Coalitie bereikt accoord over kinderpardon/Handel in vluchtelingen

Related image

Related image
Image result for kinderpardon/Images
KINDEREN ZIJN DE DUPE VAN ”VERSOEPELING” KINDERPARDON,
DAT HET KINDERPARDON AFSCHAFT, DE DISCRETIONAIRE
BEVOEGDHEID AFSCHAFT EN DE OPNAME IN NEDERLAND
VAN ZIEKE EN GEHANDICAPTE VLUCHTELINGEN MET EEN DERDE
TERUGBRENGT!
ZIJN DAT ”ONZE WAARDEN”….

Saruman believes, that it is only a great Power, that can hold

Evil in check, but that’s not what I have found.
I found, that it is the small things, everyday, deeds from ordinary folk,
that keep the darkness at bay.
Simple acts of kindness and love.”
COALITIE BEREIKT ACCOORD OVER KINDERPARDON/HANDEL
IN VLUCHTELINGEN
”Volgens mij ben ik een uiterst braaf mens, die zich aan de wetten houdt, geen snelheidsovertreding begaat, zelfs zijn belastingformulier correct invult. Maar als ik kan helpen om de uitzetting van dit gezin te voorkomen zal ik dat zeker doen, ook als er ter voorkoming van deze wandaad wetten overtreden moeten worden. Er zijn hogere wetten. Het is een kind van zes.”
DIRK JANKNEGT, EEN VAN DIE ANONIEME ”GEWONE MENSEN”, DIE ZICH VERZET TEGEN HET ONRECHT,
VLUCHTELINGEN AANGEDAAN

 

 

 

 

Galadriel: ”Mithrandir, why the halfling?”
Gandalf: ”I do not know”.

 Saruman believes, that it is only a great Power, that can hold

Evil in check, but that’s not what I have found.
I found, that it is the small things, everyday, deeds from ordinary folk,
that keep the darkness at bay.
Simple acts of kindness and love.”
1..40-2..15
YOUTUBE
THE HOBBIT [LORD OF THE RINGS]
GANDALF AND GALADRIEL
MISDADIG ASIELBELEID/DE BITTERE VRUCHTEN
Beste lezers,
Over het gesol met vluchtelingen heb ik al veel geschreven [1],
vooral over de groep uitgeprocedeerde vluchtelingen, die
vanwege oorlog, onwil van het land van herkomst om hen terug te nemen,
etc, niet uitzetbaar zijn [2], maar toch geen verblijfsvergunning krijgen!
Zij zwerven al sinds 2012 door Amsterdam, zonder enig kans een
bestaan op te bouwen. [3]
Dat is inhumaan en dat is ook aangeklaagd door Amnesty International! [4]
En wat denkt u van een andere bittere vrucht van het misdadige asielbeleid:
Uitzettingen naar landen, die levensgevaarlijk zijn, met als
gevolg dood, verdwijning en/of mishandelingen van vluchtelingen? [5]
Daaraan werken trouwens vliegtuigmaatschappijen als de KLM
vrolijk mee [6], waardoor ze een keten worden in wat ik noem de
oorlog tegen kwetsbare mensen, vluchtelingen!
 BAH!
OVERIGENS:
Een prachtig protest tegen de uitzetting van mensen naar een onveilig
land als Afghanistan van een van die ”gewone mensen”, die zich, onzichtbaar
en anoniem, verzetten tegen het onrecht, vluchtelingen aangedaan las ik
op ”Drente Zuid Oost”, getiteld
”De uitzetting van een kereltje van zes”/Veel leed van de wereld
dringt pas door als het dichjtbij komt.
Ik vind, dat u dat moet lezen
Zie dus noot 7
KINDERPARDON?/EEN WASSEN NEUS MET MISDADIGE REKENSOM
Er zijn veel voorbeelden te noemen van het onmenselijk
”asielbeleid”, maar vandaag wil ik het eens met u hebben over het zogenaamde
”Kinderpardon”’
Ja, dat kinderpardon, in het leven geroepen in 2012.
Deze ”regeling” was bedoeld voor kinderen van asielzoekers en alleenstaande minderjarigen die geen verblijfsvergunning hebben, maar die wel langer dan 5 jaar in Nederland wonen. Deze kinderen zouden
in aanmerking blijven om in Nederland te verblijven, omdat ze hier al
”geworteld” zijn.
JA, MAAR HO EVEN
Niets voor niets he?
Er zijn WEL een aantal criteria aan verbonden!
dat het kind, de ouders, broers en zussen, niet in aanraking mogen komen met de politie; moet men onafgebroken vijf jaar of langer in Nederland wonen en zonder onderbreking in contact staan met de IND, DT&V, COA of de Vreemdelingenpolitie; en moet er meegewerkt worden aan het eigen vertrek. [8]
Nou zijn die voorwaarden natuurlijk absurd:
Want stel, dat de ouders wel ”in aanraking komen met de
politie”, iets, waar het kind niets aan kan doen, dan valt het kind
[kinderen] niet onder die regeling.
Daarbij is ook het begrip ”meewerken aan eigen vertrek”, rekbaar,
want wie bepaalt wanneer ”meewerken” een feit is.
Als de ouders tien keer naar de ambassade van hun land van
herkomst zijn geweest en nul pop het rekest gekregen hebben?
[Vaak wil het land van herkomst niet meewerken om hen te laten terugkeren,
maar alle verantwoordelijkheid om terug te keren, wordt volledig
bij ”de vreemdeling” gelegd] [9]
Honderd keer?
Duizend keer?
Juist, beste lezers, die beslissing of er al dan niet is voldaan aan
meewerken bij terugkeer, ligt volledig bij beoordeling
van de betreffende autoriteiten.
En een ander punt, terecht aangehaald door kinderrechtenjuriste
Martine Goeman van Defence for Children:
‘Het is een dode letter. Als een gezin meewerkt aan terugkeer en ook teruggaat naar het land van herkomst, kan het geen aanspraak maken op het kinderpardon, en als het niet meewerkt aan terugkeer ook niet. Het is een catch 22 geworden.’ [10]
Vuil he lezers, maar wel waar!
Want gesuggereerd wordt door de politiek,
dat men kinderen, die ”geworteld” zijn, tegemoet wil
komen, maar in de praktijk zijn de voorwaarden
zo gesteld, dat bijna geen kind er succesvol een beroep kan doen…….[11]
Daar kwamen natuurlijk van alle kanten protesten
tegen, ook binnen de regeringscoalitie.
Zo legde de Christen Unie een bom onder de coalitie,
als het kinderpardon niet werd versoepeld [12] en in haar
kielzog, D’66 [Christen Unie en D’66 opereerden
hierin samen] [13]
Zelfs het CDA maakte een switch en was nu ineens
voor versoepeling van het kinderpardon. [14]
Waarschijnlijk mede vanwege verzet in eigen gelederen.
[15]
 
JA, dus ook het CDA, dat zich steeds tegen versoepeling van het kinderpardon had verzet [16], kwam nu tot
de conclusie, dat het ”huidige kinderpardon” niet
werkte. [17]
 
Wat hun echte motieven ook zijn, liever te laat dan
nooit!
 
 
VERSOEPELING KINDERPARDON/EN NU……
 
Er kwam dus een heuse versoepeling van het kinderpardon, door de regering tot stand gebracht
[met  VVD fel tegen!] om een dreigende kabinetscrisis
het hoofd te bieden. [18]
 
Staatssecretaris Harbers van Justitie
en Veiligheid himself [verantwoordelijk voor
asielbeleid], schreef over deze change in policy
aan de Tweede Kamer [19]
 
Maar wie nu een vreugdedansje wil maken,
bespaar je vrolijke energie en lees door, al wordt
het verre van prettig:
 
JA, het kinderpardon wordt soepeler, omdat het
meewerk [aan terugkeer] criterium vervalt, ongeveer
700 kinderen worden herbeoordeeld, van wie er
waarschijnlijk 90 procent mag blijven. [20]
 
Ik ben natuurlijk blij voor die kinderen [een stukje
onrecht opgeruimd], maar dat is dan direct het laatste
goede nieuws!
 
Want zoals al eerder is gebleken [21] betekent iedere
verruiming van de rechten van vluchtelingen,
dat zij op een ander vlak weer worden afgebroken.
 
Zo kwam er na het vertrek van minister Verdonk
een Generaal Pardon regeling voor ruim 26 000 gezinnen, die nog onder de oude vreemdelingenwet
vielen en vaak jaren op de uitslag van hun procedures
hadden moeten wachten [21], maar aan de andere
kant sloot Verdonk’s opvolgster mevrouw Albayrak
de Gemeentelijke Noodopvang. [22]
 
Ook nu weer die handel in vluchtelingen, alsof
het verkoopproducten zijn en geen mensen met’
hun dromen, ambities, angsten en hoop.
 
