LADY VIOLET BRIDGERTON
DE OUDSTE ZOON ALS WETTELIJK HOOFD VAN DE FAMILIE/GEEN WETTELIJK HOOFD VAN ZIJN MOEDER DE DOUARIERE/WETTELIJK HOOFD VAN ZIJN JONGERE BROERS EN ZUSSEN
HALLO FOLKS,
Binnenkort komt er weer een nieuwe Post van mij, die jullie zeker zal interesseren,
omdat het over een van de fundamenteekste zaken gaat:
HET RECHT OP RESPECT
En er is EEN Bridgerton karakter over wie ik al vaker geschreven heb, die zich zeer RESPECTLOOS heeft uitgelaten over een van de andere karakters, al heeft zij haar dat niet regelrecht gezegd [sowieso is er nooit regelrecht contact tussen hen geweest], maar wel tegenover iemand anders…..
Degene, die zich zo respectloos uitte is ”Een zekere Lady”, die zich nogal verheven voelt boven een groot deel der mensen en het kennelijk niet kon schelen, dat zij met het maken van haar opmerking iemand, van wie zij zelf heel veel hield, diep heeft gekwetst….
GAUW MEER DAAROVER
HOU MIJN WEBSITE IN DE GATEN!
Maar deze Post is om een correctie te plaatsen:
In tegenstelling tot wat ik schreef in eerdere artikelen over de gespannen en later zelfs
vijandige [na Violet’s destructieve rol in de Liefdesaffaire tussen haar zoon Anthony en
opera zangeres Siena Rosso, zie het Engelstalige stuk op mijn website, Nederlandse vertaling kont nog] relatie tussen Violet en haar zoon Anthony, werd de zoon na de dood van zijn vader NIET het wettelijke Hoofd van zijn moeder.
Ik schreef dus dat de oudstezoon, Anthony, het Juridisch Hoofd was van zijn moeder Violet en dat is NIET het geval.
Excuses voor de verwarring.
De verwarring ligt in het feit, dat in de meeste gevallen de Douariere FINANCIEEL afhankelijk was van haar zoon en geen enkele zeggenschap had over het beheer van de landgoederen.
En als de oudste zoon trouwde, moest zijn moeder verhuizen naar het Dower Huis.
En vaak had zij een gedeelde voogdij met haar oudste zoon over de jongere kinderen, afhankelijk van het testament van haar man.
Zie hieronder
Het feit, dat een Dowager niets te zeggen had over het financiele beheer van haar zoon
en ook vaak financieel van hem afhankelijk was, kon leiden tot spanningen,, zoals bij Violet en haar zoon Anthony [waar nog veel meer speelde, zoals te lezen in mijn stukken]
Ik heb de informatie al gecorrigeerd in een van mijn stukken
ZIE VOOR DE JURIDISCHE POSITIE VAN DE OUDSTE ZOON TEGENOVER
ZIJN MOEDER DE DOUARIERE EN ZIJN POSITIE ALS JURIDISCH HOOFD VAN ZIJN BROERS EN ZUSSEN [MET GENUANCEERDE VERSCHILLEN] DIRECT HIERONDER
I
AI
AI
OUDSTE ZOON NIET HET JURIDISCH HOOFD VAN MOEDER WEDUWE
Nee, de oudste zoon werd niet het juridische hoofd over zijn moeder. Hoewel zij financieel vaak volledig van hem afhankelijk was, stond zij juridisch gezien op eigen benen.
De Status van Feme Sole- Juridische onafhankelijkheid: Een getrouwde vrouw was volgens de wet een feme covert, waarbij haar juridische identiteit opging in die van haar man.
- Status na overlijden: Zodra haar man overleed, kreeg de weduwe de status van feme sole (ongehuwde vrouw).
- Eigen rechten: Als feme sole mocht zij zelfstandig contracten afsluiten, rechtszaken aanspannen en eigen bezit of spaargeld beheren.
- Geen voogdij over de moeder: Een volwassen zoon had geen enkele wettelijke zeggenschap over de persoonlijke keuzes, de verblijfplaats of de juridische handelingen van zijn moeder.
De Paradox: Wel Financiële AfhankelijkheidDe verwarring ontstaat omdat de financiële realiteit de indruk van juridische onderworpenheid wekte:
- Geen zeggenschap over het landgoed: De moeder had geen enkele juridische stem in hoe haar zoon het geërfde landgoed of het familiekapitaal beheerde.
- Zakgeld: Als haar dower of jointure (
weduwenpensioen) slecht was geregeld in de huwelijkse voorwaarden, moest zij haar zoon smeken om extra geld. - Huisvesting: De zoon bepaalde of zij in het hoofdhuis mocht blijven wonen of moest verhuizen naar het dower house.
Kortom: De moeder was financieel ondergeschikt en vaak overgeleverd aan de goodwill van haar zoon, maar zij was juridisch vrij en viel niet onder zijn wettelijke gezag.
