ANALYSE VAN OUD-AMBASSADEUR DRS J.J. WIJENBERG
INTRODUCTIE
Beste Lezers,
Het is mij wederom een Eer, opnieuw een belangrijk stuk van oud ambassadeur en Palestina activist drs J. J. Wijenberg op mijn website te plaatsen.
SAMENVATTING:
In deze analyse wordt, vanuit het perspectief op het vraagstuk Israël, een
vergelijking gemaakt tussen de Grondwet, art. 90 en 94 (met in het verlengde
daarvan het internationaal recht) en de hedendaagse politieke realiteit. Omdat
alle parlementariërs en alle bewindspersonen de eed van trouw aan de
Grondwet hebben afgelegd, is de centrale vraag in hoeverre de Kamerleden
hun gelofte gestand toen.
Zie voor meer Informatie over drs Wijenberg
WIKIPEDIA
https://nl.wikipedia.org/wiki/ Jan_Wijenberg
OF
https://electronicintifada. net/content/former-dutch- ambassador-calls-sanctions-if- israel-refuses-comply- international-law/6034
[ZIE VOOR GEHELE TEKST BOVENSTAANDE LINK ONDER HET JAN
WIJENBERG STUK]
ZIE OVER OUD PREMIER VAN AGT
WIKIPEDIA
DRIES VAN AGT
https://nl.wikipedia.org/wiki/ Dries_van_Agt
ANALYSE VAN DRS J. J. WIJENBERG
DE NALATENSCHAP VAN DRIES VAN AGT
Jan Wijenberg
Den Haag
7 maart 2026
S a m e n v a t t I n g
Hieronder wordt, vanuit het perspectief op het vraagstuk Israël, een
vergelijking gemaakt tussen de Grondwet, art. 90 en 94 (met in het verlengde
daarvan het internationaal recht) en de hedendaagse politieke realiteit. Omdat
alle parlementariërs en alle bewindspersonen de eed van trouw aan de
Grondwet hebben afgelegd, is de centrale vraag in hoeverre de II de Kamerleden
hun gelofte gestand toen.
De Bijlage geeft een beknopt overzicht van de drie Advisory Opinions [AO] van
het Internationaal Gerechtshof [ICJ] over Israël – elk met de rechtskracht van
het Nederlands recht. Een vierde AO – antwoord op de vraag of Israël genocide
op de Palestijnen pleegt – is bij het ICJ, die dat ‘plausibel’ acht, in behandeling.
Niettegenstaande hun ambtseed schaart een overgroot deel van de II de Kamer
(78%) zich voornamelijk achter het Israëlische politiek-zionistisch – dus puur
fascistisch – bewind, 20% achter het internationaal recht en van één fractie –
50Plus met 2% – is het stemgedrag mij nog onbekend. 1
De Bijlage geeft een beknopt overzicht van de drie Advisory Opinions [AO] van
het Internationaal Gerechtshof [ICJ] over Israël – elk met de rechtskracht van
het Nederlands recht. Een vierde AO – antwoord op de vraag of Israël genocide
op de Palestijnen pleegt – is bij het ICJ, die dat ‘plausibel’ acht, in behandeling.
Het zal duidelijk zijn dat Palestina en de Palestijnen voor hun rechten van ons
Koninkrijk niets te verwachten hebben. De ambassadeur van Iran had gelijk. Hij
wees onlangs voor onze nationale TV op de aanwezigheid in Den Haag van het
Internationaal Gerechtshof en het Internationaal Strafhof. Dat schept, aldus de
ambassadeur, verwachtingen en verplichtingen.
Ons Koninkrijk moet zich voor dit constitutionele en internationaalrechtelijk
dieptepunt diep schamen.
Inleiding
De samenwerking van Dries en mij over het vraagstuk Israël beliep de periode van 2004 tot
eind 2023. Wij zochten een gemeenschappelijke kern, een motto. Dat lukte en bleek slijtvast:
Een rechtvaardige, dus duurzame vrede tussen Israël en Palestina,
geworteld in de Grondwet en het internationaal recht.
Het probleem Israël uit 1948 is anno 2026 nog steeds niet opgelost. Dat ligt voor de hand. Het
is van oorsprong een religieus conflict dat door Israël wereldwijd politiek is gemaakt. De
westerse wereld blijkt decennialang grotendeels niet in staat de werkelijkheid te ontrafelen om
daarop consequenties te treffen. De westerse meerderheid speelt het Israëlische spel mee, zij
het dat de recente fase in de Gaza Strook van de 80-jarige Israëlische genocide op Palestina en
de Palestijnen enige westerse landen heeft doen ontwaken.
Nederland droomt nog gezapig door. In ruime meerderheid ontbreekt het onze politieke klasse
aan respect voor de Grondwet en het internationaal recht.
1 Tegen de Grondwet: D’66, VVD, PVV, CDA, JA21, FvD, BBB, SGP, CU, Groep Markuszover en Lid Keijzer;
voor de Grondwet: GL/PvdA, Denk, PvdD, SP en VOLT; en 50Plus mij onbekend.
BLADZIJDE 2
De Grondwet, art. 90 en 94
Onlangs had de toenmalige demissionair premier Schoof een stelling: ‘Het vraagstuk Israël
heeft geen relatie met de Grondwet’. Dat is aangetoond onjuist. De MP schond daarmee, zoals
voor zijn aantreden al werd verwacht, zijn ambtseed op de Grondwet.
De Grondwet, art. 90:
De regering bevordert de ontwikkeling van de internationale rechtsorde.
Conform het geldend internationaal recht stemde de Rijksoverheid anno 1947, 1948 en 1949
steeds voor de Israëlische Toetredingsvoorwaarden van het VN-lidmaatschap. Anno 2026 is
deze internationaal geldende Nederlandse verplichting onterecht in parlementaire vergetelheid
geraakt; of beter: decennialang teloorgegaan.
Art. 94 zegt:
Bepalingen van verdragen en van besluiten van volkenrechtelijke organisaties, die naar haar
inhoud een ieder kunnen verbinden, hebben verbindende kracht nadat zij zijn bekendgemaakt.
Art. 94 zegt in feite dat deze bepalingen en besluiten automatisch tot het Nederlands recht
behoren.
Israëlische aansporingen slaagden om Hamas, Hezbollah en Iran op de EU-lijst van
terroristische organisaties te plaatsen, een nutteloze exercitie. De EU is een regionale
belangenorganisatie van staten; in de zin van grondwetsartikel 94 geen volkenrechtelijke
organisatie.
Het Internationaal Gerechtshof, de Advisory Opinions over en voor Israël, en over en
voor ons Koninkrijk
Het Internationaal Gerechtshof kwalificeert: het ICJ is een instelling die gerechtelijke
uitspraken met wereldwijde gevolgen doet. Het VN-Handvest (San Francisco, 24 oktober
1945) heeft het Hof in het leven geroepen en instellingen aangewezen die het ICJ kunnen
verzoeken om zich over bepaalde juridische vraagstukken uit te spreken. Daaronder zijn de
VN-Algemene Vergadering [AVVN] en de VN-lidstaten. De ICJ-analyses en -conclusies
nemen gebruikelijk de vorm van een Advisory Opinion [AO] aan, zonder uitzondering
gebaseerd op bestaand internationaal recht. Deze zijn dan ook deel van het internationaal
recht en, via grondwetsartikel 94, een integraal deel van het Nederlandse rechtsstelsel.
Door het VN-Handvest geautoriseerde instellingen hebben het ICJ viermaal gevraagd zich
over Israël uit te spreken. Advisory Opinions 2 leggen Israël en relevante andere VN-lidstaten,
waaronder ons Koninkrijk, verplichtingen op.
De eerste AO, 9 juli 2004
Legal Consequences of the Construction of a Wall in the Occupied Palestinian Territories
Ruim 60 jaar na Israëls VN-toelating in 1949 werd het Hof gevraagd zich over ‘de muur’ uit
te spreken. Het ICJ gaf toen ook ongevraagd oordelen over andere aspecten. De oordelen zijn
vernietigend voor het Israëlische regime.
