President Emmanuel Macron said Thursday’s stabbings were an “Islamist terrorist attack”. Security is being stepped up throughout France.
The 21-year-old Tunisian suspect arrived in the city the night before the attack, his brother told the BBC.
Meanwhile, France’s interior minister said more militant attacks were likely.
“We need to understand that there have been and there will be other events such as these terrible attacks,” said Gerald Darmanin. “We’re at war against an ideology, Islamist ideology.”
Security has been increased at places of worship and schools across France following two similar attacks within two weeks. Earlier this month a teacher was beheaded in a Paris suburb after showing controversial cartoons of the Prophet Muhammad to some of his pupils.
Mr Macron’s subsequent defence of the right to publish the cartoons has stoked anger in several Muslim-majority countries.
Following the latest attack, police shot and wounded the suspected knifeman, who had only recently arrived in Europe. He is said to be in a critical condition in hospital.
President Emmanuel Macron has ordered that the number of soldiers being deployed to protect public places – such as churches and schools – rises from 3,000 to 7,000.
Meanwhile, police investigating the attack have made a second arrest.
What do we know about the victims?
The two women and a man were attacked inside the basilica in the morning before the first Mass of the day.
Two died inside the church. One of them, a 60-year-old woman who has not been named, was “virtually beheaded” close to the font, according to the French chief anti-terrorism prosecutor.
French media have named one victim as 55-year-old Vincent Loquès, a devout Catholic who had reportedly worked at the basilica for more than 10 years.
Mr Loquès, a father of two loved by many of the church’s regulars, was opening the building when the attacker slit his throat, police say.
The third victim was named by the Brazilian foreign ministry as Simone Barreto Silva, a 44-year-old mother of three born in Salvador on Brazil’s north-eastern coast. She had lived in France for 30 years.
She fled to a nearby cafe with multiple stab wounds but died shortly afterwards. “Tell my children that I love them,” she told those who tried to help her, according to French media.
On Friday morning, priest Philippe Asso stood on the church steps with other mourners before walking in with a wreath to the victims.
Others gathered outside the church to pay their respects.
Nice resident Frederic Lefèvre, 50, said he knew Mr Loquès.
“This is a tragedy once again,” he said. “We’re a free country, we have demonstrated freedom to all countries of the world. Today, this freedom is closing in on us. Life needs to be lived for everyone.”
Marc Mercier, 71, called the killings a “catastrophe”.
“It’s appalling. It’s been years that we’ve been saying that fear should shift to the other side [attackers] but it is still the same.”
[2]
”Collective punishment is a form of retaliation whereby a suspected perpetrator’s family members, friends, acquaintances, sect, neighbors or entire ethnic group is targeted. The punished group may often have no direct association with the other individuals or groups, or direct control over their actions”
”ARTICLE 33 [ Link ] No protected person may be punished for an offence he or she has not personally committed. Collective penalties and likewise all measures of intimidation or of terrorism are prohibited. Pillage is prohibited. Reprisals against protected persons and their property are prohibited. ARTICLE 33, 4TH GENEVA CONVENTION’ https://ihl-databases.icrc.org/ihl/WebART/380-600038
Cartoons of the Prophet Mohammad were projected onto government buildings in France as part of a tribute to history teacher Samuel Paty, who was murdered by an Islamist terrorist last week.
The controversial depictions from the French satirical newspaperCharlie Hebdowere displayed onto town halls in Montpellier and Toulouse for several hours on Wednesday evening, following an official memorial attended by Paty’s family and President Emmanuel Macron in Paris.
Paty was beheaded while walking home on Friday evening, just days after he showed Charlie Hebdo’s caricatures of Mohammad to pupils in a class about freedom of expression.
In a tribute to the slain teacher, Macron described him as a “quiet hero” who “embodied” the values of the French Republic. The president posthumously awarded Paty the Légion d’Honneur, France’s highest civilian honour.
He was killed precisely because he incarnated the Republic. He was killed because the Islamists want our future,” Macron said.
“Samuel Paty on Friday became the face of the Republic, of our desire to break the will of the terrorists… and to live as a community of free citizens in our country.”
The attack on Paty is the second terror incident in the capital since a trial began last month against the alleged accomplices of the 2015 killings that took place at Charlie Hebdo’s Paris offices.
The trial sees 14 people accused of providing weapons and logistical support to the gunmen, who were killed by police after three days of attacks that left 17 people dead and dozens injured.
The perpetrator of last Friday’s attack was also shot dead by police, and more than a dozen individuals have since been arrested as part of the investigation.
The front page of latest issue of Charlie Hebdo did not feature an image of the Prophet Mohammad – as it did following the 2015 attack – instead displaying decapitated cartoons of various professions with the headline: “Who’s turn next?”
END OF ARTICLE
[4]
ARTICLE 1, FRENCH CONSTITUTION
ARTICLE PREMIER.
La France est une République indivisible, laïque, démocratique et sociale. Elle assure l’égalité devant la loi de tous les citoyens sans distinction d’origine, de race ou de religion. Elle respecte toutes les croyances”
Texte intégral de la Constitution du 4 octobre 1958 en vigueur
”France will not give up cartoons, President Emmanuel Macron vowed Wednesday in a homage to teacher Samuel Paty, beheaded for having shown caricatures of the Prophet Mohamed to pupils in a lesson on free speech.
“We will not give up cartoons,” Macron told a solemn ceremony at the Sorbonne university attended by the family of the murdered teacher”
France will not give up cartoons, President Emmanuel Macron vowed Wednesday in a homage to teacher Samuel Paty, beheaded for having shown caricatures of the Prophet Mohamed to pupils in a lesson on free speech.
“We will not give up cartoons,” Macron told a solemn ceremony at the Sorbonne university attended by the family of the murdered teacher.
The president said Paty was slain by “cowards” for representing the secular, democratic values of the French Republic.
Paty’s coffin stood in the centre of the university courtyard, adorned with French flags, as pupils, a friend, and a fellow history teacher paid moving tributes to the 47-year-old father of one.
The ceremony started with the song “One” by Irish rock band U2 played over loudspeakers at the Paty family’s request, and ended with applause.
Paty was killed on his way home from work after school last Friday by 18-year-old Chechnya-born Abdullakh Anzorov, who published an image of the teacher’s severed head on Twitter before he was himself shot dead by police.
Paty became the subject of an online hate campaign after he showed cartoons of the Prophet to pupils in a civics class to elicit debate on freedom of expression.
The same images had unleashed a bloody assault by Islamist gunmen on the offices of satirical magazine Charlie Hebdo five years ago in which 12 people, including cartoonists, were killed.
Macron said Paty was killed “because he incarnated the Republic.”
Added the president: “He was killed because Islamists want our future,” while vowing “they will never have it.”
PARIS — Several Arab countries are condemning French President Emmanuel Macron after he said he would propose legislation to tackle Islamist separatism and paid tribute to history teacher Samuel Paty, who was murdered after showing caricatures of the Prophet Muhammad in class. Macron has previously called Islam a “religion in crisis.”
Thousands of protesters took to the streets in Bangladesh and the Gaza Strip this week after Macron’s comments led to social media channels to be flooded with the hashtags #BoycottFrenchProducts and #NeverTheProphet.
Turkish President Recep Tayyip Erdoğan publicly called for the boycott of French products on Tuesday, decrying “rising Islamophobia in Europe.” Some shops have already removed dozens of French brands from their shelves. French Foreign Minister Jean-Yves Le Drian said Monday the French ambassador to Turkey would be called back to Paris for consultation amid rising diplomatic tensions.
Leaders and officials in Iran, Pakistan and Qatar have also come out to denounce Macron’s support of the Prophet Muhammad cartoons, which many Muslims find disrespectful. Pakistan’s prime minister, Imran Khan, even called on Facebook to place a ban on Islamophobia and hate speech against Islam “given the rampant abuse and vilification of Muslims on social media platforms.”
The Qatari State has condemned an escalation of “populist rhetoric inciting the abuse of religions.”
Iranian Foreign Minister Zarif said insulting 1.9 billion Muslims for “the abhorrent crimes of such extremists is an opportunistic abuse of freedom of speech.”
The Oct. 16 killing of Paty has led to protests across France. The French Council for the Muslim Faith denounced the history teacher’s murder as “a betrayal of the message of the prophet” but said “forcing [the cartoons] on everyone by projecting them on public buildings or showing them to children in a compulsory education setting is another thing.”
On Sunday, Macron pleaded for unity.
“We are united,” he tweeted, adding, “We will not give in, ever” in both English and Arabic.
Debate around Islam is raging as the French government seeks to implement strong measures against radical Islamism.
Meanwhile, European leaders are standing behind France. German Foreign Minister Heiko Maas called Erdogan’s comments “completely unacceptable” and European Union High Representative Josep Borelles said Turkey needs to “stop this dangerous spiral of confrontation.
[7] ”The interior minister, Gérald Darmanin, said on Monday that the swoops on Islamists – including individuals who expressed support for the attack – should send the message that “enemies of the republic cannot expect a minute’s respite” and more police operations would follow.” …………”Darmanin said about 80 investigations were under way into radical preachers and suspected extremists accused of spreading online hate, and authorities were urgently assessing about 50 associations in the Muslim community, “some of which will certainly be dissolved”. THE GUARDIANSAMUEL PATY MURDER: FRENCH POLICE RAID DOZENS OF ISLAMIST GROUPS https://www.theguardian.com/world/2020/oct/19/samuel-paty-french-police-raid-dozens-of-islamist-groups
TEXT:
French police have raided dozens of Islamist groups and suspected extremists amid growing pressure on the government to clamp down on religious fundamentalism three days after a teacher was beheaded outside his school.
The interior minister, Gérald Darmanin, said on Monday that the swoops on Islamists – including individuals who expressed support for the attack – should send the message that “enemies of the republic cannot expect a minute’s respite” and more police operations would follow.
Darmanin said about 80 investigations were under way into radical preachers and suspected extremists accused of spreading online hate, and authorities were urgently assessing about 50 associations in the Muslim community, “some of which will certainly be dissolved”
Police sources told French media that authorities were preparing to deport 213 foreigners who were on a government watchlist and suspected of holding extreme religious beliefs, including about 150 serving jail sentences.
Darmanin said a fatwa appeared to have been issued against Samuel Paty, a 47-year-old teacher of history and geography who was decapitated on Friday outside his secondary school in Conflans-Sainte-Honorine, about 20 miles north-west of Paris.
As part of a class discussion on freedom of expression this month, Paty had shown pupils a series of cartoons and caricatures including two of the prophet Muhammad published by Charlie Hebdo, the satirical magazine that was the target of a 2015 attack in which Islamist gunmen killed 12 people.
Police shot dead Paty’s attacker, an 18-year-old of Chechen origin named as Abdullakh Anzorov. A photo of the teacher’s decapitated head was posted to Twitter from Anzorov’s mobile phone, along with the message: “I have executed one of the dogs from hell who dared to put Muhammad down.”
Among the organisations being investigated by authorities is the high-profile Anti-Islamophobia Collective, which Darmanin said appeared to be “clearly implicated” in the attack because the father of a child at the school had repeated its name in a video posted online calling for Paty’s dismissal.
The pupil’s father and Abdelhakim Sefrioui, a well-known Islamist radical with links to the organisation who routinely uses social media and local campaigns to pressure the government over alleged Islamophobia, are among 11 people who have so far been arrested in connection with the murder.
The French president, Emmanuel Macron, has announced a national tribute for the dead teacher to be held on Wednesday, and on Monday he received the teacher’s family at the Élysée Palace, expressing his condolences and assuring them of his support.
At an emergency cabinet meeting on Sunday, Macron announced a series of anti-Islamist measures including concerted steps against “the structures, associations and people close to radical groups … who spread hate and can encourage attacks”. Macron reportedly told ministers: “Fear is about to change sides. Islamists must not be allowed sleep soundly in our country.”
France’s chief public prosecutors were summoned on Monday to an urgent meeting with the justice minister, Éric Dupond-Moretti, to discuss “additional measures necessitated by the situation”, while security at France’s schools is to be increased when classes return after the half-term break.
Marlène Schiappa, a junior interior minister, summoned social media bosses for an urgent discussion of the role social networks played in the attack in Conflans and in previous atrocities. Gabriel Attal, a government spokesman, said: “Those who participated in the public lynching of this teacher on social media are in some way also responsible for what happened.”
A day after tens of thousands of people took part in dozens of rallies in towns and cities across to France to support free speech and honour Paty, Macron is under pressure to come up with an effective response to the latest in a series of Islamist terror attacks that have rocked France since the Charlie Hebdo massacre.
More than 240 people have died from Islamist violence since that attack, prompting opposition politicians – particularly on the right – to accuse the government of waging a battle of words rather than taking decisive action.
Bruno Retailleau, the parliamentary leader of the centre-right Les Républicains party, said Macron was “fighting a battle of vocabulary, even while a part of the country is defying the fundamental values of the French republic”.
The leader of the far-right National Rally, Marine Le Pen, laid a wreath outside Paty’s school on Monday. She called for “wartime legislation” to combat the terror threat and demanded an “immediate” moratorium on immigration and the expulsion of all foreigners on terror watchlists.
END OF ARTICLE
THE ISLAMOPHOBIC WITCH HUNT OF ISLAMO LEFTISTS IN FRANCE
t’s true that France is hardly unaccustomed to Islamist terrorist attacks, having had to endure more than most western countries in recent years. The Toulouse and Montauban shootings in 2012, the attacks on Charlie Hebdo and a kosher supermarket and on the Bataclan nightclub and other restaurants and cafés in 2015, and the truck attack in Nice in 2016, being just the most deadly and high-profile. There have also been many smaller-scale incidents, with a spike in such attacks recently in the context of the ongoing trial of the presumed accomplices of the perpetrators of the Charlie Hebdo attack, and two weeks ago the murder of school teacher Samuel Paty on the last day of term, decapitated ostensibly for having shown examples of Charlie Hebdo’s Muhammad cartoons in a class on free speech and laïcité (even though Paty warned that some of his pupils may find the pictures offensive and invited them to turn away or leave the room).
That such incidents provoke a reactionary backlash among rightwing politicians and media outlets insensitive to distinctions between Muslims and Islamists is unfortunately to be expected, but it doesn’t take much to provoke such reductionism in France these days – a veil-wearing woman who dares to express an opinion, participate in a song contest or go jogging or to the beach is enough to warrant as much “debate” on the “Muslim problem” as mass murder. Nor is it confined to the right: a member of Macron’s centrist party recently asked a veiled woman to leave the room, in an echo of a far-right politician doing the same earlier last year.
Upping the stakes
But that which has followed Paty’s murder is taking things to a new level, with the government at the forefront of Islamophobic polemics, and with changes to the law, to the constitution, and to the very definition of laïcité, being proposed to combat the terrorist threat, as well as restrictions on free speech being suggested as a necessary step to defending… free speech! Instead of healthy debate into what the state could have done better to prevent the killing, the mainstream political and media consensus has been to scapegoat those they say are simply in denial about the threat posed by veils and people not eating pork, and in particular those who critique Islamophobia and Charlie Hebdo – a wide range of people they refer to under the umbrella-term of “Islamo-leftists”. Journalist Rokhaya Diallo (black, Muslim and left-wing!) was recently accused by “new philosopher” Pascal Bruckner, for instance, of having blood on her hands for having used the “privilege” afforded her by being a black, Muslim woman to incite hatred against Charlie Hebdo.
n the aftermath of Paty’s murder, the police raided the homes and offices of numerous individuals and over 50 associations that, in the words of the interior minister Gérald Darmanin, admittedly “had no link to the Paty murder”; instead the aim was to “send a message”. Far from being Islamists or suspected terrorists (as suggested in The Guardian), these were in most cases simply Muslims and associations that provide legal advice to Muslims or that protest against anti-Muslim discrimination: the charity Barakacity, a faith-based charity providing clean water in Africa and help to the homeless and refugees in France, was banned a few days ago because of its Muslim affiliation (Catholic charities such as the Secours Catholique pose no such threat to laïcité however); and the Collective Against Islamophobia in France (CCIF), a small organization with a UN consultant status which organizes mediation and helps provide lawyers for those defending themselves against Islamophobic discrimination, has been declared an “enemy of the Republic” and also threatened with dissolution – it has since taken steps to extend its activities internationally because it no longer feels safe in France.
Darmanin also went on a media offensive to put the blame on: the existence of Halal (and Kosher) food sections in supermarkets; journalists, left-wing politicians and charities such as Amnesty International and La Ligue des Droits de l’Homme for their denunciation of supposedly non-existent Islamophobia or police violence; and academics for teaching “Anglo-Saxon” courses on racism (as well as gender, sexuality and intersectionality) – all of which apparently contribute to “communitarianism”, “separatism” and ultimately Islamist terror. This weekend he also announced plans to impose a fine up to 75,000 euros and to send to prison for up to 5 years anyone who refuses to see a doctor of the opposite sex.
Jean-Michel Blanquer, the minister for education, has also spoken out against veils, which, although technically legal, are “not desirable” nor “compatible with republican values”, as well as the corrupting influence of Anglo-Saxon academic concepts such as intersectionality. For Blanquer (and, even more embarrassingly, many academics in France), such work essentialises minorities (and is thus racist and sexist itself) and inevitably fragments society, in contrast to the French republican tradition in which everyone is equal and everyone gets along just fine.
Tolerant France
Yesterday, on the anniversary of the first day of the Algerian war, Jean Castex, the Prime Minister, spoke about the need for the French public to no longer critique France’s colonial history (something France has never really started doing), and to instead be proud of France’s “roots”, identity and freedom. Meanwhile, and in the face of boycotts of French products in some Muslim-dominant countries, Macron tells the international media how tolerant France actually is of Muslims, offering a very different discourse to the one aimed at French Muslims.
The recurring theme in such debates is the supposed conflict between free speech and laïcité on the one hand (whereby Muslims seem to be little more than convenient objects of ridicule), and Muslims and anti-racists on the other (who inconveniently insist on Muslims having the right to have a voice). This manufactured conflict is dependent upon a curious, neoconservative redefinition of laïcité and a libertarian fetishisation of absolutist free speech.
From this perspective, nothing could symbolise the beauty of republican freedom more than anti-religious satire such as Charlie Hebdo’s depictions of Muhammad as a terrorist or of a veil-wearing student union representative or other Muslims as animals. To suggest that such pictures are more Islamophobic and racist than they are representative of free speech (as indeed the European Court of Justice has done, arguing that depictions of Muhammad are not covered by Article 10 of the European Convention of Human Rights), is not just seen as an affront to free speech and the French tradition of anti-religious satire, but contrary to the very principles of laïcité.
While the Observatoire de la Laïcité has sought to calm tensions in recent years by explaining that laïcité means simply that the state should be neutral and that the public should be free to practise whatever religion they want, figures from the (so-called) intellectual (so-called) left, such as the Printemps Républicain and former Prime Minister Manuel Valls, have sought to push an alternative conception of laïcité whereby it is the public that is expected to be neutral (so, no more veils, no getting offended, no being too Muslim). In recent years they have been waging a war with the Observatoire (a neutral organisation whose task is to basically explain neutrality) which they regard as ideologically-influenced, partisan and unhelpful in the combat against the Islamist threat. In contrast, Laurent Bouvet, the leader of the perfectly neutral Printemps Républicain, recently posted on Twitter pictures of bacon masks, sent to him as a gift in the fight against the twin pandemics of Covid and Islam. This version of free speech and laïcité is the one that is winning the war, with the government now turning its attention to the Observatoire and threatening to “renew” its staff and role next year.
Free speech provocateurs
But it is almost as if the fearless defenders of free speech think that it is only speech that stigmatises Muslims that should be free. The government ministers who are so adamant about the need to celebrate the content of Charlie Hebdo as an exemplar of free speech have no problem in filing complaints for defamation against Mediapart, an independent online newspaper, for user-generated blog content they’ve hosted criticising police violence. A hundred academics have also just signed a letter siding with the reactionary comments of the minister for education against intersectional studies, asking for the state to intervene to prevent students from wearing headscarves and to put a stop to lecturers teaching such subjects. A few days ago, the Sénat passed an amendment to oblige academics to conduct their research “within the framework of Republican values”, which could be a perfectly banal and vague formulation, but which could also be the end of academic freedom, at least for those that do “critique” and “studies” (i.e. cultural, postcolonial, queer etc.).
I myself had problems organising a conference on Islamophobia, racialization and the “Muslim problem” when I was (very inconveniently) banned from using the words Islamophobia, racialization and the “Muslim problem” because they were too “provocative” (a favourite word of the free speech fetishists whenever they try to limit someone else’s free speech) and my university was too scared of offending the Printemps Républicain (Bouvet is a professor at the same university). I was also banned for the same reason from using an image of a woman wearing a tricolore veil to illustrate the event, and was instead asked to use orientalist images of Muslims as people from another continent and another century – I declined, but one person’s offence is clearly another person’s freedom.
One person’s offence is clearly another person’s freedom.
What seems worryingly clear, however, is that the free speech of academics, journalists, politicians, Muslims, anti-racist organisations, and law and order organisations is currently under threat, and that limits are being placed on the free speech of those who try to hold power to account simply to protect the free speech of those who feel it’s important to ridicule and stigmatise the powerless. And this is going to be done in the name of free speech.
French neutrality
Also, that in the name of neutrality (and even tolerance, of all words – where that now seems to mean the tolerance of offensiveness), the state is going to crack down even harder on the “proselytising” veil and proselytise Republican values instead. The extent to which school teachers and university lecturers go along with this remains to be seen. Further, the blanket approach to blaming both the left and Muslims for Islamist terror attacks, to side-lining critical scholarship and anti-racism activists, and to undermining anyone who tries to be neutral and balanced in their approach to debating such issues rather than reactionary and stigmatising, is going to be a prevailing feature of such polemics.
The extent to which critical scholars of race and intersectionality have taken over academia in France is rather unconvincing, however, seeing as it’s so hard to organise academic events on such topics (and when they are organised, they’re cancelled because of pressure from the very people claiming they’re rampant).
Similarly, the extent to which the organised left are in any way active in combatting Islamophobia is also dubious. Jean-Luc Mélenchon, the founder of La France Insoumise, has always been explicitly anti-religious and guilty of Islamophobia himself (emphasising at one point that it simply isn’t French to wear a veil); it was only last year that he became convinced that there was a problem, agreeing to participate in a march against Islamophobia that is still being used against him as proof that he’s an Islamo-leftist. Despite several people from his party denouncing the current climate, there is still little prospect of a left-wing protest rally in front of the offices of the CCIF or Barakacity.
Macron’s move to the right on these issues (a far cry from his balanced tone during his presidential campaign) is perhaps politically-motivated. Le Pen and the far-right will probably be the force to beat in the next election. But the influence of the Printemps Républicain shouldn’t be discounted as well – this movement of the republican left is seeking to transform itself into a political party, with Valls and other big name politicians on both the left and right likely to be tempted to join what could become an attractive (not too obviously racist) alternative for many voters.
The focus for the immediate short-term, though, will be on the teachers and pupils returning to school today for the first time since Paty’s murder. Much is being made of the need for teachers to address what happened and for urgent classes on free speech and laïcité, in which many teachers will force racist cartoons upon the children in their class and encourage “debate”, whilst being simultaneously alert to any sign of radicalisation (presumably anyone looking away or debating too much).
In a further ironic twist, the text that teachers are to read out to their pupils today just before a minute’s silence – a text from Jean Jaurès on the role of the teacher, free speech and laïcité – appears to have been amended to emphasise the “fermeté” (determination, assertiveness) of teachers instead of their tenderness, while the passage on the autonomy of teachers has been completely removed. So, no autonomy for teachers or lecturers, and discouragement of critical thinking and debate among pupils and students, and all in the name of free speech, tolerance and neutrality.
Meanwhile, the much-mediated acts of Islamist terrorism continue unabated by the crackdown on Islamo-leftists, while the relatively unmediated acts and threats of violence against mosques, Muslim veil-wearing women and anti-racist academics seem to be occurring ever more frequently.
[8]
”and the Collective Against Islamophobia in France (CCIF), a small organization with a UN consultant status which organizes mediation and helps provide lawyers for those defending themselves against Islamophobic discrimination, has been declared an “enemy of the Republic” and also threatened with dissolution – it has since taken steps to extend its activities internationally because it no longer feels safe in France.”
THE ISLAMOPHOBIC WITCH HUNT OF ISLAMO LEFTISTS IN FRANCE
La France est une République indivisible, laïque, démocratique et sociale. Elle assure l’égalité devant la loi de tous les citoyens sans distinction d’origine, de race ou de religion. Elle respecte toutes les croyances”
Op 3 november, verkiezingsdag in de Verenigde Staten, schetste ik een viertal scenario’s voor de machtsstrijd die via de presidentsverkiezingen is en wordt uitgevochten. Twee ervan waren relatief gangbaar: de een wint, de ander verliest, en de verliezer trekt zich al dan niet mokkend snel terug. Twee ervan waren griezelig, en slechts eentje daarvan had een hoopvolle uitkomst. Precies de griezelige scenario’s blijken de realistische scenario’s te zijn. De Verenigde Staten is het toneel aan het worden van een soort staatsgreep, waarmee Trump, tegen zijn verkiezingsnederlaag in, tracht aan de macht vast te houden. Het is helemaal niet gezegd dat hem dit gaat lukken. Maar hoe meer de tegenstanders van Trump het gevaar weglachen of negeren, hoe groter het gevaar wordt.
Nogmaals de vier scenario’s
Eerst even de scenario’s langslopen. Scenario 1: Biden wint overtuigend, Trump legt zich daar snel bij neer. Dat wordt-em duidelijk niet. Biden won weliswaar – nogal krap in belangrijke staten overigens – maar Trump vertoont geen enkele merkbare aanvechting om te vertrekken. Scenario twee werd het dus ook niet: van een verkiezingsoverwinning van Trump was al enkele uren in de verkiezingsnacht weinig meer te bespeuren. Biden won de verkiezingen, en zijn meerderheid blijkt bij het voortduren van de tellingen alsmaar groter te worden. Opluchting dat Trump het electoraal niet won? Ja. Tegelijk geen enkel enthousiasme voor Biden, wiens presidentschap – als het er komt – een naargeestige combinatie van neoliberalisme en imperialistische actie zal inhouden, met een heel dun progressief lintje er om heen. Maar voor het zover is, moet Trump nog eventjes het veld ruimen, en dat vertikt hij dus.
Dat brengt ons bij de andere twee scenario’s: Biden wint, Trump erkent de overwinning niet en stelt een hele trukendoos in werking om aan de macht te blijven, dwars tegen electorale meerderheid is. Een soort van staatsgreep van de zittende president tegen zijn staatsrechtelijk legitieme opvolger. Scenario drie is dan: Trump komt hiermee weg. Daarmee komt een vrij openlijk rechts-autoritair bewind naderbij. Scenario vier: breed en veelvormig verzet doet de staatsgreep stranden, Biden wordt president maar weet dat zijn victorie mede afhankelijk is van krachten van onderop die veel linkser zijn dan hijzelf en het neoliberale Democratische establishment.
De staatsgreep in wording
De machtsgreep voltrekt zich langs voorspelbare en voorspelde lijnen. Om te beginnen trekt Team-Trump de uitslagen zelf in twijfel en roept ‘fraude!’. Trump maakt al maanden het stemmen per post verdacht als fraudegevoelig, iets waar geen serieuze aanwijzingen voor zijn. De Trump-ploeg eiste na verkiezingsdag dan ook dat het tellen van stemmen, daar waar later binnenkomende stemmen Trumps aanvankelijke voorsprong in gevaar brachten, werd stopgezet. In Arizona echter, waar Trump achter lag maar gaandeweg in liep, wilden de Trumpisten juist dat het tellen door ging. Tellen of niet tellen, naar gelang het Trump goed uit dacht te komen: het platte opportunisme van een machtst greep-in-de-maak.
Trump deed vervolgens waarmee hij al had gedreigd en lanceerde een reeks rechtszaken om verdere telling te blokkeren. Iedereen lachte Trumps ontkenning van zijn nederlaag weg, iedereen reageerde op de inderdaad vrij kansloze rechtszaken met hetzelfde hoongelach als waarmee de meesten van ons Trumps tweets begroette. Iedereen… behalve dan een zeer aanzienlijk deel van de 70 miljoen mensen die op Trump hadden gestemd en zijn verhaal over Democratisch verkiezingsbedrog met grote felheid omhelsden.
En er waren nog een paar lieden die meegingen in het machtsspel van Trump. Vice-president Mike Pence bijvoorbeeld, en de Republikeinse fractieleider in de Senaat Mitch McConnell. Minister van Justitie deed ook mee en kondigde zelfs justitieel onderzoek aan naar het soort verkiezingsfraude aan waar Trump keer op keer naar verwees. En op 10 november presteerde minister van buitenlandse zaken Mike Pompeo het om te zeggen dat ‘ er een gladde overgang zou zijn naar de tweede ambtstermijn van Trump’.(2)
Een heleboel andere Republikeinse kopstukken deden aan de vertoning niet mee en feliciteerden Joe Biden met zijn overwinning. Maar het was opvallend hoe traag de erkenning van Bidens victorie op gang kwam. Andere kopstukken van de Republikeinse partij keken de kat zo lang mogelijk uit de boom: ze zouden best met de machtsgreep van Trump – en daarmee met nog meer belastingvoordeel voor de rijken! – hebben mee willen gaan, als ze dachten dat Trump ermee weg kwam. Pas toen ze inschatten dat het Trump niet ging lukken, erkenden ze Biden als de volgende president. Een stevige handvol Republikeinen in hoge posities bewandelen intussen openlijk de Trumpiaanse weg naar de absolute macht.
De rechtszaken van Trump zijn in tussen wel tamelijk kansloos. Zelfs conservatieve rechters – die Trump de afgelopen in grote aantallen heeft benoemd fronsen bij wijze van spreken de wenkbrauwen als ze de ‘argumentatie’ zien. Waar ‘fraude’ wordt geroepen, maar er geen bewijs wordt bijgeleverd, kan zelfs de meest rechtse rechter weinig beginnen zonder openlijk iedere pretentie van juridische onafhankelijkheid prijs te geven. En zelfs voor reactionaire rechters telt niet alleen de vriendendienst aan Trump, maar ook het aanzien en de geloofwaardigheid van de rechtspraak zelf, waar zij hun macht en prestige mede aan ontlenen..
Juridisch gaat Trump dan ook niet ver komen. Team Trump weet dat best, en of The Dobnald het zelf weet, doet er niet zo heel veel toe. De rechtszaken zijn er echter niet zozeer om te worden gewonnen, Ze zijn er om tijd te winnen en twijfel d te zaaien over de legitimiteit van Bidens presidentschap. Ze zijn tevens een mobilisatietechniek, een middel om de rechtse achterban van Trump op te stoken tegen de ‘verkiezingsdiefstal’ van de Democraten. Hoe groter de twijfel aan de verkiezingsuitslag, hoe groter de kans dat Republikeinse staatsbestuurders zelf mensen voor het Electoral College zullen aanwijzen, in plaats van de door de verkiezingen aangewezen ‘electors’ te accepteren. Zo kan Trump alsnog een meerderheid in dat Electoral College dat uiteindelijk de president kiest, bij elkaar manipuleren. Denkt en hoopt hij althans wellicht, want ook dit ziet er weinig kansrijk uit.
Wel kansrijk is dat opstoken van de rechtse, Republikeinse achterban! Al de eerste dagen na de verkiezingen hoorde je daar bloeddorstige geluiden. Voormalig Trump-adviseur Steve Bannon die in een video ervoor pleitte dat Trump in zijn tweede ambtstermijn medisch topadviseur Anthony Fauci en FBO-chef Christopher Wray zou moeten laten executeren. ‘Ik zou hun hoofden op spiesen zetten, right, ik zou ze dara op de twee hoeken van het Witte Huis zetten als waarschuwing voor federale bureaucraten.’ De video werd uiteindelijk verwijderd, maar was intussen wel bijna 200.000 keer bekeken in de 10 uur die Facebook voor dat weghalen nodig had.(3) In Philadelphia, waar de tellingen spannend werden toen Biden zijn aanvankelijke achterstand eerst inliep en vervolgens in een voorsprong veranderde, arresteerde politie twee beapende mannen die kennelijk iets van plan waren bij het gebouw waar die tellingen plaats vonden, Ze waren volgens berichtgevinbg aanhangers van de uiterst rechtse, in Trumpiaanse kringen wijd verbreide, QAnon- samenzweringstheorie.(3)
Nu kun je zeggen: een losgeslagen ex-adviseur van Trump, een paar bewapende Qanon-aanhangers met geweren, dat is allemaal nog geen machtsgreep van Trump. Klopt op zichzelf! Maar het zijn topjes van een extreem-rechtse ijsberg waar het democratisch schip op af vaart, met een kapitein Biden die zijn mondkapje over zijn ogen heeft getrokken. Het is symptomatisch voor een stemming waarin een flink deel van die 70 miljoen Republikeinse Trump-kiezers zich niet bij de nederlaag neerlegt en bereid is nogal extreme middelen te gebruiken om Trumps macht overeind te houden en erger.
Symptomatisch is ook een peiling onder Republikeinse kiezers van Politico/Morning Consult.(4) ‘Na het nieuws (dat Biden als winnaar was aangewezen, PS) zeiden 70 procent van de Republikeinen nu dat ze niet geloven dat de verkiezingen van 2020 vrij en eerlijk waren’. Waarom niet? ‘Van de Republikeinen die geloofden dat de verkiezingen niet vrij en eerlijk waren, geloofde 78 procent dat stemmen per post tot wijd verbeide fraude leidde, en 72 procent geloofde dast er met de stembiljetten was gerommeld’. Heel opvallend: ‘Alhoewel slechts 18 procent van de Republikeinen voorafgaande aan de verkiezingen zei dat de resultaten onbetrouwbaar zouden zijn, heeft na Bidens victorie nu 64 procent dat gevoel.’
