• Arbeidstekorten en stilval van sectoren: Economische modellen tonen aan dat het plotseling verwijderen van miljoenen werknemers leidt tot acute personeelstekorten. Sectoren die sterk afhankelijk zijn van deze arbeid, zoals de bouw, de landbouw, de zorg en de horeca, zouden krimpen of deels tot stilstand komen. [1, 2, 3]
• Stijgende kosten en inflatie: Door een schaarste aan arbeidskrachten worden lonen opgedreven. Dit, gecombineerd met een lager aanbod van goederen en diensten, zorgt ervoor dat de consumentenprijzen en de kosten van levensonderhoud flink stijgen. [1, 2, 3]
• Daling van belastinginkomsten: Het verdwijnen van een grote groep belastingbetalers en sociale premie-afdragers zadelt overheden op met miljarden aan gederfde inkomsten, wat zware druk legt op de publieke voorzieningen. [1, 2]
• Krimp van de consumentenmarkt: Minder inwoners betekent minder vraag naar goederen en diensten. De daling in consumentenbestedingen leidt tot omzetverlies voor bedrijven, wat kan resulteren in een kettingreactie van ontslagen en faillissementen. [1, 2]

Zelfs als we de grenzen vandaag volledig zouden sluiten en geen enkele migrant meer toelaten, blijven de gevolgen van decennialang opengrenzenbeleid bestaan. Er zijn miljoenen mensen naar Nederland gekomen die vaak niet of nauwelijks integreren. Zij leven in eigen gemeenschappen, spreken de taal slecht en voelen zich weinig verbonden met onze samenleving. Dat zorgt voor blijvende druk op scholen, zorg, huisvesting en sociale zekerheid. Een migratiesaldo van nul zou dit probleem niet oplossen, want de groepen die al hier zijn en niet aarden, blijven structureel veel kosten en spanningen veroorzaken.

Onderzoek toont aan hoe groot deze lasten zijn. Een Somalische migrant kost de Nederlandse samenleving gemiddeld €688.000 over zijn hele leven, een Syrische migrant gemiddeld €375.000. Deze bedragen bestaan uit uitkeringen, toeslagen, zorg en andere voorzieningen. De rekening komt terecht bij de Nederlandse belastingbetaler, terwijl de samenleving intussen steeds meer onder druk staat: er zijn minder woningen beschikbaar, minder ziekenhuisplekken, enzovoorts. Daarom is het niet genoeg om de instroom te stoppen: we moeten ook inzetten op remigratie. Wij willen mensen die hier niet aarden actief ondersteunen bij hun terugkeer. Met een remigratiebeurs maken we de terugkeer financieel aantrekkelijk, en met remigratiecoaches zorgen we voor begeleiding bij het vinden van werk, huisvesting en voorzieningen in het thuisland. Zo helpen we hen een toekomst elders op te bouwen, terwijl Nederland de ruimte, middelen en sociale samenhang terugkrijgt die dringend nodig zijn.

Wij willen:

• Negatief migratiesaldo: We streven naar meer mensen die terugkeren dan dat er binnenkomen, zodat Nederland weer beheersbaar wordt voor de komende generaties.
• Remigratiebeurzen en -coaches: We bieden migranten en hun kinderen en kleinkinderen remigratiebeurzen en begeleiding door coaches aan, zodat terugkeer naar hun landen van herkomst haalbaar en aantrekkelijk wordt.
• Biometrische registratie van remigranten: We slaan biometrische kenmerken van remigranten op, zodat zij na terugkeer niet opnieuw naar Nederland kunnen komen.