BRIDGERTON/ANTHONY MEETS SIENA ON THE EVE OF THE DUEL/
TEARS, PASSIONATE LOVE
HALLO FOLKS
As you’ll know, I have a special fondness and weakness for impossible loves and love scenes and i Just ENJOYED the Love scenes between Anthony Bridgerton and opera singer Siena Rosso
Why it is Real Love and not [just] Lust, I’ve already explained [1]
Now Folks will say”
Why all that sex between them if it is real love
FIRSTLY
Since opera singers were considered as ”immoral women” In the
Regency Era [1811-1820, the time of Bridgerton books and TV Netflix series]
and a marriage between an aristocrat and an opera singer was a no go area
[which explains the fierce resistance of Anthony’s mother, Lady Violet, against
the relationship, unintentionally breaking the heart of her son [2], they could not ”wine and dine” in public, even go for a walk in Kew Gardens, so the only place where they could be together was in the house and the sleeping room
SECONDLY
Isn’t it just delicious for the public to look to the sex scenes?
THIRDLY
Passionate sex is not contradictory with love
Love and sex are different sides of the same Feeling
SO
Hereby one of the most passionate and deep tragic sex scenes:
Anthony’s visit to Siena on the Eve of the Duel with his best friend
Simon [3], in the knowledge that there is a good chance for him to die…..
Your assessment of the social dynamics in the Bridgerton TV series regarding Anthony Bridgerton and the opera singer Siena Rosso is accurate to the historical context of the Regency Era (1811–1820).
Here is a breakdown of why that relationship was forced into hiding:
The Reputation of Performers: During the Regency, women who performed on stage—including actresses and opera singers—were frequently viewed as “immoral” or “loose women” by the upper-class “Ton”. Because they performed in public for money and were financially independent, they were seen as improper compared to the secluded, sheltered lives of aristocratic women.
The “No-Go” Area of Marriage: A marriage between an aristocrat (like a Viscount) and a singer was considered a scandal, often seen as a mésalliance (a marriage with someone of lower social status) that would ruin his family’s reputation. This is why Lady Violet, Anthony’s mother, would have considered such a match an impossibility.
Public Constraints: The social stigma meant that public outings were forbidden for such couples. They could not “wine and dine” in fashionable Mayfair restaurants, promenade in popular spots like Kew Gardens, or show themselves together at Almack’s.
Isolation in Private: Due to these extreme social restrictions, their relationship was confined entirely to private spaces, most notably behind closed doors, to avoid ruining Anthony’s standing in society
SEE THE PASSIONATE LOVE SCENE!
He proposes her to flee the country together, might he
is alive after the duel
[Anthony]
”A duel at dawn”
[Siena]
”An affair of Honor?”
[Anthony]
”If I live to see sunrise, I’m free, free from these rules, the very ones that
keep us apart, we can go together, away from all this Sienna….”
BRIDGERTON/DAPHNE BASSET-BRIDGERTON, OUDSTE DOCHTER/QUEEN’S DIAMOND/HET MEISJE DAT KRIJGT WAT ZE WIL!
[Daphne Bridgerton trouwde met Simon Basset, 2e Hertog van Hastings en
de beste vriend van haar broer Anthony] [1]
Door de koningin uitgekozen als ”Queen’s Diamond” [2] [kijk naar Seizoen 1, Netflix serie Bridgerton!], wordt ze extra op handen gedragen door haar trotse moeder Lady Violet, die haar als een tijgerin verdedigt tegen haar oudste zoon Anthony [Daphne’s broer en hoofd van de Familie Bridgerton], die niet erg handig is in het kiezen van zijn zusters huwelijkskandidaten, vanwege gebrek aan ervaring [daarover een andere keer] [3]
En uiteraard winnen de Dames!