Het is Team Trump overduidelijk gelukt om in hun achterban grote twijfel te zaaien aan de rechtmatigheid van Bidens verkiezingsoverwinning, en daarmee aan diens komende presidentschap… als dat er komt. Brede afwijzing van de verkiezingsuitslag in zeer omvangrijke Republikeinse kringen, met een bereidheid tot het grofste geweld in die kringen die vanuit diezelfde kringen niet erg hoorbaar woord tegengesproken: we zien de contouren van een rechtse, revanchistische massabeweging met activistische trekken in de maak, waarvoor het woord ‘fascisme’ helemaal niet misplaatst is.
Intussen schuift Team Trump ook binnen de instituties met de schaakstukken van de bureaucratische macht. In Trumps Witte Huis zijn ze doodleuk bezig met sollicitatieprocedures voor personeel voor in Trumps tweede termijn.(5) Dan is er ook nog het onderdeel van de overheidsbureaucratie dat General Administrative Services heet. Dat hoort geld en faciliteiten beschikbaar te stellen aan Team Biden, in het kader van de overgang naar Bidens presidentschap. Maar Emily Murphy, hoofd van dat GAS, vertikt het om dat geld en die faciliteiten aan Team Biden beschikbaar te stellen.(6) Weer een duidelijk teken dat het presidentschap van Trump diens opvolger niet als rechtmatig wenst te behandelen.
Koude rillingen
Ontkennen dat Biden heeft gewonnen, dwarsliggen bij de machtsoverdracht, doorgaan met het voorbereiden van Trumps tweede ambtstermijn: je zou het nog kunnen afdoen als een achterhoedegevecht van een wel heel slechte verliezer. Maar daarmee nemen we het gevaar waarschijnlijk niet helemaal ernstig genoeg. Bovendien: als Trumps mensen dat achterhoedegevecht winnen, opent dat dan niet de weg voor een gevaarlijke tegenaanval?
Twee nieuwsberichten horen toch wel een koude rilling over onze ruggen te doen gaan. Allereerst de zuivering die in het Pentagon gaande is. Eerst stuurde Trump zijn nog vrij verse minister van Defensie, Mark Esper, naar huis. Niet loyaal genoeg, dat mag duidelijk zijn. Het zou te maken kunnen hebben met nieuwe sancties tegen Iran die Trump nog even door wil duwen.(7) Maar vervolgens is hij de civiele staf van het Pentagon ook in hoog tempo aan het vervangen. In dat Pentagon was afgelopen juni weinig steun te vinden voor pogingen van Trump om het militaire apparaat voor binnenlandse repressie te gebruiken. Is Trump nu bezig om het Pentagon nu toch voor binnenlands gebruik naar zijn hand te zetten. Of er op zijn minst voor aan het zorgen dat generaals zijn machtsgreep tenminste niet dwarsbomen?
Komende zaterdag zou wel eens erg belangrijk kunnen worden voor de kans op succes van Trumps machtsgreep. Daarmee kom ik bij het tweede huiveringwekkende bericht. Zaterdag 14 november dreigt er een grote manifestatie – mars?! – plaats te vinden ter ondersteuning van Trump. Allerlei uiterst rechtse groepen van Trump-supporters kondigen onder uiteenlopende etiketten aan dat ze die dag in Washington DC de straat op zullen gaan.(8) Sommigen spreken van een March for Trump, anderen over een Million MAGA Mars. Truckers For Trump zullen er zijn, mensen van de Proud Boys, een extreem-rechtse militie hebben ook aangekondigd om te komen. Een heel ratjetoe van reactionairen dus.
Media Matters-directeur Angelo Carusone: ‘Het is alleen maar bedoeld om ontwrichting te creëren, en mogelijk chaos. Het is in wezen een online commentaar-trol die tot leven is gekomen’. Chaos zou er kunnen komen, zeker als rechtse menigten slaags raken met antifascistische tegendemonstranten, waarvan je toch mag hopen dat die in groten getale en goed voorbereid tegenover de fascistische menigten zullen komen te staan. Is een scenario waarin Trump aan ‘wanordelijkheden’ die dan kunnen ontstaan, het excuus ontleent om een noodtoestand af te kondigen, de repressie te escaleren en in het voorbijgaan ook maar even die vervelende tellingen van stemmen stillegt, echt heel erg ver gezocht? Of, andere mogelijkheid, als de ‘wanordelijkheden’ uitblijven, hoe groot is het gevaar dat Trump zich minstens door zijn fans zal laten aanmoedigen om nog resoluter met zijn staatsgreep door te gaan?
Nu hebben we wel eens vaker groots aangekondigde extreem-rechtse manifestaties gehad waar dan 150 mensen op af kwamen, omsingeld door vierduizend antifascistische tegendemonstranten en een heleboel oproerpolitie om ervoor te zorgen dat die fascisten niet door de antifascisten de stad uit worden gejaagd. Maar het zou frivool onverantwoordelijk zijn om er op te rekenen dat de Trump-fascisten en hun deels gewapende supporters ook nu met heel weinig zullen zijn. Daarvoor is de verbittering en woede ter rechterzijde veel te groot. Straatmobilisatie van Trump-fans, obstructie vanuit Trumps loyalisten in de overheidsbureaucratie, een zuivering in het Pentagon, en een kern van functionarissen en in de allerhoogste toppen van het regeringsapparaat die Trump, plus belangrijke Republikeinse senatoren die Trump blijven steunen: de machtsgreep waar Team Trump me bezig is, heeft wel degelijk slagkracht.
Hoogste tijd voor verzet!
Hoe ver die machtsgreep gaat komen? Dat zal vooral ervan afhangen hoeveel verzet die machtsgreep tegenkomt. Van Joe Biden en zijn team hoeven we dat dat betreft weinig te verwachten. In die kringen doet men alsof er nauwelijks een probleem is. Gevestigde Democraten lachen het gevaar bijna openlijk weg. Joe Biden spreekt vooral de taal van nationale eenheid en verzoening. Alsof er wat te verzoenen valt met mensen die de VS willen omvormen in een openlijk rechts-autoritaire, openlijk racistische dictatuur, een fascistisch bewind dat uiteindelijk ook gematigde Democraten niet zal ontzien.
De verzoenende houding vanuit de Democratische top kan ook helemaal niet zo linkse Democraten nog duur komen te staan als arrestaties en andere repressie zich niet langer beperken tot Trumps favoriete doelwitten Black Lives Matter en ‘Antifa’. Het is dan ook van het grootste belang dat het verslaan van Trumps coup niet aan reguliere Democraten wordt overgelaten. Waar Trump via de straat aan de macht tracht te blijven, daar dient vooral de straat hem die macht te ontnemen. Staatsgrepen stuit je door onverzoenlijke strijd, en het moment is nu.
Nee, Sinterklaasintochten zijn nauwelijks, althans niet in de open lucht en met publiek. Maar de strijd tegen de racistische karikatuurfiguur Zwarte Piet, heel lang een vast onderdeel van het Sinterklaasfeest, gaat intussen wel degelijk door. Die Zwarte Piet is intussen zwaar omstreden geworden, en dat is maar goed ook. De publieke opinie schuift gaandeweg.
Een Vandaag heeft het eens onderzocht bij haar opiniepanel van 30.000 leden. ‘Nog slechts 55 procent van de panelleden is voorstander van het vasthouden aan een Piet-figuur met racistische kenmerken. In 2019 was dat nog 71 procent.’ Dat gaat de goede kant op, al blijft het erg opletten wat mensen zien als wel of niet-racistische kenmerken. En het ‘vasthouden aan racistische kenmerken’ was ook niet de formulering die het panel letterlijk was voorgelegd: de vraag was over de figuur ‘wel’ of niet moest worden ‘aangepast’.(2) Daar kun je allerlei kanten mee op. Maar dat de boel de goede kant op schuift, is duidelijk. Dat is beslist mede te danken aan actie, keer op keer. Daarmee is de discussie op scherm gezet en van vaart voorzien.
Maar we zijn er nog helemaal niet. In juni gingen een heel aantal gemeenten om, en kondigden aan dat Zwarte Piet bij de intocht vervangen zou worden door een roetveegpiet of iets dergelijks. Het was duidelijk dat de omvangrijke Black Lives Matter-demonstraties in die maanden als reactie op de politiemoord in de VS op de zwarte man George Floyd, druk op de ketel hielp zetten. Maar andere gemeenten bewegen nog te weinig, of proberen weg te komen met een Grijze Piet, een kleine wijziging waarin de essentie van de racistische karikatuur overeind blijven. Veelal zien gemeenten en intochtscomités de draai naar een grijze Piet als een uiterste bod, een toppunt van bereidheid om te veranderen.(3) Maar dit type verandering laat zien dat zulke gemeentes en verenigingen het kritiekpunt gewoon nog steeds niet begrijpen: een racistische karikatuurfiguur is geen aanvaardbaar onderdeel van een kinderfeest, ook niet als je een enkel aspect van de figuur een heel klein beetje wijzigt.
Maastricht
De strijd gaat door. En dit nog steeds noodzakelijke gevecht tegen Zwarte Piet en het bijbehorende racisme verloopt nog steeds bepaald niet gladjes. Dat ondervonden op zondagmiddag 15 november in Maastricht ook een honderdtal demonstranten tegen Zwarte Piet. Zie werden uitgejouwd, beledigd, belaagd en aangevallen door honderden, mogelijk een duizendtal lieden die hun racistische karikatuur tot iedere gewelddadige prijs overeind wilden houden. Racistische straatterreur maakte niet voor het eerst een ongestoord antiracistisch protest onmogelijk.
Demonstranten werden onder dekking van de ME in veiligheid gebracht – een ME die er bij andere gelegenheden nooit zo veel moeite mee heeft om een menigte op afstand te houden en het veld te doen ruimen. Aytmara Hersisia over het ME-optreden: ‘Als zij er niet waren geweest, was het helemaal fout gelopen. We werden ontzettend goed beschermd.’(4) En inderdaad, zonder de ME waren er waarschijnlijk veel akeliger dingen gebeurd met de dappere demonstranten die zwaar in de minderheid waren. Maar het is benauwend dat dit soort protest onder bescherming van politie moet plaatsvinden, een politie op wiens steun we op geen enkele manier kunnen vertrouwen, dat het nu uit openbare orde-oogpunt goed uitkwam om antiracisten in bescherming te nemen, verandert daar niets wezenlijks aan.
Politie is intussen boos,(5) vooral ook omdat het racistentuig ook agenten aanviel en een ervan verwondde. ‘Vuurwerk naar agenten gooien is poging tot doodslag dan wel zware mishandeling. We gaan ervan uit dat de daders keihard gestraft worden’ , aldus Koen Simmers van de Nederlandse Politiebond. Het misselijke ‘beide kanten dragen schuld’-frame ontbrak weer niet. ‘Xander Ximonis van politiebond ANPV vindt “het jammer dat beide kampen zo weinig rekening houden met de omstandigheden waarin we verkeren”. “Immers, met dit soort bijeenkomsten vergroot je de kans op besmettingen. Tevens kost het weer veel extra politiecapaciteit die niet elders ingezet kan worden.”’ Zo wordt weer eens het onderscheid tussen vreedzame demonstranten en agressieve pro-Piet-lieden aan het oog onttrokken. Net als het feit dat op antiracistische demonstraties keer op keer mondkapjes worden gedragen en afstand wordt gehouden, hetgeen van veel lui in die rechtse meutes niet gezegd kan worden.
Breda
Een dag eerder was er ook een protest tegen Zwarte Piet, en wel in Breda. Aan dat protest nam ik zelf deel. Ik deed dat met enige scepsis, niet zozeer omdat ik bang was voor agressie, maar vooral omdat ik bang was dat we wat verloren zouden staan op een vrijwel leeg plein waar weinigen nota van het protest zouden nemen. Dat viel heel erg mee, en ik ben erg blij dat ik gegaan was.
De actie vond plaats op het Chasséveld, een grote parkeerplaats met wat zakenleven er omheen en ook een politiebureau, wellicht tegen alle foutparkeerders… Inderdaad, een tamelijk desolate vlakte. Maar langs dat Chasséveld liep ene weg waar vrij veel verkeer was, vooral met de auto maar ook wel te voet. Dus onze actie was niet onzichtbaar. Ook waren er diverse fotografen actief, ik neem toch aan voor media.
Zoals in coronatijden inmiddels gebruikelijk waren er op het terrein kruisjes neergezet op de noodzakelijke afstand. Bij de kruisen lagen borden van Breda kan Het, de groep die het protest op touw had gezet. Na verloop van tijd hadden we elk op een kruis plaats genomen, bord in de hand. Nadat de actie eenmaal goed op gang was, heb ik enkele malen geteld. We stonden er met tussen de vijftig en zestig mensen. Ik vond dat zeer behoorlijk, zeker als je je realiseert dat het een eerste anti-Zwarte Piet-actie was in Breda, op touw gezet door een gloednieuwe actiegroep.
Een tweetal mensen vanuit de organisatie namen de megafoon ter hand vanaf ene heerlijk klein, laag popdium, en voerden ons aan in het ‘chanten’, het ritmisch roepen van leuzen. ‘Zwarte Piet Kan Niet!’ ‘Zwarte Piet Mag Niet’, ‘Breda Kan Het’, ‘Breda Schaam Je!’ ‘Burgemeester Schaam Je’, ‘No More BlackFace’, ‘Grijze Piet Kan Niet’ – Breda is kennelijk zo’n stad waar een Grijze Piet als alternatief is geopperd – en zo gingen we maar door. De twee mensen maakten tussendoor een enkele opmerking – bijvoorbeeld over de reden waarom grijze Piet dus echt niet kan – en deden de huishoudelijke mededelingen die bij een actie hoorden. Maar toespraken waren er verder niet, en dat beviel mij in ieder geval uitstekend. Zo blijven we tenminste niet steken in de rol van voornamelijk toehoorder. Het chanten werd trouwens ritmisch ondersteund door enkele trommelaars van Rhythm Of Resistance. Aanzienlijk sfeerverhogend!
Intussen waren aan de andere kant van het plein voorstanders van de racistische karikatuurfiguur opgedoken, een groepje van tien tot vijftien mensen. Daaronder e ook daadwerkelijk een als Zwarte Piet uitgedoste figuur. Het groepje riep af en toe wat en keek erg lelijk. Ook langs de weg en een ene zijstraat kwamen een paar keer enkele agressievelingen langs om ons de schoonheid van hun opgestoken middelvinger te laten zien. Soortgelijke dingen gebeurden ook wel van langsrijdende auto’s.
Politieagenten gingen veelal op de racistische treiteraars af, en dichtbij kwamen ze niet. Prettig, dat laatste, maar zeer ongemakkelijk dat ook wij dus niet konden demonstreren zonder politiebescherming. Maar hadden we zonder aanmelding onze actie gedaan, dan had het rechtse tuig ons wel degelijk aangevallen, als de politie ons al niet te voren het actievoeren onmogelijk zou hebben gemaakt. De keus om dit type actie wel in overleg met het gezag te doen, vind ik heel verdedigbaar. Tegelijk denk ik dat het nodig is om onze eigen kracht zodanig op te bouwen dat we dit soort keurigheid steeds makkelijker kunnen vermijden. Aantallen helpen dan, maar onderlinge discussie over hoe we als beweging onze autonomie jegens de staat vergroten, doen er ook toe. Ik vond het wel goed om te voelen dat actievoerders, nadrukkelijk ook organisatoren, er met een zekere assertiviteit in stonden. Als racisten iets dichterbij kwamen, keerde een organisator de megafoon hun kant op. Dingen als ‘Weg Met Racisten!’, ‘Racisten Schaam Je!’ klonken dan uit vele kelen.
Volgens de aankondiging zouden we de actie twee uur lang volhouden. Daar zag ik wel een beetje tegenop. Gelukkig had de organisatie kennelijk al bedacht dat dit voor dit type actie wat aan de lange kant was,, en dat vond ik wijsheid. Zo bleef de actie tot het einde toe levendig en scherp, en zakte de boel niet in. Om kwart over drie, na pakweg een dik uur opgewekt en strijdlustig leuzen roepen, was de actie voorbij. In Breda althans, voor dat moment…
THE WITCH HUNT OF PRESIDENT MACRON AND HIS TEAM ON THE FRENCH MUSLIM COMMUNITY
Letter to the Editor
Dear Editor,
This is the limit!Since the bizarre beheading of the French middle schoolteacher Samuel Patyby an 18 years old Chechen muslim, Abdoullakh Abouyedovich Anzorov [whowas killed by the police], because of showing his students the Charlie Hebdo 2012 Muhammad cartoons, followed by the stabbing of three Church visitors in aChurch in Nice by a 21 Tunesian suspect, two very tragic events, all Hell broke out in France.Because the [re]actions of the French government were a de facto declaration of war to muslims, not only in France, but also international.Immediately after the news broke out about the beheading of the school teacher, the French government got bananas.The first bizarre action was the showing of the offending Charlie Hebdo Muhammad cartoons, hanging from French government buildings, violating article 1 of the French Constitution, stating equality and respect for everyone regardless descent, race or religion, as respect for all religions.Although the showing of the cartoons pretended to be in the name of”freedom ofopinion”, the French government knew full well, that many muslims, asIslamic countries, would consider it as a declaration of war.Again, a for muslims holy symbol as the Prophet Muhammed was shownon a disrespectful way, this time by a ”neutral” government.To add insult to injury, president Macron stated, that ”France will not giveup cartoons” in a homage to the beheaded school teacher.Do then the muslims in France not belong to France?No wonder some islamic countries started a boycott against French products.The third action of the French government was the more discriminatory:Minister of Internal Affairs Damartin announced the prohibition of a numberof islamic organisations, being ”enemies of the Republic”, withoutany given proof or connection with any terrorist attack, thus alienating the majority of peaceful muslims in France.An example of Damartin’s witch hunt is the CCIF, a collective that fights Islamophobia in France.The intention is also the deportation of illegal refugees, who received thelabel ”muslimextremists” without any proof of involvement with any terroristattack.In my view as the view of International Law, this is a ”collective punishment” This is no State policy anymore, but a ruthless witch hunt, which has nothing to do with democracy, but with a police State.Especially in those times, dangerous for France, the French government should connect, not polarize.
Astrid EssedAmsterdamThe Netherlands
Reacties uitgeschakeld voor The witch hunt of president Macron and his team on the French muslim community
Waarschijnlijk hebben jullie destijds meegekregen, dat een Nigeriaanse vrouw ”Happy” genaamd, begin augustus door medebewoners werd overgoten met kokend water. [1]Inmiddels dreigt zij te worden uitgezet, terwijl in Nigeria homosexualiteit strafbaar is. [2]Dat hoeft niet automatisch te gelden voor lesbisch zijn, maar in Nigeria is ook lesbisch zijn strafbaar [3], wat Happy in zware problemen kan brengen.Toch dreigt Staatssecretaris Broekers-Knol deze vrouw uit te zetten naar Nigeria en lijkt doof te zijn voor argumentatie te harer gunste, zoals uit een Brandbriefaan de Tweede Kamer van Stichting LGBT Asylum Support blijkt. [4]Zie ook rapport Stichting LGBT Asylum Support [5] Dit is ernstig, in strijd met het Vluchtelingenverdrag [6], maar vooral met de menselijkheid.Vandaar dit bericht op mijn websiteAls iemand voor deze vrouw, of in het algemeen, iets wil doen voor derechten van homosexuele/lesbische asielzoekers, die dreigen te worden teruggestuurd naar een land, waar ze niet veilig zijn, dan graag.Zie trouwens ook onder noot 7 een aantal landen waar lesbisch zijn strafbaar is gesteld [Niet alle landen, diehomosexualiteit strafbaar stellen, stellen namelijk lesbisch zijn strafbaar] Onder het bericht, het notenapparaat ZIE OOK https://www.astridessed.nl/overgenomen-van-winq-nl-queer-life-style-magazineinformatie-dd-25-februari-2020-landen-waarin-homosexualiteit-strafbaar-is/
Stichting LGBT Asylum Support heeft een brandbrief opgesteld voor de staatssecretaris en de Tweede Kamer waarin verzocht wordt de beschikking over de mogelijke uitzetting in te trekken. “De risico’s die de staatssecretaris neemt zijn absoluut onaanvaardbaar”, legt voorzitter Sandro Kortekaas uit. “Homoseksualiteit is bij wet verboden in Nigeria en LHBTI worden vaak slachtoffer van gruwelijk geweld. Het nieuws over de homofobe actie waarvan Happy slachtoffer werd is viraal gegaan. Ze heeft in de media verteld dat ze aangevallen is door landgenoten omdat ze lesbisch is. Door haar vriendin en diens 18 maanden oude zoontje te beschermen, kreeg Happy het kokend hete water over zich heen. De Nigeriaanse Ambassade heeft ons meerdere keren gebeld om informatie te vragen over Happy, waaraan we natuurlijk niet meegewerkt hebben. Denkt de staatssecretaris werkelijk dat ze onopgemerkt en veilig kan terugkeren naar Nigeria? Dat is ongekend!”
In de brandbrief wordt ook de onrechtmatige besluitvorming door de IND aangehaald. In meerdere opzichten is de werkinstructie 2019-17 onjuist toegepast, schrijft de stichting. De IND mag termen als “bewustwordingsproces” en “zelfacceptatie” niet meer gebruiken. In verkapte vorm is dat in het besluit om Happy’s asielaanvraag af te wijzen toch gedaan, volgens LGBT Asylum Support: “Het proces van de ontdekking van de gerichtheid en de wijze waarop de vreemdeling heeft verklaard daarmee te zijn omgegaan”. Met “het proces van de ontdekking” en “de wijze waarop” wordt feitelijk hetzelfde gevraagd als “bewustwordingsproces” en “zelfacceptatie”. Daarover heeft toenmalig staatssecretaris Mark Harbers in december 2018 aan de Tweede Kamer uitgelegd dat de IND asielzoekers niet meer zal vragen om hun bewustwordingsproces te schetsen of om aannemelijk te maken dat er sprake is van zelfacceptatie. Hiermee is deze wijze van toetsen overduidelijk onrechtmatig.
In het overgrote deel van de asielprocedures op basis van seksuele geaardheid, zou toch nog indirect gevraagd worden naar het zogenoemde bewustwordingsproces en de zelfacceptatie. Daarom verzoekt LGBT Asylum Support de staatssecretaris in de brandbrief om extern onderzoek te laten verrichten naar alle afwijzingen van asielaanvragen door de IND van LHBTI-asielzoekers sinds de invoering van de nieuwe werkinstructie in 2018.
[1] ”Een Nigeriaanse asielzoekster die onlangs in asielzoekerscentrum Gilze het doelwit was van een aanval door landgenoten, is voor haar veiligheid overgeplaatst naar een ander azc. Een woordvoerder van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) zegt dat de vrouw met haar 18 maanden oude kind is opgenomen in het azc in Grave.
De aanval vond begin deze week plaats, toen de Nigeriaanse vrouw haar vriendin, eveneens uit Nigeria en bewoonster van een azc in Friesland, op bezoek had. Er ontstond ruzie met een Nigeriaans stel dat de twee uitschold voor “stomme lesbiennes”. De leiding werd erbij geroepen, maar die kon niet voorkomen dat de bezoekende vrouw werd overgoten met kokend water door de vrouw van het (hetero-)stel.
Enkele landen waar lesbisch zijn strafbaar is Zambia – Zuid-Sumatria – Verenigde Arabische Emiraten – Tobago – Tunesië – Tanzania – Togo – Trinidad – Salomoneilanden – Somalië – Sri Lanka – Soedan – Syrië – Saoedi Arabië – Senegal – Saint Vincent – Saint Lucia – Oeganda – Oman – Qatar – Nigeria – Marokko – Mauritanië – Malediven – Maleisië – Malawi – Libië – Liberia – Jemen – Jamaica – Irak – Iran – Indonesië – Atjeh – Guinea – Gambia – Ethiopië – Eritrea – Dominica – Comoren – Kameroen – Burundi – Botwana – Bhutan – Barbados – Barbuda – Algerije. HOLEBI INFOSTEEDS MEER LANDEN MAKEN NU OOK LESBISCH ZIJN STRAFBAAR http://www.holebi.info/phpnews/kortnews.php?action=fullnews&id=15117
[4]
”Stichting LGBT Asylum Support heeft een brandbrief opgesteld voor de staatssecretaris en de Tweede Kamer waarin verzocht wordt de beschikking over de mogelijke uitzetting in te trekken. “De risico’s die de staatssecretaris neemt zijn absoluut onaanvaardbaar”, legt voorzitter Sandro Kortekaas uit. “Homoseksualiteit is bij wet verboden in Nigeria en LHBTI worden vaak slachtoffer van gruwelijk geweld. Het nieuws over de homofobe actie waarvan Happy slachtoffer werd is viraal gegaan. Ze heeft in de media verteld dat ze aangevallen is door landgenoten omdat ze lesbisch is. Door haar vriendin en diens 18 maanden oude zoontje te beschermen, kreeg Happy het kokend hete water over zich heen. De Nigeriaanse Ambassade heeft ons meerdere keren gebeld om informatie te vragen over Happy, waaraan we natuurlijk niet meegewerkt hebben. Denkt de staatssecretaris werkelijk dat ze onopgemerkt en veilig kan terugkeren naar Nigeria? Dat is ongekend!” OUT TVMET KOKEND WATER OVERGOTEN LESBISCHE VLUCHTELING MOGELIJK UITGEZET NAAR NIGERIA
Article 33. – Prohibition of expulsion or return (“refoulement”)
1. No Contracting State shall expel or return (“refouler”) a refugee in any manner whatsoever to the frontiers of territories where his life or freedom would be threatened on account of his race, religion, nationality, membership of a particular social group or political opinion.
”Enkele landen waar lesbisch zijn strafbaar isZambia – Zuid-Sumatria – Verenigde Arabische Emiraten – Tobago – Tunesië – Tanzania – Togo – Trinidad – Salomoneilanden – Somalië – Sri Lanka – Soedan – Syrië – Saoedi Arabië – Senegal – Saint Vincent – Saint Lucia – Oeganda – Oman – Qatar – Nigeria – Marokko – Mauritanië – Malediven – Maleisië – Malawi – Libië – Liberia – Jemen – Jamaica – Irak – Iran – Indonesië – Atjeh – Guinea – Gambia – Ethiopië – Eritrea – Dominica – Comoren – Kameroen – Burundi – Botwana – Bhutan – Barbados – Barbuda – Algerije.”HOLEBI INFOSTEEDS MEER LANDEN MAKEN NU OOK LESBISCH ZIJN STRAFBAAR http://www.holebi.info/phpnews/kortnews.php?action=fullnews&id=15117
Uit een nieuw rapport door het Human Dignity Trust, gepubliceerd naar aanleiding van de Internationale Dag tegen Holebi- en Transfobie op 17 mei, blijkt dat steeds meer homofobe landen nu ook lesbisch zijn strafbaar maken. Want je zal het nauwelijks geloven, maar in veel landen waar homoseksualiteit al jaren strafbaar is, was eerder lesbisch zijn niet strafbaar. Maar ondertussen is in 1 op 4 landen lesbisch zijn ook illegaal. Het is trouwens voor het eerst, dat er een rapport uitkomt met een diepgaande analyse van de manier waarop wetten tegen homoseksualiteit, in het bijzonder van invloed zijn op lesbiennes en biseksuele vrouwen. Eerder lag de focus steeds enkel op homo’s en biseksuele mannen.
Verontrustend is het feit dat in de afgelopen 15 jaar steeds meer landen, waar eerder homoseksualiteit al strafbaar was, maar lesbisch zijn niet, nu hun wetten hebben aangepast, waardoor ook lesbisch zijn strafbaar is. Dit heeft vanzelfsprekend een zeer nefaste impact op de vele lesbiennes in deze landen. Zo blijkt onder andere uit het rapport dat lesbische vrouwen steeds vaker het slachtoffer worden van zogenaamde correctieve verkrachtingen. Daarbij worden ze verkracht vanuit de veronderstelling dat ze nadien wel hetero zullen worden. Eerder bleek trouwens al dat de zogenaamde correctieve verkrachtingen ook erg vaak komen in Zuid-Afrika, waar homoseksualiteit niet strafbaar is, en waar homo’s en lesbiennes zelfs kunnen trouwen en kinderen adopteren. Verder blijkt ook dat lesbiennes dubbel te maken krijgen met discriminatie en geweld, omwille van het feit dat ze als vrouw extra onder druk worden gezet vanuit de culturele tradities, waarbij ze worden geacht te trouwen, kinderen te krijgen en te zorgen voor hun (een) man. Een vrouw die leeft zonder man wordt in veel landen niet aanvaard.
Enkele landen waar lesbisch zijn strafbaar is Zambia – Zuid-Sumatria – Verenigde Arabische Emiraten – Tobago – Tunesië – Tanzania – Togo – Trinidad – Salomoneilanden – Somalië – Sri Lanka – Soedan – Syrië – Saoedi Arabië – Senegal – Saint Vincent – Saint Lucia – Oeganda – Oman – Qatar – Nigeria – Marokko – Mauritanië – Malediven – Maleisië – Malawi – Libië – Liberia – Jemen – Jamaica – Irak – Iran – Indonesië – Atjeh – Guinea – Gambia – Ethiopië – Eritrea – Dominica – Comoren – Kameroen – Burundi – Botwana – Bhutan – Barbados – Barbuda – Algerije. LEES OOK STOP MET SEKSUELE GEAARDHEID & GENDER IDENTITEIT TE BESCHOUWEN ALS EEN ZIEKTE
holebi info – eigen berichtgeving – copyright @ holebi.info
Reacties uitgeschakeld voor Mogelijke uitzetting met kokend water overgoten lesbische Nigeriaanse asielzoekster naar onveilig Nigeria
In 70 door Nederland erkende landen is het strafbaar om als man seks te hebben met andere mannen. In bijna tien landen staat zelfs de doodstraf op homoseksualiteit. Een overzicht met actuele feiten.
1. afghanistan (doodstraf)
In Afghanistan staat de doodstraf op homoseksuele handelingen. Homoseksualiteit en het kleden als de andere sekse zijn daar een groot taboe. Op eerwraak staat zelfs een minder hoge straf als het slachtoffer een homoseksueel familielid betreft. Volgens artikel 427 in het Wetboek van Strafrecht staat op homoseksualiteit een levenslange gevangenisstraf. De Taliban past daarbij doodstraffen toe op veroordeelde homomannen.
2. algerije (2 jaar gevangenisstraf)
Homoseksualiteit is illegaal in het Noord-Afrikaanse Algerije. Mannen die seks hebben met mannen worden volgens artikel 338 in de Algerijnse grondwet bestraft met maximaal twee jaar in de gevangenis. Er staat ook een geldboete tot 2000 Algerijnse dinar op mannen die seks hebben met mannen. Als een oudere man seks heeft met een jongen van onder de achttien, krijgt hij al snel een celstraf van 3 jaar en een boete van 10.000 Algerijnse dinar.
3. antigua en barbuda (15 jaar gevangenisstraf)
Op de Caribische eilanden Antigua en Barbuda staat een gevangenisstraf van maar liefst 15 jaar. Jongeren riskeren 5 jaar in de gevangenis. In 2016 heeft de regering nog laten weten de wet niet aan te passen.
4. bangladesh (levenslang)
Homoseksualiteit is illegaal in Bangladesh. In dat Aziatische land kun je levenslang in de gevangenis belanden. In artikel 337 van het strafboek staat dat iemand ‘die vrijwillig geslachtsgemeenschap heeft tegen de orde van de natuur met een man, vrouw of dier’ een levenslange celstraf staat te wachten. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken wordt homoseksualiteit niet algemeen geaccepteerd in Bangladesh.Pride in Dhaka, 2015
5. barbados (levenslange gevangenisstraf)
Homoseksualiteit is strafbaar op Barbados. Op het eiland kun je veroordeeld worden tot een levenslange gevangenisstraf. Er is echter al lange tijd niemand voor bestraft. Er zijn politici die vinden dat de wet anders moet. Zo zei generaal Adriel Brathwaite in 2016 dat homo’s met rust gelaten moeten worden.
6. bhutan (1 jaar gevangenisstraf)
Homoseksuele handelingen zijn strafbaar in het Aziatische Bhutan. Door artikel 213 en 214 kunnen mannen die veroordeeld worden voor homoseksualiteit rekenen op een gevangenisstraf van maximaal 1 jaar. In juni 2019 is besloten de wet in Bhutan aan te passen, wanneer dat gebeurt is nog onduidelijk.
7. brunei (10 jaar gevangenisstraf/doodstraf)
Homoseksualiteit is levensgevaarlijk in Brunei. In april 2014 werd er een genadeloze antihomowet ingevoerd. In het oliestaatje wordt homoseksualiteit namelijk bestraft met tien jaar gevangenisstraf. Vanaf 3 april 2019 hangt mannen die seks hebben met mannen zelfs de doodstraf boven het hoofd. In 2015 werd een ambtenaar veroordeeld tot een gevangenisstraf van 60 dagen en een geldboete van 1000 Brunei Dollars omdat hij zich kleedde als vrouw.
8. burundi (2 jaar gevangenisstraf)
In Burundi hangt mannen die seks hebben met mannen en vrouwen die seks hebben met vrouwen een gevangenisstraf van maximaal twee jaar boven het hoofd. Daar komen ook nog eens flinke geldboetes bij kijken.
9. comoren (5 jaar gevangenisstraf)
Deze staat ziet homoseksualiteit als onnatuurlijk. Celstraffen lopen op tot 5 jaar.