Samenvattingen kunnen bij het ICJ worden opgevraagd.
BLZ 3
De tweede AO, 19 juli 2024, vrijwel precies 20 jaar later
Legal Consequences arising from the Policies and Practices of Israel in
the Occupied Palestinian Territory, including East Jerusalem.
De aanvullende strekking van deze AO is zelfs nog dwingender voor Israël en bepaalde
andere VN-lidstaten, waaronder het Koninkrijk.
De derde AO, 22 oktober 2025
Obligations of Israel in relation to the Presence and Activities of the United Nations,
other International organizations and Third States in and in relation to
the Occupied Palestinian Territory
Israël moet zijn verplichtingen onder het internationaal humanitair recht nakomen, de
immuniteiten van VN-organisaties respecteren en de plichten van de bezettende macht voor
voldoende water en voedsel, adequate gezondheidszorg, etc., ect. nakomen.
De verwachtbare vierde AO, datum: ?
De vraag – Is Israël schuldig aan genocide op Palestijnen in Gaza ? – wacht nog op een
antwoord. Ruim een jaar geleden verzochten Zuid-Afrika, Ierland en enige andere VN-
lidstaten het ICJ hierover uitspraak te doen. Het Hof achtte genocide ‘plausibel'. [Zou het met
die kwalificatie voor mij onverstandig zijn te speculeren over de inhoud en de strekking van
de uitspraak?] Het ICJ nam de vraag in onderzoek aan. Opzet moet bewezen worden,
onderzoek is tijdrovend. Maar die AO komt eraan, dat staat vast.
Voor Israël zijn de drie AO’s zonder meer van kracht. De uitspraak over Israëlische genocide
in Gaza – wat de inhoud ook moge zijn – zal eveneens volgens grondwetsartikel 94 in de
Nederlandse rechtsorde verbindende kracht hebben.
Netanyahu, de politiek-zionistische – dus fascistische – premier van Israël, bestrijdt voor hem
onwelgevallige berichtgeving voornamelijk online en vooral tegen de Chinese invloed van
Tik Tok op de Amerikaanse jeugd.
Het internationaal recht bevindt zich in een ander domein en laat zich de mond niet snoeren.
De ICJ-persberichten werden kortheidshalve samengevoegd, vertaald, op ons Koninkrijk
toegespitst en opgenomen in de
B i j l a g e
Steeds wanneer Nederlands Israëlbeleid afwijkt van deze ICJ-uitspraken – ik ken slechts lege
leuzen en abjecte afwijkingen – dan wordt de ambtseed op de Grondwet door parlementsleden
in meerderheid en door bewindspersonen structureel geschonden.
De aard van het conflict van Israël met Palestina
Slechts twee citaten wijzen al op de fascistische ontaarding bij het ontstaan van de Staat Israël
en het verval van het overgrote deel van zijn Joodse segment:
In een artikel van Hannah Ahrend, Albert Einstein en 23 rabbijnen in New York schreven zij
in The New York Times van 2 december 1948 onder andere:
Among the most disturbing political phenomena of our time is the emergence in the
newly created state of Israel of the "Freedom Party" (Tnuat Haherut), a political party
closely akin in its organization, methods, political philosophy and social appeal to the
BLADZIJDE 4
Nazi and Fascist parties. It was formed out of the membership and following of the
former Irgun Zvai Leumi, a terrorist, right-wing, chauvinist organization in Palestine.
Vele decennia later zei een belangrijke adviseur van de Israëlische regering het volgende:
“When 2.5 million [Palestinians] live in closed-off Gaza […] those people will become
even bigger animals than they are today, with the aid of an insane fundamentalist
islam. […]. so, if we want to remain alive, we will have to kill and kill and kill, all day,
every day. If we don’t kill, we will cease to exist. The only thing that concerns me is
how to insure that the [Jewish] boys and men who are going to have to do the killing
will be able to return home to their families and be normal human beings.”
Arnon Sofer, Professor of Geography, Haifa University.
(Up Front, the weekend supplement of The Jerusalem Post, May 21, 2004)
Talrijke uitspraken van hedendaagse “extreem rechtse” leiders, zoals ook Netanyahu, volgen
dit laatste thema. Eén begrip verklaart de teloorgang van Israël en zijn samenleving:
De interpretatie varieert nogal:
– van de Eufraat tot de Middellandse Zee;
– het Israëlische beleid – naast erkend Israël, ook Oost-Jeruzalem, het “district” Judea en
Samaria [de Palestijnse Westoever];
– de Gazastrook staat nauwelijks op de Israëlische prioritienlijst. De aanwezigheid van
veelal uit Israël en de Westoever verdreven Palestijnen vormen echter een hinderpaal.
De genocide, die Endlösung, voltrekt zich in alle openheid. De uiterst bekwame
reguliere Palestijnse politieke, sinds 2006 meerderheidspartij, Hamas is de prioritair
te bestrijden tegenstander.
Conclusie:
wat de Joden voor de Moffen waren, zijn de Palestijnen voor zo’n 80% van de Israëlische
Joden. Velen van de resterende 20% zien geen toekomst meer in “Het Beloofde Land” en
wijken uit voorzorg uit naar elders. De netto teruggang van de Joods/Israëlische bevolking in
2024 was 70.000 zielen.
Iran
De sjiitische ayatollahs zijn verwikkeld in een machtsstrijd met het soenitische Saoedische
koningshuis: wie heeft de leiding over de wereldomspannende moslimgemeenschap? Deze
strijd speelt zich voornamelijk af in de olierijke, voormalige zuidelijke Sovjetrepublieken.
Palestina en de Palestijnen worden terecht, maar helaas, voornamelijk door sjiitische landen
en stammen gesteund.
Gerenommeerde deskundigen in het internationaal recht zijn duidelijk en vrijwel unaniem:
Israël en de VS zijn de niet door Iran geprovoceerde agressors. 3 Op grond van het VN-
3 Een voortreffelijke, recente bijdrage is van Craig Mokhiber, Understanding the U.S.and Israel’s aggression in
Iran, March 1, 2026, Mondoweiss.
Craig Mokhiber is an international human rights lawyer and former senior United Nations Official. He left the
UN in October of 2023, penning a widely read letter that warned of genocide in Gaza, criticized the international
BLADZIJDE 5
Handvest schenden Israël en de VS het internationaal recht en heeft Iran alle recht om zich te
verdedigen.
‘Bibi’ – in Israël een geliefd koosnaampje voor de eigen oorlogsmisdadiger – Netanyahu had
en heeft Hamas als zijn directe opponent. Hij zocht jarengeleden daarnaast al naar een goede
internationaal relevante vijand. Zijn keus viel op Iran en zijn hetze richtte zich vooral op de
grotendeels verzonnen agressie tegen Israël en de zogenaamde Iraanse nucleaire ambities.
Het Internationaal Atoomenergie Agentschap [IAEA] controleert de Iraanse nucleaire
installaties. Hoewel de autoriteiten soms langs de grens van het toelaatbare scheren, werden
alleen toepassingen voor vreedzame doeleinden vastgesteld.
De Iraanse leiders zagen Israël als nucleair bewapende agressieve staat terecht als een
existentiële bedreiging.
Zeker, het brute regime van de ayatollahs wordt in het complexe Iran zowel gesteund als
verafschuwd. Dat is echter een binnenlands probleem. Buitenstaanders doen er verstandig aan
de oplossing aan de Iraniërs zelf over te laten.
Hamas en Fatah
Tijdens eerlijk gehouden algemene verkiezingen won Hamas in 2006 ten koste van Fatah met
een absolute meerderheid. De laatste organiseerde met Israël, de VS en enige Europese
landen een staatsgreep ten koste van Hamas. Deze kon zich alleen in Gaza handhaven. De aan
het pluche vastgeroeste president Mahmoud Abbas (Fatah) durft het, in de wetenschap dat
Fatah weer zou verliezen, tot de dag van vandaag niet aan om nieuwe verkiezingen uit te
schrijven.
