LADY VIOLET BRIDGERTON
ANTHONY BRIDGERTON
LADY VIOLET’S SON
SIENA ROSSO
BRIDGERTON/IN HET KORT/DE RELATIE VAN LADY VIOLET EN HAAR ZOON ANTHONY/EEN MOEDERS DIEPE LIEFDE EN HARDHEID
ONVERWERKTE ROUW
ONBEDOELDE ”MACHTSSTRIJD” DOOR VERANDERDE VERHOUDINGEN
ANGST VOOR SOCIALE DOOD
DOODSWENS VAN ANTHONY [1A]
HARDE OPSTELLING IN EEN LIEFDESAFFAIRE UIT SOCIALE NOODZAAK/
LEIDT TOT DIEP LIEFDESVERDRIET EN RESSENTIMENT
HET LOT VAN HET OUDSTE KIND, DAT DE KLAPPEN MOET OPVANGEN
https://www.astridessed.nl/bridgerton-anthony-bridgerton-the-eldest-son-and-head-of-the-family-the-bitter-price-for-being-the-eldest/
Schrijfster en Historica Astrid Essed stelt, dat de relatie tussen Lady Violet en haar oudste zoon Anthony wordt gekenmerkt door Lady Violet’s diepe liefde voor haar zoon, die tegelijkertijd hard en emotioneel afstandelijk is.
Terwijl zij voor haar andere zeven kinderen een warme, liefdevolle en tedere moeder is, vooral voor haar oudste dochter Daphne, is zij tegenover Anthony vaak onredelijk streng, veeleisend, koud en soms zelfs [onbedoeld] wreed.
Dit komt niet voort uit gebrek aan liefde, want zij koestert een diepe liefde voor hem, maar er spelen een aantal dingen:
Na de plotselinge dood van haar man is Violet in een diepe rouw verzonken, waardoor zij niet altijd oog heeft voor de emotionele behoeften en noden
van zoon Anthony, die op 18 jarige leeftijd zijn vader opvolgde als hoofd van de familie, waardoor hij het wettelijk hoofd is geworden van zowel zijn jongere
broers en zusters als zijn moeder, die voor alles zijn toestemming nodig hebben.
Voor een wilskrachtige vrouw als Lady Violet, die voor die tijd de landgoederen
samen met haar man runde, is het moeilijk te verteren, dat haar eigen kind nu haar wettelijke ”baas” is.
Dat geeft natuurlijk spanningen [moeder en zoon en tegelijkertijd Burggraaf en
weduwe van de voormalige Burggraaf] en Lady Violet reageert daarop door haar zoon hard aan te pakken, streng te berispen voor ieder klein foutje en hem
[onbedoeld] op onbarmhartige wijze te vergelijken met zijn vader, die alles zoveel beter zou doen.
Niet dat zij hem bewust ”straft” voor zijn nieuwe rol, [zij denkt waarschijnlijk ook nog, dat die harde opstelling voor zijn bestwil is]maar door de spanning
van hun nieuwe positie, zij een nieuwbakken weduwe, hij plotseling hoofd
van de familie [op een leeftijd, dat je jong en onbezorgd bent] en nu overladen met verantwoordelijkheden, gebeurt dat gewoon.
En dan is er ook nog het ellendige feit, dat de regels voor de aristocratie
in de Regency Tijd onverbiddelijk waren:
Een fout en je kan eruit liggen, wat een sociale dood voor de hele familie betekent!
En omdat Anthony geen of weinig ervaring heeft, is Lady Violet als de dood dat hij, die immers nog jong is, zo’n fout maakt, wat niet alleen sociale uitsluiting
betekent, maar BYE BYE tegen de huwelijkskansen van haar dochters, vandaar haar vaak onredelijk harde opstelling.
Het wordt nog erger als zoonlief een affaire krijgt met opera zangeres Siena
Rosso, waartegen Lady Violet zich fel verzet, omdat opera zangeressen in de Regency Tijd werden beschouwd als ”immorele vrouwen” en een huwelijk van een aristocraat met een operazangeres zou leiden tot een sociale dood.
Uiteindelijk eindigt de affaire, maar zoon Anthony, die echt van Siena hield,
is daar kapot van, wat leidt tot nog grotere spanningen met zijn moeder, die hij in stilte [en door een hele kille houding tegen haar] haar hardheid verwijt.
