INZET VOOR VLUCHTELINGEN/WIETSE POTIJK, DE MENS IN ACTIE!
LEZERS!
Recentelijk heb ik een stuk geschreven, waarin ik een Tribute heb gedaanaan een in mijn ogen Groot Man en ook Goede Vriend, vluchtelingenwerker Wietse Potijk uit het Friese dorp Gorredijk, die zich onvermoeibaar heeftingezet voor de rechten van vluchtelingen. [1]Hij overleed in 2006 [2].Dat is alweer een tijd geleden en ik heb hem na zijn dood direct eenhomage gebracht [3], maar toch kon ik het niet laten het nu, in 2022, 16 jaarlater, opnieuw te doen.Ik stuitte min of meer toevallig op hem en zijn inzet bijeen het schrijven van artikel, dat binnenkort op deze website verschijnten vond en vind, dat hij niet vergeten mag worden.Maar naast die tribute [4] wilde ik er ook een meer persoonlijke noot aangeven.Om de lezer te laten zien, wat voor mens hij was.Daarom laat ik hem hier persoonlijk aan het woord, na gedoken te zijnin mijn archief betr de mailwisseling met Wietse.
Zie dus hieronder wat voor mens Wietse Potijk was
ASTRID ESSED

ZIE VOOR NOTEN

DIT IS OM NOG EVEN TE LATEN ZIEN, WAT VOOR MENSWIETSE POTIJK WAS

Astrid Essed To:dpvn23nederland@hotmail.com
Sun, Oct 1, 2006 at 8:26 AMBeste Wietse, Hoe gaat het met je?Bij dezen mijn complimenten tav je uitstekende aan premier Balkenende geschreven brief! Hartelijke groeten van vriendschapEveneens de hartelijke groeten aan de andere e-mailadressanten Astrid

wietse potijk <dpvn23nederland@hotmail.com> wrote:

MINISTERIE VAN ALGEMENE ZAKEN
T.a.v. Minister president dhr. Prof. J. P. Balkenende
Den Haag

Onderwerp: Uitspraak Rechtbank ( Chinese jongetje Hui)

Excellentie dhr. Balkenende,

Een groot deel van de Nederlandse samenlaving is geschokt bij de uitspraak
van de rechter en zeer zeker de houding van de minister van
Vreemdelingenzaken nadien, mevrouw Rita Verdonk.

Ik citeer de minister in haar verklaring na de uitspraak van de rechtbank:
Hierin geeft zij aan dat het de keus is van de ouder om met haar kind in de
cel te verblijven, er is namelijk genoeg opvang mogelijk bij familie,
vrienden of voogd. Voor twee ouders is speciale opvang voorzien voor de
ouder met die met kind niet de cel in hoeft.

Excellentie Balkenende, hoe in Gods naam verwacht u dat deze ouder(s), die
al zeer getraumatiseerd zijn door het gebeuren, de jaren van onzekerheid en
wachten, dat zij hun kind(ren) achter laten aan de zorg van vreemden om zelf
in een cel te gaan zitten, wachtend totdat zij het land worden uitgezet? Zij
vertrouwen bij nu geen mens en NIEMAND meer.

Was het niet U zelf, CDA Premier van Nederland, die ooit een statement
maakte dat het gezin de hoeksteen van de Nederlandse samenleving is? Hoe dan
niet voor Hui en zijn moeder, een jongetje die hier n Nederland geboren is
en niets anders weet de dit land en cultuur, waarin HIJ opgegreid is. Hoe
rijmt u dat met wat hier gebeurd in een Nederlandse gevangenis in Zeist?
Erger nog is, dat u als het CDA en toch ,( Christelijke partij), in het
nastreven van Gods woord, de geloofsleer en Ideologie héél anders handeld
dan dat God zelf dat van u zou verwachten én willen excellentie Balkenende.
In andere woorden, in de form van barmhatigheid, humaniteit en liefde voor
de medemens, zoals God zelf dat doet, geeft niet waar in de wereld of wie
het is. God maakt GEEN onderscheid.

Minister Verdonk, waar weinig goeds meer van te verwachten is anders dan
haar eigen Imago verbetering, wat wij bij nu al wel gewend zijn van deze
minister van leugens en aduquaat handelen, vergeet of weigerd te erkennen
dat deze opgesloten kinderen met hun ouders géén papieren kúnnen krijgen,
Abassades niét of weigeren mee te werken, wat lang al een bewezen feit is.
Het is té gemakkelijk om dan maar te zeggen, de ouder(s) weigeren mee te
werken, dat de ouder(s) hun verantwoordeliijkheid niet nemen, dus sluiten we
ze op. Deze mensen hébben geen andere keuze Excellentie Balkenende, wanneer
begrijpt het kabinet dat nu eens een keer.