KEERZIJDE VAN DE ”VERSOEPELING”
VAN HET KINDERPARDON
 
Sowieso is de term ”versoepeling” lachwekkend.
Want na deze ”herbeoordeling Definitieve
Regeling Langdurig Verblijvende Kinderen [kinderpardon in zijn oorspronkelijke vorm/toevoeging
Astrid Essed]” zoals door Staatssecretaris Harbers in
zijn brief aan de Tweede Kamer genoemd [23], zal
het kinderpardon worden opgeheven! [24]
 
Hierover schrijft de Staatssecretaris in zijn brief aan 
de Tweede Kamer:
”De definitieve regeling wordt per heden beeindigd. 
Ik zal daarbij de noodzakelijke overgangsmaatregelen
treffen. Publicatie hiervan volgt zo snel mogelijk. [25]
 
 
Maar er is meer:
De discretionaire bevoegdheid [laatste beroep op de Staatssecretaris, die in ”schrijnende gevallen” alsnog aan
uitgeprocedeerde asielzoekers een verblijfsvergunning kon toekennen][26], wordt opgeheven. [27]
Daarmee heeft de VVD haar zin gekregen, die het
allang wilde afschaffen! [28]
En denk niet, beste lezers, dat zo’n discretionaire’
bevoegdheid helemaal geen verschil uitmaakte.
Vaak een druppel op een gloeiende plaat en voor
de burgers niet controleerbaar, wat de overwegingen
van de Staatssecretarissen/ministers waren [29], maar toch geeft het een interessant beeld:
Voormalig minister
Verdonk (VVD, 2003-2006) heeft het meeste, 1100 keer van die’
bevoegdheid gebruik gemaakt.
Opvolgster Albayrak (PvdA 2007-2010) 450 keer.
Minister Leers (CDA, 2010 tot 2012) 80 keer
Staatssecretaris Teeven (VVD 2012-2015) 300 keer
Staatssecretaris Dijkhoff (VVD 2015-2017) 240 keer
En tenslotte Staatssecretaris Harbers (VVD 2017, nog
in functie, 28 keer
[30]
 
In feite komt nu zo’n laatste beroep [vervanging
discretionaire bevoegdheid]  te liggen
bij de directeur van de IND. [31]
Te gek voor woorden natuurlijk, omdat de IND
[Immigratie en Naturalisatie Dienst] de instelling is,
die een asielaanvraag beoordeelt en toekent of
afwijst! [32]
Dit is hetzelfde als een klacht over politieoptreden
bij de politie zelf indienen!
Een verdere stap dus in het rechteloos maken
van vluchtelingen……
UITGENODIGDE VLUCHTELINGEN KOP
VAN JUT
Misschien is wel het gemeenste het wrede spel,
dat met de ”uitgenodigde vluchtelingen” gespeeld
wordt,
Want met die zogenaamde ”versoepeling” van
het kinderpardon, dat ”per direct” geen kinderpardon
meer is, wordt het aantal door de VN Vluchtelingen
geselecteerde ”uitgenodigde vluchtelingen” van wie
Nederland er jaarlijks 750 opnam, teruggebracht
tot 500. [33]
 
Wat is hier nou het vuile aan, dat afdingen op die
”uitgenodigde vluchtelingen?”
U begrijpt het al, het gaat om een byzondere groep,
want de Nederlandse Staat, met het restrictief asielbeleid,
gaat echt niet zomaar vluchtelingen ”uitnodigen”:
 
Wel, beste lezers, het gaat hier om door de UNHCR
[de Vluchtelingenorganisatie van de VN] geselecteerde
vluchtelingen, die uiterst kwetsbaar zijn.
Vluchtelingenwerk Nederland schrijft over
deze mensen:
Wanneer de situatie voor vluchtelingen uitzichtloos is, zij extra gevaar lopen of kampen met een complexe medische aandoening of handicap, komen zij in aanmerking voor hervestiging in Nederland.” [34]
En op deze uiterst kwetsbare mensen
gaat Nederland dus ”bezuinigen”,
in ruil voor een kinderpardon, dat in
feite het kinderpardon afschaft!
Mensen met een handicap.
Mensen met een complexe medische
aandoening! [35]
Ik vind het ronduit weerzinwekkend!
En dat van een land, wiens politici
continu leuteren over ”onze waarden”
[36]
Ja, die ”waarden” worden pijnlijk duidelijk!
ADDERTJE ONDER HET GRAS
Maar er is NOG een addertje onder het gras.
Want lezers, als u de rekensom met
mij maakt, gaan de vluchtelingenbeulen’
van de VVD, CDA [stelletje Farizeers!]
om nog niet te spreken van de fascistische partijen PVV en Forum voor
Democratie [37], die deze maatregelen uiteraard nog niet
ver genoeg gaan, er enorm op ”vooruit”
Want luister naar de hetzerige rhetoriek
van Wilders, waarbij hij niet alleen de VVD en CDA te grazen neemt [grappig,
dat hij niet geheel ten onrechte, het farizeisme van het CDA op de korrel neemt], maar opnieuw zich bedient
van aan fascistisch grenzende taal
als ”heel Afrika”, dat denkt nu naar
Nederland te kunnen komen en
”illegalen” demoniseert. [38]
WANT REKEN!
Om terug te komen op het vuile
spel met de ”uitgenodigde vluchtelingen”
Ongeveer 700 kinderen mogen waarschijnlijk in Nederland blijven, maar PER JAAR wordt het aantal uitgenodigde
vluchtelingen teruggebracht van 750 tot
500.
Dat betekent over 10 jaar, een ”besparing” van 2500 vluchtelingen.
Want deze regeling is uiteraard permanent…..
EPILOOG
Wat met alle schoonklinkende rhetoriek
over de versoepeling van het kinderpardon in feite gebeurt is dat
het kinderpardon wordt afgeschaft, het
laatste wanhopige uiterste middel, de
discretionaire bevoegdheid, die soms
nog weleens wilde helpen, wordt
afgeschaft en komt te liggen bij vluchtelingen afwijzer de IND, dat de uitnodiging van kwetsbare vluchtelingen
met eenderde komt te verminderen
[750 naar 500]
Kortom:
Dat de vuile oorlog tegen vluchtelingen
en hun kinderen, naar nieuwe dieptepunten is gedaald.
Rechts heeft – voorlopig –
gewonnen.
Wilders noemt de VVD ”slappelingen”
omdat ze door de knieeen zouden zijn
gegaan voor een kinderpardon, dat
niet eens meer bestaat [39], maar dat is
zijn fascistische rhetoriek.
Degenen, die door de knieen zijn gegaan
en slappelingen zijn, zijn de zogenaamde
”linkse” coalitie partijen, die wel hebben aangestuurd op een kabinetscrisis,
maar uiteindelijk in ruil voor een zogenaamde versoepeling van het kinderpardon, accoord gegaan zijn
met onmenselijke andere voorwaarden.
Dat had nooit mogen gebeuren.
Op 29 januari 2019 hebben rechts en
extreem-rechts gewonnen.
Maar wij gaan ze antwoorden, door
de strijd met de vluchtelingen tegen
hun beulswerk verder aan te binden
en uit te breiden.
Hoe…..dat zeg ik niet.
Ze zullen het wel merken.
 
Astrid Essed
 
 
NOTEN
[1]
WE ARE HERE VLUCHTELINGEN RUDOLF DIESELSTRAAT/
VERVOLG VAN EEN TRAGEDIE/STRIJD GAAT DOOR!
ASTRID ESSED
29 MEI 2018
TENTENKAMP NOTWEG ONTRUIMD/AANKLACHT TEGEN
ONMENSELIJKHEID OVERHEID
ASTRID ESSED
2 DECEMBER 2012
WE ARE HERE VLUCHTELINGEN/VERDREVEN UIT DE
VLUCHTACADEMIE/HET GESOL/MISDADIG IN EEN WOORD
ASTRID ESSED
3 SEPTEMBER 2015
[2]
”Niet iedereen in de groep zit in dezelfde situatie. Maar velen van hen vallen in het ‘asielgat’. Dat wil zeggen dat ze (nog) niet zijn geaccepteerd als vluchteling, en Nederland moeten verlaten, maar dat ze dit niet kunnen. Bijvoorbeeld omdat het land van herkomst hen weigert, of omdat ze geen papieren kunnen krijgen om er heen te reizen. Landen als Libië en Jemen hebben überhaupt geen functionerende overheid of ambassades meer. ”
ZIJ ZIJN HIER!
 
 
[3]
 
Onze overheid is volgens de grondwet verplicht om in de behoeften van alle inwoners te voorzien, met of zonder papieren. Toch zwerven de mensen van We Are Here al meer dan 5 jaar over straat, zonder onderdak, zonder inkomen, zonder ziekteverzekering, zonder een leven.”
 
 
 
 
[4]
WORDT VERVOLGD AMNESTY.NL
”AMSTERDAM HEEFT ER EEN ZOOITJE VAN GEMAAKT”
LINK
TEKST:

De staat en de gemeente Amsterdam kunnen begin november kritische oordelen verwachten over de behandeling van niet-uitzetbare‚ uitgeprocedeerde asielzoekers‚ onder meer vanuit de Raad van Europa. Advocaat Pim Fischer: ‘Nederland onthoudt deze kwetsbare mensen basisvoorzieningen. Dat is in strijd met het martelverbod.’

Het heet een hoorzitting te zijn‚ maar het oogt intiemer. Achter blankhouten tafels luisteren twee leden van de Commissie voor Bezwaarschriften van de gemeente Amsterdam beleefd naar voormalige bewoners van de in juli ontruimde ‘Vluchthaven’. Iedereen krijgt koffie of thee. Een half jaar lang verstrekte de gemeente ‘basisopvang’ – bed‚ bad en brood – aan ruim honderd uitgeprocedeerde asielzoekers die daar verbleven. Maar in juli kwam daar een eind aan.