II
AI
JURIDISCH/FINANCIELE SITUATIE TUSSEN DE OUDSTE ZOON EN ZIJN MOEDER WEDUWE
AI
In het Engeland van de Regency-periode (1811–1820) bepaalde het wettelijke stelsel van de primogenituur (
Juridische en Financiële Verhoudingen- Verlies van status: De oudste zoon erfde direct alle bezittingen, titels en het familieomheen. De moeder verloor haar positie als maîtresse van het huis.
- Het weduwdeel (Dower): Weduwen hadden wettelijk recht op het dower. Dit was meestal een derde van de inkomsten uit het landgoed van haar overleden man.
- Geen eigendomsrecht: Dit inkomen was vaak slechts voor levenslang gebruik. De weduwe kon het landgoed niet verkopen of nalaten.
- De bruidsschat (Jointure): Vaak verving een vooraf vastgelegd jaarlijks geldbedrag (jointure) het wettelijke weduwdeel om het landgoed intact te houden.
Huisvesting en Afhankelijkheid- Verhuizing verplicht: De weduwe moest het hoofdhuis verlaten zodra de oudste zoon trouwde.
- Het Weduwenhuis (Dower House): Zij verhuisde vaak naar een kleinere woning op het landgoed of naar een nabijgelegen stad zoals Bath.
- Financiële afhankelijkheid: Als het vaste inkomen ontoereikend was, hing de levensstandaard van de moeder volledig af van de vrijgevigheid en het morele plichtsbesef van haar zoon.
Sociale Dynamiek en Voogdij- Vrijheid versus controle: Als ongetrouwde vrouw (feme sole) had een weduwe meer juridische vrijheid dan een getrouwde vrouw. Zij kon contracten tekenen en eigen vermogen beheren.
- Voogdij over jongere kinderen: De overleden echtgenoot bepaalde in zijn testament wie de voogd werd. Vaak deelde de moeder de voogdij over haar jongere kinderen met haar oudste zoon of een oom.
- Sociale hiërarchie: In het openbare leven behield de moeder haar respect. Binnen het familiesysteem verschoof de macht echter onomstotelijk naar de zoon.
AI
OUDSTE ZOON ALS JURIDISCH HOOFD VAN ZIJN JONGERE BROERS EN ZUSJES
AI
OUDSTE ZOON ALS JURIDISCH HOOFD VAN ZIJN BROERS EN ZUSSEN
[MET ALS KANTTEKENING, DAT HIJ GEEN JURIDISCH HOOFD WAS VAN ZIJN
BROERS ALS ZE EENMAAL 21 JAAR WAREN, MAAR DAT BLEEF VAN ZIJN ONGETROUWDE ZUSSEN
Ja, uw opvatting is juist wat betreft zijn positie als het juridische en financiële gezinshoofd over zijn jongere broers en zussen, maar er is een belangrijk onderscheid met betrekking tot de wettelijke voogdij.
De Oudste Zoon als Gezinshoofd- Financiële controle: De oudste zoon erfde het volledige landgoed onder de wet van de primogenituur (
eerstgeboorterecht). Zijn jongere broers en zussen kregen geen land en waren volledig afhankelijk van de bepalingen die voor hen waren vastgelegd in het testament of de huwelijkse voorwaarden van hun vader. - De heer des huizes: Hij werd de heer van het familiehuis. Zij jongere, ongetrouwde zussen en minderjarige broers hadden geen wettelijk recht om daar zonder zijn toestemming te wonen.
- Goedkeuring van huwelijken: Hoewel dit niet altijd een strikte wettelijke vereiste was, hadden jongere zussen in de praktijk de goedkeuring van hun oudste broer nodig om te trouwen, aangezien hij hun bruidsschatten (portions) beheerde.
- Financiering van carrières: Jongere broers waren afhankelijk van de oudste broer voor het kopen van militaire rangen (commissions), het financieren van hun studie aan Oxford of Cambridge, of het toewijzen van kerkelijke ambten (church livings).
De Juridische Nuance: Voogdij (Guardians)Hoewel hij het onbetwiste patriarchale gezinshoofd was, was hij niet automatisch de wettelijke voogd van zijn minderjarige broers en zussen, tenzij hij expliciet zo was benoemd.
- Het testament van de vader: In de Regency-periode bepaalde het testament van een vader strikt wie de wettelijke voogdij over minderjarigen kreeg.
- Gedeeld gezag: De vader wees heel vaak zijn weduwe en zijn oudste zoon aan als gezamenlijke voogden, of koos een vertrouwde oom of advocaat om samen met de zoon op te treden.
- Meerderjarigheid: Zodra een jongere broer 21 jaar werd, werd hij juridisch onafhankelijk van zijn oudere broer, hoewel hij meestal financieel afhankelijk bleef. Ongetrouwde zussen bleven daarentegen hun hele leven onder de sociale en financiële bescherming van hun broer vallen.