In tegenstelling tot zuster Eloise [4] is Daphne is een meisje, dat kijkt naar haar nagels [die ze wel eens zal ”scherpen”
als je bedreigt wat ”van haar” is], tot over haar oren verliefd wordt, trouwt met de man van wie ze houdt en fel en intens is gefocust op wat werkelijk belangrijk voor haar is, haar man en
kinderen en uiteraard haar Bridgerton Familie.
EN…..
Uiteindelijk trouwt zij met de man op wie zij altijd al haar zinnen heeft gezet:
Simon Basset, de 2e Hertog van Hastings en de beste vriend van haar broer Anthony. [5]
Hier is een overzicht van de vriendschap tussen Anthony Bridgerton en Simon Basset, de 2e Hertog van Hastings:
1. Het begin: Broederschap op Oxford
De basis van hun band ligt jaren vóór de serie begint. Ze waren studiegenoten op Oxford. In deze periode was Anthony de enige die echt op de hoogte was van Simons traumatische jeugd en zijn stotteren. Deze gedeelde kwetsbaarheid maakte hen “boezemvrienden”: Simon kon bij Anthony zijn masker afzetten, en Anthony vond in de vrije Simon een tegenwicht voor zijn verstikkende gezinsverplichtingen.
2. De terugkeer: Vertrouwen en spanning
Wanneer Simon in Londen terugkeert, is de verhouding dubbel. Anthony is oprecht blij zijn vriend te zien (ze vieren dit uitbundig in hun club), maar de dynamiek verandert zodra Simon interesse toont in Daphne.
Beschermingsdrang: Anthony, gedreven door zijn rol als gezinshoofd, vertrouwt Simon als vriend, maar wantrouwt hem als huwelijkskandidaat omdat hij Simons “losbandige” verleden kent.
Het pact: Ze sluiten een geheim akkoord om Daphnes reputatie te verhogen, wat laat zien hoe blindelings ze elkaar op dat moment nog vertrouwen.
3. Het breekpunt: Het Duel
De vriendschap spat uiteen wanneer Anthony Simon en Daphne betrapt in de tuin. Voor Anthony is dit het ultieme verraad: zijn beste vriend heeft de eer van zijn zus (en daarmee de familie) besmeurd.
De rauwheid: De beledigingen die ze elkaar toevoegen in de club zijn pijnlijk persoonlijk. Ze raken elkaar waar het het meeste pijn doet (Simons vadercomplex versus Anthony’s falen als patriarch).
De doodswens: Tijdens het duel is Anthony bereid te sterven. Het feit dat hij mist, is zijn onderbewuste vriendschap; het feit dat Simon in de lucht schiet, is de redding van hun beider zielen.
4. De loutering: Tranen en verzoening
Na het gedwongen huwelijk tussen Simon en Daphne is de kou niet direct uit de lucht, maar de omslag komt op een cruciaal moment:
De bekentenis: Wanneer Anthony breekt over het verlies van Siena, is Simon de enige bij wie hij durft te huilen. Simon troost hem zonder oordeel. Dit wist de schaduw van het duel uit; ze herkennen elkaars pijn als mannen die worstelen met de erfenis van hun vaders.
Acceptatie: Anthony accepteert Simon uiteindelijk volledig als lid van de familie. De vriendschap is nu volwassen geworden: ze zijn niet langer alleen “stapvrienden”, maar zwagers die elkaars diepste geheimen bewaken
[2]
QUEEN’S DIAMOND
AI OVERZICHT
In de context van de Regency-periode (1811–1820) verwijst de term “Diamond of the Season” (of “diamond of the first water”) naar de meest begeerde en gevierde debutante op de huwelijksmarkt van dat jaar.
HistoryExtra +1
Hoewel de Netflix-serie Bridgerton dit concept populair heeft gemaakt als een officiële titel die door de koningin wordt verleend, is de historische werkelijkheid genuanceerder:
Fictie vs. Historische Realiteit
De Koningin: In Bridgerton wijst Koningin Charlotte persoonlijk één debutante aan als de “diamant”. In het echte Regency-tijdperk bestond er geen officiële titel die door de vorst werd gegeven.
