DE ZAAK GRUNBERG/WIJENBERG OF DE KARAKTERMOORDOP DE HEER WIJENBERG LEZERS!
Onderstaand Ingezonden Stuk heb ik toegestuurd aan de redacties vanJoop.nl en De Correspondent over de Zaak Grunberg/WijenbergIk heb natuurlijk geen idee of ze het zullen aandurven, het te plaatsen, maarin ieder geval hierbij met jullie gedeeldEven nog een toelichting, maar die kunnen jullie natuurlijkook overslaan en direct naar het Ingezonden Stuk [onder de noten] toegaanENJOY! TOELICHTING:
[Zie onder de noten, behorende bij Toelichting, mijn aan Joop.nl en deCorrespondent toegezonden Ingezonden Stuk]
In 2020 ontbrandde een verhitte discussie tussen Jan Wijenberg, oud ambassadeur en voorvechter voor een op het Internationaal Recht gebaseerde rechtvaardige vrede in het Midden-Oostenconflict en schrijver Arnon Grunberg.
Directe aanleiding vormde een brief van de heer Wijenberg aan premier Rutte en de voorzitter Nationaal Comite 4 en 5 mei, met kritische kanttekeningen over de jaarlijkse wijze van herdenking, met bijgevoegd rapportage over de Israelische bezettings en terreurpolitiek jegens de bezette Palestijnse bevolking, als ook kritische kanttekeningen over de 4 mei lezing van genoemde schrijver, de heer Grunberg. [1] Daarop ontstond een discussie tussen Wijenberg en Grunberg, die niet alleen fel was [dat zou geen probleem geweest zijn], maar van de kant van Grunberg ronduit beledigend, waarbij hij zich niet ontzag de heer Wijenberg, die hem inhoudelijk beleefd van repliek diende, uit temaken voor neo nazi en sympathisant van de Waffen SS [2]
Naar aanleiding daarvan heb ik actie ondernomen Zie onder noot 3
Aangezien Grunberg dit jaar de PC Hooft literatuurprijs uitgereikt krijgt, heeft Wijenberg de Stichting PC Hooft benaderdZie zijn brief onder noot 4
Om de heer Wijenberg te steunen, heb ik eveneens de Stichting PC Hooft aangeschreven.
In mijn Ingezonden stuk is te lezen, dat Wijenberg en ik het niet helemaal eens zijn Wijenberg wil, dat de prijs niet aan Grunberg wordt uitgereikt, ik echter ben niet tegen een uitreiking op zich, maar verzet mij wel tegen een openbare.
Op hoofdpunten echter steun ik Wijenberg en sta volledig achter hem.Grunberg’s gedrag kan niet door de beugel en daaraan moeten consequenties worden verbonden Zie onder noot 5, mijn brief aan de Stichting PC Hooft ASTRID ESSED
”De Zaak Grunberg/Wijenberg of de karaktermoord op
de heer Wijenberg”
Ingezonden Stuk
Geachte Redactie,
In 2020 uitte oud-ambassadeur en voorvechter van de Palestijnsezaak, de heer J Wijenberg in een brief aan premier Rutte en de voorzittervan het Nationaal Comite 4 en 5 mei, kritiek op de wijze van herdenking door ditNationaal Comite, namelijk op de gelegde nadruk op de Joodse slachtoffersvan de nazi terreur. Daarbij legde hij verband tussen deze wijze van herdenking en het decennialangepro Israel beleid van de Nederlandse Staat, waarbij hij, wat het Comite betreft,ook het feit noemde, dat er bestuursleden waren, die vroeger verbonden geweest waren aan pro Israel club het Cidi en dus op deze wijze de aardvan de herdenking hadden kunnen beinvloeden. Ook maakte Wijenberg kritische kanttekeningen bij de 4 Mei voordracht 2020 door de[Joodse] schrijver Arnon Grunberg. Nadat hij volgens de regels der wellevendheid, de heer Grunberg op dehoogte had gesteld van de brief aan Comite en premier, waarin dus ookde kritiek op Grunberg[aangevuld met Wijenberg’s eigen documentatie en artikelen rond het Midden Oostenconflict], ontstonder een pittige discussie tussen Grunberg en Wijenberg.
Op zich niets mis mee, ware het niet, dat Grunberg al na korte tijd”op de man”’ ging spelen, Wijenberg een anti-semiet noemde enzelfs zover ging te schrijven, dat het Wijenberg wel zou spijten,dat hij, gezien zijn leeftijd, geen lid geweest had kunnen zijn van de Waffen SS en het vast wel zou betreuren, geenOost-Europese Joden te hebben kunnen executeren.
De correspondentie eindigde met een scheldkannonade van Grunberg, die voorsteldebij Wijenberg langs te komen om hem ”te genezen” en aangaf ”altijd al embedded te hebben willen gaan bij neo-nazi’s.”
Als voormalig mede bestuurslid, samen met heer Wijenberg, van de Stichting Stop de Bezetting heb ik mij in 2020 met deze onverkwikkelijke discussie bemoeiddoor zowel de Volkskrant, NRC als Amnesty International [Grunberg schrijftvoor deze drie] aan te schrijven over dit onverkwikkelijke gedrag van Grunberg.Nu, in 2022, nu Grunberg uit handen van Stichting PC Hooft de PC Hooftliteratuurprijs zal ontvangen, hebben de heer Wijenberg en ik deze Stichtingaangeschreven.
Ik ben van mening, dat Grunberg deze prijs best toegekend mag krijgen,maar dan in stilte.Iemand, die op een dergelijke wijze de vrijheid van meningsuiting schendt,waarop ook de heer Wijenberg recht heeft en hem voor rotte vis uitmaakt,omdat hij zijn kritiek op Israel onverbloemd uit, verdient geen Feestje.Bovendien verdenk ik Grunberg ervan, dat hij karaktermoord heeftwillen plegen, omdat hij geen kritiek op Israel kan velen.
Maar wat de reden van zijn liederlijke aanval op Wijenberg ook is,, het is beneden ieder peil om op een dergelijkewijze een debat te voeren, zeker daar de heer Wijenberg de regels der rationaliteit, beschaving en coherente argumentatie wel in acht namen op geen moment gedurende hun discussie grof is geworden.
Van de winnaar van de PC Hooftprijs mag men meer niveau verwachten enik acht het van het grootste belang, dat deze kant van Grunberg via ditIngezonden stuk bekend wordt gemaakt.
JAN WIJENBERG EN ARNON GRUNBERG/CONTINUING STORY/BRIEFASTRID ESSED AAN STICHTING PC HOOFT
WAT HIERAAN VOORAF GING: Weet u het nog lezers?In 2020 ontbrandde een verhitte discussie tussen Jan Wijenberg, oud ambassadeur en voorvechter voor een op het Internationaal Recht gebaseerderechtvaardige vrede in het Midden-Oostenconflict en schrijver Arnon Grunberg.De directe aanleiding vormde een brief van de heer Wijenberg aan premier Rutte en de voorzitter Nationaal Comite 4 en 5 mei, met kritische kanttekeningen over de jaarlijkse wijze van herdenking, de Israelische bezettings en terreurpolitiek jegens de bezette Palestijnse bevolking, alsookkritische kanttekeningen over de 4 mei lezing van genoemde schrijver, de heer Grunberg. [1]Daarop ontstond een discussie tussen Wijenberg en Grunberg, die nietalleen fel was [dat zou geen probleem geweest zijn], maar van de kantvan Grunberg ronduit beledigend, waarbij hij zich niet ontzag de heerWijenberg, die hem inhoudelijk beleefd van repliek diende, uit temaken voor neo nazi en sympathisant van de Waffen SS [2]Naar aanleiding daarvan heb ik actie ondernomenZie onder noot 3 Aangezien Grunberg dit jaar de PC Hooft literatuurprijs uitgereikt krijgt,heeft Wijenberg de Stichting PC Hooft benaderdZie zijn brief onder noot 4Om de heer Wijenberg te steunen, heb ik eveneens de Stichting PC Hooft aangeschreven.De lezer zal zien, dat Wijenberg en ik het niet helemaal eens zijn [Wijenbergwil, dat de prijs Grunberg niet wordt uigereikt, ik ben niet tegen een uitreiking opzich, maar verzet mij tegen een openbare], maar op hoofdpunten steun ikhem en fel ook.Grunberg’s gedrag kan niet door de beugel en daaraan moeten consequenties worden verbondenZie onder de noten, mijn brief aan de Stichting PC Hooft ASTRID ESSED NOTEN[Brieven/correspondentie van de heer Wijenberg zijn op mijn websitegepubliceerd met zijn uitdrukkelijke toestemming] [1] OUD-AMBASSADEUR JAN WIJENBERG/KRITISCHE BRIEF AAN PREMIER RUTTE EN DE VOORZITTER VAN HET NATIONAAL COMITE 4 EN 5 MEI OVER 4 MEI HERDENKING/”HET VERDRIET MONOPOLIE VAN DE JOODSE SLACHTOFFERS] https://www.astridessed.nl/oud-ambassadeur-jan-wijenberg-kritische-brief-aan-premier-rutte-en-de-voorzitter-van-het-nationaal-comite-4-en-5-mei-over-4-mei-herdenking-het-verdriet-monopolie-van-de-joodse-slachtoffers/
AANSTICHTING P.C. HOOFT-PRIJS VOOR LETTERKUNDE De heer A. MeindertsAmbtelijk Secretaris Onderwerp:De aan uw Stichting dd 29 december 2021 toegezonden brief van de heerJ.J. Wijenberg met als titel: ”Oeuvreprijs 2022″
Geachte heer Meinderts, Zou u zo vriendelijk willen zijn om deze brief, compleet metnoten en bijlagen te doen toekomen aan de leden en Bestuur van uw Stichting?Ik ben u zeer erkentelijk.Dan ga ik nu over tot mijn aan het Bestuur gerichte brief: Geachte leden van het Bestuur van de Stichting PC Hooft,[Bijlagen in Word:Brief van de heer Wijenberg aan de Stichting PC HooftCorrespondentie tussen de heren Jan Wijenberg en Arnon Grunberg][Aanbeveling:Mocht u in tijdnood zijn, dan raad ik u aan slechts te lezen:III”CORRESPONDENTIE JAN WIJENBERG/ARNON GRUNBERGDE ONSMAKELIJKE AD-HOMINEM BAGGER VAN SCHRIJVER ARNON GRUNBERG JEGENS JAN WIJENBERG:EN V CONCLUSIE EN UW OPDRACHT] Hierbij wil ik graag uw aandacht vragen voor het volgende: Op 29 december 2021 hebt u, via de ambtelijke secretaris van uw Stichting,de heer Meinderts, een schrijven ontvangen van de heer J.J. Wijenberg, oud ambasadeur, getiteld ”De Oeuvre Prijs 2022”, compleet het bijlagen,correspondentie tussen hem en schrijver Arnon Grunberg [die deze brief, samenmet andere betrokkenen, cc ontvangt], een brief van de Israelische ambassadeur in Nederland en rapportages.In deze brief formuleerde de heer Wijenberg aan u de eis, niet over te gaantot de toekenning van de PC Hooft lteratuurprijs 2022 aan de heer Grunberg [1] U hebt het vast gelezen, ik hoef dat niet meer toe te lichten, maar voor uw gemak een bijlage van de brief van de heer Wijenberg aan u. Alvorens verder te gaan mijn verzoek, om de heer Wijenberg zo snel mogelijkvan een reactie te voorzien, aangezien hij deze tot op heden niet van uheeft ontvangen. I ACHTERGRONDINFORMATIE BIJ HET SCHRIJVEN VAN DEZE BRIEF: MIJN BETROKKENHEID Graag wil ik u in het kort toelichten, hoe ik bij deze zaak betrokken geraaktben.Ik ben al jaren een zeer goede bekende van de heer Wijenberg, die ik heb lerenkennen toen wij beiden bestuursleden waren van de in 2004 doormevrouw Gretta Duisenberg opgerichte Stichting Stop de Bezetting. In die periode en daarna heb ik de heer Wijenberg leren kennen als een zeerinteger en betrokken medestrijder voor een op het Internationaal Recht gebaseerde rechtvaardige vrede in het Israelisch-Palestijnse conflict.Zijn rapporten en analyses getuige mijns inziens van een grote maatschappelijke betrokkenheid en worden door mij en belangrijkere mensendan mijzelf, zeer gewaardeerd. II BRIEF DE HEER WIJENBERG AAN HET NATIONAAL COMITE 4 EN 5 MEI,IN VERBAND MET DE 4 MEI HERDENKING IN 2020 In dit verband neem ik regelmatig kennis van zijn rapportages en publicaties,zo ook van een brief, die de heer Wijenberg in 2020 heeft gestuurd aan premierRutte en de voorzitter van het Nationaal Comite 4 en 5 mei, over ”het verdrietmonopolie” van de Joodse slachtoffers van de nazi’s [noot 2, opmijn website gepubliceerd met uitdrukkelijke toestemming van de heer Wijenberg], waarbij hij van mening was, dat de nadruk bij herdenking lagbij de joodse slachtoffers.Ook stond Wijenberg in die brief kritisch stil bij de 4 mei lezing van de schrijver de heer Arnon Grunberg [3], alsmede bij de volgens Wijenberg bestaande verwevenheid van het Nationaal Comite 4 en 5 meimet het pro Israel Centrum CIDI [Centrum voor Informatie en DocumentatieIsrael], aangezien volgens de informatie van Wijenberg een van de ledenvan het Nationaal Comite [de heer Onno Hoes], voorzitter van het CIDI is geweest [4], waardoor de pro Israel houding van het CIDI, alsmede die van de Nederlandse Staat, via een achterdeur de 4 Mei Herdenking zou beinvloeden. [5] III CORRESPONDENTIE JAN WIJENBERG/ARNON GRUNBERGDE ONSMAKELIJKE AD-HOMINEM BAGGER VAN SCHRIJVER ARNON GRUNBERG JEGENS JAN WIJENBERG: Van de hier bovengenoemde Wijenberg brief was ik dus op de hoogte en eveneens heeft de heer Wijenberg mij op de hoogte gesteld van de tussen hem en de heer Arnon Grunberg ontstane verhitte discussie [6] met als basis en achtergrond de reeds genoemdeWijenberg brief aan premier Rutte en de voorzitter van het NationaalComite 4 en 5 mei, waarin o.a. Wijenberg’s kritische opmerkingen over Grunberg [7] Voor ik daar verder op in ga, eerst dit.Ik heb groot respect en waardering [en dat mag hij gerust weten] voor deonverbloemde anti-racistische opstelling van de heer Grunberg, die indiverse publicaties duidelijk tot uiting is gekomen, zoals inzijn Volkskrant column ”Een slordig excuus voor haat” [8], maar ook inzijn op 4 mei 2020 gehouden 4 mei voordrachtZijn woorden:”Voor mij was het van begin af aan duidelijk: als ze het over Marokkanenhebben, dan hebben ze het over mij.”[9] hebben opmij grote indruk gemaakt en daarin verschil ik met de heer Wijenberg van opvatting, zoals ik hem ookheb meegedeeld. Grunberg blijft waarschuwen tegen het gevaar van het oprukkende fascisme,waarvan hij door zijn achtergrond helaas maar al te goed weet heeft en dat isbyzonder waardevol.Deden maar meer schrijvers en intellectuelen als hij! Wat zijn columns en vooral stukken in Amnesty’s maandblad Wordt Vervolgdbetreft:Daar ben ik niet altijd stuk van.In vele gevallen zeker vanuit een goede intentie geschreven, maar vaak wat [mijn mening hoor] verward en onsamenhangend. Over zijn literair Oeuvre heb ik persoonlijk geen mening [ik wil zonder meer aannemen,dat hij een goede schrijver is, want anders kreeg hij uw prijs niet],omdat ik-ik beken het- nooit eerder een boek van hem gelezen heb. MAAR DAAR STOPT MIJN WAARDERING! Want de weerzinwekkende bagger, die Grunberg over Wijenberg heeft uitgestorttijdens hun correspondentie [10], vind ik met geen pen te beschrijven!Kijk, je kunt het in een discussie nog zo ONeens zijn, maar er zijn grenzen,gesteld door beschaving en normaal fatsoen, waarvan IK vind, dat je ze niet overtreedt.Dat Grunberg het met Wijenberg’s gezichtspunten niet eens was, allemaalprima, maar weet wat je zegt! Ik haal een paar voorbeelden aan uit de correspondentie tussen de herenWijenberg en Grunberg: EERSTE VOORBEELD ARNON GRUNBERG: ”U bent een antisemiet. Het spijt me zeer dat u net iets te laat bent geboren om lid teworden van de Waffen-SS om eigenhandig Joden in Oost-Europa te fusilleren, datspijt u zelf kennelijk ook.” UIT MAIL [MAIL ARNON GRUNBERG DD 1 AUGUSTUS/REACTIE OP MAIL JAN WIJENBERGDD 31 JULI] TWEEDE VOORBEELD: ARNON GRUNBERG
”Ik raad u bijvoorbeeld aan het werk van Carl Schmitt te lezen.U weet ongetwijfeld wat Nietzsche zei, word wie je bent.Er zijn op het internet vinden nog wel SS-uniformen te vinden, die kunt u aantrekkenen daarmee kunt u door het huis en wellicht uw tuin paraderen.Als u wordt aangevallen zal ik u als uw hulpverlener verdedigen. Noodzakelijke enalternatieve therapie neemt soms curieuze vormen aan.Het zou u ook buitengewoon helpen als u onder uw mails vanaf nu consequent SiegHeil schrijft.” UIT MAIL MAIL ARNON GRUNBERG DD 1 AUGUSTUS/REACTIE OP MAIL JAN WIJENBERGDD 31 JULI
DERDE VOORBEELD ARNON GRUNBERG
”Het uitventen van uw antisemitischeonwetendheid en het jengelen orn mijn aandacht zijn kennelijk uw levensopgave. Soit. Merkwaardig toch,dat u meent mij te moqen omschrijven als Jood' wonend in een stad met yeel Joden, ik parafraseer,, maardat u er niet tegen kunt te worden aangernerkt als antisemiet- Het zou van zelfinzicht getuigen als uophield in ontkenning te leven.” IN DIEZELFDE MAIL, DUS OOK DERDE VOORBEELD: ”Nu geef ik toe, ik ben een Jood, maar niet zo maar een Jood. Ik ben Christus, zoals u ongetwiifeld weetanders zou u niet zo om mijn aandacht jengelen. Zoals u eveneens vermoedelijk weet misschien hebt ude biibel wel gelezen, was de valse Christus een vriend van hoeren en tollenaars.Welnu de echte Christus is dat ook.lk vermoed dat u geen oud-diplomaat bent maar een gepensioneerde sekswerker die door Christus wilworden gezalfd en vergeven. Dat zou dat niet aflatende gejengel om aandacht verklaren.Als u mij erkent als Heiland is uw virutente antisemitisme u vergeven. Zo ben ík.lndien gewenst kom ik van de herfst op huisbezoek. Laat mij weten of dat nodig is- U mag opendoen in uwuniform. Àls Heíland vergeef ik graag en veel, zeker voormalige antisemilsche sekswerkers zoals u.Misschien kunnen we dan ook onderzoeken waar uw virulente antisemÍtisme vandaan komt, maar als udat te veel is laten we het gewoon bij het ritueel. u zegt; 'Dag Heiland.'En ik antwoord:'lk vergeef je Jan.'” UIT MAIL: GEPENSIONEERDE SEKSWERKER'' MAIL VAN ARNON GRUNBERG AAN JAN WIJENBERG, DD 9AUGUSTUS VIERDE VOORBEELD ARNON GRUNBERG ”Kennis nemen is niet genoeg, Jan.Eerst Christus erkennen als Heiland dan vergeven worden en eeuwig leven. Dat is de volgorde,En biechten.Wanneer moet de Heiland bij Jan Wijenberg langskomen? Dan regelen we de vergiffenis en het eeuwigeleven-En kan dat gejengel om aandacht tot die tijd stoppen? Er zijn meer mensen die weinig tot niets van hunleven hebben gemaakt en die toch niet zo om aandachtt jengelen als u.” UIT MAIL REACTIE VAN ARNON GRUNBERG OP DE MAIL VAN JAN WIJENBERG DD 9 AUGUSTUS VIJFDE VOORBEELD ARNON GRUNBERG
”U begrijpt niet dat iemand van gejengel om aandacht kan worden beschuldigd zonder dat daarmee zijnvrijheid van meningsuiting met voeten wordt getreden. Dat u zelfs dat niet begrijpt lijkt me ernstig. Waarom uw uitlatingen antisemitisch zijn heb ik u meerdere malen uitgelegd. Maar u gaat daar lieverniet op in. Of u bent niet bij machte daarop in te gaan.Hebt u kinderen, een partner, familieleden? Wie zorgt voor u? Misschien kan ik bij hen embeddedgaan? Het lijkt me interessant om de omgeving van een ''oud-ambassadeur'' met antisemitischeobsessies die hij graag antizionistische obsessies noemt nader te bestuderen.Kunt u me in contact brengen met hen? Ook zou ik een week of zo bij u kunnen komen wonen. Misschien is dat nog beter. Ik wilde altijd aleens embedded gaan bij neonazi’s – maar het is misschien wel zo aardig te beginnen bij u —ik hoorgraag wanneer het schikt. We moeten niet te lang wachten. Ik wil u zeker niet reduceren tot uwantisemitische uitlatingen, u bent veel meer dan uw antisemitische uitlatingen. Misschien kunt u meeen lijstje sturen met wat u nog meer bent. Mens natuurlijk, oud-ambassadeur, beweert u. Wat hebt uallemaal bereikt als oud-ambassadeur? Behalve wat relletjes? Wat had u willen bereiken? Et cetera.Misschien kunt u me een lijstje sturen met de mensen die zich om u bekommeren? Dan kan ik ookdeze mensen interviewen. Allicht zijn uw artsen bereid met uw toestemming ook met mij te spreken,dat lijkt me nuttig voor het project.Graag dus ook een lijstje met namen en contactgegevens van uw artsen. Hoe dan ook heb ik van een arts een schriftelijke verklaring nodig dat u wilsbekwaam bent anders zou eendergelijk project immoreel zijn. Het gaat mij erom uw leven en uw opvattingen recht te doen, hoe beperkten antisemitisch uw uitlatingen ook moge zijn, ik wil u nogmaals graag recht doen.Ook ben ik benieuwd naar uw ouders. Was uw vader lid van de NSB en/of van de waffen-SS? Bent umisbruikt door uw ouders of door andere familieleden? Hebt u uw ouders of andere familieledenmisbruikt? Zo ja, in beide gevallen, hoe lang duurde het misbruik? Graag gegevens over de aard vanhet misbruik. Wie waren ervan op de hoogte? Hebt uw zussen, broers, die nog leven? Kunt u mij met hen in contact brengen? Hoe zijn uw ouders gestorven? Hebt u partners gehad? Hoeveel? Et cetera?Contactgegevens van de partners die nog leven.Maar graag eerst even een officiële bevestiging van de arts die u behandelt dat u handelings- enwilsbekwaam bent en daarna zetten we dit in de steigers.Ik zie uit naar onze ontmoeting en naar de week of tien dagen die ik bij u zal doorbrengen. En vooralook naar de gesprekken met de mensen in uw omgeving.Maar graag eerst, nogmaals, dit is echt belangrijk, omdat ik voor alle betrokkenen dit project graagcorrect wil uitvoeren, een verklaring van de behandelend geneesheer.” UIT MAIL: LAATSTE MAIL VAN ARNON GRUNBERG AAN JAN WIJENBERG, DD 12 AUGUSTUSREACTIE OP MAIL JAN WIJENBERG DD 11 AUGUSTUS EINDE CITATEN ARNON GRUNBERG UIT CORRESPONDENTIEJAN WIJENBERG/ARNON GRUNBERG
Schrijf ik dit out of context?Leest u dan de gehele correspondentie [11] en vormtu zich zelf een indruk/mening
IV AD HOMINEM Hoezeer je het ook met elkaar ONeens bent, hoe fel de discussieook kan oplopen, er zijn dingen, die je niet zegt, tenzij je er een rotsvasteonderbouwing en keihard bewijs voor hebt. Om aan de eigen woorden te refereren, die Grunberg tijdens de 4mei voordracht 2020 uitsprak:”Censuur en uitstoting zijn geen antwoord op die vruchtbaarheid, het is eenverworvenheid dat wij in een land leven waar de overheid ons niet vertelt wat zedelijk en onzedelijk denken is. Maar dat betekent niet dat elke grens overschreden moet kunnen worden” [12] PRECIES!Er zijn grenzen:En zonder keihard bewijs zeg je niet, ook niet in de felste discussies ””Het spijt me zeer dat u net iets te laat bent geboren om lid teworden van de Waffen-SS om eigenhandig Joden in Oost-Europa te fusilleren”EN”Er zijn op het internet vinden nog wel SS-uniformen te vinden, die kunt u aantrekkenen daarmee kunt u door het huis en wellicht uw tuin paraderen”EN”Bent umisbruikt door uw ouders of door andere familieleden? Hebt u uw ouders of andere familieledenmisbruikt? Zo ja, in beide gevallen, hoe lang duurde het misbruik? Graag gegevens over de aard vanhet misbruik” Waar haalt Arnon Grunberg de brutaliteit vandaan, om op deze laffe, onsmakelijke wijze, een ad hominem aanval uit te voeren op iemand,die het niet met hem eens is en zich WEL aan de regels van eenbeschaafde discussie houdt? [13]En zich zelfs niet ontziet, er de VADER van Wijenberg bij te betrekken?”Was uw vader lid van de NSB en/of van de waffen-SS?”, zoals Grunberg villeinopmerkte [14] U mag rustig weten, leden van het Bestuur, dat ik Jan Wijenberg heb geadviseerd, Arnon Grunberg aan te klagen, vooral wat die Waffen SS opmerking betreft,maar daarvan heeft hij afgezien.Hij is edelmoediger dan ik zou zijn geweest V CONCLUSIE EN UW OPDRACHT Mijn conclusie dus: In de eerste plaats dient u, leden van het Bestuur, de heer Jan Wijenbergonverwijld antwoord te geven op zijn mail dd 29 december, losvan uw mening over de inhoud van zijn mail.Dat vereist de beschaving en de zorgvuldigheid, waarvan ik uitga, dat uwStichting die bezit. En in de tweede plaats dit: In tegenstelling tot de heer Wijenberg [daarvan is hij ook op de hoogte]ben ik niet zozeer van mening, dat de heer Grunberg de prijs niet zoumoeten worden toegekend, omdat die nu eenmaal niet gaatover zijn karakter of zijn mi onzindelijke wijze van discussieren en moddergooierij, maar over zijn Oeuvre.Bovendien ben ik ook van mening, dat u, in dit stadium,nu alles al bekend is [15], toch niet meer kunt afzien van de prijs. Maar daarmee bent u NIET van mij af! Want wat ik namelijk WEL vind, is dat de heer Grunberg, die blijk gegevenheeft van een dergelijke onsmakelijke, onbeschaafde en onzindelijkementaliteit, deze prijsuitreiking NIET in het openbaar dient te ontvangen. Ik ben van mening, dat hij in het geheel geen Feestje verdient, maardat de prijs hem gewoon, onopvallend kan worden toegestuurd. Daarbij dient u, zo is mijn mening, daarvan ook de reden bekend te maken,namelijk de onzindelijke, ad hominem aanvallen op de heer Jan Wijenberg.Aan u laat ik over, of u deze correspondentie [wel na toestemmingvan de heer Wijenberg uiteraard] bekend maakt, of dat u eenandere formulering kiest, die duidelijk is, maar meer anonimiserend. Ook dient de heer Grunberg, publiekelijk of via de mail, zijn excuses aante bieden aan de heer Wijenberg, niet voor zijn afwijkende standpuntnatuurlijk [daar heeft hij uiteraard recht op], maar wel voor zijn misselijke,ad hominem ”Waffen SS” aanval en de manier, waarop hij Wijenberg’s vader,die er al helemaal niets mee te maken heeft, posthuum nog een trapna geeft.BAH! BAH! DRIEWERF BAH!
