De recente Palestijnse aanslagen in Israël hebben één centrale oorzaak: de decennialange onderdrukking van de Palestijnen door Israël. De vraag aan de media is waarom zij dat niet opschrijven.
Afgelopen weken vonden in Israël vier Palestijnse aanslagen plaats. Om die te verklaren werd in nieuwsberichten en analyses gewezen op Islamitische Staat, de Ramadan, ‘korte lontjes’ en andere redenen. Israël zelf spreekt van een ‘terreurgolf’ die extra geweld tegen de Palestijnse bevolking van de bezette gebieden legitimeert. Werkt dat, dan wordt het weer ‘rustig’, luidt de Israëlische visie, die ook in Nederland bijval vindt.
Façade van ad hocredenen
Achter die façade van ad hocredenen woedt al decennia het dagelijkse Israëlische geweld tegen de Palestijnen: de militaire bezetting, de kolonisering en sluipende etnische zuivering van Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever, de blokkade van Gaza, het ontzeggen van elementaire rechten aan miljoenen Palestijnse vluchtelingen, en de allesoverheersende apartheid. Complete generaties Palestijnen hebben nooit vrijheid gekend.
Gloort ergens hoop op verbetering? Integendeel. Onder de wurgende Israëlische repressie moeten de Palestijnen toezien hoe hun land wordt afgenomen, hun grondstoffen geplunderd, hun bezittingen vernield, hun kinderen, familie en vrienden mishandeld, verminkt of gedood, en hoe hun maatschappelijke structuur wordt verwoest. Dat alles onder een regime van volledige straffeloosheid waarbij Israël de hand boven het hoofd wordt gehouden door de VS en de EU, waaronder Nederland.
Hoe lang zou het duren voordat die wanhopige situatie escaleert, hetzij in massaal protest, hetzij in afzonderlijke aanslagen? Moeten we ons eigenlijk verbazen als die plaatsvinden, of juist als ze uitblijven? En wat is de reden dat dit perspectief door onze media over het hoofd wordt gezien bij hun duiding van de recente aanslagen?
Palestijns perspectief
Ook de perceptie van de Palestijnen zelf wordt over het hoofd gezien. De Palestijnse kunstenares en activiste Dareen Tatour schreef op de website Mondoweiss een portret van de 28-jarige Palestijn Ra’ad Hazim die afgelopen week in Tel Aviv drie Israëli’s doodschoot. Daarin spelen Islamitische Staat, de Ramadan of korte lontjes geen enkele rol. Zijn fatale daad werd ingegeven door het onrecht en de uitzichtloosheid die zijn hele leven bepaalden. Tatour noemt Hazims verhaal ‘dat van alle Palestijnen’.
De Palestijnse schrijver en activist Ahmed Abu Artema bevestigt dat perspectief in een artikel onder de kop ‘The reality that Israel cannot evade’. Daarin stelt ook hij de cruciale vraag wat Palestijnen motiveert om zich op te offeren met als doel Israël te kwetsen. En ook hij wijst op het decennialange onrecht dat de Palestijnen is en wordt aangedaan. Zijn conclusie is even helder als onvermijdelijk:
There is a simple principle that Israel ignores, which is that peace and security cannot be built without justice. A society based on the oppression of another people and the denial of their rights cannot dream of enjoying a normal life.
Er zijn, gelukkig, ook Joods-Israëlische journalisten die dit gezichtspunt onder de aandacht (blijven) brengen, al vormen zij een kleine minderheid en roeien zij in eigen land tegen de stroom in. Lees de artikelen over Hazims aanslag van Gideon Levy in Haaretz en Edo Konrad op de website +972. Ook zij wijzen op de uitzichtloze Israëlische onderdrukking en het rituele gebruik van nog méér geweld om na een aanslag de ‘rust te herstellen’.
Ziehier de verklaring voor de recente aanslagen en voor het feit dat die zullen blijven plaatsvinden, in welke vorm dan ook, met zelfs – zo leert de escalatie van een jaar geleden – de dreiging van een burgeroorlog aan de horizon. En ook de oplossing is bekend. Die begint met de beëindiging van de Israëlische bezetting en het toekennen van gelijke rechten aan alle inwoners.
Israëlisch perspectief
Van onze media wordt verwacht dat zij de aanslagen realistisch en waarheidsgetrouw duiden. Uitzonderingen daargelaten komen zij echter niet eens in de buurt. Hoe komt dat? In september 2021 publiceerden we een artikel over het protest van ruim 3.250 journalisten in de VS, Canada en Australië tegen het Israëlische perspectief dat de berichtgeving van hun media domineert. In Nederland bleef het stil: geen enkel nieuwsmedium vond het de moeite waard de eigen berichtgeving tegen het licht te houden.
Zo kan het gebeuren dat Palestijnse aanslagen hier groot in het nieuws komen terwijl die van Israël goeddeels worden doodgezwegen. Als voorbeeld dienen de zes Palestijnse doden die woensdag en donderdag vielen bij Israëlische invallen in Palestijnse dorpen en steden. Sinds 2 april werden 16 Palestijnen, onder wie kinderen, gedood. Dat feit heeft – in tegenstelling tot de Palestijnse aanslagen waarbij 14 Israëli’s omkwamen – de Nederlandse nieuwsconsument niet bereikt. Die disbalans is geen uitzondering, maar regel.
KLOP OP DE DEUR
In eerdere artikelen stelden we vast hoezeer het ‘conflict’ tussen Palestijnen en Israëli’s wordt geduid door Israëlische ogen. Zo gingen we in op de framing door de NOS van een Israëlische ‘operatie’ en de ‘arrestatie van vier verdachten’ in bezet gebied. In geen van beide stukken vermeldde de NOS dat het hier de dagelijkse razzia’s betrof waarmee Israël een regime van terreur uitoefent over de Palestijnse burgerbevolking.
Volgens conservatieve schattingen vonden sinds het jaar 2000 tenminste vijftigduizend van zulke razzia’s plaats, waarbij minstens zestigduizend Palestijnen werden opgepakt, onder wie 17 duizend kinderen. Sinds het begin van de bezetting in 1967 werden door Israël maar liefst vijftigduizend kinderen opgepakt en gedetineerd, bleek begin 2019. Iedere Palestijnse gemeenschap kent de nachtelijke ‘klop op de deur’, maar de Nederlandse nieuwsconsument weet van niets. Hoe komt dat? Het past niet in het Israëlische perspectief dat voor de meeste media – bewust of onbewust – leidend is.
Daarom kloppen wij opnieuw op de deur van de Nederlandse media met de opdracht hun werk en publiek, en vooral ook de Palestijnen, serieus te nemen. En met de oproep aan redacties om onverwijld in kaart te brengen wat hen daarvan al zo lang weerhoudt.
Te midden van hoog oplopende spanningen is gisteravond vanuit de Palestijnse Gazastrook een raket afgeschoten op Israël. De Israëlische krijgsmacht onderschepte het projectiel met het zogeheten Iron Dome-luchtafweersysteem.
De verantwoordelijkheid voor de lancering van de raket werd niet opgeëist door Hamas of een van de andere Palestijnse militante groeperingen in de Gazastrook. Hoe dan ook houdt Israël Hamas ervoor verantwoordelijk, de beweging die in de Palestijnse enclave de dienst uitmaakt. De bombardementen die Israël vannacht uitvoerde, waren gericht op wat het omschrijft als een wapenfabriek van Hamas. Daarbij vielen geen gewonden.
De beschietingen volgen op een reeks gewelddadige confrontaties in Jeruzalem de afgelopen dagen. Bij de Al-Aqsamoskee op de Tempelberg vielen vrijdag meer dan 150 Palestijnse gewonden toen clashes uitbraken tussen Israëlische ordetroepen en Palestijnse jongeren. Meer dan 400 Palestijnen werden gearresteerd. Daarbij betrad de Israëlische politie ook de Al-Aqsamoskee, in de ogen van veel moslims een provocatie.
Een deel van het politiegeweld was gericht tegen Palestijnse jongeren die met stenen en vuurwerk gooiden. Zo raakten joodse gelovigen zondag gewond toen hun bus op weg naar de Klaagmuur bekogeld werd met stenen. Maar er circuleren ook video’s van Israëlische agenten die met wapenstokken op het oog vreedzame moskeegangers slaan, onder wie vrouwen en een journalist. De filmpjes leidden tot veel Palestijnse verontwaardiging.
Ook in andere landen in het Midden-Oosten is fel gereageerd op het Israëlische politieoptreden. Jordanië, het buurland waarmee Israël in 1994 vrede sloot, riep een hoge Israëlische diplomaat op het matje. Verder bespraken de Jordaanse koning Abdullah en president Sisi van Egypte de kwestie. Ze waren het erover eens dat “alle illegale en provocatieve Israëlische maatregelen” gestopt moesten worden. Ook zou Jordanië de ontwikkelingen met andere Arabische landen willen bespreken.
VN-Veiligheidsraad
Ook in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties komen de oplaaiende spanningen vandaag aan de orde. De Verenigde Staten en de Europese Unie riepen de afgelopen dagen zowel Israëliërs als Palestijnen op tot terughoudendheid en kalmte.
Binnen Israël leidt de kwestie ook tot problemen voor de regeringscoalitie van premier Bennett, die sowieso al onder druk staat. De conservatief-islamitische partij Ra’am heeft haar steun aan de regering opgeschort. Hoewel het lijkt te gaan om een symbolische stap, is het een verdere verzwakking van de fragiele meerpartijencoalitie.
Ongewapende vrouw gedood
Het Palestijns-Israëlische conflict laaide de afgelopen weken weer in alle hevigheid op. Bij Palestijnse aanslagen in Israël vielen veertien doden. Ook werden bij Israëlische invallen op de bezette Westelijke Jordaanoever tientallen Palestijnen doodgeschoten. Sommigen waren betrokken bij aanslagen of vuurgevechten met militairen, maar ook een ongewapende vrouw en een advocaat werden gedood.
Een brandpunt van het geweld is de stad Jenin op de Westelijke Jordaanoever, waar twee aanslagplegers vandaan kwamen. Ook gisteren voerde Israël weer invallen uit in de buurt van Jenin en op andere plekken in bezet Palestijns gebied. Daarbij raakten twee Palestijnen ernstig gewond. Israël meldde elf verdachten te hebben aangehouden.
250 doden
De escalatie van het geweld doet sommigen terugdenken aan vorig jaar. Toen leidden spanningen in Jeruzalem en confrontaties bij de Al-Aqsamoskee uiteindelijk tot een kortdurende oorlog tussen Israël en Hamas, waarbij meer dan 250 doden vielen.
Net als vorig jaar lopen de spanningen op ten tijde van de islamitische vastenmaand ramadan. Omdat die dit jaar bovendien samenvalt met het joodse Pesach en het christelijke Pasen, staat iedereen extra op scherp. Dat geldt zeker voor Jeruzalem, voor alle drie de religies een heilige stad, waar tienduizenden gelovigen samenkomen om de feestdagen te vieren.
Ondanks de raketbeschieting van gisteravond en het Israëlische bombardement is van een escalatie zoals vorig jaar op dit moment nog geen sprake. Zowel Israël als Hamas lijkt vooralsnog geen interesse te hebben in een totale opflakkering van het geweld die tot een oorlog zou leiden. Toch blijven de spanningen onverminderd hoog en is een volgende geweldsuitbarsting verre van uitgesloten.
EINDE BERICHT
[4]
ZIE NOOT 3
[5]
”Ook buiten het terrein van de moskee kwam het tot confrontaties. Twee bussen met joden die onderweg waren naar de Tempelberg werden bekogeld met stenen. Daarbij raakten vijf mensen in de bussen lichtgewond.” NOSZEKER ZEVENTIEN GEWONDEN BIJ CONFRONTATIEPALESTIJNEN EN POLITIE OP TEMPELBERG
Bij confrontaties tussen Palestijnen en de Israëlische oproerpolitie op de Tempelberg in Jeruzalem zijn zeker zeventien Palestijnse gewonden gevallen, meldt hulporganisatie de Rode Halve Maan. Negen Palestijnen zijn opgepakt.
De Israëlische politie betrad het terrein van de al-Aqsamoskee in Oost-Jeruzalem om de weg vrij te maken voor joodse bezoekers. Volgens de politie hadden Palestijnen stenen klaargelegd en barrières opgeworpen in afwachting van een confrontatie.
Jordanië, dat het heiligdom beheert, veroordeelt de actie van de Israëlische politie. Volgens dat land staat de actie “alle pogingen in de weg om de kalmte te bewaren” en om een escalatie van het geweld te voorkomen.
Ook buiten het terrein van de moskee kwam het tot confrontaties. Twee bussen met joden die onderweg waren naar de Tempelberg werden bekogeld met stenen. Daarbij raakten vijf mensen in de bussen lichtgewond.
De top van de berg, met daarop de al-Aqsamoskee, is voor moslims een van de heiligste plekken, maar ook voor joden is de plek het belangrijkste heiligdom. Dit jaar vallen ramadan, Pasen en Pesach allemaal rond dezelfde periode, waardoor het zeer druk is in Jeruzalem.
Vrijdag kwam het ook al tot confrontaties tussen Palestijnen en de Israëlische oproerpolitie. Daarbij werden volgens de Rode Halve Maan 152 moskeegangers naar ziekenhuizen gebracht. De Israëlische politie meldde dat drie agenten gewond zijn geraakt. 470 mensen zijn opgepakt; de Israëlische politie betrad zelfs de moskee, wat vrijwel nooit gebeurt, en hield daar mensen aan.
Ook vorig jaar braken er ongeregeldheden uit op de plek en dat was een van de aanleidingen voor een korte, maar hevige oorlog tussen Hamas en Israël.
Het is de afgelopen weken onrustig in het gebied. In Israëlische steden waren meerdere aanslagen en bij verschillende incidenten op de Westelijke Jordaanoever werden Palestijnen doodgeschoten door Israëlische troepen.
Correspondent Ties Brock:
“Toen de Israëlische politie de moskee vrijdag binnenviel was een nieuw conflict tussen Israël en Hamas een scenario waar mensen rekening mee hielden. Maar eigenlijk is het sindsdien vrij rustig gebleven.”
“Er zijn geen raketten vanuit de Gazastrook gekomen, waar Hamas het voor het zeggen heeft. Ook een andere grote escalatie is uitgebleven. Dat is geen garantie dat het niet alsnog zal gaan gebeuren. Maar op dit moment lijken de verschillende partijen geen zin te hebben in zo’n grote opflakkering, die tot een oorlog zou kunnen leiden.”
Jeruzalem, 15 april 2022 – Bij botsingen tussen Palestijnse demonstranten en de Israëlische oproerpolitie op de Tempelberg in Oost-Jeruzalem zijn agenten vandaag de Al-Aqsa-moskee binnengedrongen en hebben in dat heiligdom aanhoudingen verricht, meldt de Israëlische krant Haaretz. Het kwam na het ochtendgebed tot op de Tempelberg, een plek die door zowel de joden als de moslims als heilig wordt beschouwd.
Er waren ongeveer 12.000 gelovigen naar het ochtendgebed gekomen en een groep van circa honderd relschoppers keerde zich tegen de politie. Agenten werden bekogeld met stenen en vuurwerk en zouden het geweld met traangas en rubberen kogels hebben beantwoord. Volgens de Palestijnse hulpdienst Rode Halve Maan zijn ongeveer 150 Palestijnen gewond geraakt, Israëlische autoriteiten spreken van drie gewonde agenten.
Het was vanwege de ramadan extra druk in de Al-Aqsa-moskee. Vandaag begint ook Pesach, het Joodse paasfeest dat veel gelovigen naar Jeruzalem trekt. In de Latijnse Kerk is het vandaag Goede Vrijdag, dus zullen christenen weer deelnemen aan de traditionele kruisweg op de Via Dolorosa in de oude binnenstad. Alleen al deze week verwacht het ministerie van Toerisme in totaal 30.000 buitenlandse bezoekers.
Vorig jaar was het Tempelplein ook het toneel van rellen die begonnen naar aanleiding van de uitzetting van Arabieren uit hun woningen in een wijk in het door Israël bezette Oost-Jeruzalem.
De veiligheidssituatie in Israël is de laatste tijd erg gespannen na vier aanvallen van Palestijnen waarbij in de afgelopen twee weken veertien Israëliërs omkwamen. Israël vreest dat het geweld tijdens de vastenmaand ramadan verder oplaait.
Paus Franciscus zal op Eerste Paasdag, voordat hij de plechtige Urbi et Orbi-zegenbede uitspreekt, in zijn paasboodschap weer bidden voor vrede in het Heilig Land.