Hamas heeft het recht op het dragen van regeringsverantwoordelijkheid. Deze legitieme
Palestijnse politieke partij is nog steeds de winnaar van de 20 jaar geleden gehouden
verkiezingen en kan ook internationaal erkend worden als de legitieme drager van die
regeringsautoriteit en -verantwoordelijkheid.
De Verenigde Naties en Israël
Israël hechtte zeer aan het lidmaatschap van de VN en onderhandelde in 1947, 1948 en
uiteindelijk in 1949 over zijn Toetredingsvoorwaarden. De belangrijkste en meest
problematische was de erkenning van de Arabische Staat, nu bekend als Palestina, en zijn
grenzen. Israël, en ons Koninkrijk, stemden voor. In de VN-wandelgangen liet de Israëlische
delegatie echter al weten dat dit niet de bedoeling was. Zo toonde het Israëlische politiek-
zionisme zijn ware aard: volstrekt onbetrouwbaar en gevaarlijk. Ook werd de kiem gelegd van
het moorddadige Israëlische conflict met Palestina en de Palestijnen, leidend tot de mondiaal
ultieme staatsrechtelijke misdaad van staten:
g e n o c i d e
“Unbridled impunity and the destruction of law is contagious. The genocide in
response and called for a new approach to Palestine and Israel based on equality, human rights and international
law.
BLADZIJDE 6
Gaza was ‘not an aberration or a lapse,’ but ‘the opening act.’ The genocide in
Gaza is simultaneously a mirror and a teller of the future.
—Sherene Seikaly
Journal of Palestine Studies,
Vol. 4, No. 4, Issue 216
Op basis van overvloedig bewijsmateriaal concludeerden meerdere humanitaire VN-
organisaties dan ook dat Israël genocide op de Palestijnen pleegt. Zeer waarschijnlijk zal het
Internationaal Gerechtshof zich daar binnen afzienbare tijd bij voegen.
De VN-Veiligheidsraad [VNVR] heeft talloze malen ontwerpresoluties behandeld om Israël
ontslag van het VN-lidmaatschap te verlenen. Evenzovele talloze malen werden
ontwerpresoluties ingediend om Palestina het volledige VN-lidmaatschap te verlenen. De
laatste tijd was er nog slechts één lidstaat die beide noodzakelijke voorstellen met zijn veto
dwarsboomde: de VS – waar het VN-Handvest op verzoek van de Verenigde Naties wordt
bewaard.
Als in de VN-Algemene Vergadering [AVVN], met 199 lidstaten, over Israël gestemd moet
worden, liggen de VS, Israël, een drietal grotere landen en zo’n acht minilandjes in de Grote
Oceaan dwars.
De Palestijnse VN-delegatie kan de AVVN vragen het Israëlische lidmaatschap voor de
gehele familie van VN-organisaties op te schorten. De basis is het VN-Handvest. Deze zware
kaart kan politiek gezien maar éénmaal worden getrokken. Ik vermoed dat Palestina daar tot
het juiste moment zuinig mee is.
Er is geen reden te veronderstellen dat deze resolutie zal worden verworpen.
Antisemitisme
Een belangrijke vooruitgeschoven tentakel van het Israëlische politiek-zionistische regime is
het Centrum Informatie en Documentatie Israël. 4 Soms zoeken enige Nederlandse media
Ronnie (koosnaampje) Naftaniel, de grondlegger en langdurige directeur van het CIDI, voor
duiding over Israël op.
Naftaniel, huisvriend van de heer en mevrouw Zegerius-Yesilguz, was de eer gegund Dilan –
de toenmalig minister van Justitie en Veiligheid – een lezing te doen verzorgen. Het
onderwerp: ‘de verschrikkelijke toename van het Nederlandse antisemitisme’.
Femke Halsema, de huidige burgemeester van Amsterdam, was als GroenLinks partijleider al
bezorgd over wat de Joodse gemeenschap door 'het gevaarlijk toenemend antisemitisme’ zou
worden aangedaan. Als burgemeester zette zij die campagne onverminderd voort. Zij liet
supporters van Maccabi Tel Aviv FC op 6, 7 en 8 november 2024 in Amsterdam toe, wat tot
gevaarlijke situaties leidde. Zij had de uitspraken over Israël van het Internationaal
Gerechtshof als leidraad en maatstad genegeerd.
De vraag is of mevrouw Halsema wel de burgemeester van alle Amsterdammers wil –
wellicht wilde – zijn.
4 Terecht wordt deze naam wel verward met de interpretatie “Centrum Indoctrinatie en Desinformatie Israël”.
BLADZIJDE 7
Overigens, de conclusie – het ernstig toenemend antisemitisme – deel ik. De Palestijnen zijn
een Semitisch broedervolk van de Joden. De haat tegen de Palestijnen van een overgrote
meerderheid van Israëlische en Nederlandse Joden, alsmede hun niet-Joodse meelopers, is
letterlijk dodelijk antisemitisch.
La Laïcité
Ik ben voorstander geworden van het Franse beginsel van ‘la Laicité‘ – de strikte scheiding
tussen kerk en staat. Alle Nederlandse grondwettelijke rechten schrijven in verschillende
formuleringen steeds één beperking voor:
Het merendeel van de parlementsleden en bewindspersonen zijn, als het over Israël gaat,
nationale draaideur politici. De Grondwet zal hen worst wezen. Zij overtreden niet eens ‘de
wet’. Zij schenden de Grondwet !
Is dat voorbeeldig en navolgbaar gedrag voor de mondige Nederlandse kiezers?
Politieke struisvogels
De drie onderhandelingspartners van het huidige minderheidskabinet achtten het binnenlands-
politieke achterstallig onderhoud zo groot en urgent, dat buitenlandse problemen ‘even’ op de
achtergrond werden geparkeerd. Als je even wegkijkt van de rest van de wereld, bemoeit deze
zich wel met Nederland.
De Israël-passage in het ontwerp-regeringsbeleid negeert de Grondwet, art. 94, en voor Israël.
Ons Koninkrijk negeert dus het internationaal recht. Zonder aarzeling leggen de beoogde
kabinetsleden toch de eed van trouw aan de Grondwet ten overstaan van Zijne Majesteit af.
De nieuw aangetreden minderheidsregering heeft de prioritaire plicht om de Israël-passage in
het regeringsprogramma te herformuleren. Die moet onmiddellijk afgestemd worden op de
Grondwet en het vigerend internationaal recht. Zie de Bijlage.
Vier Nederlandse politieke leiders, en één uitzondering
De verleiding is groot om – waar het Israël betreft – nu het grondwettelijke gehalte van
Tweede Kamerleden te toetsen. Ons beperken tot de drie partijleiders van het huidige
minderheid ’bewind’ lijkt al een ruim beeld op te leveren.
Ik maak echter één uitzonderring: Gidi (koosnaampje) Markuszower. Hij was, en misschien
is, de voorzitter van de Nederlandse tak van Likoed, de partij van Bibi (koosnaampje)
Netanyahu, een van twee Israëliërs waartegen het Internationaal Strafhof in Scheveningen een
arrestatiebevel heeft uitgevaardigd. De combinatie van aanhanger van Likoed met de
ambtseed op de Nederlandse Grondwet, art. 94, is onverenigbaar.
Een serieus parlement tolereert een dergelijke figuur in hun midden niet.
Democraten ‘66
Rob Jetten koos in het recente verleden steeds voor de rechten van de Palestijnen. Tot
verontwaardiging van veel van zijn partijleden, koos hij voor het zwabberende CDA en het
ronduit pro-Israël beleid van de huidige VVD.