Ik ben benieuwd of u ook bereid bent te handelen naar de normenvan beschaving waarvan ik overtuigd bent, dat u ze wil uitdragen enaan mijn eis en opdracht voldoet. Ik hoop hiermee een zinvolle bijdrage te hebben geleverd bijde afhandeling van deze nare kwestie
Vaak heb ik me afgevraagd wat het nut is van herdenken, van bijeenkomsten als deze. Herdenken wij omdat de traditie ons dat voorschrijft, of staat er meer op het spel?
Verleden voorjaar tijdens een lezing over het werk van Marga Minco en de oorlog – ik weet niet of de oorlog míj achtervolgt of dat ík het ben die de oorlog achtervolgt – merkte ik op dat herdenken meer zou moeten zijn dan een ritueel, dat het een verlangen naar kennis in zich zou moeten dragen, en dat gemeenplaatsen daarom de vijand zijn van betekenisvolle herdenkingsrituelen. Ik besefte ook dat die andere gemeenplaats, dat we het verhaal over de oorlog en de Joden nu wel kennen, steeds luider is gaan klinken; een hoogmoedige gemeenplaats, die uitgaat van de gedachte dat onze kennis volmaakt is, dat we kunnen scheiden van het betrekkelijk recente verleden.
Zeggen het verleden nu wel te kennen is veelal een weigering om er kennis van te nemen. En wie zijn verleden niet kent, is niet zozeer gedoemd het te herhalen, als wel is hij gedoemd niet te weten wie hij is. Niets doet mensen zozeer naar een onwrikbare identiteit verlangen als het knagende vermoeden dat ze geen idee hebben wie ze zijn. En het is vaak de onwrikbare eigen identiteit, de weigering er speels mee om te gaan die ertoe leidt dat de ander als een volstrekte vreemde en een absolute vijand wordt gezien. Na afloop van die lezing over Minco kwam een psychotherapeut naar me toe die zei dat we rituelen en gemeenplaatsen nodig hebben om niet ziek te worden van het herdenken, dat we het verleden op afstand moeten houden om er niet aan onderdoor te gaan. Zeker, maar als we helemaal niet ziek worden van die twintigste eeuw vrees ik dat er niets herdacht is en al helemaal niets begrepen.
Niet ziek worden zou weleens een symptoom kunnen zijn van wegkijken, van ontkenning. Als we ontkennen dat de ziektes van de vorige eeuw, die van het geïndustrialiseerde totalitarisme, van het tot genocide verworden antisemitisme, van het biologisch racisme, diep in onze cultuur zitten, dan weten we niet wie we zijn. En juist dan zijn wij vatbaar voor verleiders die ons komen vertellen wie wij zijn en wie wij moeten vrezen. Herdenken is altijd ook een manier om aan te geven wie je níet wenst te zijn, maar wie je toch meent te kunnen worden. Geen herdenken zonder dit angstige vermoeden, geen betekenisvol herdenken zonder gegronde vrees dat wij de toekomstige daders en hun helpers zijn.
Herdenken gaat uit van de vaststelling dat het verleden niet voltooid is, van het besef dat de buik die het Derde Rijk baarde nog vruchtbaar is. Censuur en uitstoting zijn geen antwoord op die vruchtbaarheid, het is een verworvenheid dat wij in een land leven waar de overheid ons niet vertelt wat zedelijk en onzedelijk denken is. Maar dat betekent niet dat elke grens overschreden moet kunnen worden. Bepaalde taboes hebben zich geleidelijk aan na 1945 met goede redenen in onze cultuur genesteld; de taboebreuk is niet altijd een bevrijding, soms is die taboebreuk slechts een terugval. Deze herdenking is altijd ook een waarschuwing. Het verhaal van de overlevenden, van degenen die uit de concentratiekampen terugkeerden, Joden, Roma en Sinti, politieke tegenstanders, onder wie veel communisten en sociaaldemocraten, is een verhaal van uitzonderingen. De meeste slachtoffers hebben het kamp door de schoorsteen verlaten. Mijn moeder was een uitzondering; haar ouders, mijn grootouders, niet.
Herdenken is tevens namens de doden spreken, en namens de doden spreken kan alleen door de ooggetuigen aan het woord te laten. Ik wil een ooggetuige aan het woord laten die zeer dicht bij de doden is geweest, Filip Müller, een Slowaakse Jood, lid van het Sonderkommando van Auschwitz-Birkenau. Het Sonderkommando bestond voornamelijk uit Joden en was belast met het uit de gaskamers halen van de lijken, het knippen van de haren van de lijken, het trekken van gouden tanden uit de lijken, het verbranden van de lijken. De meeste leden van het Sonderkommando werden na enkele maanden vermoord. Het laatste Sonderkommando in Auschwitz kwam in de herfst van 1944 in opstand, waarbij vrijwel alle leden van dat Kommando zijn vermoord. Müller schrijft in zijn memoires over enkele Joodse gezinnen die onder erbarmelijke omstandigheden ondergedoken hebben gezeten in bunkers nabij het Poolse plaatsje Sosnowiec. Door het huilen van de kinderen is de SS hen op het spoor gekomen.
Ze zijn naar Auschwitz gebracht. De vrouwen en kinderen wordt gevraagd zich uit te kleden, de normale procedure. Ze worden echter niet vergast maar doodgeschoten, wat uitzonderlijk is. Müller verklaart niet waarom. Misschien waren er even niet genoeg mensen om de gaskamers mee te vullen, het Zyklon B mocht niet worden verspild. De moordmachine van de nazi’s was naast al het andere ook een economische aangelegenheid, een gigantische roofpartij waarbij het doden en wegwerken van de lijken zo efficiënt mogelijk moest gebeuren.
De naakte vrouwen staan met hun kinderen voor de executiemuur. Dan schrijft Müller over een vrouw met haar kind in haar armen: ‘Ondertussen liep Voss, de beul, met zijn kleinkalibergeweer nerveus om hen heen, om bij het kind een geschikte plaats te vinden waarop hij het wapen kon richten. Toen de wanhopige moeder dat merkte wrong ze zich in alle bochten om haar kind uit het schootsveld van het dodelijke wapen te houden. Wanhopig probeerde ze elke plek op het lichaam van haar kind met haar armen en handen te bedekken.
Toen knalden er opeens een paar schoten door de stilte. Het kind was van opzij in de borst getroffen. De moeder, die voelde dat het bloed van haar kind langs haar lichaam liep, verloor haar zelfbeheersing en smeet de moordenaar het kind in het gezicht, toen die de loop van zijn wapen al op haar had gericht. Oberscharführer Voss was van zijn stuk gebracht en stond daar als versteend. Toen hij het nog warme bloed in zijn gezicht voelde, liet hij zijn geweer vallen en wreef met zijn hand over zijn gezicht.’ Veelzeggend dat we de naam van de Oberscharführer nu kennen, maar de naam van die vrouw en dat kind niet weten en vermoedelijk nooit te weten zullen komen.
Als herdenken ook verlangen naar kennis is, dan zijn details belangrijk, kennis bestaat uit details, dan kunnen we het ons niet permitteren te zeggen dat wij bepaalde details niet wensen te horen omdat ze onze nachtrust verstoren.
Aan deze vrouw die haar halfdode kind in het gezicht van Oberscharführer Voss gooide, gingen verkiezingen vooraf, ambtelijke orders, gewillige en minder gewillige helpers, van wie de meesten nooit in een concentratiekamp waren, nooit iemand gedood hebben. Waarbij het goed is te beseffen dat het niet alleen de Duitsers waren die toen de oorlog voorbij was, zeiden dat ze het niet hebben geweten, dat ze slechts orders opvolgden.
De literatuurwetenschapper S. Dresden schrijft in zijn studie Vervolging, vernietiging, literatuur over een voorval waarover de schrijver K. Tzetnik, pseudoniem van Yehiel De-Nur, bericht. Een groep levende zigeunervrouwen en -kinderen wordt in een kuil gegooid in Auschwitz, omdat de crematoria overbelast zijn. Een Nederlandse gevangene krijgt het bevel kerosine over de mensen in de kuil te storten. Hij weigert en wordt daarop zelf levend in de vlammen getrapt. ‘Het Nederlandse “Nee! Nee!” klinkt de schrijver nog steeds in de oren,’ noteert Dresden.
Mijn moeder arriveerde in de herfst van 1944 in Auschwitz, kort na de opstand van het Sonderkommando, waarvan ze niets heeft meegekregen. Zelf zei ze dat ze gelukkig was in Auschwitz, omdat ze daar hoop had, hoop verloor ze pas na de bevrijding toen de omvang van de catastrofe tot haar doordrong.
Ze is geboren in 1927 in Berlijn, in 1939 reisde ze op het beroemd geworden schip St. Louis met haar ouders vanuit Hamburg naar Cuba, maar Cuba sloot de grenzen, Amerika sloot de grenzen, Canada sloot de grenzen, zo spoelde ze met haar ouders aan in Nederland.
Mijn vader, eveneens geboren in Berlijn, in 1912, overleefde de oorlog op diverse onderduikadressen. Vaak moest hij zich voordoen als gedeserteerde Wehrmachtsoldaat om een onderduikadres te krijgen. Hij vertelde weinig, en als hij dit al deed eigenlijk per ongeluk, terloops, maar een van de mensen die hem lieten onderduiken, schijnt na de oorlog tegen hem te hebben gezegd: ‘Als we hadden geweten dat je een Jood was, was je er niet ingekomen.’ Met een familie bij wie hij in Rotterdam ondergedoken had gezeten hield hij contact. Een keer per jaar ging hij daar met mij heen. Ze hadden witte muizen in een kooitje.
Dan was er nog een haringman die bij de beurs stond op het Rokin in Amsterdam. Hoewel wij in de Rivierenbuurt woonden, ging mijn vader met lijn 25 naar die haringman omdat hij hem nog uit de oorlog kende, de haringman had in het verzet gezeten. Ik ging weleens mee en hoewel ze elkaar goed moeten hebben gekend uit de oorlog zeiden ze nooit echt iets tegen elkaar, ze praatten slechts over haring. Dat was de oorlog voor mij als kind: witte muizen in een kooitje, een haringman bij de beurs, het geluk in Auschwitz.
Ik had toen niet gedacht dat ik een paar decennia later als columnist voor een Nederlandse krant een reeks onbeschaamd antisemitische e-mails zou ontvangen. Ik dacht toen dat het taboe te groot was. Dat was naïef. En het is ook logisch dat als er gesproken wordt over bepaalde bevolkingsgroepen op een manier die doet denken aan de meest duistere tijd uit de twintigste eeuw, als dat gewoon is geworden, er vroeg of laat op die manier ook weer over Joden gesproken kan worden. Voor mij was het van begin af aan duidelijk: als ze het over Marokkanen hebben, dan hebben ze het over mij.
‘Ik kan niet begrijpen, niet verdragen dat men een mens beoordeelt niet naar wat hij is, maar naar de groep waar hij toevallig toe behoort,’ schreef Primo Levi in de jaren zestig aan zijn Duitse vertaler. Woorden die wij wekelijks, misschien wel dagelijks zouden moeten herhalen al was het maar om ons eraan te herinneren hoe giftig woorden kunnen zijn. Dat een Nederlander in Auschwitz kerosine over levende vrouwen en kinderen moest uitgieten begon met woorden, met toespraken van politici. Juist in deze geseculariseerde tijden rust, meen ik, een speciale verantwoordelijkheid op Kamerleden, op ministers om het goede voorbeeld te geven, om het woord géén gif te laten zijn, om altijd voor ogen te houden dat de staat noodzakelijk is maar tevens een potentieel kwaad dat met achteloze vanzelfsprekendheid mensen, bevolkingsgroepen kan vermorzelen. De vrouw die haar halfdode kind in het gezicht van Oberscharführer Voss gooide, zij waarschuwt ons. De Nederlander die ‘Nee! Nee!’ riep, weigerde kerosine over levende vrouwen en kinderen uit te gieten, toen zelf het vuur in werd getrapt, hij waarschuwt ons.
EINDE 4 MEI VOORDACHT ARNON GRUNBERG
[4]
”O. Hoes
Hoe komt het toch, dat het accent van de herdenkingen vrijwel altijd bij de joodse slachtoffers
en hun nabestaanden wordt gelegd. Waarom overheerst het”verdriet-monopolie”;? A-1
Wellicht ligt de verklaring besloten in het lidmaatschap van de heer O(nno) Hoes in het bestuur van
Nationale Herdenking 4 en 5 mei. Onder zijn meerdere kwaliteiten is:”;Van 2010 tot 2015 was hij
TEKST CORRESPONDENTIECORRESPONDENTIE JAN WIJENBERG EN ARNON GRUNBERG [Met verwijdering van mailadressenen andere adresgegevens]VANAF 30 JULI 2020 T/M 12 AUGUSTUS 2020 ARNON GRUNBERGMAIL 30 JULI 2020uw brief aan een vandaag Arnon Grunberg 30 jul. 2020 17:50aan mijGeachte heer Weijenberg,Ik krijg uw bericht via Een Vandaag door.Als u mijn tekst van de 4-mei-lezing naleest zult u zien dat er vrij uitvoerig aandachtwordt besteed aan andere groepen slachtoffers van de nazi’s.Bronnenonderzoek kan nooit kwaad.Vriendelijke groet,Arnon Grunberg JAN WIJENBERGMAIL 31 JULI 2020Jan Wijenberg;31 jul. 2020 19:46aan ArnonGeachte heer Grunberg,Een Vandaag heb ik dezer dagen verzocht te bemiddelen om u en mij met elkaarin contact te brengen. Mijn bedoeling was en is om u mijn analyse toe te zenden vande Nederlandse participatie in de herdenking van de bevrijding van Auschwitz en de4 mei herdenking van dit jaar.Ik waardeer de actie van Een Vandaag en uw initiatief, waarvoor dank.Het komt mij verstandig voor dat wij ons contact niet bij voorbaat belasten metcommentaar shooting from the hip. Daarom laat ik na u op het koekje van eigendeeg te trakteren. Ik volsta met enig commentaar op uw opmerking: […] vrij uitvoerig aandacht wordtbesteed aan andere groepen slachtoffers van de nazi’s; U onderbouwt daarmee, zelfs zonder kennis te hebben genomen van de bijlage vandit bericht, één van mijn hoofdbezwaren tegen de vele 4 mei ceremonies op de Dam. Het is aan de andere groepen slachtoffers van de nazi's [helaas met uitzondering vande verstandelijk gehandicapte slachtoffers] voorbehouden om die op de Dam tegedenken. De monopolie-houders van het verdriet van 1940 tot en met 1945 dieneneindelijk eens plaats te maken voor die anderen. De datum 4 mei 2020 was zo'ndatum. Het organisatorisch comité heeft die gelegenheid volledig genegeerd.In de bijlage treft u die analyse ter kennisneming aan. Mocht u aanleiding vinden mijuw commentaar te zenden, zou ik dat zeer op prijs stellen.Met belangstelling zie ik uw reactie tegemoet.Met vriendelijke groeten,Jan Wijenberg ARNON GRUNBERG/REACTIE OP JAN WIJENBERG31 JULI Arnon Grunberg 31 jul. 2020 20:07aan mijGeachte heer Wijenberg,Ik heb uw bijlagen gelezen. De politiek van de staat Israël staat los van deherdenkingen van de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Elke poging dietwee met elkaar in verband te brengen is gecamoufleerd of minder gecamoufleerdantisemitisme.Ik raad u aan mijn tekst nog eens grondig te lezen.Wat uit geen van de bijlagen blijkt dat u dat hebt gedaan.vriendelijke groet,Arnon Grunberg JAN WIJENBERG/MAIL 31 JULI/REACTIE OP MAIL GRUNBERG DD 31 JULIJan Wijenberg 31 jul. 2020 21:07aan ArnonGeachte heer Grunberg,U raakt het juiste aspect aan. De Nederlandse overheid schendt in het Israël-beleidhet internationaal recht om redenen waar u en ik boeiend over van gedachtenkunnen wisselen. De vrijwel exclusieve Nederlandse nadruk op het joodse lijden tijdens de herdenkingen zijn het rechtstreeks gevolg van falend Nederlands Israël-beleid. Lees mij analyse.Ik ben immuun geworden voor obligate beschuldigingen van antisemitisme. Mocht uzich in mijn gedachtegoed willen verdiepen, dan kunt u vaststellen dat ik mij verzettegen een uiterst misdadig Israëlisch regime. Niet voor niets gaat het InternationaalStrafhof onderzoek doen naar de meest ernstige schendingen van het internationaalrecht door Israëlische politieke en militaire leiders. Een van mijn motto's is: wie detoekomst van de staat Israël ter harte neemt, bestrijdt het regime en zijn uitwassen,zoals de kolonisten en de ook in Nederland opererende Israël Lobby. Hetinternationaal recht is de onontbeerlijke leidraad tot vrede tussen de staat Israël ende staat Palestina. Al het andere is ruis.Mijn eerste indruk is dat u enig onderhoud in de noodzakelijke kennis van hetinternationaal recht ter zake behoeft.Met vriendelijke groeten,Jan Wijenberg MAIL ARNON GRUNBERG DD 1 AUGUSTUS/REACTIE OP MAIL JAN WIJENBERGDD 31 JULIOp vr 31 jul. 2020 om 20:07 schreef Arnon Grunberg Arnon Grunberg 1 aug. 2020 14:01aan mijWaarde heer Wijenberg,De politiek van de staat Israël staat los van de vraag hoe de Tweede Wereldoorlog inNederland of elders herdacht moet worden. Zoals ook de beoordeling van de huidigepolitiek van de regeringen in Bolivia en Peru volledig losstaat van (onze beoordelingvan) de genocide op de oorspronkelijke bevolking in die en andere landen in diecontreien enkele eeuwen geleden.Ik ben van mening dat vrijheid van meningsuiting en het demonstratierecht ook voorneonazi’s en antisemieten gelden. Daarin verschilt het recht in veel Europese landenvan het recht in Amerika. Ik heb tot nu toe in deze veel sympathie voor deAmerikaanse wet. Kennelijk weet u niet wie u bent, vermoedelijk dat u daarom zo om mijn aandachtverlegen zit. U hebt een hulpvraag en u meent dat ik een effectieve en goedkopehulpverlener ben.Veel hulpvragen zijn weinig anders dan dit: wie ben ik?U bent een antisemiet. Het spijt me zeer dat u net iets te laat bent geboren om lid teworden van de Waffen-SS om eigenhandig Joden in Oost-Europa te fusilleren, datspijt u zelf kennelijk ook.Uw quasi-juridische formuleringen wijzen noch op intelligentie noch op werkelijkekennis van het recht, internationaal of niet. Ik raad u bijvoorbeeld aan het werk van Carl Schmitt te lezen.U weet ongetwijfeld wat Nietzsche zei, word wie je bent.Er zijn op het internet vinden nog wel SS-uniformen te vinden, die kunt u aantrekkenen daarmee kunt u door het huis en wellicht uw tuin paraderen.Als u wordt aangevallen zal ik u als uw hulpverlener verdedigen. Noodzakelijke enalternatieve therapie neemt soms curieuze vormen aan.Het zou u ook buitengewoon helpen als u onder uw mails vanaf nu consequent SiegHeil schrijft.Laat me over een maand weten hoe het genezingsproces verloopt.Vriendelijke groet, en sterkteArnon Grunberg REACTIE JAN WIJENBERG OP DE ''ANTIMSEMITISCHE/WAFFEN SS'' MAIL VAN ARNONGRUNBERGJan Wijenberg 15:58aan ArnonGeachte heer Grunberg,Zeer veel dank voor uw verhelderend email bericht van heden. Samen met de bijgaande briefvan 2 februari 2018 van Z.E. Aviv Shir-On, destijds ambassadeur van de Staat Israël, vormt uw laatstebijdrage een goede indruk van de kwaliteit van uw gedachtegoed over het vraagstuk Israël en aangaandede herdenking van 4 mei 2020. Beide berichten vormen een prima vertrekpunt voor mijn verdere discussies met het bestuur van deStichting 4 en 5 mei, met de minister-president, de minister van buitenlandse zaken, met relevante HogeColleges van Staat en andere instanties. Daarnaast onderhoud ik relaties met veel joodse en niet-joodsemedestanders, zij die met mij streven naar een rechtvaardige, dus duurzame vrede tussen de Staat Israëlen de Staat Palestina op basis van het vigerend internationaal recht.Zij zullen uw visie over mijn persoon eveneens op haar waarde weten te schatten.Het ga u goed.Met vriendelijke groeten,Jan Wijenberg REACTIE ARNON GRUNBERG DD 9 AUGUSTUS AAN JAN WIJENBERG/OFWEL DE''ANTISEMITISCHE SEKSWERKER MAIL"EERST JAN WIJENBERG AAN ARNON GRUNBERG ter informatie4 berichtenJan Wijenberg Aan: Arnon Grunberg Geachte heer Grunberg,Hierbij zend ik u kopie van de brief aan Eenvandaag die ik vandaag postte-Met vriendelijke groeten, Jan Wijenberg9 augustus 2020 om 11:162020.08.8, aan AVROTROS EenVandaag, correspondentie Grunberg' Wijenberg'doc''GEPENSIONEERDE SEKSWERKER'' MAIL VAN ARNON GRUNBERG AAN JAN WIJENBERG, DD 9AUGUSTUS Amon Grunberg Aan: Jan Wijenberg Geachte heer Wijenberg,9 augustus 202O am12.MHet ziet u kennelijk erg dwars dat ik in u een antisemiet heb herkend, althans iemand die antisemitischeuitlatingen doet door de herdenkiig van de moord op Europese Joden rechtstreeks in verband te brengenmet de politiek van lsraëI, en die denkt iets van het intemationale recht te begrijpen zonder kennis tehebben genomen van biivoorbeeld het werk van Carl Schmitt. Het uitventen van uw antisemitischeonwetendheid en het jengelen orn mijn aandacht zijn kennelijk uw levensopgave. Soit. Merkwaardig toch,dat u meent mij te moqen omschrijven als Jood' wonend in een stad met yeel Joden, ik parafraseer,, maardat u er niet tegen kunt te worden aangernerkt als antisemiet- Het zou van zelfinzicht getuigen als uophield in ontkenning te leven.Nu geef ik toe, ik ben een Jood, maar niet zo maar een Jood. Ik ben Christus, zoals u ongetwiifeld weetanders zou u niet zo om mijn aandacht jengelen. Zoals u eveneens vermoedelijk weet misschien hebt ude biibel wel gelezen, was de valse Christus een vriend van hoeren en tollenaars.Welnu de echte Christus is dat ook.lk vermoed dat u geen oud-diplomaat bent maar een gepensioneerde sekswerker die door Christus wilworden gezalfd en vergeven. Dat zou dat niet aflatende gejengel om aandacht verklaren.Als u mij erkent als Heiland is uw virutente antisemitisme u vergeven. Zo ben ík.lndien gewenst kom ik van de herfst op huisbezoek. Laat mij weten of dat nodig is- U mag opendoen in uwuniform. Àls Heíland vergeef ik graag en veel, zeker