10. cookeilanden (14 jaar gevangenisstraf)
Op de vijftien Cookeilanden is homoseksualiteit strafbaar. Mannen die seks hebben met mannen riskeren een gevangenisstraf van 14 jaar, vrouwen die seks hebben met vrouwen overtreden de wet echter niet.
11. dominica (10 jaar gevangenisstraf)
Op dit Caribische eiland kunnen mannen die seks hebben met mannen rekenen op maximaal 10 jaar cel. Mannen die worden veroordeeld, lopen ook het risico te worden opgenomen in een psychische kliniek. Van 1995 tot 2000 werden 35 mannen veroordeeld. Tevens is bekend dat in 2001 zeker 15 vrouwen zijn veroordeeld met gevangenisstraffen oplopend tot 5 jaar. In 2009 nam een geestelijke leider het initiatief homoseksuele toeristen te weren op het eiland. Een officieel verbod kwam er echter nooit.
12. eritrea (7 jaar gevangenisstraf)
Homoseksuele handelingen zijn strafbaar in Eritrea. In het Oost-Afrikaanse land kun je daarvoor tot zeven jaar in de gevangenis belanden. In 2015 werd een wet daarvoor aangepast.
13. ethiopië (5 jaar gevangenisstraf)
In Ethiopië lopen mannen die seks hebben met mannen en vrouwen die seks hebben met vrouwen risico op een gevangenisstraf van maximaal 5 jaar. Tien jaar geleden vond 97% van de bevolking dat men homo’s niet hoefde te accepteren.
14. gambia (14 jaar gevangenisstraf)
In Gambia riskeer je als als homo enorm lange celstraffen. Een wet daarvoor werd in 2014 ondertekend. Ook voor vrouwen zijn homoseksuele handelingen strafbaar. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken loop je in Gambia zelfs al risico wanneer je een poging doet tot het aangaan van homoseksuele contacten, ook als toerist.Oud-president van Amerika Barack Obama met oud-president van Gambia Yahya Jammeh
15. grenada (10 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen begaan een strafbare daad op het Caribische eiland Grenada. Volgens het strafboek riskeren ze 10 jaar celstraf. Als vrouw seks hebben met vrouwen is niet strafbaar.
16. guinee (3 jaar gevangenisstraf)
Homoseksualiteit is strafbaar in Guinee. Volgens artikel 325 riskeren mannen die seks hebben met mannen 3 tot 6 jaar celstraf. Bovendien moeten ze een boete van 100.000 tot 1 miljoen Guineese frank betalen. Volgens het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken is homoseksualiteit ook voor buitenlanders strafbaar in Guinee.
17. guyana (levenslang)
Op homoseksualiteit staan grote straffen in Guyana. Homoseksualiteit wordt bestraft met een gevangenisstraf van 2 jaar. Mannen die seks ‘proberen’ te hebben met andere mannen staat een gevangenisstraf van 10 jaar te wachten en wie betrapt wordt op het hebben van seks riskeert levenslang. Vrouwen die zich ‘onfatsoenlijk’ gedragen zijn ook strafbaar.
18. iran (doodstraf)
Sinds 1930 staat in Iran de doodstraf op homoseksuele handelingen. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken geldt deze wet ook voor buitenlanders. Een bekend verhaal is dat van de tieners Mahmoud Asgari (16) en Ayaz Marhoni (18). Zij werden publiekelijk gedood vanwege hun geaardheid.
19. jamaica (10 jaar gevangenisstraf)
Het leven voor LHBT’s is vreselijk op Jamaica. Mannen en vrouwen die anale seks hebben lopen risico op een gevangenisstraf van tien jaar. In 2015 werd bekend dat veel homo’s in het riool leven om in leven te blijven. Veel jongeren belanden op straat omdat ze door hun familie worden verstoten. In 2014 kwam Human Rights Watch met een uitgebreid rapport, waarin ze spraken met 71 homo’s en lesbiennes die slachtoffer van geweld waren.
20. jemen (doodstraf)
Homoseksualiteit is levensgevaarlijk in Jemen. Door de shariawetgeving worden mannen die seks hebben met mannen veroordeeld tot 100 zweepslagen. Als iemand een tweede keer betrapt wordt, kan hij veroordeeld worden tot doodstraf door steniging. Dit geldt ook voor mannen die getrouwd zijn.
21. kameroen (5 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen lopen in Kameroen volgens artikel 347-1 van de strafwet risico op een gevangenisstraf van 6 maanden tot 5 jaar. Bovendien moeten ze 20.000 tot 200.000 frank betalen. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken moeten ook buitenlanders oppassen. In 2014 werd er een man beschuldigd van homoseksualiteit omdat hij Baileys dronk.
22. kenia (14 jaar gevangenisstraf)
Sinds 1897 is homoseksualiteit in Kenia strafbaar volgens artikel 162, 163 en 165 van de strafwet. Gevangenisstraffen lopen op van 5 tot 14 jaar. In mei 2017 werden er nog 17 Oegandese homovluchtelingen opgepakt in Kenia tijdens een demonstratie en in 2014 diende de regering anti-homowetgeving in. Het is zelfs zo erg dat in november 2017 bekend werd dat twee mannetjesleeuwen die ‘betrapt’ zijn tijdens het hebben van seks in therapie moeten.
23. kiribati (14 jaar gevangenisstraf)
Op de eilandengroep Kiribati in Oceanië wordt homoseksualiteit streng bestraft. Mannen die seks hebben met mannen lopen risico op 14 jaar gevangenis. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken is ook voor buitenlanders homoseksualiteit strafbaar op Kiribati.
24. koeweit (7 jaar gevangenisstraf)
Volgens artikel 193 in het Wetboek van Strafrecht staat er een maximale gevangenisstraf van 7 jaar op mannen die seks hebben met mannen . Sinds 2008 is het ook verboden om je te ‘kleden als het andere geslacht’. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken is homoseksualiteit ook voor buitenlanders strafbaar. In Koeweit worden regelmatig mannen opgepakt voor het hebben van seks met andere mannen. In 2013 ontwikkelde het land een ‘gaytest‘. Met die test wilden ze homomannen uit het land weren. In 2017 werden er nog 76 mannen gedeporteerd omdat ze homo zouden zijn. Bovendien werden er toen 22 massagesalons gesloten omdat die zich ‘inlieten met homoseksuele activiteiten’.
25. libanon (1 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen lopen risico op een gevangenisstraf van 1 jaar in Libanon.
26. liberia (1 jaar gevangenisstraf)
In Liberia worden mannen die seks hebben met mannen bestraft met een gevangenisstraf van 1 jaar en een geldboete van duizend Liberiaanse dollars. Dit geldt zowel voor vrouwen als voor mannen.
27. libië (5 jaar gevangenisstraf)
In Libië zijn zowel homoseksuele mannen als vrouwen strafbaar. Gevangenisstraffen lopen volgens de wet op tot 5 jaar. Bekend is dat in Libië homoseksuele familieleden worden vermoord uit eerwraak. Volgens het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken is homoseksualiteit ook voor buitenlanders strafbaar in Libië.
28. malawi (14 jaar gevangenisstraf)
In dit Oost-Afrikaanse land lopen homo’s kans op een gevangenisstraf van 14 jaar. Volgens artikel 137A lopen lesbiennes risico op een gevangenisstraf van 5 jaar. In 2012 was er sprake dat deze antihomowet zou veranderen, maar wegens te weinig publieke steun kon oud-president Joyce Banda dat toen niet doorzetten. Een jaar eerder maakte een Duitse politicus bekend dat Duitsland de hulp aan Malawi halveert vanwege de homovijandigheid van dat land.
29. maldiven (8 jaar gevangenisstraf)
Op de prachtige eilandengroep Maldiven is homoseksualiteit levensgevaarlijk. Op de eilanden is de shariawetgeving van toepassing. Homo’s die betrapt worden lopen risico op huisarrest, jarenlange gevangenisstraf en sommige bronnen beweren zelfs de doodstraf. Volgens het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse zaken geldt dit ook voor buitenlanders.
30. maleisië (20 jaar gevangenisstraf)
Homoseksualiteit is streng verboden in Maleisië. Gevangenisstraffen lopen op tot 20 jaar en dat geldt ook voor buitenlanders volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken.
31. marokko (3 jaar gevangenisstraf)
Homoseksualiteit is volgens artikel 489 strafbaar in Marokko. Mannen die seks hebben met mannen lopen risico op 3 jaar cel en een geldboete van maximaal 1200 dirham (ongeveer 120 euro). Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken moeten ook buitenlanders oppassen. In februari werden twee mannen veroordeeld tot een gevangenisstraf van zes maanden. Volgens lokale media hadden ze seksueel getinte beelden gedeeld via internet. Eind 2017 vergeleek de Marokkaanse minister voor Mensenrechten – dit lees je goed – homo’s met afval. MDe Marokkaanse minister voor Mensenrechten
32. mauritanië (doodstraf)
In dit streng islamitische Afrikaanse land staat de doodstraf op homoseksuele handelingen. Dat gebeurt in dat land door steniging. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken is dit ook het geval voor buitenlanders.
33. mauritius (5 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen kunnen in Mauritius worden veroordeeld tot 5 jaar cel. Dit geldt volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken ook voor buitenlanders.
34. myanmar (10 jaar gevangenisstraf)
Homoseksualiteit is verboden in Myanmar. Het wordt gezien als een westerse uitvinding en een teken van de verloedering van het Westen. In 2015 kondigde de regering aan hard op te treden tegen homo’s. Mannen die seks hebben met mannen kunnen tot 10 jaar in de cel belanden. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken wordt homoseksualiteit slecht geaccepteerd in Myanmar.
35. namibië (illegaal)
Voor mannen is homoseksualiteit sinds 1920 strafbaar in Namibië. Discriminatie tegen homo’s is niet verboden, straffen worden er tegenwoordig echter niet meer uitgevoerd.
36. nigeria (14 jaar gevangenisstraf – doodstraf)
Gevangenisstraffen voor homoseksualiteit lopen in Nigeria op tot 14 jaar. In gebieden waar de shariawetgeving van toepassing is, staat de doodstraf op homoseksualiteit. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken geldt dit ook voor buitenlandse homo’s. In de zomer van 2017 werden nog tientallen mannen opgepakt vanwege hun geaardheid. Mannen werden gearresteerd in Nigeria
37. oeganda (levenslang)
Homoseksualiteit is erg gevaarlijk in Oeganda. Gevangenisstraffen lopen voor zowel mannen als voor vrouwen op tot levenslang. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken kampen Oegandese LHBT’s met veel beledigingen, bedreigingen en geweld. In 2016 werd geprobeerd een Gay Pride te organiseren in Oeganda, maar die werd hardhandig een halt toegeroepen door de politie.
38. oezbekistan (3 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen lopen in Oezbekistan volgens artikel 120 risico op een gevangenisstraf van 3 jaar. Voor vrouwen is homoseksualiteit niet strafbaar.
39. oman (3 jaar gevangenisstraf)
In Oman worden mannen die seks hebben met mannen bestraft met 3 maanden tot 3 jaar gevangenis. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken is homoseksualiteit ook voor buitenlanders strafbaar.
40. pakistan (levenslang)
Homoseksualiteit is een groot taboe in Pakistan. Straffen lopen op tot levenslang. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken wordt homoseksualiteit niet algemeen geaccepteerd in Pakistan. ‘Ook als het onschuldig lijkt, wordt er in Pakistan anders gekeken naar seksualiteit en intimiteit. Dit kan tot heftige reacties leiden’. In 2014 werd een man door drie mannen vermoord vanwege zijn geaardheid.
41. papoea-nieuw-guinea (14 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen lopen risico op een gevangenisstraf tot 14 jaar. Dat geldt volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken ook voor buitenlanders.
42. qatar (levenslange gevangenisstraf)
Sinds 2004 worden mannen die seks hebben met mannen volgens artikel 294 bestraft met 1 tot 3 jaar gevangenis, volgens ILGA World lopen mannen echter risico levenslang opgesloten te worden. In 2022 vindt het WK Voetbal plaats in Qatar, veel mensen maken zich grote zorgen over homoseksuele fans.
43. saint kitts en nevis (10 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen zijn bij wet verboden op de eilanden Saint Kitts en Nevis. Op de eilanden, die grenzen aan de territoriale wateren van het Koninkrijk der Nederlanden, lopen homoseksuele mannen risico op een gevangenisstraf van 10 jaar.
44. saint lucia (10 jaar gevangenisstraf)
Ook op het Caribische eiland Saint Lucia lopen homoseksuele mannen gevaar. Mannen die seks hebben met mannen kunnen een gevangenisstraf van 10 jaar opgelegd krijgen. Sinds 2006 is er wel een wet die stelt dat een werkgever je niet mag weigeren als je homo bent.
45. saint vincent en de grenadines (10 jaar gevangenisstraf)
Op de eilandengroep Saint Vincent en de Grenadines is homoseksualiteit strafbaar volgens artikel 148 in het Wetboek van Strafrecht. Mannen die seks hebben met mannen lopen risico op ten maximaal 10 jaar celstraf. Op homoseksualiteit staan straffen tot vijf jaar.
46. salomonseilanden (14 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen worden op de Salomonseilanden bestraft met een gevangenisstraf van 14 jaar. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken geldt dat ook voor buitenlanders.
47. samoa (5 jaar gevangenisstraf)
Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken komen travestie en vrouwelijk gedrag door mannen volgens de traditionele lokale cultuur op Samoa veel voor. Homoseksualiteit is echter wel strafbaar. Ook voor buitenlanders. Straffen lopen op tot vijf jaar.
48. saoedi-arabië (doodstraf)
In Saoedi-Arabië staan grote straffen op homoseksualiteit. De doodstraf wordt in dat land zelfs uitgevoerd op mannen die seks hebben met mannen. In 2014 werd een 24-jarige jongen veroordeeld tot 450 zweepslagen. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken geldt de doodstraf ook voor buitenlandse homo’s die de wet overtreden.
49. senegal (5 jaar gevangenisstraf)
Homoseksualiteit is strafbaar in Senegal. Wanneer iemand seks heeft met een 21-minner van hetzelfde geslacht, riskeert hij 5 jaar cel. Uit een peiling blijkt dat 97% van de inwoners uit Senegal homoseksualiteit niet accepteerde in 2013. De wet geldt volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken ook voor buitenlandse homo’s.
50. sierra leone (levenslang)
In het arme, Afrikaanse Sierra Leone is homoseksualiteit strafbaar. Mannen die seks hebben met mannen lopen risico op een levenslange gevangenisstraf.
51. singapore (2 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen lopen risico op een gevangenisstraf van 2 jaar. Er vindt wel jaarlijks een Pride-event plaats. Toeristen zijn daar echter niet welkom.Pride in Singapore
52. somalië (3 jaar gevangenisstraf)
Volgens artikel 409 is homoseksualiteit sinds 1973 strafbaar in Somalië. Mannen die seks hebben met mannen lopen risico op een gevangenisstraf tot 3 jaar. Executies van homo’s zijn echter niet strafbaar in Somalië.
53. sri lanka (10 jaar gevangenisstraf)
Op dit moment staat in Sri Lanka een celstraf van maximaal 10 jaar op mannen die seks hebben met mannen. Op homoseksualiteit staat een straf van maximaal twee jaar.. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken geldt deze wet ook voor buitenlanders. In november 2017 werd echter bekend dat de Sri Lankaanse overheid mensenrechtenexperts heeft verzekerd van plan te zijn om homoseksualiteit binnenkort te decriminaliseren. Er is dus hoop voor de toekomst.
54. sudan (doodstraf)
Homoseksualiteit is sinds 1899 strafbaar in Sudan. Als iemand voor de eerste of tweede keer voor homoseksualiteit wordt veroordeeld, loopt hij risico op een straf van 5 zweepslagen. Bij een derde veroordeling volgt een levenslange gevangenisstraf of de doodstraf.
55. swaziland (illegaal)
Mannen die seks hebben met mannen lopen in Swaziland risico op een gevangenisstraf. Het is echter niet bekend hoe lang die is.
56. syrië (3 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen kunnen in Syrië worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van maximaal drie jaar.
57. tanzania (levenslang)
Homoseksuele mannen kunnen in Tanzania levenslang in de gevangenis belanden en vrouwen voor 5 jaar. Ook in de staat Zanzibar is homoseksualiteit streng verboden. Deze wetten gelden ook voor buitenlanders. In juni 2017 dreigde de Tanzaniaanse regering nog alle LHBTI-activisten op te pakken. Een paar maanden later werden er 20 mannen opgepakt tijdens een cursus tegen hiv. Homoseksualiteit is een enorm taboe in Tanzania. LHBT’s zijn niet welkom in ziekenhuizen en de regering heeft hiv-voorlichting verboden.
In november 2018 kwam het nieuws naar buiten dat de gouverneur van Tanzania een speciaal team de opdracht heeft gegeven om homo’s op te sporen en op te pakken. De gouverneur deed bij de bekendmaking van het plan een oproep om namen van homo’s aan hem door te geven. Een Tanzaniaanse minister noemde in diezelfde week homoseksualiteit ‘onnatuurlijk’ en ‘goddeloos’.
58. togo (3 jaar gevangenisstraf)
In Togo lopen mannen die seks hebben met mannen risico op een gevangenisstraf tot 3 jaar. Ook staan er hoge geldboetes op homoseksualiteit.
59. tonga (10 jaar gevangenisstraf)
Volgens artikels 136 tot 142 lopen mannen die seks hebben met mannen in Tonga risico op een gevangenisstraf van maximaal 10 jaar. Veel LHBT’s emigreren daarom naar Australië of het naburige Nieuw-Zeeland.
60. tsjaad (2 jaar gevangenisstraf)
Sinds 2017 zijn mannen die seks hebben met mannen strafbaar in Tsjaad. Volgens artikel 354 uit het strafboek lopen zij kans op een gevangenisstraf van maximaal twee jaar.
61. tunesië (3 jaar gevangenisstraf)
Homoseksualiteit is sinds 1913 illegaal in Tunesië. Gevangenisstraffen kunnen volgens artikel 230 oplopen tot drie jaar en ook voor buitenlanders is homoseksualiteit volgens het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken strafbaar. In december 2016 werden er nog twee mannen opgepakt omdat ze seks hadden. Zij werden op 11 maart 2017 veroordeeld tot een gevangenisstraf van 8 maanden.
62. turkmenistan (2 jaar gevangenisstraf)
Op homoseksualiteit staat in Turkmenistan een celstraf van 2 jaar. Die straf geldt volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken ook voor buitenlanders.
63. tuvalu (14 jaar gevangenisstraf)
Op de eilandengroep Tuvalu in Oceanië is homoseksualiteit strafbaar. Straffen lopen op tot celstraffen van 14 jaar. Ook voor buitenlanders is homoseksualiteit strafbaar. Lesbische vrouwen zijn niet strafbaar.
64. verenigde arabische emiraten (doodstraf)
In de Verenigde Arabische Emiraten, waar ook Dubai en Abu Dhabi liggen, is homoseksualiteit strafbaar. Homo’s, ook de buitenlandse, riskeren jarenlange gevangenisstraffen of zweepslagen. Volgens ILGA World worden mannen die seks hebben met mannen zelfs tot de doodstraf veroordeeld.
65. zambia (levenslange gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen lopen in Zambia risico op een levenslange gevangenisstraf. Homoseksualiteit an sich is ook strafbaar: daarvoor kunnen zowel mannen als vrouwen een gevangenisstraf van 14 jaar voor krijgen. Dit geldt ook voor buitenlanders. Er is echter ook protest: in 2017 werd bekend dat een Zambiaanse voetbalbond de strijd met discriminatie tegen homo’s aanging.
66. zimbabwe (1 jaar gevangenisstraf)
Sinds 1995 voert de regering van Zimbabwe grote anti-homocampagnes tegen homo’s en lesbiennes. Op homoseksualiteit staat een gevangenisstraf van 1 jaar. Oud-president Mugabe zei in 2014 dat homo’s onthoofd moesten worden.
67. zuid-sudan (10 jaar gevangenisstraf)
Net zoals in Sudan, is ook in Zuid-Sudan homoseksualiteit strafbaar. Mannen die seks hebben met mannen lopen risico op een gevangenisstraf tot 10 jaar.
in de volgende landen zijn mannen die seks hebben met mannen gedeeltelijk strafbaar. of is homoseksualiteit niet bij wet illegaal, maar wel levensgevaarlijk.
68. egypte
Homoseksualiteit is niet bij wet illegaal in Egypte, maar LHBT’s lijken de laatste tijd wel te worden gestraft door middel van andere wetten. Straffen lopen op tot 17 jaar cel en in 2015 werd in een rechtszaak besloten dat LHBT-bezoekers uit het buitenland het land uitgezet mogen worden. Bovendien mag de Egyptische douane LHBT’s weigeren. In 2013 vond 95% van de Egyptenaren nog dat homoseksualiteit niet geaccepteerd moest worden. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken wordt homoseksualiteit niet geaccepteerd in Egypte.
69. indonesië
Homoseksualiteit is legaal in Indonesië, behalve in provincies waar de Shariawetgeving van toepassing is. In mei 2017 werd een homopaar nog veroordeeld tot 85 stokslagen en werden er 141 mannen opgepakt in een gaysauna. Het Europees Parlement nam een resolutie aan die de mensenrechtensituatie in Indonesië veroordeelde.
70. irak
In Irak is homoseksualiteit gedeeltelijk strafbaar. Sinds 2003 is het legaal in het land, maar in gebieden waar de Shariawetgeving van toepassing is, lopen homo’s risico op extreem zware straffen.
De volgende landen zijn niet erkend door Nederland, maar er geldt wel degelijk anti-homowetgeving.
71. palestijnse gebieden (10 jaar gevangenisstraf)
Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken is homoseksualteit strafbaar in Gaza. Straffen lopen op tot een gevangenisstraf van 10 jaar. In de Westelijke Jordaanover is homoseksualiteit niet strafbaar.
72. westelijke sahara (3 jaar gevangenisstraf)
Ook in de Westelijke Sahara is homoseksualiteit strafbaar. Mannen die seks hebben met mannen lopen daar riscio op een gevangenisstraf tot 3 jaar.
Laatste update: 19-12-2019
Reacties uitgeschakeld voor [Overgenomen van Winq.nl, Queer life style magazine,informatie dd 25 februari 2020]/Landen waarin homosexualiteit strafbaar is
Lezers! Recentelijk ben ik in geweer gekomen tegen de aanval van presidentMacron en zijn team op moslims en hun organisaties, naar aanleiding van de bizarre onthoofding van de Franse leraar Samuel Paty, door een 18 jarige [door de politie doodgeschoten] Tsjetsjeen.Aanleiding vormde de door de leraar in de klas getoonde afbeeldingen van de door Charlie Hebdo hergepubliceerde cartoons van de Profeet Mohammed.Zie onder noot 1 mijn artikel.Naast deze generaliserende aanval op organisaties, die part noch deel hadden aan deze aanslag, of aan de daaropvolgende, waarbij drie kerkgangers in Nice werden doodgestoken door een 21 jarige Tunesische verdachte [2], schond de Franse Overheid ook nog eens artikel 1 van de eigen Grondwet, waarin het gelijkheidsprincipe is vastgelegd en wordt gesteld, dat geen onderscheid gemaakt wordt tussen Franse inwoners vanwege afkomst of religie EN respect voor ALLE religies wordt uitgesproken. [3]Want wat deed die Franse O verheid?Op verschillende Overheidsgebouwen werden de gewraakte Mohammedcartoons opgehangen na de onthoofding van de leraar. [4]Als dat niet provocerend is!And to add insult to injury [5] deed president Macron de uitspraak, dat Frankrijk de cartoons nooit zou opgeven. [6]De daaropvolgende boycott van Franse producten door een aantal islamitischelanden verbaasde mij dan ook niet! [7] Over die heksenjacht van Macron cum suis [8] heb ik aan diverse Nederlandse en Belgische krantenredacties het onderstaande Ingezonden Stuk toegestuurd.Of ze het zullen durven publiceren, weet ik natuurlijk niet, daaromdeel ik het graag met u
Weet u trouwens, dat er twee gesluierde Islamitische vrouwen zijn neergestoken in Parijs door twee racistische en Islamofobe vrouwen,daags na de onthoofding van leraar Samuel Paty? [8]Daarover hoor je de media niet!
VEEL LEESPLEZIEREN WEG MET DE ISLAMOFOBIE!
Astrid Essed [Onder het Ingezonden Stuk het notenapparaat]
HEKSENJACHT PRESIDENT MACRON EN ZIJN TEAM OP MOSLIMS
Ingezonden Stuk
Geachte Redactie, Het is bij de Macronen af!Sinds de bizarre onthoofding van de Franse leraar Samuel Paty door een [door de politie doodgeschoten] 18 jarige Tsjetsjeen, vanwege hetin de les tonen van de opnieuw door Charlie Hebdo gepubliceerdeMohammed cartoons, gevolgd door het neersteken van drie kerkgangers in Nice door een 21 jarige Tunesische verdachte, brak de Hel in Frankrijk los.Want de [re]acties van de Franse Overheid waren in feite een oorlogsverklaring aan moslims,niet alleen in Frankrijk, maar ook internationaal.Direct na het bericht over de onthoofding van leraar Samuel Paty ging de Franse Overheid los:De eerste bizarre actie was het tonen van de gewraakte Charlie Hebdo Mohammed cartoons op een aantal Overheidsgebouwen.Dit in strijd met artikel 1 van de Franse Grondwet, waarin is vastgelegd het gelijkheidsbeginsel, respect voor iedereen, ongeacht afkomst of religie, alsook respect voor iedere religie.Hoewel het tonen van die cartoons werd verpakt als ”vrijheid van meningsuiting”wist de Franse Overheid dondersgoed, dat dit door moslims alsook een aantal islamitische landen zou worden opgevat als oorlogsverklaring.En terecht, want wederom werd een voor moslims zo heilig symbool als de Profeet Mohammed op onwaardige wijze vertoond, deze keer door een ”neutrale” Overheid.Verder gooide president Macron nog olie op het vuur door de uitspraak, dat Frankrijk de cartoons nooit zou opgeven.Zijn de in Frankrijk wonende moslims, voor wie ze aanstootgevend zijn, dan niet Frankrijk?Geen wonder, dat een aantal islamitische landen een boycot tegen Franse producten begon.Nog discriminerender was de derde politieke actie, waarbij de minister van Binnenlandse zaken Damartin aankondigde een aantal islamitische organisatieste willen verbieden, die ”vijanden van de Republiek” zouden zijn, zonder dat daarvan enig bewijs geleverd was en er geen connectie is tussen deze organisaties en genoemde aanslagplegers, waardoor het gevaar levensgroot is, dat de Franse Overheid de meerderheid van moslims van goede wille tegen zich in het harnas jaagt.Een voorbeeld van een van de doelwitten van Damartin is het onverdachte Frans-islamitische Collectief, dat strijdt tegen Islamofobie.Ook door Damartin tot ”moslimextremisten” benoemde mensen zonder papieren worden uitgezet, zonder enig bewijs van betrokkenheid bij welke aanslag ook.Dat noem ik en ook het Internationaal Recht een ”collectieve straf”Dit is geen Staatspolitiek meer, maar een nietsontziende heksenjacht, die niet past in een democratie, maar in een politiestaat.Juist in deze voor Frankrijk onrustige Tijden hoort de Overheid te verbinden, niet te polariseren Astrid EssedAmsterdam
”De aanslagpleger is een 21-jarige Tunesiër, Brahim A. Hij kwam op 20 september via Lampedusa Europa binnen, en wist op 9 oktober per boot de stad Bari op het Italiaanse vasteland te bereiken. De Franse justitie vermoedt dat hij slechts twee dagen in Frankrijk verbleef toen hij de aanslag in Nice pleegde.” DE MORGEN.BEFRANSE POLITIE PAKT NOG TWEE MANNENOP VOOR MOGELIJKE BETROKKENHEID BIJAANSLAG NICE
TEKST Tijdens een huiszoeking werden een 33-jarige en een 35-jarige man gearresteerd. Naast de dader, die nog altijd in kritieke toestand in het ziekenhuis ligt, zitten nu drie mensen vast in verband met mogelijke betrokkenheid bij de aanslag. De Franse politie heeft nog twee mannen opgepakt die mogelijk in contact zijn geweest met de aanslagpleger die donderdag drie mensen vermoordde in de Notre-Dame de l’Assomption in Nice. Het gaat om een 33-jarige en een 35-jarige man. Afgezien van de dader, die nog altijd in kritieke toestand in het ziekenhuis ligt, zitten nu drie mensen vast in verband met mogelijke betrokkenheid bij de aanslag.
Vrijdagavond deed de politie in Nice een huiszoeking bij een 33-jarige man die vermoedelijk de avond voor de aanslag met de dader in contact is geweest. In zijn woning werd ook een 35-jarige man aangetroffen, die eveneens is opgepakt. ‘We proberen opheldering te krijgen over zijn rol in het geheel’, zei een anonieme politiebron tegen persbureau AFP.
Donderdagavond arresteerde de politie al een 47-jarige man. Op beelden van een surveillancecamera zou te zien zijn dat hij de avond voor de terreuraanval met de dader heeft gesproken. Mogelijk heeft hij hem ook aan een telefoon geholpen.
Er is ook een verdachte opgepakt die een foto van één van de vermoorde slachtoffers, een vrouwelijke kerkganger wiens keel was doorgesneden, zou hebben verspreid op het internet. Voor zover bekend wordt hij niet verdacht van betrokkenheid bij de aanslag.De aanslagpleger is een 21-jarige Tunesiër, Brahim A. Hij kwam op 20 september via Lampedusa Europa binnen, en wist op 9 oktober per boot de stad Bari op het Italiaanse vasteland te bereiken. De Franse justitie vermoedt dat hij slechts twee dagen in Frankrijk verbleef toen hij de aanslag in Nice pleegde.
EINDE ARTIKEL DE MORGEN
[3] ARTIKEL 1, FRANSE GRONDWET: IN HET FRANS:
”
ARTICLE PREMIER.
La France est une République indivisible, laïque, démocratique et sociale. Elle assure l’égalité devant la loi de tous les citoyens sans distinction d’origine, de race ou de religion. Elle respecte toutes les croyances”
Texte intégral de la Constitution du 4 octobre 1958 en vigueur
Cartoons of the Prophet Mohammad were projected onto government buildings in France as part of a tribute to history teacher Samuel Paty, who was murdered by an Islamist terrorist last week.
The controversial depictions from the French satirical newspaperCharlie Hebdowere displayed onto town halls in Montpellier and Toulouse for several hours on Wednesday evening, following an official memorial attended by Paty’s family and President Emmanuel Macron in Paris.
Paty was beheaded while walking home on Friday evening, just days after he showed Charlie Hebdo’s caricatures of Mohammad to pupils in a class about freedom of expression.
In a tribute to the slain teacher, Macron described him as a “quiet hero” who “embodied” the values of the French Republic. The president posthumously awarded Paty the Légion d’Honneur, France’s highest civilian honour.
He was killed precisely because he incarnated the Republic. He was killed because the Islamists want our future,” Macron said.
“Samuel Paty on Friday became the face of the Republic, of our desire to break the will of the terrorists… and to live as a community of free citizens in our country.”
The attack on Paty is the second terror incident in the capital since a trial began last month against the alleged accomplices of the 2015 killings that took place at Charlie Hebdo’s Paris offices.
The trial sees 14 people accused of providing weapons and logistical support to the gunmen, who were killed by police after three days of attacks that left 17 people dead and dozens injured.
The perpetrator of last Friday’s attack was also shot dead by police, and more than a dozen individuals have since been arrested as part of the investigation.
The front page of latest issue of Charlie Hebdo did not feature an image of the Prophet Mohammad – as it did following the 2015 attack – instead displaying decapitated cartoons of various professions with the headline: “Who’s turn next?”
TEKST PARIJS – Frankrijk zal cartoons nooit opgeven. President Emmanuel Macron zei dat woensdag tijdens een hommage aan de vrijdag onthoofde leraar Samuel Paty (47). Die had in een les over vrijheid van meningsuiting spotprenten van de profeet Mohammed getoond en werd daar vrijdag voor vermoord in de Parijse voorstad Conflans-Sainte-Honorine. In de Sorbonne-universiteit in Parijs werd Paty postuum onderscheiden met de hoogste Franse civiele onderscheiding, de Légion d’Honneur. Er waren vierhonderd gasten, onder wie familie van de docent geschiedenis en aardrijkskunde. Zijn doodskist stond daar met Franse vlaggen terwijl leerlingen, een vriend en een collegaleraar hulde brachten aan Paty. Paty was volgens Macron het slachtoffer van „lafaarden”, terwijl hij de seculiere en democratische waarden van de Franse republiek vertegenwoordigde. „Hij werd gedood omdat islamisten onze toekomst willen”, aldus Macron, die verzekerde dat ze die nooit zullen krijgen.
Zondag kwamen duizenden mensen bijeen op het Parijse Place de République om Paty te herdenken. In andere Franse steden werd de leraar ook herdacht.
De 18-jarige Tsjetsjeense moslimextremist Abdoellakh Anzorov werd door de politie doodgeschoten na de moord. De Franse justitie vervolgt zeven verdachten, onder wie twee scholieren van 14 en 15 jaar, voor een „samenzwering om een terroristische moord te plegen.” EINDE ARTIKEL
In verschillende islamitische landen loopt de woede tegen Frankrijk en de Franse president Macron hoog op. Sinds afgelopen weekend wordt er opgeroepen tot een boycot van Franse producten. Ook gaan mensen verontwaardigd de straat op met cartoons van de Franse president.
De directe aanleiding voor de ophef is de reactie van Macron op de moord van geschiedenisleraar Samuel Paty eerder deze maand. Paty werd onthoofd door een geradicaliseerde moslim, nadat de leraar cartoons van profeet Mohammed als lesmateriaal had gebruikt. Macron zei dat Frankrijk spotprenten nooit zal opgeven en kondigde maatregelen aan om moslimextremisme harder aan te pakken.