BLADZIJDE 8
Het Christen-Democratisch Appèl
Het gaat mij niet aan wat Henri Bontenbal aan de eettafel zijn gezin voorleest. Wel ben ik
geïnteresseerd of hij ter beoordeling van Israël in zijn werk de Grondwet, art. 94. en in
verlengde daarvan de drie Advisory Opinions van het Internationaal Gerechtshof respecteert.
Henri heeft een aantal voorwaarden opgesteld waaraan Palestina moet voldoen om door het
Koninkrijk erkend te worden. ‘Bibi’ Netanyahu – met een arrestatiebevel van het
Internationaal Strafhof op zak – heeft er alles aan gedaan om te voorkomen dat Palestina
erkend zal worden. Met zo’n lijstje zal ‘Bibi’ ongetwijfeld tevreden zijn. Hoe meer obstakels
voor Palestina, des te beter voor fascistisch Israël.
Astrid Essed
To: me, and 2 others · Fri, Mar 20 at 1:26 PM
Message Body
De Nalatenschap van Dries van Agt
Jan Wijenberg
Den Haag
7 maart 2026
S a m e n v a t t I n g
Hieronder wordt, vanuit het perspectief op het vraagstuk Israël, een
vergelijking gemaakt tussen de Grondwet, art. 90 en 94 (met in het verlengde
daarvan het internationaal recht) en de hedendaagse politieke realiteit. Omdat
alle parlementariërs en alle bewindspersonen de eed van trouw aan de
Grondwet hebben afgelegd, is de centrale vraag in hoeverre de II de Kamerleden
hun gelofte gestand toen.
De Bijlage geeft een beknopt overzicht van de drie Advisory Opinions [AO] van
het Internationaal Gerechtshof [ICJ] over Israël – elk met de rechtskracht van
het Nederlands recht. Een vierde AO – antwoord op de vraag of Israël genocide
op de Palestijnen pleegt – is bij het ICJ, die dat ‘plausibel’ acht, in behandeling.
Niettegenstaande hun ambtseed schaart een overgroot deel van de II de Kamer
(78%) zich voornamelijk achter het Israëlische politiek-zionistisch – dus puur
fascistisch – bewind, 20% achter het internationaal recht en van één fractie –
50Plus met 2% – is het stemgedrag mij nog onbekend. 1
De Bijlage geeft een beknopt overzicht van de drie Advisory Opinions [AO] van
het Internationaal Gerechtshof [ICJ] over Israël – elk met de rechtskracht van
het Nederlands recht. Een vierde AO – antwoord op de vraag of Israël genocide
op de Palestijnen pleegt – is bij het ICJ, die dat ‘plausibel’ acht, in behandeling.
Het zal duidelijk zijn dat Palestina en de Palestijnen voor hun rechten van ons
Koninkrijk niets te verwachten hebben. De ambassadeur van Iran had gelijk. Hij
wees onlangs voor onze nationale TV op de aanwezigheid in Den Haag van het
Internationaal Gerechtshof en het Internationaal Strafhof. Dat schept, aldus de
ambassadeur, verwachtingen en verplichtingen.
Ons Koninkrijk moet zich voor dit constitutionele en internationaalrechtelijk
dieptepunt diep schamen.
Inleiding
De samenwerking van Dries en mij over het vraagstuk Israël beliep de periode van 2004 tot
eind 2023. Wij zochten een gemeenschappelijke kern, een motto. Dat lukte en bleek slijtvast:
Een rechtvaardige, dus duurzame vrede tussen Israël en Palestina,
geworteld in de Grondwet en het internationaal recht.
Het probleem Israël uit 1948 is anno 2026 nog steeds niet opgelost. Dat ligt voor de hand. Het
is van oorsprong een religieus conflict dat door Israël wereldwijd politiek is gemaakt. De
westerse wereld blijkt decennialang grotendeels niet in staat de werkelijkheid te ontrafelen om
daarop consequenties te treffen. De westerse meerderheid speelt het Israëlische spel mee, zij
het dat de recente fase in de Gaza Strook van de 80-jarige Israëlische genocide op Palestina en
de Palestijnen enige westerse landen heeft doen ontwaken.
Nederland droomt nog gezapig door. In ruime meerderheid ontbreekt het onze politieke klasse
aan respect voor de Grondwet en het internationaal recht.
1 Tegen de Grondwet: D’66, VVD, PVV, CDA, JA21, FvD, BBB, SGP, CU, Groep Markuszover en Lid Keijzer;
voor de Grondwet: GL/PvdA, Denk, PvdD, SP en VOLT; en 50Plus mij onbekend.
BLADZIJDE 2
De Grondwet, art. 90 en 94
Onlangs had de toenmalige demissionair premier Schoof een stelling: ‘Het vraagstuk Israël
heeft geen relatie met de Grondwet’. Dat is aangetoond onjuist. De MP schond daarmee, zoals
voor zijn aantreden al werd verwacht, zijn ambtseed op de Grondwet.
De Grondwet, art. 90:
De regering bevordert de ontwikkeling van de internationale rechtsorde.
Conform het geldend internationaal recht stemde de Rijksoverheid anno 1947, 1948 en 1949
steeds voor de Israëlische Toetredingsvoorwaarden van het VN-lidmaatschap. Anno 2026 is
deze internationaal geldende Nederlandse verplichting onterecht in parlementaire vergetelheid
geraakt; of beter: decennialang teloorgegaan.
Art. 94 zegt:
Bepalingen van verdragen en van besluiten van volkenrechtelijke organisaties, die naar haar
inhoud een ieder kunnen verbinden, hebben verbindende kracht nadat zij zijn bekendgemaakt.
Art. 94 zegt in feite dat deze bepalingen en besluiten automatisch tot het Nederlands recht
behoren.
Israëlische aansporingen slaagden om Hamas, Hezbollah en Iran op de EU-lijst van
terroristische organisaties te plaatsen, een nutteloze exercitie. De EU is een regionale
belangenorganisatie van staten; in de zin van grondwetsartikel 94 geen volkenrechtelijke
organisatie.
Het Internationaal Gerechtshof, de Advisory Opinions over en voor Israël, en over en
voor ons Koninkrijk
Het Internationaal Gerechtshof kwalificeert: het ICJ is een instelling die gerechtelijke
uitspraken met wereldwijde gevolgen doet. Het VN-Handvest (San Francisco, 24 oktober
1945) heeft het Hof in het leven geroepen en instellingen aangewezen die het ICJ kunnen
verzoeken om zich over bepaalde juridische vraagstukken uit te spreken. Daaronder zijn de
VN-Algemene Vergadering [AVVN] en de VN-lidstaten. De ICJ-analyses en -conclusies
nemen gebruikelijk de vorm van een Advisory Opinion [AO] aan, zonder uitzondering
gebaseerd op bestaand internationaal recht. Deze zijn dan ook deel van het internationaal
recht en, via grondwetsartikel 94, een integraal deel van het Nederlandse rechtsstelsel.
Door het VN-Handvest geautoriseerde instellingen hebben het ICJ viermaal gevraagd zich
over Israël uit te spreken. Advisory Opinions 2 leggen Israël en relevante andere VN-lidstaten,
waaronder ons Koninkrijk, verplichtingen op.
De eerste AO, 9 juli 2004
Legal Consequences of the Construction of a Wall in the Occupied Palestinian Territories
Ruim 60 jaar na Israëls VN-toelating in 1949 werd het Hof gevraagd zich over ‘de muur’ uit
te spreken. Het ICJ gaf toen ook ongevraagd oordelen over andere aspecten. De oordelen zijn
vernietigend voor het Israëlische regime.
Samenvattingen kunnen bij het ICJ worden opgevraagd.
BLZ 3
De tweede AO, 19 juli 2024, vrijwel precies 20 jaar later
Legal Consequences arising from the Policies and Practices of Israel in
the Occupied Palestinian Territory, including East Jerusalem.