Daarnaast staat minister Verdonk te beweren (liegen) in haar verklaring dat
de in gevang gehouden kinderen het volgende krijgen in detentie. Verdonk
zei: ,,Vanzelfsprekend proberen we de bewaringsperiode zo kort mogelijk te
houden.” Gelogen, velen zitten daar veel en veel langer, het langst tot nu
toe, 187 dagen opgesloten.

Verdonk: ,,We zorgen voor onderwijs, leermiddelen, wéér gelogen, luister
naar Hui zelf die zei, ik mag niet leren en naar school hier. Anders probeer
eens te praten met hulpverleners die dit allemaal van dichtbij mee maken,
wanneer ze op bezoek gaan bij deze mensen, kinderen, hen te steunen in deze
gevangenissen. Ook Zestienhove Rotterdam, géén verschil.

Verdonk: ,,Ook zorgen we voor spelmateriaal, wéér gelogen, luister naar Hui
die zei, mijn speelgoed mocht ik niet mee nemen, ik heb hier niets, alles
wordt afgenomen. Ik mag niets doen en we mogen maar twee keer luchten per
dag, een kortere en langere, dat begrijp ik niet goed, ik weet het verschil
niet.

Mijn eigen ervaring als hulpverlener daarmee. Bij aankomst gevangenis moet
je bijna uit je kleren om binnen te komen, alles wordt onderzocht en
nagekeken eerst. Op kinderverjaardag bezoek, de taart werd afgenomen en
meegenomen en open gesneden, vermengeld teruggekregen, met bedorven smaak,
dus aardigheid eraf. Het kadeautje moest ook afgegeven worden en hebben we
niet teruggezien. Verteld werd dat het eerst moest worden nagekeken. Ik
vroeg me af in wat voor in Nederland helhol wij terecht waren gekomen met
rondom ons geblindeerde ramen. Ooit zoiets eerder meegemaakt rijdende door
de toen nog, Oost Duitse grens zone geconfronteerd bij de Gestapo, mijn zus
in West Berlijn te kunnen bezoeken. En daar dacht ik toe aan. Wat een land
leven wij zeg, en dan maar verkondigen, het gaat zo goed allemnaal. Daar
moet je dan TROTS op zijn.

Met vriendelijke groet en hoogachting,

Dhr. W. J. Potijk
Steunpunt Friesland Vluchtelingenhulp
Vluchteling Coördinator
Gorredijk

© ANP

[UIT 2006]/UITPERS.BEDE HUMANITAIRE POSITIE VAN ASIELKINDEREN IN HET ALGEMEENEN ASIELKINDEREN IN VREEMDELINGENDETENTIE1 NOVEMBER 2006

 1 November 2006  Astrid Essed

Geachte lezers,

Onderstaand artikel is opgedragen aan een bijzonder mens en groot Vriend, Wietse Potijk, die helaas recentelijk, dd 20-10 is overleden. Hij was een humanitair mens in de ware zin van het Woord, die zich als vluchtelingencoordinator Friesland en zeer gewaardeerd lid van de
humanitaire vluchtelingenorganisatie van Harte Pardon op bijzondere wijze inzette voor de belangenbehartiging van vluchtelingen en asielzoekers.

Niet alleen zette hij zich in grote mate in voor praktische hulpverlening, eveneens bestookte hij Tweede Kamerleden en minister Verdonk met brieven, mails en verzoeken tot de zo broodnodige humanitaire inzet tav vluchtelingen en asielzoekers.
Eveneens had hij jarenlang in Canada gewoond, waar hij zich actief had ingezet voor de rechten van Indianen. Met grote verontwaardiging kon hij zich bovendien uitlaten over het onrecht, de Palestijnen en de burgerbevolking in Darfoer aangedaan. Maar ook organiseerde hij het opzetten van een speeltuin in zijn woonplaats, het Friese Gorredijk
Ik draag dit artikel niet alleen aan hem op, vanwege zijn onvoorstelbare humanitaire inzet, maar tevens, omdat ik weet, dat hij het met vreugde en instemming gelezen zou hebben

En hij zou gezegd hebben ”Goed zo meisje”.

Ik en vele anderen zullen hem node missen.
Moge hij rusten in vrede.

Hierbij een foto en zijn In Memoriam
Zie:
http://www.vanhartepardon.nl/artikelenview.php?artid=3237

Ik dank u voor uw aandacht

Vriendelijke groeten
Astrid Essed


”En zij wikkelde hem in een doek en legde hem in de kribbe, omdat voor hen
geen plaats was in de herberg”
In een aloud verhaal wordt verteld, hoe een arm Joods echtpaar in het door de Romeinen bezette Judea [het huidige Israël en de bezette gebieden], vanwege een door de Romeinse keizer Augustus genomen maatregel tot een volkstelling, terugreisde naar hun geboorteplaats om zich te laten registreren.
Aldaar gekomen moest de hoogzwangere vrouw bevallen, maar voor haar en haar verwachte kind was ”geen plaats in de herberg”. Waarschijnlijk heeft zij daarom toestemming gekregen, haar Kind in een voor een bevalling uitgesproken ongeschikte plaats als een onhygiënische stal, ter wereld te brengen.

