Astrid Essed

Ruim twee maanden na de actieweek in Brussel ter afsluiting van de March 4 Freedom is de noodzaak voor verzet tegen het moorddadige apartheidssysteem van de Europese migratiepolitiek groter dan ooit. Duizenden mensen demonstreerden de laatste tijd in steden als Rotterdam, Den Haag, Utrecht en Amsterdam.

Of nee, toch niet. Dat was voor de Palestijnen die massaal worden platgebombardeerd door de Staat Israel. Ook heel erg, en het verzet is terecht. Maar hoe zit het dan met die andere oorlog? Die tegen de migranten wereldwijd? Waar blijven de duizenden mensen die de straat op komen voor de doden in de Middellandse zee? Hier in Neederland zie ik ze in elk geval niet.
‘Ruim honderd bootvluchtelingen aangespoeld in Libië’, las ik gisteren nog. De dag ervoor: ‘Achttien migranten omgekomen bij Lampedusa’. Het is niet bepaald een goed bewaard geheim dat vluchtelingen dag na dag de dood vinden in de verborgen oorlog van Fort Europa tegen migranten. Die oorlog is net zo goed een eenzijdige oorlog als de oorlog van de Staat Israel tegen de Palestijnen én ook tegen migranten die daar massaal door razzia’s worden getroffen om in de woestijn in gevangenissen te worden gestopt. De EU lidstaten hebben bepaald geen patent op de jacht op vluchtelingen en het racisme en etnisch profileren door de jagers die ze de straat opsturen, hun politie en hun leger.