voormalige antisemilsche sekswerkers zoals u.Misschien kunnen we dan ook onderzoeken waar uw virulente antisemÍtisme vandaan komt, maar als udat te veel is laten we het gewoon bij het ritueel. u zegt; 'Dag Heiland.'En ik antwoord:'lk vergeef je Jan.'Vriendelijke groet,Arnon Grunberg REACTIEMAIL VAN JAN WIJENBERG DD 9 AUGUSTUS, OP ''GEPENSIONEERDE SEKSWERKER''MAIL VAN ARNON GRUNBERG, EVENEENS DD 9 AUGUSTUS Geachte heer Grunberg,lk heb kennis genomen van uw bericht van 23 minuten geleden.Met vriendelijke groeten,Jan WijenbergJan Wijenberg eveneens ter informatie1 berichtJan Wijenberg aan: Arnon Grunberg Geachte heer Grunberg,Zie de bijlagen. Bijlage 2 is u bekend en is niet toegevoegd.Met vriendelijke groeten,Jan Wijenberg4 bijlagen9 augustus 282O om12:42REACTIE VAN ARNON GRUNBERG OP DE MAIL VAN JAN WIJENBERG DD 9 AUGUSTUSAmon Grunberg Aan: Jan Wijenberg 9 augustus 2020 am 12:48Kennis nemen is niet genoeg, Jan.Eerst Christus erkennen als Heiland dan vergeven worden en eeuwig leven. Dat is de volgorde,En biechten.Wanneer moet de Heiland bij Jan Wijenberg langskomen? Dan regelen we de vergiffenis en het eeuwigeleven-En kan dat gejengel om aandacht tot die tijd stoppen? Er zijn meer mensen die weinig tot niets van hunleven hebben gemaakt en die toch niet zo om aandachtt jengelen als u.En nu Carl Schmitt gaan lezen- En de bijbel.Als altijduwHeilandREACTIE VAN ARNON GRUNBERG DD 11 AUGUSTUS OP EERDERE MAIL VAN JAN WIJENBERG Arnon Grunbergdi 11 aug. 10:08aan mijHeer Wijenberg.Heb ik u niet vriendelijk verzocht te stoppen met uw gejengel om aandacht?Bent u een stalker? En is uw virulent antisemitisme slechts de dekmantel voor uwerotische obsessie met ondergetekende?De wetgever houdt niet zo van stalkers, en ik zit, hoe vermakelijk u ook bent, niet opu als stalker te wachten.vr grLAATSTE MAIL JAN WIJENBERG DD 11 AUGUSTUS IN DE DISCUSSIE MET ARNON GRUNBERGdrs J.J. WijenbergAdresWoonplaats de heer A.Y.Y. Grünbergaka Arnon Grunbergvia e mailadresonderwerp afronding discussie, slotopmerkingenDen Haag, 11 augustus 2020Geachte heer Grunberg,In de voorgaande correspondentie heb ik mij uitsluitend met de formele, de zakelijke aspecten vanonze discussie bezig gehouden. Nu, aan het slot van onze virtuele ontmoeting, veroorloof ik mij enigevan mijn interpretaties en opvattingen vast te leggen. De kans, overigens, dat u het onderstaande zultlezen acht ik vrijwel verwaarloosbaar.AchtergrondDe herdenking van de bevrijding van Auschwitz en die van 4 mei jl. gaven mij aanleiding tot kritiek.Uw argumentatie in de Nieuwe Kerk vormde slechts een klein deel van mijn betoog. Diewaarnemingen en mijn opvattingen heb ik aan de bevoegde civiele en publieke autoriteitenaangeboden. Zoals het burgerlijk fatsoen vereist, dienen degenen waarover kritiek wordt geuit daarvanop de hoogte te worden gesteld. Door u kopie te verlenen heb ik daaraan voldaan.Uw reacties waren, mild uitgedrukt, verrassend. Bovendien bevestigden die mijn bezwaren tegenbepaalde elementen in uw toespraak.Uw niet ter zake doende, provocerende benadering had drie effecten:- het wijzigde mijn opvatting: van indrukken naar de vaste overtuiging dat mijn analyse over uw bijdragehout snijdt. Kennelijk was ik niet de enige die bezwaren koesterde;- denkt u nu werkelijk dat u zonder gevolgen iemand bij voortduring kunt kwetsen en belachelijk maken?- u bent kennelijk zeer onervaren in de maatschappelijke omgang met officiële instanties. U maakte mijsteeds weer, en geheel ongevraagd, duidelijk wat uw zorgelijke mentaliteit inhoudt. U legde de bal keurigvoor mij klaar. Ik hoefde alleen maar in te schieten. Wie zijn billen brandt moet nu eenmaal op de blarenzitten.Antisemiet''Iemand is een antisemiet wanneer hij of zij Joden haat omdat het Joden zijn. '' Dat is mijn werk-definitie.Antisemitisme is een kwaad dat altijd en fel bestreden moet worden. Het is ook strafbaar, want ''smaad enlaster''De Israel Lobby probeert wereldwijd de definitie op te rekken: wie kritiek heeft op Israël [waar hetregime is inbegrepen] is een antisemiet. De Grondwet kent de vrijheid van meningsuiting. Voor Israëlen zijn regime is geen uitzondering gemaakt. Die verwatering van een nuttig begrip ondergraaft debestrijding van een gevaarlijk fenomeen.U laat na uw stelling, als zou ik een antisemiet zijn, te onderbouwen. Omdat u de door mij aangeleverdestukken niet leest, is mijn opvatting ter zake u ontgaan. Bovendien maakt u niet duidelijk welkeinterpretatie u omarmt. Niet alleen het bedrijven van antisemitisme is strafbaar. Let beter op uwwoorden, mijnheer Grunberg, tenzij u een aanklacht van ''smaad en laster'' vanwege een valsebeschuldiging op prijs zou stellen.ConsistentieIn uw argumentatie bent u zich op verschillende momenten totaal niet bewust van de innerlijketegenspraak. Helder en kritisch denken is een nuttige eigenschap, ook voor u die in spraak en opschrift de openbaarheid zoekt.Zo juicht u de vrijheid van meningsuiting in de VS ten zeerste toe, om mij die zelfde vrijheid in devolgende zin te ontzeggen.Mijn door u toegeschreven ''gejengel'' paste aanvankelijk in mijn ziektebeeld. Psychiater Grunberg *)was bereid mij ten behoeve van zijn therapie ''over een maand'' thuis te bezoeken. Nu lees ik:''Heb ik uniet vriendelijk verzocht te stoppen met uw gejengel om aandacht?'' Dat is de openingszin van uw laatste e mailbericht. Nu, nee, zo heb ik het niet beleefd. Er sprak uit het gebruik van die kwalificatieeerder van satanische vreugde. Nu zich dat tegen u keert, moet u niet zeuren.*) de zoektocht naar de BIG-registratie van dokter Grunberg heeft voorlopig niets opgeleverd. Wellichtkunt u mij nadere aanwijzingen verschaffen.U hebt ten stelligste ontkend dat er een verband zou bestaan tussen het lot van de Joden voor en inWOII en hedendaags Israël. Naast de onderbouwing van het tegendeel, zoals in Haaretz gesteld, valtook de volgende inconsistentie op. In een niet aflatende stroom berichten en programma's wordt vanzionistisch-Joodse zijde gehamerd op onze ''mede-schuld aan het Joodse lot'' [gemakshalve het lot deranderen negerend]. Die taktiek heeft verschillende doelstellingen, zoals ook uit de toespraak vanKoning Willem Alexander op 4 mei jl. bleek. Een andere doelstelling is om met het aangekweekte schuldgevoel een vrijbrief voor het Israëlischeregime te creëren, een doelstelling die al decennialang politiek en maatschappelijk succes heeft. Diesteun aan een misplaatst regime zal, zo zeggen verschillende Israëlische analysten, Israël uiteindelijk tegronde richten. De oplettende neutrale waarnemer ziet de onmiskenbare signalen in die richting.Deze voorbeelden illustreren uw gebrek aan analytisch vermogen, uw structureel duikgedrag, uwlaakbare wendbaarheid en, per saldo, uw consistentie.TrumpismeNaar de mate dat onze discussie voortschreed werd mijn indruk steeds sterker, in een aantal aspectenlijkt u vooral een Trump in de dop:- Trump leest, tot wanhoop van zijn staf, zijn briefings nooit. U krijgt een tekst van 39 bladzijden, vol metrelevante informatie, aangeleverd. Binnen 11 minuten is uw – afwijzende – mening al gevormd. U geeftonmiddellijk opinies, schietend van de heup, en dus meestal mis;- de voorliefde voor New York. Die stad is best wel een leuke bestemming voor een stedentrip. Maar omaltijd omringd te zijn door geneurotiseerde workaholics – ''een obsessief-compulsieve psychische stoornis''- is geen wenkend perspectief. Gelukkig hebben steeds meer jonge New Yorkse Joden een gezondeafkeer tegen Netanyahu en zijn kliek ontwikkeld;- Trump beschouwt zich als geniaal. Aanvankelijk meende u, bescheiden als u bent, psychiater te zijn.Kort daarna werd de ambitie – voorlopig? – opgeschaald naar ''Heiland';- ook u lijkt niet gewend te zijn aan tegenspraak, noch het te dulden;- wanneer bepaalde vragen van journalisten de VS-president onwelgevallig zijn, breekt hij depersconferentie af en loopt weg. Als u ongelijk blijkt te hebben, bent u niet meer beschikbaar voor verderdebat. U hebt op geen enkele van gestelde pertinente vragen een antwoord gegeven, laat staan eenbegrijpelijk of zelfs een inhoudelijk antwoord. Met uw laatste bericht, dat van vandaag, loopt u weer weg;- blijkt een bepaalde gehanteerde argumentatie niet meer geschikt, dan wordt deze onmiddellijkingeruild voor een andere, desnoods het tegengestelde. Zie hierboven: het lot van '';uwgejengel'';- zoals elke VS-presidentskandidaat, werd Trump tijdens zijn verkiezingscampagne van 2016 door casino-baas Sheldon Adelson voor US$ 54 miljoen omgekocht. Vrijwel overal in Europa, noemen wij datcorruptie. De prijs was en is de onvoorwaardelijke steun aan het Israëlische bewind. Sinds die tijd wordthet VS Midden-Oostenbeleid op hoofdlijnen in Las Vegas bepaald en in detail ingevuld in Jeruzalem. Uitdank voor deze dienstverlening wordt Israël, zoals gebruikelijk, ruimschoots met Amerikaansbelastinggeld gecompenseerd.De redenen van uw fervente steun aan het Israëlische moordsyndicaat cum roversnest doenmij vooralsnog in het duister tasten.VoorstelU hebt een solide reputatie opgebouwd in verslaglegging van leef- en werkomstandigheden vanbijzondere maatschappelijke groeperingen. U zult, gezien uw politieke oriëntatie, gemakkelijk toegangtot de Israëlische autoriteiten kunnen verwerven.Ik moedig u aan hen voor te stellen dat u, gewapend met een goede camera met microfoon, een weekjemeeloopt in het Israëlische martelcentrum voor Palestijnse kinderen. Vergeet vooral niet de rol van de begeleidende Israëlische artsen in beeld te brengen. Gebruikelijk adviseren zij welke martelmethodenmogen worden ingezet. Deze keuze is belangrijk. Wanneer het kind komt te overlijden – dat hoort nueenmaal bij het staand beleid – mogen de ingezette methodes niet zichtbaar waarneembaar zijn. Ookbepalen deze specialisten in de gezondheidszorg tot hoe ver het martelen mag worden voortgezet.Met veel belangstelling zal ik uw rapportage ter zake – bij voorkeur uit te zenden door de EO – volgen.Ik zou u graag en van harte ''Het ga u goed''. toewensen. Zoals de zaken er uwerzijds nu voor staanzou dat onrealistisch zijn, voor u persoonlijk, voor veel Joden en voor Israël. Wel wil ik u van hartedank zeggen voor uw welwillende medewerking aan de inhoud van deze brief.Met vriendelijke groeten,Jan Wijenbergoud-ambassadeur LAATSTE MAIL VAN ARNON GRUNBERG AAN JAN WIJENBERG, DD 12 AUGUSTUSREACTIE OP MAIL JAN WIJENBERG DD 11 AUGUSTUSVan: Arnon Grunberg;Date: wo 12 aug. 2020 om 00:30Subject: Re: tenslotteTo: Jan WijenbergHeer Wijenberg,U begrijpt niet dat iemand van gejengel om aandacht kan worden beschuldigd zonder dat daarmee zijnvrijheid van meningsuiting met voeten wordt getreden. Dat u zelfs dat niet begrijpt lijkt me ernstig. Waarom uw uitlatingen antisemitisch zijn heb ik u meerdere malen uitgelegd. Maar u gaat daar lieverniet op in. Of u bent niet bij machte daarop in te gaan.Hebt u kinderen, een partner, familieleden? Wie zorgt voor u? Misschien kan ik bij hen embeddedgaan? Het lijkt me interessant om de omgeving van een ''oud-ambassadeur'' met antisemitischeobsessies die hij graag antizionistische obsessies noemt nader te bestuderen.Kunt u me in contact brengen met hen? Ook zou ik een week of zo bij u kunnen komen wonen. Misschien is dat nog beter. Ik wilde altijd aleens embedded gaan bij neonazi’s – maar het is misschien wel zo aardig te beginnen bij u —ik hoorgraag wanneer het schikt. We moeten niet te lang wachten. Ik wil u zeker niet reduceren tot uwantisemitische uitlatingen, u bent veel meer dan uw antisemitische uitlatingen. Misschien kunt u meeen lijstje sturen met wat u nog meer bent. Mens natuurlijk, oud-ambassadeur, beweert u. Wat hebt uallemaal bereikt als oud-ambassadeur? Behalve wat relletjes? Wat had u willen bereiken? Et cetera.Misschien kunt u me een lijstje sturen met de mensen die zich om u bekommeren? Dan kan ik ookdeze mensen interviewen. Allicht zijn uw artsen bereid met uw toestemming ook met mij te spreken,dat lijkt me nuttig voor het project.Graag dus ook een lijstje met namen en contactgegevens van uw artsen. Hoe dan ook heb ik van een arts een schriftelijke verklaring nodig dat u wilsbekwaam bent anders zou eendergelijk project immoreel zijn. Het gaat mij erom uw leven en uw opvattingen recht te doen, hoe beperkten antisemitisch uw uitlatingen ook moge zijn, ik wil u nogmaals graag recht doen.Ook ben ik benieuwd naar uw ouders. Was uw vader lid van de NSB en/of van de waffen-SS? Bent umisbruikt door uw ouders of door andere familieleden? Hebt u uw ouders of andere familieledenmisbruikt? Zo ja, in beide gevallen, hoe lang duurde het misbruik? Graag gegevens over de aard vanhet misbruik. Wie waren ervan op de hoogte? Hebt uw zussen, broers, die nog leven? Kunt u mij met hen in contact brengen? Hoe zijn uw ouders gestorven? Hebt u partners gehad? Hoeveel? Et cetera?Contactgegevens van de partners die nog leven.Maar graag eerst even een officiële bevestiging van de arts die u behandelt dat u handelings- enwilsbekwaam bent en daarna zetten we dit in de steigers.Ik zie uit naar onze ontmoeting en naar de week of tien dagen die ik bij u zal doorbrengen. En vooralook naar de gesprekken met de mensen in uw omgeving.Maar graag eerst, nogmaals, dit is echt belangrijk, omdat ik voor alle betrokkenen dit project graagcorrect wil uitvoeren, een verklaring van de behandelend geneesheer.En ik wens u uiteraard veel goeds.Vriendelijke groet,Arnon GrunbergEINDE DISCUSSIE ARNON GRUNBERG EN JAN WIJENBERG
[7]
ZIE NOOT 2
[8]
[VOLKSKRANT STUKJE ARNON GRUNBERG]/EEN
SLORDIG EXCUUS VOOR HAAT
[OVERGENOMEN OP WEBSITE ASTRID ESSED OP 16 AUGUSTUS 2020]
CORRESPONDENTIE JAN WIJENBERG EN ARNON GRUNBERG [Met verwijdering van mailadressen en andere adresgegevens] VANAF 30 JULI 2020 T/M 12 AUGUSTUS 2020 ARNON GRUNBERG MAIL 30 JULI 2020 uw brief aan een vandaag Arnon Grunberg 30 jul. 2020 17:50 aan mij Geachte heer Weijenberg, Ik krijg uw bericht via Een Vandaag door. Als u mijn tekst van de 4-mei-lezing naleest zult u zien dat er vrij uitvoerig aandacht wordt besteed aan andere groepen slachtoffers van de nazi’s. Bronnenonderzoek kan nooit kwaad. Vriendelijke groet, Arnon Grunberg JAN WIJENBERG MAIL 31 JULI 2020 Jan Wijenberg; 31 jul. 2020 19:46 aan Arnon Geachte heer Grunberg, Een Vandaag heb ik dezer dagen verzocht te bemiddelen om u en mij met elkaar in contact te brengen. Mijn bedoeling was en is om u mijn analyse toe te zenden van de Nederlandse participatie in de herdenking van de bevrijding van Auschwitz en de 4 mei herdenking van dit jaar. Ik waardeer de actie van Een Vandaag en uw initiatief, waarvoor dank. Het komt mij verstandig voor dat wij ons contact niet bij voorbaat belasten met commentaar shooting from the hip. Daarom laat ik na u op het koekje van eigen deeg te trakteren. Ik volsta met enig commentaar op uw opmerking: […] vrij uitvoerig aandacht wordt besteed aan andere groepen slachtoffers van de nazi’s; U onderbouwt daarmee, zelfs zonder kennis te hebben genomen van de bijlage van dit bericht, één van mijn hoofdbezwaren tegen de vele 4 mei ceremonies op de Dam. Het is aan de andere groepen slachtoffers van de nazi's [helaas met uitzondering van de verstandelijk gehandicapte slachtoffers] voorbehouden om die op de Dam te gedenken. De monopolie-houders van het verdriet van 1940 tot en met 1945 dienen eindelijk eens plaats te maken voor die anderen. De datum 4 mei 2020 was zo'n datum. Het organisatorisch comité heeft die gelegenheid volledig genegeerd. In de bijlage treft u die analyse ter kennisneming aan. Mocht u aanleiding vinden mij uw commentaar te zenden, zou ik dat zeer op prijs stellen. Met belangstelling zie ik uw reactie tegemoet. Met vriendelijke groeten, Jan Wijenberg
ARNON GRUNBERG/REACTIE OP JAN WIJENBERG 31 JULI
Arnon Grunberg 31 jul. 2020 20:07 aan mij Geachte heer Wijenberg, Ik heb uw bijlagen gelezen. De politiek van de staat Israël staat los van de herdenkingen van de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Elke poging die twee met elkaar in verband te brengen is gecamoufleerd of minder gecamoufleerd antisemitisme. Ik raad u aan mijn tekst nog eens grondig te lezen. Wat uit geen van de bijlagen blijkt dat u dat hebt gedaan. vriendelijke groet, Arnon Grunberg JAN WIJENBERG/MAIL 31 JULI/REACTIE OP MAIL GRUNBERG DD 31 JULI Jan Wijenberg 31 jul. 2020 21:07 aan Arnon Geachte heer Grunberg, U raakt het juiste aspect aan. De Nederlandse overheid schendt in het Israël-beleid het internationaal recht om redenen waar u en ik boeiend over van gedachten kunnen wisselen. De vrijwel exclusieve Nederlandse nadruk op het joodse lijden tijdens de herdenkingen zijn het rechtstreeks gevolg van falend Nederlands Israël- beleid. Lees mij analyse. Ik ben immuun geworden voor obligate beschuldigingen van antisemitisme. Mocht u zich in mijn gedachtegoed willen verdiepen, dan kunt u vaststellen dat ik mij verzet tegen een uiterst misdadig Israëlisch regime. Niet voor niets gaat het Internationaal Strafhof onderzoek doen naar de meest ernstige schendingen van het internationaal recht door Israëlische politieke en militaire leiders. Een van mijn motto's is: wie de toekomst van de staat Israël ter harte neemt, bestrijdt het regime en zijn uitwassen, zoals de kolonisten en de ook in Nederland opererende Israël Lobby. Het internationaal recht is de onontbeerlijke leidraad tot vrede tussen de staat Israël en de staat Palestina. Al het andere is ruis. Mijn eerste indruk is dat u enig onderhoud in de noodzakelijke kennis van het internationaal recht ter zake behoeft. Met vriendelijke groeten, Jan Wijenberg MAIL ARNON GRUNBERG DD 1 AUGUSTUS/REACTIE OP MAIL JAN WIJENBERG DD 31 JULI Op vr 31 jul. 2020 om 20:07 schreef Arnon Grunberg Arnon Grunberg 1 aug. 2020 14:01 aan mij Waarde heer Wijenberg, De politiek van de staat Israël staat los van de vraag hoe de Tweede Wereldoorlog in Nederland of elders herdacht moet worden. Zoals ook de beoordeling van de huidige
politiek van de regeringen in Bolivia en Peru volledig losstaat van (onze beoordeling van) de genocide op de oorspronkelijke bevolking in die en andere landen in die contreien enkele eeuwen geleden. Ik ben van mening dat vrijheid van meningsuiting en het demonstratierecht ook voor neonazi’s en antisemieten gelden. Daarin verschilt het recht in veel Europese landen van het recht in Amerika. Ik heb tot nu toe in deze veel sympathie voor de Amerikaanse wet. Kennelijk weet u niet wie u bent, vermoedelijk dat u daarom zo om mijn aandacht verlegen zit. U hebt een hulpvraag en u meent dat ik een effectieve en goedkope hulpverlener ben. Veel hulpvragen zijn weinig anders dan dit: wie ben ik? U bent een antisemiet. Het spijt me zeer dat u net iets te laat bent geboren om lid te worden van de Waffen-SS om eigenhandig Joden in Oost-Europa te fusilleren, dat spijt u zelf kennelijk ook. Uw quasi-juridische formuleringen wijzen noch op intelligentie noch op werkelijke kennis van het recht, internationaal of niet. Ik raad u bijvoorbeeld aan het werk van Carl Schmitt te lezen. U weet ongetwijfeld wat Nietzsche zei, word wie je bent. Er zijn op het internet vinden nog wel SS-uniformen te vinden, die kunt u aantrekken en daarmee kunt u door het huis en wellicht uw tuin paraderen. Als u wordt aangevallen zal ik u als uw hulpverlener verdedigen. Noodzakelijke en alternatieve therapie neemt soms curieuze vormen aan. Het zou u ook buitengewoon helpen als u onder uw mails vanaf nu consequent Sieg Heil schrijft. Laat me over een maand weten hoe het genezingsproces verloopt. Vriendelijke groet, en sterkte Arnon Grunberg REACTIE JAN WIJENBERG OP DE ''ANTIMSEMITISCHE/WAFFEN SS'' MAIL VAN ARNON GRUNBERG Jan Wijenberg 15:58 aan Arnon Geachte heer Grunberg, Zeer veel dank voor uw verhelderend email bericht van heden. Samen met de bijgaande brief van 2 februari 2018 van Z.E. Aviv Shir-On, destijds ambassadeur van de Staat Israël, vormt uw laatste bijdrage een goede indruk van de kwaliteit van uw gedachtegoed over het vraagstuk Israël en aangaande de herdenking van 4 mei 2020. Beide berichten vormen een prima vertrekpunt voor mijn verdere discussies met het bestuur van de Stichting 4 en 5 mei, met de minister-president, de minister van buitenlandse zaken, met relevante Hoge Colleges van Staat en andere instanties. Daarnaast onderhoud ik relaties met veel joodse en niet-joodse medestanders, zij die met mij streven naar een rechtvaardige, dus duurzame vrede tussen de Staat Israël en de Staat Palestina op basis van het vigerend internationaal recht.