Meestal wordt dit verhaal ons met Kerstmis gepresenteerd als een zoetelijk, sentimenteel gebeuren, waarmee de harde, nietsontziende werkelijkheid wordt gebagatelliseerd. Anno 2006 is er in Nederland nog steeds sprake van kinderen voor wie geen plaats is in de herberg, ondanks de internationale humanitaire rechtsverdragen in het algemeen en het Kinderrechtenverdrag in het bijzonder.

Situatie asielzoekerskinderen in Nederland:

Het is evident, dat de humanitaire situatie van asielzoekerskinderen in Nederland direct samenhangt met de door de ouders al dan niet succesvol aangespannen procedure ter verkrijging van een verblijfsvergunning of een vluchtelingenstatus. In de praktijk echter is de kans op een succesvolle uitslag van een asielprocedure zeer gering.

a AC-procedures

Een en ander is met name te wijten aan het bestaan van de versnelde procedure, de zogenaamde AC-procedure. Volgens de door de UNHCR [VN-Vluchtelingenorganisatie]] opgestelde criteria, ontwikkeld in de zogenaamde Excom-conclusies, dient een versnelde procedure slechts te worden toegepast in apert-frauduleuze situaties.
In de praktijk echter wordt deze procedure, waar slechts na twee gesprekken door de IND wordt  vastgesteld of iemand al dan niet wordt toegelaten tot de uitgebreide procedure [het alternatief is uitzetting], in meer dan 60 porcent van de gevallen toegepast
Het gevaar is hierbij levensgroot aanwezig, dat ook mensen uit oorlogsgebieden dmv deze versnelde procedure worden afgewezen, waarna zij kunnen worden uitgezet naar een onleefbare situatie, met alle gevolgen van dien.
Ook bij reguliere procedures, hebben de door de lange wachttijd ontstane psychische spanningen bij de ouders een directe invloed op de door kinderen opgelopen spanningen ern angststoornissen.

Een zeer belangrijke bijkomende factor waarmee door zowel de IND als minister Verdonk van Vreemdelingenzaken te weinig rekening gehouden wordt is het feit, dat het merendeel van de asielzoekerskinderen in Nederland is geboren en een groot deel van de lagere school en soms ook Middelbare Schoolperiode in Nederland heeft doorgebracht.
Hierdoor is, nog afgezien van de al dan niet aanwezige veiligheidssituatie in het herkomstland van de ouders, de aanpassing aldaar voor deze veelal  in Nederland opgegroeide kinderen zeer problematisch, aangezien zij vaak noch de taal uit het herkomstland spreken, noch enige sociaal-emotionele affiniteit hebben met de aldaar aanwezige  situatie cq culturele gebruiken.


b Het ontbreken van basisvoorzieningen in afwachting van beroep tegen
afwijzing

Volgens de Nederlandse asielwetgeving kunnen asielzoekers, die in de AC-procedure zijn afgewezen, evenals trouwens asielzoekers, die een tweede asielprocedure aanspannen op grond van nieuw bewijsmateriaal, tijdens hun beroep tegen de afwijzing geen aanspraak maken op de in Nederland geldende elementaire basisvoorzieningen, waardoor iedere inkomstenbon ontbreekt.
Nog afgezien van de evidente inhumaniteit  is deze maatregel een flagrante schending van artikel 11 van het Internationaal Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele Rechten, dat uitdrukkelijk het recht van iedereen erkent op ”voldoende voedsel, kleding en adequate behuizing”.

Daarenboven heeft de VN-Commissie voor Sociale, Economische en Culturele Rechten gesteld, dat hiervan geen enkele groepering dient te worden uitgesloten, waarbij zij daarenboven expliciet melding heeft gemaakt van het recht van asielzoekers. Eveneens heeft zij met klem geprotesteerd tegen discriminatie van asielzoekers bij het verkrijgen van een huis

Dit recht op elementaire voorzieningen tijdens nog lopende procedures is eveneens verankerd in de de EU-richtlijn tot vaststelling minimumnormen voor de opvang van asielzoekers, artikelen 2 en 3 en als zodanig goedgekeurd door de Raad van Ministers dd 27-1-2003.

Een andere groep asielzoekers is de geheel uitgeprocedeerde groep, die de zogenaamde vierentwintig dagen brief heeft ontvangen, waarin staat, dat zij ervoor zorg moeten dragen, binnen 24 dagen het land te verlaten en anders eveneens zonder voorzieningen uit het asielzoekerscentrum worden verwijderd.