De aanvullende strekking van deze AO is zelfs nog dwingender voor Israël en bepaalde
andere VN-lidstaten, waaronder het Koninkrijk.
De derde AO, 22 oktober 2025
Obligations of Israel in relation to the Presence and Activities of the United Nations,
other International organizations and Third States in and in relation to
the Occupied Palestinian Territory
Israël moet zijn verplichtingen onder het internationaal humanitair recht nakomen, de
immuniteiten van VN-organisaties respecteren en de plichten van de bezettende macht voor
voldoende water en voedsel, adequate gezondheidszorg, etc., ect. nakomen.
De verwachtbare vierde AO, datum: ?
De vraag – Is Israël schuldig aan genocide op Palestijnen in Gaza ? – wacht nog op een
antwoord. Ruim een jaar geleden verzochten Zuid-Afrika, Ierland en enige andere VN-
lidstaten het ICJ hierover uitspraak te doen. Het Hof achtte genocide ‘plausibel'. [Zou het met
die kwalificatie voor mij onverstandig zijn te speculeren over de inhoud en de strekking van
de uitspraak?] Het ICJ nam de vraag in onderzoek aan. Opzet moet bewezen worden,
onderzoek is tijdrovend. Maar die AO komt eraan, dat staat vast.
Voor Israël zijn de drie AO’s zonder meer van kracht. De uitspraak over Israëlische genocide
in Gaza – wat de inhoud ook moge zijn – zal eveneens volgens grondwetsartikel 94 in de
Nederlandse rechtsorde verbindende kracht hebben.
Netanyahu, de politiek-zionistische – dus fascistische – premier van Israël, bestrijdt voor hem
onwelgevallige berichtgeving voornamelijk online en vooral tegen de Chinese invloed van
Tik Tok op de Amerikaanse jeugd.
Het internationaal recht bevindt zich in een ander domein en laat zich de mond niet snoeren.
De ICJ-persberichten werden kortheidshalve samengevoegd, vertaald, op ons Koninkrijk
toegespitst en opgenomen in de
B i j l a g e
Steeds wanneer Nederlands Israëlbeleid afwijkt van deze ICJ-uitspraken – ik ken slechts lege
leuzen en abjecte afwijkingen – dan wordt de ambtseed op de Grondwet door parlementsleden
in meerderheid en door bewindspersonen structureel geschonden.
De aard van het conflict van Israël met Palestina
Slechts twee citaten wijzen al op de fascistische ontaarding bij het ontstaan van de Staat Israël
en het verval van het overgrote deel van zijn Joodse segment:
In een artikel van Hannah Ahrend, Albert Einstein en 23 rabbijnen in New York schreven zij
in The New York Times van 2 december 1948 onder andere:
Among the most disturbing political phenomena of our time is the emergence in the
newly created state of Israel of the "Freedom Party" (Tnuat Haherut), a political party
closely akin in its organization, methods, political philosophy and social appeal to the
BLADZIJDE 4
Nazi and Fascist parties. It was formed out of the membership and following of the
former Irgun Zvai Leumi, a terrorist, right-wing, chauvinist organization in Palestine.
Vele decennia later zei een belangrijke adviseur van de Israëlische regering het volgende:
“When 2.5 million [Palestinians] live in closed-off Gaza […] those people will become
even bigger animals than they are today, with the aid of an insane fundamentalist
islam. […]. so, if we want to remain alive, we will have to kill and kill and kill, all day,
every day. If we don’t kill, we will cease to exist. The only thing that concerns me is
how to insure that the [Jewish] boys and men who are going to have to do the killing
will be able to return home to their families and be normal human beings.”
Arnon Sofer, Professor of Geography, Haifa University.
(Up Front, the weekend supplement of The Jerusalem Post, May 21, 2004)
Talrijke uitspraken van hedendaagse “extreem rechtse” leiders, zoals ook Netanyahu, volgen
dit laatste thema. Eén begrip verklaart de teloorgang van Israël en zijn samenleving:
De interpretatie varieert nogal:
– van de Eufraat tot de Middellandse Zee;
– het Israëlische beleid – naast erkend Israël, ook Oost-Jeruzalem, het “district” Judea en
Samaria [de Palestijnse Westoever];
– de Gazastrook staat nauwelijks op de Israëlische prioritienlijst. De aanwezigheid van
veelal uit Israël en de Westoever verdreven Palestijnen vormen echter een hinderpaal.
De genocide, die Endlösung, voltrekt zich in alle openheid. De uiterst bekwame
reguliere Palestijnse politieke, sinds 2006 meerderheidspartij, Hamas is de prioritair
te bestrijden tegenstander.
Conclusie:
wat de Joden voor de Moffen waren, zijn de Palestijnen voor zo’n 80% van de Israëlische
Joden. Velen van de resterende 20% zien geen toekomst meer in “Het Beloofde Land” en
wijken uit voorzorg uit naar elders. De netto teruggang van de Joods/Israëlische bevolking in
2024 was 70.000 zielen.
Iran
De sjiitische ayatollahs zijn verwikkeld in een machtsstrijd met het soenitische Saoedische
koningshuis: wie heeft de leiding over de wereldomspannende moslimgemeenschap? Deze
strijd speelt zich voornamelijk af in de olierijke, voormalige zuidelijke Sovjetrepublieken.
Palestina en de Palestijnen worden terecht, maar helaas, voornamelijk door sjiitische landen
en stammen gesteund.
Gerenommeerde deskundigen in het internationaal recht zijn duidelijk en vrijwel unaniem:
Israël en de VS zijn de niet door Iran geprovoceerde agressors. 3 Op grond van het VN-
3 Een voortreffelijke, recente bijdrage is van Craig Mokhiber, Understanding the U.S.and Israel’s aggression in
Iran, March 1, 2026, Mondoweiss.
Craig Mokhiber is an international human rights lawyer and former senior United Nations Official. He left the
UN in October of 2023, penning a widely read letter that warned of genocide in Gaza, criticized the international
BLADZIJDE 5
Handvest schenden Israël en de VS het internationaal recht en heeft Iran alle recht om zich te
verdedigen.
‘Bibi’ – in Israël een geliefd koosnaampje voor de eigen oorlogsmisdadiger – Netanyahu had
en heeft Hamas als zijn directe opponent. Hij zocht jarengeleden daarnaast al naar een goede
internationaal relevante vijand. Zijn keus viel op Iran en zijn hetze richtte zich vooral op de
grotendeels verzonnen agressie tegen Israël en de zogenaamde Iraanse nucleaire ambities.
Het Internationaal Atoomenergie Agentschap [IAEA] controleert de Iraanse nucleaire
installaties. Hoewel de autoriteiten soms langs de grens van het toelaatbare scheren, werden
alleen toepassingen voor vreedzame doeleinden vastgesteld.
De Iraanse leiders zagen Israël als nucleair bewapende agressieve staat terecht als een
existentiële bedreiging.
Zeker, het brute regime van de ayatollahs wordt in het complexe Iran zowel gesteund als
verafschuwd. Dat is echter een binnenlands probleem. Buitenstaanders doen er verstandig aan
de oplossing aan de Iraniërs zelf over te laten.
Hamas en Fatah
Tijdens eerlijk gehouden algemene verkiezingen won Hamas in 2006 ten koste van Fatah met
een absolute meerderheid. De laatste organiseerde met Israël, de VS en enige Europese
landen een staatsgreep ten koste van Hamas. Deze kon zich alleen in Gaza handhaven. De aan
het pluche vastgeroeste president Mahmoud Abbas (Fatah) durft het, in de wetenschap dat
Fatah weer zou verliezen, tot de dag van vandaag niet aan om nieuwe verkiezingen uit te
schrijven.
Hamas heeft het recht op het dragen van regeringsverantwoordelijkheid. Deze legitieme
Palestijnse politieke partij is nog steeds de winnaar van de 20 jaar geleden gehouden
verkiezingen en kan ook internationaal erkend worden als de legitieme drager van die
regeringsautoriteit en -verantwoordelijkheid.