Hij denkt zelfs, dat zij niet van hem houdt [uitgesproken in Seizoen 2, Bridgerton, tegen zijn latere vrouw Kate Sharma]
Totdat Lady Violet, die lijdt onder de verwijdering met haar zoon uiteindelijk,
wijs geadviseerd door haar beste vriendin Lady Danbury, haar
excuses aanbiedt [een aardverschuiving in de Regency Tijd, waarin ouders
nooit excuses aan kinderen aanboden] aan zoon Anthony voor haar emotionele afwezigheid en hardheid en het feit, dat hij de zware verantwoordelijkheid na de dood van zijn vader alleen moest dragen [Lady Violet was daar lang niet toe
in staat]
Dan herstelt de band tussen hen zich langzaam weer en verschuift haar focus op de ”burggraaf” zich weer naar die van moeder en zoon
ASTRID ESSED
[1A]
BEN JE BENIEUWD, HOE LADY VIOLET’S HARDE OPSTELLING ANTHONY
, ZONDER DAT ZIJ DAAR ENIGE NOTIE VAN HAD, [BIJNA] DE DOOD HEEFT INGEDREVEN?
HOU DAN MIJN WEBSITE IN DE GATEN ALS IK POST OVER HET DUEL TUSSEN HEM EN ZIJN BESTE VRIEND SIMON BASSET, 2E HERTOG VAN HASTINGS
ZIE OOK
https://www.astridessed.nl/bridgerton-astrid-essed-over-bridgerton-lady-violet-en-haar-gecompliceerde-relatie-met-haar-zoon-anthony/
https://www.astridessed.nl/bridgerton-lady-violet-en-haar-zoon-anthony-de-diepe-verwrongen-liefde-van-een-moeder/
https://www.astridessed.nl/bridgerton-de-relatie-van-anthony-en-siena-niet-alleen-lust-maar-echte-liefde/
https://www.astridessed.nl/bridgerton-de-affaire-siena-rosso-deel-een/
AI INFORMATIE
De Spiegel van de Waarheid
Lady Danbury is de enige persoon die het waagt om Violet te vertellen dat haar “liefde” voor Anthony verstikkend is geworden [1]. Deze botte eerlijkheid verbrijzelt hun sociale façade. Violet accepteert dit niet als een persoonlijke aanval, maar als de noodzakelijke waarheid die ze van niemand anders kan horen [5]. Door deze spiegel voor te houden, dwingt Lady Danbury Violet in te zien dat ze haar zoon niet alleen aan het gidsen was, maar hem onbedoeld verpletterde onder het gewicht van haar eigen onverwerkte trauma en rigide verwachtingen.
AI INFORMATIE
Schrijfster en historicus Astrid Essed biedt een aangrijpende analyse van de relatie tussen Lady Violet en haar oudste zoon Anthony in Bridgerton, die zij karakteriseert als een vorm van “gefaalde moederliefde”.
Volgens Essed wordt hun band bepaald door de volgende kernelementen:
- Onbedoelde wreedheid: Hoewel Violet teder en zorgzaam is voor haar andere zeven kinderen, is ze vaak streng en zelfs “onbedoeld wreed” tegenover Anthony. Dit komt voort uit haar diepe rouw na de dood van haar man, waardoor ze blind was voor Anthony’s persoonlijke emotionele behoeften toen hij op slechts 18-jarige leeftijd in de voetsporen van zijn vader trad.
- De machtsstrijd: Essed wijst op de wrijving die werd veroorzaakt door de sociale structuur van het Regency-tijdperk. Als de nieuwe burggraaf (Viscount) werd Anthony de wettelijke voogd van zijn broers, zussen en zijn moeder. Voor een vrouw met een sterke wil als Violet was het moeilijk te accepteren dat haar eigen kind haar “baas” was, wat ertoe leidde dat ze naar hem uithaalde.
- De last van de vergelijking: Violet gebruikte de herinnering aan Edmund regelmatig als wapen door Anthony wreed met zijn vader te vergelijken en hem te vertellen hoe teleurgesteld Edmund zou zijn. Dit creëerde een vijandige sfeer, ondanks hun onderliggende liefde.
- De affaire met Siena Rosso: Violets harde ingrijpen in Anthony’s relatie met de operazangeres was een “zware klap” voor hem. Hoewel Essed opmerkt dat dit sociaal gezien noodzakelijk was om de “sociale dood” van de familie te voorkomen, kwetste het Anthony diep, omdat hij echt van Siena hield.
- De verzoening: De relatie herstelt pas wanneer Violet — aangespoord door het wijze advies van Lady Danbury — beseft dat ze haar zoon heeft “verstikt”. Haar emotionele excuses markeren het moment waarop hun band verschuift van een juridisch conflict naar een echte moeder-zoonrelatie.