Nog afgezien echter van het eventueel te lopen humanitair risico in eigen land, staan een aantal diplomatieke vertegenwoordigingen in Nederland [met name o.a.  de Afghaanse en de Chinese] erom bekend, dat zij nauwelijks of geheel niet meewerken aan de verstrekking van geldige reispapieren aan de betreffende asielzoekers.
Wanneer er sprake is van een gebrek aan medewerking van de betreffende diplomatieke autoriteiten ter verstrekking van geldige reisdocumenten dient aan betrokkenen, op grond van het door minister Verdonk toegezegde ”buitenschuldcriterium”, alsnog een verblijfsvergunning te worden toegekend. In de praktijk echter wordt deze door de minister toegezegde ”buitenschuldcriterium” regeling nauwelijks toegepast.

Het is evident, dat door ouders ondervonden bovenstaande problematiek tot verkrijging van een basisinkomen en een huis, eventueel traumatische gevolgen kan hebben voor zowel de betrokken ouders als asielkinderen. Zo zijn er in de vluchtelingenhulpverlening gevallen bekend, waarbij gezinnen, die geen recht meer hadden op basisvoorzieningen, gedwongen waren, in parken te overnachten en te bedelen

Gelukkig is er een in aantal toenemende,  vastberaden groep vluchtelingenbelangenbehartigers, die zich het lot van deze mensen aantrekt en via kerkelijke en individuele circuits zorgdraagt voor een vaak tijdelijke opvang van deze mensen

c Asielkinderen in detentie:

Welhaast het meest schokkende aspect acht ik de aanwezigheid van asielkinderen in detentie en uitzetcentra zoals Zestienhoven en Kamp Zeist, samen met hun ouders respectievelijk moeder, in afwachting van de uitzetting. Onlangs nog heeft de detentie van het 8 jarige Chinese jongetje Hui Chen in de media en onder het publiek veel stof doen opwaaien
Aan deze detentie van Hui Chen is niet alleen een bijzondere aandacht besteed door humanitaire en vluchtelingenorganisaties, maar eveneens door een aantal zeer betrokken ouders van zijn voormalige Amsterdamse basisschool Olympia, die een demonstratie voor de vrijlating van Hui in het bijzonder, alsmede tegen de praktijk van de kinderdetentie hebben georganiseerd.

Inmiddels zijn Hui en zijn moeder dd 14-10 in vrijheid gesteld door de IND, aangezien volgens deze dienst de moeder van Hui nieuwe aan het rechtsdossier toe te voegen feitelijkheden naar voren heeft gebracht, waardoor de vreemdelingendetentie niet meer noodzakelijk zou zijn.

Kinderdetentei in sttrijd met het Internationaal Recht:

Wat ook de reden mag zijn van hun vrijlating, nog afgezien van de inhumaniteit in dezen, is de kinderdetentie in strijd met het in 1995 door Nederland geratificeerde Kinderrechtenverdrag, namelijk met de volgende artikelen:

Hierbij wil ik graag een bescheiden overzicht geven van de schending van de
voornaamste artikelen:

Preambule:

Schending gelijkheidsprincipe:

In de preambule van het verdrag staat vermeld, dat in dezen geen enkel onderscheid tussen kinderen gemaakt dient te worden, noch naar afkomst, ras, religieuze overtuiging of status.

Artikelen:

1 Schending Artikel 3 betr de vooropstelling belangen van het Kind

In artikel 3, Kinderrechtenverdrag, wordt gesteld, dat de Verdragsstaten in de eerste plaats als verplichting hebben, de belangen van het Kind te realiseren. Betreffende de kinderdetentie is het evident, dat hier sprake is van fundamentele schending van de rechten van het kind.

2 Schending artikel 40,3, lid a betr de minimumleeftijd voor kinderdetentie. Hier is sprake van naar leeftijd willekeurige detentie van kinderen, die in de praktijk varieert van 1 tot 18 jaar. Zeker betreffende de detentie van vaak nog zeer jonge kinderen, is hierop geen aanvulling nodig.

3 Schending van artikel 28 betreffende het recht op onderwijs
Aangezien er  in de detentiecentra geen sprake van het geven van enig onderwijs, behoeft hierop a evenmin verdere toelichting te worden gegeven.