EINDE BERICHT KRO NCRV
[6]
”De beschietingen volgen op een reeks gewelddadige confrontaties in Jeruzalem de afgelopen dagen. Bij de Al-Aqsamoskee op de Tempelberg vielen vrijdag meer dan 150 Palestijnse gewonden toen clashes uitbraken tussen Israëlische ordetroepen en Palestijnse jongeren. Meer dan 400 Palestijnen werden gearresteerd. Daarbij betrad de Israëlische politie ook de Al-Aqsamoskee, in de ogen van veel moslims een provocatie.” NOSISRAEL ONDERSCHEPT RAKET EN VOERT BOMBARDEMENTUIT OP GAZA https://nos.nl/index.php/artikel/2425661-israel-onderschept-raket-en-voert-bombardement-uit-op-gaza ZIE VOOR GEHELE TEKST, NOOT 3 [7]
ZIE NOOT 6
Reacties uitgeschakeld voor Noten 1 t/m 7/Astrid Essed versus NOS over Israelisch politiegeweld
RAPPEL OP DE PER AANGETEKENDE POST VERSTUURDEBRIEF AAN STAATSSECRETARIS USLU VAN CULTUUR EN MEDIA Onderwerp:Verzoek tot afwezigheid van de Staatssecretaris bij de PC Hooftprijsuitreiking aan schrijver A GrunbergAanleiding tot dit verzoek:De Zaak Wijenberg/Grunberg
AAN:
AAN
STAATSSECRETARIS CULTUUR EN MEDIA Mevrouw G. Uslu
Postbus 163752500
BJ Den Haag
Geachte mevrouw Uslu,
Op 23 maart anno Domini 2022 heb ik u per aangetekende post
[u moet mijn brief dus hebben ontvangen] een schrijven doen
toekomen, waarin ik u heb opgeroepen, NIET aanwezig te
zijn [voor zover u dat van plan zou zijn] bij de uitreiking
van de PC Hooft Prijs aan schrijver de heer Arnon Grunberg.Reden?Grunberg’s in een verhitte discussie met ex-ambassadeur en voorvechtervan het Internationaal Recht in het Midden-Oostenconflict meerdan groffe ad hominem aanvallen aan het adres van Wijenberg, waarinhij Wijenberg ‘niet alleen uitmaakte voor anti-semiet, maar zover ging, dat hij hem vermeende sympathieen aanwreef voor ”De Waffen SS”, ervan uitging,dat het Wijenberg wel zou spijten, dat hij geen Joden had kunnen executerenin Oost-Europa tijdenw WO II en zelfs de vader van Wijenberg een trap na gaf Zie hier de maildiscussie tussen Wijenberg en Grunberg, met de aanleiding hiertoe https://www.astridessed.nl/ter-herinnering-correspondentie-tussen-jan-wijenberg-oud-ambassadeur-en-schrijver-arnon-grunberg/
De uitgeschreven tekst onder P/S Ik ben van mening, dat een schrijver, die op een dergelijke minderwaardigemanier iemand verbaal aanvalt, noch een openbare prijsuitreikingverdient, noch de aanwezigheid van de Staatssectretaris Ik ken uiteraard uw standpunt in dezen niet, maar zou het welprettig vinden, een reactie van u te ontvangen, niet alleen vanwegede door u nog niet getoonde beleefdheid naar mij toe, maar vooralvanwege het maatschappelijke belang van deze kwestie Lees alles maar goed door Ik wacht uw reactie af Vriendelijke groeten Astrid EssedAmsterdam[mijn adres kunt u in mijn aangetekende brief vinden] P/S
BRIEFAANGETEKEND VERZONDEN OP 23 MAART 2022
ASTRID ESSED/BRIEF AAN STAATSSECRETARIS MEVROUW USLU[AANGETEKEND VERZONDEN]
AANSTAATSSECRETARIS CULTUUR EN MEDIA Mevrouw G. UsluPostbus 163752500 BJ Den Haag
Amsterdam 23 maart 2022 [Alle onder P/S vermelde informatie, via Internetlinks, is gepubliceerdmet uitdrukkelijke toestemming van de heer J Wijenberg, oud-ambassadeur]Geachte mevrouw Uslu, Ongetwijfeld bent u op de hoogte van het feit, dat in mei 2022 de PC Hooftprijs zal worden uitgereikt aan de schrijver Arnon Grunberg.Hierbij een vriendelijk verzoek aan u, om de prijsuitreiking NIET met uw aanwezigheid te vereren. Reden voor dit [ik besef dat] buitennissige verzoek:De onethische en onbeschaafde wijze waarop de heer Grunbergkaraktermoord heeft gepleegd op de heer J Wijenberg, oud ambassadeur indienst van het Koninkrijk der Nederlanden.De heer Wijenberg is een zeer goede bekende van mij en was evenals ikbestuurslid van de destijds door mevrouw G Duisenberg opgerichte StichtingStop de Bezetting. Achtergrond:In 2020 ontbrandde een verhitte discussie tussen Jan Wijenberg, oud ambassadeur en voorvechter voor een op het Internationaal Recht gebaseerde rechtvaardige vrede in het Midden-Oostenconflict en schrijver Arnon Grunberg.
Directe aanleiding vormde een brief van de heer Wijenberg aan premier Rutte en de voorzitter Nationaal Comite 4 en 5 mei, met kritische kanttekeningen over de jaarlijkse wijze van herdenking, met bijgevoegd rapportage over de Israelische bezettingspolitiek jegens de bezette Palestijnse bevolking, als ook kritische kanttekeningen over de 4 mei lezing 2020 van genoemde schrijver, de heer Grunberg. Noot 1 onder P/SGenoemde kritiek, alsmede de brief aan premier Rutte en de voorzittervan het Nationaal Comite 4 en 5 mei, deed Wijenberg aan Grunberg permail toekomen, waarna een verhitte discussie tussen de heren ontbrandde.Noot 2 Nu is er niets mis met een stevige discussie, zolang beide partijendeze maar met beschaving en respect voor elkaar voeren.Daarvan was echter, gaande discussie, bij de heer Grunberg geen sprakemeer:Na de heer Wijenberg van ”anti-semitisme” te hebben beschuldigd [noot 3], liep het steeds verder uit de hand, tot op het onbetamelijke af: Ik citeer de heer Grunberg ”U bent een antisemiet. Het spijt me zeer dat u net iets te laat bent geboren om lid te worden van de Waffen-SS om eigenhandig Joden in Oost-Europa te fusilleren, dat spijt u zelf kennelijk ook. Uw quasi-juridische formuleringen wijzen noch op intelligentie noch op werkelijke kennis van het recht, internationaal of niet. Ik raad u bijvoorbeeld aan het werk van Carl Schmitt te lezen. U weet ongetwijfeld wat Nietzsche zei, word wie je bent. Er zijn op het internet vinden nog wel SS-uniformen te vinden, die kunt u aantrekken en daarmee kunt u door het huis en wellicht uw tuin paraderen. Als u wordt aangevallen zal ik u als uw hulpverlener verdedigen. Noodzakelijke en alternatieve therapie neemt soms curieuze vormen aan. Het zou u ook buitengewoon helpen als u onder uw mails vanaf nu consequent Sieg Heil schrijft.” Einde citaat GrunbergNoot 4 Maar dat was nog niet alles!Naast de ”Waffen SS beschuldiging” wordt Wijenberg’s professieals oud ambassadeur in twijfel getrokken en wordt hij aangeduid als”gepensioneerde sekswerker” Ik citeer Grunberg:”lk vermoed dat u geen oud-diplomaat bent maar een gepensioneerde sekswerker die door Christus wil worden
gezalfd en vergeven. Dat zou dat niet aflatende gejengel om aandacht verklaren.
Als u mij erkent als Heiland is uw virutente antisemitisme u vergeven. Zo ben ík.
lndien gewenst kom ik van de herfst op huisbezoek. Laat mij weten of dat nodig is- U mag opendoen in uw uniform….”
Einde citaat Grunberg
Noot 5
En dan tenslotte dit citaat van de heer Grunberg, geschreven in
zijn laatste mail aan de heer Wijenberg:
”Waarom uw uitlatingen antisemitisch zijn heb ik u meerdere malen uitgelegd. Maar u gaat daar liever
niet op in. Of u bent niet bij machte daarop in te gaan.
Hebt u kinderen, een partner, familieleden? Wie zorgt voor u? Misschien kan ik bij hen embedded
gaan? Het lijkt me interessant om de omgeving van een ”oud-ambassadeur” met antisemitische
obsessies die hij graag antizionistische obsessies noemt nader te bestuderen.
Kunt u me in contact brengen met hen?
Ook zou ik een week of zo bij u kunnen komen wonen. Misschien is dat nog beter. Ik wilde altijd al
eens embedded gaan bij neonazi’s – maar het is misschien wel zo aardig te beginnen bij u —ik hoor
graag wanneer het schikt. We moeten niet te lang wachten. Ik wil u zeker niet reduceren tot uw
antisemitische uitlatingen, u bent veel meer dan uw antisemitische uitlatingen. Misschien kunt u me
een lijstje sturen met wat u nog meer bent. Mens natuurlijk, oud-ambassadeur, beweert u. Wat hebt u
allemaal bereikt als oud-ambassadeur? Behalve wat relletjes? Wat had u willen bereiken? Et cetera.
Misschien kunt u me een lijstje sturen met de mensen die zich om u bekommeren? Dan kan ik ook
deze mensen interviewen. Allicht zijn uw artsen bereid met uw toestemming ook met mij te spreken,
dat lijkt me nuttig voor het project.”
Einde citaat de heer Grunberg
Noot 6
EN [uit dezelfde mail], waarbij ook de vader van Wijenberg een
trap na krijgt
”Het gaat mij erom uw leven en uw opvattingen recht te doen, hoe beperkt en
antisemitisch uw uitlatingen ook moge zijn, ik wil u nogmaals graag recht doen.
Ook ben ik benieuwd naar uw ouders. Was uw vader lid van de NSB en/of van de waffen-SS? Bent u
misbruikt door uw ouders of door andere familieleden? Hebt u uw ouders of andere familieleden
misbruikt? Zo ja, in beide gevallen, hoe lang duurde het misbruik? Graag gegevens over de aard van
het misbruik. Wie waren ervan op de hoogte? Hebt uw zussen, broers, die nog leven? Kunt u mij met
hen in contact brengen? Hoe zijn uw ouders gestorven? Hebt u partners gehad? Hoeveel? Et cetera?
Contactgegevens van de partners die nog leven.”
Einde citaat de heer Grunberg
Noot 7
BEOORDELING
Mevrouw Uslu, als u de correspondentie tussen Grunberg en Wijenberg
goed gelezen hebt [Zie Noot 8 en andere noten], dan zult u geconstateerd
hebben, dat Wijenberg zich steeds zakelijk heeft uitgelaten.
Het is, naar mijn menming, Grunberg geweest, die vrijwel vanaf het
begin met modder begon te gooien, Wijenberg betichtigde van nazi sympathieen, ongepaste en ook absoluut irrelevante uitingen deed over sexualiteit en-last, but not least- ook nog de vader van Wijenberg
een trap na gaf.
Naar mijn mening, hoogst onfatsoenlijk en karaktermoord,
wat ik ook in een Ingezonden Stuk heb benadrukt.
Noot 9
EPILOOG
Vandaar mijn oproep aan u, niet aanwezig te zijn bij de
PC Hooftprijs uitreiking aan de heer Grunberg.
Want naar mijn mening kunt u bovenstaande discussie niet
afdoen als zomaar een emailruzie of het recht op vrijheid van
meningsuiting:
Want iemand zonder serieuze grond beschuldigen van sympathie voor de
Waffen SS, ervan beschuldigen, dat het hem zeker zal spijten, dat hij
geen Joden heeft kunnen executeren in WO II en er zelfs zijn vader bij halen en deze ook belasteren, dat is geen vrijheid van meningsuiting.
Dat is smaad en laster, beide vervolgbaar in de zin van de Wet.
Bovendien getuigen deze aanvallen ad hominem van een groot
gebrek aan beschaving en in strijd met de normale fatsoensnormen.
Uw aanwezigheid ter plekke, bij die prijsuitreiking, zou impliciet
een legitimering van het onbeschaafde gedrag van Grunberg [zijn
prijs betwist ik niet, die krijgt hij immers op grond van
zijn literaire prestaties] zijn.
Het zou u dus sieren, hierbij niet aanwezig te zijn.
Graag ontvang ik uw reactie zo snel als het u mogelijk is,
Noot 4 Op vr 31 jul. 2020 om 20:07 schreef Arnon Grunberg
Arnon Grunberg m>
1 aug. 2020 14:01 (7 dagen geleden)
aan mij
U bent een antisemiet. Het spijt me zeer dat u net iets te laat bent geboren om lid te worden van de Waffen-SS om eigenhandig Joden in Oost-Europa te fusilleren, dat spijt u zelf kennelijk ook. Uw quasi-juridische formuleringen wijzen noch op intelligentie noch op werkelijke kennis van het recht, internationaal of niet. Ik raad u bijvoorbeeld aan het werk van Carl Schmitt te lezen. U weet ongetwijfeld wat Nietzsche zei, word wie je bent. Er zijn op het internet vinden nog wel SS-uniformen te vinden, die kunt u aantrekken en daarmee kunt u door het huis en wellicht uw tuin paraderen. Als u wordt aangevallen zal ik u als uw hulpverlener verdedigen. Noodzakelijke en alternatieve therapie neemt soms curieuze vormen aan. Het zou u ook buitengewoon helpen als u onder uw mails vanaf nu consequent Sieg Heil schrijft…”
ReferentienummerAkkoordverklaringIk heb gelezen en begrepen wat er met mijn persoonsgegevens wordt gedaan. referringWebsitehttps://www.rijksoverheid.nl/
Geen bijlagen opsturen
U kunt geen bijlagen opsturen.
Niet altijd antwoord bij mening
Veel mensen sturen hun ideeën en tips. Informatie Rijksoverheid leest ieder bericht. Maar u krijgt niet altijd een antwoord over uw idee.
Reacties uitgeschakeld voor De Zaak Wijenberg/Grunberg/Verzoek om rappel inzake de aangetekende brief aan de Staatssecretaris van Cultuur en Media, verzonden op 23 maart 2022
RTL NIEUWS LAAT HET AFWETEN!/AUTOMOBILIST DUWT ACTIEVOERDERSEXTINCTION REBELIION WEG BIJ VLIEGBASIS LEEUWARDEN/LEVENSGEVAARLIJKE SITUATIE
[Deze Briefmail aan RTL Nieuws is cc naar de Redacties vanNOS en Nu.nl gestuurd]
AAN
:De Redactie van RTL Nieuws
Onderwerp: Uw afwezigheid in de berichtgeving van eenGevaarlijk Incident bij Vliegbasis Leeuwarden ”The World will not be destroyed by those, who do Evil,but by those who watch them without doing anything” Albert Einstein
Beide bovengenoemde citaten zijn van toepassing op
wat ik hier met u zal bespreken.
Namelijk:
Uw journalistieke afwezigheid bij een veelbetekenend en gevaarlijk incident
en in het verlengde daarvan:
De ongerijmdheid van uw afwezigheid.
Wat bedoel ik nu?
Wel, dat is vrij simpel
De wijze waarop u, niet zozeer een tendentieuze berichtgeving
hebt weergegeven, maar in het geheel geen verslag gedaan lijkt te
hebben van een gevaarlijk incident, wat mensenlevens had kunnen kosten.
En dat is ernstig.
Ik zeg hier ”geen verslag gedaan lijkt te hebben”, omdat ik
over genoemd incident [daarover zometeen meer] geen berichtgeving van u gezien heb, wat strict genomen uiteraard
niet betekent, dat er van uw kant geen berichtgeving
over was, maar het is ”not just me”:
Ook de zeer alerte activist en schrijver Peter Storm, die dergelijke zaken op de voet volgt, heeft uw gebrek aan berichtgeving gesignaleerd. [1]
Daarover merkt hij onder andere op:
”Maar waar was de NOS? Misschien dat ze het kort vermeld hebben ergens. Maar het staat niet prominent, of zelfs maar vindbaar, op de NOS-website. Nu.nl idem, RTL Nieuws idem”
[2]
Hieruit blijkt, dat uw redactie niet de enige is, die het heeft
laten afweten:
De NOS en NU.nl heb ik al een kritische reactie gestuurd [zie link
onder noot 3], nu komt u aan de beurt.
Ik discrimineer niet, zoals u ziet.
En hierop wil ik aanvullen:
Ik heb ook geen verslag van het betreffende incident
op RTL Nieuws gezien
Wellicht heb ik het over het hoofd gezien, maar
daarover onder EPILOOG [onderin] meer.
GEVAARLIJK INCIDENT BIJ KLIMAATACTIE BIJ VLIEGBASIS
LEEUWARDEN:
Waar ging het om?
Er was twee weken lang een grote internationale
militaire jachtvliegoefening ”Frisian Flag 2022” op
de Vlliegbasis Leeuwarden, waarvan u op de hoogte bent/was
Zie noot 4
Welnu, op 8 april anno Domini 2022, op de laatste
dag van die militaire oefening, had er een blokkade actie
door klimaat actievoerders plaats.