Zij zullen uw visie over mijn persoon eveneens op haar waarde weten te schatten. Het ga u goed. Met vriendelijke groeten, Jan Wijenberg REACTIE ARNON GRUNBERG DD 9 AUGUSTUS AAN JAN WIJENBERG/OFWEL DE ''ANTISEMITISCHE SEKSWERKER MAIL" EERST JAN WIJENBERG AAN ARNON GRUNBERG ter informatie 4 berichten Jan Wijenberg Aan: Arnon Grunberg Geachte heer Grunberg, Hierbij zend ik u kopie van de brief aan Eenvandaag die ik vandaag postte- Met vriendelijke groeten, Jan Wijenberg 9 augustus 2020 om 11:16 2020.08.8, aan AVROTROS EenVandaag, correspondentie Grunberg' Wijenberg'doc ''GEPENSIONEERDE SEKSWERKER'' MAIL VAN ARNON GRUNBERG AAN JAN WIJENBERG, DD 9 AUGUSTUS Amon Grunberg Aan: Jan Wijenberg Geachte heer Wijenberg, 9 augustus 202O am12.M Het ziet u kennelijk erg dwars dat ik in u een antisemiet heb herkend, althans iemand die antisemitische uitlatingen doet door de herdenkiig van de moord op Europese Joden rechtstreeks in verband te brengen met de politiek van lsraëI, en die denkt iets van het intemationale recht te begrijpen zonder kennis te hebben genomen van biivoorbeeld het werk van Carl Schmitt. Het uitventen van uw antisemitische onwetendheid en het jengelen orn mijn aandacht zijn kennelijk uw levensopgave. Soit. Merkwaardig toch, dat u meent mij te moqen omschrijven als Jood' wonend in een stad met yeel Joden, ik parafraseer,, maar dat u er niet tegen kunt te worden aangernerkt als antisemiet- Het zou van zelfinzicht getuigen als u ophield in ontkenning te leven. Nu geef ik toe, ik ben een Jood, maar niet zo maar een Jood. Ik ben Christus, zoals u ongetwiifeld weet anders zou u niet zo om mijn aandacht jengelen. Zoals u eveneens vermoedelijk weet misschien hebt u de biibel wel gelezen, was de valse Christus een vriend van hoeren en tollenaars. Welnu de echte Christus is dat ook. lk vermoed dat u geen oud-diplomaat bent maar een gepensioneerde sekswerker die door Christus wil
worden gezalfd en vergeven. Dat zou dat niet aflatende gejengel om aandacht verklaren. Als u mij erkent als Heiland is uw virutente antisemitisme u vergeven. Zo ben ík. lndien gewenst kom ik van de herfst op huisbezoek. Laat mij weten of dat nodig is- U mag opendoen in uw uniform. Àls Heíland vergeef ik graag en veel, zeker voormalige antisemilsche sekswerkers zoals u. Misschien kunnen we dan ook onderzoeken waar uw virulente antisemÍtisme vandaan komt, maar als u dat te veel is laten we het gewoon bij het ritueel. u zegt; 'Dag Heiland.'En ik antwoord:'lk vergeef je Jan.' Vriendelijke groet, Arnon Grunberg REACTIEMAIL VAN JAN WIJENBERG DD 9 AUGUSTUS, OP ''GEPENSIONEERDE SEKSWERKER'' MAIL VAN ARNON GRUNBERG, EVENEENS DD 9 AUGUSTUS Geachte heer Grunberg, lk heb kennis genomen van uw bericht van 23 minuten geleden. Met vriendelijke groeten, Jan Wijenberg Jan Wijenberg eveneens ter informatie 1 bericht Jan Wijenberg aan: Arnon Grunberg Geachte heer Grunberg, Zie de bijlagen. Bijlage 2 is u bekend en is niet toegevoegd. Met vriendelijke groeten, Jan Wijenberg 4 bijlagen 9 augustus 282O om12:42 REACTIE VAN ARNON GRUNBERG OP DE MAIL VAN JAN WIJENBERG DD 9 AUGUSTUS Amon Grunberg Aan: Jan Wijenberg 9 augustus 2020 am 12:48 Kennis nemen is niet genoeg, Jan. Eerst Christus erkennen als Heiland dan vergeven worden en eeuwig leven. Dat is de volgorde, En biechten. Wanneer moet de Heiland bij Jan Wijenberg langskomen? Dan regelen we de vergiffenis en het eeuwige leven- En kan dat gejengel om aandacht tot die tijd stoppen? Er zijn meer mensen die weinig tot niets van hun leven hebben gemaakt en die toch niet zo om aandachtt jengelen als u. En nu Carl Schmitt gaan lezen- En de bijbel. Als altijd
uw Heiland REACTIE VAN ARNON GRUNBERG DD 11 AUGUSTUS OP EERDERE MAIL VAN JAN WIJENBERG Arnon Grunberg di 11 aug. 10:08 aan mij Heer Wijenberg. Heb ik u niet vriendelijk verzocht te stoppen met uw gejengel om aandacht? Bent u een stalker? En is uw virulent antisemitisme slechts de dekmantel voor uw erotische obsessie met ondergetekende? De wetgever houdt niet zo van stalkers, en ik zit, hoe vermakelijk u ook bent, niet op u als stalker te wachten. vr gr LAATSTE MAIL JAN WIJENBERG DD 11 AUGUSTUS IN DE DISCUSSIE MET ARNON GRUNBERG drs J.J. Wijenberg Adres Woonplaats de heer A.Y.Y. Grünberg aka Arnon Grunberg via e mailadres onderwerp afronding discussie, slotopmerkingen Den Haag, 11 augustus 2020 Geachte heer Grunberg, In de voorgaande correspondentie heb ik mij uitsluitend met de formele, de zakelijke aspecten van onze discussie bezig gehouden. Nu, aan het slot van onze virtuele ontmoeting, veroorloof ik mij enige van mijn interpretaties en opvattingen vast te leggen. De kans, overigens, dat u het onderstaande zult lezen acht ik vrijwel verwaarloosbaar. Achtergrond De herdenking van de bevrijding van Auschwitz en die van 4 mei jl. gaven mij aanleiding tot kritiek. Uw argumentatie in de Nieuwe Kerk vormde slechts een klein deel van mijn betoog. Die waarnemingen en mijn opvattingen heb ik aan de bevoegde civiele en publieke autoriteiten aangeboden. Zoals het burgerlijk fatsoen vereist, dienen degenen waarover kritiek wordt geuit daarvan op de hoogte te worden gesteld. Door u kopie te verlenen heb ik daaraan voldaan. Uw reacties waren, mild uitgedrukt, verrassend. Bovendien bevestigden die mijn bezwaren tegen bepaalde elementen in uw toespraak. Uw niet ter zake doende, provocerende benadering had drie effecten: – het wijzigde mijn opvatting: van indrukken naar de vaste overtuiging dat mijn analyse over uw bijdrage hout snijdt. Kennelijk was ik niet de enige die bezwaren koesterde; – denkt u nu werkelijk dat u zonder gevolgen iemand bij voortduring kunt kwetsen en belachelijk maken?
– u bent kennelijk zeer onervaren in de maatschappelijke omgang met officiële instanties. U maakte mij steeds weer, en geheel ongevraagd, duidelijk wat uw zorgelijke mentaliteit inhoudt. U legde de bal keurig voor mij klaar. Ik hoefde alleen maar in te schieten. Wie zijn billen brandt moet nu eenmaal op de blaren zitten. Antisemiet ''Iemand is een antisemiet wanneer hij of zij Joden haat omdat het Joden zijn. '' Dat is mijn werk-definitie. Antisemitisme is een kwaad dat altijd en fel bestreden moet worden. Het is ook strafbaar, want ''smaad en laster'' De Israel Lobby probeert wereldwijd de definitie op te rekken: wie kritiek heeft op Israël [waar het regime is inbegrepen] is een antisemiet. De Grondwet kent de vrijheid van meningsuiting. Voor Israël en zijn regime is geen uitzondering gemaakt. Die verwatering van een nuttig begrip ondergraaft de bestrijding van een gevaarlijk fenomeen. U laat na uw stelling, als zou ik een antisemiet zijn, te onderbouwen. Omdat u de door mij aangeleverde stukken niet leest, is mijn opvatting ter zake u ontgaan. Bovendien maakt u niet duidelijk welke interpretatie u omarmt. Niet alleen het bedrijven van antisemitisme is strafbaar. Let beter op uw woorden, mijnheer Grunberg, tenzij u een aanklacht van ''smaad en laster'' vanwege een valse beschuldiging op prijs zou stellen. Consistentie In uw argumentatie bent u zich op verschillende momenten totaal niet bewust van de innerlijke tegenspraak. Helder en kritisch denken is een nuttige eigenschap, ook voor u die in spraak en op schrift de openbaarheid zoekt. Zo juicht u de vrijheid van meningsuiting in de VS ten zeerste toe, om mij die zelfde vrijheid in de volgende zin te ontzeggen. Mijn door u toegeschreven ''gejengel'' paste aanvankelijk in mijn ziektebeeld. Psychiater Grunberg *) was bereid mij ten behoeve van zijn therapie ''over een maand'' thuis te bezoeken. Nu lees ik:''Heb ik u niet vriendelijk verzocht te stoppen met uw gejengel om aandacht?'' Dat is de openingszin van uw laatste e mailbericht. Nu, nee, zo heb ik het niet beleefd. Er sprak uit het gebruik van die kwalificatie eerder van satanische vreugde. Nu zich dat tegen u keert, moet u niet zeuren. *) de zoektocht naar de BIG-registratie van dokter Grunberg heeft voorlopig niets opgeleverd. Wellicht
kunt u mij nadere aanwijzingen verschaffen. U hebt ten stelligste ontkend dat er een verband zou bestaan tussen het lot van de Joden voor en in WOII en hedendaags Israël. Naast de onderbouwing van het tegendeel, zoals in Haaretz gesteld, valt ook de volgende inconsistentie op. In een niet aflatende stroom berichten en programma's wordt van zionistisch-Joodse zijde gehamerd op onze ''mede-schuld aan het Joodse lot'' [gemakshalve het lot der anderen negerend]. Die taktiek heeft verschillende doelstellingen, zoals ook uit de toespraak van Koning Willem Alexander op 4 mei jl. bleek. Een andere doelstelling is om met het aangekweekte schuldgevoel een vrijbrief voor het Israëlische regime te creëren, een doelstelling die al decennialang politiek en maatschappelijk succes heeft. Die steun aan een misplaatst regime zal, zo zeggen verschillende Israëlische analysten, Israël uiteindelijk te gronde richten. De oplettende neutrale waarnemer ziet de onmiskenbare signalen in die richting. Deze voorbeelden illustreren uw gebrek aan analytisch vermogen, uw structureel duikgedrag, uw laakbare wendbaarheid en, per saldo, uw consistentie. Trumpisme Naar de mate dat onze discussie voortschreed werd mijn indruk steeds sterker, in een aantal aspecten lijkt u vooral een Trump in de dop: – Trump leest, tot wanhoop van zijn staf, zijn briefings nooit. U krijgt een tekst van 39 bladzijden, vol met relevante informatie, aangeleverd. Binnen 11 minuten is uw – afwijzende – mening al gevormd. U geeft onmiddellijk opinies, schietend van de heup, en dus meestal mis; – de voorliefde voor New York. Die stad is best wel een leuke bestemming voor een stedentrip. Maar om altijd omringd te zijn door geneurotiseerde workaholics – ''een obsessief- compulsieve psychische stoornis'' – is geen wenkend perspectief. Gelukkig hebben steeds meer jonge New Yorkse Joden een gezonde afkeer tegen Netanyahu en zijn kliek ontwikkeld; – Trump beschouwt zich als geniaal. Aanvankelijk meende u, bescheiden als u bent, psychiater te zijn. Kort daarna werd de ambitie – voorlopig? – opgeschaald naar ''Heiland'; – ook u lijkt niet gewend te zijn aan tegenspraak, noch het te dulden; – wanneer bepaalde vragen van journalisten de VS-president onwelgevallig zijn, breekt hij de persconferentie af en loopt weg. Als u ongelijk blijkt te hebben, bent u niet meer beschikbaar voor verder debat. U hebt op geen enkele van gestelde pertinente vragen een antwoord gegeven, laat staan een begrijpelijk of zelfs een inhoudelijk antwoord. Met uw laatste bericht, dat van vandaag, loopt u weer weg;
– blijkt een bepaalde gehanteerde argumentatie niet meer geschikt, dan wordt deze onmiddellijk ingeruild voor een andere, desnoods het tegengestelde. Zie hierboven: het lot van '';uw gejengel''; – zoals elke VS-presidentskandidaat, werd Trump tijdens zijn verkiezingscampagne van 2016 door casino- baas Sheldon Adelson voor US$ 54 miljoen omgekocht. Vrijwel overal in Europa, noemen wij dat corruptie. De prijs was en is de onvoorwaardelijke steun aan het Israëlische bewind. Sinds die tijd wordt het VS Midden-Oostenbeleid op hoofdlijnen in Las Vegas bepaald en in detail ingevuld in Jeruzalem. Uit dank voor deze dienstverlening wordt Israël, zoals gebruikelijk, ruimschoots met Amerikaans belastinggeld gecompenseerd. De redenen van uw fervente steun aan het Israëlische moordsyndicaat cum roversnest doen mij vooralsnog in het duister tasten. Voorstel U hebt een solide reputatie opgebouwd in verslaglegging van leef- en werkomstandigheden van bijzondere maatschappelijke groeperingen. U zult, gezien uw politieke oriëntatie, gemakkelijk toegang tot de Israëlische autoriteiten kunnen verwerven. Ik moedig u aan hen voor te stellen dat u, gewapend met een goede camera met microfoon, een weekje meeloopt in het Israëlische martelcentrum voor Palestijnse kinderen. Vergeet vooral niet de rol van de begeleidende Israëlische artsen in beeld te brengen. Gebruikelijk adviseren zij welke martelmethoden mogen worden ingezet. Deze keuze is belangrijk. Wanneer het kind komt te overlijden – dat hoort nu eenmaal bij het staand beleid – mogen de ingezette methodes niet zichtbaar waarneembaar zijn. Ook bepalen deze specialisten in de gezondheidszorg tot hoe ver het martelen mag worden voortgezet. Met veel belangstelling zal ik uw rapportage ter zake – bij voorkeur uit te zenden door de EO – volgen. Ik zou u graag en van harte ''Het ga u goed''. toewensen. Zoals de zaken er uwerzijds nu voor staan zou dat onrealistisch zijn, voor u persoonlijk, voor veel Joden en voor Israël. Wel wil ik u van harte dank zeggen voor uw welwillende medewerking aan de inhoud van deze brief. Met vriendelijke groeten, Jan Wijenberg oud-ambassadeur LAATSTE MAIL VAN ARNON GRUNBERG AAN JAN WIJENBERG, DD 12 AUGUSTUS REACTIE OP MAIL JAN WIJENBERG DD 11 AUGUSTUS
Van: Arnon Grunberg; Date: wo 12 aug. 2020 om 00:30 Subject: Re: tenslotte To: Jan Wijenberg Heer Wijenberg, U begrijpt niet dat iemand van gejengel om aandacht kan worden beschuldigd zonder dat daarmee zijn vrijheid van meningsuiting met voeten wordt getreden. Dat u zelfs dat niet begrijpt lijkt me ernstig.
Waarom uw uitlatingen antisemitisch zijn heb ik u meerdere malen uitgelegd. Maar u gaat daar liever niet op in. Of u bent niet bij machte daarop in te gaan. Hebt u kinderen, een partner, familieleden? Wie zorgt voor u? Misschien kan ik bij hen embedded gaan? Het lijkt me interessant om de omgeving van een ''oud- ambassadeur'' met antisemitische obsessies die hij graag antizionistische obsessies noemt nader te bestuderen. Kunt u me in contact brengen met hen? Ook zou ik een week of zo bij u kunnen komen wonen. Misschien is dat nog beter. Ik wilde altijd al eens embedded gaan bij neonazi’s – maar het is misschien wel zo aardig te beginnen bij u —ik hoor graag wanneer het schikt. We moeten niet te lang wachten. Ik wil u zeker niet reduceren tot uw antisemitische uitlatingen, u bent veel meer dan uw antisemitische uitlatingen. Misschien kunt u me een lijstje sturen met wat u nog meer bent. Mens natuurlijk, oud-ambassadeur, beweert u. Wat hebt u allemaal bereikt als oud-ambassadeur? Behalve wat relletjes? Wat had u willen bereiken? Et cetera. Misschien kunt u me een lijstje sturen met de mensen die zich om u bekommeren? Dan kan ik ook deze mensen interviewen. Allicht zijn uw artsen bereid met uw toestemming ook met mij te spreken, dat lijkt me nuttig voor het project. Graag dus ook een lijstje met namen en contactgegevens van uw artsen. Hoe dan ook heb ik van een arts een schriftelijke verklaring nodig dat u wilsbekwaam bent anders zou een dergelijk project immoreel zijn. Het gaat mij erom uw leven en uw opvattingen recht te doen, hoe beperkt en antisemitisch uw uitlatingen ook moge zijn, ik wil u nogmaals graag recht doen. Ook ben ik benieuwd naar uw ouders. Was uw vader lid van de NSB en/of van de waffen-SS? Bent u misbruikt door uw ouders of door andere familieleden? Hebt u uw ouders of andere familieleden misbruikt? Zo ja, in beide gevallen, hoe lang duurde het misbruik? Graag gegevens over de aard van het misbruik. Wie waren ervan op de hoogte? Hebt uw zussen, broers, die nog leven? Kunt u mij met
hen in contact brengen? Hoe zijn uw ouders gestorven? Hebt u partners gehad? Hoeveel? Et cetera? Contactgegevens van de partners die nog leven. Maar graag eerst even een officiële bevestiging van de arts die u behandelt dat u handelings- en wilsbekwaam bent en daarna zetten we dit in de steigers. Ik zie uit naar onze ontmoeting en naar de week of tien dagen die ik bij u zal doorbrengen. En vooral ook naar de gesprekken met de mensen in uw omgeving. Maar graag eerst, nogmaals, dit is echt belangrijk, omdat ik voor alle betrokkenen dit project graag correct wil uitvoeren, een verklaring van de behandelend geneesheer. En ik wens u uiteraard veel goeds. Vriendelijke groet, Arnon Grunberg EINDE DISCUSSIE ARNON GRUNBERG EN JAN WIJENBERG
Reacties uitgeschakeld voor Ter herinnering/Correspondentie tussen Jan Wijenberg, oud-ambassadeur en schrijver Arnon Grunberg
onderwerp de oeuvreprijs 2022 bijlage 1 'Fokke & Sukke vinden het een fijne laureaat', 2021-12-15, NRC 2 correspondentie Jan Wijenberg en Arnon Grunberg, 2020-07-30 == 2020-08-12 3 passages uit het Rapport over de stand van zaken in de Nederlandse samenleving aangaande Israël en verwante onderwerpen, 2021-08-01 4 cc. brief Z.E. Aviv Shir-on, ambassadeur van Israël, zonder titel, 2018-02-02 cc. de heer A. Grunberg Prof. dr. W.B.H.J. van de Donk, voorzitter, Nationaal Comité 4 en 5 mei de heer R. Moerland, hoofdredacteur, de NRC de heer P. Klok, hoofdredacteur, De Volkskrant mevr. P. Boersma, hoofdredacteur, Wordt Vervolgd – het magazine van Amnesty Nederland mevr. D. Oudshoorn, uitgever Wordt Vervolgd
Den Haag, 29 december 2021 Geachte heer Meinderts,
Mag ik u verzoeken dit schrijven en de bijlagen te doen toekomen aan de leden van het Bestuur van de Stichting P.C. Hooft-prijs voor de Letterkunde, waarvoor bij voorbaat mijn dank.
samenvatting De website van het Literatuurmuseum stelt: Literatuur ontroert, vermaakt, geeft hoop. Arnon Grunberg wordt door de Stichting kennelijk gezien als 'ongeëvenaard in ambitie, productiviteit en intellectuele kracht'. Een verzoek om debat levert mijnerzijds evenwel inzicht in zijn onderontwikkeld besef van waarden en normen. Ik heb geen verstand van literatuur. Wanneer ik de weinige gelezen schrijfsels van Grunberg tot mij neem, ervaar ik geen ontroering, maar wel enig vermaak. Een klein straaltje hoop is mogelijk aan de politieke en maatschappelijke horizon te ontwaren. De Stichting loopt met de keuze van Arnon Grunberg als winnaar van de P.C. Hooft-oeuvreprijs 2022 op termijn een reëel risico verwikkeld te raken in het politiek en maatschappelijk debat over de schuldvraag: het Israëlische regime en de Nederlandse tak van 'The Israel Lobby' versus de Grondwet, het internationaal recht en bewijsbare en bewezen feiten. In de veronderstelling dat betrokkene zo verstandig zal zijn van de toekenning afstand te nemen, zou het probleem voor de Stichting zijn opgelost. Dat is,
gegeven zijn ongeëvenaarde ambitie, niet erg waarschijnlijk. Ik geef het Bestuur derhalve in overweging van het uitreiken van de prijs in mei 2022 af te zien. overwegingen Ik ben mij scherp bewust van de ongebruikelijke en verreikende aard van mijn voorstel. Daarom veroorloof ik mij in deze brief en de bijlagen een tamelijk uitgebreide onderbouwing te presenteren.
Bijlage 3 is ontleend aan een uitgebreide analyse van het vraagstuk Israël en het effect op de Nederlandse samenleving.
In dit kader moest ik vaststellen dat het Nationaal Comité 4 en 5 mei sinds jaar en dag op 4 mei in de Nieuwe Kerk en op de Dam vrijwel uitsluitend joodse sprekers met joodse thema's uitnodigt. Dit beleid wordt, aldus de website, ontleend aan 'de Holocaust'. Dit is echter een exclusief joods, verwarrend concept met enige duistere kanten. Het Nationaal Comité kan geen beleid aan dit beperkte concept ontlenen. Ten rechte dient het Comité zich te laten leiden door criteria met een nationale betekenis, zoals de Grondwet, art. 1: Allen die in Nederland zijn worden in gelijke omstandigheden gelijk behandeld. Zeker negen niet-joodse groeperingen slachtoffers – de Vergeten Negen – worden systematisch genegeerd.
In de bijdrage van de heer Grunberg op 4 mei 2020 in de Nieuwe Kerk meende ik een afleiding van de aandacht van de essentie van 4 mei te beluisteren: nauwelijks aandacht voor de Vergeten Negen. In het kader van de herdenking van oorlogsslachtoffer – juist 75 jaar na dato – is het accent op Nederlanders met een Marokkaanse achtergrond irrelevant en ongepast. Ook met het Rapport streef ik naar het steekhoudende tegenargument. Daarom zond ik de heer Grunberg ter informatie de passage met mijn commentaar op zijn bijdrage. Deze luidt als volgt:
q u o t e Arnon Grunberg De 4 mei herdenking 2020 was bijzonder. Vijfenzeventig jaar geleden kwam de Bevrijding. In de Nieuwe Kerk traden een joodse aalmoezenier en een bekende joodse schrijver op. De laatste liet een belangrijke gelegenheid aan zichzelf en zijn landelijk gehoor voorbij gaan. Arnon Grunberg zei: En het is ook logisch dat als er gesproken wordt over bepaalde bevolkingsgroepen op een manier die doet denken aan de meest duistere tijd uit de twintigste eeuw, als dat gewoon is geworden, er vroeg of laat op die manier ook weer over Joden gesproken kan worden. Voor mij was het van begin af aan duidelijk: als ze het over Marokkanen hebben, dan hebben ze het over mij.
Tijdens de 4 mei herdenking zou men moed en integriteit van een hoofdspreker verwachten. Ook uit naam van Arnon Grunberg worden de Palestijnen en de bedoeïenen in Israël en de bezette staat Palestina verdreven, vervolgd, bestolen, gemarteld en vermoord. Hij zou dan gezegd hebben: "Voor mij was het van begin af aan duidelijk: als ze het over Palestijnen hebben, dan hebben ze het over mij." Hij presenteerde – risicoloos – zijn solidariteit met de Marokkanen, The Holocaust Industry op volle toeren. Grunberg spreekt zich, voor zover kon worden nagegaan, vrijwel nooit uit over het Israëlische regime, dat zegt ook in zijn naam te handelen, zelfs nauwelijks over het in het voorjaar van 2021 uitgebarsten conflict tussen Israël en Palestina. unquote
Bijlage 2 bevat onze per emailberichten hoogfrekwent uitgewisselde argumentatie. Een paar opmerkingen: – bijlage 1 geeft ruim anderhalf jaar na die gedachten uitwisseling een trefzekere kwalificatie. Vrijwel onmiddellijk bediende Grunberg zich namelijk van de beschuldiging als zou ik een antisemiet zijn. Hij liet na te specificeren welke van drie, mogelijk zelfs vier interpretaties hij op het oog heeft;
– de jury noemt de laureaat, althans aldus de NRC van 2021-12-18/19, ongeëvenaard in ambitie, productiviteit en intellectuele kracht'. Inderdaad, je moet heel wat in jouw mars hebben om je geloofwaardig als volwaardig psychater, compleet met behandelingsprotocollen, maar zonder BIG- registratie, te presenteren.
– het Israëlische regime – een van de staat Israël wel te onderscheiden bende moordenaars en rovers die zich de macht over een VN-lidstaat heeft weten toe te eigenen – schrijft wereldwijd geldende regels voor om de argumenten van opponenten te pareren. De schrijfsels waarmee de gevierde literator mij trakteerde passen keurig in het voorgeschreven model:
* 'antisemiet' is als kwalificatie nog slechts wisselgeld, te pas maar vooral te onpas uitbetaald;
* 'Geografische diversiteit'. Vroeger werd ons, opponenten, standaard voorgehouden dat er wel andere vraagstukken zijn dan 'Israël': bemoei je maar eens met Tibet of Darfour. Grunberg heeft inmiddels opgeschaald naar Bolivia en Peru;
* Character assessination: the slander of a person usually with the intention of destroying public confidence in that person [Merriam-Webster] Karaktermoord: Gretta Duisenberg, Dyab Abu Jahjah, Andreas van Agt, destijds beoogd minister Sigrid Kaag, historicus Jan Tervoort, Simon Vrouwe, Martijn de Rooi, Chris Kors, Derk Walters, Abdelkader Benali, voormalig Labour-leider Jeremy Corbyn en Shawan Jabarin kunnen deze ervaringen met de internationaal opererende Israel Lobby bevestigen. 'Mijn' Heiland, Arnon Grunberg, leidt mij geheel ongevraagd dit selecte gezelschap binnen;
* shitstorm: een stortvloed aan negatieve kritiek in de (sociale) media over een bepaald onderwerp [ENSIE] De Israël Lobby, waaronder vooral het CIDI en de jeugdorganisatie CiJO, organiseert en orkestreert een springvloed aan berichten, meestal om geadresseerde de valse indruk te geven dat veel burgers tegen bepaalde personen of evenementen zijn: nep nieuws, dus. De productiviteit en intellectuele kracht van 'mijn' Christus waren, voor zo ver kon worden nagegaan, nog niet toegekomen aan analyse van dit fenomeen;
* De ultieme trap onder de gordel is wel de uitgebreide insinuatie van mijn lidmaatschappen van nazi- organisaties, (ondanks mijn jeugd) tijdens de Tweede Wereldoorlog en daarna. De laureaat, die zielsveel van zijn ouders zegt te houden, geeft mijn vader posthuum ook nog een trap na;
[…] Maar dat betekent niet dat elke grens overschreden moet kunnen worden. […] 2020-05-04, Arnon Grunberg, NEE, de Nieuwe Kerk aan de Dam, Amsterdam Hoe zeer de oeuvreprijs houder 2022 – 'Heiland', 'Christus', 'psychiater' en 'nazis jager' – in de pas van het Israëlische bewind loopt, blijkt ook uit bijlage 4. zwijgende minachting
De Albanese schrijver Ismael Kadare meende, aldus de gelauwerde auteur, dat stilzwijgende minachting de beste manier was om oppositie te voeren. Grunberg: De pragmaticus – en de scepticus in mij heeft veel begrip voor pragmatisme – kan altijd vluchten in stilzwijgende minachting. 2021-12/januari 2022, Arnon Grunberg, Woke, Wordt Vervolgd
In alle compactheid presenteert deze passage een intrigerend vraagstuk. Ik was namelijk op zoek naar een afdoend antwoord op de vraag waarom ik 'mijn' Heiland niet voor de rechter wilde dagen.
Al snel werd duidelijk dat ik een besluit moest nemen op basis van het afwegen van tenminste zeven onderling verweven factoren, elk inhoudelijk onduidelijk of nogal complex: 'woke', 'cancellation', stilzwijgen, minachting, pragmatisme, het lichaam waarin je geboren bent en een scepticus. Slechts iemand, begiftigd met krachtige intellectuele kracht, kan hier chocola van maken.
Eindelijk begrijp ik de diepere betekenis van de titel: woke is stilzwijgende minachting.