De Verenigde Naties en Israël
Israël hechtte zeer aan het lidmaatschap van de VN en onderhandelde in 1947, 1948 en
uiteindelijk in 1949 over zijn Toetredingsvoorwaarden. De belangrijkste en meest
problematische was de erkenning van de Arabische Staat, nu bekend als Palestina, en zijn
grenzen. Israël, en ons Koninkrijk, stemden voor. In de VN-wandelgangen liet de Israëlische
delegatie echter al weten dat dit niet de bedoeling was. Zo toonde het Israëlische politiek-
zionisme zijn ware aard: volstrekt onbetrouwbaar en gevaarlijk. Ook werd de kiem gelegd van
het moorddadige Israëlische conflict met Palestina en de Palestijnen, leidend tot de mondiaal
ultieme staatsrechtelijke misdaad van staten:
g e n o c i d e
“Unbridled impunity and the destruction of law is contagious. The genocide in
response and called for a new approach to Palestine and Israel based on equality, human rights and international
law.
BLADZIJDE 6
Gaza was ‘not an aberration or a lapse,’ but ‘the opening act.’ The genocide in
Gaza is simultaneously a mirror and a teller of the future.
—Sherene Seikaly
Journal of Palestine Studies,
Vol. 4, No. 4, Issue 216
Op basis van overvloedig bewijsmateriaal concludeerden meerdere humanitaire VN-
organisaties dan ook dat Israël genocide op de Palestijnen pleegt. Zeer waarschijnlijk zal het
Internationaal Gerechtshof zich daar binnen afzienbare tijd bij voegen.
De VN-Veiligheidsraad [VNVR] heeft talloze malen ontwerpresoluties behandeld om Israël
ontslag van het VN-lidmaatschap te verlenen. Evenzovele talloze malen werden
ontwerpresoluties ingediend om Palestina het volledige VN-lidmaatschap te verlenen. De
laatste tijd was er nog slechts één lidstaat die beide noodzakelijke voorstellen met zijn veto
dwarsboomde: de VS – waar het VN-Handvest op verzoek van de Verenigde Naties wordt
bewaard.
Als in de VN-Algemene Vergadering [AVVN], met 199 lidstaten, over Israël gestemd moet
worden, liggen de VS, Israël, een drietal grotere landen en zo’n acht minilandjes in de Grote
Oceaan dwars.
De Palestijnse VN-delegatie kan de AVVN vragen het Israëlische lidmaatschap voor de
gehele familie van VN-organisaties op te schorten. De basis is het VN-Handvest. Deze zware
kaart kan politiek gezien maar éénmaal worden getrokken. Ik vermoed dat Palestina daar tot
het juiste moment zuinig mee is.
Er is geen reden te veronderstellen dat deze resolutie zal worden verworpen.
Antisemitisme
Een belangrijke vooruitgeschoven tentakel van het Israëlische politiek-zionistische regime is
het Centrum Informatie en Documentatie Israël. 4 Soms zoeken enige Nederlandse media
Ronnie (koosnaampje) Naftaniel, de grondlegger en langdurige directeur van het CIDI, voor
duiding over Israël op.
Naftaniel, huisvriend van de heer en mevrouw Zegerius-Yesilguz, was de eer gegund Dilan –
de toenmalig minister van Justitie en Veiligheid – een lezing te doen verzorgen. Het
onderwerp: ‘de verschrikkelijke toename van het Nederlandse antisemitisme’.
Femke Halsema, de huidige burgemeester van Amsterdam, was als GroenLinks partijleider al
bezorgd over wat de Joodse gemeenschap door 'het gevaarlijk toenemend antisemitisme’ zou
worden aangedaan. Als burgemeester zette zij die campagne onverminderd voort. Zij liet
supporters van Maccabi Tel Aviv FC op 6, 7 en 8 november 2024 in Amsterdam toe, wat tot
gevaarlijke situaties leidde. Zij had de uitspraken over Israël van het Internationaal
Gerechtshof als leidraad en maatstad genegeerd.
De vraag is of mevrouw Halsema wel de burgemeester van alle Amsterdammers wil –
wellicht wilde – zijn.
4 Terecht wordt deze naam wel verward met de interpretatie “Centrum Indoctrinatie en Desinformatie Israël”.
BLADZIJDE 7
Overigens, de conclusie – het ernstig toenemend antisemitisme – deel ik. De Palestijnen zijn
een Semitisch broedervolk van de Joden. De haat tegen de Palestijnen van een overgrote
meerderheid van Israëlische en Nederlandse Joden, alsmede hun niet-Joodse meelopers, is
letterlijk dodelijk antisemitisch.
La Laïcité
Ik ben voorstander geworden van het Franse beginsel van ‘la Laicité‘ – de strikte scheiding
tussen kerk en staat. Alle Nederlandse grondwettelijke rechten schrijven in verschillende
formuleringen steeds één beperking voor:
Het merendeel van de parlementsleden en bewindspersonen zijn, als het over Israël gaat,
nationale draaideur politici. De Grondwet zal hen worst wezen. Zij overtreden niet eens ‘de
wet’. Zij schenden de Grondwet !
Is dat voorbeeldig en navolgbaar gedrag voor de mondige Nederlandse kiezers?
Politieke struisvogels
De drie onderhandelingspartners van het huidige minderheidskabinet achtten het binnenlands-
politieke achterstallig onderhoud zo groot en urgent, dat buitenlandse problemen ‘even’ op de
achtergrond werden geparkeerd. Als je even wegkijkt van de rest van de wereld, bemoeit deze
zich wel met Nederland.
De Israël-passage in het ontwerp-regeringsbeleid negeert de Grondwet, art. 94, en voor Israël.
Ons Koninkrijk negeert dus het internationaal recht. Zonder aarzeling leggen de beoogde
kabinetsleden toch de eed van trouw aan de Grondwet ten overstaan van Zijne Majesteit af.
De nieuw aangetreden minderheidsregering heeft de prioritaire plicht om de Israël-passage in
het regeringsprogramma te herformuleren. Die moet onmiddellijk afgestemd worden op de
Grondwet en het vigerend internationaal recht. Zie de Bijlage.
Vier Nederlandse politieke leiders, en één uitzondering
De verleiding is groot om – waar het Israël betreft – nu het grondwettelijke gehalte van
Tweede Kamerleden te toetsen. Ons beperken tot de drie partijleiders van het huidige
minderheid ’bewind’ lijkt al een ruim beeld op te leveren.
Ik maak echter één uitzonderring: Gidi (koosnaampje) Markuszower. Hij was, en misschien
is, de voorzitter van de Nederlandse tak van Likoed, de partij van Bibi (koosnaampje)
Netanyahu, een van twee Israëliërs waartegen het Internationaal Strafhof in Scheveningen een
arrestatiebevel heeft uitgevaardigd. De combinatie van aanhanger van Likoed met de
ambtseed op de Nederlandse Grondwet, art. 94, is onverenigbaar.
Een serieus parlement tolereert een dergelijke figuur in hun midden niet.
Democraten ‘66
Rob Jetten koos in het recente verleden steeds voor de rechten van de Palestijnen. Tot
verontwaardiging van veel van zijn partijleden, koos hij voor het zwabberende CDA en het
ronduit pro-Israël beleid van de huidige VVD.
BLADZIJDE 8
Het Christen-Democratisch Appèl
Het gaat mij niet aan wat Henri Bontenbal aan de eettafel zijn gezin voorleest. Wel ben ik
geïnteresseerd of hij ter beoordeling van Israël in zijn werk de Grondwet, art. 94. en in
verlengde daarvan de drie Advisory Opinions van het Internationaal Gerechtshof respecteert.