De actie was georganiseerd door klimaatorganisatie
”Extinction Rebellion” [5] en de protesten vonden plaats
onder de Slogan ”Geen bommen, maar bomen” [6], dus
zowel gericht tegen oorlogsvoering als de effecten van
de luchtmachtoefeningen op het klimaat.
GEWELDDADIGE AUTOMOBILIST
So far, so good
Iedereen mag over deze actie denken, zoals hij/zij wil
Dat is-uiteraard- ook niet de reden, dat ik u aanschrijf
Maar terwijl het iedereen vrijstaat, van de blokkade actie of die
militaire oefening het zijne/hare te denken, staat het NIEMAND
vrij, actievoerders gewelddadig te bejegenen.
Ik ga ervan uit, dat u het daarmee eens bent.
Maar zulks gebeurde wel, want een automobilist trachtte
bewust met zijn auto actievoerders bij de actie ”weg te
duwen”, zeg maar rustig:
Op hen in te rijden…..[7]
EN:
DE POLITIE STOND ERBIJ EN KEEK ERNAAR….[8]
Dat dit een Schande is-het was een levensgevaarlijke
actie, een directe bedreiging, er hadden slachtoffers
kunnen vallen, ik noem dit tenminste poging tot doodslag-,
is niet bepaald een politiek statement:
Het lijkt mij, dat ieder fatsoenlijk mens het gebrek aan
bescherming, dat de politie hier overduidelijk gaf, stuitend
moet vinden.
Maar dat is niet uw schuld of verantwoordelijkheid.
UW SCHULD/VERANTWOORDELIJKHEID/GEBREK AAN
VERANTWOORDELIJKHEID
Wat echter WEL uw schuld, verantwoordelijkheid of liever
gebrek daaraan is, is het feit, dat u hebt weggekeken.
Nergens in uw verslaggeving, althans waar Peter Storm en ik
de media hebben afgespeurd, hebt u van dit kwalijke incident
melding gemaakt.
En kom me niet aan met het Verhaaltje, dat u het niet wist:
Kijk naar andere media, die het WEL wisten en verslag
gedaan hebben [9]
Als zij het weten, dan weet u het ook.
Wegkijken dus en dat is buitengewoon verwerpelijk.
EPILOOG
Het is natuurlijk mogelijk dat u het Gevaarlijke Incident
WEL hebt vermeld.
Laat mij dat dan weten, dan is deze brief weliswaar geschreven
[en genoemd op mijn website], maar dan vermeld ik ook
zeker uw correctie
Maar anders geldt [lees door]
Journalisten en nieuwsmedia hebben een cruciale functie,
niet alleen in correcte verslaggeving, maar ook om het publiek
op de hoogte te houden van het onrecht, dat plaatsvindt.
Stel nu, dat journalisten in de Oekraine geen melding hadden
gemaakt van zekere oorlogsmisdaden aan Russische [10]
[of Oekraiense, daar gaan ook geruchten over [11] zijde?
Dan zouden ze moreel medeplichtig zijn aan de instandhouding
van het Kwaad, het Onrecht.
Neen, het wegduwen van anti militaristische en klimaat
actievoerders is geen Oekraine, maar evengoed onrecht.
En rechtgeaarde media horen dat te verslaan en niet weg
te kijken.
Want wie wegkijkt, wordt medeplichtig
Wie zwijgt, stemt toe
”Those who watch them without doing anything” [12]
Albert Einstein had gelijk
Doe dus voortaan verslag van het Onrecht en wordt
er geen Onderdeel van.
Vriendelijke groeten
Astrid Essed
Amsterdam
VOOR UW GEMAK ZIJN DE NOTEN IN LINKS ONDERGEBRACHT
Reacties uitgeschakeld voor RTL Nieuws laat het afweten!/Automobilist duwt actievoerders Extinction Rebellion weg bij vliegbasis Leeuwarden/Levensgevaarlijke situatie!
”Met deze blokkade neemt Extinction Rebellion deel aan de acties die tijdens Frisian Flag in Leeuwarden onder de leus ‘Geen Bommen maar bomen!’ worden gecoördineerd door actie collectief Vliegop!”
Vrijdag 8 april vanaf 07.30 uur blokkeert Extinction Rebellion de hoofdingang van vliegbasis Leeuwarden. Dit doen wij onder de slogan ‘Geen Bommen maar Bomen!’ We vragen zo aandacht voor de effecten van oefeningen als ‘Frisian Flag’ op het klimaat en de natuur. Roze vredes-“soldaten” en rebellen zijn vastgeketend aan bomen en aan elkaar. Ook worden er speeches gehouden en houden mensen banners vast om de boodschap kracht bij te zetten.
Defensie is het meest vervuilende Nederlandse overheidsbedrijf. Legers wereldwijd zijn verantwoordelijk voor ruim 6 procent van de totale CO2-uitstoot. Met deze blokkade willen we defensie en de overheid duidelijk maken dat door de uitstoot, vervuiling en het lawaai van de vliegbasis – specifiek tijdens grote militaire oefeningen zoals ‘Frisian Flag’ – de leefbaarheid voor mensen en dieren ernstig wordt aangetast.
Ook defensie heeft een grote verantwoordelijkheid in het bestrijden van klimaatverandering.
Defensie zegt ernaar te streven om in 2030 de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen met tenminste 20 procent te hebben gereduceerd ten opzichte van 2010, en in 2050 met tenminste 70 procent. Dit is niet in lijn met de landelijke klimaatdoelen en volstrekt onvoldoende om de doelstellingen van het Klimaatakkoord van Parijs te kunnen halen.
Krijgsmachten zijn direct verbonden met de wapenindustrie en daarmee met corruptie, onderdrukking en oorlog. Door de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen zijn krijgsmachten bovendien gebonden aan de fossiele industrie. Het “veiligstellen” van grondstoffen en fossiele brandstoffen om kapitalistische maatschappijen draaiende te houden, is een vorm van kolonialisme die samenlevingen en ecosystemen onderdrukt, uitbuit en vernietigd.
Oorlog en fossiele brandstoffen gaan hand in hand, zoals ook de oorlog in Oekraïne pijnlijk duidelijk maakt. Extinction Rebellion steunt het Oekraïense volk in haar verzet tegen Rusland. Tegelijkertijd zijn we kritisch op de onderliggende machten die juist oorlog en klimaat-ontwrichting in de hand werken.
Extinction Rebellion zal daarom in opstand blijven komen. We eisen van de overheid, defensie en de fossiele industrie een snelle omslag naar een duurzaam (economisch) systeem en het halen van de klimaatdoelen.
Met deze blokkade neemt Extinction Rebellion deel aan de acties die tijdens Frisian Flag in Leeuwarden onder de leus ‘Geen Bommen maar bomen!’ worden gecoördineerd door actie collectief Vliegop!
EINDE BERICHT
”Actiegroep Extinction Rebellion blokkeert vrijdagochtend enkele uren de hoofdingang van vliegbasis Leeuwarden. Onder de slogan ‘Geen bommen maar bomen!’ wil de groep aandacht vragen voor de effecten van luchtmachtoefeningen.”
Actiegroep Extinction Rebellion blokkeert vrijdagochtend enkele uren de hoofdingang van vliegbasis Leeuwarden. Onder de slogan ‘Geen bommen maar bomen!’ wil de groep aandacht vragen voor de effecten van luchtmachtoefeningen.
Vastgeketende vredessoldaten
De demonstratie begon rond 07.30 uur en duurde tot ongeveer 13.00 uur. De protesteerders van Extinction Rebellion, die ‘roze vredessoldaten’ en ‘rebellen’ worden genoemd, waren vastgeketend aan bomen en aan elkaar. Ook hielden mensen banners vast.
De afgelopen twee weken werd op de vliegbasis de ‘Frisian Flag’ uitgevoerd. Dat is een grote internationale luchtmachtoefening die jaarlijks wordt gehouden vanaf de vliegbasis. “Het belang daarvan maakt de oorlog in Oekraïne weer eens duidelijk”, aldus het Ministerie van Defensie. Extinction Rebellion vindt de oefening echter onnodig vervuilend.
Zes procent van de CO2-uitstoot
Extinction Rebellion stelt dat Defensie het meest vervuilende Nederlandse overheidsbedrijf is. “Legers wereldwijd zijn verantwoordelijk voor ruim zes procent van de totale CO2-uitstoot”, aldus de actiegroep. “Met deze blokkade willen we defensie en de overheid duidelijk maken dat door de uitstoot, vervuiling en het lawaai van de vliegbasis – specifiek tijdens grote militaire oefeningen zoals ‘Frisian Flag’ – de leefbaarheid voor mensen en dieren ernstig wordt aangetast.”
Oorlog en fossiele brandstoffen gaan hand in hand, zegt Extinction Rebellion. Rusland is een grote bron van aardolie voor andere landen, en op die relaties staat nu spanning door de oorlog in Oekraïne. “Extinction Rebellion steunt het Oekraïense volk in haar verzet tegen Rusland”, zegt de actiegroep. “Tegelijkertijd zijn we kritisch op de onderliggende machten die juist oorlog en klimaat-ontwrichting in de hand werken.”
Gevolgen
De actie heeft volgens een woordvoerder van Defensie totaal geen gevolgen gehad voor de activiteiten op de luchtmachtbasis. Volgens een woordvoerster van Extinction Rebellion namen de werknemers een andere ingang. De politie greep niet in en liet de activisten begaan, waarna de betogers zelf besloten de actie te beëindigen.
Aan het eind van de actie reed een automobilist zachtjes tegen twee demonstranten aan die zijn auto probeerden tegen te houden. De betogers werden door de auto weggeduwd. Niemand raakte gewond. De actievoerders gaan aangifte doen, meldt de woordvoerder van Extinction Rebellion.
EINDE BERICHT
[7]
OMROP FRYSLAN
AUTOMOBILIST DUWT ACTIEVOERDERS EXTINCTION REBELLION BIJ VLIEGBASIS WEG
Bij een demonstratie van Extinction Rebellion zijn demonstranten weggeduwd door een automobilist. De auto werd tegengehouden door de demonstranten, maar bleef toch doorrijden.
De auto werd tegengehouden door de demonstranten, maar bleef toch doorrijden:
Bij de actie is niemand gewond geraakt. De woordvoerder van de demonstranten laat weten dat ze aangifte zullen doen.
“Onze collega’s ter plaatse hebben de inschatting gemaakt dat ingrijpen niet direct noodzakelijk was. De situatie loste zichzelf snel op. We nemen verklaringen op van alle betrokkenen”, schrijft de Politie in een reactie.
Frisian Flag
De demonstranten van Extinction Rebellion protesteren tegen de oefeningen van Frisian Flag, omdat het negatieve effecten heeft op het milieu en het klimaat.
Bij de ingang van de vliegbasis staan jongeren gehuld in roze kleding. Ze hebben zich vastgeketend aan bomen en aan elkaar.
EINDE BERICHT
[8]
DE POLITIE STOND ERBIJ EN KEEK ERNAAR:
ZIE BEELDEN OP ONDERSTAAND BERICHT
[ZIE VOOR GEHELE TEKST, NOOT 7]
OMROP FRYSLAN
AUTOMOBILIST DUWT ACTIEVOERDERS EXTINCTION REBELLION BIJ VLIEGBASIS WEG
””Onze collega’s ter plaatse hebben de inschatting gemaakt dat ingrijpen niet direct noodzakelijk was. De situatie loste zichzelf snel op. We nemen verklaringen op van alle betrokkenen”, schrijft de Politie in een reactie.”
OMROP FRYSLAN
AUTOMOBILIST DUWT ACTIEVOERDERS EXTINCTION REBELLION BIJ VLIEGBASIS WEG
(Warsaw) – Human Rights Watch has documented several cases of Russian military forces committing laws-of-war violations against civilians in occupied areas of the Chernihiv, Kharkiv, and Kyiv regions of Ukraine. These include a case of repeated rape; two cases of summary execution, one of six men, the other of one man; and other cases of unlawful violence and threats against civilians between February 27 and March 14, 2022. Soldiers were also implicated in looting civilian property, including food, clothing, and firewood. Those who carried out these abuses are responsible for war crimes.
“The cases we documented amount to unspeakable, deliberate cruelty and violence against Ukrainian civilians,” said Hugh Williamson, Europe and Central Asia director at Human Rights Watch. “Rape, murder, and other violent acts against people in the Russian forces’ custody should be investigated as war crimes.”
Human Rights Watch interviewed 10 people, including witnesses, victims, and local residents of Russia-occupied territories, in person or by telephone. Some people asked to be identified only by their first names or by pseudonyms for their protection.
On March 4, Russian forces in Bucha, about 30 kilometers northwest of Kyiv, rounded up five men and summarily executed one of them. A witness told Human Rights Watch that soldiers forced the five men to kneel on the side of the road, pulled their T-shirts over their heads, and shot one of the men in the back of the head. “He fell [over],” the witness said, “and the women [present at the scene] screamed.”
Russian forces in the village of Staryi Bykiv, in Chernihiv region, rounded up at least six men on February 27, and later executed them, according to the mother of one of the men, who was nearby when her son and another man were apprehended, and who saw the dead bodies of all six.
A 60-year-old man told Human Rights Watch that on March 4, a Russian soldier threatened to summarily execute him and his son in Zabuchchya, a village northwest of Kyiv, after searching their home and finding a hunting rifle and gasoline in the backyard. Another soldier intervened to prevent the other soldier from killing them, the man said. His daughter corroborated his account in a separate interview.
On March 6, Russian soldiers in the village of Vorzel, about 50 kilometers northwest of Kyiv, threw a smoke grenade into a basement, then shot a woman and a 14-year-old child as they emerged from the basement, where they had been sheltering. A man who was with her in the same basement when she died from her wounds two days later, and heard accounts of the incident from others, provided the information to Human Rights Watch. The child died immediately, he said.
A woman told Human Rights Watch that a Russian soldier had repeatedly raped her in a school in the Kharkiv region where she and her family had been sheltering on March 13. She said that he beat her and cut her face, neck, and hair with a knife. The next day the woman fled to Kharkiv, where she was able to get medical treatment and other services. Human Rights Watch reviewed two photographs, which the woman shared with Human Rights Watch, showing her facial injuries.
Many of the Ukrainian civilians we interviewed described Russian forces taking food, firewood, clothing, and other items such as chainsaws, axes, and gasoline.
All parties to the armed conflict in Ukraine are obligated to abide by international humanitarian law, or the laws of war, including the Geneva Conventions of 1949, the First Additional Protocol to the Geneva Conventions, and customary international law. Belligerent armed forces that have effective control of an area are subject to the international law of occupation. International human rights law, which is applicable at all times, also applies.
The laws of war prohibit willful killing, rape and other sexual violence, torture, and inhumane treatment of captured combatants and civilians in custody. Pillage and looting are also prohibited. Anyone who orders or deliberately commits such acts, or aids and abets them, is responsible for war crimes. Commanders of forces who knew or had reason to know about such crimes but did not attempt to stop them or punish those responsible are criminally liable for war crimes as a matter of command responsibility.
“Russia has an international legal obligation to impartially investigate alleged war crimes by its soldiers,” Williamson said. “Commanders should recognize that a failure to take action against murder and rape may make them personally responsible for war crimes as a matter of command responsibility.”
For detailed findings, please see below.
Kharkiv Rape
On March 13, a Russian soldier beat and repeatedly raped Olha [not her real name], a 31-year-old woman in Malaya Rohan, a village in the Kharkiv region that Russian forces controlled at the time.
Russian soldiers entered the village on February 25, Olha said. That day, about 40 villagers, mostly women and girls, were sheltering in the basement of a local school. She was there with her 5-year-old daughter, her mother, her 13-year-old sister, and her 24-year-old brother.
At around midnight on March 13, a Russian soldier forcibly entered the school, Olha said: “He broke glass windows at the entrance to the school and banged on the door.” A guard opened the door.
The soldier, who carried an assault rifle and a pistol, went into the basement and ordered everyone there to line up. The woman stood in the line holding her daughter, who was asleep. He told her to give him the girl, but she refused. He told her brother to come forward and ordered the rest of the group to kneel, or, he said, he would shoot everyone in the basement.
The soldier ordered her brother to follow him to help find food. They left and came back an hour or two later. The soldier sat down on the floor.
“People started asking if they could go to the bathroom and he let them, in groups of two and three,” Olha said. After that, people started settling down for the night. The soldier approached her family and told her to follow him.
The soldier took her to a classroom on the second floor, where he pointed a gun at her and told her to undress. She said: “He told me to give him [oral sex]. The whole time he held the gun near my temple or put it into my face. Twice he shot at the ceiling and said it was to give me more ‘motivation.’” He raped her, then told her to sit on a chair.
She said she was getting very cold in the unheated school and asked if she could get dressed, but the soldier told her she should only put on her top, not her pants or underwear. “While I was putting on my clothes, the soldier told me that he was Russian, that his name was [name withheld] and that he was 20. He said that I reminded him of a girl he went to school with.”