“Het afbeelden van spotprenten van profeet Mohammed is voor veel mensen in de regio een rode lijn”, zegt Midden-Oosten-correspondent Daisy Mohr. “Die woede werd verder aangewakkerd doordat er op verschillende gebouwen in Frankrijk spotprenten van de profeet werden geprojecteerd.” Dat gebeurde onder meer in Montpellier en Toulouse. De lokale autoriteiten wilden op deze manier hun solidariteit tonen.
Lege schappen
Met Arabische en Engelstalige hashtags wordt op Twitter opgeroepen geen Franse producten meer te kopen. Het gaat daarbij vooral om levensmiddelen. Op sociale media gaan lijsten rond met Franse artikelen die mensen niet meer zouden moeten kopen.
Afgelopen weekend haalden enkele supermarktketens in de Golfstaten Qatar en Koeweit al Franse producten uit de schappen.
Ook de universiteit van Qatar steunt de campagne. Het bestuur laat weten de ‘week van de Franse cultuur’ voor onbepaalde tijd uit te stellen. Volgens de universiteit maakt Frankrijk zich schuldig aan het “opzettelijk misbruiken van de islam en zijn symbolen”.
Behalve in de Golfstaten leeft de hashtag ook in Egypte, Algerije en Jordanië en zijn er protesten in onder andere Syrië, Libië, Bangladesh, Irak en de Gazastrook.
Over de omvang van de boycot is volgens Mohr nog weinig te zeggen. “Het leeft heel erg op sociale media. Het niet kopen van Franse producten is een voor de hand liggende stap voor mensen die iets willen doen, maar we zullen pas later weten wat het effect ervan is.”
Volgens Mohr kan de boycot overwaaien, maar de anti-Franse houding kan ook verder escaleren. Ze verwijst naar de Arabische boycot van Deense producten in 2006. Die volgde op de publicatie van een reeks spotprenten van de profeet in de Deense krant Jyllands Posten. De handel met islamitische landen liep met de helft terug en dat kostte Denemarken zo’n 134 miljoen euro.
Frankrijk-correspondent Frank Renout zegt dat er tot nu toe koel wordt gereageerd op de boycot van Franse producten. “Het is nog op een kleine schaal en het zijn vooral particuliere initiatieven.” President Macron noemt de boycotactie “zinloos” en heeft opgeroepen er onmiddellijk mee te stoppen.
Diplomatieke rel Turkije
Renout zegt dat er in Frankrijk meer ergernis bestaat over de uitspraken van de Turkse president Erdogan. In een televisietoespraak dit weekend sprak Erdogan over een heksenjacht tegen moslims en zei hij dat zijn Franse ambtgenoot “psychische hulp” nodig heeft. Frankrijk heeft als reactie hierop zijn ambassadeur uit Ankara teruggeroepen.
Premier Rutte liet vandaag op Twitter weten dat de uitspraken van de Turkse president over Macron onacceptabel zijn en dat Nederland – net als Frankrijk – voor het vrije woord staat en tegen extremisme is. De buitenlandchef van de Europese Unie, Josep Borrell, noemde de woorden van Erdogan eerder ook al “onaanvaardbaar” en riep Turkije op om “deze gevaarlijke spiraal van confrontatie” te stoppen.
Frankrijk heeft de landen waar anti-Franse gevoelens heersen opgeroepen om te zorgen voor de veiligheid van de Franse burgers die daar wonen. “Dat betekent dus dat de Franse regering bang is dat hun veiligheid in gevaar kan komen”, aldus Renout.
Twee Franse vrouwen zijn aangeklaagd omdat ze twee moslima’s van 40 en 19 hebben neergestoken bij de Eiffeltoren. De verdachten, die dronken waren, lieten zich ook racistisch uit. Daarnaast zouden ze volgens de advocaat van de slachtoffers hebben geprobeerd om hun hoofddoekjes af te rukken.
De steekpartij vond zondagavond plaats na een woordenwisseling over een loslopende hond. Een van de eigenaren van de hond trok een mes en stak in op de moslima’s. De 40-jarige moslima liep zes steekwonden op en ligt nog altijd in het ziekenhuis. De 19-jarige werd drie keer gestoken en is inmiddels uit het ziekenhuis ontslagen.
Vanwege de opgelopen spanningen in Frankrijk na de moord op Samuel Paty afgelopen vrijdag, ligt de steekpartij onder een vergrootglas. Op sociale media klagen sommige Fransen dat de media te weinig aandacht besteden aan het geweld dat in hun ogen duidelijk anti-islamitisch is.
De advocaat van de verdachten meent dat ‘het verhaal wordt opgeblazen’. “Laten we bij de feiten blijven: het was een ruzie die na gescheld uit de hand liep.”
EINDE NOTENAPPARAAT
Reacties uitgeschakeld voor Heksenjacht president Macron en zijn team op moslims/Ingezonden Stuk
Felicitaties zijn op hun plek! De opluchting wegens Trumps nederlaag is groot, en er is reden voor feest. Die felicitaties komen miljoenen mensen toe, maar nadrukkelijk niet Joe Biden zelf.
Felicitaties voor al die mensen, in de VS en wereldwijd, die het presidentschap van Trump hebben moeten verduren, zijn staatsterreur, zijn racisme, zijn misogynie, zijn verachting voor de natuur, zijn minachting voor de wetenschap, zijn ontkenning van de klimaatramp, zijn sabotage van serieus klimaatbeleid, zijn corrupte, zijn leugens, zijn bedrog, zijn arrogante hebzucht en machtswellust, hebben moeten verduren en er dag in dag uit weerstand aan hebben geboden.
Felicitaties aan Black Lives Matter en aan al die antiracistische demonstranten die Trumps racistische haat en Trumps gewelddadige politieapparaat keer op keer van zich af hebben moesten houden. Simpelweg door met de opstand tegen racisme en politiegeweld door te gaan, hebben zij bijgedragen aan de nederlaag van de witte suprematist Trump. Rest In Power, George Floyd! Rest In Power, Breonna Taylor!
Felicitaties aan antifascisten, jazeker, dat door Trump verfoeide ‘Antifa’, al die mensen die elke poging van rechts om haat om te zetten in straatgeweld en paramilitaire organisatie, hebben gedwarsboomd met hun lichamen, hun directe acties, fysieke blokkades, Black-Bloc-activiteiten. Zonder dit militante antifascistische verzet zouden pogingen om de racistische achterban van Trump om te zetten in een omvangrijke fascistische straatbeweging, veel en veel verder gekomen zijn dan ze nu zijn. Antifascisten deden het, in Oakland en Seattle, in Portland en in Charlottesville en Kenosha en in tal van andere plaatsen. Rest In Power, Heyer Heather! Rest in Power, Michael Reinoehl!
Felicitaties aan al die antiracisten die niet afwachtten toen Trump in 2017 zijn Moslim-ban uitvaardigde maar direct vliegvelden met directe actie lamlegden! Simpelweg door het niet te accepteren, hebben ze bijgedragen aan Trumps afgang. Felicitaties aan al die antiracisten die zich verzetten toen Trump in 2018 vluchtelingenkinderen van hun ouders bleek los te scheuren en kinderen in kooien liet stoppen. Felicitaties aan al diegenen die daartegen demonstreerden, felicitaties aan die genen die verder gingen en het systeem van concentratiekampen fysiek aanvielen. Rest In Power, Willem Van Spronsen!
Dit is een dag van vreugde en van feest. De Trump-nachtmerrie nadert haar einde. Maar de grotere nachtmerries genaamd kapitalisme, witte suprematie, patriarchaat, natuurverwoesting en autoritaire vrijheidsberoving in het algemeen, duren voort. Joe Biden gaat dat niet oplossen, hij zal zelfs geen serieuze pogingen daartoe doen. Biden belooft ons misschien een einde aan Trump. Joe Biden belooft nadrukkelijk geen Medicare For All, geen einde aan fracking en geen Defund the Police. Joe Biden en zijn democraten staan voor voortgezet neoliberalisme, voor koloniale oorlogen vermomd als humanitaire interventies, voor steun aan de racistische apartheidsstaat Israël.
Ja, Trumps nederlaag is reden tot felicitatie aan alle strijders tegen diens repressieve, racistische, patriarchale en winstbeluste agenda. Bidens overwinning die ermee gepaard gaat, is echter een waarschuwing: fundamenteel verandert er weinig als we dat aan politici, stembussen overlaten, zolang we de grenzen van het systeem dat ons eronder houdt en sloopt blijven respecteren. Al die bewegingen van sociale strijd en directe actie die Trump dag in dag uit hebben gedwarsboomd, hebben alle reden om zijn opvolger net zo goed de voet dwars te zetten.
Ja, er is reden tot opluchting en feest. Nee, er is geen reden om de vreugde wegens Trump te vermengen met support voor zijn opvolger. Felicitaties voor al diegenen die de politieke agenda van Trum hebben bestreden, en die nu een zucht van verlichting kunnen schaken. Nadrukkelijk geen felicitaties voor Joe Biden, Kamala Harris en wie er verder ook maar in het nieuwe team komen te zitten dat the American Empire de komende vier jaar ‘mag’ besturen. Een vijand is van opperbevelhebber gewisseld. Die vijand is daarmee niet minder de vijand. De bevrijdingsstrijd gaat door.
Peter Storm
Reacties uitgeschakeld voor [Artikel Peter Storm]/Felicitaties! En de strijd gaat door
Frankrijk werd opgeschrikt door twee twee misdadige aanvallen op burgers.Oostenrijk door een.De eerste was-ik moet zeggen, dat ik nogal verbijsterd reageerde, toen ikhet op teletekst las-de onthoofding van een leraar geschiedenis en maatschappelijke vorming,Samuel Paty, die volgens de berichtgeving een karikatuur vande Profeet Mohammed had getoond in de les en naar aanleiding daarvan zou zijn onthoofd dus, door een Tsjetsjeense moslim. [1]Heftig dus.De tweede aanval was mogelijk nog bizarrer:Een 21 jarige Tunesier zou omstreeks 08.30 uur de Onze Lieve Vrouw basiliek binnengegaan zijn, waarbij drie mensen werden doodgestoken. [2]In een Kerk dus…….De derde aanval vond plaats in Wenen, waarbij het vuur werdgeopend op willekeurige voorbijgangers. [3]Met als directe opmerking:Er was ook een ANDERE gebeurtenis, die juist het leven beschermde:Twee Turkse jongens redden tijdens deze anti menselijkeaanval in Wenen het leven van een politieagent! [4]Daarover straks meer:Maar duidelijk was, wat er in deze drie vreselijke gevallenaan de hand is:Een grove aanval op het recht op leven [5] en in alleopzichten te veroordelen. Laat dat dus duidelijk zijn.Maar de Storm, die daarna losbrak, was, zoals vanaf 11 september 2001 zo vaak is gebeurd, niet zozeer gericht tegende individuen en hun eventuele handlangers, maar tegeneen hele groep:De moslimgemeenschap.Daarover zo meer.Eerst waaraan ik mij ergerde en direct tegen het geweer ben gekomen.Diverse nieuwsmedia spraken met betrekking tot de verdachtenvan de aanvallen, van ”daders” [6]Daartegen trok ik fel van leer, niet omdat het misschienwel duidelijk was, wie de aanvallen hadden gepleegd, maarvanwege het feit, dat iedereen basisrechten heeft, ook echte/vermeende terroristen en dat iedereen, volgens nationaal en Internationaal Recht, voor onschuldig dient te worden gehouden, tot schuld bewezen in de rechtszaal. [7]Want als dat principe door invloedrijke sociaal maatschappelijkekaders als de media worden losgelaten worden mensen alveroordeeld voor hun proces.Dat is gevaarlijk en kan niet.Daarom lanceerde ik protestaanvallen tegen een aantalkranten en nieuwsmedia.Ik richtte mij tegen NOS teletekst berichtgeving vanwege hun”dader” berichten over de dodelijke aanvallen op de kerkgangers in Nice en de willekeurige voorbijgangers in Wenen.[8]Tegen het AD en Trouw keerde ik mij vanwege hun”dader” berichtgeving over de dodelijke aanval in Wenen. [9]Er waren wel meer kranten en media, die de ”dader’ fout inhun berichtgeving maakten, maar je kunt ze niet allemaal aanschrijven he.
STORM/FRANSE STAAT Maar goed, of liever gezegd:SlechtIk had het over de Storm, die opstak na die vreselijke aanvallen.In Frankrijk.Want de Franse president Macron opende vrijwel direct de aanval op een aantal moslimorganisaties, die werden verboden.Minister van Binnenlandse Zaken Darmanin zei daarovervolgens Het Parool:” “We gaan optreden tegen personen en verenigingen die als radicaal bekendstaan” [10]Er worden een aantal organisaties op korte termijnverboden en 51 verenigingen krijgen ”bezoek” van inspecteurs. [11]Wat dat ”bezoek” inhoudt is niet duidelijk, maar kennelijkworden die verenigingen niet als ”gevaarlijk” beschouwd,anders kregen ze wel een verbod.Maar er is meer:Ook worden ”moslimextremisten” met een buitenlands paspoort het land uitgezet. [12]Het gaat hier om 230 mensen zonder geldige verblijfspapieren.Wat hebben zij te maken met de onthoofding van leraar Samuel Paty?Dit riekt duidelijk naar kwaadaardige willekeurDit wordt nog bevestigd door het idiote voornemen van Darmanin om ook het CCIF, het Collectief tegen Islamofobie, dus een organisatie, die vecht tegen moslimhaat, te willen ontbinden! [13]Volgens Darmanin zou het Collectief banden hebbenmet Salafisten. [14]Ook al was dat waar:Wat dan nog?De meeste Salafisten zijn orthodox, maar vreedzaam [15] en bovendien geeft Frankrijk toch zo hoog op van deVrijheid van Meningsuiting?Wat heeft dat Collectief met de aanval op leraar Samuel Paty te maken, of de aanval op de Kerk in Nice?Al wat de meeste moslimorganisaties en ook imams gedaan hebben, is weer eens die aanslagen te veroordelen, waarbij imams leraar Samuel Paty zelfs ”martelaar voor de vrijheid” noemden [je kunt ook overdrijven] [16], maar zoals ikal vaker gezegd en geschreven heb:Het is nooit genoeg en het heeft een aanval, van de kantvan de Franse Staat op een aantal van hen, niet voorkomen!Naar mijn mening is het sowieso absurd, publiekelijk je afschuw uit te spreken van dergelijke aanvallen, alleen maaromdat jij toevallig tot dezelfde religieuze stroming behoort.Niemand, die niet betrokken was bij deze misdadige gebeurtenissen, hoeft zich te verontschuldigen voor iets, dat zij/hij niet gedaan heeft.Destijds heb ik moslimorganisaties opgeroepen, zich nietmeer bij iedere aanslag publiekelijk ertegen uit te spreken. [17]Zijn alle christenen soms verantwoordelijk voor Breivik’s terreuraanslag, zijn massamoord? [18]Natuurlijk NIET.Dat is voor moslims precies hetzelfde en ze moetenzich ook niet in die hoek laten duwen.Want van moslims verwachten, dat ze iedere door moslimsgepleegde aanslag veroordelen, betekent in feite discriminatie, het over een kam scheren van een religieuze groep, die even divers is als christendom en Jodendom.Verander ”moslims” maar eens in ”Joden” en iedereen bijnaziet in, hoe gevaarlijk een dergelijke beschuldigingsredenatie, of liever gezegd ”verontschuldigingseis aan moslims is.Moeten Joden zich als collectief verantwoorden vooraanslagen op Palestijnen, gepleegd door lieden als de zelfs voor bezettingsstaat Israel als terrorist erkende Baruch Goldstein? [19]Een collectieve straf is het, een hele groep verantwoordelijkstellen voor de misdaden van enkelingen. TROUWENS:Wie heeft het nog over die moedige Turkse moslimjongeren, die in Wenen het leven van een politieagent hebben gered? [20]En wie kent Lassana Bathily nog, de medewerker van eenJoodse winkel, die tijdens de aanslagen op de redactievan Charlie Hebdo zes klanten het leven gered heeft? [21]Granted:De man is hiervoor door de Franse Staat beloond [terecht] [22], maar dit om aan te tonen, hoe ondankbaar en ongenuanceerddit discriminerende ”Pak Ze Aan” Beleid van de Franse Overheid is.Terecht is er van de zijde van kritische moslims felle kritiekgekomen op dit discriminatoire anti moslim beleidvan de Franse Staat. [23]
EPILOOG Ik heb gestreden en strijd tegen Onrecht op allerlei niveau’s,hier tegen Islamofobie.In de loop der jaren heb ik bestreden Hirsi Ali, Wilders.Ik heb ex-PVV er Joram van Klaveren aan een kruisverhoor onderworpen, naar aanleiding van zijn wonderbaarlijkeBekering tot de Islam.Ik heb aan de hand van de vervolging van Sharia4Belgiumde hypocrisie van de Belgische Staat ontmaskerd.Ik heb twee geruchtmakende Nederlandse ”terreur”processen keihard bekritiseerd. [24]En ik heb nog veel meer gedaan in de strijd tegen Islamofobie. Waarom?Omdat ik het onrechtvaardig vind, voortdurend op eengroep te focussen en andere religieuze groeperingen, zoalschristenfundamentalisten, ongemoeid te laten. Omdat veel van het terrorisme, dat ik ook bestrijd, wel heel nauw samenhangt met de Westerse misdaden in Irak, Afghanistan, etc. [25]Met de nog steeds voortdurende Westerse steun aan bezettingsstaat Israel. [26] Nu de Franse Staat een dikke M vinger heeft uitgestoken naar de rechten van Franse moslims en een heksenjachtheeft geopend op Islamitische organisaties, heb ikde handschoen, die mij als Wreker van het Onrecht istoegeworpen, weer opgenomen. Dit is een artikelWordt Vervolgd. Hou mijn website in de gaten Het laatste woord is hierover nog niet gezegd Astrid Essed
TEKST De Franse regering neemt in sneltreinvaart maatregelen tegen moslimextremisme na de onthoofding van leraar Samuel Paty. Een aantal moslimorganisaties wordt verboden en er komt een wet tegen online haatzaaien.
President Emmanuel Macron ontving gisterochtend familieleden en nabestaanden van de vermoorde leraar Samuel Paty in het Elysée, het presidentieel paleis. Hij betuigde daarbij zijn medeleven. Ook bespraken ze hoe het nationaal eerbetoon voor Paty eruit gaat zien.
Achter de schermen wordt ondertussen hard gewerkt aan concrete maatregelen tegen moslimextremisten. “We gaan optreden tegen personen en verenigingen die als radicaal bekendstaan, aldus minister van Binnenlandse Zaken Gérald Darmanin. Een aantal organisaties wil hij op korte termijn verbieden en nog eens 51 verenigingen krijgen nog deze week bezoek van inspecteurs.
Radicalen uitgezet
Er wordt bovendien gewerkt aan een wetsvoorstel om haatzaaien via sociale media tegen te gaan. De afgelopen dagen zijn in twaalf departementen al mensen opgepakt die via internet hun steun hadden betuigd aan de pleger van de moord bij de school. In totaal worden ‘enkele tientallen’ sympathisanten gezocht.
Verder worden moslimextremisten met een buitenlands paspoort het land uitgezet. “Het gaat met name om 230 radicale moslims zonder geldige verblijfspapieren die nu in de cel zitten en binnenkort vrijkomen,” aldus een ingewijde. “Ze komen vooral uit Noord-Afrika en Rusland.”
De 47-jarige geschiedenisleraar Paty werd vrijdag in Conflans-Sainte-Honorine vermoord, nadat hij enkele dagen eerder in zijn klas Mohammedcartoons had laten zien. De dader, die werd doodgeschoten door agenten, is een 18-jarige Tsjetsjeen die erkend was als politiek vluchteling. Hij zou recentelijk zijn geradicaliseerd.
De extreemrechtse politica Marine Le Pen hekelde de toekenning van asiel: “De overheid heeft gefaald door deze moordenaar en zijn familie toe te laten.”
Volgens dagblad Le Monde ging de dader vrijdag naar de school toe en bood hij kinderen daar geld om de betreffende leraar aan te wijzen. Een 15-jarige jongen zou dat hebben gedaan, waarna de Tsjetsjeen toesloeg. De jongen is een van de elf personen die op dit moment in hechtenis zitten vanwege de aanslag.
Het vertonen van de Mohammedspotprenten in de klas had tot ophef geleid bij sommige ouders. De vader van een 13-jarige leerlinge uit de klas was woedend. Hij diende een klacht in, maar postte ook verschillende video’s op sociale media. Daarin noemde hij de leraar een ‘schoft’, riep hij hem op ontslag te nemen en noemde hij het adres van de school met daarbij de oproep dat ‘dit moet stoppen’. “Dat was een fatwa, ik kan het niet anders noemen,” zei minister Darmanin maandag.
Vijand van de republiek
De vader deed zijn oproep samen met een prediker, Abdelhakim Sefrioui, die bekendstaat als moslimradicaal. Beide mannen zijn inmiddels aangehouden. Politie en justitie zoeken nu uit of zij de dader kenden. Volgens goed ingelichte bronnen zou de dader de omstreden video’s hebben bekeken, maar staat niet vast dat er ook contact is geweest tussen de Tsjetsjeen, de vader en Sefrioui. De vader van de leerlinge vroeg andere moslims ook hun beklag te doen en riep hen op zich te melden bij het Collectief tegen Islamofobie (CCIF). Die organisatie geeft onder meer juridische bijstand aan moslims die zich gediscrimineerd voelen.
Minister Darmanin maakte gisteren bekend dat hij het CCIF en ook een aantal andere organisaties nu wil ontbinden. Volgens hem is de organisatie ‘een vijand van de republiek’. Het CCIF is officieel erkend, maar is er ook vaak van beschuldigd banden te hebben met salafisten. “Onze inlichtingendiensten volgen het collectief al enige tijd,” laat een hoge ambtenaar weten. “Dergelijke organisaties propageren het idee dat de islam boven de normen en waarden van onze republiek staat.” EINDE ARTIKEL HET PAROOL
TEKST In een voorstad van Parijs heeft de politie vrijdagmiddag een man doodgeschoten die een geschiedenisleraar op klaarlichte dag op straat heeft onthoofd met een keukenmes. De Franse politiek is diep geschokt over de aanslag. ‘Een burger is vandaag vermoord omdat hij een leraar was, en les gaf over de vrijheid van meningsuiting, aldus de Franse president Emmanuel Macron.
Het slachtoffer is onthoofd als mogelijke wraakactie, omdat hij recent een spotprent met een afbeelding van de profeet Mohammed had laten zien in een les over vrijheid van meningsuiting.
De Franse minister van Binnenlandse Zaken Darmanin heeft zijn werkbezoek aan Marokko onderbroken wegens crisisberaad. De Franse politiek vat deze op als een ‘aanval op de Franse Republiek’. ‘Als deze terrorist een onderwijzer vermoordt, is dat omdat hij onze Republiek wil vernietigen, en de Verlichting, de mogelijkheid onze kinderen tot vrije burgers te maken. Dit is ons gevecht,’ aldus Macron op de plaats van de misdaad, die de Franse president omschreef als een ‘islamitische terroristische aanval’. De onderwijsvakbonden roepen alle scholen op zaterdag een minuut stilte te houden.
De openbare aanklager voor terrorismezaken heeft een onderzoek ingesteld naar een ‘terroristische criminele organisatie’. De vermeende dader is volgens de politie een achttienjarige man, geboren in Moskou, maar waarschijnlijk van Tsjetseense afkomst. Hij gaat om met een groep waar ook bij de politie bekende geradicaliseerde moslims bij horen.
De man zou rond half zes ’s middags ‘Allah Akbar’ – God is Groot – hebben geroepen. Daarna stortte hij zich met een keukenmes op een geschiedenisleraar van een nabijgelegen middelbare school in de plaats Conflans Saint-Honorine, een rustige voorstad in het noordwesten van Parijs.
De schooldirectie had recent klachten gekregen van leerlingen en hun ouders over de spotprent van de profeet Mohammed waarmee de leraar tien dagen geleden in de klas een discussie over persvrijheid en vrijheid van meningsuiting op gang bracht. Afbeeldingen van Mohammed zijn volgens de islam een vorm van godslastering.
VIDEO
Op Twitter staat sinds begin oktober een video waarin een vader van een 13-jarige leerling van de school zich beklaagt over een ‘schurk’ die zijn dochter lesgeeft, de bewuste geschiedenisdocent. De man vertelt dat de docent eerst vroeg welke leerlingen moslim waren. Kinderen die hun hand opstaken kregen de mogelijkheid om de klas even te verlaten, omdat hij iets ging laten zien wat voor hen pijnlijk kon zijn. De dochter van de vader op Twitter weigerde te vertrekken en was geschokt door de spotprent, waar Mohammed naakt met de billen omhoog ligt.
De vader vond de gang van zaken zo beledigend voor moslims dat hij in de video andere ouders oproept om zich bij hem te melden, omdat hij vindt dat deze ‘misdadige’ docent niet meer voor de klas mag staan. Eerder keerde hij zich op sociale media al tegen de leraar, omdat die in de klas had ‘opgeschept’ dat hij meedeed aan de herdenking van de aanslag op het satirische blad Charlie Hebdo, waar vijf jaar geleden terroristen het vuur openden op de redactie als vergelding voor het publiceren van een spotprent van Mohammed. ‘Julie hebben zijn naam en zijn adres om STOP te zeggen,’ aldus de vader op Facebook. Het is onduidelijk of de vader en de dader iets met elkaar te maken hebben.
Volgens geschrokken ouders van leerlingen, die vrijdagavond bij de school met Franse media spraken, discrimineerde de leraar niet, maar wilde hij voorkomen dat moslimkinderen in zijn klas gekwetst zouden worden door de cartoon. De leraar ontving volgens de Franse krant Le Figaro dermate ernstige bedreigingen van ouders dat hij aangifte bij de politie heeft gedaan.
Toen de politie vrijdagmiddag na telefoontjes van getuigen, die een man verdacht rond de school hadden zien rondhangen, het onthoofde slachtoffer vond, bevond zich op tweehonderd meter afstand van het lijk een in het zwart geklede man met een mes, een luchtdrukpistool en mogelijk een gordel met explosieven. Na een vluchtpoging weigerde hij zich over te geven en bedreigde de politie. Daarop ‘neutraliseerden’ de agenten hem met een tiental kogels.
Vlak na de onthoofding zou de vermeende dader de aanslag hebben opgeëist op Twitter. Daar is de account van gebruiker @Tchetchene_270 opgeschort na het plaatsen van een foto van een bloederig afgesneden hoofd. De gebruiker beweert in de naam van ‘Mohammed de Barmhartige’ te hebben gehandeld, waarna hij zich aan de Franse president richt. ‘Aan Marcon (sic! red.), leider van de ongelovigen, ik heb één van je hellehonden geëxecuteerd’.Frankrijk is de afgelopen jaren regelmatig opgeschrikt door grote aanslagen door islamitische militanten. De moord op de geschiedenisleraar is het tweede geweldsincident sinds het begin van de rechtszaak tegen betrokkenen bij de aanslag in januari 2015 op Charlie Hebdo. Vorige maand viel een van oorsprong Pakistaanse immigrant twee mensen met een kapmes aan in de buurt van het voormalige redactiekantoor van het tijdschrift.
TEKST De verdachte van de onthoofding van een Franse geschiedenisleraar in een Parijse voorstad is een 18-jarige man van Tsjetsjeense afkomst en geboren in Moskou, meldt een justitiële bron aan persbureau AFP.
Nadat vrijdag al vier mensen werden aangehouden, zijn nog eens vijf mensen opgepakt in verband met de zaak. Onder de arrestanten bevinden zich ook de ouders van een leerling die de school bezocht, waar de vermoorde leraar werkte. Het slachtoffer is volgens de politie Samuel Paty, een 47-jarige leraar geschiedenis en aardrijkskunde.
Nadat vrijdag al vier mensen werden aangehouden – twee broers en de grootouders van de verdachte – zijn zaterdag nog eens vijf mensen opgepakt in verband met de zaak. Onder de arrestanten bevinden zich ook de ouders van een leerling die de school bezocht waar de vermoorde leraar werkte. Enkele arrestanten komen uit de familiekring van de dader, die na zijn daad door de politie werd doodgeschoten.
Karikaturen
De leraar werd op straat voor zijn school in de Parijse voorstad Conflans-Sainte-Honorine de keel afgesneden. Hij zou in lessen over de vrijheid van meningsuiting karikaturen van de profeet Mohammed hebben laten zien.
De politie werd kort daarvoor gealarmeerd omdat iemand zich verdacht ophield bij de school. Zij troffen de vermoorde leraar aan en de verdachte, gewapend met een mes, waarmee hij ook de politiemensen bedreigde toen zij hem wilden arresteren. Zij openden daarop het vuur. De verdachte stierf later aan die verwondingen. De aanvaller zou “Allahu Akbar” hebben geroepen naar de politie.
De politie onderzoekt een post op Twitter waarop een foto van het hoofd van het slachtoffer werd getoond. De tweet is inmiddels verwijderd. Het is nog onduidelijk of het bericht door de aanvaller is gepost. Daarin zou ook een dreigement aan het adres van de Franse president Macron staan, die werd beschreven als “de aanvoerder van de ongelovigen”.
Op de school hebben ouders en leraren met bloemen eer betoond aan het slachtoffer.
“Volgens mijn zoon was hij superaardig en supervriendelijk”, zei een van de ouders, Nordine Chaouadi. Over het tonen van de karikaturen zou de leraar volgens haar zoon tegen de moslimkinderen in de klas hebben gezegd: “Verlaat de klas, ik wil jullie gevoelens niet kwetsen.”
Reactie Macron
De Franse president Emmanuel Macron sprak vrijdagavond over een “islamitische terreuraanslag” bij zijn bezoek aan Conflans-Sainte-Honorine, waar hij de plaats van de moord en de school bezocht. “Een burger is vermoord omdat hij leraar was en vrijheid van meningsuiting doceerde”, aldus Macron. “Het hele land staat achter alle leraren in het land.”
Het kabinet van de president kondigde zaterdag een nationaal eerbetoon aan ter ere van Paty.De vereniging van Tsjetsjenen in Europa zei in een verklaring “dat onze gemeenschap net als alle Fransen geschokt is door dit incident”. EINDE BERICHT ”In de les van 7 oktober liet Paty wederom een karikatuur van profeet Mohammed zien, die ook eerder in een uitgave van Charlie Hebdo te zien was. De leraar gaf islamitische kinderen de kans om het klaslokaal te verlaten als ze dat wilden, zo schrijft The Guardian. ADONTHOOFDE LERAAR SAMUEL PATY ZOCHT JUIST ALTIJD DE NUANCE OP
TEKST Vader en docent Samuel Paty (47) is vrijdag op brute wijze vermoord in een voorstad van Parijs door een geradicaliseerde jihadist. Zijn dood bracht duizenden Fransen in verschillende steden op de been. Paty’s leerlingen herinneren hem als een man die van zijn beroep hield. Paty gaf geschiedenis en aardrijkskunde op de school Bois d’Aulne in Conflans-Sainte-Honorine. Zelf woonde hij tien minuten verderop in het dorpje Eragny. Beide plaatsen gelden als voorsteden van Parijs, al is het nog een goed uur rijden naar de hoofdstad
Op weg naar huis, teruglopend van een les over ongelijkheid en armoede die hij aan zijn brugklassers gaf – vijfdejaars, in Frankrijk – trad hij vrijdagmiddag de dood tegemoet. Onverwacht en bruut. Een 18-jarige extremistische jihadist bleek het op Paty gemunt te hebben, en onthoofdde hem. De aanvaller plaatste daarna een weerzinwekkende foto van de toegetakelde Paty op Twitter.
Onopvallende man
Nadat Paty zijn middelbare school afrondde in Lyon, begon hij aan een universitaire studie. Aan het einde van de jaren 90, nadat hij zijn tweedegraads lesbevoegdheid behaalde, vertrok hij naar de regio Parijs om voor de klas te staan. Aanvankelijk gaf hij les op de Pierre de Coubertinschool, sinds een jaartje of vijf werkte hij op Bois d’Aulne.
Of je het collega’s, (oud-)studiegenoten of buurtgenoten vraagt: Paty gold als een onopvallende man. Hij ontspande met regelmaat op de tennisbaan in het dorp, zo’n twee tot drie keer per week, schrijft de Franse krant Le Parisien. Soms ontbeet hij ‘s weekends met zijn zoontje in het dorpscentrum.
Hoe anders was het in het klaslokaal, waar zijn leerlingen niet om hem heen konden. In zijn lessen was hij altijd aardig, ‘super sympa’, zoals de Fransen zeggen. En zoals het een goede docent betaamt: als het moest, kon hij streng zijn.
Debat over Tweede Wereldorlog
In zijn lessen sprak hij vrijuit met zijn leerlingen over de vrijheid van meningsuiting. Hij was trots op de lessenreeks over burgerschap die hij op Bois d’Aulne had vormgegeven. Geheel in lijn daarmee mochten zijn leerlingen zelf nadenken en zelf debatteren, zo memoreren ze tegenover de regionale krant La Dépêche.
En ja, daarbij hoorde ook dat Paty weleens karikaturen van profeet Mohammed liet zien. Maar beschuldigingen van islamofobie of racisme? Die schuiven zijn leerlingen terstond terzijde. Hij was niet het type dat olie op het vuur gooide om te provoceren. Integendeel: hij verhief het genuanceerd spreken over beladen onderwerpen tot kunst.