Henri heeft een aantal voorwaarden opgesteld waaraan Palestina moet voldoen om door het
Koninkrijk erkend te worden. ‘Bibi’ Netanyahu – met een arrestatiebevel van het
Internationaal Strafhof op zak – heeft er alles aan gedaan om te voorkomen dat Palestina
erkend zal worden. Met zo’n lijstje zal ‘Bibi’ ongetwijfeld tevreden zijn. Hoe meer obstakels
voor Palestina, des te beter voor fascistisch Israël.
Bontenbals lijstje zou, integendeel, een uitwerking moeten zijn van die drie AO’s en moeten
anticiperen op de vierde: ‘pleegt Israël genocide’. Zie de Bijlage.
De CDA-minister van Buitenlandse Zaken, Tom Berendsen, wordt onmiddellijk geplaagd
door iIngewikkelde vraagstukken. Dat er begrip zou zijn voor de Israëlische en Amerikaanse
aanslag op Iran is in strijd met art. 90 en 94 van de Grondwet. Zie de Bijlage.
Het wordt tijd dat Bontenbal en Berendsen hun constitutionele prioriteiten op orde krijgen.
De Volkspartij voor Vrijheid en Democratie
Dilan Zegerius-Yesilguz heeft haar politieke evenwicht zoekgemaakt, of het heeft mogelijk
nooit bestaan. Zij trok mijn aandacht via een vraag van het Nederlands Dagblad: ”Bent u voor
of tegen Israël?” “Natuurlijk ben ik voor Israël. Ik ben met een Jood getrouwd.”, zei zij, [of
woorden van gelijke strekking.]
Ik ga niet over de partnerkeus van anderen, maar heb wel een mening over haar politiek
idioom. Het heeft geen enkel raakvlak met de Grondwet, laat staan met art. 94. Het respect
voor het internationaal recht is voor haar une quantité négligeable.
Mijn weloverwogen oordeel over de aanstelling van Dilan Yesilguz nota bene als minister
van Defensie: voorlopig Jettens grootste constitutionele en politieke blunder van formaat. Zij
zal alles dwarsbomen dat tot vrede tussen Israël en Palestina zou kunnen leiden.
Het motto van Dries van Agt
Een rechtvaardige, dus duurzame vrede tussen Israël en Palestina,
geworteld in de Grondwet en het internationaal recht
is bij haar een fata morgana, een luchtspiegeling.
Brekelmans moet urgent een cursus internationaal recht volgen, te beginnen met de Bijlage.
Conclusies
Israël en de VS vielen op 28 februari 2026 Iran aan. Een paar dagen later is politiek Den Haag
nog steeds in onnodige opperste verwarring. Ineens staat het debat over de relevantie van ‘het
internationaal recht’ hoog op de politieke agenda. Zie de Bijlage. Dat lijkt goed nieuws. Maar
de huidige coalitie is verdeeld:
– D’66 weet het niet meer;
– de splinternieuwe CDA-minister van Buitenlandse Zaken, Tom Berendsen, evenmin;
BLADZIJDE 9
Ruben Brekelmans, sinds 10 februari 2026 VVD-fractievoorzitter, vond het
internationaal recht dezer dagen aan tafel bij Eva Jinek belangrijk, maar de dagelijkse
internationaal-politieke werkelijkheid van groter belang. Op 31 maart 2021 legde
Brekelmans ten overstaan van de II de Kamervoorzitter de eed op de Grondwet – en dus
ook op art. 94 – af. Omdat het over Israël en de VS gaat, werd het internationaal recht
door Ruben gemakshalve bij het grof vuil gezet, anno 2026 het VVD-normaal.
Deze plaats komt mij als de juiste voor om de preambule van het VN-Handvest in de
herinnering van de coalitiepartners terug te roepen:
Wij, de volken van de Verenigde Naties,
vastbesloten
komende geslachten te behoeden voor de gesel van de oorlog, die tweemaal in
ons leven onnoemelijk leed over de mensheid heeft gebracht, en opnieuw ons
vertrouwen te bevestigen in de fundamentele rechten van de mens, in de
waardigheid en de waarde van de menselijke persoon, in gelijke rechten voor
mannen en vrouwen, alsmede voor grote en kleine naties, en
omstandigheden te scheppen waaronder gerechtigheid, alsmede eerbied voor
de uit verdragen en andere bronnen van internationaal recht voortvloeiende
verplichtingen kunnen worden gehandhaafd, en sociale vooruitgang en hogere
levensstandaarden in groter vrijheid te bevorderen,
en te dien einde
verdraagzaamheid te betrachten en in vrede met elkander te leven als goede
naburen, en onze krachten te bundelen ter handhaving van de internationale
vrede en veiligheid, en door het aanvaarden van beginselen en het invoeren
van methodes te verzekeren, dat wapengeweld niet zal worden gebruikt
behalve in het algemeen belang, en gebruik te maken van internationale
instellingen voor de bevordering van de economische en sociale vooruitgang
van alle volken, hebben besloten onze inspanningen te verenigen om deze
doeleinden te verwezenlijken.
Dienovereenkomstig hebben onze onderscheiden regeringen, door
tussenkomst van hun in de stad San Francisco bijeengekomen
vertegenwoordigers, die hun volmachten hebben overgelegd, welke in goede
orde zijn bevonden, overeenstemming bereikt over dit Handvest van de
Verenigde Naties en richten zij hierbij een internationale organisatie op, die de
naam zal dragen van
de Verenigde Naties.
Niet voor niets is de Israël-koers van Jetten ook in zijn Partij omstreden. Zijn beleid vergt
herijking. Grondwetsartikel 94 wijst de weg naar het Internationaal Gerechtshof en zijn
Advisory Opinions over Israël.
Bontenbal heeft zijn plicht tot het handhaven van onze staatsrechtelijke orde nog steeds niet
op orde en zijn minister van Buitenlandse Zaken evenmin.
Yesilguz en Brekelmans zijn constitutioneel onbetrouwbaar en Dilan als minister van
Defensie een direct gevaar voor Palestina en de Palestijnen. Beiden vormen ook onderdeel
van de westerse bedreiging voor het voortbestaan van Israël.
De Tweede Wereldoorlog leerde ons dat het nazi-fascisme het Duitsland van na WO-II een
onuitwisbare schande heeft bezorgd. Israël vertoont alle tekenen van onomkeerbaar verval.
BLADZIJDE 10
Het met Israël collaborerend Nederland loopt het gevaar om ook met de onuitwisbare schande
van Israël te worden besmet.
Israël heeft zich bij het aanvaarden van zijn VN-Toetredingsvoorwaarden verplicht de
Palestijnse Staat te erkennen, maar liet toen al blijken een onbetrouwbaar lid van de VN-
statengemeenschap te zijn.
Israël is de genocidale dader, de Palestijnen en hun Palestina zijn de
slachtoffers
Minister-president Jetten, honoreer uw ambtseed op de Grondwet en neem artikel 94 serieus.
Accepteer alle drie de Advisory Opinions over Israël van het Internationaal Gerechtshof en
vertaal die naar geloofwaardig buitenlands beleid. Zie de Bijlage. Het lange termijn aanzien
van ons Koninkrijk ligt in uw handen.
De kern van het Nederlandse beleid moet in de Grondwet, art. 94, verankerd te zijn:
de staat Israël wordt het VN-lidmaatschap met onmiddellijke ingang
afgenomen
De VS zullen deze eis in de VRVN met een veto treffen. Het dwingende alternatief is:
de AVVN schort de toegang van Israël tot de gehele VN- familie op
Waarvan acte.