The soldier told her to go to the basement and get her things, so that she could stay in the classroom with him. She refused. “I knew my daughter would cry if she saw me,” she said. The soldier got a knife and told her to do so as he said if she wanted to see her child again. The soldier raped her again, put a knife to her throat and cut the skin on her neck. He also cut her cheek with the knife and cut off some of her hair. He hit her on the face with a book and repeatedly slapped her. Photographs that she shared with Human Rights Watch, dated March 19 and 20, show cut marks and bruising on her neck and face.
At about 7 a.m. on March 14, the soldier told her to find him a pack of cigarettes. They went downstairs together. She asked the guard to give the soldier some cigarettes. After the soldier got the cigarettes, he left.
That day she and her family walked to Kharkiv, where volunteers provided her with basic medical assistance. They moved into a bomb shelter. “I am lucky to be alive,” she said. She said that the Malaya Rohan council authorities were in touch with her and her mother and that the authorities were preparing a criminal complaint, which they plan to file with Ukraine’s prosecutor’s office.
Human Rights Watch received three other allegations of sexual violence by Russian soldiers in other villages in the Chernihiv region and in Mariupol in the south but has not been able to independently verify them.
Summary Killings, Other Violence
On February 27, Russian forces rounded up six men in the village of Staryi Bykiv, in the Chernihiv region, and summarily executed them. Tetiana, from Novyi Bykiv, which faces Staryi Bykiv, just across the Supiy River, spoke with the relatives of four of the men who were killed. She told Human Rights Watch that on February 27, the bridge between Novyi Bykiv and Staryi Bykiv was blown up, and Russian forces shelled both villages. A column of Russian armored vehicles then entered Staryi Bykiv.
“Most people were hiding in their basements because of shelling, and soldiers went door to door,” Tetiana said the families from Staryi Bykiv told her. The soldiers took six men from their homes:
They took six men from three different families. One mother had both of her sons taken [and shot]. Another young man was in his early 20s, his name was Bohdan, I know his mother well, she told me that the soldiers told her to wait near her house while they took her son … to question him. They said the same thing to other families. Instead, they led these six men away, took them to the far end of the village, and shot them.
Viktoria, Bohdan’s mother, interviewed separately, told Human Rights Watch that on February 27:
They took my son, Bohdan [age 29], and my brother-in-law, Sasha [full name Olexander, age 39]. We were in the basement [due to the shelling], so we didn’t see. They went out to smoke. Then our neighbor ran up and said he saw them taking Bohdan and Sasha away, and a few other guys.
Viktoria ran to the street to ask Russian soldiers at the checkpoint what had happened. “They told us not to worry, that [soldiers] would scare them a bit and then let them go,” she said. “We walked away about 50 meters … and heard gunshots. It was about 6:20 p.m.”
Viktoria said that the next day she and her sister went to the meadow and saw the bodies lying by a building there:
Three were on one side of the building, but not my son and brother-in-law. We walked around to the other side and saw [Bohdan and Sasha, and one more]. They were laying there. There were gunshots to their heads. Their hands were tied behind their backs. I looked at my son’s body, his pockets were empty, he didn’t have his phone, or keys or [identity] documents.
Viktoria asked soldiers at the checkpoint for permission to collect the bodies, but they refused. Heavy shelling continued the following days.
On March 7, Viktoria said, they again asked the soldiers for permission to collect the bodies: “At the checkpoint they told us to go the cemetery, that they’d bring us the bodies.… Everyone [all the neighbors] came, like 75 people…. We buried all of them on the same day, in separate graves.”
Viktoria said that the other four men buried that day were Volodymyr, 40, another Olexander, 40, and two brothers, Ihor, 31, and Oleh, 33.
Tetiana said the soldiers also took all of the villagers’ wood, leaving them nothing for cooking or heating their homes.
On March 4, Russian forces summarily executed a man in Bucha, 30 kilometers northwest of Kyiv, and threatened to execute four others, said a teacher who witnessed the killing. She said she heard shooting at about 7 a.m. and saw three Russian armored vehicles and four Kamaz [Russian brand] trucks driving down her street. She was sheltering in the cellar with her two dogs when she heard glass breaking, and then her front door being broken down. Voices outside said [in Russian]: “Come outside right now or we will throw a grenade.”
She yelled that she was alone in the cellar and came out with her hands up.
“There were three men outside, two [Russian] soldiers and a commander,” she said. “They took my phone and checked it, then told me to get my [identification] documents and come with them.” As she walked down the street with the soldiers, she saw that they were also rounding up her neighbors and ordering them to walk. She said:
They took us to where the office of AgroButpostach [a rental storage company] used to be. Right next to the building, there is a parking lot and a small square. They gathered people at that square, mostly women but there were also several men among us, over 50 [years old]. There were around 30 military there and the commander had [paratrooper] insignia [on his fatigues]. He spoke with an accent from western or central western Russia…. I was born in Russia myself, so I pick up on such things. The soldiers were all thin and looked the worse for wear.
She said that the soldiers brought about 40 people to the square, gathered everyone’s phones, checked documents, and asked who was in territorial defense, or local self-defense units:
Two women asked to go to the bathroom. One of them was pregnant. I asked to go with them. A soldier showed us the way to the toilet, which was around the building, I think it was now their headquarters. The building was long. Along the wall on the other side, we saw a large pool of blood.
She said they waited in the square for hours in the very cold weather:
At one point they brought in one young man, then four more. The soldiers ordered them [to] take off their boots and jackets. They made them kneel on the side of the road. Russian soldiers pulled their T-shirts, from behind and over their heads. They shot one in the back of the head. He fell. Women screamed. The other four men were just kneeling there. The commander said to the rest of the people at the square: “Don’t worry. You are all normal – and this is dirt. We are here to cleanse you from the dirt.”
She said that after several more hours the soldiers took the people back to their homes. The other four men remained kneeling when she left.
She said that when she was able to leave the town on March 9, the young man’s body was still lying where he had been shot.
Dmytro, 40, told Human Rights Watch that he and his family fled the heavily shelled city of Bucha on March 7. He said that they did not know of any safe evacuation routes, so they walked – wrapped in white sheets and waving white sheets in the air – for about five kilometers to the village of Vorzel.
Once in Vorzel, they sheltered for two nights in the basement of a two-story building, with a group of local residents. Dmytro said that there was a woman with them in the basement who had chest and leg wounds. Other people in the basement told him that she had been shot the day before, when Russian soldiers stormed that same basement and threw a smoke grenade inside. Several people panicked and ran outside, where Russian soldiers fired at them. The woman was wounded, and the people in the basement told him that a 14-year-old child was shot in the head and killed. Dmytro said that the woman died the next day, on March 8. He and several local residents buried her outside the bomb shelter.
On March 4, Russian forces threatened to execute a man and his son in Zabuchchya, a village outside the city of Irpin, northwest of Kyiv. A village resident said that on March 4, Russian forces entered the village, where he was sheltering with 10 other people, including a family from Irpin, in the basement of his home. In a separate interview, his daughter corroborated his account. He said that 13 soldiers entered his house to search it:
The soldiers asked about my son, 34, who is in the territorial defense. He came out to meet them. They asked who was in the house and then they searched the house and turned it upside down.… In the backyard, they found my hunting rifle and a bottle of gasoline, and they went ballistic.
The commander who gave orders to others said: “Take them [me and my son] to the tree outside and shoot them.” They took us outside. One of the soldiers objected. They took us back inside and ordered my son to strip naked because they said they wanted to look for nationalist tattoos. Other soldiers also went to houses on our street, including the house of a judge – she had gone and locked the house – and the local council deputy.
They broke the window in the judge’s house to get in. We saw them taking bags and bags of stuff out of the judge’s house. After that, they left.… I took my family and everyone who was in the basement, and we fled in two cars. My wife and my son and mother, 80, are now staying at my daughter’s house in Khodosivka [southwest of Kyiv].
Op een video die sinds maandag circuleert op het – vooral in Rusland populaire – Telegram is te zien hoe Oekraïense soldaten schijnbaar verschillende Russische krijgsgevangenen doodschieten in een voorstad van Kiev. Dat meldt The New York Times, dat videobeelden van het incident kon verifiëren.
Op de video is te zien hoe Oekraïense soldaten in de nasleep van een aanval op een konvooi met Russische voertuigen tussen de lijken van dode Russische soldaten wandelen. “Hij leeft nog. Kijk, hij leeft nog. Hij hapt naar adem”, zegt een Oekraïense militair over een Russische soldaat. Vervolgens beschiet een soldaat de gewonde man tweemaal. De Russische soldaat blijft bewegen, wordt een derde keer beschoten, en stopt dan met bewegen.
Verder zijn in de video ook de lijken van zeker drie andere Russische militairen te zien, telkens met schotwonden in het hoofd. Eén van hen heeft de handen achter de rug vastgebonden. Bij sommige Russen lijken de jassen, schoenen of helmen verwijderd. “Dit zijn niet eens mensen”, zegt een Oekraïense soldaat verder in de video.
De beelden werden op of rond 30 maart gefilmd op een weg net ten westen van het dorp Dmytrivka (net ten westen van Kiev) na een Oekraïense hinderlaag op een terugtrekkende Russische colonne. Oz Katerji, een freelance journalist, plaatste de beelden op 2 april op Twitter.
De Oekraïense soldaten zijn herkenbaar aan de vlagsymbolen op hun uniform, en zeggen meermaals “Slava Ukraini”, “Glorie voor Oekraïne”. Het is niet duidelijk van welke eenheid ze deel uitmaken, maar in de video verwijst één man naar hen als ‘de jongens van Belgravia’. Belgravia is een wijk enkele honderden meters van waar het incident plaatsvond. Een Oekraïens persagentschap verwees dan weer naar hen als “het Georgische legioen”, een paramilitaire eenheid bestaande uit Georgische vrijwilligers die in 2014 gevormd werd, na de Russische inval in Oekraïne.
EINDE BERICHT
[12]
The World will not be destroyed by those, who do Evil,but by those who watch them without doing anything” Albert Einstein
Vandaag, 8 april, hebben een elftal actievoerders(*) een dikke vier uur lang de poort geblokkeerd van de Vliegbasis Leeuwarden, een militaire luchtmachtbasis.(1) De timing was gepast en wrang. het verloop was deels schokkend. En de NOS deed waar ze goed in is. De NOS deed er het zwijgen toe.
Gepast: het was de laatste dag van een twee weken durende militaire oefening. Zo’n oefening is oorlogsvoorbereiding. Zo’n oefening is lawaai. En zo’n oefening is vervuiling, klimaatbederf. Weg ermee, en om dat te onderstrepen: blokkeren die handel. Wrang: het is oorlog, we zijn allemaal vreselijk boos op Poetin en zijn koloniale – gelukkig niet erg succesvolle – veroveringsoorlog in Oekraïne. Voor veel mensen vertaalt die boosheid zich in vrijwel kritiekloze steun aan de NAVO, aan militaire support richting Oekraïne en dergelijke. Psychologisch begrijpelijk, die houding, onder de druk van media, beeldvorming en propaganda. Principieel en politiek verkeerd, maar wel een feit om rekening mee te houden. Op zo’n moment is het blokkeren van een militaire basis van een NAVO-staat een gevoelig iets.
Mede daarom heb ik voor deze blokkadeactie een enorme waardering. Ze zijn niet geweken voor een dreigende vijandige publieke opinie. Ze trotseerden de hoon en de intimidatie. Ze staken hun nek uit en deden wat ze nodig vonden: een statement maken, en daadwerkelijk de poort urenlang blokkeren, waarbij ze zich met lock-ons vastgeketend hadden aan elkaar. Dat is geen gemakkelijk potje zitten voor de poort: je bewegingsvrijheid is ernstig beperkt, je zit op de koude grond, daadwerkelijk de boel te versperren met elkaar. Petje af voor de volharding en het incasseringsvermogen van deze dappere mensen!
En ze liepen ook nog andere risico’s! Dit had in arrestaties kunnen uitmonden, als de politie er genoeg van had gekregen. Actievoerders kozen er zelf voor om er na vier uur een punt achter te zetten.(2) Ze hadden flinke media-aandacht gehad, in die zin was het doel bereikt. Geen arrestaties dus, geen pijnlijke politieprocedures om mensen uit de lock-ons te krijgen, geen rechtstreeks politiegeweld. Het is weer eens wat anders.
Maar er was nog ander gevaar. Een automobilist reed, over het trottoir en grasperk bij de blokkade, op demonstranten.(3) Die stonden voor de auto maar werden door die wagen teruggeduwd. En levensgevaarlijke situatie! Als een actievoerder zou zijn uitgegleden, zou de automobilist die persoon zware verwondingen hebben toegebracht met diens rijdende gevaarte. Doodeng om te zien, erg riskant om mee te maken. Dit was een terreurdaad tegen actievoerders. Dat de daad zonder slachtoffers bleef, doet daar niets aan af.
Intussen was er politie en marechaussee. Op beeldmateriaal is glashelder te zien hoe een agent van de Koninklijke Marechaussee toekeek en niets deed. Over de stoep rijden: sowieso een verkeersovertreding volgens hun eigen regeltjesboek; op mensen in rijden, op zijn minst het risico nemen dat iemand zwaar gewond raakt: duidelijk een misdrijf volgens alweer hun eigen wetten. De staatsdienaren, criminaliteitsbestrijders en ordehandhavers deden niets om dit te voorkomen, en ook niets om de overduidelijke dader – ‘verdachte’ is echt een verhullend eufemisme hier – tegen te houden of aan te houden.
Politie en marechaussee gaven dus, door niet in te grijpen, de automobilist groen licht bij het plegen van zijn terreurdaad. Dat maakt politie en marechaussee zelf medeplichtig aan die terreurdaad. De automobilist mocht doen wat de politie zelf niet actief deed: de blokkade aanvallen, geweld plegen tegen demonstranten. Er was dus wel degelijk politiegeweld vandaag. het was alleen uitbesteed, tijdelijk geprivatiseerd.
De vraag is dan ook niet zozeer waarom de politie niets deed tegen die automobilist: soort steunt immers soort, gezag en automobilist stonden onmiskenbaar aan de zelfde verkeerde kant. De vraag is eerder: wat gaan wij doen tegen de politie en de marechaussee? Tegen zo’n automobilist zijn een volgende keer kraaienpoten een goed idee, zoals ik al heb zien opperen. En ik zie ook niet waarom de voorruit van zo’n auto respect verdient. Maar wat doen we tegen die medeplichtige marechaussee en politie?
En nog iets. Ik heb aardig wat gezien in regionale media. Waar verslaglegging van plaatselijk nieuws hun werk is, daar hebben zij hun werk gedaan. Maar waar was de NOS? Misschien dat ze het kort vermeld hebben ergens. Maar het staat niet prominent, of zelfs maar vindbaar, op de NOS-website. Nu.nl idem, RTL Nieuws idem.
Het is ondenkbaar dat deze drie media niet in de loop van de dag op de hoogte zijn geraakt van het hierboven beschreven voorval. Dat ze het niet genoemd hebben, betekent dat ze het hebben verzwegen. Wie zwijgt stemt toe. Zo helpt onder meer de NOS mee om terreur tegen actievoerders te normaliseren. Wellicht dat we daar een volgende keer rekening mee kunnen houden, als we doelwitten voor een actie uitkiezen.
Noten
(*) Noot, aangebracht vlak na plaatsing: Hier stond heel even “vijftien”, maar dat klopt bij nader inzien niet.
In Friesland vindt elk jaar de grote NAVO-vliegoefening ‘Frisian Flag’ plaats. Normaal zorgt de oefening voor veel klachten over geluidsoverlast, maar vanwege de situatie in Oekraïne is er meer begrip. “Het is voor onze eigen veiligheid.”
28 maart 2022
Reacties uitgeschakeld voor Noten 1 t/m 4/RTL Nieuws keert zich af van het Onrecht
NU.NL KEERT ZICH AF VAN HET ONRECHT/CHAUFFEUR AUTODUWT KLIMAATACTIVISTEN WEG BIJ FRISIAN FLAG 2022 AAN:De Redactie van Nu.nlOnderwerp: Uw afwezigheid in de berichtgeving van eenGevaarlijk Incident bij Vliegbasis Leeuwarden ”The World will not be destroyed by those, who do Evil,but by those who watch them without doing anything” Albert Einstein
Beide bovengenoemde citaten zijn van toepassing op
wat ik hier met u zal bespreken.
Namelijk:
Uw journalistieke afwezigheid bij een veelbetekenend en gevaarlijk incident
en in het verlengde daarvan:
De ongerijmdheid van uw afwezigheid.
Wat bedoel ik nu?
Wel, dat is vrij simpel
De wijze waarop u, niet zozeer een tendentieuze berichtgeving
hebt weergegeven, maar in het geheel geen verslag gedaan lijkt te
hebben van een gevaarlijk incident, wat mensenlevens had kunnen kosten.