4 Schending van artikel 31, inhoudende het recht op spel en recreatie, hetgeen in de detentiecentra voor asielkinderen doorgaans praktisch niet aanwezig is. Ook al zijn er wel beperkte spelfaciliteiten aanwezig, is hierbij sprake van de schending van het fundamentele recht van ieder kind tot het in vrijheid spelen met leeftijdsgenootjes

5 Schending van artikel 37 betr het absolute verbod op marteling en een ”wrede en onmenselijke behandeling”.
Het is evident, dat kinderen, die bloot staan aan bovengenoemde detentieomstandigheden,
behandeld worden in strijd met de volgens het Kinderrechtenverdrag geldende verplichting tot een humane behandeling. Eveneens kunnen zij door een dergelijke behandeling traumata oplopen, waardoor er sprake kan zijn van een ”wrede en onmenselijke behandeling”.

d Uitspraak Raad van State tav het beroep op het Kinderrechtenverdrag:

Eveneens heeft de Raad van State  in februari 2002 verklaard, dat het Kinderrechtenverdrag niet  van toepassing is op kinderen van ouders, die op grond van de Nederlandse Vreemdelingenwet geen verblijf in Nederland werd toegestaan.

Volgens het Kinderrechtenverdrag echter, dat door Nederland is geratificeerd in 1995, heeft ieder kind recht op speciale zorg en bescherming, in het bijzonder van Staten en hun instellingen en mag daarin geen enkel onderscheid gemaakt worden naar ras, afkomst en status [zie preambule]. Ondanks deze door Nederland aangegane internationale verplichtingen
volhardde de Raad van State in bovengesteld standpunt, dat zij zou herhalen in haar uitspraak dd 15-0-2005.

Hierop baseerde de Zutphense rechter zich onder andere, toen hij het hoger beroep tegen de moeder van Hui Chen tegen haar detentie en die van haar zoon afwees, waarin o.a. werd gesteld, dat de bewaring van Chen niet in strijd was met het Kinderrechtenverdrag.

Zowel de Raad van State als de Zutphense rechter hebben niet alleen een gerechtsuitspraak gedaan in strijd met het non-discriminatieprincipe, door onderscheid te maken tussen in Nederland wonende kinderen met of zonder verblijfsvergunning, daarenboven verliezen zij uit het oog, dat de internationale wetten voorrang verdienen op de bestaande Nederlandse
wetgeving.
Ook is er, noch bij de Zutphense rechter, noch bij de Raad van State, sprake van enige naleving van de belangen van de betreffende kinderen, aangezien Nederland zich in het Kinderrechtenverdrag heeft verplicht tot het centraal stellen van de belangen van het Kind.

e Geen kind in de cel

Het detineren van kinderen in vreemdelingenbewaring heeft in Nederland tot protest geleid,
Reeds is genoemd de belangrijke protesten van de ouders van de Olympiaschool waarop Hui Chen gezeten had.
Eveneens dient genoemd te worden de organisatie ”Geen kind in de cel”, die een samenwerkingsverband is van verscheidene mensenrechten, kerkelijke en vluchtelingenorganisaties, die aandacht vraagt voor de humanitaire positie van deze kinderen in het byzonder en de positie van vluchtelingen en asielzoekers in het algemeen

Epiloog:

Uit bovenstaande kan mi de conclusie getrokken worden, dat de rechten van asielzoekers in het algemeen, maar met name ook van asielzoekerskinderen, die juist als kinderen, buitengewoon kwetsbaar zijn, op ernstige wijze worden geschonden.
Een en ander is eveneens het geval met de zogenaamde AMA’s [Alleenstaande
Minderjarige Asielzoekers], die onbegeleid naar Nederland komen. Ook over hun behandeling, met name ook in de asielprocedure, heeft de internationaal-gerenomeerde mensenrechtenorganisatie scherpe kritiek geuit.

Helaas kreeg Human Rights Watch ook van de toenmalige minister van Vreemdelingenzaken, de heer H. Nawijn als reactie, dat het Kinderrechtenverdrag niet van toepassing was op ”bepaalde migrantenkinderen”.
Afgezien van het discriminatoire en het apert inhumane karakter van een dergelijke uitspraak is het duidelijk:
Nederland heeft het Kinderrechtenverdrag, alsmede andere humanitaire verdragen zoals het Verdrag voor Economische, Culturele en Sociale Rechten geratificeerd en is daaraan gehouden. Wanneer Nederland werkelijk wil waarmaken, respect te hebben voor het
Internationaal Recht, dient zij het na te leven.

Een belangrijk aspect daarvan is, naast het Vluchtelingenverdrag, het Anti-Folterverdrag en de Geneefse Conventies, het Kinderrechtenverdrag. Zodat er voor asielzoekerskinderen daadwerkelijk plaats ikomt in de herberg

(Uitpers, nr. 80, 8ste jg., november 2006)

Bronnen:

Kinderrechtenverdrag:
http://www.defenceforchildren.nl/ariadne/loader.php/nl/dci/kinderrechten/kinderrechtenverdrag/

Tav het recht op basisvoorzieningen in afwachting van beroep tegen afwijzing:
http://www.hrw.org/reports/2003/netherlands0403/nether0403-04.htm#P466_115344