Zo vertelt een oud-leerling tegen weekblad Le Journal du Dimanchehoe Paty in 2015 – toen nog op de Pierre de Coubertinschool – een debat over de Tweede Wereldoorlog vreedzaam leidde, zelfs toen een leerling antisemitische opmerkingen maakte. “Hij corrigeerde je dan, zonder je aan te vallen.”
In datzelfde jaar vonden de aanslagen op de redactie van tijdschrift Charlie Hebdo plaats, een gebeurtenis die veelvuldig tijdens de protestmarsen in het weekend na Paty’s dood wordt aangehaald. Ook toen nam hij de tijd om met de klas daarover te praten.
Vrijheid, gelijkheid en broederschap
In de les van 7 oktober liet Paty wederom een karikatuur van profeet Mohammed zien, die ook eerder in een uitgave van Charlie Hebdo te zien was. De leraar gaf islamitische kinderen de kans om het klaslokaal te verlaten als ze dat wilden, zo schrijft The Guardian.
Desalniettemin leidde het tonen van de karikaturen tot consternatie, binnen en buiten de klas. De vader van een 13-jarige leerling meldde op sociale media dat Paty een afbeelding van de profeet, waarop deze naakt zou zijn, in de klas zou hebben vertoond. Of dat het geval is, is onduidelijk.
Wel werd de naam van Paty, samen met het adres van de school, gedeeld op internet. De leraar werd in een video bestempeld als ‘voyou’ – ‘tuig’. Ook diende de vader een klacht in bij de school en de politie. Paty zei nog in gesprek met de politie niets te begrijpen van de klacht: de dochter van de betreffende vader zou helemaal niet aanwezig zijn geweest op 7 oktober.
De bedreigingen waren wel genoeg reden voor Paty om de afgelopen dagen een andere weg naar huis te nemen. Hij liep altijd door het bos, nu liep hij via de woonwijk. Het mocht niet baten.
Vorig jaar nog organiseerde Paty een tekenopdracht op school, gevolgd door een kleine tentoonstelling. Het thema: vrijheid, gelijkheid en broederschap – de basiswaarden van de Franse republiek. Hoe treffend dat één van de uitgelichte tekeningen een gezicht toonde met een mond, weggestopt achter tralies. Paty laat een zoontje van 5 jaar oud achter.
TEKST De Franse autoriteiten hebben, nadat vrijdag al een tweede verdachte werd opgepakt, zaterdag nog een persoon aangehouden vanwege de aanslag op een kerk in Nice. Het gaat volgens een ingewijde om een 33-jarige man. Hij zou aanwezig zijn geweest toen de politie een inval deed in de woning van een andere verdachte.
In Nice vielen donderdagochtend drie doden bij een aanval op een kerk. Een met een mes gewapende Tunesiër zou ‘Allahu akbar’ (God is de grootste) hebben geroepen. In de Onze Lieve Vrouw basiliek in de Zuid-Franse stad sneed hij de 54-jarige koster de keel af, onthoofdde een 60-jarige gelovige en verwondde een 44-jarige vrijwilligster.
De eerste twee slachtoffers overleden ter plekke, de derde wist zwaargewond naar een nabijgelegen café te vluchten maar bezweek daar alsnog aan haar verwondingen. De politie schoot de dader neer. Hij ligt nu in kritieke toestand in het ziekenhuis.
Geen ‘terroristisch element’
De autoriteiten arresteerden op de dag van de aanslag al een 47-jarige man. Hij zou contact hebben gehad met de dader. Een dag later volgde de arrestatie van een 35-jarige man uit de Franse kuststad, die de Tunesiër een dag voor de aanslag ontmoet zou hebben.De derde arrestatie, die van de 33-jarige man, vond naar verluidt direct daarna plaats. “We zoeken nog uit wat zijn rol was,” aldus de bron. De dader werd oor de autoriteiten in Tunesië niet gezien als ‘terroristisch element’. De man leidde een normaal leven, klinkt het. Hij dronk alcohol en had geen verdachte vrienden.
In het onderzoek naar de aanslag in een kerk in de Zuid-Franse stad Nice, waar een geradicaliseerde moslim donderdag drie mensen doodstak, zijn opnieuw twee verdachten gearresteerd. Het gaat om mannen van 25 en 63 jaar. In totaal zitten nu zes verdachten vast. De twee mannen werden zaterdagmiddag laat opgepakt in de woning van een persoon die een paar uur eerder was gearresteerd, verklaarde een politiebron tegenover persagentschap AFP. Die laatste, een 29-jarige Tunesische staatsburger, wordt ervan verdacht de dag voor de aanslag tijd te hebben doorgebracht met de 21-jarige aanslagpleger Ibrahim ‘Brahim’ Issaoui.
Drie andere verdachten zijn een 47-jarige man die donderdagavond werd gearresteerd omdat hij de dag voor de aanslag samen met Issaoui te zien was op camerabeelden, een 35-jarige mogelijke handlanger die vrijdag werd opgepakt omdat hij tijd had doorgebracht met de Tunesiër en een 33-jarige neef die in de woning was op het moment dat de politie binnenviel.
Issaoui zou donderdagmorgen omstreeks 08.30 uur de Onze Lieve Vrouw basiliek in de Zuid-Franse stad binnen zijn gegaan en drie aanwezigen hebben doodgestoken. De 54-jarige koster werd de keel doorgesneden, een 60-jarige gelovige werd onthoofd en een 44-jarige vrijwilligster raakte zwaargewond maar bezweek niet veel later in een café waar ze nog naartoe wist te vluchten.De eerste twee slachtoffers overleden ter plekke, de derde wist zwaargewond naar een nabijgelegen café te vluchten maar bezweek daar alsnog aan haar verwondingen. De politie schoot de dader neer. Hij ligt nu in kritieke toestand in het ziekenhuis.
In de binnenstad van Wenen vonden maandagavond meerdere schietpartijen plaats. Meerdere mensen raakten gewond en vier slachtoffers zijn overleden. Eén dader is doodgeschoten: hij had een radicaal-islamitisch motief.
Minister Karl Nehammer (Binnenlandse Zaken) stelde dat de daders als doel hadden om de democratie in Oostenrijk te verzwakken. “Maar dat laten wij ons in geen geval en op geen wijze gebeuren,” zei de minister dinsdagochtend om 06.00 uur tijdens een persconferentie tegen de Oostenrijkse omroep ORF.
De aanslag kostte vier mensen – twee mannen, twee vrouwen – het leven. Veertien mensen moesten naar het ziekenhuis worden overgebracht, zeven van hen verkeren in levensgevaar.
Islamitische Staat
Een vijfde persoon, één van de daders, is doodgeschoten: hij had een radicaal-islamitisch motief. Het gaat om een 20-jarige man die zowel de Oostenrijkse als Noord-Macedonische nationaliteit bezat. Hij had banden met Islamitische Staat, liet minister Nehammer weten, en was al in april 2019 veroordeeld voor deelnemen aan een terroristische organisatie. Hij is in december vervroegd vrijgelaten.
Volgens een woordvoerder van het ministerie waren de plekken waar is geschoten allemaal in de buurt van de Seitenstettengasse, waar de synagoge staat. In Wenen was het vanwege het mooie weer en een naderende avondklok extra druk op straat. Veel mensen genoten nog van een terrasje of gingen nog een laatste keer uit eten. Vanaf dinsdag gaat een avondklok in om 20.00 uur in verband met de opleving van het coronavirus.
Drie dagen van nationale rouw
Volgens minister Nehammer kan niet uitgesloten worden dat er meerdere daders actief zijn geweest tijdens de aanslag. Twee personen zijn al gearresteerd in St. Pölten, op 85 kilometer van Wenen.
De scholen in Wenen zijn dinsdag gesloten. Ouders die hun kinderen niet thuis kunnen houden, mogen alsnog hun kinderen naar school of het kinderdagverblijf brengen. Inwoners van Wenen wordt opgeroepen om het centrum van de hoofdstad te mijden en binnen te blijven.
Oostenrijk heeft drie dagen van nationale rouw afgekondigd, van dinsdag tot en met donderdag. Ook wordt dinsdag om 12.00 uur een minuut stilte gehouden. Vlaggen van overheidsgebouwen hangen halfstok. In Oostenrijk is het relatief rustig geweest, ook tijdens de aanslagengolf eerder in Europa in 2015 en 2016.
Dreigingsniveau Nederland gelijk
Premier Mark Rutte heeft maandagavond zijn medeleven getoond met de slachtoffers. Hij sprak van ‘een verschrikkelijke aanslag’. ‘Namens Nederland heb ik Sebastian Kurz zojuist onze onvoorwaardelijke steun betuigd met de slachtoffers, hun families en de Oostenrijkse regering bij het verwerken van deze afschuwelijke daad,’ aldus de premier op Twitter.
Het dreigingsniveau in Nederland wordt vooralsnog niet opgeschaald van niveau 3 (‘voorstelbaar’), liet Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid Pieter-Jaap Aalbersberg weten.
De Franse president Emmanuel Macron liet in het Duits en Frans op Twitter weten mee te leven. ‘Wij delen de shock en pijn van de Oostenrijkers na de aanval in Wenen. Immers is Frankrijk een bevriend land dat ook aangevallen werd. Dit is ons Europa. Onze vijanden moeten weten met wie ze te maken hebben. We gaan niet toegeven.’Met zijn tweet verwijst Macron naar de reeks terreuraanslagen in Frankrijk van de afgelopen weken: onder meer de brute moord op geschiedenisleraar Samuel Paty en de steekpartijen in Nice.
Twee Oostenrijkse jongeren van Turkse komaf zijn geprezen voor hun snelle handelen tijdens de terroristische aanslag die deze week plaatsvond in Wenen. Mikail Ozen en Recep Tayyip Gultekin waagden hun leven om een gewonde politieagent te helpen. “We konden onmogelijk wegkijken.”
Op één van de fragmenten is te zien hoe twee jongens voorbijgangers helpen een schuilplaats te vinden, terwijl geweerschoten klinken. Even later tillen ze een gewonde politieagent in een ambulance, terwijl het vuurwapengevecht nog niet is gestopt.
De Oostenrijkse minister van Binnenlandse Zaken prees de heldendaad van de jongeren gisteren al, zonder hun namen te noemen. Het blijkt te gaan om Mikail Ozen en Recep Tayyip Gultekin, twee Oostenrijkse MMA-vechters van Turkse komaf. De Turkse ambassadeur in Wenen, Ozan Ceyhun, heeft hen bedankt voor de heldendaad.
Laatste kopje koffie
“Wij konden niet wegkijken toen we de gewonde politieagent zagen liggen”, vertelt Ozen aan persbureau AFP. De twee waren in het centrum van Wenen om ‘een laatste kopje koffie te drinken’ voordat Oostenrijk in lockdown zou gaan. Op een druk plein vonden ze meerdere mensen onder het bloed op de grond, herinnert Ozen zich.
Terwijl de geweerschoten doorgingen, hielpen de twee om mensen naar een schuilplaats te brengen. Ozen en Gultekin sprintten vervolgens naar de gewonde politieagent en brachten hem naar een ambulance. Die politieagent probeerde zich eerder tegen de schutter te verzetten maar werd daarbij neergeschoten en raakte gewond. Hij is in het ziekenhuis met succes geopereerd.
De twee semiprofessionele MMA-vechters deden de dag na de aanslag een oproep: “Joden, Christenen en Moslims moeten hier in eenheid kunnen leven”, vertelden ze. Die oproep werd door veel Oostenrijkse media overgenomen. “Wij zijn moslims van Turkse komaf”, vertelden de twee. “Wij haten elke vorm van terrorisme. Wij respecteren Oostenrijk.”
Telefoon van Erdogan
Volgens Turkse media hebben de twee telefoon gehad van de Turkse president Recep Tayyip Erdogan. Hij zou hen gefeliciteerd hebben.
De aanslag in Oostenrijk is inmiddels opgeëist door de terreurbeweging IS. De terreurgroep zegt in een verklaring achter de aanslag te zitten. Volgens de beweging is een man genaamd Abu Dagnah Al-Albany verantwoordelijk voor de schietpartijen. Dat is niet te verifiëren.
Noord-Macedoniër
Oostenrijkse autoriteiten meldden gisteren wel dat een 20-jarige man met een Oostenrijks en een Noord-Macedonische nationaliteit achter de aanslag zit. De man had een radicaalislamitisch motief en sympathiseerde met de terreurbeweging Islamitische Staat, bevestigde de minister van Binnenlandse Zaken.
EINDE BERICHT RTL NIEUWS
[5]
”Ieder heeft het recht op leven. Dit recht wordt door de wet beschermd. Niemand mag naar willekeur van zijn leven worden beroofd.”
ARTIKEL 6, LID 1
INTERNATIONAAL VERDRAG INZAKE BURGERRECHTEN EN POLITIEKE RECHTEN
TEKST NOS TELETEKST DADER NICE IS 21 JARIGE TUNESIER
De terrorist, die gisteren in Nice drie kerkgangers doodde is een Tunesier van 21.Hij was eind september op het Italiaanse eiland Lampedusa aangekomen als migrant.Hij had een document bij zich van het Italiaanse Rode Kruis. Via het Italiaanse vasteland reisde de man naar Frankrijk. Volgens Franse media vroeg hij geen asiel aan en was hij ook niet bekend bij de veiligheidsdiensten.De man werd uitgeschakeld door agenten en ligt zwaargewond in het ziekenhuis. Bij de kerk werd gisteren een wake gehouden. Mensen legden bloemen en brandden kaarsen.In Frankrijk geldt nu het hoogste dreigingsniveau. EINDE BERICHT NOS TELETEKST
NOS TELETEKSTBERICHTGEVING DD 3 NOVEMBER 2020NOSDADER WENEN IS ISLAMITISCHE TERRORIST3 NOVEMBER 2020 De aanslag in Wenen is gisteren gepleegd door minstens een Islamitische terrorist.Hij was van terreurgroep Islamitische Staat.De man droeg een nepbomgordel en werd bij de aanslag doodgeschoten,zei minister van Binnenlandse Zaken Nehammer.
Het gaat om een man van 20 jaar, die de Oostenrijkse en Noord-Macedonische nationaliteit had, melden Oostenrijkse media.Naar verluidt wilde hij in juli uitreizen naar Syrie. De Oostenrijkse autoriteiten denken dat er meerdere aanvallers bij de aanslag betrokken waren.Er is op zes plaatsen geschoten in het centrum van de stad.
” Everyone charged with a criminal offence shall have the right to be presumed innocent until proved guilty according to law.” ARTIKEL 14, 2
BUPO VERDRAG
[International Covenant on Civil and Political Rights]
http://hrlibrary.umn.edu/instree/b3ccpr.htm
UNIVERSELE VERKLARING VAN DE RECHTEN VAN DE MENS
ARTIKEL 11, LID 1
UNIVERSELE VERKLARING VAN DE RECHTEN VAN DE MENS
Everyone charged with a penal offence has the right to be presumed innocent until proved guilty according to law in a public trial at which he has had all the guarantees necessary for his defence.
“We gaan optreden tegen personen en verenigingen die als radicaal bekendstaan” HET PAROOLFRANKRIJK IN TEGENAANVAL: VERBOD OP ENKELE MOSLIMORGANISATIES20 OCTOBER 2020
”Een aantal organisaties wil hij op korte termijn verbieden en nog eens 51 verenigingen krijgen nog deze week bezoek van inspecteurs.”HET PAROOLFRANKRIJK IN TEGENAANVAL: VERBOD OP ENKELE MOSLIMORGANISATIES20 OCTOBER 2020
”Verder worden moslimextremisten met een buitenlands paspoort het land uitgezet. “Het gaat met name om 230 radicale moslims zonder geldige verblijfspapieren die nu in de cel zitten en binnenkort vrijkomen,” aldus een ingewijde. “Ze komen vooral uit Noord-Afrika en Rusland.”HET PAROOLFRANKRIJK IN TEGENAANVAL: VERBOD OP ENKELE MOSLIMORGANISATIES20 OCTOBER 2020
Minister Darmanin maakte gisteren bekend dat hij het CCIF en ook een aantal andere organisaties nu wil ontbinden. Volgens hem is de organisatie ‘een vijand van de republiek’. HET PAROOLFRANKRIJK IN TEGENAANVAL: VERBOD OP ENKELE MOSLIMORGANISATIES20 OCTOBER 2020
” Het CCIF is officieel erkend, maar is er ook vaak van beschuldigd banden te hebben met salafisten. ”HET PAROOLFRANKRIJK IN TEGENAANVAL: VERBOD OP ENKELE MOSLIMORGANISATIES20 OCTOBER 2020
Verscheidene Franse imams zijn maandag samengekomen in Conflans-Sainte-Honorine om de laatste eer te bewijzen aan Samuel Paty. De docent aardrijkskunde en geschiedenis werd vrijdag onthoofd door een islamitisch geïnspireerde zeloot. De imams riepen Franse moslims op om te bidden voor Paty, die tijdens een les Mohammed-cartoons had laten zien.
“Wij zijn allemaal Samuel Paty. Hij is een martelaar voor de vrijheid”, verklaarde de imam van Drancy, Hassen Chalghoumi, in een emotionele toespraak. Hij riep de Franse moslims op om hun godsdienst niet te laten kapen door islamisten. “Word wakker! Het is jullie toekomst die op het spel staat.”
De minister van Binnenlandse Zaken Gérald Darmanin heeft ondertussen de sluiting geëist van de uiterst conservatieve Pantin-moskee. Deze moskee had een video op Facebook gezet waarin werd geageerd tegen Samuel Paty.
“Ik heb de prefect gevraagd om de moskee te sluiten”, zei Darmanin op TF1. “De imam van die moskee heeft aangezet tot de intimidatie van Paty.” Sinds 2017 zijn in Frankrijk 356 radicale instellingen gesloten.
[17]
REACTIE AAN CMO/”NEEM GEEN AFSTAND MEER VAN AANSLAGEN/U BENT NIET VERANTWOORDELIJK”
Terwijl de terrorist binnenstormt, begeleidt Lassana Bathily 6 klanten naar de koelcel onder de winkel … Politie dacht in eerste instantie dat hij een verdachte was Zes supermarktklanten van de kosjere zaak in Parijs, werden vrijdag gered doordat een Malinese Fransman die in de zaak werkte, ze in rap tempo naar de koelcel onder de winkel bracht. Daar ging de deur op slot, waarna ze daar verbleven totdat de politie de gijzeling had beëindigd.
De man schakelde voordat hij middels een goederenlift het pand verliet, eerst de koelinstallatie uit. In eerste instantie dacht de politie dat hij een verdachte was maar zag al snel in dat de man belangrijke informatie voor hen had.
Een slachtoffer belt vanuit de koelcel met Malik Yettou, een gemeenteraadslid, en maakt zelfs nog een grap, vertelt de volksvertegenwoordiger.
En volgens die laatste hadden zij het erg koud in de kelder, maar grapte Yannou nog wel “dat ze een fles wijn zouden openmaken, die lagen er toch genoeg.
De man zelf blijft nuchter over de daad waarmee hij onder andere een zes maanden oude baby redde. De klanten waren in paniek, maar hij begeleidde ze snel naar een veilige plek.
Ik deed de deur snel dicht, het licht uit en vertelde hen om rustig te blijven en verliet de kelder weerDe terroristen hadden onder meer als motief dat Frankrijk veel moslims in Mali en Syrië onrecht zou hebben aangedaan, meldt RTL Nieuws in haar uitzendingen.
A Malian-born Muslim employee who hid customers from an Islamist gunman at a Paris kosher supermarket this month has been granted French nationality.
Lassana Bathily, 24, was in a stockroom when gunman Amedy Coulibaly burst in, killing four people.
At a ceremony attended by top French ministers, Mr Bathily said he was “proud and moved” to become a citizen.
The attacks in Paris killed 17 people, most of them at the offices of the Charlie Hebdo satirical magazine.
Mr Bathily’s efforts came to light when he sneaked out and told his story after hiding people in a cold store room during the assault by Coulibaly.
“People say I’m a hero but I’m not a hero. I’m Lassana,” he said at the ceremony.
“I’ll stay the same. I would do the same again, because I was following my heart.”
French Prime Minister Manuel Valls and Interior Minister Bernard Cazeneuve spoke at the citizenship event, thanking him for his bravery.
Mr Bathily has lived in France for the past nine years and applied for citizenship last year.
Meanwhile, Paris officials say they plan to sue US channel Fox News for a broadcast saying there were “no-go zones” in the French capital for non-Muslims.
Fox News has apologised for the reports but the Paris Mayor, Anne Hidalgo, told CNN her city had been “insulted”.
‘Social apartheid’
In other developments, four men appeared in a Paris court suspected of providing Coulibaly with weapons and vehicles.
They are the first to face charges over the attacks.
Prosecutors have asked for the men to be detained longer and charged on terrorism charges. Their exact role in the attacks is unclear.
Earlier on Tuesday, five Chechens were arrested in southern France on suspicion of possessing explosives.
The men were not known to terrorism officers and a prosecutor warned not to “jump to conclusions”.
Prime Minister Valls said the attacks highlighted deep divisions in French society, a “territorial, social and ethnic apartheid that has imposed itself on our country”.
Three days of violence began in Paris on 7 January when brothers Cherif and Said Kouachi burst into the offices of Charlie Hebdo, killing 12 people.
Coulibaly killed four Jewish hostages on 9 January before being shot dead by police. He is also believed to have shot dead a policewoman the day before.
Almost 15,000 extra police and troops have been mobilised to boost security across France since the attacks.
Wednesday 7 January 10:30 – Two masked gunmen enter Charlie Hebdo offices, killing 11 people, including the magazine’s editor. Shortly after the attack, the gunmen kill a police officer nearby.
11:00 – Police lose track of the men after they abandon their getaway car and hijack another vehicle. They are later identified as brothers Said and Cherif Kouachi.
Thursday 8 January 08:45 – A lone gunman shoots dead a policewoman and injures a man in the south of Paris. Gunman later identified as Amedy Coulibaly.
10:30 – The Kouachi brothers rob a service station near Villers-Cotterets, in the Aisne region, but disappear again.
Friday 9 January 08:30 – Police exchange gunfire with the Kouachi brothers during a car chase on the National 2 highway northeast of Paris.
10:00 – Police surround the brothers at an industrial building in at Dammartin-en-Goele, 35km (22 miles) from Paris.
12:15 – Coulibaly reappears and takes several people hostage at a kosher supermarket in eastern Paris. Heavily-armed police arrive and surround the store.
16:00 – Kouachi brothers come out of the warehouse, firing at police. They are both shot dead.
16:15 – Police storm the kosher supermarket in Paris, killing Coulibaly and rescuing 15 hostages. The bodies of four hostages are recovered.
Naar aanleiding van de brute moord op geschiedenisleraar Samuel Paty heeft de Franse regering haar beleid tegen islamisten aangescherpt en staat het islamdebat wereldwijd op scherp. We spraken hierover met twee prominente Nederlandse moslima’s die dagelijks nadenken over extremisme en moslimhaat. ‘Het debat gaat niet over vrijheid van meningsuiting, maar over wie bepaalt wat vrijheid is en wat de grenzen daarvan zijn.’
De Franse overheid is van plan om moslimorganisaties die ‘vijanden van de republiek zijn’, zoals het Collectief Tegen Islamofobie in Frankrijk (CCIF), te verbieden. Franse moslims die in dezelfde categorie passen kunnen het land worden uitgezet. Daarnaast houdt de regering strenger toezicht op onderwijs en moskeeën om de verspreiding van radicaal gedachtegoed te voorkomen. Wereldwijd reageren moslims geschokt en verontwaardigd op Frankrijks hardere koers. Ook in Nederland laait de discussie over de islam en de vrijheid van meningsuiting weer op.
‘Het Franse beleid tegen extremisme is vooral reactief, in plaats van constructief’, zegt Anne Dijk, voorzitter en docent bij het Fahm Instituut, een kennisinstituut over de islam. Als promovenda bij de Vrije Universiteit Amsterdam doet zij onderzoek naar fundamentalistische geloofsovertuigingen.
‘Deze louter harde aanpak van de Franse overheid is olie op het vuur gooien’, vertelt zij. ‘Om de situatie te de-escaleren is het juist belangrijk om de vicieuze cirkel te doorbreken en te doen wat niet in lijn der verwachting ligt, zoals de samenwerking opzoeken met moslims.’
Volgens Dijk worden moslims ten onrechte als collectief aangesproken, terwijl een individu verantwoordelijk was voor de moord op Paty. ‘Maar moslims dragen helemaal geen collectieve schuld’, zegt zij.
Paty werd op 16 oktober onthoofd door een achttienjarige Tsjetsjeense jongen, omdat hij spotprenten van de profeet Mohammed aan zijn klas vertoonde. Het ging om dezelfde spotprenten die het Franse satirisch weekblad Charlie Hebdo in 2015 publiceerde, waarna de redactieleden op koelbloedige wijze werden vermoord. In de islam is het afbeelden van de profeet verboden. Na de moord op Paty barstte de discussie over de vrijheid van meningsuiting opnieuw los, ook in Nederland.
‘In dit debat gaan niet-moslims uit van een gewelddadige islam totdat moslims het tegendeel bewijzen’, zegt Van Dijk. ‘Dat gebeurt idealiter door expliciet afstand te nemen van de radicale islam en van het geweld.’ Daardoor ontstaat er volgens Dijk een maatstaf waar moslims aan de ene kant worden gelabeld als ‘acceptabel’ tot ‘goed’, en aan de andere kant als ‘slecht’ tot ‘gevaarlijk’.
‘Goede moslims moeten zich houden aan de voorwaarden van de witte meerderheid. Dit schetst een beeld dat moslims inherent niet menselijk zijn’, vervolgt ze. ‘Er wordt niet aangenomen dat je als moslim van nature tegen geweld en extremisme bent. Wanneer moslims zich niet expliciet genoeg uitspreken tegen de gruweldaden, worden zij gedisciplineerd door de witte meerderheid die bepaalt wat de voorwaarden zijn van een acceptabele en goede moslim. Die discipline tegenover moslims komt vanuit een superieure houding, die door het hele debat heen sijpelt.’
‘Goede moslims moeten zich houden aan de voorwaarden van de witte meerderheid’
Dat is volgens Dijk ook te merken aan het aangescherpte beleid van Franse president Emmanuel Macron, die aan het begin van deze maand beweerde dat de islam een religie is die wereldwijd in crisis verkeert. Deze uitspraak, en het beleid van Macron om scherper toezicht te houden op islamitische organisaties, leidde tot verontwaardiging bij moslims wereldwijd.
#BoycottFrance
In reactie op het ‘islamofobe’ beleid van Frankrijk roepen moslims op om Franse producten te boycotten onder de hashtag #BoycottFrance. Dit gebeurt ook in Nederland. ‘Goede zaak. Raak ze waar het pijn doet’, aldus een bericht van het Marokkaans-Nederlandse Instagram-account ‘Bloed, Zweet en Tajine’ dat meer dan zevenduizend keer is gedeeld.
Een goede ontwikkeling, vindt ook Saida Derrazi. Zij is medeoprichter en coördinator van het moslimvrouwencollectief SPEAK. Tevens is zij actief binnen het Collectief Tegen Islamofobie en Discriminatie en lid van het Comité 21 Maart, dat zich inzet tegen racisme en discriminatie in Nederland.
‘In Frankrijk worden moslims steeds meer maatschappelijk buitengesloten. Nu is het zelfs zo dat, als dat vanuit de grondwet mogelijk wordt, ze hun eigen organisaties niet meer mogen oprichten’, vertelt zij. ‘Het beledigen van moslims en de profeet Mohammed wordt nu gezien als een kwestie van vrijheid van meningsuiting. Maar die vrijheid geldt niet voor moslims. Door Franse merken te boycotten willen moslims bewustzijn creëren over de tegenstrijdigheid van deze gedachtegang.’
Volgens Derrazi is de actie nu nog wel te zeer gericht tegen de kritiek die Macron levert op de islam. ‘Kritiek hebben op de islam is toegestaan. Er zijn genoeg moslims die ook kritiek hebben op hun geloof. Maar mensen moeten weten hoe de vork in de steel zit: het racistische beleid van Frankrijk heeft ertoe geleid dat moslims niet in vrijheid en veiligheid hun geloof kunnen belijden. Daar moet tegen geprotesteerd worden.’
Hypocrisie
Derrazi vertelt over de twee gesluierde moslimvrouwen die vlak na de moord op Paty zijn neergestoken in Parijs. Volgens de slachtoffers trokken de daders van de steekpartij aan de hoofddoek van een van de vrouwen en riepen zij dat Frankrijk niet hun land is. Op social media repten sommige moslims van een reactie op de moord op de geschiedenisleraar.
Derrazi: ‘Daar hoor je de mainstream media dan weer niet over. Daarom vind ik het goed als de boycot tegen Franse merken vooral bewustzijn creëert rondom de beperkingen die de Franse regering nu aan moslims oplegt.’ Ook Dijk vindt de boycot prijzenswaardig als manier voor moslims om hun ongenoegen te uiten. Toch ziet zij de oproep van moslimleiders om Frankrijk te boycotten ook als een vorm van hypocrisie.
‘Het is opmerkelijk dat moslimleiders niet eenzelfde boycot houden tegen China, waar de islamitische Oeigoeren structureel worden onderdrukt, of tegen Myanmar, om de genocide op Rohingya’s’, zegt zij. ‘Dit laat ook de willekeurigheid zien van de politiek van moslimlanden. Waarom reageren moslimleiders negatief wanneer het over het Westen gaat, maar niet op landen waar ze meer economische belangen hebben?’
Machtsvertoon
Dijk wijst naar de Franse overheid die de omstreden cartoons op overheidsgebouwen projecteerde ter nagedachtenis van Samuel Paty, de reactie van de Turkse president Recep Tayyip Erdogan aan het adres van Macron – eerstgenoemde beval de Franse president een psychiater aan – en de reactie daarop van premier Mark Rutte. Nederland blijft volgens Rutte met Frankrijk voor de gemeenschappelijke waarden van de EU staan: voor het vrije woord en tégen extremisme en radicalisme.
‘Het is puur machtsvertoon. Aan de ene kant heb je moslimleiders die het incident in Frankrijk aangrijpen om de haat tegen het Westen aan te wakkeren, en aan de andere kant grijpen Westerse landen dit aan om de kritiek van moslims verder te marginaliseren op grond van de vrijheid van meningsuiting’, zegt zij. ‘Daardoor vind ik dat de profeet nu als symbool wordt misbruikt voor het machtsvertoon van beide kanten in deze discussie.’
Zowel moslimlanden als Westerse landen zijn niet in staat om het debat holistisch te benaderen, vindt Dijk, terwijl het volgens haar juist hard nodig is om grip te krijgen op de situatie. ‘Invloedrijke politici zouden moreel leiderschap moeten tonen en hun rug recht moeten houden, in plaats van dat ze zich laten meeslepen door dit debat. Ze zouden zich nu juist moeten afvragen wat hier nu echt aan de hand is, en hoe zij dit met wijsheid kunnen aanpakken.’
Het aangescherpte beleid van Frankrijk tegen islamisten heeft ertoe geleid dat enkel extreemrechts wordt bevredigd, stelt Dijk. ‘Maar de onvrede van moslims op de beledigende cartoons mag geen plek hebben. Stel dat je als moslim die onvrede hardop uit, dan ben je volgens veel rechtse en anti-islamitische partijen – die voor de vrijheid van meningsuiting staan – indirect de moord op Paty aan het goedkeuren. Dat is zowel problematisch alsook absurd.’
De paradox van vrijheid
Saida Derrazi benadrukt dat de situatie voor moslims in Frankrijk niet vergeleken kan worden met wat moslims in Nederland meemaken. ‘We kunnen de discussies in Frankrijk niet één-op-één vertalen naar Nederland. De context is belangrijk. Frankrijk kampt met verschillende sociaal maatschappelijke problemen zoals grote armoede en criminaliteit. Nederland pakt deze problemen heel anders aan.’ Frankrijk kent daarnaast de laïcité, de radicale scheiding tussen kerk en staat. In Nederland wordt de godsdienstvrijheid van moslims beter gewaarborgd, stelt Derrazi.
‘Het Franse beleid laat eigenlijk zien dat moslims er niet mogen zijn’
Bij Franse en Nederlandse moslims merkt Dijk echter een gedeelde aanname dat er weinig respect wordt getoond voor religieuze zaken die voor hen gevoelig liggen. ‘Dan gaat het niet alleen om het beledigen van de profeet, maar ook om zaken als halal slachten, de hoofddoek, de gezichtssluier en besnijdenis.’ Volgens haar is er een gebrek aan empathie en erkenning voor moslims. ‘Het Franse beleid laat eigenlijk zien dat moslims er niet mogen zijn. Dat gaat heel diep.’
Volgens Dijk moet het debat daarom niet gaan over de vrijheid van meningsuiting, maar dat we opnieuw nadenken over de vraag wat vrijheid precies is. ‘Essentieel aan vrijheid is namelijk dat diversiteit mag bestaan. Dit is de paradox van de rechtse trend in West-Europa. Extreemrechtse partijen staan niet voor vrijheid, want ze willen diversiteit uitbannen, terwijl er juist voor vrijheid is gestreden om divers te mogen zijn’, vervolgt ze. ‘Het debat gaat daarom niet over vrijheid van meningsuiting, maar over wie bepaalt wat vrijheid is en wat de grenzen daarvan zijn. Daar kun je tenminste nog een zinnig gesprek over voeren.’
In tegenstelling tot de onder de Nederlandse intelligentsia en een aantal politici heersende opinie leidt het gedachtegoed van Hirsi Ali niet tot de emancipatie van moslima’s, maar tot verdere stigmatisering en radicalisering van de in Nederland wonende moslims.