En dat is ernstig.
Ik zeg hier ”geen verslag gedaan lijkt te hebben”, omdat ik
over genoemd incident [daarover zometeen meer] geen berichtgeving van u gezien heb, wat strict genomen uiteraard
niet betekent, dat er van uw kant geen berichtgeving
over was, maar het is ”not just me”:
Ook de zeer alerte activist en schrijver Peter Storm, die dergelijke zaken op de voet volgt, heeft uw gebrek aan berichtgeving gesignaleerd. [1]
Daarover merkt hij onder andere op:
”Maar waar was de NOS? Misschien dat ze het kort vermeld hebben ergens. Maar het staat niet prominent, of zelfs maar vindbaar, op de NOS-website. Nu.nl idem, RTL Nieuws idem”
[2]
Hieruit blijkt, dat uw redactie niet de enige is, die het heeft
laten afweten:
De NOS heb ik al een kritische reactie gestuurd [zie link
onder noot 3], RTL Nieuws komt aansluitend op u, aan de beurt.
Ik discrimineer niet, zoals u ziet.
En hierop wil ik aanvullen:
Ik heb ook geen verslag van het betreffende incident
op Nu.nl gezien
Wellicht heb ik het over het hoofd gezien, maar
daarover onder EPILOOG [onderin] meer.
GEVAARLIJK INCIDENT BIJ KLIMAATACTIE BIJ VLIEGBASIS
LEEUWARDEN:
Waar ging het om?
Er was twee weken lang een grote internationale
militaire jachtvliegoefening ”Frisian Flag 2022” op
de Vlliegbasis Leeuwarden, waarvan u ongetwijfeld,
als een van de gerenommeerde journalistieke
media, op de hoogte was.
Welnu, op 8 april anno Domini 2022, op de laatste
dag van die militaire oefening, had er een blokkade actie
door klimaat actievoerders plaats.
De actie was georganiseerd door klimaatorganisatie
”Extinction Rebellion” [4] en de protesten vonden plaats
onder de Slogan ”Geen bommen, maar bomen” [5], dus
zowel gericht tegen oorlogsvoering als de effecten van
de luchtmachtoefeningen op het klimaat.
GEWELDDADIGE AUTOMOBILIST
So far, so good
Iedereen mag over deze actie denken, zoals hij/zij wil
Dat is-uiteraard- ook niet de reden, dat ik u aanschrijf
Maar terwijl het iedereen vrijstaat, van de blokkade actie of die
militaire oefening het zijne/hare te denken, staat het NIEMAND
vrij, actievoerders gewelddadig te bejegenen.
Ik ga ervan uit, dat u het daarmee eens bent.
Maar zulks gebeurde wel, want een automobilist trachtte
bewust met zijn auto actievoerders bij de actie ”weg te
duwen”, zeg maar rustig:
Op hen in te rijden…..[6]
EN:
DE POLITIE STOND ERBIJ EN KEEK ERNAAR….[7]
Dat dit een Schande is-het was een levensgevaarlijke
actie, een directe bedreiging, er hadden slachtoffers
kunnen vallen, ik noem dit tenminste poging tot doodslag-,
is niet bepaald een politiek statement:
Het lijkt mij, dat ieder fatsoenlijk mens het gebrek aan
bescherming, dat de politie hier overduidelijk gaf, stuitend
moet vinden.
Maar dat is niet uw schuld of verantwoordelijkheid.
UW SCHULD/VERANTWOORDELIJKHEID/GEBREK AAN
VERANTWOORDELIJKHEID
Wat echter WEL uw schuld, verantwoordelijkheid of liever
gebrek daaraan is, is het feit, dat u hebt weggekeken.
Nergens in uw verslaggeving, althans waar Peter Storm en ik
de media hebben afgespeurd, hebt u van dit kwalijke incident
melding gemaakt.
En kom me niet aan met het Verhaaltje, dat u het niet wist:
Kijk naar andere media, die het WEL wisten en verslag
gedaan hebben [8]
Als zij het weten, dan weet u het ook.
Wegkijken dus en dat is buitengewoon verwerpelijk.
EPILOOG
Het is natuurlijk mogelijk dat u het Gevaarlijke Incident
WEL hebt vermeld.
Laat mij dat dan weten, dan is deze brief weliswaar geschreven
[en genoemd op mijn website], maar dan vermeld ik ook
zeker uw correctie
Maar anders geldt [lees door]
Journalisten en nieuwsmedia hebben een cruciale functie,
niet alleen in correcte verslaggeving, maar ook om het publiek
op de hoogte te houden van het onrecht, dat plaatsvindt.
Stel nu, dat journalisten in de Oekraine geen melding hadden
gemaakt van zekere oorlogsmisdaden aan Russische [9]
[of Oekraiense, daar gaan ook geruchten over [10] zijde?
Dan zouden ze moreel medeplichtig zijn aan de instandhouding
van het Kwaad, het Onrecht.
Neen, het wegduwen van anti militaristische en klimaat
actievoerders is geen Oekraine, maar evengoed onrecht.
En rechtgeaarde media horen dat te verslaan en niet weg
te kijken.
Want wie wegkijkt, wordt medeplichtig
Wie zwijgt, stemt toe
”Those who watch them without doing anything” [11]
Albert Einstein had gelijk
Doe dus voortaan verslag van het Onrecht en wordt
er geen Onderdeel van.
Vriendelijke groeten
Astrid Essed
Amsterdam
VOOR UW GEMAK ZIJN DE NOTEN IN LINKS ONDERGEBRACHT
Reacties uitgeschakeld voor Nu.nl keert zich af van het Onrecht/Chauffeur auto duwt klimaatactivisten weg bij Frisian Flag 2022/Dat is levensgevaarlijk!
Vandaag, 8 april, hebben een elftal actievoerders(*) een dikke vier uur lang de poort geblokkeerd van de Vliegbasis Leeuwarden, een militaire luchtmachtbasis.(1) De timing was gepast en wrang. het verloop was deels schokkend. En de NOS deed waar ze goed in is. De NOS deed er het zwijgen toe.
Gepast: het was de laatste dag van een twee weken durende militaire oefening. Zo’n oefening is oorlogsvoorbereiding. Zo’n oefening is lawaai. En zo’n oefening is vervuiling, klimaatbederf. Weg ermee, en om dat te onderstrepen: blokkeren die handel. Wrang: het is oorlog, we zijn allemaal vreselijk boos op Poetin en zijn koloniale – gelukkig niet erg succesvolle – veroveringsoorlog in Oekraïne. Voor veel mensen vertaalt die boosheid zich in vrijwel kritiekloze steun aan de NAVO, aan militaire support richting Oekraïne en dergelijke. Psychologisch begrijpelijk, die houding, onder de druk van media, beeldvorming en propaganda. Principieel en politiek verkeerd, maar wel een feit om rekening mee te houden. Op zo’n moment is het blokkeren van een militaire basis van een NAVO-staat een gevoelig iets.
Mede daarom heb ik voor deze blokkadeactie een enorme waardering. Ze zijn niet geweken voor een dreigende vijandige publieke opinie. Ze trotseerden de hoon en de intimidatie. Ze staken hun nek uit en deden wat ze nodig vonden: een statement maken, en daadwerkelijk de poort urenlang blokkeren, waarbij ze zich met lock-ons vastgeketend hadden aan elkaar. Dat is geen gemakkelijk potje zitten voor de poort: je bewegingsvrijheid is ernstig beperkt, je zit op de koude grond, daadwerkelijk de boel te versperren met elkaar. Petje af voor de volharding en het incasseringsvermogen van deze dappere mensen!
En ze liepen ook nog andere risico’s! Dit had in arrestaties kunnen uitmonden, als de politie er genoeg van had gekregen. Actievoerders kozen er zelf voor om er na vier uur een punt achter te zetten.(2) Ze hadden flinke media-aandacht gehad, in die zin was het doel bereikt. Geen arrestaties dus, geen pijnlijke politieprocedures om mensen uit de lock-ons te krijgen, geen rechtstreeks politiegeweld. Het is weer eens wat anders.
Maar er was nog ander gevaar. Een automobilist reed, over het trottoir en grasperk bij de blokkade, op demonstranten.(3) Die stonden voor de auto maar werden door die wagen teruggeduwd. En levensgevaarlijke situatie! Als een actievoerder zou zijn uitgegleden, zou de automobilist die persoon zware verwondingen hebben toegebracht met diens rijdende gevaarte. Doodeng om te zien, erg riskant om mee te maken. Dit was een terreurdaad tegen actievoerders. Dat de daad zonder slachtoffers bleef, doet daar niets aan af.
Intussen was er politie en marechaussee. Op beeldmateriaal is glashelder te zien hoe een agent van de Koninklijke Marechaussee toekeek en niets deed. Over de stoep rijden: sowieso een verkeersovertreding volgens hun eigen regeltjesboek; op mensen in rijden, op zijn minst het risico nemen dat iemand zwaar gewond raakt: duidelijk een misdrijf volgens alweer hun eigen wetten. De staatsdienaren, criminaliteitsbestrijders en ordehandhavers deden niets om dit te voorkomen, en ook niets om de overduidelijke dader – ‘verdachte’ is echt een verhullend eufemisme hier – tegen te houden of aan te houden.
Politie en marechaussee gaven dus, door niet in te grijpen, de automobilist groen licht bij het plegen van zijn terreurdaad. Dat maakt politie en marechaussee zelf medeplichtig aan die terreurdaad. De automobilist mocht doen wat de politie zelf niet actief deed: de blokkade aanvallen, geweld plegen tegen demonstranten. Er was dus wel degelijk politiegeweld vandaag. het was alleen uitbesteed, tijdelijk geprivatiseerd.
De vraag is dan ook niet zozeer waarom de politie niets deed tegen die automobilist: soort steunt immers soort, gezag en automobilist stonden onmiskenbaar aan de zelfde verkeerde kant. De vraag is eerder: wat gaan wij doen tegen de politie en de marechaussee? Tegen zo’n automobilist zijn een volgende keer kraaienpoten een goed idee, zoals ik al heb zien opperen. En ik zie ook niet waarom de voorruit van zo’n auto respect verdient. Maar wat doen we tegen die medeplichtige marechaussee en politie?
En nog iets. Ik heb aardig wat gezien in regionale media. Waar verslaglegging van plaatselijk nieuws hun werk is, daar hebben zij hun werk gedaan. Maar waar was de NOS? Misschien dat ze het kort vermeld hebben ergens. Maar het staat niet prominent, of zelfs maar vindbaar, op de NOS-website. Nu.nl idem, RTL Nieuws idem.
Het is ondenkbaar dat deze drie media niet in de loop van de dag op de hoogte zijn geraakt van het hierboven beschreven voorval. Dat ze het niet genoemd hebben, betekent dat ze het hebben verzwegen. Wie zwijgt stemt toe. Zo helpt onder meer de NOS mee om terreur tegen actievoerders te normaliseren. Wellicht dat we daar een volgende keer rekening mee kunnen houden, als we doelwitten voor een actie uitkiezen.
Noten
(*) Noot, aangebracht vlak na plaatsing: Hier stond heel even “vijftien”, maar dat klopt bij nader inzien niet.
”Met deze blokkade neemt Extinction Rebellion deel aan de acties die tijdens Frisian Flag in Leeuwarden onder de leus ‘Geen Bommen maar bomen!’ worden gecoördineerd door actie collectief Vliegop!”
Vrijdag 8 april vanaf 07.30 uur blokkeert Extinction Rebellion de hoofdingang van vliegbasis Leeuwarden. Dit doen wij onder de slogan ‘Geen Bommen maar Bomen!’ We vragen zo aandacht voor de effecten van oefeningen als ‘Frisian Flag’ op het klimaat en de natuur. Roze vredes-“soldaten” en rebellen zijn vastgeketend aan bomen en aan elkaar. Ook worden er speeches gehouden en houden mensen banners vast om de boodschap kracht bij te zetten.
Defensie is het meest vervuilende Nederlandse overheidsbedrijf. Legers wereldwijd zijn verantwoordelijk voor ruim 6 procent van de totale CO2-uitstoot. Met deze blokkade willen we defensie en de overheid duidelijk maken dat door de uitstoot, vervuiling en het lawaai van de vliegbasis – specifiek tijdens grote militaire oefeningen zoals ‘Frisian Flag’ – de leefbaarheid voor mensen en dieren ernstig wordt aangetast.
Ook defensie heeft een grote verantwoordelijkheid in het bestrijden van klimaatverandering.
Defensie zegt ernaar te streven om in 2030 de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen met tenminste 20 procent te hebben gereduceerd ten opzichte van 2010, en in 2050 met tenminste 70 procent. Dit is niet in lijn met de landelijke klimaatdoelen en volstrekt onvoldoende om de doelstellingen van het Klimaatakkoord van Parijs te kunnen halen.
Krijgsmachten zijn direct verbonden met de wapenindustrie en daarmee met corruptie, onderdrukking en oorlog. Door de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen zijn krijgsmachten bovendien gebonden aan de fossiele industrie. Het “veiligstellen” van grondstoffen en fossiele brandstoffen om kapitalistische maatschappijen draaiende te houden, is een vorm van kolonialisme die samenlevingen en ecosystemen onderdrukt, uitbuit en vernietigd.
Oorlog en fossiele brandstoffen gaan hand in hand, zoals ook de oorlog in Oekraïne pijnlijk duidelijk maakt. Extinction Rebellion steunt het Oekraïense volk in haar verzet tegen Rusland. Tegelijkertijd zijn we kritisch op de onderliggende machten die juist oorlog en klimaat-ontwrichting in de hand werken.
Extinction Rebellion zal daarom in opstand blijven komen. We eisen van de overheid, defensie en de fossiele industrie een snelle omslag naar een duurzaam (economisch) systeem en het halen van de klimaatdoelen.
Met deze blokkade neemt Extinction Rebellion deel aan de acties die tijdens Frisian Flag in Leeuwarden onder de leus ‘Geen Bommen maar bomen!’ worden gecoördineerd door actie collectief Vliegop!
EINDE BERICHT
”Actiegroep Extinction Rebellion blokkeert vrijdagochtend enkele uren de hoofdingang van vliegbasis Leeuwarden. Onder de slogan ‘Geen bommen maar bomen!’ wil de groep aandacht vragen voor de effecten van luchtmachtoefeningen.”
Actiegroep Extinction Rebellion blokkeert vrijdagochtend enkele uren de hoofdingang van vliegbasis Leeuwarden. Onder de slogan ‘Geen bommen maar bomen!’ wil de groep aandacht vragen voor de effecten van luchtmachtoefeningen.
Vastgeketende vredessoldaten
De demonstratie begon rond 07.30 uur en duurde tot ongeveer 13.00 uur. De protesteerders van Extinction Rebellion, die ‘roze vredessoldaten’ en ‘rebellen’ worden genoemd, waren vastgeketend aan bomen en aan elkaar. Ook hielden mensen banners vast.
De afgelopen twee weken werd op de vliegbasis de ‘Frisian Flag’ uitgevoerd. Dat is een grote internationale luchtmachtoefening die jaarlijks wordt gehouden vanaf de vliegbasis. “Het belang daarvan maakt de oorlog in Oekraïne weer eens duidelijk”, aldus het Ministerie van Defensie. Extinction Rebellion vindt de oefening echter onnodig vervuilend.
Zes procent van de CO2-uitstoot
Extinction Rebellion stelt dat Defensie het meest vervuilende Nederlandse overheidsbedrijf is. “Legers wereldwijd zijn verantwoordelijk voor ruim zes procent van de totale CO2-uitstoot”, aldus de actiegroep. “Met deze blokkade willen we defensie en de overheid duidelijk maken dat door de uitstoot, vervuiling en het lawaai van de vliegbasis – specifiek tijdens grote militaire oefeningen zoals ‘Frisian Flag’ – de leefbaarheid voor mensen en dieren ernstig wordt aangetast.”
Oorlog en fossiele brandstoffen gaan hand in hand, zegt Extinction Rebellion. Rusland is een grote bron van aardolie voor andere landen, en op die relaties staat nu spanning door de oorlog in Oekraïne. “Extinction Rebellion steunt het Oekraïense volk in haar verzet tegen Rusland”, zegt de actiegroep. “Tegelijkertijd zijn we kritisch op de onderliggende machten die juist oorlog en klimaat-ontwrichting in de hand werken.”
Gevolgen
De actie heeft volgens een woordvoerder van Defensie totaal geen gevolgen gehad voor de activiteiten op de luchtmachtbasis. Volgens een woordvoerster van Extinction Rebellion namen de werknemers een andere ingang. De politie greep niet in en liet de activisten begaan, waarna de betogers zelf besloten de actie te beëindigen.
Aan het eind van de actie reed een automobilist zachtjes tegen twee demonstranten aan die zijn auto probeerden tegen te houden. De betogers werden door de auto weggeduwd. Niemand raakte gewond. De actievoerders gaan aangifte doen, meldt de woordvoerder van Extinction Rebellion.