Vier van hen vragen vanmorgen deze opvang te hervatten. De eerste‚ een lange dertiger uit Sudan‚ woont nu in het ‘Vluchtgebouw’‚ een voor de sloop bestemd leegstaand kantoor in een westelijke tuinstad van Amsterdam. Zo’n 75 mannen en een tiental vrouwen slapen er op losse matrassen in voormalige kantoorkamers‚ soms met drie‚ soms met acht mensen in één ruimte. Samen delen ze één koude douche en een bedrijfskantine‚ waar vrijwilligers gedoneerd eten koken. Warm water komt uit elektrische waterkokers.

‘We leven als honden‚ maar we zijn mensen’‚ zegt de Sudanees‚ in gehaast uitgesproken Engels. Hij heeft een jarenlange geschiedenis achter zich van afwijzingen en vergeefse uitzetpogingen. ‘Nederland kan zich een vliegticket besparen’‚ zegt hij‚ bijna behulpzaam. ‘In mijn land ga ik dood‚ dus kan ik net zo goed hier zelfmoord plegen.’

Een volgende is Ali Juma (31) uit Burundi‚ in Nederland sinds 2006. Zijn recente verleden: drie jaar vreemdelingendetentie‚ verspreid over vier periodes. Twijfel of hij wel uit Burundi kwam‚ was een reden dat hij geen asiel kreeg. ‘Drie taalspecialisten bogen zich over het soort Swahili dat ik spreek. De een wist zeker dat ik uit Tanzania kwam‚ de andere zei Kenia‚ de derde Burundi’‚ zegt hij schamper. ‘Geen van die ambassades gaf me een laissez passer‚ waardoor Nederland me niet uit kan zetten.’ Hij noemt de behandeling die hij in Nederland kreeg ‘psychische terreur’‚ om hem tot vertrek te dwingen.

Een vrouw uit Eritrea huist nu in een kerk in Amsterdam-Noord. Ze kreeg na de Vluchthaven opvang in ‘de Walborg’ in Amsterdam-Buitenveldert‚ maar is daar uitgezet. Jeannette Kruseman‚ haar advocaat: ‘Waarom‚ wilde ik weten. “Omdat ze niet meewerkt aan uitzetting”‚ kreeg ik te horen. Dat de beheerder van de Walborg op de stoel ging zitten van de Dienst Terugkeer en Vertrek vind ik problematisch’‚ zegt ze‚ met nauw verholen ergernis. Het is een woord dat ze die ochtend vele keren zal gebruiken. Kruseman is een van de zeven advocaten van Fischer Advocaten‚ het kantoor van Pim Fischer (1958)‚ dat is gespecialiseerd in sociaaleconomische mensenrechten en alleen ‘toegevoegde’ (of: pro deo) zaken doet. Alle bewoners van de voormalige Vluchthaven zijn daar cliënt. En voor allemaal heeft hij voortzetting van opvang aangevraagd. ‘Maak je over die hoorzittingen geen illusies’‚ zegt Fischer later die dag in zijn kantoor in hartje Haarlem. ‘Die zaken worden allemaal afgewezen. Amsterdam is echt totaal in de war. Alles daar is een zooitje.’

Zijn toch sombere woorden laat hij vergezeld gaan van een vrolijke twinkeling in zijn ogen. De oorzaak daarvan is een zitting een dag eerder van de Centrale Raad van Beroep‚ de hoogste beroepsinstantie in het bestuursrecht voor sociale-zekerheidszaken. Ook daar kruiste hij de degens met de gemeente Amsterdam over opvang voor de ex-bewoners van de Vluchthaven. Maar dit vonnis‚ dat 5 november volgt‚ zal goed uitpakken‚ daarvan is hij overtuigd.

Pim Fischer (1958) is sinds 1995 advocaat gespecialiseerd in sociaaleconomische mensenrechten. Hij leidt sinds 2005 het kantoor Fischer Advocaten‚ dat rechtshulp biedt aan gemarginaliseerde groepen. Bekendste succes: de uitspraak eind 2009 van het Europees Comité voor Sociale Rechten van de Raad van Europa‚ dat álle kinderen – ook van uitgeprocedeerde asielzoekers – recht hebben op basisvoorzieningen. Fischer: ‘“Kinderen horen niet op straat te slapen”‚ hoorde ik VVD-fractieleider Halbe Zijlstra laatst zeggen. Maar een paar jaar geleden vonden “we” dat heel normaal.’

Kwetsbaarsten

Wat speelt er precies? Na maanden publiciteit over de ‘Wij zijn hier’-groep beloofde de Amsterdamse burgemeester Eberhard van der Laan vorig jaar dat de kwetsbaarste leden hiervan opvang kregen. Er kwam een lijst met namen van wie daarvoor in aanmerking kwam. Iedereen kreeg een unieke sticker‚ die recht gaf op een toegangspas voor de locatie en een wekelijkse vergoeding.

Fischer: ‘Ik heb toen gezegd dat we heel blij waren met dit aanbod‚ maar dat we moeite hadden met drie zaken. Eén is de einddatum. Als er na zes maanden nog steeds behoefte is aan opvang‚ moet die kunnen worden verlengd. Twee is de hoogte van het weekgeld. Amsterdam betaalt 35 euro per week‚ terwijl de norm voor een vergoeding aan asielzoekers het dubbele is. Houd u aan het eigen beleid‚ zei ik. Tot slot is er de lijst met namen. Er zijn tientallen mensen die daar niet op staan‚ maar ook opvang nodig hebben. De criteria zijn niet duidelijk. Wat was het antwoord van Amsterdam? U kunt nergens bezwaar tegen maken‚ want het gaat hier om een pilot‚ een experiment.’

Hij pakt een kopie van een lijst die door de gemeente werd opgeplakt bij de ingang van het ‘Vluchtkantoor’. ‘Urgent!!!! Mensen op deze lijst‚ meld u vandaag bij Johan Kembel op kantoor’‚ staat er in het Engels‚ naast 47 namen. ‘Dit is een lijst met de kwetsbaarste mensen. Amsterdam houdt van zulke lijstjes’‚ zegt hij‚ cynisch verwijzend naar de Tweede Wereldoorlog.

Serieuzer: ‘Als een gemeente een naam op een lijst zet‚ of iemand een toegangspas geeft‚ is dat “een besluit” waartegen je bezwaar kunt aantekenen. Dat is echt een abc-tje binnen het bestuursrecht. Amsterdam kon alleen maar hopen dat de asielzoekers niet gingen doorprocederen‚ uit geldgebrek.’

Afwijzingen

Fischer deed dat wel‚ en diende namens hen bezwaarschriften in. Tientallen afwijzingen volgden‚ ook in hoger beroep bij de Rechtbank van Amsterdam‚ dat tot zijn verbazing de gemeente volgde.

Het kostte een jaar procederen voordat de laatste fase was bereikt‚ waarin de Centrale Raad van Beroep‚ als hoogste beroepsorgaan‚ zich over één van de zaken kon buigen. Fischer‚ glunderend: ‘De voorzitter van de raad zei gisteren tegen de gemeenteadvocaat: “Waarom doet u niet gewoon wat meneer Fischer vraagt?” Omdat het om een experiment ging‚ en geen besluit was‚ was opnieuw het verweer. Waarop de voorzitter zei: “Wij zijn niet voornemens om onze vaste rechtspraak te wijzigen” en verwees naar eerdere uitspraken van de raad‚ in exact vergelijkbare zaken. Als iets een klap in het gezicht is van Amsterdam‚ was dit het wel.’

Het gevoel van opluchting was groot‚ ‘na al die verloren zaken’‚ zegt hij. ‘Met Jeannette heb ik er ’s avonds twee flesjes Trappistenbier voor opengetrokken. Eindelijk hebben we toegang tot het recht. Nu moeten al die zaken‚ zo’n 180 inmiddels‚ over. Maar ja‚ ik kan er ook niets aan doen dat Amsterdamse rechters steeds fouten maken.’

Tijdens de zitting kwam een andere langverwachte uitspraak aan de orde‚ die van het Europees Comité voor Sociale Rechten. Namens de Raad van Europa ziet dit toe op naleving van het Europees Sociaal Handvest. Deze uitspraak‚ die 10 november wordt verwacht‚ handelt ook over het gebrek aan opvang voor uitgeprocedeerde‚ niet-uitzetbare asielzoekers. En ook hier speelt Fischer een hoofdrol‚ als advocaat van de Conferentie van Europese Kerken‚ namens wie hij een klacht indiende hierover.

Of Fischer‚ die inzage had in het oordeel‚ er al iets over kon zeggen‚ wilde de voorzitter weten. Fischer: ‘Ik zei dat‚ veronderstellenderwijs‚ je kunt verwachten dat het comité gaat oordelen dat Nederland deze mensen geen opvang mag onthouden. En dat het goed mogelijk is dat het comité artikel 3 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens als grondslag gebruikt‚ het artikel dat eenieder vrijwaart van “folteringen of onmenselijke of vernederende behandelingen”.’