Op 25 februari 2005 kreeg het VVD Tweede Kamerlid Ayaan Hirsi Ali de prestigieuze Harriet-Freezerring uitgereikt voor haar ”inzet voor de emancipatie van moslimvrouwen” Ik wil in onderstaand betoog nader ingaan op het gedachtegoed van mevrouw Hirsi Ali, hetgeen ik graag wil uitsplitsen in inhoudelijke kritiek en de vorm waarin deze kritiek gegoten wordt. Hierbij wil ik ter inleiding de opmerking maken, dat mijns inziens ieder kritiek op welke godsdienst ook geoorloofd is, mits met respect voor de gelovigen in kwestie.
A Generalisatie
Hoewel ik er zeker waardering voor heb, dat mevrouw Hirsi-Ali wil opkomen voor mishandelde vrouwen valt mij daarbij haar uiterst ongenuanceerde benadering op. Zo relateert zij de mishandeling van islamitische vrouwen in Nederland veelal ten onrechte aan de Islam zonder enig oog voor de traditionele en sociaal-gebonden achtergronden in dezen, die hun wortels hebben in de diverse landen van herkomst, maar ook te wijten zijn aan heersende spanningen binnen de Nederlandse samenleving, die de afgelopen jaren zijn toegenomen door het voortschrijdende racistische klimaat. Daarenboven maakt zij in haar benadering van de problematiek in de islamitische landen van herkomst weinig tot geen onderscheid noch tussen de grote onderlinge verschillen in positie en behandeling van de islamitische vrouw, de verschillen in sociale klassen en de verschillen tussen stad en platteland.
1 Mishandelde vrouwen in islamitische landen van herkomst:
Hoewel in islamitische landen vrouwenmishandeling in alle lagen van de samenleving voorkomt, is dit veeleer een traditioneel-sociaal verschijnsel met somtijds fundamentalistisch-religieuze aspecten, waarbij daarenboven onderscheid gemaakt dient te worden tussen de landen onderling, het verschil in sociale klasse en het verschil tussen stad en platteland.
In de eerste plaats is er een zeer groot verschil in positie cq behandeling van de islamitische vrouw tussen bijvoorbeeld de Noordelijke Staten van Nigeria en een land als Turkije waarbij sprake is van een veel grotere vrijheid betreffende de positie van de vrouw. Ook is bekend, dat de veelgenoemde zware lijfstraffen en doodstraffen volgens de meest stringente vorm van islamitisch recht, waarvan overigens niet alleen vrouwen, maar eveneens mannen het slachtoffer kunnen worden [zie het handen afhakken van dieven in Saoedi-Arabie] in de meeste islamitische landen niet worden toegepast, maar alleen in uitzonderingsgevallen zoals de reeds genoemde Noordelijke Staten in Nigeria en een land als Saoedi-Arabie.
In de tweede plaats komen vrouwenmishandelingen weliswaar in alle lagen van deze samenlevingen voor, maar hangen de sociale consequenties hiervan sterk samen met de sociaal-maatschappelijke positie van de betreffende vrouwen. Zo is het voor hoger opgeleide vrouwen over het algemeen door hun contacten en invloed gemakkelijker, deze vernederende omstandigheden te doorbreken en de mogelijkheid een nieuw leven op te bouwen dan niet-opgeleide vrouwen, die veelal een sociaal-zwakkere positie in de samenleving innemen.
In de derde plaats is het van groot belang onderscheid te maken tussen de positie van de vrouw uit de stad of het platteland, waarbij plattelandsvrouwen veelal meer blootstaan aan geweld vanwege de sterke sociale en familiale bindingen binnen een dorpsgemeenschap en de vanwege gebrek aan vooropleiding praktische aanwezige onmogelijkheid de streek te ontvluchten.
2 Mishandeling islamitische vrouwen in Nederland en vrouwenmishandeling in Nederland in het algemeen
Zoals reeds opgemerkt relateert mevrouw Hirsi-Ali de mishandeling van islamitische vrouwen in Nederland ten onrechte vrijwel uitsluitend aan de Islam en heeft zij te weinig oog voor de hierboven vermelde traditionalistische en sociale componenten, veelal afkomstig uit de landen van herkomst alsmede gevoed door de in Nederland heersende maatschappelijke spanningen, die veelal samenhangen met het in de Nederlandse samenleving toegenomen racisme. Evenzeer sluit zij de ogen voor het feit, dat mishandeling van in Nederland wonende islamitische vrouwen weliswaar een ernstig voorkomend verschijnsel is, maar dat een en ander evenzeer in onrustbarende percentages voorkomt bij zowel autochtone Nederlandse vrouwen als allochtone vrouwen van niet-islamitische komaf. De cijfers ontlopen elkaar niet al te veel, is er bij allochtonen [en daarbij zijn eveneens gerekend niet-islamitische allochtone vrouwen] sprake van een op de vijf vrouwen, is er bij autochtonen sprake van 1 op de vier vrouwen. Het is uiteraard evident, dat ik hierbij het verschijnsel van de mishandelde islamitische vrouw in genen dele wil bagatelliseren, maar wel wil ik de indruk wegnemen, dat er overwegend sprake zou zijn van mishandeling bij islamitische vrouwen, hetgeen genen dele het geval is.
3 Vrouwenbesnijdenis:
Evenzeer suggereert mevrouw Hirsi Ali veelal, dat het in zowel Somalië als bepaalde streken van Egypte voorkomend ernstige verschijnsel van de vrouwenbesnijdenis zou voortkomen uit een islamitische traditie, hetgeen niet het geval is. Hoewel voorkomend in geheel of gedeeltelijk islamitische landen als Somalië en Egypte, komt dit verschijnsel eveneens voor in een groot aantal Afrikaanse landen, die in het geheel niet islamitisch zijn, maar veelal aanhanger van animistische tradities, al dan niet vermengd met het christendom. Uiteraard is vrouwenbesnijdenis een van de ernstigste schendingen van de rechten van de vrouw, maar juist gezien tegen dit licht is het van belang, een en ander in zijn juiste verband te zien.
4 Eerwraak:
Recentelijk is mevrouw Hirsi Ali in het nieuws gekomen als verdedigster van door eerwraak bedreigde moslima’s, hetgeen ik uiteraard van harte toejuich. Ook ten aanzien van deze problematiek echter maakt Hirsi Ali zich niet alleen schuldig aan verregaande generalisering. In de eerste plaats is er in het geval van eerwraak lang niet altijd sprake van een vrouwelijk slachtoffer, noch wordt de daad alleen door mannen bedreven. Evenmin is er altijd sprake van moord, maar veelal van mishandeling, opsluiting en bedreiging. Het belangrijkste is echter het feit, dat eerwraak niet zozeer religieus, maar cultureel gebonden is, aangezien dit verschijnsel zich niet alleen slechts in enkele islamitische landen zoals bepaalde streken van Egypte en Jordanië manifesteert, maar evenzeer voorkomt in niet-islamitische landen zoals enkele Zuid-Amerikaanse landen, de Antillen, Italië en Griekenland. Het is mevrouw Hirsi-Ali dan ook verwijtbaar, dat zij ten onrechte de suggestie wekt, dat eerwraak gerelateerd kan worden aan de Islam en slechts in islamitische landen voorkomt.
B Oplossingsstrategie:
1 Ressortering eerwraak onder de anti-terreurwetgeving
Nog los van haar generaliserende standpunten zijn m.i. eveneens haar oplossingsstrategieën uiterst dubieus. Zo stelde zij onlangs als maatregel voor, het eerwraak-misdrijf als zodanig te laten ressorteren onder de anti-terreurwetgeving. Nog afgezien van het al dan niet wenselijke karakter van de anti-terreurwetgeving is hier geen sprake van een als terrorisme te definiëren misdrijf en merkte minister Donner van Justitie dan ook terecht op, dat het laten ressorteren van een dergelijk misdrijf onder de anti-terreurwet zou neerkomen op een oneigenlijk gebruik van deze wet.
2 Verbod op islamitische scholen:
Een tweede door mevrouw Hirsi-Ali voorgestelde oplossingsstrategie ter bevordering van de emancipatie van moslima’s is het opheffen van islamitische scholen, aangezien een en ander o.a. de basis zou zijn voor het handhaven van ongewenste patronen in de man-vrouw relatie. Verder geeft zij zelf aan geen gelovig moslim meer te zijn [hetgeen zij ”geseculariseerd” noemt] Uiteraard is het haar recht al dan niet belijdend moslim te zijn, maar het sluiten van islamitische scholen vertrekt vanuit een fundamenteel gebrek aan respect voor de geloofsovertuiging van anderen, in casu de moslimgemeenschap. Bovendien is het in strijd met het recht op godsdienstvrijheid, als zodanig een van de grondbeginselen van de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens en [nog steeds] verankerd binnen de Nederlandse grondwet. Verder is de uiterste consequentie van dit gedachtegoed, dat dan eveneens christelijke, Joodse en hindoeïstische scholen zouden moeten worden opgeheven, aangezien een en ander anders niet alleen getuigt van discriminatie tegenover een groep, maar er ook op christelijke en joodse scholen [zeker de orthodoxen] vrouw-onvriendelijke visies aanwezig zijn. Het is daarom ook niet te verwonderen, dat het CDA bij monde van haar minister van Onderwijs Maria Verhoeven ernstige bezwaren heeft tegen deze door Hirsi Ali geponeerde opstelling. Nog afgezien van dit gebrek aan respect voor de geloofsovertuiging van de ander is de opstelling van Hirsi Ali ook nog in hoge mate generaliserend, aangezien de al dan niet progressieve benadering van de man-vrouwrelatie niet afhankelijk is van de aanwezigheid van islamitische scholen in het algemeen, maar van de visie van de desbetreffende leerkrachten en het schoolbestuur, dat van school tot school verschilt. Bovendien verliest mevrouw Hirsi Ali uit het oog, dat een groot deel van de opvattingen binnen de man-vrouw relatie via de opvoeding worden doorgegeven, waardoor een en ander veel minder controleerbaar is.
3 Monolitisering Islam
Zoals reeds gesteld valt mij sterk aan de standpunten van Hirsi Ali op haar vergaande generalisatie zowel de Islam in het algemeen als de islamitische landen in het bijzonder. Zo maakt zij zoals reeds gezegd geen enkel onderscheid tussen stad en platteland, tussen laaggeschoolde en hogergeschoolde vrouwen en families en tussen de diverse richtingen binnen de Islam, die net zo gediffentieerd en gevarieerd zijn als binnen het christendom. De mythe van de monolithische en eenvormige ”achterlijke” Islam is een racistisch verzinsel. Natuurlijk heeft de Islam net zoals ieder andere godsdienst vrouwonvriendelijke componenten, maar dat hebben het christendom en het Jodendom ook. Kritiek op iedere godsdienst is geoorloofd, maar dan wel op feitelijk-aantoonbare en genuanceerde gronden.
4 Stigmatisering:
Opvallend is verder dat Hirsi Ali niet alleen ondanks deze onvolkomenheden in haar redenatie volkomen kritiekloos door ”intellectueel Nederland” is binnengehaald als de ”Islam-deskundige” hetgeen zij niet is [niet naar mijn opvatting, maar die van gerenommeerde Nederlandse islamologen], maar daarenboven een rol heeft gespeeld en nog speelt tegen de achtergrond van toenemende stigmatisering van de moslims. Hiervoor werd zij zowel door politiek als media naar voren geschoven als coryfee, die de veelal verre van frisse oogmerken van politici en sommige nieuwsmedia bevestigde, waardoor haar geventileerde kritiek eerder vooroordelenbevestigend werkte. Het gevolg was, dat vele moslims, die toch al na 11 september te lijden hadden onder toenemende stigmatisering en met een Mcarthiaans vergrootglas werden bekeken de op sommige punten wel degelijk zinnige kritiek van Hirsi Ali verwierpen, omdat zij door haar weinig genuanceerde benadering nog verder in het vakje van vooroordelen en racisme werden gedrongen. Hierdoor ontstonden verdedigingsmechanismen die veelal in de hand gewerkt werden door het feit, dat slechts Hirsi Ali’s weinig genuanceerde mening op de TV gehoord werd en iedere kritiek op haar visie bij voorbaat of in het geheel niet op de TV kwam of werd afgedaan als ”extremisme” of ”fundamentalisme” zonder vaak enige bereidheid van de kant van media en politiek de gronden voor een dergelijke kritiek aan een serieuze analyse te onderwerpen.
5 Intellectueel Nederland:
Bovendien hield en houdt het leeuwendeel van politiek en intellectueel Nederland vast aan de verkeerde veronderstelling, dat Hirsi Ali ”de eerste” kritische islamitische vrouw was, terwijl er al tientallen jaren zowel Turkse als Marokkaanse vrouwen binnen Turkse en Marokkaanse vrouwenorganisaties zeer actief waren betreffende de emancipatie van islamitische vrouwen. Verder was het evenzeer opvallend, dat zij haar waardering vrijwel geheel kreeg en krijgt vanuit de gevestigde Nederlandse politieke en intellectuele hoek. Onder de door haar beoogde doelgroep echter, de Marokkaanse en andere islamitische vrouwen, alsmede een grote groep islamitische intellectuelen, kon zij op heel weinig waardering rekenen, hetgeen mijns inziens op zich eveneens te denken geeft over haar werkelijke affiniteit met de doelgroep waaruit zij ook is voortgekomen. En laten wij eerlijk zijn, in het klimaat na 11 september werd iedere kritiek op de Islam, zinnig of niet [zie Fortuyn] van harte in bepaalde Nederlandse politieke en mediakringen omhelsd.
C Vorm:
Ook de vorm waarin Hirsi Ali haar kritiek doorgaans goot en giet, is veelal niet acceptabel. Nogmaals, kritiek op iedere godsdienst is geoorloofd, maar dan wel met respect voor de overtuiging van anderen. Haar uitspraken over de Profeet Mohammed, alsmede de vorm waarin de film Submission gegoten is, getuigt daar absoluut niet van. Het valt mij op, dat een en ander vaak gemakshalve wordt afgedaan met ”vrijheid van meningsuiting” maar eveneens is opvallend, dat dit gezegd wordt door autochtone Nederlanders, die veelal niet of nauwelijks affiniteit hebben met de Marokkaanse of andere moslims. Wanneer een en ander dan ook nog gebracht wordt in een klimaat van toenemende polarisering, vind ik een dergelijke vorm waarin deze kritiek gegoten wordt getuigen van gebrek aan respect en morele lafheid. Verder zouden de autochtone Nederlanders, die ieder bezwaar hiertegen van islamitische kant vaak afdoen met ”onzin” of ”het moet kunnen” zouden zich eens moeten realiseren hoe zij het zouden vinden wanneer voor hen van groot belang zijnde symbolen of principes stelselmatig worden bekritiseerd met een totaal gebrek aan respect voor hun identiteit. Tegen degenen, die vinden, dat moslims dergeljke kritiek maar ”moeten slikken” zou ik willen zeggen: Realiseert u, dat u zo een tweedeling in de samenleving creëert. Maar vooral: Realiseert u zich, dat u zich met een dergelijke weinig respectvolle houding schuldig maakt aan impliciet neokolonialisme. Men kan geen respect verwachten voor de dominante veelal niet-religieuze cultuur, wanneer men niet bereid is dat respect eveneens ten opzichte van de religieuze allochtone cultuur te tonen. Dat geldt zowel voor de Nederlandse intelligentsia als critici als Hirsi Ali zelf.
´´Daarom zijn er dringend veranderingen nodig! Duitsland moet weer een sterk en vitaal land worden! Een land met een duurzaam sterkere economie! Een land dat Joods banditisme keihard aanpakt en bestraft! Een land met een bestuur dat problemen van de burgers oplost! Kortom: op naar een beter en sterker Duitsland!´´
Na afloop van de redevoering werd er door de aanwezige, vrijwel in trance geraakte menigte, met luider stemme ´´Heil Hitler´´ gescandeerd.
Een redevoering, weggelopen uit de geschiedenis, die mede gezien tegen het licht van de latere, gruwelijke gebeurtenissen in nazi-Duitsland en de bezette gebieden, met als grondeloos dieptepunt ´´Auschwitz´´, een huiveringwekkende lading krijgt.
Wie er echter, gezien het racistische, haatzaaiende en populistische karakter, vanuit gaat, dat deze redevoering door Adolf Hitler of een van zijn nazi-coryfeen gehouden is, heeft het toch bij het verkeerde eind.
Ik refereer hier aan de enigszins aangepaste openingsfrase uit het verkiezingspamflet van de heer Wilders dd augustus 2006, waarbij vanzelfsprekend ´´Duitsland´´ door ´´Nederland´´ dient te worden vervangen en ´´Joods banditisme´´ (een ´´geliefde´´ naziterm) door ´´islamitisch terrorisme´´.
Voor diegenen, die denken, dat ik hiermee het gedachtegoed van de heer Wilders op een lijn wil stellen met het nazi-gedachtegoed, vergissen zich. Een en ander is gelukkig (nog) niet het geval.
Wel zijn er, zowel in het gehanteerde populisme, het zondebokmodel, de aanzet tot haat tegen bepaalde bevolkingsgroepen, het appel op een ´´sterke´´ natie en de nauwelijks onderbouwde roep om een ´´sterke economie´´, wel degelijk overeenkomsten in gedachtegoed en opvattingen te bespeuren.
Deze overeenkomsten zijn nog sterker aanwezig in zijn in het PVV-verkiezingspamflet voorgestelde maatregelen richting politiestaat.
A Politieke loopbaan
De heer Wilders startte zijn politieke carrière bij de (liberale) VVD, waarvan hij in 1989 lid werd. Vanaf 1997 tot 1998 was hij gemeenteraadslid in Utrecht en in 1998 maakte hij de overstap naar de Tweede Kamer, waar hij de VVD tot 2004 vertegenwoordigde. Hij behoorde tot de rechts-conservatieve vleugel en stond met name bij belangenbehartigers van de Palestijnse zaak bekend als een vurig bewonderaar van het Israëlische politiek-militaire optreden. Hierop kom ik nog terug.
Hij verliet de partij in 2004 na een conflict over het EU-lidmaatschap van Turkije, dat door Wilders werd uitgesloten, niet vanwege de mensenrechtenschendingen, maar vanwege zijn bezwaren tegen Turkije als niet Europees (lees islamitisch) land. Na in de Tweede Kamer gezeten hebben onder de eenmansfractie ´´Groep Wilders´´ richtten hij en geestverwanten de PVV (Partij voor de Vrijheid) op, die in 2006 de verkiezingen won en met 9 zetels de Tweede Kamer bemande. Wilders is fractievoorzitter.
B Gedachtegoed
Het politieke gedachtegoed van de heer Wilders kan gekwalificeerd worden als racistisch, populistisch en haatzaaiend. Eveneens wordt in het gedachtegoed een aanzet tot een politiestaat gepropageerd, waarmee Wilders zich buiten de Nederlandse democratische orde plaatst. Verder valt hem de twijfelachtige eer te beurt, de fundamentele principes van humaniteit en beschaving, alsmede de daaruit voortgekomen mensenrechtenverdragen, aan zijn laars te lappen.
Ik licht een en ander in onderstaande toe
1 Racistisch
In de Dikke van Dale wordt racisme gedefinieerd als:
´´het uiten van minachting, vijandigheid of haat van het ene ras jegens een ander, voortkomend uit een gevoel van meerwaarde´´
In artikel 2, Conventie tot de Uitbanning van alle vormen van Rassendiscriminatie, wordt racisme gedefinieerd als iedere vorm van negatief onderscheid en uitsluiting van mensen op grond van ras, kleur, afkomst, nationale of etnische oorsprong.
Opvallend is, dat Wilders in negatieve zin aan beide definitiecriteria voldoet Ik breng een door Wilders in een NRC Handelsblad artikel gedane uitspraak in herinnering, die vaker in interviews met hem terugkomt:
´´ We moeten niet doen alsof de waarden van andere culturen net zo goed zijn als de onze.”
Uit deze uitspraak kan reeds geconcludeerd worden, dat hij ´´onze´´ (lees de overigens zeer gedifferentieerde ´´autochtone´´ Nederlandse cultuur) cultuur superieur acht aan andere culturen.
Aan de in de Internationale Conventie omschreven definitie van racisme voldoet Wilders ruimschoots, zoals onderstaande mag aantonen.
I ´´Straatteroristen´´
Eveneens vindt dit racisme zijn basis in de voortdurende en ongenuanceerde stellingname tegen de Islam als religie, de moslims in het algemeen en met name het Marokkaanse bevolkingsdeel. Regelmatig worden Marokkaanse randgroepjongeren, die al dan niet met Justitie in aanraking zijn gekomen, door Wilders en aanhang gekwaliceerd als ‘´straatterroristen´´.
Niet alleen worden dergelijke uitspraken niet gehinderd door enig serieus onderzoek naar de oorzaken van een mogelijke maatschappelijke ontsporing, hierbij wordt eveneens een oneigenlijk gebruik gemaakt van de terminologie ´´terrorisme´´, die slechts betrekking heeft op voor de rechtbank bewezen aanslagplegers op burgers of burgerdoelen, met een politiek doel.
De boodschap lijkt duidelijk Met een dergelijke opmerking worden deze groep Marokkaanse jongeren in het bijzonder en Marokkaanse jongeren in het algemeen, op buitenproportionele wijze gecriminaliseerd.
Het racistische element van deze uitspraak is bovendien gelegen in het feit, dat randgroepjongeren van autochtone komaf, niet op een dergelijke wijze worden aangeduid.
II ´´Westerse´´ en ´´niet -westerse´´ allochtonen
Eveneens een voorbeeld van het racistische gedachtegoed is het door Wilders voortdurend gemaakte onderscheid tussen westerse en ´´niet westerse´´ allochtonen, waarbij aan deze laatste groep slechts generaliserend-negatieve kwalificaties worden toegeschreven.
III´´Overspoeling´´
Hij maakt verder tevens gebruik van extreem rechtse archetypen zoals een ´´overspoeling´´ door ´´vreemdelingen´´ of mensen van ´´niet westerse´´ komaf´’.
Een voorbeeld uit zijn verkiezingspamflet
´´De demografische ontwikkelingen zijn ronduit zorgelijk: de meerderheid van de jongeren in de grote steden is nu al van niet-westerse afkomst.´´
Deze opvatting deelt hij overigens met de door hem bewonderde ultra-rechtse Israëlische politici, die zich zorgen maken om het ´´demografische probleem´´ (een meerderheid van ´´Israëlische´´ Arabieren in het huidige Israël, waardoor de legitimatie van een op zionistische basis gestichte Joodse Staat steeds meer komt te vervallen).
Het is evident Slechts mensen met racistische vooroordelen tav anderen, die zichzelf daarenboven als superieur zien, achten zich bedreigd door de aanwezigheid van mensen met een andere cultuur, aangezien zij niet in humanitaire termen denken, maar in afkomst en culturele verschillen en al evenmin oog hebben voor de verrijking door andere culturen.
Van de heer Wilders is eveneens berucht de uitspraak, dat met de komst van de staatssecretarissen Aboutaleb (Sociale Zaken) en Albayrak (Justie), die beiden van allochtone (Marokkaanse) komaf zijn, een ´´tsunami´´ van islamisering het nieuw aangetreden Nederlandse kabinet heeft bereikt. Kort na deze uitspraak startte hij zijn politieke hetze tegen deze twee staatssecretarissen, waarop ik nog terugkom.
2 Haatzaaiend
Het behoeft nauwelijks nadere toelichting, dat bovenstaande standpunten, zijn door mij nog te bespreken Tweede Kameroptreden en de door hem gemaakte provocerende opmerkingen (berucht is zijn opmerking, dat de moslims de Koran voor de helft zouden moeten verscheuren) in ernstige mate de reeds sinds 11 september 2001 nog verder toegenomen tweedeling tussen Nederlanders van autochtone en allochtone komaf, nog verder intensiveert.
Nog afgezien van zijn abjecte gedachtegoed, getuigt het daarenboven ook van grote morele lafheid, een reeds sinds 11 september 2001 gestigmatiseerde en kwetsbare bevolkingsgroep (in casu met name de Marokkaanse), die zowel na 11 september als de moord op de heer van Gogh, heeft blootgestaan aan fysieke en verbale intimidatie, alsmede brandstichtingen en aanslagen, nog verder te criminaliseren.
Volgens artikel 137, c en d zijn zowel discriminatie tegen een bevolkingsdeel als haatzaaierij, waarvan hier toch duidelijk sprake is, strafbaar. Het zou dan ook aanbeveling verdienen, wanneer er tegen de heer Wilders en zijn partijgenoten aangifte zou worden gedaan
3 Op weg naar een politiestaat
Autoritaire en antihumane opvattingen
Reeds eerder heb ik eraan gerefereerd, dat in het gedachtegoed van Wilders eveneens elementen schuilen, die op gespannen voet met de rechtsstaat staan
Een voorbeeld is zijn kennelijke bewondering voor administratieve detentie, een door de Israëlische regering voornamelijk tegen Palestijnen (en soms tegen religieus-fanatieke kolonisten) toegepaste strafmaatregel, die neerkomt op detentie zonder vorm van aanklacht en proces.
Een dergelijke in de internationale wetgeving en het Europees Mensenrechtenverdrag (EVRM), alsmede in de Nederlandse wetgeving verboden strafmaatregel mag echter bogen op groot enthousiasme van de heer Wilders en geestverwanten en hij pleit in zijn verkiezingspamflet dan ook voor de introductie van de ´´administratieve detentie´´ tav terreurverdachten.
Een ander opmerkelijke door Wilders bepleite maatregel is de de introductie van ´´heropvoedingskampen´´ voor probleemjongeren.
Zonder de heer Wilders ook maar enigszins te willen beschuldigen van een introductie van concentratiekampen, wekt deze terminologie bij mij toch associaties op met in de Oost-Europese landen (tijdens de voormalige regimes) en in China voorkomende kampen, waarbij de mensenrechten in ernstige mate werden geschonden.
Nog los van de door de heer Wilders gegeven invulling hiervan (hetgeen hij verder buiten beschouwing laat), lijkt mij een en ander op gespannen voet met de Nederlandse rechtsorde, aangezien er reeds in voldoende mate strenge tot zeer strenge strafinrichtingen voor jongeren, die in aanraking gekomen zijn met Justitie, voorhanden zijn en dit kennelijk een door de heer Wilders gepropageerde aanvulling zou zijn.
Zijn enthousiasme voor de administratieve detentie doet in dit verband het ergste vrezen.
Tenslotte frappeerde mij eveneens zijn standpunt tot het invoeren van preventief fouilleren door het hele land.
Niet alleen is een en ander een ernstige inbreuk op de privacy, bovendien is het een inbreuk op de rechten van de betrokkenen, aangezien er, door het doorgaans collectieve karakter, geen sprake kan zijn van een gerede verdachtmaking. Bovendien kan een dergelijke ver doorgevoerde maatregel leiden tot stigmatisering, aangezien het aan de politie is te bepalen, welke personen of groep preventief kan worden gefouilleerd.
Terecht zijn de autoriteiten tot nu toe zeer terughoudend met dit mi niet rechtmatige en buitenproportionele middel omgesprongen.
Preventieve fouillering door heel Nederland echter zou een versterking zijn van het toch reeds heersende repressieve anti-terreurklimaat.
Zowel uit Wilders grote sympathie voor administratieve detentie, ”heropvoedingskampen” en preventieve fouillering door heel Nederland acht ik de conclusie gerechtvaardigd, dat een aantal essentiële PVV-standpunten in strijd zijn met de principes van een democratische rechtsstaat en kenmerken in zich dragen van een politiestaat.
4 Populistisch
Een van de kenmerken van al dan niet charismatische voormannen van racistische of tegen racisme aanleunende organisaties is het basale populisme.
Populisme is een politiek-ideologische richting, die niet empirisch (onderzoekend) te werk gaat, maar zich doorgaans baseert op bestaande in dit geval racistische, onderbuikgevoelens en deze op al dan niet subtiele wijze, voedt.
Omdat een gedegen argumentatie veelal ontbreekt, komen de populistische standpunten doorgaans neer op het ”intrappen van open deuren”, het voeden van reeds bestaande gevoelens van onvrede en animositeit, het uiten van ongerichte kretologie en het formuleren van multi-interpretabele uitspraken.
Zo is het opvallend, om met dit laatste te beginnen, dat Wilders veelal refereert aan een ”sterk Nederland”, een ”Nederland om trots op te zijn”, een ”eigen identiteit” etc , zonder hieraan een duidelijke en sluitende invulling te geven.
Ook het ”intrappen van open deuren” is zijn sterke kant.
Zo refereert hij in zijn verkiezingsprogramma aan o.a. de volgende ”aandachtspunten”. Er is bij deze punten echter hetzij reeds sprake van een bestaande wetgeving [zoals de ongewenstverklaring na het plegen van een misdrijf door een niet-Nederlander] of het standpunt is vanzelfsprekend en wordt door iedereen omschreven [zoals het wegwerken van wachtlijsten].
Enkele voorbeelden:
– Niet-Nederlanders die een misdrijf plegen worden direct uit Nederland verwijderd [reeds een wetsmaatregel] – Wachtlijsten jeugdzorg wegwerken [Open deur)
– Nette eenpersoonskamers voor ouderen in verpleeghuizen: ouderen zijn geen gevangenen (Open deur)
– Extra geld voor verpleeghuiszorg: minder bureaucratie/overhead en meer handen aan het bed (Open deur) Naast de moslimvijandige standpunten, die zich eveneens uitstrekken anti-vluchtelingstandpunten (Wilders is voorstander van een immigratiestop) tracht hij zich op een dergelijke populistische wijze bij anderen, die geen uitgesproken racisten zijn, maar wel een neiging hiertoe hebben, populair te maken.
Ook doet in dit verband het zich beroepen op de zogenaamde ”glorie uit het verleden” (lees armoede in Nederland en kolonialisme en slavernij) goed.
Zo merkt hij op in zijn ”Onafhankelijkheidsverklaring”:
”Ooit veranderden onze voorouders een moerasdelta in een oase van tolerantie en economisch succes, met een vlag die over de hele wereld synoniem is met vrijheid. Die vlag verdient het in vrijheid te blijven wapperen. ”
Grote, demagogische en vooral lege woorden.
C Nationaliteitenkwestie
Over het Wilders Tweede Kameroptreden in de ”dubbele nationaliteitenkwestie” kan ik kort zijn, aangezien het niet de inhoudelijke kwestie betrof, maar zijn onderliggend racistische gedachtegoed, dat gekant is tegen moslims en ”niet-westerse” allochtonen in het algemeen en hun regeringsdeelname in het bijzonder.
Zo koppelde hij in een tegen de reeds genoemde staatssecretarissen Aboutaleb en Albayrak hun ”dubbele nationaliteit” aan een eventueel gebrek aan loyaliteit aan Nederland. Nog afgezien van het feit, dat deze staatssecretarissen jarenlang hun politieke sporen hebben verdiend in politieke bestuursfuncties, is hun benoeming een resultaat geweest van de Nederlandse coalitievorming, die als zodanig gerespecteerd dient te worden.
Evenmin hangt de door Wilders aangekaarte ”loyaliteit” ook maar enigszins samen met het bezit van de eigen nationaliteit en hebben in mijn optiek mensen van allochtone komaf recht op de beleving van hun identiteit en dus eveneens op hun eigen paspoort.
Uit het feit, dat daarenboven Marokkanen geen afstand kunnen doen van hun Marokkaanse nationaliteit, volgens de Marokkaanse wetsregels (evenmin als Argentijnen en Grieken) bleek, dat het Wilders er slechts om ging, meer van een half miljoen moslims van Marokkaanse komaf te criminaliseren en verdacht te maken.
Dat dit zijn oogmerk was, bleek wel uit het feit, dat hij recentelijk eveneens een ”beroepsverbod” heeft geëist tav mensen met een dubbele nationaliteit, voor o.a. rechters, officieren van Justitie, politiemensen, militairen en ambassadeurs.
De tsunami van racisme woedt nog steeds voort.
Reactie parlement:
Hoewel de meerderheid van de Tweede Kamer Wilders duidelijk heeft teruggefloten heeft in de dubbele nationaliteitenkwestie, is er toch geen sprake geweest van een principiële stellingname, ondanks goede bijdragen van de heer Pechtold (D’66), mevrouw Halsema (Groen-Links) en de heer Dijsselbloem [PvdA]
Een en ander draait echter niet alleen om de nationaliteitenkwestie of de door Wilders gevoerde veelal zeer onwellevende toon, maar om de grond van het probleem, zijn racistische gedachtegoed.
Toen de politicus Janmaat [Centrumpartij] in 1982 in de Tweede Kamer was gekomen met 1 zetel, sprak de politiek openlijk schande van zijn gedachtegoed en negeerden vele Kamerleden hem.
Ik hou geen pleidooi voor het negeren van Wilders, uit oogpunt van wellevendheid en medemenselijkheid.
Wel acht ik het echter van wezenlijk belang, dat de politiek de morele moed heeft, hem en zijn gedachtegoed als racistisch te ontmaskeren.
Wat dat betreft mogen de Nederlandse politici een voorbeeld nemen aan een aantal Belgische, die openlijk de heer de Winter [Vlaams Belang] met wiens gedachtegoed de heer Wilders zeet veel overeenkomsten vertoont, als racist te ontmaskeren.
Een dergelijke principiele houding, en het benadrukken van de waardigheid in het parlementaire debat, zal bijdragen aan de morele en hopelijk ook politieke nederlaag van de heer Wilders.
”Het bewijs dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, kan door den rechter slechts worden aangenomen, indien hij daarvan uit het onderzoek op de terechtzitting door den inhoud van wettige bewijsmiddelen de overtuiging heeft bekomen. Artikel 338, Wetboek van Strafvordering”.
Een van de fundamentele grondrechten van iedere verdachte is, dat hij of zij slechts veroordeeld kan worden op grond van het zogenaamde geleverde wettige en overtuigende bewijs.