EINDE BERICHT
[6]
OMROP FRYSLAN
AUTOMOBILIST DUWT ACTIEVOERDERS EXTINCTION REBELLION BIJ VLIEGBASIS WEG
Bij een demonstratie van Extinction Rebellion zijn demonstranten weggeduwd door een automobilist. De auto werd tegengehouden door de demonstranten, maar bleef toch doorrijden.
De auto werd tegengehouden door de demonstranten, maar bleef toch doorrijden:
Bij de actie is niemand gewond geraakt. De woordvoerder van de demonstranten laat weten dat ze aangifte zullen doen.
“Onze collega’s ter plaatse hebben de inschatting gemaakt dat ingrijpen niet direct noodzakelijk was. De situatie loste zichzelf snel op. We nemen verklaringen op van alle betrokkenen”, schrijft de Politie in een reactie.
Frisian Flag
De demonstranten van Extinction Rebellion protesteren tegen de oefeningen van Frisian Flag, omdat het negatieve effecten heeft op het milieu en het klimaat.
Bij de ingang van de vliegbasis staan jongeren gehuld in roze kleding. Ze hebben zich vastgeketend aan bomen en aan elkaar.
EINDE BERICHT
[7]
DE POLITIE STOND ERBIJ EN KEEK ERNAAR:
ZIE BEELDEN OP ONDERSTAAND BERICHT
[ZIE VOOR GEHELE TEKST, NOOT 7]
OMROP FRYSLAN
AUTOMOBILIST DUWT ACTIEVOERDERS EXTINCTION REBELLION BIJ VLIEGBASIS WEG
””Onze collega’s ter plaatse hebben de inschatting gemaakt dat ingrijpen niet direct noodzakelijk was. De situatie loste zichzelf snel op. We nemen verklaringen op van alle betrokkenen”, schrijft de Politie in een reactie.”
OMROP FRYSLAN
AUTOMOBILIST DUWT ACTIEVOERDERS EXTINCTION REBELLION BIJ VLIEGBASIS WEG
(Warsaw) – Human Rights Watch has documented several cases of Russian military forces committing laws-of-war violations against civilians in occupied areas of the Chernihiv, Kharkiv, and Kyiv regions of Ukraine. These include a case of repeated rape; two cases of summary execution, one of six men, the other of one man; and other cases of unlawful violence and threats against civilians between February 27 and March 14, 2022. Soldiers were also implicated in looting civilian property, including food, clothing, and firewood. Those who carried out these abuses are responsible for war crimes.
“The cases we documented amount to unspeakable, deliberate cruelty and violence against Ukrainian civilians,” said Hugh Williamson, Europe and Central Asia director at Human Rights Watch. “Rape, murder, and other violent acts against people in the Russian forces’ custody should be investigated as war crimes.”
Human Rights Watch interviewed 10 people, including witnesses, victims, and local residents of Russia-occupied territories, in person or by telephone. Some people asked to be identified only by their first names or by pseudonyms for their protection.
On March 4, Russian forces in Bucha, about 30 kilometers northwest of Kyiv, rounded up five men and summarily executed one of them. A witness told Human Rights Watch that soldiers forced the five men to kneel on the side of the road, pulled their T-shirts over their heads, and shot one of the men in the back of the head. “He fell [over],” the witness said, “and the women [present at the scene] screamed.”
Russian forces in the village of Staryi Bykiv, in Chernihiv region, rounded up at least six men on February 27, and later executed them, according to the mother of one of the men, who was nearby when her son and another man were apprehended, and who saw the dead bodies of all six.
A 60-year-old man told Human Rights Watch that on March 4, a Russian soldier threatened to summarily execute him and his son in Zabuchchya, a village northwest of Kyiv, after searching their home and finding a hunting rifle and gasoline in the backyard. Another soldier intervened to prevent the other soldier from killing them, the man said. His daughter corroborated his account in a separate interview.
On March 6, Russian soldiers in the village of Vorzel, about 50 kilometers northwest of Kyiv, threw a smoke grenade into a basement, then shot a woman and a 14-year-old child as they emerged from the basement, where they had been sheltering. A man who was with her in the same basement when she died from her wounds two days later, and heard accounts of the incident from others, provided the information to Human Rights Watch. The child died immediately, he said.
A woman told Human Rights Watch that a Russian soldier had repeatedly raped her in a school in the Kharkiv region where she and her family had been sheltering on March 13. She said that he beat her and cut her face, neck, and hair with a knife. The next day the woman fled to Kharkiv, where she was able to get medical treatment and other services. Human Rights Watch reviewed two photographs, which the woman shared with Human Rights Watch, showing her facial injuries.
Many of the Ukrainian civilians we interviewed described Russian forces taking food, firewood, clothing, and other items such as chainsaws, axes, and gasoline.
All parties to the armed conflict in Ukraine are obligated to abide by international humanitarian law, or the laws of war, including the Geneva Conventions of 1949, the First Additional Protocol to the Geneva Conventions, and customary international law. Belligerent armed forces that have effective control of an area are subject to the international law of occupation. International human rights law, which is applicable at all times, also applies.
The laws of war prohibit willful killing, rape and other sexual violence, torture, and inhumane treatment of captured combatants and civilians in custody. Pillage and looting are also prohibited. Anyone who orders or deliberately commits such acts, or aids and abets them, is responsible for war crimes. Commanders of forces who knew or had reason to know about such crimes but did not attempt to stop them or punish those responsible are criminally liable for war crimes as a matter of command responsibility.
“Russia has an international legal obligation to impartially investigate alleged war crimes by its soldiers,” Williamson said. “Commanders should recognize that a failure to take action against murder and rape may make them personally responsible for war crimes as a matter of command responsibility.”
For detailed findings, please see below.
Kharkiv Rape
On March 13, a Russian soldier beat and repeatedly raped Olha [not her real name], a 31-year-old woman in Malaya Rohan, a village in the Kharkiv region that Russian forces controlled at the time.
Russian soldiers entered the village on February 25, Olha said. That day, about 40 villagers, mostly women and girls, were sheltering in the basement of a local school. She was there with her 5-year-old daughter, her mother, her 13-year-old sister, and her 24-year-old brother.
At around midnight on March 13, a Russian soldier forcibly entered the school, Olha said: “He broke glass windows at the entrance to the school and banged on the door.” A guard opened the door.
The soldier, who carried an assault rifle and a pistol, went into the basement and ordered everyone there to line up. The woman stood in the line holding her daughter, who was asleep. He told her to give him the girl, but she refused. He told her brother to come forward and ordered the rest of the group to kneel, or, he said, he would shoot everyone in the basement.
The soldier ordered her brother to follow him to help find food. They left and came back an hour or two later. The soldier sat down on the floor.
“People started asking if they could go to the bathroom and he let them, in groups of two and three,” Olha said. After that, people started settling down for the night. The soldier approached her family and told her to follow him.
The soldier took her to a classroom on the second floor, where he pointed a gun at her and told her to undress. She said: “He told me to give him [oral sex]. The whole time he held the gun near my temple or put it into my face. Twice he shot at the ceiling and said it was to give me more ‘motivation.’” He raped her, then told her to sit on a chair.
She said she was getting very cold in the unheated school and asked if she could get dressed, but the soldier told her she should only put on her top, not her pants or underwear. “While I was putting on my clothes, the soldier told me that he was Russian, that his name was [name withheld] and that he was 20. He said that I reminded him of a girl he went to school with.”
The soldier told her to go to the basement and get her things, so that she could stay in the classroom with him. She refused. “I knew my daughter would cry if she saw me,” she said. The soldier got a knife and told her to do so as he said if she wanted to see her child again. The soldier raped her again, put a knife to her throat and cut the skin on her neck. He also cut her cheek with the knife and cut off some of her hair. He hit her on the face with a book and repeatedly slapped her. Photographs that she shared with Human Rights Watch, dated March 19 and 20, show cut marks and bruising on her neck and face.
At about 7 a.m. on March 14, the soldier told her to find him a pack of cigarettes. They went downstairs together. She asked the guard to give the soldier some cigarettes. After the soldier got the cigarettes, he left.
That day she and her family walked to Kharkiv, where volunteers provided her with basic medical assistance. They moved into a bomb shelter. “I am lucky to be alive,” she said. She said that the Malaya Rohan council authorities were in touch with her and her mother and that the authorities were preparing a criminal complaint, which they plan to file with Ukraine’s prosecutor’s office.
Human Rights Watch received three other allegations of sexual violence by Russian soldiers in other villages in the Chernihiv region and in Mariupol in the south but has not been able to independently verify them.
Summary Killings, Other Violence
On February 27, Russian forces rounded up six men in the village of Staryi Bykiv, in the Chernihiv region, and summarily executed them. Tetiana, from Novyi Bykiv, which faces Staryi Bykiv, just across the Supiy River, spoke with the relatives of four of the men who were killed. She told Human Rights Watch that on February 27, the bridge between Novyi Bykiv and Staryi Bykiv was blown up, and Russian forces shelled both villages. A column of Russian armored vehicles then entered Staryi Bykiv.
“Most people were hiding in their basements because of shelling, and soldiers went door to door,” Tetiana said the families from Staryi Bykiv told her. The soldiers took six men from their homes:
They took six men from three different families. One mother had both of her sons taken [and shot]. Another young man was in his early 20s, his name was Bohdan, I know his mother well, she told me that the soldiers told her to wait near her house while they took her son … to question him. They said the same thing to other families. Instead, they led these six men away, took them to the far end of the village, and shot them.
Viktoria, Bohdan’s mother, interviewed separately, told Human Rights Watch that on February 27:
They took my son, Bohdan [age 29], and my brother-in-law, Sasha [full name Olexander, age 39]. We were in the basement [due to the shelling], so we didn’t see. They went out to smoke. Then our neighbor ran up and said he saw them taking Bohdan and Sasha away, and a few other guys.
Viktoria ran to the street to ask Russian soldiers at the checkpoint what had happened. “They told us not to worry, that [soldiers] would scare them a bit and then let them go,” she said. “We walked away about 50 meters … and heard gunshots. It was about 6:20 p.m.”
Viktoria said that the next day she and her sister went to the meadow and saw the bodies lying by a building there:
Three were on one side of the building, but not my son and brother-in-law. We walked around to the other side and saw [Bohdan and Sasha, and one more]. They were laying there. There were gunshots to their heads. Their hands were tied behind their backs. I looked at my son’s body, his pockets were empty, he didn’t have his phone, or keys or [identity] documents.
Viktoria asked soldiers at the checkpoint for permission to collect the bodies, but they refused. Heavy shelling continued the following days.
On March 7, Viktoria said, they again asked the soldiers for permission to collect the bodies: “At the checkpoint they told us to go the cemetery, that they’d bring us the bodies.… Everyone [all the neighbors] came, like 75 people…. We buried all of them on the same day, in separate graves.”
Viktoria said that the other four men buried that day were Volodymyr, 40, another Olexander, 40, and two brothers, Ihor, 31, and Oleh, 33.
Tetiana said the soldiers also took all of the villagers’ wood, leaving them nothing for cooking or heating their homes.
On March 4, Russian forces summarily executed a man in Bucha, 30 kilometers northwest of Kyiv, and threatened to execute four others, said a teacher who witnessed the killing. She said she heard shooting at about 7 a.m. and saw three Russian armored vehicles and four Kamaz [Russian brand] trucks driving down her street. She was sheltering in the cellar with her two dogs when she heard glass breaking, and then her front door being broken down. Voices outside said [in Russian]: “Come outside right now or we will throw a grenade.”
She yelled that she was alone in the cellar and came out with her hands up.
“There were three men outside, two [Russian] soldiers and a commander,” she said. “They took my phone and checked it, then told me to get my [identification] documents and come with them.” As she walked down the street with the soldiers, she saw that they were also rounding up her neighbors and ordering them to walk. She said:
They took us to where the office of AgroButpostach [a rental storage company] used to be. Right next to the building, there is a parking lot and a small square. They gathered people at that square, mostly women but there were also several men among us, over 50 [years old]. There were around 30 military there and the commander had [paratrooper] insignia [on his fatigues]. He spoke with an accent from western or central western Russia…. I was born in Russia myself, so I pick up on such things. The soldiers were all thin and looked the worse for wear.
She said that the soldiers brought about 40 people to the square, gathered everyone’s phones, checked documents, and asked who was in territorial defense, or local self-defense units:
Two women asked to go to the bathroom. One of them was pregnant. I asked to go with them. A soldier showed us the way to the toilet, which was around the building, I think it was now their headquarters. The building was long. Along the wall on the other side, we saw a large pool of blood.
She said they waited in the square for hours in the very cold weather:
At one point they brought in one young man, then four more. The soldiers ordered them [to] take off their boots and jackets. They made them kneel on the side of the road. Russian soldiers pulled their T-shirts, from behind and over their heads. They shot one in the back of the head. He fell. Women screamed. The other four men were just kneeling there. The commander said to the rest of the people at the square: “Don’t worry. You are all normal – and this is dirt. We are here to cleanse you from the dirt.”
She said that after several more hours the soldiers took the people back to their homes. The other four men remained kneeling when she left.
She said that when she was able to leave the town on March 9, the young man’s body was still lying where he had been shot.
Dmytro, 40, told Human Rights Watch that he and his family fled the heavily shelled city of Bucha on March 7. He said that they did not know of any safe evacuation routes, so they walked – wrapped in white sheets and waving white sheets in the air – for about five kilometers to the village of Vorzel.
Once in Vorzel, they sheltered for two nights in the basement of a two-story building, with a group of local residents. Dmytro said that there was a woman with them in the basement who had chest and leg wounds. Other people in the basement told him that she had been shot the day before, when Russian soldiers stormed that same basement and threw a smoke grenade inside. Several people panicked and ran outside, where Russian soldiers fired at them. The woman was wounded, and the people in the basement told him that a 14-year-old child was shot in the head and killed. Dmytro said that the woman died the next day, on March 8. He and several local residents buried her outside the bomb shelter.
On March 4, Russian forces threatened to execute a man and his son in Zabuchchya, a village outside the city of Irpin, northwest of Kyiv. A village resident said that on March 4, Russian forces entered the village, where he was sheltering with 10 other people, including a family from Irpin, in the basement of his home. In a separate interview, his daughter corroborated his account. He said that 13 soldiers entered his house to search it:
The soldiers asked about my son, 34, who is in the territorial defense. He came out to meet them. They asked who was in the house and then they searched the house and turned it upside down.… In the backyard, they found my hunting rifle and a bottle of gasoline, and they went ballistic.
The commander who gave orders to others said: “Take them [me and my son] to the tree outside and shoot them.” They took us outside. One of the soldiers objected. They took us back inside and ordered my son to strip naked because they said they wanted to look for nationalist tattoos. Other soldiers also went to houses on our street, including the house of a judge – she had gone and locked the house – and the local council deputy.
They broke the window in the judge’s house to get in. We saw them taking bags and bags of stuff out of the judge’s house. After that, they left.… I took my family and everyone who was in the basement, and we fled in two cars. My wife and my son and mother, 80, are now staying at my daughter’s house in Khodosivka [southwest of Kyiv].
Op een video die sinds maandag circuleert op het – vooral in Rusland populaire – Telegram is te zien hoe Oekraïense soldaten schijnbaar verschillende Russische krijgsgevangenen doodschieten in een voorstad van Kiev. Dat meldt The New York Times, dat videobeelden van het incident kon verifiëren.
Op de video is te zien hoe Oekraïense soldaten in de nasleep van een aanval op een konvooi met Russische voertuigen tussen de lijken van dode Russische soldaten wandelen. “Hij leeft nog. Kijk, hij leeft nog. Hij hapt naar adem”, zegt een Oekraïense militair over een Russische soldaat. Vervolgens beschiet een soldaat de gewonde man tweemaal. De Russische soldaat blijft bewegen, wordt een derde keer beschoten, en stopt dan met bewegen.
Verder zijn in de video ook de lijken van zeker drie andere Russische militairen te zien, telkens met schotwonden in het hoofd. Eén van hen heeft de handen achter de rug vastgebonden. Bij sommige Russen lijken de jassen, schoenen of helmen verwijderd. “Dit zijn niet eens mensen”, zegt een Oekraïense soldaat verder in de video.
De beelden werden op of rond 30 maart gefilmd op een weg net ten westen van het dorp Dmytrivka (net ten westen van Kiev) na een Oekraïense hinderlaag op een terugtrekkende Russische colonne. Oz Katerji, een freelance journalist, plaatste de beelden op 2 april op Twitter.
De Oekraïense soldaten zijn herkenbaar aan de vlagsymbolen op hun uniform, en zeggen meermaals “Slava Ukraini”, “Glorie voor Oekraïne”. Het is niet duidelijk van welke eenheid ze deel uitmaken, maar in de video verwijst één man naar hen als ‘de jongens van Belgravia’. Belgravia is een wijk enkele honderden meters van waar het incident plaatsvond. Een Oekraïens persagentschap verwees dan weer naar hen als “het Georgische legioen”, een paramilitaire eenheid bestaande uit Georgische vrijwilligers die in 2014 gevormd werd, na de Russische inval in Oekraïne.