‘In tegenstelling tot wat de staat meent’‚ vervolgt hij‚ ‘zou de “Wij zijn hier”-groep op basis van het Europees Verdrag wél aanspraak kunnen maken op basisvoorzieningen. Iemand die voorzieningen onthouden‚ is dan in strijd is met het martelartikel.’
Gaat dit niet wat ver? Nee‚ vindt Fischer. ‘Neem het onthouden van slaap – wat de Amerikanen toepassen bij het verhoor van terreurverdachten. Als je getraumatiseerde mensen met nachtmerries bij elkaar legt‚ houden ze elkaar wakker. Dan krijgen ze chronisch slaaptekort. Als je ze dan ook nog eens voeding onthoudt‚ zijn ze op den duur alleen bezig met overleven. Ze kunnen pas weer de regie over hun leven krijgen als ze een eigen plek hebben‚ heeft een psycholoog me uitgelegd.

‘Niet alleen is iemand slaap of basisopvang onthouden onmenselijk‚ het gebeurde hier ook nog eens met een doel: u krijgt te eten als u meewerkt aan uw vertrek. Dat is waar martelen over gaat: als u bekent‚ houden we op uw nagels uit uw handen te trekken. Zo zeg ik het in de rechtszaal: dit is een schending van artikel 3.’
Is dit effectief‚ schermen met martelen? Zet de staat de hakken dan niet alleen maar meer in het zand? Fischer‚ na een korte stilte: ‘Diplomatie bedrijven is mijn taak niet‚ dat is iets voor politici. Ik heb maar twee instrumenten: het Algemeen Wetboek Bestuursrecht en de verdragsteksten. Dat zijn mijn wapens om toegang te krijgen tot het recht.’

De bewoners van het Vluchtgebouw kampen inderdaad met slaaptekort. ‘We gaan allemaal diep in de nacht naar bed‚ soms pas om zes uur in de ochtend. Ikzelf kan pas slapen als ik een fles wijn op heb’‚ vertelt Ali Juma‚ zittend op een sofa in zijn kamer in het gebouw‚ die hij deelt met twee anderen.

‘Van de vuilnis’‚ zegt hij over de bank. ‘Zoals alles hier‚ eigenlijk. Elke zondagavond gaan we eropuit‚ om te kijken of we iets van onze gading vinden bij het vuilnis. Die grote tv‚ beneden‚ zag ik staan aan de andere kant van Amsterdam-West. In een karretje van de supermarkt heb ik hem hierheen gereden. Gelukkig deed-ie het.’
Juma is een van de vijf coördinatoren in het gebouw. Constant gaat zijn telefoon‚ als iemand hem nodig heeft. Vandaag heeft hij op het laatste moment muziekboxen geleend‚ voor het offerfeest die avond‚ waarvoor vrijwilligers grote pannen met eten komen binnendragen. ‘Ik ben al sinds tien uur op. Meestal slaap ik tot één‚ twee uur.’

Een opleiding als elektrotechnicus‚ zijn droom toen hij acht jaar geleden in Nederland aankwam: hij wil er niet aan denken. ‘Dan word ik gek‚ dat heeft toch geen zin. We kunnen alleen hopen op een beetje opvang. Er hangt iets in de lucht‚ misschien gaat de gemeente iets regelen.’

Als het Europees Comité inderdaad zegt dat Nederland het mensenrechtenverdrag schendt‚ wordt dat dan het moment dat Juma en zijn lotgenoten basisopvang krijgen? ‘O nee’‚ zegt Fischer. ‘De staat zal zeggen dat eerst het Comité van Ministers zich erover moet uitspreken. Of dat wordt gewacht op een uitspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens‚ die bindend is. Dat is typisch Nederlands: doen of je je aan de verdragen houdt‚ maar intussen steeds de randjes ervan opzoeken.’
Het is een ‘allerminst formeel’ standpunt om te willen wachten op een uitspraak van het Comité van Ministers‚ reageert Roeland Böcker‚ procesvertegenwoordiger van Nederland in internationale mensenrechtenprocedures. ‘Dit vormt een integraal en noodzakelijk onderdeel van de procedure.’ Tussen het hof en het comité bestaan bovendien ‘essentiële verschillen’‚ benadrukt hij verder‚ ‘alleen al omdat het hof het Europees mensenrechtenverdrag toepast en het comité het Europees Sociaal Handvest. Dat zijn heel andere verdragen.’

‘De staat moet beseffen’‚ brengt Fischer daar tegenin‚ ‘dat het hof en het comité‚ als organen van de Raad van Europa‚ broertje en zusje zijn. Ze spreken dezelfde taal. Als het comité een schending van het Europees Sociaal Handvest constateert‚ neemt het hof dat over. En dan moet Nederland het toch uitvoeren. Het duurt alleen jaren langer. Maar uiteindelijk zullen we dit winnen.’

‘Wij zijn hier’… en dan weer daar

Het collectief ‘We are here’ telt zo’n tweehonderd mensen‚ grotendeels uitgeprocedeerde asielzoekers die niet door de staat kunnen worden uitgezet. De groep begon in het voorjaar van 2012 met een tentenkamp aan de Notweg in Amsterdam-Osdorp. Daarna verbleef de groep in de ‘Vluchtkerk’ in Amsterdam-West‚ de ‘Vluchtflat’ in de Jan Tooropstraat en het ‘Vluchtkantoor’ aan de Weteringschans in Amsterdam-Centrum. In november 2013 is de groep in tweeën gedeeld. Wie in april 2013 als ‘kwetsbaar’ was geregistreerd‚ zo’n honderd mensen‚ ging wonen in het oude Huis van Bewaring op de Havenstraat (de ‘Vluchthaven’). De rest betrok onder andere de ‘Vluchtgarage’ in Amsterdam-Zuidoost. De Vluchthavenbewoners mochten er van het ministerie van Justitie en de gemeente een half jaar wonen en kregen een klein bedrag voor hun levensonderhoud. Zij tekenden in december een contract waarin zij toezegden te zullen werken aan een ‘oplossing’ van hun ‘situatie’: vertrek uit Nederland, alsnog een asielstatus verkrijgen of een verklaring krijgen dat ze ‘buiten (eigen) schuld’ Nederland niet kunnen verlaten. Op 1 juni 2014 bleken de meesten van hen geen ‘oplossing’ te hebben gevonden. De Vluchthaven werd een week later ontruimd‚ waarna ook deze groep zich opsplitste. Een deel vestigde zich eind augustus in het Vluchtgebouw‚ een ander deel zwerft van kerk naar kerk. Zie ook vluchtgroepamsterdam.amnesty.nl.

[5]
”Uit onderzoek van Amnesty International blijkt dat een vorig jaar naar Sudan uitgezette man na aankomst is gearresteerd. Er zijn sterke aanwijzingen, waaronder foto’s van verwondingen, dat hij dertien dagen in isolatie werd opgesloten, waar hij veelvuldig werd ondervraagd, mishandeld en vernederd. Hij leeft nu ondergedoken. Ondanks het feit dat Amnesty de uitkomsten van het onderzoek heeft gedeeld met staatssecretaris Harbers, vond het afgelopen weekend weer een uitzetting van een Sudanese asielzoeker plaats. Sinds zijn uitzetting is niets meer van hem vernomen, Amnesty vreest voor zijn veiligheid. ”
AMNESTY INTERNATIONAL
SUDANESE MAN OPGEPAKT NA UITZETTING VANUIT NEDERLAND
[6]
KLM OP WEBSITE ASTRID ESSED
[7]
DRENTE ZUID OOST
DE UITZETTING VAN EEN KERELTJE VAN ZES

Veel leed van de wereld dringt pas door als het dichtbij komt

DICK JANKNEGT
12 JANUARI 2019
TEKST
Abdoulfazl van zes is tegen zijn zin op weg naar Afghanistan, het land waar, zoals hij onlangs langs zijn neus weg vertelde, zijn grootouders zijn vermoord.

Ik ben niet iemand die graag in de publiciteit komt. Ook nu niet. Maar soms moet je wel eens wat. Een keer eerder in de 70 jaar die ik op aarde mag rondlopen maakte ik het mee, dit wordt de tweede keer.

Mijn gedachten zijn bij Abdoulfazl, een stralend kereltje van zes. Sinds een half jaartje treffen we elkaar in het azc in Emmen een uurtje per week, om te helpen bij het lezen (wie wie helpt laat ik even in het midden) en om andere belangrijke dingen te doen zoals Memory en dammen. Tot voor kort deed ik hetzelfde met Omar van negen.

Het azc in Emmen, officieel is het meen ik geen azc, is een speciaal centrum. Er bevinden zich uitsluitend uitgeprocedeerde gezinnen. In totaal zijn er zo’n 150 kinderen aanwezig. Een team van docenten werkt zich uit de naad om op de aanwezige basisschool de kinderen enige kennis, regelmaat en een normaal leven bij te brengen. Ze doen dat met voelbare liefde, in de benauwende wetenschap dat ze elke morgen maar weer moeten afwachten welke kinderen komen opdagen. Want in de nacht gebeurt het met regelmaat dat kinderen verdwijnen. Bijvoorbeeld omdat de politie hun woonverblijf omsingelt, doorgaans rond een uur of vier, waarna ze even de gelegenheid krijgen om een tasje in te pakken en aansluitend worden afgevoerd richting Zeist. De laatste fase voorafgaand aan de ‘thuisreis’ vanaf Schiphol.