BLADZIJDE 11
B i j l a g e
De Grondwet, art. 94, indachtig, stelt de regering voor het te volgen Israëlbeleid – als bijdrage
aan het bereiken van een rechtvaardige, dus duurzame vrede in de Levant – de volgende
dwingende constitutionele uitgangspunten vast:
Het Koninkrijk der Nederlanden komt de verplichtingen, door het Internationaal Gerechtshof
op 9 juli 2004, op 19 juli 2024 en op 22 oktober 2025 opgelegd, na;
de voortgezette aanwezigheid van de Staat Israël in het Bezette Palestijnse Grondgebied
[BPG] is onwettig;
het Koninkrijk draagt eraan bij dat Israël zich zo spoedig mogelijk geheel, vreedzaam en
zonder voorafgaande onderhandelingen of landruil terugtrekt achter de Groene of
Bestandslijn van 1967. Wanneer dat volledig is gebeurd, zullen de finale status
onderhandelingen tussen de staat Israël en de staat Palestina plaatsvinden;
het Koninkrijk draagt eraan bij dat Israël zijn verplichtingen honoreert om alle activiteiten
van nieuwe nederzettingen te beëindigen en dat deze Staat alle kolonisten uit het BPG
evacueert;
het Koninkrijk zet zich in internationale fora met name in voor de precieze modaliteiten en
verdere benodigde actie om de illegale aanwezigheid van de Staat Israël in het BPG zo
spoedig mogelijk te beëindigen;
het Koninkrijk bevordert dat de Staat Israël zijn verplichting om vergoedingen uit te keren
voor de schade, aan alle betrokken natuurlijke en wettelijke personen in het BPG berokkend,
ook honoreert;
het Koninkrijk erkent de illegale situatie die is ontstaan als gevolg van de bouw van de muur
niet;
het Koninkrijk houdt Israël aan zijn verplichting om de muur op Palestijns gebied te
ontmantelen;
het Koninkrijk onthoudt zich van hulp of assistentie in het handhaven van de situatie
geschapen door de voortgezette onwettige aanwezigheid van de Staat Israël in het BPG;
het Koninkrijk draagt eraan bij dat verzekerd wordt dat Israël zich schikt naar het
internationale humanitair recht zoals vervat in de Vierde Geneefse Conventie;
ons Koninkrijk, de Israëlische VN-Toelatingsvoorwaarden in aanmerking nemend, eist van
Israël dat het de volgende ICJ-eisen respecteert, beschermt, honoreert en hanteert.
I s r a ë l mag de hulpverlening aan het Palestijns gebied niet hinderen maar in tegendeel
moet dat juist steunen,
moet alle hulp en medisch personeel en faciliteiten respecteren en beschermen,
moet het verbod respecteren van gedwongen transfer en deportatie in de BPGs,
moet het recht van gevangen gehouden personen uit de BPGs om bezoek te krijgen van het
Rode Kruis respecteren,
het verbod respecteren om het gebruik van uithongeren van burgers als een methode van
oorlogvoering in te zetten,
moet als de bezettende macht de verplichting onder internationale mensenrechten honoreren
om de mensenrechten van de bevolking van de BPGs te respecteren, te beschermen en uit te
voeren,
is verplicht de privileges en immuniteiten te verzekeren van VN personeel en deskundigen op
missie.
EINDE
ARTIKEL OVER DRS WIJENBERG:
ELECTRONIC INTIFADA
FORMER DUTCH AMBASSADOR CALLS FOR SANCTIONS IF
ISRAEL REFUSES TO COMPLY WITH INTERNATIONAL LAW
19 JUNE 2006
https://electronicintifada. net/content/former-dutch- ambassador-calls-sanctions-if- israel-refuses-comply- international-law/6034
Some weeks ago I heard Jan Wijenberg, a retired Dutch Ambassador, speak about what the International Community could do to break with its complicity to the ongoing violations of international law and human rights by the Israeli regime. Wijenberg served over a decade as an ambassador for the Dutch government in Jemen, Tanzania and Saudi Arabia. He regularly writes to Dutch ministers and politicians to remind them of the responsibility of the international community, and specifically of the Dutch Government and the European Union, to hold Israel accountable to international law. His views are expressed in this article.
Israel is the problem
Quite often is spoken about the conflict in the Middle East between the Palestinians and Israel. If we look at the situation more closely we can observe something different. The media in Israel provide a platform for unpunished, insane calls for murdering peoples and a nation. An example is offered by Professor Arnon Sofer talking about Palestinians living in closed-off Gaza, “…those people will become even bigger animals than they are today, with the aid of an insane fundamentalist Islam… So, if we want to remain alive, we will have to kill and kill and kill. All day, every day. If we don’t kill we will cease to exist…..”1
In 2005 Ehud Barak stated on Dutch television2 that – in a secret and illegal retaliatory campaign against the Palestinian hostage takers at the Munich Olympic Winter Games – he personally had murdered thirteen innocent citizens. According to Barak this would teach the world not to fool around with Israel. Barak was and is not prosecuted for premeditated murder and could achieve the position of the country’s prime minister.
Among the settlers in the occupied Palestinian territories are opportunists and extremely violent Israeli’s who aim to occupy East Jerusalem, the Gaza Strip and the West Bank. The Palestinians must be driven out of these territories by all means possible, including murder. The government of Israel supports the settlers in full while they lay there hands on Palestinian property and act out their violence on Palestinians.
The annexation of East Jerusalem by Ehud Olmert while he was the mayor of West-Jerusalem can according to the Fourth Geneva Convention be interpreted as a war crime. After the last elections in Israel Ehud Olmert’s Kadima party won the vote and he is now the Prime Minister of Israel.
Israeli policies are driven by the Zionist ideal of creating a Jewish state, including the Palestinian territories. Israel is aiming systematically at destroying the identity of the Palestinian people. The so called “conflict in the Middle East” between Palestinians and Israel does not exist. Zionist Israel is the problem.
Rogue state
Israel is the world’s sole remaining occupying colonial power. It systematically sabotages all international efforts to end the occupation. In its capacity of occupying power Israel violates numerous obligations emanating from Security Council Resolutions and the Geneva Conventions. It also breaches the provisions of the Universal Declaration of Human Rights.
The USA applies a doctrine and the US-administration labels selected countries as ‘Rogue states’. These countries possess weapons of mass destruction illegally, suppress large populations, torture, keep people in detention on a large scale and commit murder outside their national borders. Israel has adopted as a strategy the execution of land and water grabs, the destruction of Palestinian infrastructure (including in education and health), the carrying out of extraterritorial executions, torture, and collective punishments and keeping thousands of Palestinians imprisoned indefinitely without charge or prosecution. On the basis of the definition by the USA, Israel has ever since its establishment been a monumental Rogue state and a highly active member of the Axis of Evil.
Letter to Dutch ministers
In February Wijenberg wrote to the ministers Bot, van Ardenne-van der Hoeven and Nicolaï, ministers of Foreign Affairs, Development Co-operation and State Secretary of European Affairs respectively. He reminded them that according to article 90 of the Dutch Constitution “The government nurtures the development of the international order of law”. So many previous Dutch governments violated this article when it concerns the Middle East. With referral to the Advisory Opinion of the International Court of Justice of 9 July 2004 Wijenberg calls upon the Dutch ministers to show the world that they are serious about international law, justice and democracy. A copy of the letter was sent to the prime minister Balkenende and the minister of Justice Donner. In his view the United States and the European Union – including the Netherlands – have for too long condoned Israels disrespect for international law.
In its response the ministry of Foreign Affairs replies that the Dutch government is actively engaged in an ongoing dialogue with Israel. Wijenberg questions this policy. “”Since when do we politely ask notorious violaters of international law to stop their daily terrorisation of the Palestinian civilians, with assassinations in broad daylight and theft of property, houses, land and water? Why aren’t the harshest peaceful means used to fight this?”
Cal for sanctions
In the view of Wijenberg the European Union and the Netherlands have become an instrument of Israels foreign policy by ignoring its own core values values and respect for international law and human rights. Europe can play a key role in achieving lasting peace for Israel and its neighbours. If Israel refuses to show respect for international law, heavy sanctions against Israel should be installed.
Adri Nieuwhof is an independent consultant and human rights advocate from the Netherlands.
Endnotes
[1] The Jerusalem Post , Up Front weekend supplement (21 May 2004)
[2] NOVA (15 December 2005)
EINDE