EINDE BERICHT
[11]
The World will not be destroyed by those, who do Evil,but by those who watch them without doing anything” Albert Einstein
AUTOMOBILIST DUWT ACTIEVOERDERS EXTINCTION REBELLIONBIJ VLIEGBASIS WEG/GEVAARLIJK INCIDENT/WAAROM BERICHT DE NOS DIT NIET?
AAN:De Redactie van de NOSOnderwerp: Uw afwezigheid in de berichtgeving van eenGevaarlijk Incident bij Vliegbasis Leeuwarden ”The World will not be destroyed by those, who do Evil,but by those who watch them without doing anything” Albert Einstein
Reacties uitgeschakeld voor Automobilist duwt actievoerders Extinction Rebellion bij vliegbasis Leeuwarden weg/Gevaarlijk Incident/Waar blijft de NOS verslaggeving?
Bij een demonstratie van Extinction Rebellion zijn demonstranten weggeduwd door een automobilist. De auto werd tegengehouden door de demonstranten, maar bleef toch doorrijden.
De auto werd tegengehouden door de demonstranten, maar bleef toch doorrijden:
Bij de actie is niemand gewond geraakt. De woordvoerder van de demonstranten laat weten dat ze aangifte zullen doen.
“Onze collega’s ter plaatse hebben de inschatting gemaakt dat ingrijpen niet direct noodzakelijk was. De situatie loste zichzelf snel op. We nemen verklaringen op van alle betrokkenen”, schrijft de Politie in een reactie.
Frisian Flag
De demonstranten van Extinction Rebellion protesteren tegen de oefeningen van Frisian Flag, omdat het negatieve effecten heeft op het milieu en het klimaat.
Bij de ingang van de vliegbasis staan jongeren gehuld in roze kleding. Ze hebben zich vastgeketend aan bomen en aan elkaar.
EINDE BERICHT
”
Automobilist drukt actievoerders weg
Er was een incident met een automobilist, die via de berm het Keegsdijkje op probeerde te komen. Twee actievoerders werden door hem weggedrukt. De politie greep niet in. Vlot ging na afloop naar het politiebureau om daar aangifte van te doen.”
Het was voor het eerst dat Extinction Rebellion, een internationale klimaatbeweging, in Leeuwarden van zich liet horen. Woordvoerder Bjeno Vlot, die al verschillende acties heeft meegemaakt, vond die in Leeuwarden ‘tof’ en ‘geslaagd’. De toegangsweg was versperd door een rij demonstranten met meegebrachte boompjes in potten.
De actie verliep kalm, nu en dan werden er leuzen geroepen onder toeziend oog van de marechaussee en politie.
Automobilist drukt actievoerders weg
Er was een incident met een automobilist, die via de berm het Keegsdijkje op probeerde te komen. Twee actievoerders werden door hem weggedrukt. De politie greep niet in. Vlot ging na afloop naar het politiebureau om daar aangifte van te doen.
EINDE BERICHT
[8]
DE POLITIE STOND ERBIJ EN KEEK ERNAAR:
ZIE BEELDEN OP ONDERSTAAND BERICHT
[ZIE VOOR GEHELE TEKST, NOOT 7]
OMROP FRYSLAN
AUTOMOBILIST DUWT ACTIEVOERDERS EXTINCTION REBELLION BIJ VLIEGBASIS WEG
””Onze collega’s ter plaatse hebben de inschatting gemaakt dat ingrijpen niet direct noodzakelijk was. De situatie loste zichzelf snel op. We nemen verklaringen op van alle betrokkenen”, schrijft de Politie in een reactie.”
OMROP FRYSLAN
AUTOMOBILIST DUWT ACTIEVOERDERS EXTINCTION REBELLION BIJ VLIEGBASIS WEG
(Warsaw) – Human Rights Watch has documented several cases of Russian military forces committing laws-of-war violations against civilians in occupied areas of the Chernihiv, Kharkiv, and Kyiv regions of Ukraine. These include a case of repeated rape; two cases of summary execution, one of six men, the other of one man; and other cases of unlawful violence and threats against civilians between February 27 and March 14, 2022. Soldiers were also implicated in looting civilian property, including food, clothing, and firewood. Those who carried out these abuses are responsible for war crimes.
“The cases we documented amount to unspeakable, deliberate cruelty and violence against Ukrainian civilians,” said Hugh Williamson, Europe and Central Asia director at Human Rights Watch. “Rape, murder, and other violent acts against people in the Russian forces’ custody should be investigated as war crimes.”
Human Rights Watch interviewed 10 people, including witnesses, victims, and local residents of Russia-occupied territories, in person or by telephone. Some people asked to be identified only by their first names or by pseudonyms for their protection.
On March 4, Russian forces in Bucha, about 30 kilometers northwest of Kyiv, rounded up five men and summarily executed one of them. A witness told Human Rights Watch that soldiers forced the five men to kneel on the side of the road, pulled their T-shirts over their heads, and shot one of the men in the back of the head. “He fell [over],” the witness said, “and the women [present at the scene] screamed.”
Russian forces in the village of Staryi Bykiv, in Chernihiv region, rounded up at least six men on February 27, and later executed them, according to the mother of one of the men, who was nearby when her son and another man were apprehended, and who saw the dead bodies of all six.
A 60-year-old man told Human Rights Watch that on March 4, a Russian soldier threatened to summarily execute him and his son in Zabuchchya, a village northwest of Kyiv, after searching their home and finding a hunting rifle and gasoline in the backyard. Another soldier intervened to prevent the other soldier from killing them, the man said. His daughter corroborated his account in a separate interview.
On March 6, Russian soldiers in the village of Vorzel, about 50 kilometers northwest of Kyiv, threw a smoke grenade into a basement, then shot a woman and a 14-year-old child as they emerged from the basement, where they had been sheltering. A man who was with her in the same basement when she died from her wounds two days later, and heard accounts of the incident from others, provided the information to Human Rights Watch. The child died immediately, he said.
A woman told Human Rights Watch that a Russian soldier had repeatedly raped her in a school in the Kharkiv region where she and her family had been sheltering on March 13. She said that he beat her and cut her face, neck, and hair with a knife. The next day the woman fled to Kharkiv, where she was able to get medical treatment and other services. Human Rights Watch reviewed two photographs, which the woman shared with Human Rights Watch, showing her facial injuries.
Many of the Ukrainian civilians we interviewed described Russian forces taking food, firewood, clothing, and other items such as chainsaws, axes, and gasoline.
All parties to the armed conflict in Ukraine are obligated to abide by international humanitarian law, or the laws of war, including the Geneva Conventions of 1949, the First Additional Protocol to the Geneva Conventions, and customary international law. Belligerent armed forces that have effective control of an area are subject to the international law of occupation. International human rights law, which is applicable at all times, also applies.
The laws of war prohibit willful killing, rape and other sexual violence, torture, and inhumane treatment of captured combatants and civilians in custody. Pillage and looting are also prohibited. Anyone who orders or deliberately commits such acts, or aids and abets them, is responsible for war crimes. Commanders of forces who knew or had reason to know about such crimes but did not attempt to stop them or punish those responsible are criminally liable for war crimes as a matter of command responsibility.
“Russia has an international legal obligation to impartially investigate alleged war crimes by its soldiers,” Williamson said. “Commanders should recognize that a failure to take action against murder and rape may make them personally responsible for war crimes as a matter of command responsibility.”
For detailed findings, please see below.
Kharkiv Rape
On March 13, a Russian soldier beat and repeatedly raped Olha [not her real name], a 31-year-old woman in Malaya Rohan, a village in the Kharkiv region that Russian forces controlled at the time.
Russian soldiers entered the village on February 25, Olha said. That day, about 40 villagers, mostly women and girls, were sheltering in the basement of a local school. She was there with her 5-year-old daughter, her mother, her 13-year-old sister, and her 24-year-old brother.
At around midnight on March 13, a Russian soldier forcibly entered the school, Olha said: “He broke glass windows at the entrance to the school and banged on the door.” A guard opened the door.
The soldier, who carried an assault rifle and a pistol, went into the basement and ordered everyone there to line up. The woman stood in the line holding her daughter, who was asleep. He told her to give him the girl, but she refused. He told her brother to come forward and ordered the rest of the group to kneel, or, he said, he would shoot everyone in the basement.
The soldier ordered her brother to follow him to help find food. They left and came back an hour or two later. The soldier sat down on the floor.
“People started asking if they could go to the bathroom and he let them, in groups of two and three,” Olha said. After that, people started settling down for the night. The soldier approached her family and told her to follow him.
The soldier took her to a classroom on the second floor, where he pointed a gun at her and told her to undress. She said: “He told me to give him [oral sex]. The whole time he held the gun near my temple or put it into my face. Twice he shot at the ceiling and said it was to give me more ‘motivation.’” He raped her, then told her to sit on a chair.
She said she was getting very cold in the unheated school and asked if she could get dressed, but the soldier told her she should only put on her top, not her pants or underwear. “While I was putting on my clothes, the soldier told me that he was Russian, that his name was [name withheld] and that he was 20. He said that I reminded him of a girl he went to school with.”
The soldier told her to go to the basement and get her things, so that she could stay in the classroom with him. She refused. “I knew my daughter would cry if she saw me,” she said. The soldier got a knife and told her to do so as he said if she wanted to see her child again. The soldier raped her again, put a knife to her throat and cut the skin on her neck. He also cut her cheek with the knife and cut off some of her hair. He hit her on the face with a book and repeatedly slapped her. Photographs that she shared with Human Rights Watch, dated March 19 and 20, show cut marks and bruising on her neck and face.
At about 7 a.m. on March 14, the soldier told her to find him a pack of cigarettes. They went downstairs together. She asked the guard to give the soldier some cigarettes. After the soldier got the cigarettes, he left.
That day she and her family walked to Kharkiv, where volunteers provided her with basic medical assistance. They moved into a bomb shelter. “I am lucky to be alive,” she said. She said that the Malaya Rohan council authorities were in touch with her and her mother and that the authorities were preparing a criminal complaint, which they plan to file with Ukraine’s prosecutor’s office.
Human Rights Watch received three other allegations of sexual violence by Russian soldiers in other villages in the Chernihiv region and in Mariupol in the south but has not been able to independently verify them.
Summary Killings, Other Violence
On February 27, Russian forces rounded up six men in the village of Staryi Bykiv, in the Chernihiv region, and summarily executed them. Tetiana, from Novyi Bykiv, which faces Staryi Bykiv, just across the Supiy River, spoke with the relatives of four of the men who were killed. She told Human Rights Watch that on February 27, the bridge between Novyi Bykiv and Staryi Bykiv was blown up, and Russian forces shelled both villages. A column of Russian armored vehicles then entered Staryi Bykiv.
“Most people were hiding in their basements because of shelling, and soldiers went door to door,” Tetiana said the families from Staryi Bykiv told her. The soldiers took six men from their homes:
They took six men from three different families. One mother had both of her sons taken [and shot]. Another young man was in his early 20s, his name was Bohdan, I know his mother well, she told me that the soldiers told her to wait near her house while they took her son … to question him. They said the same thing to other families. Instead, they led these six men away, took them to the far end of the village, and shot them.
Viktoria, Bohdan’s mother, interviewed separately, told Human Rights Watch that on February 27:
They took my son, Bohdan [age 29], and my brother-in-law, Sasha [full name Olexander, age 39]. We were in the basement [due to the shelling], so we didn’t see. They went out to smoke. Then our neighbor ran up and said he saw them taking Bohdan and Sasha away, and a few other guys.
Viktoria ran to the street to ask Russian soldiers at the checkpoint what had happened. “They told us not to worry, that [soldiers] would scare them a bit and then let them go,” she said. “We walked away about 50 meters … and heard gunshots. It was about 6:20 p.m.”
Viktoria said that the next day she and her sister went to the meadow and saw the bodies lying by a building there:
Three were on one side of the building, but not my son and brother-in-law. We walked around to the other side and saw [Bohdan and Sasha, and one more]. They were laying there. There were gunshots to their heads. Their hands were tied behind their backs. I looked at my son’s body, his pockets were empty, he didn’t have his phone, or keys or [identity] documents.
Viktoria asked soldiers at the checkpoint for permission to collect the bodies, but they refused. Heavy shelling continued the following days.
On March 7, Viktoria said, they again asked the soldiers for permission to collect the bodies: “At the checkpoint they told us to go the cemetery, that they’d bring us the bodies.… Everyone [all the neighbors] came, like 75 people…. We buried all of them on the same day, in separate graves.”
Viktoria said that the other four men buried that day were Volodymyr, 40, another Olexander, 40, and two brothers, Ihor, 31, and Oleh, 33.
Tetiana said the soldiers also took all of the villagers’ wood, leaving them nothing for cooking or heating their homes.
On March 4, Russian forces summarily executed a man in Bucha, 30 kilometers northwest of Kyiv, and threatened to execute four others, said a teacher who witnessed the killing. She said she heard shooting at about 7 a.m. and saw three Russian armored vehicles and four Kamaz [Russian brand] trucks driving down her street. She was sheltering in the cellar with her two dogs when she heard glass breaking, and then her front door being broken down. Voices outside said [in Russian]: “Come outside right now or we will throw a grenade.”
She yelled that she was alone in the cellar and came out with her hands up.
“There were three men outside, two [Russian] soldiers and a commander,” she said. “They took my phone and checked it, then told me to get my [identification] documents and come with them.” As she walked down the street with the soldiers, she saw that they were also rounding up her neighbors and ordering them to walk. She said:
They took us to where the office of AgroButpostach [a rental storage company] used to be. Right next to the building, there is a parking lot and a small square. They gathered people at that square, mostly women but there were also several men among us, over 50 [years old]. There were around 30 military there and the commander had [paratrooper] insignia [on his fatigues]. He spoke with an accent from western or central western Russia…. I was born in Russia myself, so I pick up on such things. The soldiers were all thin and looked the worse for wear.
She said that the soldiers brought about 40 people to the square, gathered everyone’s phones, checked documents, and asked who was in territorial defense, or local self-defense units:
Two women asked to go to the bathroom. One of them was pregnant. I asked to go with them. A soldier showed us the way to the toilet, which was around the building, I think it was now their headquarters. The building was long. Along the wall on the other side, we saw a large pool of blood.
She said they waited in the square for hours in the very cold weather:
At one point they brought in one young man, then four more. The soldiers ordered them [to] take off their boots and jackets. They made them kneel on the side of the road. Russian soldiers pulled their T-shirts, from behind and over their heads. They shot one in the back of the head. He fell. Women screamed. The other four men were just kneeling there. The commander said to the rest of the people at the square: “Don’t worry. You are all normal – and this is dirt. We are here to cleanse you from the dirt.”
She said that after several more hours the soldiers took the people back to their homes. The other four men remained kneeling when she left.
She said that when she was able to leave the town on March 9, the young man’s body was still lying where he had been shot.
Dmytro, 40, told Human Rights Watch that he and his family fled the heavily shelled city of Bucha on March 7. He said that they did not know of any safe evacuation routes, so they walked – wrapped in white sheets and waving white sheets in the air – for about five kilometers to the village of Vorzel.
Once in Vorzel, they sheltered for two nights in the basement of a two-story building, with a group of local residents. Dmytro said that there was a woman with them in the basement who had chest and leg wounds. Other people in the basement told him that she had been shot the day before, when Russian soldiers stormed that same basement and threw a smoke grenade inside. Several people panicked and ran outside, where Russian soldiers fired at them. The woman was wounded, and the people in the basement told him that a 14-year-old child was shot in the head and killed. Dmytro said that the woman died the next day, on March 8. He and several local residents buried her outside the bomb shelter.
On March 4, Russian forces threatened to execute a man and his son in Zabuchchya, a village outside the city of Irpin, northwest of Kyiv. A village resident said that on March 4, Russian forces entered the village, where he was sheltering with 10 other people, including a family from Irpin, in the basement of his home. In a separate interview, his daughter corroborated his account. He said that 13 soldiers entered his house to search it:
The soldiers asked about my son, 34, who is in the territorial defense. He came out to meet them. They asked who was in the house and then they searched the house and turned it upside down.… In the backyard, they found my hunting rifle and a bottle of gasoline, and they went ballistic.
The commander who gave orders to others said: “Take them [me and my son] to the tree outside and shoot them.” They took us outside. One of the soldiers objected. They took us back inside and ordered my son to strip naked because they said they wanted to look for nationalist tattoos. Other soldiers also went to houses on our street, including the house of a judge – she had gone and locked the house – and the local council deputy.
They broke the window in the judge’s house to get in. We saw them taking bags and bags of stuff out of the judge’s house. After that, they left.… I took my family and everyone who was in the basement, and we fled in two cars. My wife and my son and mother, 80, are now staying at my daughter’s house in Khodosivka [southwest of Kyiv].
