan de Iraniërs zelf over te laten.

  Hamas en Fatah

  Tijdens eerlijk gehouden algemene verkiezingen won Hamas in 2006 ten koste van Fatah met

  een absolute meerderheid. De laatste organiseerde met Israël, de VS en enige Europese

  landen een staatsgreep ten koste van Hamas. Deze kon zich alleen in Gaza handhaven. De aan

  het pluche vastgeroeste president Mahmoud Abbas (Fatah) durft het, in de wetenschap dat

  Fatah weer zou verliezen, tot de dag van vandaag niet aan om nieuwe verkiezingen uit te

  schrijven.

  Hamas heeft het recht op het dragen van regeringsverantwoordelijkheid. Deze legitieme

  Palestijnse politieke partij is nog steeds de winnaar van de 20 jaar geleden gehouden

  verkiezingen en kan ook internationaal erkend worden als de legitieme drager van die

  regeringsautoriteit en -verantwoordelijkheid.

  De Verenigde Naties en Israël

  Israël hechtte zeer aan het lidmaatschap van de VN en onderhandelde in 1947, 1948 en

  uiteindelijk in 1949 over zijn Toetredingsvoorwaarden. De belangrijkste en meest

  problematische was de erkenning van de Arabische Staat, nu bekend als Palestina, en zijn

  grenzen. Israël, en ons Koninkrijk, stemden voor. In de VN-wandelgangen liet de Israëlische

  delegatie echter al weten dat dit niet de bedoeling was. Zo toonde het Israëlische politiek-

  zionisme zijn ware aard: volstrekt onbetrouwbaar en gevaarlijk. Ook werd de kiem gelegd van

  het moorddadige Israëlische conflict met Palestina en de Palestijnen, leidend tot de mondiaal

  ultieme staatsrechtelijke misdaad van staten:

  g e n o c i d e

  “Unbridled impunity and the destruction of law is contagious. The genocide in

  response and called for a new approach to Palestine and Israel based on equality, human rights and international

  law.

  BLADZIJDE 6

  Gaza was ‘not an aberration or a lapse,’ but ‘the opening act.’ The genocide in

  Gaza is simultaneously a mirror and a teller of the future.

  —Sherene Seikaly

  Journal of Palestine Studies,

  Vol. 4, No. 4, Issue 216

  Op basis van overvloedig bewijsmateriaal concludeerden meerdere humanitaire VN-

  organisaties dan ook dat Israël genocide op de Palestijnen pleegt. Zeer waarschijnlijk zal het

  Internationaal Gerechtshof zich daar binnen afzienbare tijd bij voegen.

  De VN-Veiligheidsraad [VNVR] heeft talloze malen ontwerpresoluties behandeld om Israël

  ontslag van het VN-lidmaatschap te verlenen. Evenzovele talloze malen werden

  ontwerpresoluties ingediend om Palestina het volledige VN-lidmaatschap te verlenen. De

  laatste tijd was er nog slechts één lidstaat die beide noodzakelijke voorstellen met zijn veto

  dwarsboomde: de VS – waar het VN-Handvest op verzoek van de Verenigde Naties wordt

  bewaard.

  Als in de VN-Algemene Vergadering [AVVN], met 199 lidstaten, over Israël gestemd moet

  worden, liggen de VS, Israël, een drietal grotere landen en zo’n acht minilandjes in de Grote

  Oceaan dwars.

  De Palestijnse VN-delegatie kan de AVVN vragen het Israëlische lidmaatschap voor de

  gehele familie van VN-organisaties op te schorten. De basis is het VN-Handvest. Deze zware

  kaart kan politiek gezien maar éénmaal worden getrokken. Ik vermoed dat Palestina daar tot

  het juiste moment zuinig mee is.

  Er is geen reden te veronderstellen dat deze resolutie zal worden verworpen.

  Antisemitisme

  Een belangrijke vooruitgeschoven tentakel van het Israëlische politiek-zionistische regime is

  het Centrum Informatie en Documentatie Israël. 4 Soms zoeken enige Nederlandse media

  Ronnie (koosnaampje) Naftaniel, de grondlegger en langdurige directeur van het CIDI, voor

  duiding over Israël op.

  Naftaniel, huisvriend van de heer en mevrouw Zegerius-Yesilguz, was de eer gegund Dilan –

  de toenmalig minister van Justitie en Veiligheid – een lezing te doen verzorgen. Het

  onderwerp: ‘de verschrikkelijke toename van het Nederlandse antisemitisme’.

  Femke Halsema, de huidige burgemeester van Amsterdam, was als GroenLinks partijleider al

  bezorgd over wat de Joodse gemeenschap door 'het gevaarlijk toenemend antisemitisme’ zou

  worden aangedaan. Als burgemeester zette zij die campagne onverminderd voort. Zij liet

  supporters van Maccabi Tel Aviv FC op 6, 7 en 8 november 2024 in Amsterdam toe, wat tot

  gevaarlijke situaties leidde. Zij had de uitspraken over Israël van het Internationaal

  Gerechtshof als leidraad en maatstad genegeerd.