Verdrag voor Economische, Sociale en Culturele Rechten. Zie:
http://www.ond.vlaanderen.be/zorgvuldigbestuur/pdf/VerdragEcoSocioCultu.pdf

EU richtlijn tot vaststelling minimumnormen voor de opvang van asielzoekers
dd 11-3-2004 [goedgekeurd door de Raad van Ministers dd 27-1 2003:
http://www.fedasil.be/home/attachment/i/2524

Internationaal Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele Rechten
Zie:
http://www.hrw.org/reports/2003/netherlands0403/nether0403-04.htm#P466_115344

Organisatie ”Geen kind in de cel”:
http://www.geenkindindecel.nl/

Defense for Children
Zie:
http://www.defenceforchildren.nl/ariadne/loader.php/dci/kinderrechten/

Tav AMA’s
Zie:
http://www.vluchtelingenwerk.nl/75-Amas.html

Tav de behandeling van asielzoekerskinderen tijdens de procedure
Zie:
http://www.hrw.org/reports/2003/netherlands0403/nether0403-03.htm#P276_63703

Gerechtelijk vonnis inzake beroep moeder Hui Chen tegen haar bewaring en die
van haar zoon [waaronder uitspraak tav het Kinderrechtenverdrag]
Zie:
http://zoeken.rechtspraak.nl/resultpage.aspx?snelzoeken=true&searchtype=ljn&ljn=AY9163

Uitspraak minister Nawijn tav het Kinderrechtenverdrag
Zie:
http://www.hrw.org/press/2003/09/dutch-asylum-policy.htm

Tav de AC-procedures in het algemeen
Zie:
http://www.hrw.org/reports/2003/netherlands0403/

TRIBUTE AAN WIETSE POTIJK, VLUCHTELINGENWERKER 
”Gandalf: Saruman believes it is only great power that can hold evil in check, but that is not what I have found. I found it is the small everyday deeds of ordinary folk that keep the darkness at bay. Small acts of kindness and love.”
YOUTUBE.COMTHE HOBBITMITHRANDIR, WHY THE HALFLING?0.18-0.45

LEZERS
Al schrijvende aan een artikel, dat binnenkort op deze website verschijnt,stuitte ik op een helaas overleden Goede Vriend en Bondgenoot van mij,de uit Friesland [het dorp Gorredijk precies gezegd] afkomstige vluchtelingenwerker Wietse Potijk, die zich in de tijd, dat minister Verdonk van Vreemdelingenzaken nog met Ijzeren Hand het asielbeleid uitvoerde [1],met hand en tand tegen haar beleid verzette, zich dag en nacht inzettevoor vluchtelingen en daarom een extra tribute verdient.Ik had al in een ouder artikel aandacht aan hem geschonken [2], maar datvind ik niet genoeg.Dus bij dezen de Tribute, die ik op de website ”Buitenlandse Partner” destijds, in 2006 heb geplaatst, het jaar, dat hij helaas, plotseling, overleed.
ZIE HIERONDERHij mag niet worden vergeten!

ASTRID ESSED

NOTEN

Noten 1 en 2/Een Vluchtelingenwerker

TRIBUTE AAN WIETSE POTIJK

De ”Mensch” Wietse Potijk

”Voor het slagen van het Kwaad
Is niets anders nodig
Dan dat goede mensen niets doen

Als goede mensen niets anders doen
dan voor hun gezinsleden zorgen,
hun sport beoefenen
televisie kijken
Kunnen Kwade krachte ongestoord
hun rampzalige praktijken uitoefenen

De Kwade krachten
worden dan niet gehinderd
Door de zogenaamde zwijgende meerderheid

Martin Luther King

Geachte lezers van voorvluchtelingen,

Evenals u heb ik gisteren kennisgenomen van het zeer droeve bericht, dat Wietse Potijk, onze trouwe inzender van commentaren, artikelen en aan minister en Kamerleden gerichte brieven tegen het inhumane vreemdelingenbeleid, plotseling aan een acute hartstilstand is overleden

”Onvoorstelbaar” ging het door mij heen, toen ik het bericht las
Koud en leeg voelde ik mij ineens van binnen

Wietse is niet meer

De man, die zich zo inzette voor zijn idealen
Dag en nacht

Onvermoeibaar

Hoevaak heeft hij mij niet zijn beschouwingen, commentaren en brieven toegestuurd, die getuigden van een krachtige en fundamenteel-diepe woede en verdriet, dat een dergelijk beleid in Nederland mogelijk was

Dat er zo gesold werd met rechteloze mensen, wier enige ”misdaad” was, dat zij wegvluchtten voor een onleefbare en inhumane leefsituatie in eigen land, met in het gunstigse geval grote armoede als toekomstperspectief