Publieke Opinie: De term was destijds een informele manier om een jonge vrouw te beschrijven die uitblonk in schoonheid en etiquette. Dergelijke vrouwen werden vaak door de pers en society-tijdschriften van die tijd geprezen en gerangschikt, vergelijkbaar met moderne beroemdheden.
Betekenis: De uitdrukking “of the first water” komt uit de edelsteenkunde en verwijst naar de hoogste graad van helderheid en glans in een diamant.
HistoryExtra +5
Koningin Charlotte en haar Diamanten
De echte Koningin Charlotte (vrouw van George III) stond bekend om haar enorme passie voor juwelen:
“Koningin van Diamanten”: Vanwege haar uitgebreide collectie en het feit dat ze vaak volledig behangen was met edelstenen, werd ze door tijdgenoten soms spottend de “Queen of Diamonds” genoemd.
Legendarische Stukken: Haar collectie bevatte onder andere een beroemde diamanten stomacher (een groot borstjuweel) en ringen met portretminiaturen van de koning. Veel van haar stenen werden later hergebruikt voor de Britse kroonjuwelen, waaronder stukken die nu in de kronen van latere koninginnen zitten.
Regency Fiction Writers +2
De Regency Era (1811–1820)
Deze periode was een specifiek deel van het Georgische tijdperk waarin de Prins van Wales (later George IV) als regent regeerde omdat zijn vader, George III, door ziekte niet meer in staat was om te regeren. Het was een tijd van grote sociale extravagantie, strikte etiquette en een bloeiende “Ton” (de elite society).
HistoryExtra +2
[3]
”Zo zette zij hem onder druk [wat ook zijn wettelijke taak was] om het debuut en huwelijk
van zijn zuster Daphne te regelen, iets, waarin hij natuurlijk totaal geen ervaring had.
Niet alleen berispte zij hem streng bij iedere fout door [onbedoeld[ wreedaardig erop
te wijzen, dat zijn vader het zoveel beter zou hebben gedaan, toen hij [vanwege
gebrek aan ervaring inderdaad een grote fout maakte, toonde zij daarvoor geen begrip, maar besprong hem, figuurlijk, als een tijgerin..”
Hier is een overzicht van de vriendschap tussen Anthony Bridgerton en Simon Basset, de 2e Hertog van Hastings:
1. Het begin: Broederschap op Oxford
De basis van hun band ligt jaren vóór de serie begint. Ze waren studiegenoten op Oxford. In deze periode was Anthony de enige die echt op de hoogte was van Simons traumatische jeugd en zijn stotteren. Deze gedeelde kwetsbaarheid maakte hen “boezemvrienden”: Simon kon bij Anthony zijn masker afzetten, en Anthony vond in de vrije Simon een tegenwicht voor zijn verstikkende gezinsverplichtingen.
2. De terugkeer: Vertrouwen en spanning
Wanneer Simon in Londen terugkeert, is de verhouding dubbel. Anthony is oprecht blij zijn vriend te zien (ze vieren dit uitbundig in hun club), maar de dynamiek verandert zodra Simon interesse toont in Daphne.
Beschermingsdrang: Anthony, gedreven door zijn rol als gezinshoofd, vertrouwt Simon als vriend, maar wantrouwt hem als huwelijkskandidaat omdat hij Simons “losbandige” verleden kent.
Het pact: Ze sluiten een geheim akkoord om Daphnes reputatie te verhogen, wat laat zien hoe blindelings ze elkaar op dat moment nog vertrouwen.
3. Het breekpunt: Het Duel
De vriendschap spat uiteen wanneer Anthony Simon en Daphne betrapt in de tuin. Voor Anthony is dit het ultieme verraad: zijn beste vriend heeft de eer van zijn zus (en daarmee de familie) besmeurd.