Vlak voor de kerst waren mijn vrouw Trudy en ik op het azc. Trudy is ambassadrice van de Stichting de Regenboogboom. Een mooie organisatie, die veel doet voor kinderen die het zwaar hebben, in het bijzonder in ziekenhuizen. Een van de middelen daarbij is een zogenaamde droomdeken. Voor wie interesse heeft zie www.regenboogboom.nl en www.droomdekentjes.nl.

Deze keer was het idee ontstaan om de kinderen die het zwaar hebben op het azc een dekentje uit te reiken. Overleg met de docenten op de school leidde al snel tot de conclusie dat elk kind aan dit criterium voldeed. Aldus geschiedde. Voor elk kind werd een dekentje uitgezocht, en vlak voor de kerst werden ze stuk voor stuk uitgedeeld. Het was een feestje van verrassing, verwondering en ontroering.

Er was één grote domper. Omar en zijn broertjes waren er niet meer bij. Ze waren verdwenen, op één van de drie manieren waarop dit centrum verlaten kan worden. Gevlucht, ondergedoken, wie zal het zeggen. De voor hen uitgezochte dekentjes zijn niet uitgedeeld. Waarheen ze ook zijn, het zal zeker niet Irak zijn, het land waar de ouders van Omar vandaan komen, en waaraan hij zelf geen herinneringen meer heeft. Een land dat volgens VVD, CDA, D66 en CU veilig is.

Na de kerstvakantie zouden we weer verder gaan met het lezen, maar dan nu zonder Omar. Het moet echter ook zonder Abdoulfazl. Met ouders en broertjes is hij deze week opgehaald en naar Zeist vervoerd. Misschien met hun droomdekens, maar of daar ruimte en gelegenheid voor is geweest, is onwaarschijnlijk. Ze hadden wel andere dingen aan hun hoofd, denk ik zo. Ze zullen nu zitten te wachten op transport naar Afghanistan, een land dat volgens VVD, CDA, D66 en CU veilig is, en waar Abdoulfazl volgens mij nog nooit is geweest. Een land ook waar, zoals hij onlangs langs zijn neus weg vertelde, zijn grootouders zijn vermoord.

Veel leed in de wereld dringt pas echt tot je door als het dichtbij komt. Dat is misschien maar goed ook. Er wordt nog actie ondernomen om het transport van Abdoulfazl en de zijnen te voorkomen. Of het gaat lukken weet ik niet. Volgens mij ben ik een uiterst braaf mens, die zich aan de wetten houdt, geen snelheidsovertreding begaat, zelfs zijn belastingformulier correct invult. Maar als ik kan helpen om de uitzetting van dit gezin te voorkomen zal ik dat zeker doen, ook als er ter voorkoming van deze wandaad wetten overtreden moeten worden. Er zijn hogere wetten. Het is een kind van zes.

Emmen, Dick Janknegt

[8]

HP DE TIJD

HOE HET KINDERPARDON WERKT
12 SEPTEMBER 2018
In het kielzog van Howick en Lili sleept het debat over het kinderpardon zich voort. Zo dringt een meerderheid van de Amsterdamse gemeenteraad aan op een verruiming van het kinderpardon en vandaag debatteerde de Tweede Kamer over de kwestie. Maar wat houdt het kinderpardon in?

In navolging van de asielzaak Mauro stemde een meerderheid van de Tweede Kamer in 2012 voor een kinderpardon. Het kinderpardon is bedoeld voor kinderen van asielzoekers en alleenstaande minderjarigen die geen verblijfsvergunning hebben, maar die wel langer dan 5 jaar in Nederland wonen. Deze kinderen komen in aanmerking om in Nederland te blijven.

Wat is de ‘definitieve regeling’?

Onder Rutte-II trad op 1 mei 2013 de ‘definitieve regeling’ in werking. Als we spreken over het kinderpardon hebben we het over deze regeling. In de regeling zijn een aantal voorwaarden opgenomen. Zo staat er bijvoorbeeld op de website van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) dat het kind, de ouders, broers en zussen, niet in aanraking mogen komen met de politie; moet men onafgebroken vijf jaar of langer in Nederland wonen en zonder onderbreking in contact staan met de IND, DT&V, COA of de Vreemdelingenpolitie; en moet er meegewerkt worden aan het eigen vertrek.

Deze laatstgenoemde voorwaarde en de duur van de procedure leiden tot de meeste discussie. Volgens Kinderrechtenjurist Martine Goeman van Defence for Children maakt de ‘meewerkvoorwaarde’ het lastig voor kinderen om een succesvol beroep te doen op het kinderpardon. Tegen de Volkskrant zei ze: “Het is een dode letter. Als een gezin meewerkt aan terugkeer en ook teruggaat naar het land van herkomst, kan het geen aanspraak maken op het kinderpardon, en als het niet meewerkt aan terugkeer ook niet. Het is een catch 22 geworden.”

Daarnaast kan de gehele procedure soms eindeloos duren. De lange procedures zijn met name te wijten aan het feit dat men na een afwijzing van een asielverzoek een nieuw verzoek kan indienen. “Als er nieuwe feiten zijn kun je een nieuwe aanvraag indienen of als er ergens een document opduikt. De advocaat bedenkt soms iets. Soms verandert het recht. En dan mag je in beroep gaan,” aldus hoogleraar immigratierecht Heinrich Winter van de Rijksuniversiteit Groningen tegen de NOS. Terwijl dit ping pong proces gaande is, groeien de kinderen op in Nederland. Vervolgens kan een kind alsnog worden uitgezet, zoals ook bij Howick en Lili eigenlijk het geval was.

Cijfers van de IND tonen aan dat een beroep op het kinderpardon weinig kans van slagen heeft. Van de 1360 aanvragen sinds de inwerkingtreding van de ‘definitieve regeling’ zijn er circa 100 verzoeken ingewilligd.

Reddingsboei

Als alle middelen zijn uitgeput, is er in uitzonderlijke omstandigheden nog één mogelijkheid waardoor kinderen kunnen blijven: de discretionaire bevoegdheid van de staatsecretaris van Justitie en Veiligheid. De staatssecretaris beoordeelt dan de individuele omstandigheden van een zaak waarop hij kan besluiten dat een kind toch in Nederland mag blijven.

Commissie gaat kinderpardon onderzoeken

Vandaag werd er in de Tweede Kamer over het kinderpardon gedebatteerd, waar niks verrassends uitkwam. De VVD, CDA, D66, CU, PVV en SGP zien ook na Howick en Lili geen aanleiding om het kinderpardon te verruimen, terwijl de PvdA, GroenLinks, SP, PvdD en Denk wel voor verruiming zijn.

Staatssecretaris Harbers heeft ondertussen een onafhankelijke commissie ingesteld om te onderzoeken of asielprocedures korter kunnen zodat er in de toekomst geen situaties als die van Howick en Lili ontstaan.

[9]
Vreemdelingen zijn zelf verantwoordelijk voor hun terugkeer naar het land van herkomst.
RIJKSOVERHEID
TERUGKEERBELEID
[10]
VOLKSKRANT
VORIG JAAR SLECHTS DERTIG AANVRAGEN VOOR
KINDERPARDON: VOLGENS DESKUNDIGEN ONMOGELIJKE
VOORWAARDEN
11 SEPTEMBER 2018
TEKST
”Steeds minder asielkinderen doen een beroep op het kinderpardon, omdat de kans op succes zo klein is dat het de moeite nauwelijks loont. Slechts een paar procent van de aanvragen voor kinderen die langer dan vijf jaar in Nederland zijn, wordt gehonoreerd, blijkt uit cijfers van de Immigratie- en Naturalisatiedienst.

In 2017 waren er dertig aanvragen, slechts twee kinderen en hun familie kregen een verblijfsvergunning. In het eerste jaar na de invoering in mei 2013 waren er nog driehonderd aanvragen.
Dit komt vooral doordat een voorwaarde voor het kinderpardon is dat de ouders van de kinderen moeten hebben meegewerkt aan hun uitzetting. Volgens sommige asieladvocaten gaat de overheid hierin te ver. Asieladvocaat Frans-Willem Verbaas zegt dat de Dienst Terugkeer en Vertrek een beroep op het kinderpardon al bij voorbaat onmogelijk maakt door van een asielzoeker te verwachten dat hij, als hij nog in de fase zit van een beroepsprocedure, documenten ondertekent dat hij wil terugkeren.

Minder dan een tiende

Het ministerie van justitie bevestigt dat minder dan een tiende van de aanvragen voor het Kinderpardon wordt gehonoreerd. ‘Destijds is bewust gekozen voor een definitieve regeling met de voorwaarde van het actief werken aan terugkeer. Van een vreemdeling mag worden verwacht dat hij na een afwijzing van zijn asielaanvraag voorbereidingen treft om te vertrekken, bijvoorbeeld door het aanvragen van vervangende reisdocumenten. Maar hij hoeft geen document te tekenen dat hij terug wil. Het beroep tegen de afwijzing van zijn asielaanvraag mag hij in Nederland afwachten.’