Een en ander impliceert, dat niet alleen de rechtbank, gebaseerd op in de proceszaak aangedragen aspecten, persoonlijk overtuigd dient te zijn van de waarde van het bewijsmateriaal, maar dat tevens het aangedragen bewijsmateriaal dient te voldoen aan de wettelijke eisen. Wanneer een van beide aspecten, hetzij de overtuigendheid, hetzij het wettige karakter van het verkregen bewijsmateriaal ontbreekt, dient de verdachte te worden vrijgesproken
Zonder de pretentie te willen hebben, een afgerond juridisch oordeel over het vonnis te willen vellen, wil ik niettemin enige kanttekeningen maken bij een aantal aspecten van het door de rechtbank aangedragen bewijsmateriaal, alsmede wijzen op enkele tegenstrijdigheden in het vonnisoordeel van de rechtbank
Deze kanttekeningen zijn gebaseerd op de mi toenemende vervaging in de rechtsgang tav de te overleggen bewijslasten in de processen tegen terreurverdachten
Was het nog zo, dat de in het Piranha-proces tot acht jaar gevangenisstraf veroordeelde Samir A vorig jaar dd 6-4-2005 bij gebrek aan bewijs is vrijgesproken van voorbereidingshandelingen tot het plegen van een of meer terroristische aanslagen en overwoog de beroepsrechter in het vonnis dd 18-11-2005, nav het beroep door het OM tegen genoemde vrijspraak nog, dat hij weliswaar terroristische intenties had, maar dat deze, bij gebrek aan concreet bewijs voor voorbereidingshandelingen immers niet strafbaar gesteld kunnen worden, nu is daarin blijkbaar een kentering gekomen
Weliswaar heeft de rechtbank Rotterdam, die vonnis heeft gewezen in deze zaak, een aantal fundamentele rechten van de verdachten verdedigd, die ik eveneens zal noemen, niettemin is zij klaarblijkelijk van mening, dat de bewijslast betr voorbereidingshandelingen tot het plegen van terroristische aanslagen dermate kan worden opgerekt, dat er sprake is van een impliciete veroordeling op grond van echte of vermeende terroristische intenties
Mijns inziens een zeer zorgwekkende ontwikkeling.
A Vonnissen en veroordelingen:
Op 1 december 2006 werden inzake het proces in de zogenaamde Piranha-zaak, de 20-jarige Samir A en 5 medeverdachten, na een lange periode van voorarrest, veroordeeld tot gevangenisstraffen, die varieerden van respectievelijk 8 jaar tot drie maanden Een verdachte, de heer ……. werd vrijgesproken. Het veroordeling van Samir A en drie medeverdachten was gebaseerd op het plegen van ”voorbereidingshandelingen en bevordering van terroristische misdrijven.
Nader gespecificeerd is de rechtbank van mening, dat zij het voornemen gehad zouden hebben om aanslagen te plegen op zowel politici als op het gebouw van AIVD te Leidschendam.
Alle vier verdachten werden echter vrijgesproken van deelname aan een criminele organisatie ”met een terroristisch oogmerk”, aangezien de rechtbank van mening was, dat het volgens haar bewezen geachte samenwerkingsverband tussen de vier verdachten dermate diffuus was, dat van een organisatie niet gesproken kon worden. Ik kom hierop terug.
Nader gespecificeerd werd Samir A tot acht jaar gevangenisstraf veroordeeld. Noureddhine El F, die ook reeds in het Hofstadproces tot vier jaar gevangenisstraf werd veroordeeld, werd tot vijf jaar cel veroordeeld. Hij was overigens de enige, die eveneens werd veroordeeld voor ”werving voor de gewapende strijd, toegespitst op de justitiële opvatting van de Jihad. Mohammed C werd veroordeeld tot vier jaar gevangenisstraf. Soumaya S, die getrouwd geweest was [inmiddels gescheiden] met Noureddhine El F werd tot drie jaar gevangenisstraf veroordeeld. Een andere verdachte, die minder zware aanklachten had, werd veroordeeld tot drie maanden gevangenisstraf vanwege een verstrekken van een ongeldig identiteitsbewijs. Een verdachte werd vrijgesproken.
B Voorgeschiedenis Samir A
Aangezien Samir A door de justitiële autoriteiten en de inlichtingendienst AIVD wordt beschouwd als de centrale figuur in het Piranha-proces, vermeld ik in het kort enige gegevens tav zijn justitiele voorgeschiedenis: Samir A : Reeds op jeugdige leeftijd voelde Samir A een sterk politiek en door idealisme gekleurd engagement, dat echter, ook volgens eigen beweringen, een terroristische component zou krijgen. Zo probeerde hij in januari 2003 met een vriend naar Tsjetsjenië te reizen om daar met het Tsjetsjeense verzet tegen het Russische leger te strijden, hetgeen nog zeker als een idealistische jongensdroom kan worden aangemerkt. De Russische politie stuurde hem echter aan de grens weer terug naar Nederland.
Eerste arrestatie
Op 17 oktober 2003 werd Azzouz met vier anderen aangehouden met als aanklacht het voorbereiden van een aanslag. Bij een huiszoeking werden kunstmest en zoutzuur aangetroffen, stoffen waarmee explosieven zouden kunnen worden gemaakt. Uit AIVD-onderzoek zou zijn gebleken dat twee van hen in Pakistan waren geweest en daar in een trainingskamp verbleven. Kort daarop werden Azzouz en de vier anderen weer vrijgelaten en niet verder vervolgd wegens gebrek aan bewijs. Tot een proces kwam het dus niet.
Tweede arrestatie en eerste proces
Op 30 juni 2004 werd Samir A opnieuw gearresteerd nadat in de supermarkt in Rotterdam waar hij werkte een roofoverval plaats vond. Hij zou volgens het Openbaar Ministerie de daders geholpen hebben binnen te komen en met hen samenwerken. Na zijn arrestatie doorzocht de politie zijn huis. Bij de doorzoeking van zijn huis vond de politie onder meer zelfgetekende en van internet gedownloade plattegronden van diverse strategische gebouwen in Nederland. Ook vond de politie twee patroonhouders voor automatische wapens en een flesje gevuld met chemische stoffen en voorzien van bedrading. Na de huiszoeking werd hij niet alleen aangeklaagd voor de overval maar ook voor het beramen van aanslagen met een terroristisch oogmerk op onder andere Schiphol, de Tweede Kamer, de kerncentrale van Borssele, het hoofdkantoor van de AIVD in Leidschendam en het ministerie van Defensie.
Uitspraak eerste proces
Het Openbaar Ministerie (OM) eiste tegen Samir A 7 jaar celstraf en intrekking van zijn kiesrecht. De rechtbank sprak hem echter vrij van het beramen van aanslagen, vanwege gebrek aan bewijs. Wel werd hij tot drie maanden gevangenisstraf wegens verboden wapenbezit veroordeeld. Ook zijn hulp bij de overval op de supermarkt achtte de rechtbank niet bewezen. Het Openbaar Ministerie ging na de uitspraak in hoger beroep, maar op 18 november 2005 werd hij door het Gerechtshof in Den Haag vrijgesproken. Het hof achtte wel bewezen dat hij terroristische intenties had, maar hij werd vrijgesproken van voorbereidingshandelingen vanwege gebrek aan bewijs. Zoals bekend is hij tenslotte in het Piranha-proces veroordeeld tot 8 jaar gevangenisstraf Eveneens werd hij in verband gebracht met de zogenoemde Hofstadgroep, maar bewijzen voor een veroordeling ontbraken
C Positieve aspecten rechtbankproces
Alvorens mij te richten op de bewijslast en enkele tegenstrijdigheden in de redenering van de rechtbank, wil ik nadrukkelijk mijn waardering uitspreken voor het feit, dat de rechtbank zich in een aantal opzichten heeft ingespannen voor de verdediging van de fundamentele rechten van de verdachten. Bij dezen belicht ik in het kort de volgende punten:
1 De eis tot teruggave dossiers aan de verdachten 2 De weigering tot toelating van de AIVD-ambtsberichten tot de bewijsvoering, vanwege gebrek aan toetsingsmogelijkheden betr de waarheidsvinding [wijs erop, dat hiervan ook sprake was bij de Hofstad-vonnissen] 3 Het uitsluiten van bewijs betr de verklaring van een in Marokko gedetineerde terreurverdachte 4 Het uitsluiten van de verklaringen van het echtpaar B, ”kroongetuigen” in het proces, vanwege aperte onbetrouwbaarheid
1 Bij hun overbrenging naar de EBI Vught hadden de verdachten geen inzage meer tot hun dossiers, waardoor noch zij, noch hun advocaten zich op de rechtszaak konden voorbereiden De rechtbank gelastte echter het onmiddellijk verstrekken van de dossiers aan de verdachte en weigerde zolang de zaak verder te behandelen. 2 Evenals in het Hofstadproces heeft de rechtbank de AIVD-ambtsberichten uitgesloten van de bewijsvoering, aangezien een en ander niet nader door de rechtbank kon worden getoetst en de betreffende AIVD-functionarissen zich bleven beroepen op hun recht op geheimhouding. 3 Voor de toetsing van de betrouwbaarheid van een aan de Marokkaanse politie afgegeven verklaring van een terreurverdachte in de Piranha-zaak waren officieren van Justitie, verdediging en rechter-commissaris naar Marokko afgereisd. Aldaar aangekomen echter werd aan de verdediging geen toestemming gegeven bij het verhoor aanwezig te zijn en kreeg de rechter-commissaris geen toestemming de voorbereide vragen te stellen. Hierdoor werd de verklaring niet meer meegenomen in het proces 4 Vanwege de door de rechtbank terecht genoemde onbetrouwbaarheid van de kroongetuigen, het echtpaar B, dat bovendien eveneens tegenstrijdige verklaringen had afgelegd, werd door de rechtbank besloten, hun getuigenis alleen te aanvaarden als bewijs, wanneer er sprake was van overeenkomend steunbewijs uit een andere bron.
D Discrepantie tussen de door de rechtbank toegewezen eis en het niet-bewezen aspect van een terroristische organisatie
Alvorens enkele aspecten van de bewijsvoering onder de loep te willen nemen springt bij mij in het oog de discrepantie tussen het door de rechtbank gewezen vonnis betreffende de voorbereidingshandelingen tav het plegen van een of meerdere aanslagen van vier verdachten en het feit, dat er volgens de rechtbank geen sprake zou zijn van het bestaan van een terroristische organisatie. Voor het al dan niet bestaan van een terroristische organisatie verwijst de rechtbank naar het Hofstad-vonnis, waarbij de bestempeling van ”de Hofstad-groep” tot terroristische organisatie was gebaseerd op het volgens de rechtbank geregeld geachte karakter van de zogenaamde ”huiskamerbijeenkomsten”. Hiervan zou in de Piranha-zaak tussen de verdachten geen sprake zijn, aangezien de onderlinge contacten ” te weinig, te divers en te weinig verbonden” [ik citeer de rechtbank[ zouden zijn. In deze redenatie is echter een grote tegenstrijdigheid. Weliswaar heeft deze rechtbank het oordeel van de rechtbank in het Hofstad-proces overgenomen, dat er daar sprake was van een ”criminele en terroristische” organisatie, maar zij verliest uit het oog, dat geen van de zogenaamde ”Hofstad-leden” zijn veroordeeld vanwege voorbereidingshandelingen tot het plegen van een aanslag.
In de Piranha-zaak echter zijn tenminste vier van de zes verdachten niet alleen veroordeeld vanwege voorbereidingshandelingen tot een of meer terroristische aanslagen, maar daarenboven betreffende aanslagen op dezelfde ”doelen”, namelijk bepaalde politici en het gebouw van de AIVD. Het is mi oneigenlijk, enerzijds verdachten te veroordelen voor dezelfde categorie aanslagen en anderzijds te stellen, dat hier geen sprake zou zijn van een organisatie. Aangezien de rechtbank er echter niet in is geslaagd, deze verdachten, die gefocust zouden zijn op dezelfde aanslagen, als organisatie aan te merken, zet dat mi vraagtekens bij de bewezenverklaring van de te plegen aanslag. Mi is het onmogelijk, vanuit een ”divers en te weinig verbonden” samenwerkingsverband te komen tot een logistieke voorbereiding voor dergelijke grootschalige aanslagen. Bovendien spreekt de rechtbank zichzelf tegen, aangezien zij wel in haar vonnis focust op de binnen de groep roulerende wapens. Hiervan zou geen sprake kunnen zijn bij een diffuus samenwerkingsverband zonder veel onderlinge verbondenheid
E De Bewijslast
1 Omstreden telefoongesprek
Reeds heb ik gesteld, de door de rechtbank aangevoerde bewijslast niet alleen uiterst mager, maar in hoge mate ongeloofwaardig te achten. Een voorbeeld hiervan is een tussen een van de verdachten en een derde [niet-verdachte] gevoerd telefoongesprek, waaruit volgens de rechtbank terroristische intenties of sterker nog, het voornemen tot het plegen van een aanslag zouden zijn af te leiden. Door verdachte wordt tijdens het telefoongesprek opgemerkt, dat er ”nog een soep te koken staat, waarvan men achterover zal vallen”. Het betreffende telefooncontact reageert vervolgens met de opmerking ”nog niets in het nieuws te hebben gezien”. Niet alleen is het evident, dat dergelijke opmerkingen ook in niet serieuze zin kunnen worden geïnterpreteerd, daarenboven is het evident, dat, wanneer een dergelijk gevoerd telefoongesprek op geen enkele wijze kan onderbouwd met aantoonbare feiten of handelingen op dat moment, waaruit voorbereidingshandelingen tot een aanslag zouden blijken, een en ander allerminst als bewijsmateriaal kan worden aangevoerd. De rechtbank concludeert uit dit gesprek echter o.a. het volgende: ”In het licht van deze gesprekken en het gegeven dat [verdachte] al enkele jaren terroristische idealen en doelen nastreeft is de betekenis, die [verdachte] hieraan gegeven heeft – namelijk het van huis weglopen van [verdachte] en het daarop volgende huwelijk met [verdachte] – volstrekt ongeloofwaardig. Hier kan niet anders dan sprake zijn van een op handen zijnde terroristische aanslag of daarmee gelijk te stellen daad van terroristische aard. ”
Onthullender is in dezen echter nog het feit, dat de rechtbank haar bewijsstelling van een ”op handen zijnde aanslag” kennelijk baseert op het feit, dat de betreffende verdachte ”terroristische idealen” heeft. Zonder een daadwerkelijk en empirisch bewijs, en slechts gebaseerd op dergelijke telefoongesprekken, acht ik een bewijslast uiterst gevaarlijk.
2 Videotestament Samir A
Een ander volgens de rechtbank belangrijk bewijsaspect voor de veroordeelde voorbereidingshandelingen tot het plegen van terroristische aanslagen is het zogenaamde ”videotestament” van Samir A.
Een ander door de rechtbank als mi zeer dubieus aan te voeren bewijsmateriaal is het zogenoemde videotestament van Samir A Hoewel er volgens de interpretatie van de rechtbank sprake van is, dat dit zogenoemde ”videotestament” zou refereren aan ”het plegen van misdrijven, die erop gericht zijn de bevolking vrees aan te jagen en de Nederlandse rechtsorde te vernietigen” [citaat rechtbankvonnis], blijkt uit zorgvuldige lezing van de politievertaling mi een andere, door de rechtbank genegeerde, interpretatie. De zogenoemde videoboodschap vangt aan met enkele los van elkaar staande Korancitaten en refereert in de vervolgboodschap op onmiskenbare wijze aan zowel het Brits-Amerikaanse politiek-militaire optreden in o.a. Irak als aan de in Guantanamo Bay en Abu Graibh begane mensenrechtenschendingen.
Naar mijn mening verraadt zijn eveneens negatief geïnterpreteerde emotionaliteit zijn betrokkenheid met de Iraakse burgerbevolking en de betreffende gevangenen. Betreffende zijn ” boodschap tot het Nederlandse volk” is er mi geen sprake van een willen omverwerpen van de Nederlandse rechtsorde, maar een onverbloemde kritiek voor de door de Nederlandse regering gegeven politieke en militaire steun aan het Brits-Amerikaanse politiek-militaire optreden .
Evenmin deel ik de mening van de rechtbank, dat Samir A met deze ”videoboodschap” een terreuraanslag zou willen aankondigen of ”de kijker de terreur te laten voelen” [citaat rechtbank]. Immers, daarvan zou naar mijn mening sprake van zijn, wanneer deze ”boodschap” verspreid zou zijn via Internet of andere communicatiekanalen Hiervan is echter geen sprake, aangezien deze in handen van de AIVD is gespeeld en het deze dienst is geweest, die een en ander aan de rechtbank heeft overgedragen.
Wel dient vermeld te worden, dat er in complimenteuze zin uitingen werden gedaan tav Osama Bin Laden en dat de Nederlandse bevolking kennelijk door Samir A als ”strijders” werden beschouwd vanwege het kiezen van een Nederlandse regering, die het Amerikaanse politiek-militaire optreden in de wereld steunt.
Deze twee laatste uitingen wijzen mi zeker op terroristische intenties, maar ik acht het in alle opzichten onacceptabel, dat een dergelijke al of niet serieus te nemen ”boodschap” [Samir A heeft later verklaard, dat een en ander niet als videotestament beschouwd diende te worden] als bewijsmateriaal voor voorbereidingshandelingen tot het plegen van een of meer terroristische acties kan worden aangemerkt.
Nog los echter van de al dan niet als juist geïnterpreteerde rechtbankopvatting tav de inhoudelijke kant van het ”videotestament” is het mi oneigenlijk een dergelijk document, waarbij verbaal uiting wordt gegeven aan bepaalde opvattingen en sympathieën, zonder daadwerkelijk ondersteunend bewijs, waaruit concreet voorbereidingshandelingen blijken, als een van de voornaamste bewijsaspecten mee te laten wegen. Heel duidelijk is aan de motivatie en interpretatie van de rechtbank van het betreffende videotestament te constateren, dat de rechtbank niet zozeer is uitgegaan van feitelijkheden en concreet bewijsmateriaal, maar eigen opvattingen en interpretatie.
Ik citeer een deel van de rechtbankopvatting tav het betr videotestament:
”Dit wordt naar het oordeel van de rechtbank nog eens onderstreept door het bij [verdachte] gevonden videotestament. Hierin wordt gerefereerd aan het plegen van misdrijven die erop gericht zijn de bevolking vrees aan te jagen en de Nederlandse rechtsorde te vernietigen.”
De rechtbank neemt aan dat deze videoboodschap tot stand is gekomen na 1 oktober 2005. Op de in beslag genomen camera staan immers – voor het videotestament – afbeeldingen van het op 1 oktober 2005 gehouden besnijdenisfeest van de zoon van [verdachte]. Deze videoboodschap is – naar het oordeel van de rechtbank – niet anders op te vatten dan een openbaarmaking aan ouders en naasten en aan het Nederlandse volk, nadat [verdachte] het martelaarschap heeft bereikt door een terroristische aanslag, zoals een explosie met vele doden (te denken is in de eerste plaats aan het AIVD-gebouw) dan wel door een andere, vergelijkbare, daad zoals een moord op één of meer bekende politieke figuren. Dergelijke daden zijn te beschouwen als terroristische bedreigingen van de Nederlandse democratische instellingen. Los daarvan is alleen de videoboodschap van een dergelijke inhoud, dat alleen al die boodschap toereikend is om de kijker de terreur te laten voelen.”
3 Het toelaten door de rechtbank van een omstreden gesprek tussen Soumya S en haar zuster, het zogenaamde ”apothekersgesprek”.
Eveneens acht ik het zeer dubieus, dat de rechtbank een omtreden gesprek van verdachte Soumaya S met haar zus, het zogenaamde ‘apothekersgesprek” tot het bewijs heeft toegelaten. In dit gesprek zou Soumaya S met grote aandrang naar persoonsgegevens van een aantal politici hebben gevraagd, o.a. naar gegevens betreffende Hirsi Ali.
De verdediging echter voert aan dat niet alleen uit dit door de AIVD ter beschikking gestelde gesprek delen zouden zijn weggelaten, waardoor een en ander niet in de juiste context kan worden geïnterpreteerd, maar dat tevens een aantal andere gesprekken, die dit telefoongesprek in een ander licht zouden doen zien, niet door de AIVD zijn overgedragen. In de eerste plaats acht ik het verbazingwekkend, dat de rechtbank stelt uit de letterlijke uitwerking van de gesprekken ”de indruk te hebben”, dat het gesprek wel in zijn geheel is weergegeven.
Naar mijn mening dient een rechtbank zich niet te baseren op een ”indruk” maar de beschikbare feiten op wettige en overtuiigende wijze toetsen
Dat is hier echter niet gebeurd
Verder baseert de rechtbank zich erop, dat er, gebaseerd op het AIVD-ambsbericht dd 18-10-2006 wel door de AIVD wordt gesteld, dat er sprake is van een volledige weergave van het betreffende telefoongesprek. Aangezien echter de AIVD-betrouwbaarheid in het geding is en de AIVD in dezen zelf partij is, acht ik het uiterst dubieus, dat de rechtbank zich op deze verklaring kritiekloos baseert.
Zelf geeft de rechtbank tav de niet door de AIVD geleverde andere gesprekken toe, dat het ”beter was geweest” als een en ander wel was geschied.
Ik citeer de rechtbankopmerking:
”Met betrekking tot het aangevoerde denatureren, merkt de rechtbank allereerst op dat het voor een completer beeld van de gevoerde (tele)communicatie wellicht van nut zou zijn geweest, om ook over andere opgenomen, niet verstrekte telefoongesprekken te kunnen beschikken. Een daartoe strekkend verzoek dat via de officieren van justitie gedurende het onderzoek ter terechtzitting (alsnog) is gedaan, is door de AIVD – met een beroep op de WIV 2002 – inhoudelijk onbeantwoord gebleven.”
Ik ben van mening, dat wanneer er sprake is van een dergelijke oncontroleerbaarheid van bronnen, het betreffende telefoongesprek zou moeten worden uitgesloten van bewijs, met name vanwege het voor verdachte belastende karakter
4 Gecodeerde lijst van politici
Een ander door de rechtbank aangemerkt bewijs is tussen de papieren van een van de verdachten aangetroffen ”gecodeerd briefje met namen van vier politici” Echter, naar mijn mening valt uit het bestaan van een dergelijk briefje, ook niet gecombineerd met de andere door de rechtbank aangehaalde punten, dat er een voornemen bestond, een aanslag op hen te plegen.
Een mogelijke ondersteuning voor deze opvatting is bovendien, dat een van de genoemde politici de heer Marijnissen, fractieleider van de SP is. Gezien de zeer kritische opvattingen van de S(ocialistische) P(artij) tav zowel de verscherpte terreurwetgeving in Nederland, alsmede de kritiek op het Brits-Amerikaanse politiek-militaire optreden in de wereld, met name Irak en Afghanistan, acht ik het buitengewoon onwaarschijnlijk, dat verdachten van een zoals door mij beschreven kritische houding tav de internationale politiek, een aanslag op hem zouden willen plegen.
5 Het wapenbezit en de gasmaskers
De rechtbank stelt, dat er drie zware wapens bij verdachten zijn aangetroffen en enkele gasmaskers. Niet alleen is genendele aantoonbaar, dat daarmee een terroristische aanslag zou worden voorbereid [men kan om meer motieven wapens in zijn bezit hebben], daarenboven is het zeer onwaarschijnlijk, dat met dergelijke voor het doel zeer beperkte wapens een aanslag gepleegd zou kunnen worden op zowel het AIVD gebouw alsmede een aantal politici.
Evenzeer lijkt het mij niet zinnig, de opvatting van de rechtbank te ondersteunen, dat verdachten weliswaar voorbereidingshandelingen tot dergelijke grootschalige aanslagen planden, maar daartoe geen organisatie zouden vormen en een dergelijk diffuus samenwerkingsverband zouden hebben.
Bij dezen heb ik getracht, enkele aspecten te lichten uit de door de rechtbank aangevoerde bewijsvorming. Ik pretendeer daarin genendele uitputtend te zijn geweest, maar heb slechts enkele door de rechtbank expliciet belichte aspecten naar voren willen halen, om aan te tonen, hoe mager de bewijslast naar mijn mening voor een veroordeling is.
Ik deel dan ook de mening van de verdediging, dat verdachten slechts verboden wapenbezit kon worden aangerekend. Er zijn nergens concrete bewijzen aangetroffen, die met uitsluiting van andere opties, slechts konden leiden tot een veroordeling betreffende terroristische voorbereidingshandelingen.
Juist bij dergelijke ernstige misdrijven dient een rechtbank bijzonder alert te zijn op het leveren van wettige en overtuigende bewijzen. Iedere verdachte, ongeacht de tenlastelegging, heeft het recht op een gedegen bewijsvoering en een zorgvuldige behandeling van zijn of haar zaak.
(Uitpers, nr. 82, 8ste jg., januari 2007)
Aan lezers en Redactie een Gelukkig, Voorspoedig en Strijdbaar 2007 toegewenst
Artikel 19, Universele Verklaring van de Rechten van de Mens ”Een ieder heeft recht op vrijheid van mening en meningsuiting. Dit recht omvat de vrijheid om zonder inmenging een mening te koesteren en om door alle middelen en ongeacht grenzen inlichtingen en denkbeelden op te sporen, te ontvangen en door te geven. ”
Inleiding:
Op 10 maart 2006 werd door de rechtbank Amsterdam de vonnissen tav de leden van de zogenoemde Hofstadgroep uitgesproken. Hierbij werden 5 mensen vrijgesproken, te weten Jermaine W. [broer van tot 15 jaar gevangenisstraf veroordeelde Jason W], Nadir A., Rachid B., Mohamed El B. en Zakaria T. De andere 8 leden werden veroordeeld tot celstraffen, varierend van 1 tot 15 jaar Opvallend aan deze vonnissen zijn twee belangrijke aspecten: Ten eerste de bestempeling van de zogenoemde Hofstadorganisatie als terroristisch. Ten tweede het feit, dat 5 van de veroordeelden geen daadwerkelijke strafbare handelingen hebben verricht, maar zijn veroordeeld op grond van deelname aan een criminele en terroristische organisatie. Onder deelneming wordt verstaan ”deelnemende handelingen”, die in het vonnis zijn benoemd als het in bezit hebben van opruiende, haatzaaiende en bedreigende geschriften en de verspreiding daarvan. Ik zal in onderstaande trachten aan te tonen, dat een dergelijke strafbaarstelling op zeer gespannen voet staat met het recht op vrijheid van meningsuiting, dat inderdaad beperkt kan worden, maar dan onder specifieke en welbepaalde rechtscondities, die mi echter in het onderhavige geval niet aan de orde zijn.
Verder zal ik eveneens aan de orde stellen, dat de door de rechtbank aldus geformuleerde definitie van opruiing in zulke brede termen gesteld is, dat in feite ieder verzet tegen de Overheid, dat beoogt een fundamentele verandering in het bestaande staatsbestel zoals bijvoorbeeld de door revolutionaire socialisten voorgestane sociaal-economische verandering van het kapitalistisch stelsel in een socialistisch model, strafbaar gesteld kan worden. Het is evident, dat dergelijke geformuleerde rechtsopvattingen in extremis kunnen leiden tot een ernstige aantasting van de principes van de democratische rechtsstaat Voor het verloop en de beoordeling van de procesvoering acht ik het echter eveneens van belang, aandacht besteden aan enkele aspecten van de door de rechtbank gebruikte onderzoeks- en bewijsmethodieken, die mi in een aantal opzichten op gespannen voet staan met de eerlijke procesvoering, in het bijzonder betreffende de rechten van de verdachten:
A De door de rechbank gehanteerde onderzoeks en bewijsmethodieken:
Artikel 10, Universele Verklaring van de Rechten van de Mens:
”Een ieder heeft, in volle gelijkheid, recht op een eerlijke en openbare behandeling van zijn zaak door een onafhankelijke en onpartijdige rechterlijke instantie bij het vaststellen van zijn rechten en verplichtingen en bij het bepalen van de gegrondheid van een tegen hem ingestelde strafvervolging.
Artikel 11, Universele Verklaring van de Rechten van de Mens
Een ieder, die wegens een strafbaar feit wordt vervolgd, heeft er recht op voor onschuldig gehouden te worden, totdat zijn schuld krachtens de wet bewezen wordt in een openbare rechtszitting, waarbij hem alle waarborgen, nodig voor zijn verdediging, zijn toegekend. Niemand zal voor schuldig gehouden worden aan enig strafrechtelijk vergrijp op grond van enige handeling of enig verzuim, welke naar nationaal of internationaal recht geen strafrechtelijk vergrijp betekenden op het tijdstip, waarop de handeling of het verzuim begaan werd. Evenmin zal een zwaardere straf worden opgelegd dan die, welke ten tijde van het begaan van het strafbare feit van toepassing was. ”
Betreffende de handhaving van de principes van een eerlijk en onafhankelijk proces: Betreffende de in Nederland geldende rechtsprincipes dient opgemerkt te worden, dat er door deze rechtbank op correcte wijze gehoor is gegeven aan de bij een rechtszitting behorende juridisch-technische procedures zoals een pro-formazitting, opgevolgd door een inhoudelijke procesbehandeling. Anderszijds is er mi wel degelijk, zowel tav de door de rechtbank gemaakte rechtsoverwegingen alsmede de gebruikte methodieken, sprake geweest van schendingen van enkele aspecten betr een eerlijk en onafhankeljk proces. Aangezien het te ver zou voeren, en detail een volledige opsomming te geven van alle hierboven genoemde aspecten, zal ik trachten , hieruit de mi belangijkste te lichten. Ook zal ik echter ingaan op een positief te noemen aspect uit het rechtbankvonnis, waaruit juist naleving van de principes van een eerlijk proces zal blijken [AIVD].
Het gebruik van omstreden getuigenverklaringen Het gebruik van de betr chatgesprekken en gespreksfragmenten tav de afgeluisterde woning in de Antheunisstraat
1 Het gebruik van omstreden getuigenverklaringen:
In tenminste twee gevallen is er sprake van geweest, dat de rechtbank het gebruik van omstreden verklaringen heeft aangemerkt als bewijs in het Hofstadproces, namelijk in het geval van het getuigenis van Malika C, ex-echtgenote van Nouredddhine El F, een van de verdachte en de heer Jamal B, die samen met de in februari wegens ”ronselpratkijken voor de Jihad” veroordeelde Bilal L gedetineerd geweest is. In de eerste plaats ben ik van mening, dat de rechtbank haar besluit tot gebruik van deze getuigenverklaringen niet op overtuigende wijze heeft onderbouwd. In de tweede plaats ben ik van mening, dat de rechtbank geen serieus gewicht heeft toegekend aan de intrekking van de getuigenverklaring van de heer Jamal B enerzijds en de weigering tot bevestiging van haar getuigenverklaring van Malika C anderszijds.
I Mailka C:
Zoals reeds opgemerkt heeft Malika C, ex-echtgenote van ter zitting verdachte Noureddhine El F, die voornemens was, in het huwelijk te treden met een andere verdachte, Mohammed El M [later bij vonnis vrijgesproken door de rechtbank], dd 30-10-2005 een voor een aantal verdachten belastende verklaringen afgelegd. Toen haar echter gevraagd werd, ter zitting bij de rechter-commissaris dd 21-11-2005, deze verklaring te bevestigen, heeft zij geweigerd, maar haar verklaring niet ingetrokken. De rechter-commissaris beval daarna haar gijzeling Ook echter ter zitting in de raadkamer dd 23-11 volhardde zij in stilzwijgen, hetgeen zij eveneens heeft herhaald ter zitting van het proces dd 5-12-2005, waarna uiteindelijk haar gijzeling werd opgeheven en zij werd vrijgelaten.
Volgens de officier van Justitie, de heer Plooy, een van de Openbare Aanklagers in het Hofstadproces, lag ten grondslag aan deze weigering een door Malika C in october ontvangen brief, waarin werd gerefereerd aan het feit, dat zij de ongelovigen heeft geholpen waardoor ze bij de ongelovigen is gaan horen. Zij wordt in de brief opgeroepen haar verklaring te wijzigen of in te trekken. De brief eindigt met de woorden “Moge Allah jou leiden en anders jouw rug breken”. Volgens de officier wijst een en ander op een bedreiging richting Malika, maar Malika C zelf heeft verklaard, in deze brief geen dreigbrief te zien, maar een aansporing ”terug te keren naar de wate Islam”
Argumentatie rechtbank:
Ondanks het feit, dat Malika C geweigerd heeft, haar verklaring te bevestigen, acht de rechtbank niettemin haar aanvankelijk afgelegde verklaring rechtsgeldig en wel om twee redenen. In de eerste plaats deelt de rechtbank de opvatting van het OM, dat hier sprake is van een dreigbrief en dat dat de reden zou zijn geweest, dat Malika C heeft geweigerd, haar eerder afgelegde verklaring te bevestigen. In de tweede plaats is de rechtbank van mening, dat haar getuigenis wordt bevestigd door enkele door verdachten afgelegde verklaringen tav zich tussen hen afgespeelde gebeurtenissen.