Op een video die sinds maandag circuleert op het – vooral in Rusland populaire – Telegram is te zien hoe Oekraïense soldaten schijnbaar verschillende Russische krijgsgevangenen doodschieten in een voorstad van Kiev. Dat meldt The New York Times, dat videobeelden van het incident kon verifiëren.
Op de video is te zien hoe Oekraïense soldaten in de nasleep van een aanval op een konvooi met Russische voertuigen tussen de lijken van dode Russische soldaten wandelen. “Hij leeft nog. Kijk, hij leeft nog. Hij hapt naar adem”, zegt een Oekraïense militair over een Russische soldaat. Vervolgens beschiet een soldaat de gewonde man tweemaal. De Russische soldaat blijft bewegen, wordt een derde keer beschoten, en stopt dan met bewegen.
Verder zijn in de video ook de lijken van zeker drie andere Russische militairen te zien, telkens met schotwonden in het hoofd. Eén van hen heeft de handen achter de rug vastgebonden. Bij sommige Russen lijken de jassen, schoenen of helmen verwijderd. “Dit zijn niet eens mensen”, zegt een Oekraïense soldaat verder in de video.
De beelden werden op of rond 30 maart gefilmd op een weg net ten westen van het dorp Dmytrivka (net ten westen van Kiev) na een Oekraïense hinderlaag op een terugtrekkende Russische colonne. Oz Katerji, een freelance journalist, plaatste de beelden op 2 april op Twitter.
De Oekraïense soldaten zijn herkenbaar aan de vlagsymbolen op hun uniform, en zeggen meermaals “Slava Ukraini”, “Glorie voor Oekraïne”. Het is niet duidelijk van welke eenheid ze deel uitmaken, maar in de video verwijst één man naar hen als ‘de jongens van Belgravia’. Belgravia is een wijk enkele honderden meters van waar het incident plaatsvond. Een Oekraïens persagentschap verwees dan weer naar hen als “het Georgische legioen”, een paramilitaire eenheid bestaande uit Georgische vrijwilligers die in 2014 gevormd werd, na de Russische inval in Oekraïne.
Vandaag, 8 april, hebben een elftal actievoerders(*) een dikke vier uur lang de poort geblokkeerd van de Vliegbasis Leeuwarden, een militaire luchtmachtbasis.(1) De timing was gepast en wrang. het verloop was deels schokkend. En de NOS deed waar ze goed in is. De NOS deed er het zwijgen toe.
Gepast: het was de laatste dag van een twee weken durende militaire oefening. Zo’n oefening is oorlogsvoorbereiding. Zo’n oefening is lawaai. En zo’n oefening is vervuiling, klimaatbederf. Weg ermee, en om dat te onderstrepen: blokkeren die handel. Wrang: het is oorlog, we zijn allemaal vreselijk boos op Poetin en zijn koloniale – gelukkig niet erg succesvolle – veroveringsoorlog in Oekraïne. Voor veel mensen vertaalt die boosheid zich in vrijwel kritiekloze steun aan de NAVO, aan militaire support richting Oekraïne en dergelijke. Psychologisch begrijpelijk, die houding, onder de druk van media, beeldvorming en propaganda. Principieel en politiek verkeerd, maar wel een feit om rekening mee te houden. Op zo’n moment is het blokkeren van een militaire basis van een NAVO-staat een gevoelig iets.
Mede daarom heb ik voor deze blokkadeactie een enorme waardering. Ze zijn niet geweken voor een dreigende vijandige publieke opinie. Ze trotseerden de hoon en de intimidatie. Ze staken hun nek uit en deden wat ze nodig vonden: een statement maken, en daadwerkelijk de poort urenlang blokkeren, waarbij ze zich met lock-ons vastgeketend hadden aan elkaar. Dat is geen gemakkelijk potje zitten voor de poort: je bewegingsvrijheid is ernstig beperkt, je zit op de koude grond, daadwerkelijk de boel te versperren met elkaar. Petje af voor de volharding en het incasseringsvermogen van deze dappere mensen!
En ze liepen ook nog andere risico’s! Dit had in arrestaties kunnen uitmonden, als de politie er genoeg van had gekregen. Actievoerders kozen er zelf voor om er na vier uur een punt achter te zetten.(2) Ze hadden flinke media-aandacht gehad, in die zin was het doel bereikt. Geen arrestaties dus, geen pijnlijke politieprocedures om mensen uit de lock-ons te krijgen, geen rechtstreeks politiegeweld. Het is weer eens wat anders.
Maar er was nog ander gevaar. Een automobilist reed, over het trottoir en grasperk bij de blokkade, op demonstranten.(3) Die stonden voor de auto maar werden door die wagen teruggeduwd. En levensgevaarlijke situatie! Als een actievoerder zou zijn uitgegleden, zou de automobilist die persoon zware verwondingen hebben toegebracht met diens rijdende gevaarte. Doodeng om te zien, erg riskant om mee te maken. Dit was een terreurdaad tegen actievoerders. Dat de daad zonder slachtoffers bleef, doet daar niets aan af.
Intussen was er politie en marechaussee. Op beeldmateriaal is glashelder te zien hoe een agent van de Koninklijke Marechaussee toekeek en niets deed. Over de stoep rijden: sowieso een verkeersovertreding volgens hun eigen regeltjesboek; op mensen in rijden, op zijn minst het risico nemen dat iemand zwaar gewond raakt: duidelijk een misdrijf volgens alweer hun eigen wetten. De staatsdienaren, criminaliteitsbestrijders en ordehandhavers deden niets om dit te voorkomen, en ook niets om de overduidelijke dader – ‘verdachte’ is echt een verhullend eufemisme hier – tegen te houden of aan te houden.
Politie en marechaussee gaven dus, door niet in te grijpen, de automobilist groen licht bij het plegen van zijn terreurdaad. Dat maakt politie en marechaussee zelf medeplichtig aan die terreurdaad. De automobilist mocht doen wat de politie zelf niet actief deed: de blokkade aanvallen, geweld plegen tegen demonstranten. Er was dus wel degelijk politiegeweld vandaag. het was alleen uitbesteed, tijdelijk geprivatiseerd.
De vraag is dan ook niet zozeer waarom de politie niets deed tegen die automobilist: soort steunt immers soort, gezag en automobilist stonden onmiskenbaar aan de zelfde verkeerde kant. De vraag is eerder: wat gaan wij doen tegen de politie en de marechaussee? Tegen zo’n automobilist zijn een volgende keer kraaienpoten een goed idee, zoals ik al heb zien opperen. En ik zie ook niet waarom de voorruit van zo’n auto respect verdient. Maar wat doen we tegen die medeplichtige marechaussee en politie?
En nog iets. Ik heb aardig wat gezien in regionale media. Waar verslaglegging van plaatselijk nieuws hun werk is, daar hebben zij hun werk gedaan. Maar waar was de NOS? Misschien dat ze het kort vermeld hebben ergens. Maar het staat niet prominent, of zelfs maar vindbaar, op de NOS-website. Nu.nl idem, RTL Nieuws idem.
Het is ondenkbaar dat deze drie media niet in de loop van de dag op de hoogte zijn geraakt van het hierboven beschreven voorval. Dat ze het niet genoemd hebben, betekent dat ze het hebben verzwegen. Wie zwijgt stemt toe. Zo helpt onder meer de NOS mee om terreur tegen actievoerders te normaliseren. Wellicht dat we daar een volgende keer rekening mee kunnen houden, als we doelwitten voor een actie uitkiezen.
Noten
(*) Noot, aangebracht vlak na plaatsing: Hier stond heel even “vijftien”, maar dat klopt bij nader inzien niet.
Op vliegbasis Leeuwarden is vandaag de internationale jachtvliegoefening Frisian Flag 2022 begonnen. Militairen uit binnen- en buitenland oefenen de komende twee weken verschillende vliegmanoeuvres.
Van maandag tot en met vrijdag gaan elke dag tussen 08.00 en 17.00 uur zo’n dertig toestellen de lucht in om te oefenen boven de Noordzee en Noord-Nederland. Aan de oefening doen verschillende NAVO-partners mee, waaronder de Verenigde Staten, Engeland, Italië, Canada en Frankrijk.
Oekraïne geeft belang aan
De gezamenlijke oefening moet vliegers leren samen te werken bij dreigende situaties waartegen in internationaal verband wordt opgetreden. Volgens het ministerie van Defensie wordt er niet meer dan anders getraind, nu er oorlog is in Oekraïne.
Maar die oorlog geeft volgens Olivier Brok, hoofd operaties van de vliegbasis, wel het belang van de oefening aan. “De oorlog speelt zeker mee in het achterhoofd. Dat het dus best wel een keer echt kan zijn”, zegt hij tegen Omrop Fryslân.
De gevechtsvliegtuigen vliegen boven land op minstens 2 kilometer hoogte. Voor helikopters en een transportvliegtuig is boven Noord-Nederland een tijdelijk laagvlieggebied ingesteld. De luchtmachtoefening vindt elk jaar plaats, altijd vanaf vliegbasis Leeuwarden. De basis ligt midden in het oefengebied, waardoor de vliegtijd effectief benut kan worden. Alleen de afgelopen twee jaar ging de oefening vanwege corona niet door.
Uitstoot en geluidsoverlast
Voor het eerst wordt ook de uitstoot van vliegtuigen gemeten. Bij enkele huizen rond de vliegbasis zijn speciale kastjes geplaatst om de uitstoot van fijnstof te meten. Gisteren was er een stilteprotest tegen de oefening. De actievoerders zijn het niet eens met de geluidsoverlast en het vuil dat de vliegbasis veroorzaakt.
De demonstranten van Extinction Rebellion protesteren tegen de oefeningen van Frisian Flag, omdat het negatieve effecten heeft op het milieu en het klimaat.”
OMROP FRYSLAN
AUTOMOBILIST DUWT ACTIEVOERDERS EXTINCTION REBELLION BIJ VLIEGBASIS WEG
Bij een demonstratie van Extinction Rebellion zijn demonstranten weggeduwd door een automobilist. De auto werd tegengehouden door de demonstranten, maar bleef toch doorrijden.
De auto werd tegengehouden door de demonstranten, maar bleef toch doorrijden:
Bij de actie is niemand gewond geraakt. De woordvoerder van de demonstranten laat weten dat ze aangifte zullen doen.
“Onze collega’s ter plaatse hebben de inschatting gemaakt dat ingrijpen niet direct noodzakelijk was. De situatie loste zichzelf snel op. We nemen verklaringen op van alle betrokkenen”, schrijft de Politie in een reactie.
Frisian Flag
De demonstranten van Extinction Rebellion protesteren tegen de oefeningen van Frisian Flag, omdat het negatieve effecten heeft op het milieu en het klimaat.
Bij de ingang van de vliegbasis staan jongeren gehuld in roze kleding. Ze hebben zich vastgeketend aan bomen en aan elkaar.
EINDE BERICHT
[6]
”Met deze blokkade neemt Extinction Rebellion deel aan de acties die tijdens Frisian Flag in Leeuwarden onder de leus ‘Geen Bommen maar bomen!’ worden gecoördineerd door actie collectief Vliegop!”
Vrijdag 8 april vanaf 07.30 uur blokkeert Extinction Rebellion de hoofdingang van vliegbasis Leeuwarden. Dit doen wij onder de slogan ‘Geen Bommen maar Bomen!’ We vragen zo aandacht voor de effecten van oefeningen als ‘Frisian Flag’ op het klimaat en de natuur. Roze vredes-“soldaten” en rebellen zijn vastgeketend aan bomen en aan elkaar. Ook worden er speeches gehouden en houden mensen banners vast om de boodschap kracht bij te zetten.
Defensie is het meest vervuilende Nederlandse overheidsbedrijf. Legers wereldwijd zijn verantwoordelijk voor ruim 6 procent van de totale CO2-uitstoot. Met deze blokkade willen we defensie en de overheid duidelijk maken dat door de uitstoot, vervuiling en het lawaai van de vliegbasis – specifiek tijdens grote militaire oefeningen zoals ‘Frisian Flag’ – de leefbaarheid voor mensen en dieren ernstig wordt aangetast.
Ook defensie heeft een grote verantwoordelijkheid in het bestrijden van klimaatverandering.
Defensie zegt ernaar te streven om in 2030 de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen met tenminste 20 procent te hebben gereduceerd ten opzichte van 2010, en in 2050 met tenminste 70 procent. Dit is niet in lijn met de landelijke klimaatdoelen en volstrekt onvoldoende om de doelstellingen van het Klimaatakkoord van Parijs te kunnen halen.
Krijgsmachten zijn direct verbonden met de wapenindustrie en daarmee met corruptie, onderdrukking en oorlog. Door de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen zijn krijgsmachten bovendien gebonden aan de fossiele industrie. Het “veiligstellen” van grondstoffen en fossiele brandstoffen om kapitalistische maatschappijen draaiende te houden, is een vorm van kolonialisme die samenlevingen en ecosystemen onderdrukt, uitbuit en vernietigd.
Oorlog en fossiele brandstoffen gaan hand in hand, zoals ook de oorlog in Oekraïne pijnlijk duidelijk maakt. Extinction Rebellion steunt het Oekraïense volk in haar verzet tegen Rusland. Tegelijkertijd zijn we kritisch op de onderliggende machten die juist oorlog en klimaat-ontwrichting in de hand werken.
Extinction Rebellion zal daarom in opstand blijven komen. We eisen van de overheid, defensie en de fossiele industrie een snelle omslag naar een duurzaam (economisch) systeem en het halen van de klimaatdoelen.
Met deze blokkade neemt Extinction Rebellion deel aan de acties die tijdens Frisian Flag in Leeuwarden onder de leus ‘Geen Bommen maar bomen!’ worden gecoördineerd door actie collectief Vliegop!
EINDE BERICHT
”Actiegroep Extinction Rebellion blokkeert vrijdagochtend enkele uren de hoofdingang van vliegbasis Leeuwarden. Onder de slogan ‘Geen bommen maar bomen!’ wil de groep aandacht vragen voor de effecten van luchtmachtoefeningen.”
Actiegroep Extinction Rebellion blokkeert vrijdagochtend enkele uren de hoofdingang van vliegbasis Leeuwarden. Onder de slogan ‘Geen bommen maar bomen!’ wil de groep aandacht vragen voor de effecten van luchtmachtoefeningen.
Vastgeketende vredessoldaten
De demonstratie begon rond 07.30 uur en duurde tot ongeveer 13.00 uur. De protesteerders van Extinction Rebellion, die ‘roze vredessoldaten’ en ‘rebellen’ worden genoemd, waren vastgeketend aan bomen en aan elkaar. Ook hielden mensen banners vast.
De afgelopen twee weken werd op de vliegbasis de ‘Frisian Flag’ uitgevoerd. Dat is een grote internationale luchtmachtoefening die jaarlijks wordt gehouden vanaf de vliegbasis. “Het belang daarvan maakt de oorlog in Oekraïne weer eens duidelijk”, aldus het Ministerie van Defensie. Extinction Rebellion vindt de oefening echter onnodig vervuilend.
Zes procent van de CO2-uitstoot
Extinction Rebellion stelt dat Defensie het meest vervuilende Nederlandse overheidsbedrijf is. “Legers wereldwijd zijn verantwoordelijk voor ruim zes procent van de totale CO2-uitstoot”, aldus de actiegroep. “Met deze blokkade willen we defensie en de overheid duidelijk maken dat door de uitstoot, vervuiling en het lawaai van de vliegbasis – specifiek tijdens grote militaire oefeningen zoals ‘Frisian Flag’ – de leefbaarheid voor mensen en dieren ernstig wordt aangetast.”
Oorlog en fossiele brandstoffen gaan hand in hand, zegt Extinction Rebellion. Rusland is een grote bron van aardolie voor andere landen, en op die relaties staat nu spanning door de oorlog in Oekraïne. “Extinction Rebellion steunt het Oekraïense volk in haar verzet tegen Rusland”, zegt de actiegroep. “Tegelijkertijd zijn we kritisch op de onderliggende machten die juist oorlog en klimaat-ontwrichting in de hand werken.”
Gevolgen
De actie heeft volgens een woordvoerder van Defensie totaal geen gevolgen gehad voor de activiteiten op de luchtmachtbasis. Volgens een woordvoerster van Extinction Rebellion namen de werknemers een andere ingang. De politie greep niet in en liet de activisten begaan, waarna de betogers zelf besloten de actie te beëindigen.
Aan het eind van de actie reed een automobilist zachtjes tegen twee demonstranten aan die zijn auto probeerden tegen te houden. De betogers werden door de auto weggeduwd. Niemand raakte gewond. De actievoerders gaan aangifte doen, meldt de woordvoerder van Extinction Rebellion.
EINDE BERICHT
Reacties uitgeschakeld voor Nolten 1 t/m 6/NOS kijkt weg van het Onrecht