Kinderrechtenjurist Martine Goeman van Defence for Children bevestigt het verhaal van asieladvocaat Verbaas. ‘De kinderen die een verblijfsvergunning krijgen op grond van het kinderpardon zijn vaak stateloos. Daardoor kunnen ze niet terugkeren. Maar op grond van het feit dat geen land ze wil opnemen, hadden de twee kinderen die dit jaar aanspraak konden maken op het kinderpardon sowieso een vergunning kunnen krijgen.’

Goeman is het met de asieladvocaten eens dat het kinderpardon een wassen neus is. ‘Het is een dode letter. Als een gezin meewerkt aan terugkeer en ook teruggaat naar het land van herkomst, kan het geen aanspraak maken op het kinderpardon, en als het niet meewerkt aan terugkeer ook niet. Het is een catch 22 geworden.’

Lili en Howick

Woensdag debatteert de Tweede Kamer over onder meer het functioneren van het kinderpardon, na de kwestie van de Armeense kinderen Lili en Howick. Die mochten na tien jaar in Nederland blijven nadat de staatssecretaris gebruik had gemaakt van zijn discretionaire bevoegdheid. Maar op het kinderpardon hadden zij geen aanspraak kunnen maken, omdat hun moeder destijds niet had meegewerkt aan uitzetting.

In 2013 was er eerst een ruimhartig tijdelijk kinderpardon om kinderen die toen vijf jaar in Nederland waren een kans te geven op een verblijfsvergunning. Tussen februari en mei van dat jaar kregen op grond van dat pardon in totaal 1.540  personen een verblijfsvergunning: kinderen en hun familieleden. Toen gold dat criterium van meewerken aan terugkeer nog niet. Daarna ging de definitieve regeling van het kinderpardon in, die beduidend restrictiever is. Van de 670 kinderen die sindsdien een aanvraag deden, kregen er nog geen 40 een verblijfsvergunning.

In de onderhandelingen over het regeerakkoord had de ChristenUnie gevraagd om een verruiming van het kinderpardon. Ook D66 is hiervan een voorstander. Maar omdat de VVD het liefst helemaal van het kinderpardon af wil, is de regeling niet aangepast.

Vierhonderd andere kinderen

Na de stormachtige ontwikkelingen rondom Lili en Howick is de discussie hierover weer geopend. Kinderrechtenorganisatie Defence for Children vindt dat de overheid niet alleen deze Armeense asielkinderen, maar ook alle vierhonderd anderen die langer dan vijf jaar in Nederland zijn een verblijfsvergunning moet geven. Kinderrechtenjurist Goeman bestrijdt dat een verruiming van het kinderpardon een aanzuigende werking kan hebben, omdat het ouders zou kunnen aansporen de procedure te rekken. ‘De procedures zijn de laatste jaren toch al aanzienlijk bekort. Als binnen vijf jaar de terugkeer van een gezin niet is geregeld, zouden de belangen van de kinderen moeten voorgaan.’

Verbetering: De in een eerdere versie van dit stuk genoemde cijfers van het aantal kinderen dat aanspraak maakte op het kinderpardon waren niet juist. Die betroffen de aanvragen en verleende verblijfsvergunningen voor kinderen én hun gezinsleden op grond van het kinderpardon. Vandaar dat die cijfers veel hoger waren. 
[11]
VOLKSKRANT
VORIG JAAR SLECHTS DERTIG AANVRAGEN VOOR
KINDERPARDON: VOLGENS DESKUNDIGEN ONMOGELIJKE
VOORWAARDEN
11 SEPTEMBER 2018
”Veel mensen denken dat er met de komst van het Kinderpardon een blijvende oplossing is gekomen voor kinderen die lang in Nederland zijn zonder verblijfsvergunning. Dat is helaas niet waar. Het merendeel van de kinderen die een beroep doet op de kinderpardonregeling wordt afgewezen ondanks dat zij hier langer dan vijf jaar zijn. Zij worden afgewezen omdat onvoldoende gedaan zou zijn aan vertrek, het zogenaamde ‘meewerkcriterium’. Per jaar komen er honderden kinderen bij aan wie een verblijfsvergunning op grond van het Kinderpardon wordt geweigerd. Deze kinderen leven in grote angst. Angst dat ze teruggestuurd worden naar een land dat ze niet kennen omdat zij hier al jaren wonen, naar school gaan en vriendjes en vriendinnetjes hebben. Op de Kinderrechtenhelpdesk ondersteunt Defence for Children honderden kinderen die nog steeds geen verblijfsvergunning hebben.

Uitzetting van gewortelde kinderen is een ernstige schending van de kinderrechten. Hoe Nederlands de kinderen zich in hun hoofd of hart ook voelen, op papier zijn ze het nog niet. Daarom dreigen ze uitgezet te worden. Buiten hun schuld om. Iedere dag opnieuw vragen zij zich af of iemand ze op komt halen om ze met een enkeltje op het vliegtuig te zetten naar een onbekend land. De kinderen horen beschermd te worden, niet beschadigd.”

DEFENCE FOR CHILDREN

KINDERPARDON

https://www.defenceforchildren.nl/wat-doen-we/dossiers/kinderpardon

LEEUWARDER COURANT

KINDERPARDON IS UITZICHTLOOS PROCES

7 FEBRUARI 2018

https://www.lc.nl/friesland/Kinderpardon-is-een-uitzichtloos-proces-22888815.html?harvest_referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.nl%2F

GEEN KIND AAN DE KANT!
KINDERPARDON
[12]
CHRISTEN UNIE WIL VOOR WOENSDAG OPLOSSING
KINDERPARDON
28 JANUARI 2019
[13]
”D66 en ChristenUnie willen per direct stoppen met het uitzetten van asielkinderen, omdat er een Kamermeerderheid voor versoepeling van het kinderpardon is.”
ELSEVIER WEEKBLAD
WORDT KINDERPARDON BOM
ONDER REGERINGSCOALITIE?
 
 
[14]
”Het CDA kwam dit weekend onverwacht met een voorstel om de regels voor het kinderpardon te versoepelen. Tot voor kort had het CDA zich daar samen met de VVD stevig tegen verzet.”
RTL NIEUWS
NOG GEEN KOERSWIJZIGING KABINET ROND
KINDERPARDON ONDANKS DRAAI CDA
[15]
”Wij, als CDA- raadsleden moeten wel toegeven, dat via de berichtgeving er inderdaad ogenschijnlijk vreemde eisen worden gesteld aan wie wel mag blijven en wie terug moet naar het land herkomst, namelijk wie er onder het Rijkst toezicht of gemeentelijk toezicht heeft gestaan. Wij als CDA Purmerend maken ons zorgen over de uitwerking van het asielbeleid. Wij hebben dan ook besloten onze zorgen over te brengen aan de CDA- fractie in de Tweede Kamer. Want daar moet een oplossing worden gevonden voor het kinderpardon.”
CDA PURMEREND
KINDERPARDON
 
 
[16]
”Het CDA kwam dit weekend onverwacht met een voorstel om de regels voor het kinderpardon te versoepelen. Tot voor kort had het CDA zich daar samen met de VVD stevig tegen verzet.”
[17]
AD
HUIDIG BELEID KINDERPARDON WERKT NIET
19 JANUARI 2019
[18]
TROUW
KABINET VOORKOMT CRISIS NA AKKOORD OVER KINDERPARDON
29 JANUARI 2019
[19]
BRIEF VAN STAATSSECRETARIS HARBERS AAN DE TWEEDE
KAMER
DD 29 JANUARI 2019
”Een nieuwe balans in het regeerakkoord”
[20]
”De hele huidige groep, bestaande uit 700 kinderen, zal opnieuw worden beoordeeld. De verwachting is dat zo’n 90 procent van hen mag blijven.”
NOS
AKKOORD OVER KINDERPARDON
 
 
 
TROUW
KABINET VOORKOMT CRISIS NA AKKOORD OVER KINDERPARDON
29 JANUARI 2019
TEKST
Na een week onderhandelen hebben de regeringspartijen een oplossing voor het kinderpardon. Honderden kinderen mogen blijven, maar het pardon verdwijnt.

De coalitie van VVD, CDA, D66 en ChristenUnie scheerde rakelings langs de afgrond, maar na een week van moeizaam onderhandelen ligt er alsnog een akkoord over het kinderpardon. Door het asielbeleid zowel soepeler als strenger te maken, heeft de coalitie de uitweg gevonden, net op tijd voor het Kamerdebat van woensdag.

Het kinderpardon gaat soepeler worden voor de naar schatting zevenhonderd kinderen die al langer dan vijf jaar in Nederland wonen en hun familieleden. In totaal gaat het om meer dan duizend mensen. De kans is groot dat de meesten van hen in Nederland mogen blijven, onder wie ook de familie van Hayarpi Tamrazyan, voor wie kerken actie voeren. Gezinnen hoeven niet langer te bewijzen dat ze actief hebben ‘meegewerkt’ aan hun uitzetting. Er worden geen gezinnen meer uitgezet zolang staatssecretaris Harbers (asielzaken) hun zaak opnieuw bekijkt.