Tenslotte vond ik mijn oplossing, een ambtelijke nog wel. Uit (internationale) onderhandelingen heb ik geleerd dat stilzwijgen bedoeld is de andere partij voorlopig onzeker over onze bedoelingen te houden. Om het gestelde doel te bereiken kan het dus een nuttig instrument zijn. Ik wil één doel, een niet onderhandelbaar doel, bereiken: een rechtvaardige, dus duurzame vrede tussen de staat Israël en de staat Palestina. Daarin is de rol van een doe-het-zelf psychiater een side-show. Een rechtszaak tegen deze zielenknijper zou nodeloos verlies aan tijd en aandacht vergen.
Ik beriep mij op het recht op doelgericht stilzwijgen. De laudatio deed mij het stilzwijgen verbreken.
Bijltjesdag Ik, en velen met mij, geloof niet meer dat de westerse wereld het Israëlische regime op het pad naar gerechtigheid en vrede kan brengen. Het regime heeft het concept Eretz- of Groot-Israël er zo sterk ingeramd, dat de vreedzame oplossing als voorgeschreven door het Internationaal Gerechtshof geen enkele kans maakt. De wijdere wereld raakt toch steeds meer geïrriteerd. Geopolitieke verschuivingen en klimaat-gerelateerde ontwikkelingen in het Midden-Oosten verstoren de machtsbalans waar het regime te lang op heeft vertrouwd. De Iraanse president Ahmadinejad zei ooit dat het Israëlische regime zou verdwijnen, zoals de Perzische Sjah, de Sovjet Unie en het Zuid-Afrikaanse Apartheidsbewind. Hij claimde geen rol voor Iran, hoewel Israël hem en zijn volgers daarvan beschuldigen. Verstandige joodse Israëliërs [zij zijn schaars, maar gelukkig toch luid en duidelijk aanwezig] zijn het met hem eens, maar wijzen op interne joods/Israëlische spanningen, vooral het beschadigend nederzettingenbeleid, als de onderliggende oorzaken. Een stafchef van het Witte Huis – waarschijnlijk onder Obama – zei dat de staat Israël het jaar 2050 niet zal halen. Onder gelijkblijvende omstandigheden zal Nederland totaal door deze ontwikkelingen worden verrast. Het is niet uitgesloten dat de regering op enig moment het Midden-Oosten beleid razend snel zal moeten herformuleren. De vraag komt aan de orde waarom Nederland het desastreuze Israëlische bewind de facto zo lang heeft gesteund. En dan komt de schuldvraag, Bijltjesdag.
Ik gun de Stichting graag het recht op doelgericht stilzwijgen. Maak er in mei aanstaande een mooi feestje van.
Ook kan worden overwogen om uit voorzorg zoveel mogelijk afstand te nemen van het vraagstuk Israël en zijn supporter.
afrondende opmerkingen De oeuvreprijs houder 2022 hield mij voor wat Friedrich Nietzsche (1844 – 1900) zei: Word wie je bent. Zekerheidshalve heb ik het lemma Nietzsche in Wikipedia geraadpleegd. Ik trof een verwijzing naar zijn publicatie uit 1889 aan: Ecce Homo – hoe iemand wordt wat hij is. Beide passages komen zonder nadere adstructie als nogal tegenstrijdig over. Ik lees in dit handzame overzicht dat Nietzsche wordt beschouwd als de voorbereider, zo niet de grondlegger, van het fascistisch gedachtegoed, dat door het Nazidom werd omarmd. Anderen stellen dat zijn zuster, Elisabeth, deze kerngedachten na zijn dood in fascistische richting heeft uitvergroot.
Niets doet mensen zozeer naar een onwrikbare identiteit verlangen als het knagende vermoeden dat ze geen idee hebben wie zij zijn. En het is vaak de onwrikbare eigen identiteit, de weigering er speels mee om te gaan die ertoe leidt dat de ander als een volstrekte vreemde en een absolute vijand wordt gezien. 2020-05-04, Arnon Grunberg, NEE, Amsterdam Wat nu? Nietzsche, sprekend tijdens de Dodenherdenking van 2020 in de Nieuwe Kerk aan de Dam? Is dit Grunbergs 'speelse' opvatting over het herdenken van de slachtoffers op 4 mei? Of is de laureaat geworden wat hij is? De eerste zin doet mensen niets méér verlangen dan naar een onwrikbare identiteit. Welke en waarom? Zij lijden aan een knagend vermoeden. Welk knagend vermoeden? Dat 'ze' geen idee hebben wie zij zijn! De tweede zin: En het is vaak [toch !] de onwrikbare eigen identiteit […] die ertoe leidt dat […]. Dat wat? […] dat de ander als een volstrekte vreemde en een absolute vijand wordt gezien. Tot welke voorkeur leidt Grunbergs intellectuele kracht: het verlangen naar ….. of de eigen identiteit? Heeft de laureaat enig idee wie hij is? Kiest mijn psychiater misschien voor de tweede optie, zijn eigen onwrikbare identiteit? En, heb ik wellicht de eer die volstrekt vreemde, absolute vijand te mogen zijn?
Om mijn begrip van het internationaal recht te bevorderen, adviseerde 'Christus' de mij onbekende Carl Schmitt (1888 – 1985) te lezen. De onvolprezen Wikipedia melden het volgende: Schmitt behoorde tot de controversieelste denkers van de twintigste eeuw. […] Uit zijn Glossarium, een posthuum esoterisch dagboek van de periode 1947 – 1951, blijkt dat zijn antisemitisme na de oorlog nog altijd even levendig was. De vraag is alweer: hoe is 'mijn' Christus verworden tot wat hij is?
Ik blijf bij nader inzien toch de voorkeur geven aan de oorspronkelijke teksten van de relevante instrumenten van internationaal recht.
slotopmerkingen
Desgewenst stel ik u het gehele Rapport – bijna 100 bladzijden en bijna 100 noten en de vier bijlagen – graag ter beschikking.
Van harte houd ik mij beschikbaar voor eventueel nader schriftelijk en/of mondeling overleg.
De laureaat 2022 was zich destijds kennelijk niet bewust van het openbare karakter van mijn eerste bericht. Het maakt deel uit van het noodzakelijke openbare debat dat ik nastreef. Onze daarop volgende uitwisseling van standpunten [bijlage 2] is derhalve eveneens openbaar.
Alle u ter beschikking gestelde stukken, waaronder deze brief en de bijlagen, kunt u desgewenst naar eigen inzicht verspreiden – al dan niet met bronvermelding.
Kopie van deze brief werd ter informatie verleend aan de laureaat en aan het Nationaal Comité 4 en 5 mei, waar al het ongerief ontstond. Twee van de Nederlandse 'kwaliteitskranten' en onder auspiciën van de belangrijkste mensenrechten ngo, Amnesty International Nederland, publiceerde 'Wordt Vervolgd' bijdragen op basis van de intellectuele kracht van de houder van de oeuvreprijs. Na kennisname van onze gedachtewisseling zagen de redacties geen reden om daar conclusies aan te verbinden. Ter heroverweging ontvangen zij kopie van deze brief en de onderbouwende bijlagen.
Met belangstelling zie ik uw reactie tegemoet.
Met vriendelijke groeten,
wg
Jan Wijenberg
Reacties uitgeschakeld voor De kwestie Arnon Grunberg/Brief van Jan Wijenberg, oud-ambassadeur, aan de Stichting PC Hooft
Vijftien februari is, voor wie strijdt tegen oorlog en imperialisme, een belangrijke datum om even bij stil te staan. Op 15 februari 2003 – terwijl ik dit schrijf negentien jaar geleden – vonden wereldwijd gigantische protesten tegen de snel naderende aanvalsoorlog die de VS en Groot-Brittannië aan het voorbereiden waren tegen Irak. Ook in Amsterdam waren we op straat, rond de honderdduizend demonstranten. Het was een van de grootste demonstraties sinds jaren. In Londen liepen er twee miljoen betogers. In Madrid en in Rome waren de aantallen soortgelijk. Zo indrukwekkend was het wereldwijde protest dat de New York Times stelde dat er nog maar twee supermogendheden waren: de Verenigde Staten aan de ene kant, de wereldwijde vredesbeweging aan de andere. Het leek denkbaar dat deze druk van de straat de gang naar oorlog kon afstoppen, of in ieder geval een aanloop zou zijn voor zodanig fel protest als de oorlog begon dat die oorlog er serieus door ontregeld zou raken.
We weten dat dit niet is gebeurd. De oorlog kwam op 19 maart, met zware luchtaanvallen en een invasie. Zes weken later was het regime van Saddam Hoessein weggevaagd, en de Westerse bezetting van Irak een feit. Maar daarmee bleek de oorlog pas goed begonnen, toen een guerrillastrijd de bezettingsmacht uitdaagde en raakte. Botte onderdrukking door de bezetters – het uit elkaar schieten van protest op straat, om maar eens wat te noemen – werkte dit verzet in de hand. Bloedige onderdrukkingsmaatregelen en felle gevechten volgden elkaar al snel op. Het totaal aantal doden – Iraakse burgers, Iraakse militairen, en ja, ook enkele duizenden Amerikaanse en wat Britse soldaten – liep in de vele honderdduizenden.
Rond 2011 verlieten vrijwel alle Amerikaanse militairen het land, met achterlating van een kapotgeschoten maatschappij en een corrupte autoritaire regering. Al in 2014 kwam het Amerikaanse militaire apparaat terug met luchtaanvallen en troepen op de grond, dit keer in actie tegen Daesh/IS, een ultrareactionaire, jihadistische beweging die deels ontkiemd was onder door Amerikaanse bezettingsmacht gevangen en geterroriseerde Irakezen. De VS bestreed weer eens haar eigen griezelige product.
Terug naar die vijftiende februari 2003. Ja, ik had werkelijk de hoop dat de vredesbewegingen van die tijd – waar ik destijds als actief lid van de Internationale Socialisten deel van uitmaakte – het tij naar oorlog kon keren. Ik geloofde ook dat het niet zo heel veel scheelde. En inderdaad, de Britse oorlogsdeelname was een dubbeltje op zijn kant, en de druk die het anti-oorlogsprotest uitoefende speelde daarin een rol. Oorlogsdeelname was voor Labour – de regeringspartij destijds – electoraal riskant en aan flinke delen van haar achterban onverkoopbaar, zeker als de verkoper van het wanproduct de aalgladde reactionair Tony Blair was. Maar de hang naar imperiale glorie plus de loyaliteit aan de VS won, en ook het Britse leger trok ten strijde.
Ja, Nederland deed trouwens ook meet, met een bataljon om op een deel van Irak te passen waar weinig strijd was. Zo konden Britse en Amerikaanse op soldaten zich richten op het nog vuilere werk, zonder dat de Nederlandse koloniale rol al te erg in de gaten liep. Ook in Nederland waren we dus niet sterk genoeg om oorlogsdeelname te blokkeren, of zelfs maar om de Nederlandse rol voldoende omstreden te maken.
Ik denk dat hier een les in verborgen is. De bewegingen van destijds, daarin actief gesteund door organisaties zoals die Internationale Socialisten, ging voor kwantiteit. Ze ging voor zo groot mogelijke acties. En ze poogde die acties, ook toen oorlog en bezetting een feit waren, keer op keer te herhalen, in de kennelijke hoop dat de druk zo groot zou worden dat regeringen uit de oorlogscoalitie zouden vallen en de oorlog opgegeven moest worden. Ik accepteerde helaas die aanpak en deed er actief aan mee.
Helemaal zonder effect was dat allemaal niet. In Tilburg konden een paar Internationale Socialisten, samen met activisten van het toen nog min of meer linkse Groen Links, de op dit thema erg actieven SOP en zelfs de PvdA, acht bussen vol demonstranten naar de demonstratie van 15 februari krijgen, en nog eens een keer twee of drie bussen toen de oorlog daadwerkelijk was uitgebroken en er weer landelijk protest was. Op de avond van de dag dat de oorlog was begonnen, liep het ongekende aantal van 600 demonstranten door de binnenstad van Tilburg, oog in oog met een verbouwereerde politie toen de menigte niet op de stoep van de Spoorlaan liep, maar gewoon op straat zoals dat hoort als je demonstreert. Aan inzet heeft het niet gelegen, en aan brede steun evenmin. Maar de oorlogsmakers, oorlogsstokers, de militaristen, imperialisten en hun regeringen lieten zich er niet door van de wijs brengen. En dat is eigenlijk niet zo vreemd.
Staten beginnen oorlogen met redenen. Ze beginnen grote oorlogen met grote redenen. Voor de VS waren die redenen tweeledig. In de eerste plaats wilde de VS, na de vernedering van de aanslagen van 11 september 2001, laten zien wie de baas was in de wereld. Het arme Afghanistan meteen in 2001 een bloedige aframmeling geven was daarvan het voorspel. Irak aan gruzelementen schieten was daarvan de follow-up. Het onderstrepen van die Amerikaanse overmacht was voor de VS geen kleinigheid: ze heeft die overmacht en het bijbehorende prestige nodig om haar belangen wereldwijd af te kunnen dwingen. Als mensen niet meer geloven in de bereidheid van de VS om een land in de as te leggen, wie luistert er dan nog naar Amerikaanse diplomaten als die van een land eisen om de economie te privatiseren en voor Amerikaanse multinationals open te leggen?
De tweede oorlogsreden was natuurlijk olie! Niet omdat de VS zelf geen olie heeft. Niet omdat de VS bang is dat al die SUV’s zonder komen te zitten als ze geen olie uit Irak kunnen halen. Zelfs niet omdat zonder de Iraakse olie Exxon geen winst meer kan maken. Nee. Olie is namelijk niet alleen ene gebruiksartikel, in de vorm van brand- en grondstof. Het is niet alleen lucratieve handelswaar. Het is een strategische grondstof. Wie de baas is over de olie van het Midden-Oosten, kan landen die olie nodig hebben zijn wil op leggen. De greep van de VS naar de olie van Irak was een greep naar hegemonie, want daarmee kon de VS bepalen onder welke voorwaarden landen zonder olie dat onmisbare spul konden verkrijgen. Saoedi-Arabië was al deel van de Amerikaanse invloedssfeer. Irak en Iran niet. De oorlog tegen Irak was mede bedoeld om dat te veranderen, en volgens de oorlogsplanners rond president Bush was daarna Iran aan de beurt. De oorlog tegen Afghanistan speelde en verwante rol: daar ging het mede op de greep op een gebied waar belangrijke pijpleidingen moesten komen – en de VS hadden daar graag iets over te zeggen.
Strategisch overwicht, de greep op immens belangrijke grondstoffen in een regio die ervan bulkt: dat stond er voor de VS op het spel. Andere staten deden mee om bij de VS in een goed blaadje te blijven en wat mee te graaien van dat overwicht. Het was een imperialistische oorlog om hegemonie en strategische grondstoffen. Gezien vanuit machthebbers in vooral de VS stond er nogal wat op het spel.
Welnu, is het reëel om te geloven dat machthebbers van zo’n belangrijk project afzien,. Enkel en alleen omdat de publieke opinie nee zegt? Gaat een Bush, een Blair, een Balkenende, terugkrabbelen vanwege opiniepeilingen, twee grote landelijke demonstraties, wat plaatselijke demonstraties en vervolgens eens per jaar een landelijke betoging om ons eraan te helpen herinneren dat de oorlog maar door ging? Dat is waar de strategie van de vredesbeweging op neer kwam. Ja, de Internationale Socialisten gingen verder, en ageerden ook tegen imperialisme en kolonialisme. Maar dat waren vooral woorden, in publicaties, tijdens openbare bijeenkomsten en symposia. Bijbehorende daden bleven uit. In de praktijk van de beweging overheerste de indruk dat de publieke opinie als zodanig de oorlog tegen kon houden of alsnog kon doen stoppen. Maar de tweede supermacht, die wereldwijde anti-oorlogsbeweging, bleek daartoe volstrekt niet in staat. Precies haar geloof in de kracht van een publieke opinie als machtsmiddel bleek haar grootste zwakte. En precies dat geloof, die democratische illusie, werd ook door radicaler groepen als de Internationale Socialisten, volstrekt onvoldoende bestreden. Laat staan dat we een radicaler praktijk zochten of aanmoedigden, Eerder het tegendeel: geen kleinschalige blokkades, kameraden! Laten we ons niet isoleren van De Massa’s! Ja, ook ik deed aan die flauwekul.
De vredesbeweging keerde het oorlogstij dus niet. Daar is nu niets meer aan te doen, maar imperialistische staten, groot en klein, bereiden nieuwe oorlogen voor terwijl ze met de bestaande doorgaan. De vraag hoe je zoiets stopt is daarmee actueel. Welnu, hoe stop je oorlogen? Door ze impopulair te maken en het gebrek aan steun ervan te laten zien, zoals we in 2003 deden, op zichzelf met succes? Dat kan een begin zijn, maar iet meer dan dat.
Breed protest tegen oorlog en oorlogsdreiging kan de springplank zijn voor verzet – maar dan dient er ook gesprongen te worden! Wat nu als aan het eind van 15 februari 2003 honderdduizenden mensen in tientallen hoofdsteden nu eens niet netjes naar huis waren gegaan, maar naar regeringsgebouwen, Amerikaanse en Britse ambassades waren opgetrokken om die te belegeren? Wat nu als demonstranten naar kazernes waren opgetrokken om soldaten op te roepen niet te gaan? Wat als de enkele pogingen van arbeiders om militaire transporten te blokkeren, nu eens maximaal waren ondersteund en uitgebreid? Wat nou als er systematisch was ingezet op stakingsactie in wapenfabrieken, op havenstakingen tegen troepentransporten? Wat als directe actie en sabotage tegen oorlogsvoorbereiding en oorlog vanaf het begin waren beklemtoond en op touw gezet? Wat nou als de hoofdstroom van de beweging van af het begin scherp was geweest en gezegd had: de publieke opinie is op zich geen machtsmiddel, we moeten de oorlog onuitvoerbaar helpen maken?
Protest is niet genoeg, verzet is nodig. Dat geldt sowieso bij grote maatschappelijke problemen, van woningnood tot en met klimaatellende. Bij grote oorlogen geldt het niet minder. Protest, hoe omvangrijk ook, oefent te weinig druk uit om oorlogen te stoppen of voortijdig te doen beëindigen. Dat zag ik als trotskist helaas volstrekt onvoldoende in rond die historische 15 februari 2003, en handelen naar dat inzicht deed ik al helemaal niet. Het is dan ook een inzicht dat veel meer past bij het anarchisme dat ik veel later herontdekte, ook in mezelf, en omarmde: niet smeken, maar zelf doen! Dat inzicht, en een bijbehorende strategie van directe actie – van staking tot en met sabotage en ontmanteling van de oorlogsmachine, uiteindelijk van staat en kapitaal zelf – kan daadwerkelijk aan oorlog en oorlogsgevaar een einde maken.
Peter Storm
Reacties uitgeschakeld voor [Artikel Peter Storm]/Vijftien februari, of hoe je een oorlog niet stopt
Onderwerp: Uw berichtgeving ”23 mensen aangehouden
na afloop woonprotest in Leiden”
Zie de tekst van uw berichtgeving onderaan, voor de noten
Geachte Redactie,
Bovenstaande tekst uit de onvergetelijke klassieker ”Alice in
Wonderland” [1] vertelt ons iets over ongerijmdheid en misleiding.
Want ”biggetjes kunnen niet vliegen” [ik heb dat tenminste nooit
waargenomen] en ”de zee kan niet koken”
Tot zover de humor.
Maar uiteraard begin ik mijn kritiek op uw berichtgeving niet zomaar
met deze Parel uit de Wereldliteratuur:
Want ook in uw berichtgeving proef ik misleiding, aangevuld door kwalijke suggesties, onjuiste
feiten en gebrek aan hoor en wederhoor:
I
KWALIJKE SUGGESTIES EN GEBREK AAN HOOR EN WEDERHOOR
U schrijft o.a.
”In het centrum van Leiden zijn 23 mensen aangehouden na een woonprotest. Volgens de politie begonnen zij een nieuw onaangekondigd protest. Toen agenten die demonstratie probeerden te ontbinden, ontstond “een grimmige sfeer”. Ook zou er met stenen zijn gegooid.
Een deel van de actievoerders trok een supermarkt van Jumbo tegenover het Centraal Station in.
De Mobiele Eenheid omsingelde de winkel en arresteerde de verschanste deelnemers vanwege openlijke geweldpleging of het niet kunnen tonen van een ID-kaart.” [2]
Einde uw citaat
Volgens de politie begonnen de demonstranten na een
woonprotest dus een ”nieuw, onaangekondigd protest”
[op die formulering kom ik terug]
Door daarna te vermelden, dat de demonstranten de
supermarkt ”Jumbo” introkken, in combinatie met de ME omsgingeling van de winkel, suggereert u, dat zij daar
kwaad in de zin hadden, waarvoor geen enkel bewijs is.
Kan het niet zijn, dat ze daar een zak chips gingen
kopen om vervolgens op huis aan te gaan?
Ik weet het niet, maar u ook niet!
Want uit alles blijkt, dat de lezing van de demonstranten
hier ontbreekt, dat u hen dus niet hebt gesproken [kunnen
spreken?]
Klakkeloos neemt u de hier dus de lezing van de politie over,
zonder een verwijzing naar de lezing van de demonstranten,
die geheel anders was, zo blijkt uit een ooggetuigeverslag van
iemand, die erbij was [3]
Op zijn minst had u dus de moeite moeten doen, met de
demonstranten in contact te komen, om ook hun
kant van het Verhaal te horen.
Dat heet ”Hoor en Wederhoor” en is een
van de pijlers van de journalistiek.
En mochten de demonstranten niet ”bereikbaar
zijn voor commentaar” dan had u dat in uw berichtgeving
dienen te vermelden!
Kwalijke suggesties over de Jumbo intenties van
de demonstranten dus en gebrek aan hoor en wederhoor!
II
ONJUISTE FEITEN
”ONAANGEKONDIGD PROTEST” EN HET RECHT OP
DEMONSTRATIE
U schrijft
”In het centrum van Leiden zijn 23 mensen aangehouden na een woonprotest. Volgens de politie begonnen zij een nieuw onaangekondigd protest.”
Nu kan een onaangekondigd protest op zich voor de
politie geen reden zijn in te grijpen, omdat onaangekondigde protesten niet verboden zijn. [4]
Demonstreren is immers een RECHT en geen GUNST,
en dat recht is vastgelegd in artikel 9, Nederlandse Grondwet. [4]
[noot 5, dus niet noot 4]
Wel is het zo, dat de Overheden [zal meestal de locale
Overheid, de burgemeester zijn], in enkele gevallen beperkingen
mogen opleggen [lees mee, Redactie]
”
ter bescherming van de gezondheid
in het belang van het verkeer
ter bescherming of voorkoming van wanordelijkheden” [6]
Inhoudelijk hebben Overheden dus niets over een
demonstratie te zeggen, ze moeten die faciliteren
En wat ook belangrijk is:
Er is geen demonstratievergunning nodig [7], alleen
willen de autoriteiten wel, dat een demonstratie van te voren wordt
gemeld, wat echter niet betekent, dat je strafbaar bent als
je dat niet doet. [8]
Het gebeurt weleens, dat de burgemeester een demonstratie
verbiedt of laat ontbinden, maar dat mag alleen op grond
van die criteria, die ik al in bovenstaande heb genoemd
Zie artikel 9, Grondwet en de Wet Openbare Manifestaties
[9]
Zie onder noot 10 een voorbeeld uit de praktijk.
EPILOOG
Aan de kaak heb ik gesteld uw kwalijke suggesties
rond het Jumbo bezoek van een aantal demonstranten,
uw eenzijdige lezing van de kant van de politie en uw
gebrek aan kennis over het demonstratierecht.
Dat zou niet moeten mogen bij een journalistiek medium
als het uwe, dat immers hierdoor bij het publiek een
verkeerde indruk wekt.
WEL waardeer ik het, dat uw Redactie tenminste een
aantal Woonprotest eisen heeft vermeld [11], daaraan
hebt u wel goed gedaan, ter voorkoming van de idee,
dat het hier om een stelletje relschoppers [een beeld dat
maar al te graag door sommige media wordt neergezet]
zou gaan.
Daarvoor dus een compliment, maar wel kritiek op
het andere deel van uw berichtgeving.
Ik hoop, dat u hier iets van hebt opgestoken,
want zoals u kunt zien, is mijn kritiek met bronnen
gestaafd.
Bedankt voor het lezen en beterschap toegewenst
bij een volgende berichtgeving, anders komt de Walrus
In het centrum van Leiden zijn 23 mensen aangehouden na een woonprotest. Volgens de politie begonnen zij een nieuw onaangekondigd protest. Toen agenten die demonstratie probeerden te ontbinden, ontstond “een grimmige sfeer”. Ook zou er met stenen zijn gegooid.
Een deel van de actievoerders trok een supermarkt van Jumbo tegenover het Centraal Station in. De Mobiele Eenheid omsingelde de winkel en arresteerde de verschanste deelnemers vanwege openlijke geweldpleging of het niet kunnen tonen van een ID-kaart
Alle aangehouden demonstranten zitten nog vast.
Op de Lammermarkt in Leiden werd vanmiddag gedemonstreerd tegen de woningnood. “Wij eisen een radicaal ander en inclusief woonbeleid waarin woonrecht centraal staat. Wij eisen de huissleutels terug naar de Sleutelstad”, schreven de organisatoren vooraf op Facebook. Ook verschillende politieke partijen waren aanwezig bij het protest.
Vorig jaar liep een woonprotest in Rotterdam uit op rellen tussen demonstranten en de politie. Na afloop klonk er verontwaardiging in de lokale politiek en bij Amnesty International over het optreden van de politie. Daarop gaf de politie dronebeelden vrij om te laten zien waar het geweld volgens de politie begon.
Afgelopen zondag, 13 februari 2022, nam ik deel aan de Woonrevolutie in Leiden, het in de reeks van woonprotesten sinds deze golf van woonstrijd in september op gang kwam. Your Local Pirates, het muzikale duo waarvan ik de helft uitmaak, was uitgenodigd voor een optreden. En er was een oproep voor een radicaal blok in het zwart en dergelijke. De aantrekkingskracht was onweerstaanbaar, burn-out of geen burn-out. Ik had mijn deelname aan het woonprotest in Delft vorige week geskipt, zodat de kans dat het me in Leiden zou lukken, maximaal was. Het lukte! Wat volgt, zijn wat indrukken.