Belangenverstrengeling en religieuze opvattingen Malika C:
Ik ben echter van mening, dat er wel degelijk sprake is van een omstreden verklaring. In de eerste plaats is het evident, dat Mailka C geweigerd heeft haar verklaring te bevestigen ter zitting van zowel de rechter-commissaris, de raadkamer, alsmede tijdens het Hofstadproces De hiervoor door het OM aangevoerde verklaring, dat hier sprake zou zijn van een dreigbrief, ontkent zij, aangezien zij, zoals reeds gezegd, deze heeft opgevat als aansporing, terug te keren naar de ”ware Islam”. Hoewel het enerzijds hout snijdt, dat het OM, alsmede de rechtbank, van mening zijn, dat deze brief bedreigend zou zijn, acht ik het zeer wel mogelijk, dat Malika deze brief, die niet als dreigbrief, maar evenzeer als een bij de schrijver aanwezig religieus standpunt kan worden gezien, vanuit haar religieuze perspectief niet alleen in letterlijke zin heeft gelezen [dus als een eventueel haar boven het hoofd hangende straf van de Almachtige], maar evenzeer werkelijk van mening is, dat deze een waarschuwing is, terug te keren naar haar opvatting van de ware Islam. Een ander argument, dat er eventueel geen sprake is van een dreigbrief in letterlijke zin, zou kunnen schuilen in het feit, dat Malika C niet op haar verklaring is teruggekomen, zoals in de brief werd gesuggereerd. Ten tweede acht ik van groot belang het feit, dat Malika C niet alleen gehuwd is geweest met Noureddhine El F, een van de verdachten en later veroordeelden, maar evenzeer voornemens is geweest met een later vrijgesproken vermeend Hofstadlid, Mohammed El M, in het huwelijk te treden. Mogelijkerwijs hebben dergelijke relationele omstandigheden eveneens een rol gespeeld bij het afleggen van haar eerdere verklaring. Ik ben dan ook van mening, dat de rechtbank dergelijke mi belangrijke feiten, die mogelijkerwijs bij haar geleid kunnen hebben tot belangenverstrengeling, had moeten meewegen in het al dan niet betrouwbaarheidsgehalte van de aanvankelijke verklaring van Malika C.
Nadrukkelijk wil ik stellen, noch van het waarheidsgehalte of van het gebrek daaraan overtuigd te zijn.. Wel ben ik echter van mening, dat juist vanwege het omstreden karakter hiervan, zowel betreffende de weigering tot bevestiging als haar relationele aspecten tav de verdachten, de rechtbank het niet had moeten meewegen als bewijslast. Een en ander heeft mi de rechten van de verdachten geschaad
II Jamal B
Een tweede voorbeeld van een mi ten onrechte tot het bewijs toegelaten getuigenverklaring is de ter rechtzitting ingetrokken dd 17-12-2005 tav inspecteur Gietema [die belast is geweest met het onderzoek naar de moord op T van Gogh] door Jamal B afgelegde voor verdachten eventueel belastende verklaring van Jamal B. Getuige voor het OM Jamal B was naar de rechtbank geroepen in verband met een af te leggen verklaring tav echte of vermeende mede-betrokkenheid cq voorkennis van terechtstaande leden van de zogenoemde Hofstadgroep bij de moord op T van Gogh dd 2-11-2004.
In een dd 17-12 tegenover genoemde inspecteur afgelegde verklaring stelde Jamal B, die tijdens zijn detentie in de Penitentiaire Inrichting Overmaze veel gesprekken had gevoerd met medegedetineerde Bilal L. [deze zou dd februari 2006 veroordeeld worden voor ”ronselingspraktijken voor de Jihad”]. Bilal L. zou hem benaderd hebben mee te doen aan een aanslag, maar ook verteld hebben dat hij Mohammed B. kende en dat hij bij de Hofstadgroep hoorde. Eveneens zou Bilal L. aan Jamal B verteld hebben dat hij aan Mohammed B. het moordwapen en de bij de moord gebruikte fiets had geleverd. In de rechtszitting dd 14-1-2006 echter trok Jamal B deze verklaring weer in, die hij, tot hilariteit van zowel verdachten, journalisten, advocaten en enkele bezoekers bestempelde als een ”Broodje Aapverhaal”. Het spreekt voor zich, dat het OM minder gelukkig was met deze intrekking, die immers voor haar van groot belang was ter aantoning, niet alleen van het vermeend-criminele karakter van de ”Hofstadgroep”, maar met name ook ter mogelijke aantoning van de medebetrokkenheid van leden van de zogenoemde Hofstadgroep bij de moord op van Gogh. Hoewel de rechtbank uiteindelijk van mening was, dat de genoemde verklaring van Jamal B niet bewijsbaar genoeg was ter mogelijke bevestiging van medebetrokkenheid van leden van de zogenoemde Hofstadgroep, acht ik het kwalijk, dat zij deze getuigenverklaring wel de nodige bewijswaarde toekende.
Intrekking getuigenverklaring:
Volgens de Nederlandse en internationale rechtsprincipes wordt de intrekking van een getuigenverklaring doorgaans serieus meegewogen in de procesvoering. Uiteraard echter wordt nader onderzocht, of deze intrekking wel steekhoudend is, aangezien eventuele druk, bedreigingen en met name bij niet-democratische Overheden aanwezige eventuele marteling of intimidatie door de politie een rol zou kunnen spelen. In dat opzicht is het dan ook legitiem, dat de rechtbank de intrekking van deze verklaring afweegt tav het waarheidsgehalte van de eerder afgelegde getuigenverklaring Ik zal in onderstaande echter trachten aan te tonen, dat de hiervoor door de rechtbank aangevoerde motiverende redenen niet alleen hogelijk speculatief zijn geweest, maar daarenboven het feit overeind blijft staan, dat juist door het gebrek aan feitelijke bewijsbaarheid, zowel ten voordele als ten nadele van deze getuigenverklaring, deze omstreden blijft en zodanig naar mijn mening niet had moeten worden toegelaten tot de bewijslast.
Inhoudelijke kant van de getuigenverklaring:
Alvorens in te gaan op de door de rechtbank aangegeven motiveringen, wil ik graag stilstaan deze door mij al dan niet plausibel geachte getuigenverklaring: Zoals reeds aangegeven heeft volgens zeggen van Jamal B, medegedetineerde Bilal L aan getuige gevraagd, of hij wilde participeren in de voorbereiding van een aanslag. Eveneens zou hij verklaard hebben ”bij de Hofstadgroep te horen” en zowel de fiets als het moordwapen te hebben geleverd aan Mohammed B.
Waarheidsgehalte:
Ik zet echter in hoge mate vraagtekens bij het waarheidsgehalte van de eerder door Jamal B afgelegde getuigenverklaring, niet zozeer vanwege zijn latere intrekking, maar vanwege het mi grote onwaarschijnlijkheidsgehalte. Weliswaar acht de rechtbank het waarschijnlijkheidsgehalte groot vanwege de overeenkomst tussen de door Jamal B afgelegde verklaring over Bilal L en de getuigenisssen van andere medegedetineerden tav Bilal in verband met zijn ”ronselpraktijken”, maar ik zie hierin een drogredenatie. Er is namelijk een groot verschil tussen ”ronselpraktijken voor de Jihad” [hetgeen, ook naar de opvattingen van de rechtbank, impliceert deelname aan de gewapende strijd in veelal het Midden-Oosten, Tsjetsjenië en Irak] en het plegen cq voorbereiding van een terroristische aanslag in Nederland. Bilal L is echter niet voor voorbereidingshandelingen tot het plegen van een aanslag veroordeeld, maar voor deze ”ronselpraktijken” Daarnaast acht ik het, nog los van de verdere eventueel met Jamal B gevoerde gesprekken, uitermate onwaarschijnlijk, dat Bilal L zich tegenover een hem ve onbekende als Jamal B, zou hebben beschuldigd van medeplichtigheid aan een reeds gepleegd ernstig misdrijf als de moord op van Gogh. Ik acht het dan ook merkwaardig, dat de rechtbank dit mi belangrijke aspect niet bij haar afwegingen heeft opgenomen.
Argumentatie rechtbank:
Getuige Jamal L heeft op de vraag van de rechtbank, waarom hij dan een onware verklaring heeft afgelegd, verklaard, dat een en ander voortsproot uit het feit, dat hij en zijn familie bij voortduring door de politie werden ”lastiggevallen” [wel 35 keer, zoals hij vermeldde ter rechtzitting] tot het afleggen van een belastende verklaring tav Bilal L. Ik kan meegaan in het feit, dat de rechtbank dit niet erg waarschijnlijk acht, maar er kunnen andere, slechts aan Jamal L bekende, motieven geweest zijn, waarom hij tot een dergelijke verklaring is gekomenDeze zijn echter naar mijn mening door de rechter in onvoldoende mate onderzocht. Verder voert de rechtbank als reden voor de geloofwaardigheid van de getuigenverklaring het feit aan, dat zijn aanvankelijk tegenover inspecteur Gietema afgelegde verklaring heeft plaatsgehad in een ”rustige en coherente sfeer”, terwijl hij ter rechtzitting dd 14-1-2006 onder grote spanning scheen te staan. Hoewel een en ander inderdaad een indicatie kan zijn voor het waarheidsgehalte of liever gezegd gebrek daarvan, mbt de intrekking van de getuigenverklaring, acht ik dit als zodanig een speculatief en te weerleggen argument;
Immers, een dergelijke spanning kan mi evengoed zijn veroorzaakt door door Jamal B ervaren spijt over het afleggen van een mogelijk onware verklaring, die niet alleen in ernstige mate belastend zou zijn voor de heer Bilal L zelf, maar eveneens zou kunnen leiden naar een eventueel bewijs voor voorkennis cq medebetrokkenheid van de terechtstaande hoofstadverdachten bij de moord op T van Gogh.. Eveneens is het mi zeer wel mogelijk, in een ”rustige en coherente sfeer” een valse verklaring tav een ander individu af te leggen Niet alleen verwerp ik dus deze door de rechtbank aangevoerde argumentatie, eveneens verbaas ik mij over de mi kromme redeneertrant in dezen.
Bewijs:
Hoewel de rechtbank dus geloof hecht aan de door Jamal B afgelegde aanvankelijke getuigenverklaring, acht zij medebetrokkenheid van leden van de Hofstadgroep bij de moord op van Gogh niet bewezen, aangezien zij niet overtuigd is van het gehele waarheidsgehalte van de vermeende opmerkingen van Bilal L tav Jamal B. Ondanks deze conclusie acht iik het cruciaal, dat deze mi omstreden getuigenverklaring door de rechtbank niet had moeten worden toegelaten tot het bewijs.
Nog afgezien de procesresultaten, acht ik het op gespannen voet staan met de normeringen betreffende een eerlijk en onafhankelijk proces, dat de rechtbank bovenstaande omstreden getuigenverklaringen heeft toegelaten als bewijs.
2 Tav het gebruik van de door Jason W [veroordeeld tot 15 jaar gevangenisstraf wegens poging tot meervoudige moord, vanwege het gooien van een handgranaat naar het voor hem en Ismail A komende arrestatieteam in de Antheunisstraat] in 2003 op Internet gevoerde chatgesprekken:
Artikel 7, EVRM:
”Geen straf zonder wet
” 1. Niemand mag worden veroordeeld wegens een handelen of nalaten, dat geen strafbaar feit naar nationaal of internationaal recht uitmaakte ten tijde dat het handelen of nalaten geschiedde. Evenmin mag een zwaardere straf worden opgelegd dan die, die ten tijde van het begaan van het strafbare feit van toepassing was. – 2. Dit artikel staat niet in de weg aan de berechting en bestraffing van iemand, die schuldig is aan een handelen of nalaten, dat ten tijde van het handelen of nalaten, een misdrijf was overeenkomstig de algemene rechtsbeginselen die door de beschaafde volken worden erkend. ”
Het gebruik van chatgesprekken als bewijslast in een proces: Betreffende het gebruik van chatgesprekken in een proces, ter toevoeging aan de bewijslast, ben ik de mening toegedaan, dat dit een vrij dubieus karakter draagt In de eerste plaats betreft het meestal fragmenten, waardoor het te bewijzen feit niet in de volledige context geplaatst kan worden. In de tweede plaats is de ernst van dergelijke gevoerde gesprekken veelal in mindere mate aanwezig, nog afgezien van het feit, dat zeker in verband met de door Jason W en andere leden van de zogenoemde Hofstadgroep gevoerde chatgesprekken, een grote mate van stoerdoenerij, opschepperij en geuite mi terechte frustraties tegen de gevoerde Amerikaans-Europese politiek-militaire koers in met name het Midden-Oosten, Irak en Afghanistan, niet valt uit te sluiten. In de derde plaats wil ik wijzen op het gevaar van computertechnische manipulatie met op Internet verschenen artikelen of bijdragen, die door daartoe deskundige mensen naar believen kunnen worden aangepast en veranderd. Met andere woorden: Mi is in dezen de bewijslast zeer discutabel.
Betreffende de chatgesprekken van Jason W:
Betreffende de bewijslast van de door Jason W dd 2003 gevoerde chatgesprekken is dan ook door zijn raadsman tijdens het proces betoogd, dat de door hem in 2003 gevoerde chatgesprekken als niet serieus dienen te worden opgevat. Hieraan toegevoegd heeft hij het feit, dat het OM reeds in 2003 van deze gesprekken op de hoogte was, maar deze zelf aan Jason W teruggegeven heeft en niet tot vervolging is overgegaan. Al evenmin heeft het Ministerie van Justitie in dezen nadere maatregelen genomen. O.a. op grond daarvan acht de raadsman de toelating van deze gesprekken tot het bewijs niet toelaatbaar
De rechtbank heeft dienaangaande anders beslist. Opvallend in dezen is, dat de rechtbank en de advocaten het eens zijn over het feit, dat vele chatgesprekken niet serieus dienen te worden opgevat. Afwijkend zijn zij echter in de interpretatie van een deel van de door Jason W gevoerde chatgesprekken, die althans betreffende de door hem gemaakte opmerkingen betreffende trainingskampen en Jihad door de rechtbank wel degelijk serieus genomen zijn en als zodanig toegevoegd aan het bewijs. Dienaangaande zou ik er de nogmaals op willen wijzen, dat de grens tussen een serieus gevoerd chatgesprek, ook wanneer het trainingskampen en door de rechtbank betitelde Jihad betreft, sowieso moeilijk te trekken is, wanneer er geen sprake is van in dit kader werkelijk geplande of voorgenomen te plannen activiteiten, die de rechtbank immers niet bewezen acht Zo kunnen de door Jason W gemaakte opmerkingen over zijn echte of vermeende wapens zeer goed ressorteren onder het hoofdstuk stoerdoenerij , zoals reeds door mij opgemerkt.
Geen straf zonder wet:
Belangrijker echter acht ik het feit, dat het mi oneigenlijk is, in 2003 gevoerde chatgesprekken, ook al is er een fragment herhaald in de zogenaamde OVC-gesprekken, aan te voeren als bewijsmateriaal voor een dd november 2004 verrichte arrestatie, o.a. op grond van een eventueel voornemen tot of planning tot het plegen van terroristische aanslagen [Toelichting: OVC gesprekken zijn de in de Antheunisstraat tussen Jason W, Ismail A en anderen door de AIVD afgeluisterde gesprekken]. Nog afgezien van de verstreken tijdsperiode acht ik het cruciaal, te vermelden, dat volgens de internationaal, Europese en Nederlandse rechtsregels, niemand vervolgd kan worden vervolgd voor misdrijven, waarvoor op het moment van de eventuele pleging daarvan geen strafbaarheidsmaatregel bestond. Aangezien de door Jason W gemaakte al dan niet serieus genomen opmerkingen tav de Jihad in 2003 zijn geuit en dus voor de inwerkingtreding van de strafbaarstelling op werving voor de Jihad [ Wet op de Terroristische Misdrijven dd 10-8-2004] een feit was, dunkt mij dat althans betreffende de tav de Jihad gemaakte opmerkingen, dit uit 2003 verkregen bewijsmateriaal middels chatgesprekken, zeker niet in de bewijsstelling had dienen worden meegenomen.
Het gebruik van de OVC gesprekken bij de bewijsvoering:
Hoewel ik van mening ben, dat de AIVD, die o.a. in haar taken en functiepakket heeft het doen van onderzoek naar organisaties en personen, die een bedreiging kunnen vormen voor de samenleving en nationale veiligheid,gerechtigd is middels de Wet WIV dd 2002 gerechtigd, een woning af te luisteren, plaats ik wel kanttekeningen bij het feit, dat de AIVD in dezen gespreksfragmenten aan het Openbaar Ministerie heeft verstrekt.
In de eerste plaats impliceert dit, dat de AIVD in dezen een voor de rechtbank oncontroleerbare selectie van de gehele gesprekkenreeks heeft gemaakt, hetgeen het gevaar van willekeur kan inhouden in ingevolge een schending van de rechten van de verdachten. In de tweede plaats kan door deze selectie de gespreksopnamen uit hun context zijn gehaald, met alle voor de verdachten belastende aspecten van dien. Ik acht het de rechtbank dan ook ernstig verwijtbaar, dat zij deze gespreksfragmenten, die wellicht niet representatief zijn voor de totaalinhoud van de gevoerde en afgeluisterde gesprekken, tot de bewijslast heeft toegelaten.
Het niet toelaten van bewijsmateriaal van de AIVD:
Wel dient nadrukkelijk gesteld te worden, dat de rechtbank betreffende het al dan niet toelaten, in het Hofstadproces, van door de AIVD aan te dragen bewijsmateriaal heeft gehandeld comform de beginselen van Nederlands en Europees recht, neergelegd in de jurisprudentie van EHRM [Europees Hof voor de Rechten van de Mens]. Daarin is namelijk vastgelegd, dat gezien de mogelijkheid van uitsluiting van de verdediging van kennisname van door de AIVD aangedragen bewijsmateriaal, deze beperking van de rechten van de verdachte dient te worden gecompenseerd door controle van de rechtbank Ter controle van de betrouwbaarheid en waarheidsvinding van het betreffende bewijsmateriaal heeft de rechtbank vervolgens opgeroepen de heer van Hulst [hoofd AIVD], zijn plaatsvervanger, de heer Bot en de voormalige landelijk terreurofficier van justitie, de heer Klunder. Aangezien echter de drie heren zich bij de rechter-commissaris zijn blijven beroepen op hun geheimhoudingsplicht, kon de betrouwbaarheid van het betreffende bewijsmateriaal niet door de rechtbank getoetst worden en is derhalve niet meegenomen als bewijsmateriaal
Hierin heeft de rechtbank naar mijn mening geheel gehandeld conform de beginselen van de Nederlandse, Europese en internationale rechtsregels .
B Strafbaarstelling gedachtegoed en verspreiding daarvan
Artikel 19, Universele Verklaring van de Rechten van de Mens
”Een ieder heeft recht op vrijheid van mening en meningsuiting. Dit recht omvat de vrijheid om zonder inmenging een mening te koesteren en om door alle middelen en ongeacht grenzen inlichtingen en denkbeelden op te sporen, te ontvangen en door te geven. ”
Hoewel zeker veel valt te zeggen over de door de rechtbank aangevoerde argumentatie tav de vonnissen beteffende de drie veroordeelden, vanwege geweldsdelicten [Jason W met als door de rechtbank aangemerkte medeplichtigheid van Ismail A] en strafbare feiten [Noureddhine El F, op grond van verboden wapenbezit], alsmede de strafhoogte hiervan, il ik mij in dezen met name richten op de veroordeling van die verdachten, die zich niet aan geweldsdelicten of strafbaar gestelde feiten hebben schuldig gemaakt, maar zijn veroordeeld op grond van de zogenoemde deelnemingshandelingen aan een criminele en een terroristische organisatie.
Anders gesteld komt dat neer op het in bezit hebben en verspreiden van opruiende, haarzaaiende en bedreigende geschriften
Alvorens hierop nader in te gaan, zal ik in het kort de ideologie van de door de rechtbank als Hofstad groep gekarakteriseerde groep verdachten, trachten naar voren te brengen:
Ideologie van de groep:
Kort gezegd komt deze hierop neer, dat er sprake is van een radicale richting binnen de Islam, gekenmerkt door een nauwe uitleg van het begrip tahweed. Tahweed (De eenheid van God) is een kernbegrip in het geloof van de meeste moslims. In de bij verdachten aangetroffen geschriften heeft het begrip volgens Islamdeskundige de deskundige Peters een specifieke betekenis. Centraal staat daarin dat men alleen gehoorzaamheid verschuldigd is aan God en dat regeringen en rechters alleen gezag hebben als zij hun taak uitvoeren in overeenstemming met de goddelijke wet, de shari’a. Een staat die niet handelt conform deze goddelijke wetten, wordt als taghoet bestempeld .Degene, die de wetten van een dergelijke Staat gehoorzaamt en dus stelt boven de wetten van God, is geen ware moslim, ook al noemt hij zich zelf wel moslim, maar een ongelovige. Takfir is het tot ongelovige verklaren.
Het Gedachtegoed:
Zoals ik aanstonds zal toelichten, bestaat de door de groep verdachten beleden ideologie uit twee aspecten. De belangrijkste is het bovengenoemd gedachtegoed, dat echter betreffende handelingen tav zogenoemde ”ongelovigen” eveneens een geweldscomponent inhoudt, die evenzeer een politieke lading heeft. Hierop kom ik terug.
Betreffende het echter hierboven beschreven gedachtegoed is het van belang, te vermelden, dat met name het eerste aspect niet allen legitiem is, maar met name terug te vinden is in christelijke cq Joodse geloofsgemeenschappen en is terug te voeren op de aloude gestelde vraag, wat de gehoorzamen, wanneer de goddelijke en menselijke wetten met elkaar botsen. O.a. heeft een en ander bij de Amerikaanse geloofsgemeenschap de Quakers geleid tot het verlenen aan hulp aan weggelopen slaven ondanks de in de 18 en eerste helft van de 19 eeuw in de toenmalige VS geldende slavenwetten. Het tweede deel van de ideologie echter behoedt op zich geen gewelddadige kant te hebben [het tot ongelovige verklaren van een gelovige], maar is ook hier een kwestie van interpretatie. De wijze, waarop een en ander echter door de verdachten wordt geïnterpreteerd impliceert inderdaad de rechtvaardiging tot het doden van mensen, die volgens een dergelijke gedachtegang ongelovigen zijn. Het is echter van groot belang, hierbij in het oog te houden, dat Islamdeskundige Peters gesteld heeft, dat ook het huldigen van een dergelijk gedachtegoed niet behoeft te impliceren, dat de betreffende aanhangers per definitie tot geweld over zouden gaan. In ieder geval is een en ander tenminste ten aanzien van de vijf verdachten, die zijn veroordeeld vanwege deelnemingshandelingen aan een tot terroristisch verklaarde groep of organisatie, niet het geval
Over de drie wel veroordeelden [Jason W, Ismail A en Noureddhine El F, de laatste voor verboden wapenbezit en geen geweldshandeling] is het eveneens discutabel, of zij zich bij hun misdrijven in de eerste plaats hebben laten leiden door de door hen aangehangen ideologie, maar dat is hier niet aan de orde. De enige, van wie het vrijwel zeker is, dat hij zich door de ideologie heeft laten leiden is Mohammed B geweest, die dd 2-11-2004 T van Gogh om het leven heeft gebracht.
Het op een lijn stellen door de rechtbank van terrorisme en Jihad:
Opvallend is eveneens, dat in de door de rechtbank tav terrorisme aangelegde beoordelingscriteria voortdurend sprake is van het op een lijn stellen van terrorisme en de ”Jihad” waarbij de rechtbank daarenboven geen sluitende definitie van haar opvatting van het begrip ”Jihad” geeft. Al lezende echter wordt het duidelijk, dat de rechtbank onder Jihad verstaat deelname aan de gewapende strijd, met name in het Midden-Oosten, Irak en Afghanistan, tegen de respectievelijke Israelische, Amerikaanse en Russische legers. Nu is ingevolge de Nederlandse anti-terreurwetgeving dd 10-8-2004 de deelname aan de Jihad [gewapende strijd] strafbaar gesteld, alsmede ”werving voor de Jihad”. Hoewel dus strafbaar, dient dit onderscheiden te worden van terrorisme, aangezien in de definitie van terrorisme de hoofdaspecten zijn de militaire aanvallen op burgers of burgerdoelen, die een willekeurig karakter dragen en tot doel hebben de Overheid of regering over te halen tot een verandering in politieke beleidslijn [bijv terugtrekking van de troepen uit Afghanistan]Secundair, maar niet minder belangrijk is eveneens het angst aanjagen onder de bevolking.
Wel dient nadrukkelijk gesteld te worden, dat angstaanjagerij op zich geen terrorisme is, maar dat wel degelijk daarbij het oogmerk dient te zijn het doen overhalen van Overheden tot een andere politieke koers en uiteraard het plegen van aanslagen op burgers.
De genoemde Jihad echter, tenminste als de intentie is het vechten tegen het leger van de respectievelijke landen, die tevens bezettingsmacht zijn, is genendele terroristisch van karakter, tenzij het verzet tegen deze bezettingsmachten de vorm aanneemt van het plegen van aanslagen tegen burgers.
Echter, ondanks het internationaalrechtelijk-gelegitimeerde karakter van een militaire strijd tegen een bezettingsleger, is het voor Nederlandse burgers [ook voor de anti-terreurwetgeving] niet toegestaan, zonder toestemming van de Koning of Koningin ”in buitenlandse krijgsdienst” [en daaronder wordt ook verstaan militaire verzetsorganisaties] te treden.
Echter, door het voortdurende gebruik, door elkaar, van de begrippen terrorisme en Jihad door de rechtbank, wordt de indruk gewekt, dat al het door verdachten in bezit zijnde schriftelijk, beeld en geluidsmateriaal op zich terroristische componenten zou hebben, hetgeen niet het geval is.
Wel is een dergelijke door de rechtbank betrachte vaagheid der begrippen uitermate tendentieus, aangezien zo de indruk wordt gewekt, dat alle door verdachten geuite intenties en gepleegde geweldsdaden, evenals de ideologie, onverbloemd terroristisch zou zijn, hetgeen niet het geval is. Ik acht een en ander des te kwalijker, aangezien het eveneens in de vonnisbeoordeling terugkomt. Weliswaar is geen van de verdachten veroordeeld vanwege planning cq voorbereidingshandelingen mbt een terroristische aanslag, maar wordt wel de verspreiding van de betreffende geschriften, alsmede het in bezit hebben daarvan, als terroristisch aangemerkt.
Opruiing:
De 5 verdachten, die zich niet schuldig gemaakt hebben aan geweldsdelicten, zijn zoals reeds opgemerkt, veroordeeld op grond van deelname aan een terroristische en criminele organisatie, hetgeen impliceert het in bezit hebben en verspreiden van opruiende, haatzaaiende en bedreigende geschriften cq geluid en beeldmateriaal. In dit verband acht ik het interessant, het door de rechtbank aangevoerde juridische kader betr opruiiing eens nader te belichten. Meelezend met het rechtbankvonnis staat er het volgende
Ik citeer
”162. Opruien is het ophitsen, opstoken, aanzetten tot enig strafbaar feit of tot gewelddadig optreden tegen de overheid. Daarbij doet het er niet toe tot welk concreet strafbaar feit wordt opgeruid. Voorts is ook niet vereist dat de opruiing het strafbare feit daadwerkelijk bewerkstelligt. Het gevaar dat een en ander zal kunnen plaatsvinden volstaat. Ook als het gevaar voor de verwezenlijking van die gedragingen zelfs niet in beeld is gekomen, treedt strafbaarheid in. ”
Echter, in ruimere zin dan dit rechtbankvonnis geïnterpreteerd kan een dergelijke definitie betrekking hebben op iedere sociaal-maatschappelijke beweging, die kritisch tegenover de Overheid staat In die zin kunnen evengoed de recentelijk door de anarchistische kraakbeweging opgehangen spandoeken tegen minister Verdonk, vanwege haar hoofdverantwoordelijkheid voor de Schipholbrand, onder ”opruiing” geworden gerekend
Eveneens is in dit verband interessant een gedeeltelijk citaat uit het rechtbankvonnis ”189. De wetgever heeft ten aanzien van bedreiging wel bepaald dat dit een terroristisch misdrijf kan opleveren, namelijk indien wordt bedreigd met een terroristisch misdrijf, zoals in artikel 285 lid 3 Sr strafbaar is gesteld. In diverse bij de leden van de groep aangetroffen geschriften, waarvan enkele zouist zijn geciteerd, wordt duidelijk te verstaan gegeven dat een gewelddadige revolutie zal worden teweeggebracht, gericht op het omverwerpen van de democratische rechtsorde.”
Het is evident, dat, dit lezende, dergelijke door de rechtbank gebezigde kwalificaties van toepassing kunnen worden gebracht op iedere sociaal-maatschappelijke en politieke groepering in Nederland, die een politiek-economische verandering van het bestaande bestel nastreeft. Een voorbeeld zijn socialistisch-revolutionnaire organisaties, zoals bijvoorbeeld de Internationale Socialsten en andere links-revolutionnaire groeperingen.
Uitdrukkelijk wordt er immers in dit vonnis door de rechtbank namelijk herhaaldelijk gesteld, dat voor geen deze strafbaarheid geen geweldsdaad gepleegd dient te zijn of een voornemen daartoe. Slechts het verspreiden van geschriften, die ”opruiend” of ”haatzaaiend” zijn, volstaan in dezen al.
Het gevaar voor een steeds groter wordende opschorting van het recht op vrijheid van meningsuiting, alsmede operationele speelruimte voor het opzetten van niet-gewelddadige acties, is groot.
Tav haatzaaierij:
Artikel 137,d
Bij haar veroordeling van de bovengenoemde geschriften beroept de rechtbank zich o.a. op artikel 137, d, dat haatzaaierij strafbaar stelt Laat ik vooropstellen, dat uiteraard het zaaien van haat zeer verwerpelijk is en aan banden gelegd dient te worden. Er is echter voor de strafbaarstelling niet alleen vereist, dat haat wordt gezaaid, maar eveneens moeten hiervoor volgens internationale rechtsregels, concrete gebeurtenissen aanleiding zijn Zo kon van haatzaaierij sprake zijn, toen na na de moord op van Gogh plaatsvindende systematische brandstichtingen in moskeen en islamitische scholen, een aantal gearresteerde jongeren verklaarden, hun denkbeelden en op grond daarvan geinspireerde gewelddaden, van de extreem-rechtse websites, afkomstig waren. Hiervan is echter in verband met deze verdachte geen sprake geweest. Verder verliest de rechtbank uit het oog, dat dit wetsartikel geen betrekking heeft op terrorisme, maar discriminatie jegens een bevolkingsgroep op grond van ras, nationaliteit, afkomst of religie, waarvan hier evenmin sprake is.
Bedreigingen:
Het is evident, dat het in hoge mate laakbaar is, een individu of een politicus te bedreigen. Wil er echter van bedreiging sprake zijn, dient de betreffende bedreiging duidelijk aan de persoon in kwestie gericht te zijn, hetzij moet aantoonbaar zijn, dat de persoon in kwestie hiervan ook daadwerkelijk kennisgenomen heeft. Eveneens dient er geen sprake te zijn van een geuite wens, maar een in concrete taal gestelde verklaring, dat men voornemens is, de ander daadwerkelijk kwaad te doen. Bij nadere lezing echter van een aantal door de rechtbank in vonnis gepubliceerde geschriften blijkt zeker het laakbare van een dergelijke bedreiging, maar is van een serieuze, daadwerkelijke gerichtheid op de specifieke persoon, geen sprake, hetgeen uiteraard niet impliceert dat dergelijke uitlatingen ongevaarlijk behoeven te zijn.
Geschriften ”met een terroristisch oogmerk”
Zoals reeds opgemerkt heeft de rechtbank pogingen tot cq voorbereidingshandelingen met een terroristisch oogmerk niet bewezen geacht. Het enige punt, waarop zij van mening is, dat hier sprake is van het verspreiden van geschriften ”met een terroristisch oogmerk” is, dat een en ander delen van de Nederlandse bevolking angst zou kunnen aanjagen. In de eerste plaats dient hierbij opgemerkt te worden, dat een oogmerk slechts een feit is, wanneer er, naast de angstaanjagerij, eveneens de cruciale elementen zoals het bij de Overheid willen bereiken van een politiek doel en een daadwerkelijke poging of dreiging met het plegen van aanslagen op burgers, aanwezig zijn. Zoals het hier is geformuleerd lijkt het er veel op, dat de rechtbank ”via een achterdeur” tot een veroordeling wenste te komen, zoals is opgemerkt in een analyse van de Volkskrant dd 11-3.
Vrijheid van meningsuiting:
Uit bovenstaande mag blijken, dat het mi onacceptabel is om verdachten te veroordelen op grond van het inbezit hebben en verspreiden van ”extreme” geschriften, zonder dat zij of anderen, hiertoe aangezet, zich hebben schuldig gemaakt aan geweldsdaden. Een en ander is in strijd met de vrijheid van meningsuiting, als neergelegd in de Nederlandse, Europese en internationale wetgeving. Uiteraard is het evident, dat vrijheid van meningsuiting niet in dient te houden vrijheid van belediging of bedreiging, maar dan dient er ook sprake te zijn van concrete bedreigingen en geen uitingen van frustraties op enkele in beperkte kring bekende websites.. Eveneens kan bij belediging worden overgegaan tot een boete of een verspreidingsverbod van bepaalde geschriften.. Echter, het detineren van mensen, die, hoe verwerpelijk soms ook, op vreedzame wijze zijn uitgekomen voor hun mening [hoe verwerpelijk deze in sommige gevallen ook mag zijn], is niet alleen ten enenmale onacceptabel, maar houdt eveneens een ernstige bedreiging in voor de geldende rechtsprincipes. Of er nu sprake is van een door extreem-links, moslim-radicalen of extreem-rechts geuite mening, detentie hiervoor is een maatregel, die niet inherent is aan een rechtsstaat, maar aan niet-democratische staatsmodellen. Dienaangaande heeft dit rechtbankvonnis de Nederlandse rechtsstaat een slechte dienst bewezen
Pride in Dhaka, 2015
Oud-president van Amerika Barack Obama met oud-president van Gambia Yahya Jammeh
MDe Marokkaanse minister voor Mensenrechten
Mannen werden gearresteerd in Nigeria
Pride in Singapore