Strenger wordt het asielbeleid tegelijkertijd ook: dit is het laatste kinderpardon. Gezinnen die nu asiel aanvragen, kunnen er geen aanspraak meer op maken. Een beroep doen op de staatssecretaris zal ook niet meer mogelijk zijn. Zijn ‘discretionaire bevoegdheid’ om met de hand over het hart te strijken, wordt overgeheveld naar de immigratiedienst IND. Dat is een oude wens van de VVD.

Het akkoord kwam dinsdagavond op de valreep, net voordat de Tweede Kamer debatteert over het kinderpardon. Het zou pijnlijk duidelijk geworden zijn als de vier partijen tot op het bot verdeeld waren over het asielbeleid. Als de vier partijen er niet waren uitgekomen, had de oppositie de coalitiepartijen uit elkaar gespeeld.

Eerste grote crisis

Het is de eerste grote crisis voor het kabinet-Rutte III. Dagenlang liep de spanning zo hoog op dat zelfs een kabinetsval niet uitgesloten was. De VVD hield opstandig de deur dicht voor de wensen van CDA, ChristenUnie en D66, terwijl de klok doortikte richting Kamerdebat. Pas dinsdag wilde de VVD-fractie voor het eerst echt onderhandelen, maar dan wel met het mes op tafel: het regeerakkoord kon opengebroken worden, in ruil voor stevige wensen van de VVD.

De verdeeldheid in de coalitie ontstond na de ommezwaai van de CDA-fractie, anderhalve week geleden. Onder druk van de achterban en van lokale afdelingen vindt die partij dat bij nader inzien het ‘meewerkcriterium’ veel te streng is.

Congres

Voor het CDA betekent de deal die dinsdagavond is gesloten, dat de fractie volgend weekeinde op het verkiezingscongres van de partij een succes kan melden. Terwijl het CDA ook kan leven met het wisselgeld dat de VVD-fractie vroeg. Het CDA zei zelf bij het begin van de onderhandelingen dat de fractie een ‘nieuwe balans’ zocht, van een soepeler kinderpardon in combinatie met een strenger asielbeleid. Precies wat nu is afgesproken.

Of de verhoudingen binnen de coalitie na deze stresstest nog steeds zo soepel zijn als voorheen, wordt de komende maanden opnieuw beproefd. Dit voorjaar moeten de vier coalitiepartijen het eens zien te worden over het Klimaatakkoord. Ook daar heeft de VVD eerder diep de hakken in het zand gezet, door coalitiepartner D66 weg te zetten als ‘klimaatdrammer’.

Woensdag volgt eerst nog het Kamerdebat over het kinderpardon. Daarin zal staatssecretaris Mark Harbers van justitie meteen het akkoord verdedigen tegen kritische vragen van zowel de linkse als de rechtse oppositie. Wat niet meer nodig is, is een aparte stemming over een uitzetstop. Omdat er voorlopig sowieso even geen kinderen meer worden teruggestuurd die langer dan vijf jaar in Nederland wonen.

[21]
GENERAAL PARDON BIJNA ROND
25 MEI 2007
TWEEDE KAMER DWINGT GENERAAL PARDON AF
30 NOVEMBER 2006
[22]
”Het was te voorzien dat dit een ruilhandel zou worden waar in de toekomst mensen – en dus ook kinderen – de dupe van worden. Het is Albayrak ‘all over again’: na het vertrek van Verdonk werd een generaal pardon verruild voor het sluiten van alle gewestelijke opvang”
KINDERPARDON-ZOETHOUDERTJE MET BITTERE NASMAAK
 
TROUW
ALBAYRAK: AMPER VERZET REGEN SLUITING NOODOPVANG
21 OCTOBER 2008
TEKST
Staatssecretaris Nebahat Albayrak van Justitie gaat er nog steeds van uit dat eind volgend jaar alle gemeentelijke noodopvanglocaties voor asielzoekers dicht zijn.

Gemeenten werken volgens haar mee aan zowel de terugkeer van uitgeprocedeerde asielzoekers als aan het beëindigen van de noodopvang.

Albayrak zei dat dinsdag tijdens het wekelijkse vragenuurtje in de Tweede Kamer. Daarin vroeg de PVV opheldering over berichten dat de gemeente Groningen weigert de noodopvang voor asielzoekers te sluiten. „Ik ondervind geen substantiële weerstand van gemeenten”, zei de bewindsvrouw. Het stoppen van noodopvang was vorig jaar voor haar een voorwaarde om te komen tot een pardonregeling voor een ’oude’ groep asielzoekers.
GEBLADERTE/DOORBRAAK
ALBAYRAK DWINGT GEMEENTEN OM NOODOPVANG TE SLUITEN
WINTER 2009
[23]
BRIEF VAN STAATSSECRETARIS HARBERS AAN DE TWEEDE
KAMER
DD 29 JANUARI 2019
”Een nieuwe balans in het regeerakkoord”
[24]
”Het kinderpardon zelf wordt “met ingang van vandaag beëindigd”, zei staatssecretaris Harbers.;;
NOS
AKKOORD OVER KINDERPARDON, 700 KINDEREN
OPNIEUW BEOORDEELD
29 JANUARI 2019
 
 
 
 
 
[25]
BRIEF VAN STAATSSECRETARIS HARBERS AAN DE TWEEDE
KAMER
DD 29 JANUARI 2019
”Een nieuwe balans in het regeerakkoord”
[26]
WIKIPEDIA
DISCRETIONAIRE BEVOEGDHEID
DE DISCRETIONAIRE BEVOEGDHEID VAN DE STAATSSECRETARIS
IN VREEMDELINGENZAKEN
28 SEPTEMBER 2018
[27]
  1. Het hoofd van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) krijgt voortaan de discretionaire bevoegdheid in plaats van staatssecretaris Harbers.”
NOS
AKKOORD OVER KINDERPARDON, 700 KINDEREN
OPNIEUW BEOORDEELD
29 JANUARI 2017
 
[28]
De VVD wil de discretionaire bevoegdheid van de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid afschaffen. Wat is die bevoegdheid eigenlijk en wat betekent het om die bevoegdheid af te schaffen?”
KUN JE DE DISCRETIONAIRE BEVOEGDHEID AFSCHAFFEN?
20 NOVEMBER 2018
[29]
[29]
””Achter de schermen zijn er regels. Maar die zijn niet openbaar. Dus het is niet duidelijk hoe Harbers zijn afweging maakt.”
RTL NIEUWS
NOG EEN MIDDEL KAN HOWICK EN LILI REDDEN
6 SEPTEMBER 2018
[30]
HART VAN NEDERLAND
HARBERS GEBRUIKTE DISCRETIONAIRE BEVOEGDHEID 26 KEER
 
DEN HAAG – Staatssecretaris Nebahat Albayrak van Justitie heeft in het afgelopen jaar ongeveer honderd afgewezen asielzoekers toch een verblijfsvergunning gegeven.

Daarmee heeft ze sinds haar aantreden in februari 2007 in totaal zo’n 450 keer gebruik gemaakt van haar speciale bevoegdheid om in schrijnende gevallen te bepalen dat iemand in Nederland mag blijven.”

NU.NL

ALBAYRAK LAAT 450 AFGEWEZEN ASIELZOEKERS TOCH BLIJVEN’

2 NOVEMBER 2009

https://www.nu.nl/politiek/2113753/albayrak-laat-450-afgewezen-asielzoekers-toch-blijven.html

  • De vorige staatssecretaris, VVD’er Klaas Dijkhoff (2015-2017), gebruikte de bevoegdheid 240 keer.
  • Fred Teeven (2012-2015) deed het 300 keer.
  • Gerd Leers (CDA, 2010 tot 2012): 80 keer.
  • Rita Verdonk (VVD, 2003-2006) is van alle bewindslieden degene die de discretionaire bevoegdheid het meest gebruikte: 1100 keer. Er lagen destijds nog veel achterstallige dossiers.”
 
RTL NIEUWS
NOG EEN MIDDEL KAN HOWICK EN LILI REDDEN
6 SEPTEMBER 2018
 
 
EN OM HIEROP TERUG TE KOMEN:
INDERDAAD HEEFT HARBERS VAN ZIJN DISCRETIONAIRE BEVOEGDHEID GEBRUIK GEMAAKT OM HOWICK. LILI EN HUN MOEDER
ALSNOG EEN VERBLIJFSVERGUNNING TOE TE
KENNEN
 
ZIE
 
VVD-staatssecretaris Mark Harbers heeft sinds zijn aantreden 26 keer zijn discretionaire bevoegdheid gebruikt. Via dit laatste redmiddel konden 59 mensen in Nederland blijven, onder wie de Armeense kinderen Howick en Lili. Dat blijkt uit cijfers van het ministerie van Justitie en Veiligheid die RTL Nieuws heeft opgevraagd.”
HART VAN NEDERLAND
HARBERS GEBRUIKTE DISCRETIONAIRE BEVOEGDHEID 26 KEER
[31]
  1. Het hoofd van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) krijgt voortaan de discretionaire bevoegdheid in plaats van staatssecretaris Harbers.”
NOS
AKKOORD OVER KINDERPARDON, 700 KINDEREN
OPNIEUW BEOORDEELD
29 JANUARI 2019
 
 
 
[32]
IMMIGRATIE EN NATURALISATIEDIENST
MINISTERIE VAN JUSTITIE EN VEILIGHEID
[33]
[33]
”De vrijwillige overname van vluchtelingen uit oorlogsgebieden gaat van 750 terug naar 500”
NOS
AKKOORD OVER KINDERPARDON, 700 KINDEREN
OPNIEUW BEOORDEELD
 
 
Sure, een slordige 630 kinderen en hun familie kunnen zich gelukkig prijzen, maar dit soort ruilhandel vor verstrenging van beleid is intussen beleid op zich om vluchtelingen te weren: ook het jaarlijks opnemen van 750 vluchtelingen in UNHCR-verband wordt verlaagd naar 500.”
KINDERPARDON=ZOETHOUDERTJE MET EEN BITTERE NASMAAK’
JOKE KAVIAAR
 
 
 
[34]
 
 
”De meeste vluchtelingen trekken naar buurlanden en komen daar terecht in grote vluchtelingenkampen. Ze leven daar onder erbarmelijke en vaak onveilige omstandigheden. Wanneer de situatie voor vluchtelingen uitzichtloos is, zij extra gevaar lopen of kampen met een complexe medische aandoening of handicap, komen zij in aanmerking voor hervestiging in Nederland.”
VLUCHTELINGENWERK
WANNEER BEN JE EEN UITGENODIGDE VLUCHTELING ?
 