Eerst de manifestatie. Enkele sprekers, met bijzondere toespraken uit invalshoeken die extra belichting goed konden gebruiken. Op Doorbraak lees, zie en hoor je ze.(1) Een tweetal optredens, eentje van punkband Hard Voor Weinig en eentje van Your Local Pirates. Ook dat zie je terug op Doorbraak.(2) Het ging lekker, al merk ik dat ik soms naar woorden moet zoeken in mijn praatje waarmee ik onze songs inleidde. Mijn praatje was vooral weer een shout out naar al die kraakinitiatieven die de laatste tijd opbloeien, en een aanmoediging tot meer van dit moois. Joke versterkte de boel, door de namen van die initiatieven – Ivicke, Waldeck Piermont/Autonomous Student Struggle, Croesepoesen, Hotel Mokum en Kraaienest – nog eens extra te herhalen. Daarna gingen we los. Ik hoorde flinke delen van de crowd bijval betuigen. Wet Of Geen Wet, Kraken Gaat Door! Dat zou later op de dag blijken.
Na ons optreden spoedde ik me naar het zwarte blok dat schuin links achteraan al verzamelde. Een flink aantal mensen! Spandoeken en alles. Ik werd helemaal blij van binnen toen ik me tussen deze mensen – mijn kameraden! – voegde. Ik wil me niet zien als ingevlogen muzikant die komt spelen, met de betogers als publiek. Hetzelfde geldt natuurlijk voor Joke. We zijn demonstranten die ook met liedjes de actie mogen helpen versterken, om vervolgens actief mee te doen met de demonstratie.(*)
Die demonstratie was al best bijzonder. Het Zwarte Blok liep voorop! Levendige boel. Leuzen roepen, meer leuzen roepen, het ging aan een stuk door. Ik doe maar weer eens een lijstje:
Huizen voor mensen, niet voor winst!
Wet Of Geen Wet, Kraken Gaat Door!
A-Anti-Anticapitalista – veelal na enkele keren keer gevolgd door: Overthrow the System, Revolution Anarchista!
Niet Groen, Niet Links, Maar Neoliberaal!
Geen Bazen en Politici, Maar Zelfbestuur en Anarchie!
Liberta, Liberta! Anarkia Total!
Say It Loud, Say It Clear! Refugees are welcome here – niet alleen gescandeerd maar ook als liedje
Alerta! Alerta! Antifascista!
Siamo Tutti Antifascisti! Met beide handen in de lucht geroepen, en elke keer gevolgd door ritmisch geklap
Olala, Ohlelee, Solidarité avec les sans papier!
Tous le Monde Deteste la Police
Politie, Fascisten, Staatsterroristen!
Politie zagen we niet veel. Een paar fietsagenten voorop, dat was het zo’n beetje.
We keerden terug waar we waren begonnen, bij de molen op de Lammersmarkt. Daarna gingen flink wat mensen weer op pad. Dat werd een hele groep, en na enige tijd lopen stonden we voor een kort daarvoor gekraakt pand. In die straat werd het natuurlijk gezellig. Politie kwam natuurlijk een kijkje nemen, eerst twee, later vier, vijf agenten, een motor ook en een politiewagen.
Het leek verstandig voor de grotere groep actievoerders om daar niet eindeloos te blijven, dus gingen we weer lopen. Eerst een klein rondje en weer vrij dicht langs het kraakpand, daarna weer richting binnenstad. Weer leuzen, een levendige, eigenlijk erg opgewekte boel. Een enkele kleurrijke flare, net als ook tijdens de ‘officiële’ demo trouwens. Maar deze demonstratie was natuurlijk niet aangemeld en geheel onofficieel.
Enkele agenten fietsten voor, langs en achter ons. Er verscheen een lief rookbommetje met een mooie rookpluim. De sfeer was uitstekend, maar natuurlijk moest er wel een keer een punt achter gezet worden. Dicht bij het centraal station ging een groot deel van de groep de Jumbo aldaar in. Omkleden, broodje halen, whatever, het was feitelijk de afsluiting van de demonstratie.
Op dat moment waren al hoorbare politiesirenes vlakbij gekomen, en kwam er een hele rij politiebusjes in hoog tempo aan gereden, zes of zeven telde ik er, ik ving achteraf op dat er uiteindelijk nog meer waren. Ze werden gevolgd door een ME-bus. Even later vielen twee groepen ME-ers in vol ornaat, met schilden en alles, ons van twee kanten aan. Ik zette het op een lopen, achter enkele andere een zijstraat in vluchtende kameraden aan. Ik hoorde achter me: ‘Staan blijven!’ Nou, ik dacht toch echt van niet. Doorrennen! Eventjes later bleken de ME-ers niet meer achter ons aan te rennen, konden we vaart minderen en ons verder in veiligheid brengen. We waren ontsnapt. Wrang genoeg gold dat dus niet voor veel anderen. Later hoorden we dat 24 mensen van ons gearresteerd zijn geweest. Ze zijn inmiddels vrij, maar daarmee is de repressieve kous bepaald nog niet af. Alle steun voor deze kameraden!
Later die avond zag ik de berichtgeving, zeg maar gerust de politieleugens. Ik pluk een paar dingen uit het bericht van de NOS: ‘In het centrum van Leiden zijn 23 mensen aangehouden na een woonprotest. Volgens de politie begonnen zij een onaangekondigd protest.’(3)
Opmerking: onaangekondigde protesten zijn op zichzelf helemaal niet verboden. Daar kan dus geen reden zijn voor de politieaanval. De NOS suggereert dat wel. Kan iemand de NOS op de hoogte stellen van het geldende demonstratierecht?
De NS vervolgt: ‘Toen agenten probeerden de demonstratie te ontbinden “een grimmige sfeer”. Ook zou er met stenen zijn gegooid.’
Drie opmerkingen.
1 De politie kan volgens de wet helemaal geen demonstratie ontbinden, dat kan juridisch gezien alleen de burgemeester.
2 De politie heeft ook op geen enkel moment duidelijk gemaakt aan ons dat we de demonstratie moesten ontbinden, de enige communicatie in die zin was de ME-aanval zelf – maar toen was de demonstratie dus al voorbij en zaten mensen in de Jumbo.
3 De ‘grimmige sfeer’ ontstond precies door de ME-aanval. Tot op dat moment was de sfeer opgewekt, strijdlustig maar geenszins ‘grimmig’.
4 Ik heb de hele optocht deelgenomen, dan weer in het midden, dan weer wat meer vooraan. Ik heb geen steen gegooid zien worden. Als het zou zijn gebeurd, dan zou de NOS dat aannemelijk hebben mogen maken voordat ze die zomaar afdrukte. Ze had op zijn minst kunnen zeggen: de politie zegt het, maar wij hebben dat niet vastgesteld. Maar zoiets doet de NOS niet, die geeft dus alleen de politieversie.
Het is dus een verdachtmaking, met potentieel kwalijke gevolgen. Want er zijn dus mensen opgepakt, en de NOS noemt twee redenen. De tweede is ‘het niet kunnen tonen van een ID’. Maar de eerste is: ‘openlijke geweldpleging’. Daar past die zogenaamde stenengooierij in. Door die stenen zo te noemen, helpt de NOS het openbaar ministerie als dat OM echt strafvervolging zou doorzetten tegen de gearresteerde mensen.
Dit politiegeweld had een politiek doel, het was geen reactie op strafbare feiten. In optocht leuzen roepen in de binnenstad van Leiden is immers geen strafbaar feit. En die busjes en die ME waren ongetwijfeld startklaar gemaakt voordat ze maar hadden kunnen weten wat zich wel en niet bij de Jumbo zou afspelen, reëel of in hun eigen rijke fantasie. Dit was, om in justitiestijl te blijven, politiegeweld met voorbedachten rade.
Ik vermoed dat het besluit tot die politieaanval vaststond zodra duidelijk was dat er een onofficiële demonstratie gaande was, geheel ongeacht wat de demonstranten precies deden. Misschien dat iemand dat eventjes via de Wet Openbaarheid van Bestuur (WOB) boven water kan halen? Hoe dan ook. Dit politiegeweld was intimidatie en waarschuwing: onofficieel demonstreren wordt niet getolereerd. Zeker niet als de demonstranten radiaal en anarchistisch zijn, en zich met hun leuzen tegen de complete gevestigde orde en de bijbehorende staat keren. We moeten vooral niet denken dat we ongehinderd onze optochten rond woonprotesten kunnen blijven houden zoals dat onder meer in Arnhem en Tilburg lukte.
Openlijk anarchisme, radicaal activisme opererend buiten de voorgeschreven lijntjes, en dan ook nog in support van kraakactie: dat is waarom we zijn aangevallen. Dit is politieke repressie, en verdient het scherpst mogelijke antwoord: meer radicale woonstrijd, meer anarchistische strijd.
Noten: (*) Toegevoegd, 15 februari 2022, 23.07 uur: Dit was eerst in enkelvoud gesteld, maar het geldt natuurlijk voor alleie de piraten.
Opmerking, 15 februari 2022, 23.03 uur: een aandachtige lezer wees me erop dat ik wel de noten hieronder had aangegeven, maar noot 2 en 3 in de tekst was vergeten aangebracht. Alsnog gedaan, dank!
”Een niet gemelde betoging valt weliswaar onder de grondwettelijke vrijheid van betoging, maar een burgemeester kan met de Wom in de hand zo’n betoging beëindigen en de deelnemers opdracht geven uiteen te gaan.”NEDERLANDSE GRONDRECHTEN, ARTIKEL 9 https://www.nederlandsegrondrechten.nl/grondrechten/190-artikel-9
[5]
ARTIKEL 9, NEDERLANDSE GRONDWET
”
1. Het recht tot vergadering en betoging wordt erkend, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.
2. De wet kan regels stellen ter bescherming van de gezondheid, in het belang van het verkeer en ter bestrijding of voorkoming van wanordelijkheden.”
Art. 9 Gw zegt dat de overheid niet mag ingrijpen bij vergaderingen en betogingen. Wel geeft het tweede lid van het artikel de overheid de ruimte om burgers in enkele gevallen beperkingen op te leggen:
ter bescherming van de gezondheid
in het belang van het verkeer
ter bescherming of voorkoming van wanordelijkheden
Wet openbare manifestaties Deze drie criteria zijn nader uitgewerkt in de Wet openbare manifestaties (Wom) die in 1988 in werking is getreden. De wet bevat bepalingen over ‘de uitoefening van het recht tot vrije belijdenis van godsdienst en levensovertuiging en betreffende de uitoefening van het recht tot vergadering en betoging’. De Wom is dus niet alleen een uitwerking van art. 9 Gw, maar ook van art. 6 Gw over de godsdienstvrijheid. In dit verband is er een opmerkelijk verschil tussen beide grondwetsartikelen. In het tweede lid van art. 6 Gw is sprake van beperkingen ‘buiten gebouwen en besloten plaatsen’, terwijl art. 9 Gw een dergelijk onderscheid niet maakt.
De Wet openbare manifestaties geeft de gemeenteraad de mogelijkheid om bij een betoging op de openbare weg te eisen dat dit van tevoren wordt gemeld. Een niet gemelde betoging valt weliswaar onder de grondwettelijke vrijheid van betoging, maar een burgemeester kan met de Wom in de hand zo’n betoging beëindigen en de deelnemers opdracht geven uiteen te gaan. Veel gemeenten hebben rond demonstraties en betogingen een zinsnede in deze geest in hun verordeningen opgenomen: Voor het houden van een betoging of demonstratie heeft u geen voorafgaande vergunning van de gemeente nodig. Om de openbare orde tijdens een betoging of demonstratie te kunnen handhaven, is het wel noodzakelijk dat u de gemeente tijdig van uw plannen op de hoogte stelt.
Vrees voor vijandig publiek Van een overheid mag je verwachten dat ze zich niet inhoudelijk bemoeit met demonstraties. Zo kan het voorkomen dat betogende extreme groeperingen beschermd moeten worden tegen ‘brave burgers’ die zich opwinden over de demonstratie. De gedachten en uitingen van de demonstranten roepen bij het publiek wanordelijkheden en intolerant gedrag op. Vaak wordt voor deze problematiek de term ‘hostile audience’ gebruikt, ofwel ‘vijandig publiek’. Soms gaat het om mensen die proberen een demonstratie verbaal en fysiek te verstoren, soms organiseren de tegenstanders een tegendemonstratie op hetzelfde tijdstip en het liefst op dezelfde plek. In de loop van de tijd heeft het Europese Hof voor de Rechten van de Mens min of meer een aantal criteria vastgesteld rond ‘hostile audience’.
De overheid moet niet te snel uit angst voor wanordelijkheden een demonstratie verbieden. Er is altijd een zeker risico dat een demonstratie wordt verstoord. Is de angst van de overheid gegrond, zijn er duidelijke aanwijzingen dat het uit de hand gaat lopen dan is een verbod op zijn plaats.
De overheid mag geen tegendemonstratie weigeren omdat die demonstranten op dezelfde plaats op dezelfde tijd willen demonstreren.
Mensen moeten een demonstratie kunnen houden zonder bang te hoeven zijn dat ze aangevallen worden door tegendemonstranten. Autoriteiten hebben de verplichting om niet alleen demonstraties, maar óók tegendemonstraties te faciliteren en te beschermen.
De overheid hoeft geen garantie te geven op het recht van demonstratie en tegendemonstratie. Het is een inspanningsverplichting en geen resultaatsverplichting.
Wat mag en niet mag tijdens demonstraties In augustus 2020 heeft het College voor de Rechten van de Mens naar aanleiding van de acties van boeren tegen de stikstofmaatregelen, de Black Lives Matter-demonstraties en de protesten tegen de corona-maatregelen op rij gezet wat wel en wat niet mag tijdens een demonstratie.
De overheid moet de uitoefening van het recht op demonstratievrijheid faciliteren. Het is niet toegestaan een demonstratie zomaar af te lasten of te verplaatsen naar een onaantrekkelijk tijdstip of naar een plek waar niemand je ziet.
Het faciliteren van een demonstratie betekent ook dat de overheid de deelnemers beschermt. Bij tegendemonstraties en vijandige reacties vanuit het publiek moet de overheid zich inspannen om de demonstratie toch door te laten gaan.
De bescherming die het recht op demonstratievrijheid biedt, komt alleen toe aan vreedzame betogingen. De overheid mag betogingen beëindigen als de deelnemers gebruikmaken van geweld tegen personen of objecten. Demonstraties mogen ook geen haatgevoelens propageren die aanzetten tot discriminatie, vijandigheid of geweld.
Het recht op demonstratievrijheid is niet absoluut. Onder strikte voorwaarden mag de overheid een demonstratie beperken of zelfs verbieden. Art. 9 Gw zegt dat dat de overheid het recht op demonstratievrijheid mag beperken als dit nodig is om de gezondheid te beschermen, in het belang van het verkeer of om wanordelijkheden te bestrijden of voorkomen. Besluit een overheid een demonstratie te verbieden of te beperken, dan moet zij in dit besluit duidelijk maken waarom dit gerechtvaardigd en noodzakelijk is.
Bij het beperken of verbieden van een demonstratie moet de overheid een belangenafweging maken. De overheid moet kiezen voor de minst ingrijpende maatregel die zij tot haar beschikking heeft (subsidiariteit). Daarnaast moet de overheid afwegen of de maatregel daadwerkelijk nodig is om het doel – bijvoorbeeld het voorkomen van verkeershinder – te bereiken (proportionaliteit).
GESCHIEDENIS
Staatsregeling 1798 Het recht op vereniging dook samen met het recht op vergadering voor het eerst op in de Staatsregeling 1798. Artikel 18 zag er als volgt uit:
Grondwet 1848 Vervolgens verdween het recht op vergadering een tijdje achter de constitutionele horizon om in 1848 terug te keren als artikel 10 van de grondwet: ‘Het regt der ingezetenen tot vereeniging en vergadering wordt erkend. De wet regelt en beperkt de uitoefening van dat regt in het belang der openbare orde.’ De beperking ‘in het belang der openbare orde’ werd in 1855 geregeld in de Wet vereeniging en vergadering. Thorbecke toonde zich overigens geen voorstander van een dergelijke constructie: Wat baat de erkenning van een recht in de Grondwet, welks uitoefening afhangt van de wet? Beter dan, eenvoudig te zeggen: het regt van vereeniging wordt door de wet geregeld. Ook eene Grondwet moet oprecht zijn, en niet den schijn aannemen iets te geven wat zij inderdaad onthoudt.
Vereniging en vergadering in één artikel Vanaf 1848 tot de Grondwetswijziging van 1983 stonden het recht van vereniging en het recht van vergadering samen in één artikel. Men ging uit van de niet onlogische gedachte dat als je als vereniging iets wilt bereiken, het onontkoombaar is dat je ook met elkaar vergadert. De Grondwet van 1983 bracht daar verandering in door het verenigingsrecht in art. 8 en het vergaderingsrecht in art. 9 te regelen. De twee rechten werden apart opgenomen, zodat ze op verschillende wijze beperkt kunnen worden. Ook in veel internationale verdragen is voor zo’n verdeling gekozen.
Artikel 8 kent alleen een beperking bij wet. In vergelijking met de Grondwet van 1848 is het recht niet alleen aan de ingezetenen voorbehouden, maar geldt het voor iedereen. De verplichting richting de overheid is vervangen door de soepele formulering ‘kan worden beperkt’.
Artikel 9 geeft aan dat het recht tot vergadering ook op een andere manier kan worden beperkt door het voorbehoud te maken ‘behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet’. Vergeleken met oudere Grondwetsartikelen is het recht op vergadering uitgebreid met het recht te mogen betogen.
EINDE ARTIKEL
[7] ”Veel gemeenten hebben rond demonstraties en betogingen een zinsnede in deze geest in hun verordeningen opgenomen:
Voor het houden van een betoging of demonstratie heeft u geen voorafgaande vergunning van de gemeente nodig. Om de openbare orde tijdens een betoging of demonstratie te kunnen handhaven, is het wel noodzakelijk dat u de gemeente tijdig van uw plannen op de hoogte stelt.”
[8] ”Een niet gemelde betoging valt weliswaar onder de grondwettelijke vrijheid van betoging, maar een burgemeester kan met de Wom in de hand zo’n betoging beëindigen en de deelnemers opdracht geven uiteen te gaan.”…..”Voor het houden van een betoging of demonstratie heeft u geen voorafgaande vergunning van de gemeente nodig. Om de openbare orde tijdens een betoging of demonstratie te kunnen handhaven, is het wel noodzakelijk dat u de gemeente tijdig van uw plannen op de hoogte stelt.” NEDERLANDSE GRONDRECHTEN, ARTIKEL 9 https://www.nederlandsegrondrechten.nl/grondrechten/190-artikel-9 ZIE VOOR GEHELE TEKST, NOOT 5 [9]
ARTIKEL 9, NEDERLANDSE GRONDWET”1. Het recht tot vergadering en betoging wordt erkend, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.2. De wet kan regels stellen ter bescherming van de gezondheid, in het belang van het verkeer en ter bestrijding of voorkoming van wanordelijkheden.”https://www.denederlandsegrondwet.nl/9353000/1/j9vvkl1oucfq6v2/vgrnbkb31dzy
Pegida mag zaterdag niet demonstreren in Eindhoven. Burgemeester John Jorritsma heeft de betoging verboden. Dat maakte de gemeente Eindhoven vrijdagmiddag bekend.
De politie heeft sterke aanwijzingen dat er een tegendemonstratie wordt gepland waarbij geweld niet wordt geschuwd, aldus Jorritsma. Er zijn te weinig agenten in Oost-Brabant om ernstige wanordelijkheden het hoofd te bieden.De politie kan de veiligheid in Eindhoven op zo’n korte termijn na de vergunningsaanvraag niet garanderen. Ook niet bij een massale inzet, aldus Jorritsma. Daarvoor zou de politie een maand voorbereidingstijd nodig hebben.Op 26 mei leidde een demonstratie van zo’n twintig aanhangers van anti-islamorganisatie Pegida ‘tegen de islamisering’ tot rellen vlakbij de Al-Fourqaan moskee in Eindhoven. Daarbij kwam het tot een confrontatie met zo’n driehonderd tegendemonstranten. Jorritsma vreest een herhaling of erger, en ziet dan ook geen mogelijkheden om de demonstratie toe te staan.Nationale ombudsman Reinier van Zutphen zei eerder deze week het geen goed argument te vinden dat een demonstratie wordt verboden omdat die uit de hand kan lopen. De burgemeester schaadt daarmee het grondrecht op demonstratie, aldus Van Zutphen.Inmiddels heeft Pegida drie nieuwe data (11, 12 en 13 juni) voor demonstraties aangevraagd. “De mogelijkheden daarvoor worden op dit moment met hen besproken,” aldus een woordvoerder van de gemeente.Pegida reageert verontwaardigd. ‘En nu, Openbaar Ministerie? Betekent dit dat de Nederlandse rechtstaat opnieuw na 1940 capituleert, nu voor de fascistische islam,’ aldus Pegida op Facebook. EINDE BERICHT HET PAROOL [11] ”Op de Lammermarkt in Leiden werd vanmiddag gedemonstreerd tegen de woningnood. “Wij eisen een radicaal ander en inclusief woonbeleid waarin woonrecht centraal staat. Wij eisen de huissleutels terug naar de Sleutelstad”, schreven de organisatoren vooraf op Facebook. ”
Afgelopen zondag, 13 februari 2022, nam ik deel aan de Woonrevolutie in Leiden, het in de reeks van woonprotesten sinds deze golf van woonstrijd in september op gang kwam. Your Local Pirates, het muzikale duo waarvan ik de helft uitmaak, was uitgenodigd voor een optreden. En er was een oproep voor een radicaal blok in het zwart en dergelijke. De aantrekkingskracht was onweerstaanbaar, burn-out of geen burn-out. Ik had mijn deelname aan het woonprotest in Delft vorige week geskipt, zodat de kans dat het me in Leiden zou lukken, maximaal was. Het lukte! Wat volgt, zijn wat indrukken.
Eerst de manifestatie. Enkele sprekers, met bijzondere toespraken uit invalshoeken die extra belichting goed konden gebruiken. Op Doorbraak lees, zie en hoor je ze.(1) Een tweetal optredens, eentje van punkband Hard Voor Weinig en eentje van Your Local Pirates. Ook dat zie je terug op Doorbraak.(2) Het ging lekker, al merk ik dat ik soms naar woorden moet zoeken in mijn praatje waarmee ik onze songs inleidde. Mijn praatje was vooral weer een shout out naar al die kraakinitiatieven die de laatste tijd opbloeien, en een aanmoediging tot meer van dit moois. Joke versterkte de boel, door de namen van die initiatieven – Ivicke, Waldeck Piermont/Autonomous Student Struggle, Croesepoesen, Hotel Mokum en Kraaienest – nog eens extra te herhalen. Daarna gingen we los. Ik hoorde flinke delen van de crowd bijval betuigen. Wet Of Geen Wet, Kraken Gaat Door! Dat zou later op de dag blijken.
Na ons optreden spoedde ik me naar het zwarte blok dat schuin links achteraan al verzamelde. Een flink aantal mensen! Spandoeken en alles. Ik werd helemaal blij van binnen toen ik me tussen deze mensen – mijn kameraden! – voegde. Ik wil me niet zien als ingevlogen muzikant die komt spelen, met de betogers als publiek. Hetzelfde geldt natuurlijk voor Joke. We zijn demonstranten die ook met liedjes de actie mogen helpen versterken, om vervolgens actief mee te doen met de demonstratie.(*)
Die demonstratie was al best bijzonder. Het Zwarte Blok liep voorop! Levendige boel. Leuzen roepen, meer leuzen roepen, het ging aan een stuk door. Ik doe maar weer eens een lijstje:
Huizen voor mensen, niet voor winst!
Wet Of Geen Wet, Kraken Gaat Door!
A-Anti-Anticapitalista – veelal na enkele keren keer gevolgd door: Overthrow the System, Revolution Anarchista!
Niet Groen, Niet Links, Maar Neoliberaal!
Geen Bazen en Politici, Maar Zelfbestuur en Anarchie!
Liberta, Liberta! Anarkia Total!
Say It Loud, Say It Clear! Refugees are welcome here – niet alleen gescandeerd maar ook als liedje
Alerta! Alerta! Antifascista!
Siamo Tutti Antifascisti! Met beide handen in de lucht geroepen, en elke keer gevolgd door ritmisch geklap
Olala, Ohlelee, Solidarité avec les sans papier!
Tous le Monde Deteste la Police
Politie, Fascisten, Staatsterroristen!
Politie zagen we niet veel. Een paar fietsagenten voorop, dat was het zo’n beetje.
We keerden terug waar we waren begonnen, bij de molen op de Lammersmarkt. Daarna gingen flink wat mensen weer op pad. Dat werd een hele groep, en na enige tijd lopen stonden we voor een kort daarvoor gekraakt pand. In die straat werd het natuurlijk gezellig. Politie kwam natuurlijk een kijkje nemen, eerst twee, later vier, vijf agenten, een motor ook en een politiewagen.
Het leek verstandig voor de grotere groep actievoerders om daar niet eindeloos te blijven, dus gingen we weer lopen. Eerst een klein rondje en weer vrij dicht langs het kraakpand, daarna weer richting binnenstad. Weer leuzen, een levendige, eigenlijk erg opgewekte boel. Een enkele kleurrijke flare, net als ook tijdens de ‘officiële’ demo trouwens. Maar deze demonstratie was natuurlijk niet aangemeld en geheel onofficieel.
Enkele agenten fietsten voor, langs en achter ons. Er verscheen een lief rookbommetje met een mooie rookpluim. De sfeer was uitstekend, maar natuurlijk moest er wel een keer een punt achter gezet worden. Dicht bij het centraal station ging een groot deel van de groep de Jumbo aldaar in. Omkleden, broodje halen, whatever, het was feitelijk de afsluiting van de demonstratie.