  De vraag is of mevrouw Halsema wel de burgemeester van alle Amsterdammers wil –

  wellicht wilde – zijn.

  4 Terecht wordt deze naam wel verward met de interpretatie “Centrum Indoctrinatie en Desinformatie Israël”.

  BLADZIJDE 7

  Overigens, de conclusie – het ernstig toenemend antisemitisme – deel ik. De Palestijnen zijn

  een Semitisch broedervolk van de Joden. De haat tegen de Palestijnen van een overgrote

  meerderheid van Israëlische en Nederlandse Joden, alsmede hun niet-Joodse meelopers, is

  letterlijk dodelijk antisemitisch.

  La Laïcité

  Ik ben voorstander geworden van het Franse beginsel van ‘la Laicité‘ – de strikte scheiding

  tussen kerk en staat. Alle Nederlandse grondwettelijke rechten schrijven in verschillende

  formuleringen steeds één beperking voor:

  Het merendeel van de parlementsleden en bewindspersonen zijn, als het over Israël gaat,

  nationale draaideur politici. De Grondwet zal hen worst wezen. Zij overtreden niet eens ‘de

  wet’. Zij schenden de Grondwet !

  Is dat voorbeeldig en navolgbaar gedrag voor de mondige Nederlandse kiezers?

  Politieke struisvogels

  De drie onderhandelingspartners van het huidige minderheidskabinet achtten het binnenlands-

  politieke achterstallig onderhoud zo groot en urgent, dat buitenlandse problemen ‘even’ op de

  achtergrond werden geparkeerd. Als je even wegkijkt van de rest van de wereld, bemoeit deze

  zich wel met Nederland.

  De Israël-passage in het ontwerp-regeringsbeleid negeert de Grondwet, art. 94, en voor Israël.

  Ons Koninkrijk negeert dus het internationaal recht. Zonder aarzeling leggen de beoogde

  kabinetsleden toch de eed van trouw aan de Grondwet ten overstaan van Zijne Majesteit af.

  De nieuw aangetreden minderheidsregering heeft de prioritaire plicht om de Israël-passage in

  het regeringsprogramma te herformuleren. Die moet onmiddellijk afgestemd worden op de

  Grondwet en het vigerend internationaal recht. Zie de Bijlage.

  Vier Nederlandse politieke leiders, en één uitzondering

  De verleiding is groot om – waar het Israël betreft – nu het grondwettelijke gehalte van

  Tweede Kamerleden te toetsen. Ons beperken tot de drie partijleiders van het huidige

  minderheid ’bewind’ lijkt al een ruim beeld op te leveren.

  Ik maak echter één uitzonderring: Gidi (koosnaampje) Markuszower. Hij was, en misschien

  is, de voorzitter van de Nederlandse tak van Likoed, de partij van Bibi (koosnaampje)

  Netanyahu, een van twee Israëliërs waartegen het Internationaal Strafhof in Scheveningen een

  arrestatiebevel heeft uitgevaardigd. De combinatie van aanhanger van Likoed met de

  ambtseed op de Nederlandse Grondwet, art. 94, is onverenigbaar.

  Een serieus parlement tolereert een dergelijke figuur in hun midden niet.

  Democraten ‘66

  Rob Jetten koos in het recente verleden steeds voor de rechten van de Palestijnen. Tot

  verontwaardiging van veel van zijn partijleden, koos hij voor het zwabberende CDA en het

  ronduit pro-Israël beleid van de huidige VVD.

  BLADZIJDE 8

  Het Christen-Democratisch Appèl

  Het gaat mij niet aan wat Henri Bontenbal aan de eettafel zijn gezin voorleest. Wel ben ik

  geïnteresseerd of hij ter beoordeling van Israël in zijn werk de Grondwet, art. 94. en in

  verlengde daarvan de drie Advisory Opinions van het Internationaal Gerechtshof respecteert.

  Henri heeft een aantal voorwaarden opgesteld waaraan Palestina moet voldoen om door het

  Koninkrijk erkend te worden. ‘Bibi’ Netanyahu – met een arrestatiebevel van het

  Internationaal Strafhof op zak – heeft er alles aan gedaan om te voorkomen dat Palestina

  erkend zal worden. Met zo’n lijstje zal ‘Bibi’ ongetwijfeld tevreden zijn. Hoe meer obstakels

  voor Palestina, des te beter voor fascistisch Israël.