De meeste vluchtelingen trekken naar buurlanden en komen daar terecht in grote vluchtelingenkampen. Ze leven daar onder erbarmelijke en vaak onveilige omstandigheden. Wanneer de situatie voor vluchtelingen uitzichtloos is, zij extra gevaar lopen of kampen met een complexe medische aandoening of handicap, komen zij in aanmerking voor hervestiging in Nederland.

Schrijnende gevallen

De vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties, de UNHCR, selecteert deze zogenoemde ‘uitgenodigde vluchtelingen’ en draagt ze voor aan de Nederlandse overheid. Deze vluchtelingen hoeven bij aankomst geen asielprocedure te doorlopen en worden direct in een gemeente gehuisvest. In de meeste gemeenten begeleidt VluchtelingenWerk hen bij het integratieproces.

Ruimhartiger uitnodigingsbeleid

Nederland is een van de vijfentwintig landen die vluchtelingen uitnodigen. De meesten komen uit Syrië, Irak, Eritrea, Ethiopië en Congo. Het gaat om ongeveer vijfhonderd mensen per jaar. VluchtelingenWerk vindt dit aantal aan de lage kant. Er zijn wereldwijd volgens de UNHCR 1,2 miljoen hervestigingsplekken nodig voor de meest kwetsbare vluchtelingen. VluchtelingenWerk pleit daarom voor een ruimhartiger uitnodigingsbeleid.

[35]
VLUCHTELINGENWERK
WANNEER BEN JE EEN UITGENODIGDE VLUCHTELING ?
[36]
NOS
RUTTE: VOOR ASIELZOEKERS GELDEN ONZE NORMEN
EN WAARDEN
[37]
[37]
FASCISTISCHE PARTIJEN IN NEDERLAND
PVV
FORUM VOOR DEMOCRATIE
ZIE OOK
 
 
ENGELSTALIGE STUKKEN
PARTY FOR FREEDOM
DUTCH ELECTIONS 2017/PVV IN POWER OR NOT/
TERROR REIGN OR FREEDOM
ASTRID ESSED
14 MARCH 2017
RACISM IN THE NETHERLANDS/PARTY FOR FREEDOM/
PVV, WILDERS AND THE POISON OF RACISM
ASTRID ESSED
1 MARCH 2014
A TSUNAMI OF RACISM/POLITICAL VIEWS MR WILDERS
ASTRID ESSED
[38]
INBRENG GEERT WILDERS: DEBAT OVER VERSOEPOELING
VAN HET KINDERPARDON
INBRENG GEERT WILDERS: DEBAT OVER DE VERSOEPOELING
VAN HET KINDERPARDON
LINK
TEKST

Geschreven: 30 januari 2019

Mevrouw de voorzitter, Zo kennen we de VVD weer! Wat een slappelingen.
Wat een lafaards.
Wat een capitulatie voor die linkse drammers van het CDA en de ChristenUnie.

En wat een feest voor al die illegalen, al die migranten die hier een verblijfsvergunning willen, alle mensensmokkelaars, alle vreemdelingen-advocaten en die hele asielindustrie! Die hebben een geweldige dag vandaag.

Want, de versoepeling van het kinderpardon is een feit.
Honderden, misschien wel meer dan duizend als we de gezinnen meerekenen, illegalen mogen blijven. En tegelijkertijd wordt het kinderpardon afgeschaft.
Maar denk niet dat het afschaffen van de kinderpardonregeling, overigens ooit zelf door de VVD ingevoerd, ook maar enige indruk zal maken op de mensen in Afrika. Want ze weten een ding. Dat is dat in Nederland iedere keer wel weer een nieuwe pardonregeling komt. Dat er altijd wel weer partijen zijn die slappe knieën krijgen zoals de VVD of het CDA nu. Voorzitter, we hebben dit al eerder gezien.
In 2007 een generaal pardon, verlengd in 2009, in 2013 een eenmalig kinderpardon, vanaf 2013 tot heden weer een kinderpardon en nu in 2019 een versoepeling van dat pardon.
En iedere keer werd gezegd, dit is de laatste keer. En iedere keer opnieuw was dat een leugen.

Voorzitter in Afrika horen ze vandaag maar één ding: keer op keer op keer op keer lukt het illegalen om in Nederland verblijfsvergunningen te krijgen, omdat slappe politici als Dijkhoff en Rutte ieder keer weer door de knieën gaan. Omdat ze buigen voor mensen die lak hebben aan regels, die blijven als ze moeten gaan, die rechterlijke uitspraken naast zich neerleggen, die niet meewerken aan hun uitzetting, die de boel beliegen en belazeren.

Het Regeerakkoord, zo zei collega Dijkhoff de afgelopen dagen iedere keer opnieuw, was glashelder en bood hem zelfs houvast. Inmiddels voorzitter, ligt het in de prullenbak. Leugen na leugen: dat is hoe de VVD werkt.

De VVD ging eerder al door de knieën met die luxe bed en brood regelingen voor illegalen, en nu buigen ze opnieuw voor het kinderpardon.

Honderden uitspraken van de rechter, die er op neer komen dat asielzoekers uit Nederland moeten verdwijnen, zijn in 1 klap teniet gedaan. De VVD heeft illegalen daarmee boven de wet geplaatst, en daar moet die partij zich voor dood schamen.

Ik ben benieuwd of de gewone Nederlander nu ook lak mag hebben aan alle regels en rechterlijke uitspraken ook door de shredder mag halen. Wordt het niet of te laat betalen van een belastingaanslag door legale hardwerkende Nederlanders dadelijk ook getolereerd? Natuurlijk niet voorzitter, die extra coulance die nu dankzij de VVD gaat gelden, geldt alleen voor illegale vreemdelingen. De gewone Nederlander krijgt nooit iets cadeau van de VVD. Zij kunnen de rotzooi die die partij creëert alleen maar betalen. Iedere keer opnieuw.

En voorzitter, het versoepelen van een kinderpardon zal een enorme aanzuigende werking hebben. Nederland als eldorado van asielzoekers over de hele wereld. Met dank aan diezelfde VVD.

De terugkeercijfers waren al ingestort, maar nu zal er helemaal geen afgewezen asielzoeker meer uit Nederland vertrekken.
Er is voor gezorgd dat de misleiding wint.

De heer Dijkhoff zei eerder dat als hij de keuze zou hebben de kiezer te laten vallen of het kabinet, dat hij zeker de kiezer niet zou laten vallen. Welnu, precies dat heeft hij nu toch gedaan. Om het kabinet te redden, om op het pluche te kunnen blijven zitten, worden illegalen gematst, wordt het immigratiebeleid versoepeld en wordt de kiezer opnieuw bedrogen.

De VVD beloofde steeds om immigratie te beperken, maar breekt in plaats daarvan juist alle instroomrecords. 400.000 niet-westerse allochtonen erbij alleen al gedurende de laatste vijf jaar VVD-bewind.
Onlangs werd zelfs het immigratiepact van Marrakesh getekend.

En de vorige kabinetsperiode werd door diezelfde VVD de strafbaarstelling van illegaliteit uit het regeerakkoord geschrapt, en nu ligt de hele vreemdelingenparagraaf in de prullenbak.
Want wat zijn zinnen uit het Regeerakkoord nu nog waard, zoals bladzijde 50 uit het regeerakkoord: “Wie niet mag blijven, moet snel vertrekken” Het is een lachertje geworden, voorzitter. Iedereen mag blijven van die VVD.

Want ze zijn door de pomp gegaan. De VVD is toch weer door de pomp gegaan.
Het enige dat nu nog kan helpen is een afrekening van de kiezer. Dat gaan we doen voorzitter, op 20 maart, afrekenen met de VVD.

[39]

INBRENG GEERT WILDERS: DEBAT OVER VERSOEPOELING
VAN HET KINDERPARDON

Reacties uitgeschakeld voor Coalitie bereikt accoord over kinderpardon/Handel in vluchtelingen

Filed under Divers

Comments are closed.