Op dat moment waren al hoorbare politiesirenes vlakbij gekomen, en kwam er een hele rij politiebusjes in hoog tempo aan gereden, zes of zeven telde ik er, ik ving achteraf op dat er uiteindelijk nog meer waren. Ze werden gevolgd door een ME-bus. Even later vielen twee groepen ME-ers in vol ornaat, met schilden en alles, ons van twee kanten aan. Ik zette het op een lopen, achter enkele andere een zijstraat in vluchtende kameraden aan. Ik hoorde achter me: ‘Staan blijven!’ Nou, ik dacht toch echt van niet. Doorrennen! Eventjes later bleken de ME-ers niet meer achter ons aan te rennen, konden we vaart minderen en ons verder in veiligheid brengen. We waren ontsnapt. Wrang genoeg gold dat dus niet voor veel anderen. Later hoorden we dat 24 mensen van ons gearresteerd zijn geweest. Ze zijn inmiddels vrij, maar daarmee is de repressieve kous bepaald nog niet af. Alle steun voor deze kameraden!
Later die avond zag ik de berichtgeving, zeg maar gerust de politieleugens. Ik pluk een paar dingen uit het bericht van de NOS: ‘In het centrum van Leiden zijn 23 mensen aangehouden na een woonprotest. Volgens de politie begonnen zij een onaangekondigd protest.’(3)
Opmerking: onaangekondigde protesten zijn op zichzelf helemaal niet verboden. Daar kan dus geen reden zijn voor de politieaanval. De NOS suggereert dat wel. Kan iemand de NOS op de hoogte stellen van het geldende demonstratierecht?
De NS vervolgt: ‘Toen agenten probeerden de demonstratie te ontbinden “een grimmige sfeer”. Ook zou er met stenen zijn gegooid.’
Drie opmerkingen.
1 De politie kan volgens de wet helemaal geen demonstratie ontbinden, dat kan juridisch gezien alleen de burgemeester.
2 De politie heeft ook op geen enkel moment duidelijk gemaakt aan ons dat we de demonstratie moesten ontbinden, de enige communicatie in die zin was de ME-aanval zelf – maar toen was de demonstratie dus al voorbij en zaten mensen in de Jumbo.
3 De ‘grimmige sfeer’ ontstond precies door de ME-aanval. Tot op dat moment was de sfeer opgewekt, strijdlustig maar geenszins ‘grimmig’.
4 Ik heb de hele optocht deelgenomen, dan weer in het midden, dan weer wat meer vooraan. Ik heb geen steen gegooid zien worden. Als het zou zijn gebeurd, dan zou de NOS dat aannemelijk hebben mogen maken voordat ze die zomaar afdrukte. Ze had op zijn minst kunnen zeggen: de politie zegt het, maar wij hebben dat niet vastgesteld. Maar zoiets doet de NOS niet, die geeft dus alleen de politieversie.
Het is dus een verdachtmaking, met potentieel kwalijke gevolgen. Want er zijn dus mensen opgepakt, en de NOS noemt twee redenen. De tweede is ‘het niet kunnen tonen van een ID’. Maar de eerste is: ‘openlijke geweldpleging’. Daar past die zogenaamde stenengooierij in. Door die stenen zo te noemen, helpt de NOS het openbaar ministerie als dat OM echt strafvervolging zou doorzetten tegen de gearresteerde mensen.
Dit politiegeweld had een politiek doel, het was geen reactie op strafbare feiten. In optocht leuzen roepen in de binnenstad van Leiden is immers geen strafbaar feit. En die busjes en die ME waren ongetwijfeld startklaar gemaakt voordat ze maar hadden kunnen weten wat zich wel en niet bij de Jumbo zou afspelen, reëel of in hun eigen rijke fantasie. Dit was, om in justitiestijl te blijven, politiegeweld met voorbedachten rade.
Ik vermoed dat het besluit tot die politieaanval vaststond zodra duidelijk was dat er een onofficiële demonstratie gaande was, geheel ongeacht wat de demonstranten precies deden. Misschien dat iemand dat eventjes via de Wet Openbaarheid van Bestuur (WOB) boven water kan halen? Hoe dan ook. Dit politiegeweld was intimidatie en waarschuwing: onofficieel demonstreren wordt niet getolereerd. Zeker niet als de demonstranten radiaal en anarchistisch zijn, en zich met hun leuzen tegen de complete gevestigde orde en de bijbehorende staat keren. We moeten vooral niet denken dat we ongehinderd onze optochten rond woonprotesten kunnen blijven houden zoals dat onder meer in Arnhem en Tilburg lukte.
Openlijk anarchisme, radicaal activisme opererend buiten de voorgeschreven lijntjes, en dan ook nog in support van kraakactie: dat is waarom we zijn aangevallen. Dit is politieke repressie, en verdient het scherpst mogelijke antwoord: meer radicale woonstrijd, meer anarchistische strijd.
Noten: (*) Toegevoegd, 15 februari 2022, 23.07 uur: Dit was eerst in enkelvoud gesteld, maar het geldt natuurlijk voor alleie de piraten.
Opmerking, 15 februari 2022, 23.03 uur: een aandachtige lezer wees me erop dat ik wel de noten hieronder had aangegeven, maar noot 2 en 3 in de tekst was vergeten aangebracht. Alsnog gedaan, dank!
”Een niet gemelde betoging valt weliswaar onder de grondwettelijke vrijheid van betoging, maar een burgemeester kan met de Wom in de hand zo’n betoging beëindigen en de deelnemers opdracht geven uiteen te gaan.”NEDERLANDSE GRONDRECHTEN, ARTIKEL 9 https://www.nederlandsegrondrechten.nl/grondrechten/190-artikel-9
[5]
ARTIKEL 9, NEDERLANDSE GRONDWET
”
1. Het recht tot vergadering en betoging wordt erkend, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.
2. De wet kan regels stellen ter bescherming van de gezondheid, in het belang van het verkeer en ter bestrijding of voorkoming van wanordelijkheden.”
Art. 9 Gw zegt dat de overheid niet mag ingrijpen bij vergaderingen en betogingen. Wel geeft het tweede lid van het artikel de overheid de ruimte om burgers in enkele gevallen beperkingen op te leggen:
ter bescherming van de gezondheid
in het belang van het verkeer
ter bescherming of voorkoming van wanordelijkheden
Wet openbare manifestaties Deze drie criteria zijn nader uitgewerkt in de Wet openbare manifestaties (Wom) die in 1988 in werking is getreden. De wet bevat bepalingen over ‘de uitoefening van het recht tot vrije belijdenis van godsdienst en levensovertuiging en betreffende de uitoefening van het recht tot vergadering en betoging’. De Wom is dus niet alleen een uitwerking van art. 9 Gw, maar ook van art. 6 Gw over de godsdienstvrijheid. In dit verband is er een opmerkelijk verschil tussen beide grondwetsartikelen. In het tweede lid van art. 6 Gw is sprake van beperkingen ‘buiten gebouwen en besloten plaatsen’, terwijl art. 9 Gw een dergelijk onderscheid niet maakt.
De Wet openbare manifestaties geeft de gemeenteraad de mogelijkheid om bij een betoging op de openbare weg te eisen dat dit van tevoren wordt gemeld. Een niet gemelde betoging valt weliswaar onder de grondwettelijke vrijheid van betoging, maar een burgemeester kan met de Wom in de hand zo’n betoging beëindigen en de deelnemers opdracht geven uiteen te gaan. Veel gemeenten hebben rond demonstraties en betogingen een zinsnede in deze geest in hun verordeningen opgenomen: Voor het houden van een betoging of demonstratie heeft u geen voorafgaande vergunning van de gemeente nodig. Om de openbare orde tijdens een betoging of demonstratie te kunnen handhaven, is het wel noodzakelijk dat u de gemeente tijdig van uw plannen op de hoogte stelt.
Vrees voor vijandig publiek Van een overheid mag je verwachten dat ze zich niet inhoudelijk bemoeit met demonstraties. Zo kan het voorkomen dat betogende extreme groeperingen beschermd moeten worden tegen ‘brave burgers’ die zich opwinden over de demonstratie. De gedachten en uitingen van de demonstranten roepen bij het publiek wanordelijkheden en intolerant gedrag op. Vaak wordt voor deze problematiek de term ‘hostile audience’ gebruikt, ofwel ‘vijandig publiek’. Soms gaat het om mensen die proberen een demonstratie verbaal en fysiek te verstoren, soms organiseren de tegenstanders een tegendemonstratie op hetzelfde tijdstip en het liefst op dezelfde plek. In de loop van de tijd heeft het Europese Hof voor de Rechten van de Mens min of meer een aantal criteria vastgesteld rond ‘hostile audience’.
De overheid moet niet te snel uit angst voor wanordelijkheden een demonstratie verbieden. Er is altijd een zeker risico dat een demonstratie wordt verstoord. Is de angst van de overheid gegrond, zijn er duidelijke aanwijzingen dat het uit de hand gaat lopen dan is een verbod op zijn plaats.
De overheid mag geen tegendemonstratie weigeren omdat die demonstranten op dezelfde plaats op dezelfde tijd willen demonstreren.
Mensen moeten een demonstratie kunnen houden zonder bang te hoeven zijn dat ze aangevallen worden door tegendemonstranten. Autoriteiten hebben de verplichting om niet alleen demonstraties, maar óók tegendemonstraties te faciliteren en te beschermen.
De overheid hoeft geen garantie te geven op het recht van demonstratie en tegendemonstratie. Het is een inspanningsverplichting en geen resultaatsverplichting.
Wat mag en niet mag tijdens demonstraties In augustus 2020 heeft het College voor de Rechten van de Mens naar aanleiding van de acties van boeren tegen de stikstofmaatregelen, de Black Lives Matter-demonstraties en de protesten tegen de corona-maatregelen op rij gezet wat wel en wat niet mag tijdens een demonstratie.
De overheid moet de uitoefening van het recht op demonstratievrijheid faciliteren. Het is niet toegestaan een demonstratie zomaar af te lasten of te verplaatsen naar een onaantrekkelijk tijdstip of naar een plek waar niemand je ziet.
Het faciliteren van een demonstratie betekent ook dat de overheid de deelnemers beschermt. Bij tegendemonstraties en vijandige reacties vanuit het publiek moet de overheid zich inspannen om de demonstratie toch door te laten gaan.
De bescherming die het recht op demonstratievrijheid biedt, komt alleen toe aan vreedzame betogingen. De overheid mag betogingen beëindigen als de deelnemers gebruikmaken van geweld tegen personen of objecten. Demonstraties mogen ook geen haatgevoelens propageren die aanzetten tot discriminatie, vijandigheid of geweld.
Het recht op demonstratievrijheid is niet absoluut. Onder strikte voorwaarden mag de overheid een demonstratie beperken of zelfs verbieden. Art. 9 Gw zegt dat dat de overheid het recht op demonstratievrijheid mag beperken als dit nodig is om de gezondheid te beschermen, in het belang van het verkeer of om wanordelijkheden te bestrijden of voorkomen. Besluit een overheid een demonstratie te verbieden of te beperken, dan moet zij in dit besluit duidelijk maken waarom dit gerechtvaardigd en noodzakelijk is.
Bij het beperken of verbieden van een demonstratie moet de overheid een belangenafweging maken. De overheid moet kiezen voor de minst ingrijpende maatregel die zij tot haar beschikking heeft (subsidiariteit). Daarnaast moet de overheid afwegen of de maatregel daadwerkelijk nodig is om het doel – bijvoorbeeld het voorkomen van verkeershinder – te bereiken (proportionaliteit).
GESCHIEDENIS
Staatsregeling 1798 Het recht op vereniging dook samen met het recht op vergadering voor het eerst op in de Staatsregeling 1798. Artikel 18 zag er als volgt uit:
Grondwet 1848 Vervolgens verdween het recht op vergadering een tijdje achter de constitutionele horizon om in 1848 terug te keren als artikel 10 van de grondwet: ‘Het regt der ingezetenen tot vereeniging en vergadering wordt erkend. De wet regelt en beperkt de uitoefening van dat regt in het belang der openbare orde.’ De beperking ‘in het belang der openbare orde’ werd in 1855 geregeld in de Wet vereeniging en vergadering. Thorbecke toonde zich overigens geen voorstander van een dergelijke constructie: Wat baat de erkenning van een recht in de Grondwet, welks uitoefening afhangt van de wet? Beter dan, eenvoudig te zeggen: het regt van vereeniging wordt door de wet geregeld. Ook eene Grondwet moet oprecht zijn, en niet den schijn aannemen iets te geven wat zij inderdaad onthoudt.
Vereniging en vergadering in één artikel Vanaf 1848 tot de Grondwetswijziging van 1983 stonden het recht van vereniging en het recht van vergadering samen in één artikel. Men ging uit van de niet onlogische gedachte dat als je als vereniging iets wilt bereiken, het onontkoombaar is dat je ook met elkaar vergadert. De Grondwet van 1983 bracht daar verandering in door het verenigingsrecht in art. 8 en het vergaderingsrecht in art. 9 te regelen. De twee rechten werden apart opgenomen, zodat ze op verschillende wijze beperkt kunnen worden. Ook in veel internationale verdragen is voor zo’n verdeling gekozen.
Artikel 8 kent alleen een beperking bij wet. In vergelijking met de Grondwet van 1848 is het recht niet alleen aan de ingezetenen voorbehouden, maar geldt het voor iedereen. De verplichting richting de overheid is vervangen door de soepele formulering ‘kan worden beperkt’.
Artikel 9 geeft aan dat het recht tot vergadering ook op een andere manier kan worden beperkt door het voorbehoud te maken ‘behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet’. Vergeleken met oudere Grondwetsartikelen is het recht op vergadering uitgebreid met het recht te mogen betogen.
EINDE ARTIKEL
[7] ”Veel gemeenten hebben rond demonstraties en betogingen een zinsnede in deze geest in hun verordeningen opgenomen:
Voor het houden van een betoging of demonstratie heeft u geen voorafgaande vergunning van de gemeente nodig. Om de openbare orde tijdens een betoging of demonstratie te kunnen handhaven, is het wel noodzakelijk dat u de gemeente tijdig van uw plannen op de hoogte stelt.”
[8] ”Een niet gemelde betoging valt weliswaar onder de grondwettelijke vrijheid van betoging, maar een burgemeester kan met de Wom in de hand zo’n betoging beëindigen en de deelnemers opdracht geven uiteen te gaan.”…..”Voor het houden van een betoging of demonstratie heeft u geen voorafgaande vergunning van de gemeente nodig. Om de openbare orde tijdens een betoging of demonstratie te kunnen handhaven, is het wel noodzakelijk dat u de gemeente tijdig van uw plannen op de hoogte stelt.” NEDERLANDSE GRONDRECHTEN, ARTIKEL 9 https://www.nederlandsegrondrechten.nl/grondrechten/190-artikel-9 ZIE VOOR GEHELE TEKST, NOOT 5 [9]
ARTIKEL 9, NEDERLANDSE GRONDWET”1. Het recht tot vergadering en betoging wordt erkend, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.2. De wet kan regels stellen ter bescherming van de gezondheid, in het belang van het verkeer en ter bestrijding of voorkoming van wanordelijkheden.”https://www.denederlandsegrondwet.nl/9353000/1/j9vvkl1oucfq6v2/vgrnbkb31dzy
Pegida mag zaterdag niet demonstreren in Eindhoven. Burgemeester John Jorritsma heeft de betoging verboden. Dat maakte de gemeente Eindhoven vrijdagmiddag bekend.
De politie heeft sterke aanwijzingen dat er een tegendemonstratie wordt gepland waarbij geweld niet wordt geschuwd, aldus Jorritsma. Er zijn te weinig agenten in Oost-Brabant om ernstige wanordelijkheden het hoofd te bieden.De politie kan de veiligheid in Eindhoven op zo’n korte termijn na de vergunningsaanvraag niet garanderen. Ook niet bij een massale inzet, aldus Jorritsma. Daarvoor zou de politie een maand voorbereidingstijd nodig hebben.Op 26 mei leidde een demonstratie van zo’n twintig aanhangers van anti-islamorganisatie Pegida ‘tegen de islamisering’ tot rellen vlakbij de Al-Fourqaan moskee in Eindhoven. Daarbij kwam het tot een confrontatie met zo’n driehonderd tegendemonstranten. Jorritsma vreest een herhaling of erger, en ziet dan ook geen mogelijkheden om de demonstratie toe te staan.Nationale ombudsman Reinier van Zutphen zei eerder deze week het geen goed argument te vinden dat een demonstratie wordt verboden omdat die uit de hand kan lopen. De burgemeester schaadt daarmee het grondrecht op demonstratie, aldus Van Zutphen.Inmiddels heeft Pegida drie nieuwe data (11, 12 en 13 juni) voor demonstraties aangevraagd. “De mogelijkheden daarvoor worden op dit moment met hen besproken,” aldus een woordvoerder van de gemeente.Pegida reageert verontwaardigd. ‘En nu, Openbaar Ministerie? Betekent dit dat de Nederlandse rechtstaat opnieuw na 1940 capituleert, nu voor de fascistische islam,’ aldus Pegida op Facebook. EINDE BERICHT HET PAROOL [11] ”Op de Lammermarkt in Leiden werd vanmiddag gedemonstreerd tegen de woningnood. “Wij eisen een radicaal ander en inclusief woonbeleid waarin woonrecht centraal staat. Wij eisen de huissleutels terug naar de Sleutelstad”, schreven de organisatoren vooraf op Facebook. ”
TOBUDIMEXTHE GREAT CONSTRUCTION GROUP, OPERATINGIN POLAND
BOARD OF DIRECTORSMANAGEMENT Subject:About your construction of a Wall between Poland and Belarus Demand:Stop earning blood moneyStop your cooperation with forced deportations, pushbacks andmistreatment of refugeesStop your cooperation with the violation of one of the most elementaryhuman rights!
Dear Board of DirectorsDear Management Sometimes reality seems worse than the most creepy horror movie.Not because horror movies can’t be frightening, but because they are just for amusement and not real, although made very realistic. But when you read and see actings in the real world, especiallyfrom politicians and their partners in crime, you realize that here arereal people involved, who really suffer and with them their families andother loved ones.That is the moment, that it is really freezing around me and others, who seekfor elementary justice. And you, board of directors and management, have violated the most elementary human rights by constructing a Wall between Poland and Belarus.The proof is in your own declaration, under P/S, before my notes. SHAME TO YOU! Because you know completely well the aim of this Wall:To prevent warstricken and hunted refugees to seek for a safe homeby building a Wall on the outskirts, the outer borders of the EU borders!Because that’s the aim of the Polish government [1] and you know thatfull well! ELEMENTARY RIGHTS Every human being has the right to ask for asylum, as written inthe Universal Declaration of Human Rights and article 18 ofthe EU Charter of Fundamental Rights [2], but all the Polish government did was putting an armyon her border, not only preventing refugees, trapped between Belarusand Poland to enter the EU and ask for asylum, but also treatingthem very badly [3] and using evil and forbidden practices likepushbacks [4], such as was described in an Human Rights Watch Report ””DIE HERE OR GO TO POLAND”BELARUS’ AND POLAND’S SHARED RESPONSIBILITY FOR BORDER ABUSES [5] YOUR COOPERATION WITH HUMAN RIGHTS ABUSES So I refer to illegal pushbacks of the Polish government, that doesn’t and didn”t care about the fact, that refugees nearly were freezing to death [6],that refugees actually DID die in that no mans land between Polandand Belarus [7], a government that also mistreated refugees [8] and whatis your role? Not only you are supporting the government in theie evil ways by constructingthis Wall of Death and Despair, and earning Blood Money, you even have the nerve only to care about the environmental value of the Bialowieza Forest!I quote you [SEE UNDER P/S]”We understand the emotions that surround the issue of the construction of the wall on the border between Poland and Belarus, in particular, in the Białowieża Forest section; therefore, our representatives consulted the local governments on 26 January 2022. The meeting was attended by military representatives, heads of five gminas located within the development project area, forest district representatives and the Staroste of the Hajnowski Poviat.”
And don’t get me wrong:I also care for and value the great value of the Bialowieza Forest as avery important primeval forest [9], but I value human lives more andwhen people are dying in that forest I think everyone should valuetheir lives in the first place. But you don’t care, because in your declaration [see under P/S]NOT A WORD ABOUT THE REFUGEES, WHO SUFFERED IN THEBIALOWIEZA FOREST, BECAUSE OF THE POLISH GOVERNMENT,WHICH DENIED THEM THEIR HUMAN RIGHTS! DEMAND I have referred to the great Injustice and the atrocities, done by the Polishgovernment to desperate refugees, mentioned in the Human Rights report andin a Statement of Amnesty International [10] Also I mentioned your supportive role and the Blood Money, you earn with yourconstruction of this Wall. I don’t know how many letters you have received to protest against yourpractices.I presume, not many and perhaps I am unimportant in your eyes, representingno government or great organisation. But that doesn’t matter, because each Voice counts. And trillion drops of water form an Ocean. Get back on your Path of Evil, because more protests will come. This is only the Beginning. You have chosen your Side. Change your construction of this Wall of Death, or else youwill be condemned by men or women of justice and in each case,by History.
Kind greetings Astrid EssedAmsterdamThe NetherlandsEurope P/S
On 25 January 2022, the Border Guards handed over to the contractors the construction site for the construction of the 186-kilometre wall on the border between Poland and Belarus. The contractor of the wall in the Białowieża Forest section is Budimex. The company makes every effort to ensure that works are carried out professionally and with respect for residents and the environment. Budimex will carry out works on the 100-kilometre section, and the border zone along the Białowieża Forest accounts for less than 40% of its length.
We understand the emotions that surround the issue of the construction of the wall on the border between Poland and Belarus, in particular, in the Białowieża Forest section; therefore, our representatives consulted the local governments on 26 January 2022. The meeting was attended by military representatives, heads of five gminas located within the development project area, forest district representatives and the Staroste of the Hajnowski Poviat.
During the meeting with the representatives of local governments, we confirmed that we have extensive experience in implementing projects in diverse environments. We carry out construction work, for example, in protected areas, including Natura 2000 areas in many places in Poland. The warehouses used to store our construction materials are and will be neutral for the environment. Our compliance with strict environmental standards is confirmed by numerous certificates – our construction sites have been issued with more than 100 BREEAM or LEED sustainable building certificates.
Although the contract does not require us to do so as a contractor, there will be external environmental supervision of the entire project. We understand that the Białowieża Forest is extremely valuable, and we want to work with respect for its ecosystem. The team assigned to the project has the highest level of competence to perform this task.
The works on the wall, transport and storage of raw materials will be carried out in accordance with the best construction and environmental standards. Our plan includes:
securing the soil with double and triple isolation to prevent leakage,
the use of spill kits,
covering and securing construction equipment repair points,
securing fuel tanks,
sorting and securing waste points,
preparation of separate points for hazardous waste,
fencing and monitoring of the area.
Our works will be carried out during the day, and the planned truck traffic at the construction location is several vehicles per hour. Upon completion, all roads will be restored to their original condition or will be improved.
Works on the entire project will take just six months. We are also on the list of strategic companies from a defence perspective. Therefore, we have a duty to act for the benefit of the country in the event of special situations from a security point of view. We responded in the same way to the calls for the construction of temporary hospitals or the completion of road and rail works after other general contractors had abandoned their contracts.
Our aim is to perform the contract through transparent subcontractor selection rules while respecting the interests of local communities and the environment. We make every effort to minimise the inconveniences for the residents and take into account the needs of the natural forest environment.”
Poland has started building a wall along its frontier with Belarus aimed at preventing asylum seekers from entering the country, which cuts through a protected forest and Unesco world heritage site.
The Polish border guard said the barrier would measure 186km (115 miles), almost half the length of the border shared by the two countries, reach up to 5.5 metres (18ft) and cost €353m (£293m). It will be equipped with motion detectors and thermal cameras.
Poland has accused Belarus’s president, Alexander Lukashenko, of deliberately provoking a new refugee crisis in Europe by organising the movement of people from the Middle East to Minsk and promising them a safe passage to the EU in revenge for the sanctions Brussels has imposed on his authoritarian regime.
Thousands of asylum seekers, mainly from Syria, Iraqi Kurdistan and Afghanistan, were caught attempting to cross the frontier and were violently pushed back to Belarus by Poland’s border guards, and hundreds of families were trapped in the forest between the two countries in the midst of a frigid winter.
At least 19 people have died since the beginning of the border standoff between Poland and Belarus. Most of them died of exposure to freezing temperatures.
The humanitarian emergency reached its peak in November when Belarusian authorities escorted thousands of asylum seekers to the Polish border. Dozens of refugees told the Guardian how Belarusian troops gathered groups of up to 50 people and cut the barbed wire with shears to allow them to cross.
“The construction of the barrier on the Polish-Belarusian border has started,” said a statement from the Polish border guard on Twitter. “It is the largest construction investment in the history of the border guard.”
The cost is approximately 10 times the whole budget of Poland’s migration department this year.
The news has raised human rights concerns among aid workers and charities worried that refugees fleeing conflicts and starvation will not be able to apply for asylum, and there are also environmental concerns. “This money could be used to build and launch [an] effective and humane migration, reception and asylum policy,” said a spokesperson for Ocalenie Foundation, which supports refugeesliving in Poland. “No wall in the history of the world stopped migration. Also, it would be a disaster for the nature in Białowieża area.”
The Białowieża forest world heritage site, on the border between Poland and Belarus, is an immense range of primary forest including conifers and broadleaved trees. It is home to the largest population of European bison.
Anna Alboth, of Minority Rights Group and a member of Grupa Granica, a Polish network of NGOs monitoring the situation on the border, said: “Walls are dividing, not protecting. The decision about building such a wall on the Polish-Belarusian border is not only lawless but also brings a risk of irreversible harm to the environment, in one of the most rich natural places of Poland and the whole of Europe.
“Instead of spending money on walls and private companies, it should be spending on developing a migration policy that prioritises human rights and safety of the people on the move, local people, animals and nature.”