EINDE

ARTIKEL OVER DRS WIJENBERG:

ELECTRONIC INTIFADA

FORMER DUTCH AMBASSADOR CALLS FOR SANCTIONS IF

ISRAEL REFUSES TO COMPLY WITH INTERNATIONAL LAW

19 JUNE 2006

https://electronicintifada.net/content/former-dutch-ambassador-calls-sanctions-if-israel-refuses-comply-international-law/6034

Some weeks ago I heard Jan Wijenberg, a retired Dutch Ambassador, speak about what the International Community could do to break with its complicity to the ongoing violations of international law and human rights by the Israeli regime. Wijenberg served over a decade as an ambassador for the Dutch government in Jemen, Tanzania and Saudi Arabia. He regularly writes to Dutch ministers and politicians to remind them of the responsibility of the international community, and specifically of the Dutch Government and the European Union, to hold Israel accountable to international law. His views are expressed in this article.

Israel is the problem

Quite often is spoken about the conflict in the Middle East between the Palestinians and Israel. If we look at the situation more closely we can observe something different. The media in Israel provide a platform for unpunished, insane calls for murdering peoples and a nation. An example is offered by Professor Arnon Sofer talking about Palestinians living in closed-off Gaza, “…those people will become even bigger animals than they are today, with the aid of an insane fundamentalist Islam… So, if we want to remain alive, we will have to kill and kill and kill. All day, every day. If we don’t kill we will cease to exist…..”1

In 2005 Ehud Barak stated on Dutch television2 that – in a secret and illegal retaliatory campaign against the Palestinian hostage takers at the Munich Olympic Winter Games – he personally had murdered thirteen innocent citizens. According to Barak this would teach the world not to fool around with Israel. Barak was and is not prosecuted for premeditated murder and could achieve the position of the country’s prime minister.

Among the settlers in the occupied Palestinian territories are opportunists and extremely violent Israeli’s who aim to occupy East Jerusalem, the Gaza Strip and the West Bank. The Palestinians must be driven out of these territories by all means possible, including murder. The government of Israel supports the settlers in full while they lay there hands on Palestinian property and act out their violence on Palestinians.

The annexation of East Jerusalem by Ehud Olmert while he was the mayor of West-Jerusalem can according to the Fourth Geneva Convention be interpreted as a war crime. After the last elections in Israel Ehud Olmert’s Kadima party won the vote and he is now the Prime Minister of Israel.

Israeli policies are driven by the Zionist ideal of creating a Jewish state, including the Palestinian territories. Israel is aiming systematically at destroying the identity of the Palestinian people. The so called “conflict in the Middle East” between Palestinians and Israel does not exist. Zionist Israel is the problem.

Rogue state

Israel is the world’s sole remaining occupying colonial power. It systematically sabotages all international efforts to end the occupation. In its capacity of occupying power Israel violates numerous obligations emanating from Security Council Resolutions and the Geneva Conventions. It also breaches the provisions of the Universal Declaration of Human Rights.

The USA applies a doctrine and the US-administration labels selected countries as ‘Rogue states’. These countries possess weapons of mass destruction illegally, suppress large populations, torture, keep people in detention on a large scale and commit murder outside their national borders. Israel has adopted as a strategy the execution of land and water grabs, the destruction of Palestinian infrastructure (including in education and health), the carrying out of extraterritorial executions, torture, and collective punishments and keeping thousands of Palestinians imprisoned indefinitely without charge or prosecution. On the basis of the definition by the USA, Israel has ever since its establishment been a monumental Rogue state and a highly active member of the Axis of Evil.

Letter to Dutch ministers

In February Wijenberg wrote to the ministers Bot, van Ardenne-van der Hoeven and Nicolaï, ministers of Foreign Affairs, Development Co-operation and State Secretary of European Affairs respectively. He reminded them that according to article 90 of the Dutch Constitution “The government nurtures the development of the international order of law”. So many previous Dutch governments violated this article when it concerns the Middle East. With referral to the Advisory Opinion of the International Court of Justice of 9 July 2004 Wijenberg calls upon the Dutch ministers to show the world that they are serious about international law, justice and democracy. A copy of the letter was sent to the prime minister Balkenende and the minister of Justice Donner. In his view the United States and the European Union – including the Netherlands – have for too long condoned Israels disrespect for international law.

In its response the ministry of Foreign Affairs replies that the Dutch government is actively engaged in an ongoing dialogue with Israel. Wijenberg questions this policy. “”Since when do we politely ask notorious violaters of international law to stop their daily terrorisation of the Palestinian civilians, with assassinations in broad daylight and theft of property, houses, land and water? Why aren’t the harshest peaceful means used to fight this?”

Cal for sanctions

In the view of Wijenberg the European Union and the Netherlands have become an instrument of Israels foreign policy by ignoring its own core values values and respect for international law and human rights. Europe can play a key role in achieving lasting peace for Israel and its neighbours. If Israel refuses to show respect for international law, heavy sanctions against Israel should be installed.

Adri Nieuwhof is an independent consultant and human rights advocate from the Netherlands.

Endnotes

[1] The Jerusalem Post, Up Front weekend supplement (21 May 2004)

[2] NOVA (15 December 2005)

EINDE