Maar Wietse was meer

Niet alleen voor vluchtelingen zette hij zich in

In Canada had hij jarenlang deel uitgemaakt van de Overheid en zich ingezet voor de rechten van Indianen
Tav het Midden-Oosten en Darfoer maakte hij zich druk om het onrecht, respectievelijk de Palestijnen en de Soedanese burgerbevolking aangedaan

Het byzondere van Wietse was, dat ieder onrecht hem aangreep, onverschillig tegenover wie en in welke situatie

Daarom kan Wietse mi de ”enkele rechtvaardige” genoemd worden, over wie in de Bijbel gesproken wordt

In het Jiddisch wordt dit zo treffend aangeduid met het simpele ”Mensch”

Ja, Wietse was een ”Mensch”

Ik heb hem leren kennen, toen ik, aarzelend nog, mijn eerste artikel schreef over het vreemdelingenbeleid van minister Verdonk
Direct reageerde hij enthousiast en voegde hij mij toe aan zijn zeer waardevolle e-maillijst

Maar hij was voor mij meer dan een zeer bevlogen belangenbehartiger van vluchtelingen en andere rechtelozen
Meer dan een ”Mensch”

Voor mij was hij een Vriend
Een woord, dat ik niet licht gebruik

”Dear friend” zo noemde hij mij
Zo voelde ik het ook

Hoevaak heeft hij mij geen aanmoedigende en waarderende mails gestuurd
Of zomaar bewijzen van vriendschap

Hoevaak heeft hij, vanuit zijn grote hart, niet de hulp van mij en anderen ingeroepen in zijn strijd, vanuit zijn grote hart

Geen woorden, maar daden, dat was je, Wietse

Onrecht was onrecht

Daar sprak je niet over
Daar deed je iets tegen

Het Friese verzet tegen het onrecht

Zonder anderen te kort te willen doen, heeft het een byzondere plaats in mijn hart en ik mag wel zeggen, dat onder andere Wietse daarvan de spil was

Wietse, ik ga eindigen

Voor mij was je een byzonder mens, een christen in de ware betekenis van het Woord
EN een humanist

Wij zouden altijd nog een keer de Indianen in Canada bezoeken, voor wie jij je zo hebt ingezet

Het heeft niet zo mogen zijn
Ook heb ik je slechts per e-mail en telefonisch, maar nooit persoonlijk mogen ontmoeten

Maar dat hindert niet

Ik ben God dankbaar, dat ik je tijdens dit leven heb mogen leren kennen

Je bent nu in een andere, betere wereld, waar geen oorlog, onrecht, honger, lijden en mensenrechtenschendingen zijn

Vaarwel, je strijd gaat door, goede Vriend

Ik dank u voor uw aandacht

Astrid Essed

ZIE VOOR NOTEN 

NOTEN 1 EN 2

ZIE VOOR BRON VAN MIJN TRIBUTE

https://www.buitenlandsepartner.nl/showthread.php?14436-Vluchtelingenactivist-Potijk-overleden&s=e1586df2a24ad97e22dbb8d7d85f031b
22-10-06, 18:27#8MirjamIngeschrevenMar 2004LocatieRotterdamBerichten4.035

Re: Vluchtelingenactivist Potijk overleden

Van mensenrechtenactiviste Astrid Essed ontving ik deze bijdrage voor Wietse;
Bij dezen mijn ”hommage” en afscheid van Wietse

Hij zal echter blijven voortleven in het hart van mijn gevoel

De ”Mensch” Wietse Potijk

”Voor het slagen van het Kwaad
Is niets anders nodig
Dan dat goede mensen niets doen

Als goede mensen niets anders doen
dan voor hun gezinsleden zorgen,
hun sport beoefenen
televisie kijken
Kunnen Kwade krachte ongestoord
hun rampzalige praktijken uitoefenen

De Kwade krachten
worden dan niet gehinderd
Door de zogenaamde zwijgende meerderheid

Martin Luther King

Geachte lezers van voorvluchtelingen,

Evenals u heb ik gisteren kennisgenomen van het zeer droeve bericht, dat Wietse Potijk, onze trouwe inzender van commentaren, artikelen en aan minister en Kamerleden gerichte brieven tegen het inhumane vreemdelingenbeleid, plotseling aan een acute hartstilstand is overleden

”Onvoorstelbaar” ging het door mij heen, toen ik het bericht las
Koud en leeg voelde ik mij ineens van binnen

Wietse is niet meer

De man, die zich zo inzette voor zijn idealen
Dag en nacht

Onvermoeibaar

Hoevaak heeft hij mij niet zijn beschouwingen, commentaren en brieven toegestuurd, die getuigden van een krachtige en fundamenteel-diepe woede en verdriet, dat een dergelijk beleid in Nederland mogelijk was