A border guard spokesperson, Anna Michalska, told Poland’s PAP news agency that the “intention is for the damage to be as small as possible”. She said: “Tree felling will be limited to the minimum required. The wall itself will be built along the border road.” Contractors would only make use of existing roads, she said.
Last year Warsaw’s rightwing government quadrupled the presence of border guards and military personnel in the area, creating a two-mile deep militarised zone, and built a razor-wire fence, in a show of force unknown in the country since the end of the cold war. Dozens of checkpoints were placed along the perimeter of the so-called red zone, which is inaccessible to aid workers and journalists.
Last week Poland’s supreme court condemned the government for preventing reporters from accessing the area. Judges in Warsaw said the ban was incompatible with Polish law and that “there is no justification for admitting that this particular professional group represents a threat to steps taken”.
END OF THE ARTICLE
[2]
Article 14
1. Everyone has the right to seek and to enjoy in other countries asylum from persecution.
The right to asylum shall be guaranteed with due respect for the rules of the Geneva Convention of 28 July 1951 and the Protocol of 31 January 1967 relating to the status of refugees and in accordance with the Treaty on European Union and the Treaty on the Functioning of the European Union (hereinafter referred to as ‘the Treaties’).
On the outskirts of the Białowieża forest – which bestrides the border between south-east Poland and Belarus – a group of seven Iraqi Kurds make their weary way towards the Polish hamlet of Grodzisk.
The latest miles of their journey have been from Belarus – crossing back and forth twice, deported after their first and second attempts. Now a third time: through sub-zero temperatures, across the primeval forest’s marshy terrain. Among them are two children: an eight-month-old girl and a two-year-old boy. When we came upon them, they were afraid to get up off the ground and begged us not to call the police, whispering: “They’ll kill us.”
The infant was still, though not asleep. They looked like waxen figures, their faces blank, though one woman’s face was covered in bruises.
This is one group among the thousands of migrants trapped in a perilous purgatorial terrain between Belarus and Poland, as gateway to the European Union, where they seek refuge and asylum. That gate has slammed shut, claiming eight known migrant lives so far. Poland’s rightwing government has secured parliamentary authority to build a Donald Trump-style wall the length of its frontier with Belarus, and meanwhile patrols the territory with a force of some 17,000 border police reinforced by military personnel.
The Polish government argues that it is a deliberate policy by Belarus to undermine the EU’s south eastern border by encouraging refugees to pour in. The government has also established a two-mile militarised zone adjacent to the frontier, from which medical services, volunteer aid workers and reporters are banned. Crystal van Leeuwen, a medical emergency manager with Médecins Sans Frontières, told the Guardian last week that NGOs must urgently gain access to the secure zone for migrants’ claims and international protection to be respected.
The migrants are part not only of the exodus in flight from war and other tribulation where they began their journeys – across the Middle East and Africa – but also pawns in a game between Belarus and Poland. Many are lured by Belarusian travel bureaux, controlled by the authoritarian government of Alexander Lukashenko, which, as middlemen, organise trips from the Middle East to Minsk, promising passage to the EU.
The Iraqi Kurdish group is from Duhok, near the Turkish border. It is the scene of intense recent intra-Kurdish fighting, and Turkish strikes against the Kurdish PKK organisation. The mother of the children, 28-year-old Amila Abedelkader, said that the group was lured to Belarus by a travel agency that would arrange travel by plane from Istanbul to Minsk, and access to the Polish border.
Migrants are charged €15,000-€20,000 when they reach Belarus. Airport photos show their arrival wearing shorts and T-shirts, clearly unaware of the temperatures awaiting them. They are then installed in state hotels managed by the regime, from which officially assigned buses and even taxis transfer them to the Polish or Lithuanian border.
Belarusian border guards then shove them past the fence. “Some migrants we saw had their faces sliced with barbed wire,” says volunteer aid worker Katarzyna Wappa. “We have amateur films showing how the Belarusians drive the migrants forward. The border guards stand there with snarling attack dogs in full battle gear.”
Abdelkader says her group had made their first crossing into Poland in early October, but were forced back by guards. Trapped between borders, they were given nothing to drink or eat. “The Polish guards caught us and pushed us back. They said: ‘Go back to Belarus.’ And the Belarusian soldier said: ‘No, no go back to Poland.’ When the water was all finished, my brother asked Polish soldiers for some water to drink. Every day we asked about water. They say: ‘No, no.’” The guards refused to supply milk for the baby. The migrants drank rainwater or from puddles.
This was their third attempt. Whether they have since been successful is unclear.
But every morning we receive news on WhatsApp from people held in the border guards’ cells. Bulletins such as: “Yesterday a family and their sick son staying with us were taken by the police back to the border.” And: “We are so frightened of going to the border because my baby is too small. Please help us.”
Back home in the nearest town of Hajnówka, Wappa says: “We are creating a network, trying to do what we can, but it’s too much to bear. People are dying in the forest and the Polish state offers no help apart from bringing in more troops, rounding them up, and deporting them back to no man’s land. And if we reach those people, what can we give them? A flask of tea, some warm clothes, then leave them in the darkness and cold?”
In the forest last week, volunteers found Mustafa, a 46-year-old man from Morocco, taken in by a volunteer named Mila. Speaking Spanish, Mustafa told us: “As I made my way through the forest, I saw a man lying on the ground. I don’t know if he was alive or dead. I walked two nights until I could go no further. I was walking at night, trying to sleep during the day. I was in a vacuum.
“Belarusian soldiers beat people,” he continued. “They beat me in Belarus. There are gangs that stand behind the army and attack us. They beat you, take your money, and split it 50-50, part for the gangs, part for soldiers. This border is like a river of death. What are you to do? Where to go, I do not know.” Mustafa’s fate remains in the balance.
Once on the Polish side, migrants are tracked down by border guards, police, army, and territorial defence forces; in the Hajnówka region, practically every second car on the road belongs to law enforcement officers. Others have darkened windows – either protecting or smuggling the migrants.
“We’re in a parcelled-off, isolated world,” adds Kamil Syller, initiator of the Green Light project, which aims to put green lights in windows to signify homes where refugees can find help, discreetly, and not be handed over to the police.
At the Mantiuk Hospital in Hajnówka, a boy from Somalia tells how he watched his two brothers freeze to death. “It’s impossible to say where it happened,” he says.
“Apparently he’s losing contact with reality,” say the doctors. “He often asks: ‘But where am I?’” The refugees who reach the hospital receive professional medical care, yet the hospital is patrolled by border guards, and as soon as someone’s health is restored, guards take them back to the border and leave them in the forest.
Medics on the Border, a group of doctors with an ambulance, operates in the “open” areas, but are not allowed in the off-limits zone. Asked how they can be of help, they say: “We need passes to the zone,” says Jakub Sieczko, a paramedic. “But this is impossible.”Advertisement
“We have no access to the off-limits zone,” says a Polish Red Cross workerfrom the border area. “We can’t hand over aid packages ourselves.”
Syller says that the refugees are freezing, succumbing to hypothermia and shaking from fear and cold. “The children are having reactions similar to epileptic attacks. The suffering and terror here can only remind you of wartime,” he explains.
Wappa feels that she is “witnessing scenes like out of a war, but at least in a war things are clear. “This is worse, because here half the society denies what’s going on. They think it’s all a big sham, that there are politics behind it. People say of the refugees: ‘Why did they even leave home and why take their children?’”
This land is steeped in dark history of flight and deportation. And there are few reminders so cogent as in the village of Narewka, where a row of houses from before the second world war is adorned with enlarged photographs of the Jewish residents who lived here until the Holocaust.
The pictures show people posing in their finest clothes: an elderly couple, an Orthodox family, a girl in a polka-dot dress with bows in her hair, a sophisticated lady wearing a cap.
Now, past those houses in memoriam for Jews deported from here, military and police vehicles pass, carrying migrants for deportation.
END OF THE ARTICLE
[4]
PUSHBACKS ARE FORBIDDEN ACCORDING TO ARTICLE 19.EU CHARTER OF FUNDAMENTAL RIGHTS Article 18
Article 19 Protection in the event of removal, expulsion or extradition 1. Collective expulsions are prohibited. 2. No one may be removed, expelled or extradited to a State where there is a serious risk that he or she would be subjected to the death penalty, torture or other inhuman or degrading treatment or punishment.
”Polish pushback practices are also in violation of article 19 of the Charter and Protocol 4 of the ECHR, which both state unequivocally that collective or mass expulsions of aliens are prohibited” HUMAN RIGHTS WATCHPOLISH LEGISLATION AND VIOLATIONOF EU LAW A CHAPTER FROM THE HUMAN RIGHTS REPORT”DIE HERE OR GO TO POLAND”BELARUS’ AND POLAND’S SHARED RESPONSIBILITY FOR BORDER ABUSES https://www.hrw.org/report/2021/11/24/die-here-or-go-poland/belarus-and-polands-shared-responsibility-border-abuses
”On the outskirts of the Białowieża forest – which bestrides the border between south-east Poland and Belarus – a group of seven Iraqi Kurds make their weary way towards the Polish hamlet of Grodzisk.
The latest miles of their journey have been from Belarus – crossing back and forth twice, deported after their first and second attempts. Now a third time: through sub-zero temperatures, across the primeval forest’s marshy terrain. Among them are two children: an eight-month-old girl and a two-year-old boy.”THE GUARDIANON THE FROZEN FRONTIERS OF EUROPE WITHTHE MIGRANTS CAUGHT IN A LETHAL GAME
”This is one group among the thousands of migrants trapped in a perilous purgatorial terrain between Belarus and Poland, as gateway to the European Union, where they seek refuge and asylum. That gate has slammed shut, claiming eight known migrant lives so far.”
THE GUARDIANON THE FROZEN FRONTIERS OF EUROPE WITHTHE MIGRANTS CAUGHT IN A LETHAL GAME
”“At least 10 people, including a one-year-old child, have died at the EU’s Eastern borders in recent weeks. Today the European Commission is bringing in measures which undermine rights and normalize the dehumanization and suffering of people at the EU’s borders.” AMNESTY INTERNATIONALEU ”EXCEPTIONAL MEASURES” NORMALIZE DEHUMANISATION OF ASYLUM SEEKERS’1 DECEMBER 2021
In response to today’s proposals from the European Commission which would allow Latvia, Lithuania and Poland to derogate from EU rules, including by holding asylum-seekers and migrants at the border for 16 weeks with minimal safeguards, Eve Geddie, Director of Amnesty International’s European Office said:
“The arrival of people at the EU’s borders with Belarus is entirely manageable with the rules as they stand. Today’s proposals will further punish people for political gain, weaken asylum protections, and undermine the EU’s standing at home and abroad. If the EU can allow a minority of member states to throw out the rule book due to the presence of a few thousand people at its border, it throws out any authority it has on human rights and the rule of law.
“The current situation at the EU’s borders with Belarus is being used by some countries as an excuse to weaken protections of asylum-seekers and push their anti-migrant agenda. Holding asylum seekers in detention for four months, without the protection standards required by international law, is normalising de facto unlawful detention at the EU’s external borders.
“Asylum rules should be upheld, not allowed to be side-stepped by countries via so-called exceptional measures. Amnesty International is alarmed that the proposal will violate people’s rights, and exacerbate the humanitarian crisis at borders while continuing to expose the EU to further internal and external manipulation and blackmailing.
“While Lukashenka’s mistreatment and instrumentalization of migrants and asylum seekers is deplorable, he is exploiting the EU’s own tendency to treat people at their borders as a threat.
“At least 10 people, including a one-year-old child, have died at the EU’s Eastern borders in recent weeks. Today the European Commission is bringing in measures which undermine rights and normalize the dehumanization and suffering of people at the EU’s borders.”
END OF STATEMENT
POLAND-BELARUS REFUGEE CRISIS/LETTER TO THE EU/EU’S HUMAN OBLIGATIONS AGAINST THE REFUGEES
Poland has started building a wall along its frontier with Belarus aimed at preventing asylum seekers from entering the country, which cuts through a protected forest and Unesco world heritage site.
The Polish border guard said the barrier would measure 186km (115 miles), almost half the length of the border shared by the two countries, reach up to 5.5 metres (18ft) and cost €353m (£293m). It will be equipped with motion detectors and thermal cameras.
Poland has accused Belarus’s president, Alexander Lukashenko, of deliberately provoking a new refugee crisis in Europe by organising the movement of people from the Middle East to Minsk and promising them a safe passage to the EU in revenge for the sanctions Brussels has imposed on his authoritarian regime.
Thousands of asylum seekers, mainly from Syria, Iraqi Kurdistan and Afghanistan, were caught attempting to cross the frontier and were violently pushed back to Belarus by Poland’s border guards, and hundreds of families were trapped in the forest between the two countries in the midst of a frigid winter.
At least 19 people have died since the beginning of the border standoff between Poland and Belarus. Most of them died of exposure to freezing temperatures.
The humanitarian emergency reached its peak in November when Belarusian authorities escorted thousands of asylum seekers to the Polish border. Dozens of refugees told the Guardian how Belarusian troops gathered groups of up to 50 people and cut the barbed wire with shears to allow them to cross.
“The construction of the barrier on the Polish-Belarusian border has started,” said a statement from the Polish border guard on Twitter. “It is the largest construction investment in the history of the border guard.”
The cost is approximately 10 times the whole budget of Poland’s migration department this year.
The news has raised human rights concerns among aid workers and charities worried that refugees fleeing conflicts and starvation will not be able to apply for asylum, and there are also environmental concerns. “This money could be used to build and launch [an] effective and humane migration, reception and asylum policy,” said a spokesperson for Ocalenie Foundation, which supports refugeesliving in Poland. “No wall in the history of the world stopped migration. Also, it would be a disaster for the nature in Białowieża area.”
The Białowieża forest world heritage site, on the border between Poland and Belarus, is an immense range of primary forest including conifers and broadleaved trees. It is home to the largest population of European bison.
Anna Alboth, of Minority Rights Group and a member of Grupa Granica, a Polish network of NGOs monitoring the situation on the border, said: “Walls are dividing, not protecting. The decision about building such a wall on the Polish-Belarusian border is not only lawless but also brings a risk of irreversible harm to the environment, in one of the most rich natural places of Poland and the whole of Europe.
“Instead of spending money on walls and private companies, it should be spending on developing a migration policy that prioritises human rights and safety of the people on the move, local people, animals and nature.”
A border guard spokesperson, Anna Michalska, told Poland’s PAP news agency that the “intention is for the damage to be as small as possible”. She said: “Tree felling will be limited to the minimum required. The wall itself will be built along the border road.” Contractors would only make use of existing roads, she said.
Last year Warsaw’s rightwing government quadrupled the presence of border guards and military personnel in the area, creating a two-mile deep militarised zone, and built a razor-wire fence, in a show of force unknown in the country since the end of the cold war. Dozens of checkpoints were placed along the perimeter of the so-called red zone, which is inaccessible to aid workers and journalists.
Last week Poland’s supreme court condemned the government for preventing reporters from accessing the area. Judges in Warsaw said the ban was incompatible with Polish law and that “there is no justification for admitting that this particular professional group represents a threat to steps taken”.
END OF THE ARTICLE
[2]
Article 14
1. Everyone has the right to seek and to enjoy in other countries asylum from persecution.
The right to asylum shall be guaranteed with due respect for the rules of the Geneva Convention of 28 July 1951 and the Protocol of 31 January 1967 relating to the status of refugees and in accordance with the Treaty on European Union and the Treaty on the Functioning of the European Union (hereinafter referred to as ‘the Treaties’).
On the outskirts of the Białowieża forest – which bestrides the border between south-east Poland and Belarus – a group of seven Iraqi Kurds make their weary way towards the Polish hamlet of Grodzisk.
The latest miles of their journey have been from Belarus – crossing back and forth twice, deported after their first and second attempts. Now a third time: through sub-zero temperatures, across the primeval forest’s marshy terrain. Among them are two children: an eight-month-old girl and a two-year-old boy. When we came upon them, they were afraid to get up off the ground and begged us not to call the police, whispering: “They’ll kill us.”
The infant was still, though not asleep. They looked like waxen figures, their faces blank, though one woman’s face was covered in bruises.
This is one group among the thousands of migrants trapped in a perilous purgatorial terrain between Belarus and Poland, as gateway to the European Union, where they seek refuge and asylum. That gate has slammed shut, claiming eight known migrant lives so far. Poland’s rightwing government has secured parliamentary authority to build a Donald Trump-style wall the length of its frontier with Belarus, and meanwhile patrols the territory with a force of some 17,000 border police reinforced by military personnel.
The Polish government argues that it is a deliberate policy by Belarus to undermine the EU’s south eastern border by encouraging refugees to pour in. The government has also established a two-mile militarised zone adjacent to the frontier, from which medical services, volunteer aid workers and reporters are banned. Crystal van Leeuwen, a medical emergency manager with Médecins Sans Frontières, told the Guardian last week that NGOs must urgently gain access to the secure zone for migrants’ claims and international protection to be respected.
The migrants are part not only of the exodus in flight from war and other tribulation where they began their journeys – across the Middle East and Africa – but also pawns in a game between Belarus and Poland. Many are lured by Belarusian travel bureaux, controlled by the authoritarian government of Alexander Lukashenko, which, as middlemen, organise trips from the Middle East to Minsk, promising passage to the EU.
The Iraqi Kurdish group is from Duhok, near the Turkish border. It is the scene of intense recent intra-Kurdish fighting, and Turkish strikes against the Kurdish PKK organisation. The mother of the children, 28-year-old Amila Abedelkader, said that the group was lured to Belarus by a travel agency that would arrange travel by plane from Istanbul to Minsk, and access to the Polish border.
Migrants are charged €15,000-€20,000 when they reach Belarus. Airport photos show their arrival wearing shorts and T-shirts, clearly unaware of the temperatures awaiting them. They are then installed in state hotels managed by the regime, from which officially assigned buses and even taxis transfer them to the Polish or Lithuanian border.
Belarusian border guards then shove them past the fence. “Some migrants we saw had their faces sliced with barbed wire,” says volunteer aid worker Katarzyna Wappa. “We have amateur films showing how the Belarusians drive the migrants forward. The border guards stand there with snarling attack dogs in full battle gear.”
Abdelkader says her group had made their first crossing into Poland in early October, but were forced back by guards. Trapped between borders, they were given nothing to drink or eat. “The Polish guards caught us and pushed us back. They said: ‘Go back to Belarus.’ And the Belarusian soldier said: ‘No, no go back to Poland.’ When the water was all finished, my brother asked Polish soldiers for some water to drink. Every day we asked about water. They say: ‘No, no.’” The guards refused to supply milk for the baby. The migrants drank rainwater or from puddles.
This was their third attempt. Whether they have since been successful is unclear.
But every morning we receive news on WhatsApp from people held in the border guards’ cells. Bulletins such as: “Yesterday a family and their sick son staying with us were taken by the police back to the border.” And: “We are so frightened of going to the border because my baby is too small. Please help us.”
Back home in the nearest town of Hajnówka, Wappa says: “We are creating a network, trying to do what we can, but it’s too much to bear. People are dying in the forest and the Polish state offers no help apart from bringing in more troops, rounding them up, and deporting them back to no man’s land. And if we reach those people, what can we give them? A flask of tea, some warm clothes, then leave them in the darkness and cold?”
In the forest last week, volunteers found Mustafa, a 46-year-old man from Morocco, taken in by a volunteer named Mila. Speaking Spanish, Mustafa told us: “As I made my way through the forest, I saw a man lying on the ground. I don’t know if he was alive or dead. I walked two nights until I could go no further. I was walking at night, trying to sleep during the day. I was in a vacuum.
“Belarusian soldiers beat people,” he continued. “They beat me in Belarus. There are gangs that stand behind the army and attack us. They beat you, take your money, and split it 50-50, part for the gangs, part for soldiers. This border is like a river of death. What are you to do? Where to go, I do not know.” Mustafa’s fate remains in the balance.
Once on the Polish side, migrants are tracked down by border guards, police, army, and territorial defence forces; in the Hajnówka region, practically every second car on the road belongs to law enforcement officers. Others have darkened windows – either protecting or smuggling the migrants.
“We’re in a parcelled-off, isolated world,” adds Kamil Syller, initiator of the Green Light project, which aims to put green lights in windows to signify homes where refugees can find help, discreetly, and not be handed over to the police.
At the Mantiuk Hospital in Hajnówka, a boy from Somalia tells how he watched his two brothers freeze to death. “It’s impossible to say where it happened,” he says.
“Apparently he’s losing contact with reality,” say the doctors. “He often asks: ‘But where am I?’” The refugees who reach the hospital receive professional medical care, yet the hospital is patrolled by border guards, and as soon as someone’s health is restored, guards take them back to the border and leave them in the forest.
Medics on the Border, a group of doctors with an ambulance, operates in the “open” areas, but are not allowed in the off-limits zone. Asked how they can be of help, they say: “We need passes to the zone,” says Jakub Sieczko, a paramedic. “But this is impossible.”Advertisement
“We have no access to the off-limits zone,” says a Polish Red Cross workerfrom the border area. “We can’t hand over aid packages ourselves.”
Syller says that the refugees are freezing, succumbing to hypothermia and shaking from fear and cold. “The children are having reactions similar to epileptic attacks. The suffering and terror here can only remind you of wartime,” he explains.
Wappa feels that she is “witnessing scenes like out of a war, but at least in a war things are clear. “This is worse, because here half the society denies what’s going on. They think it’s all a big sham, that there are politics behind it. People say of the refugees: ‘Why did they even leave home and why take their children?’”
This land is steeped in dark history of flight and deportation. And there are few reminders so cogent as in the village of Narewka, where a row of houses from before the second world war is adorned with enlarged photographs of the Jewish residents who lived here until the Holocaust.
The pictures show people posing in their finest clothes: an elderly couple, an Orthodox family, a girl in a polka-dot dress with bows in her hair, a sophisticated lady wearing a cap.
Now, past those houses in memoriam for Jews deported from here, military and police vehicles pass, carrying migrants for deportation.
END OF THE ARTICLE
[4]
PUSHBACKS ARE FORBIDDEN ACCORDING TO ARTICLE 19.EU CHARTER OF FUNDAMENTAL RIGHTS Article 18
Article 19 Protection in the event of removal, expulsion or extradition 1. Collective expulsions are prohibited. 2. No one may be removed, expelled or extradited to a State where there is a serious risk that he or she would be subjected to the death penalty, torture or other inhuman or degrading treatment or punishment.
”Polish pushback practices are also in violation of article 19 of the Charter and Protocol 4 of the ECHR, which both state unequivocally that collective or mass expulsions of aliens are prohibited” HUMAN RIGHTS WATCHPOLISH LEGISLATION AND VIOLATIONOF EU LAW A CHAPTER FROM THE HUMAN RIGHTS REPORT”DIE HERE OR GO TO POLAND”BELARUS’ AND POLAND’S SHARED RESPONSIBILITY FOR BORDER ABUSES https://www.hrw.org/report/2021/11/24/die-here-or-go-poland/belarus-and-polands-shared-responsibility-border-abuses
”On the outskirts of the Białowieża forest – which bestrides the border between south-east Poland and Belarus – a group of seven Iraqi Kurds make their weary way towards the Polish hamlet of Grodzisk.
The latest miles of their journey have been from Belarus – crossing back and forth twice, deported after their first and second attempts. Now a third time: through sub-zero temperatures, across the primeval forest’s marshy terrain. Among them are two children: an eight-month-old girl and a two-year-old boy.”THE GUARDIANON THE FROZEN FRONTIERS OF EUROPE WITHTHE MIGRANTS CAUGHT IN A LETHAL GAME
”This is one group among the thousands of migrants trapped in a perilous purgatorial terrain between Belarus and Poland, as gateway to the European Union, where they seek refuge and asylum. That gate has slammed shut, claiming eight known migrant lives so far.”
THE GUARDIANON THE FROZEN FRONTIERS OF EUROPE WITHTHE MIGRANTS CAUGHT IN A LETHAL GAME
”“At least 10 people, including a one-year-old child, have died at the EU’s Eastern borders in recent weeks. Today the European Commission is bringing in measures which undermine rights and normalize the dehumanization and suffering of people at the EU’s borders.” AMNESTY INTERNATIONALEU ”EXCEPTIONAL MEASURES” NORMALIZE DEHUMANISATION OF ASYLUM SEEKERS’1 DECEMBER 2021
In response to today’s proposals from the European Commission which would allow Latvia, Lithuania and Poland to derogate from EU rules, including by holding asylum-seekers and migrants at the border for 16 weeks with minimal safeguards, Eve Geddie, Director of Amnesty International’s European Office said:
“The arrival of people at the EU’s borders with Belarus is entirely manageable with the rules as they stand. Today’s proposals will further punish people for political gain, weaken asylum protections, and undermine the EU’s standing at home and abroad. If the EU can allow a minority of member states to throw out the rule book due to the presence of a few thousand people at its border, it throws out any authority it has on human rights and the rule of law.
“The current situation at the EU’s borders with Belarus is being used by some countries as an excuse to weaken protections of asylum-seekers and push their anti-migrant agenda. Holding asylum seekers in detention for four months, without the protection standards required by international law, is normalising de facto unlawful detention at the EU’s external borders.
“Asylum rules should be upheld, not allowed to be side-stepped by countries via so-called exceptional measures. Amnesty International is alarmed that the proposal will violate people’s rights, and exacerbate the humanitarian crisis at borders while continuing to expose the EU to further internal and external manipulation and blackmailing.
“While Lukashenka’s mistreatment and instrumentalization of migrants and asylum seekers is deplorable, he is exploiting the EU’s own tendency to treat people at their borders as a threat.
“At least 10 people, including a one-year-old child, have died at the EU’s Eastern borders in recent weeks. Today the European Commission is bringing in measures which undermine rights and normalize the dehumanization and suffering of people at the EU’s borders.”
END OF STATEMENT
POLAND-BELARUS REFUGEE CRISIS/LETTER TO THE EU/EU’S HUMAN OBLIGATIONS AGAINST THE REFUGEES