Dat er zo gesold werd met rechteloze mensen, wier enige ”misdaad” was, dat zij wegvluchtten voor een onleefbare en inhumane leefsituatie in eigen land, met in het gunstigse geval grote armoede als toekomstperspectief

Maar Wietse was meer

Niet alleen voor vluchtelingen zette hij zich in

In Canada had hij jarenlang deel uitgemaakt van de Overheid en zich ingezet voor de rechten van Indianen
Tav het Midden-Oosten en Darfoer maakte hij zich druk om het onrecht, respectievelijk de Palestijnen en de Soedanese burgerbevolking aangedaan

Het byzondere van Wietse was, dat ieder onrecht hem aangreep, onverschillig tegenover wie en in welke situatie

Daarom kan Wietse mi de ”enkele rechtvaardige” genoemd worden, over wie in de Bijbel gesproken wordt

In het Jiddisch wordt dit zo treffend aangeduid met het simpele ”Mensch”

Ja, Wietse was een ”Mensch”

Ik heb hem leren kennen, toen ik, aarzelend nog, mijn eerste artikel schreef over het vreemdelingenbeleid van minister Verdonk
Direct reageerde hij enthousiast en voegde hij mij toe aan zijn zeer waardevolle e-maillijst

Maar hij was voor mij meer dan een zeer bevlogen belangenbehartiger van vluchtelingen en andere rechtelozen
Meer dan een ”Mensch”

Voor mij was hij een Vriend
Een woord, dat ik niet licht gebruik

”Dear friend” zo noemde hij mij
Zo voelde ik het ook

Hoevaak heeft hij mij geen aanmoedigende en waarderende mails gestuurd
Of zomaar bewijzen van vriendschap

Hoevaak heeft hij, vanuit zijn grote hart, niet de hulp van mij en anderen ingeroepen in zijn strijd, vanuit zijn grote hart

Geen woorden, maar daden, dat was je, Wietse

Onrecht was onrecht

Daar sprak je niet over
Daar deed je iets tegen

Het Friese verzet tegen het onrecht

Zonder anderen te kort te willen doen, heeft het een byzondere plaats in mijn hart en ik mag wel zeggen, dat onder andere Wietse daarvan de spil was

Wietse, ik ga eindigen

Voor mij was je een byzonder mens, een christen in de ware betekenis van het Woord
EN een humanist

Wij zouden altijd nog een keer de Indianen in Canada bezoeken, voor wie jij je zo hebt ingezet

Het heeft niet zo mogen zijn
Ook heb ik je slechts per e-mail en telefonisch, maar nooit persoonlijk mogen ontmoeten

Maar dat hindert niet

Ik ben God dankbaar, dat ik je tijdens dit leven heb mogen leren kennen

Je bent nu in een andere, betere wereld, waar geen oorlog, onrecht, honger, lijden en mensenrechtenschendingen zijn

Vaarwel, je strijd gaat door, goede Vriend

Ik dank u voor uw aandacht

Astrid Essed

ZIE TER AANVULLING OOK:

ZIE OOK

22-10-06, 17:54#5MirjamIngeschrevenMar 2004LocatieRotterdamBerichten4.035

Re: Vluchtelingenactivist Potijk overleden

Wietse heeft ontzettend veel gedaan voor vluchtelingen.
Hij was van alle ontwikkelingen op de hoogte, we deelden over en weer tips en advies uit, en hij had veel contacten in het circuit.
Een zeer uitgesproken mening, die hij regelmatig liet horen aan de politici in de Tweede Kamer, ik heb vaak brieven van hem gelezen waarin hij zich richting Den Haag hard maakte voor in zijn ogen onrechtvaardigheden en slechte uitvoer van het beleid, en ook voor persoonlijke zaken van asielzoekers.
Ook heeft hij een 4 uur durend gesprek gevoerd met minister Verdonk waarin hij zich fel heeft verzet tegen de kritiek die hij kreeg over zijn aktiviteiten rondom de noodopvang voor uitgeprocedeerden die zonder voorzieningen op straat waren gezet in Friesland.

Gezinnen mochten niet uit elkaar gerukt worden, dat was Wietse met mij eens, hij verzamelde de verhalen van de bij hem bekende gevallen en stuurde deze door naar onze stichting, zodat ook hun verhaal in ons zwartboek “Gezinnen worden niet uit elkaar gerukt” kon worden opgenomen.
Ik zal nu deze mensen op de hoogte brengen van het feit dat hij helaas niet meer bij ons is.

De begrafenis zal op 25 oktober in Gorredijk plaatsvinden. In eerste instantie had zijn familie besloten dat het een besloten aangelegenheid zou worden. Maar mensen die vanuit zijn werk voor vluchtelingen ook dicht bij hem stonden zijn ook welkom.
Evt. heb ik voor hen meer gegevens over de begrafenis. (via mirjam@buitenlandsepartner.nl)

BRON