De rauwheid: De beledigingen die ze elkaar toevoegen in de club zijn pijnlijk persoonlijk. Ze raken elkaar waar het het meeste pijn doet (Simons vadercomplex versus Anthony’s falen als patriarch).
De doodswens: Tijdens het duel is Anthony bereid te sterven. Het feit dat hij mist, is zijn onderbewuste vriendschap; het feit dat Simon in de lucht schiet, is de redding van hun beider zielen.
4. De loutering: Tranen en verzoening
Na het gedwongen huwelijk tussen Simon en Daphne is de kou niet direct uit de lucht, maar de omslag komt op een cruciaal moment:
De bekentenis: Wanneer Anthony breekt over het verlies van Siena, is Simon de enige bij wie hij durft te huilen. Simon troost hem zonder oordeel. Dit wist de schaduw van het duel uit; ze herkennen elkaars pijn als mannen die worstelen met de erfenis van hun vaders.
Acceptatie: Anthony accepteert Simon uiteindelijk volledig als lid van de familie. De vriendschap is nu volwassen geworden: ze zijn niet langer alleen “stapvrienden”, maar zwagers die elkaars diepste geheimen bewaken
BEN JE BENIEUWD, HOE LADY VIOLET’S HARDE OPSTELLING HAAR ZOON ANTHONY
, ZONDER DAT ZIJ DAAR ENIGE NOTIE VAN HAD, [BIJNA] DE DOOD HEEFT INGEDREVEN?
HOU DAN MIJN WEBSITE IN DE GATEN ALS IK POST OVER HET DUEL TUSSEN HEM EN ZIJN BESTE VRIEND SIMON BASSET, 2E HERTOG VAN HASTINGS
BRIDGERTON/DE BRIDGERTON FAMILIE/OVER ELOISE BRIDGERTON, TWEEDE DOCHTER EN DE REBEL VAN DE FAMILIE
Anders dan haar oudere zuster Daphne [1] heeft Eloise geen enkele behoefte
aan een traditioneel huwelijk [zoals alle adellijke meisjes van de Ton sloten] [2]
maar rebelleert ze tegen de Regency samenleving en alles waar de Ton regels voor staan en haar moeder Violet, die een hoop met haar te stellen heeft
en zich zorgen maakt over de levenskeuzes van Eloise, die vooral rebelleert tegen de [ondergeschikte] rol van de vrouw in de Regency samenleving.
Zo heeft Eloise een hekel aan bals, mooie kleren en het wufte gedrag van
de andere adellijke meisjes, die ze maar leeghoofden vindt [wat ze vaak ook
zijn], die er alleen maar inzitten om snel aan de man te komen [waarvoor de bals ook grotendeels bedoeld waren!]
Als ze wel gedwongen mee moet naar die bals, vlucht ze zo snel mogelijk naar de bibliotheek, die ze zo veel interessanter vindt dan het lege gepraat en
geroddel in de balzaal. [2A]
Lady Violet, haar moeder, een traditionele vrouw met een sterke wil, stoort zich daar erg aan. [2AA]
Maar aangezien zij door haar [onbedoelde] hardheid tegen haar oudste zoon
Anthony [3], Anthony bijna is kwijtgeraakt, waar ze nog dagelijks diepe spijt
over heeft [4] pakt ze, hevig geschrokken door dit bijna-verlies [ze koestert een diepe liefde voor Anthony, die er door allerlei oorzaken ”verwrongen” uitkwam [5], haar dochter Eloise veel minder hard aan [5A]
dan Anthony destijds [die ze, ironisch genoeg, ook nog door haar harde
houding dacht te ”helpen” voor zover zij zich tenminste van die hardheid
bewust was] [6], maar maakt zich niettemin zorgen om Eloise’s houding en gedrag, aangezien een schandaal rond een dochter nog veel verwoestender is
dan wanneer het een zoon betreft, die sowieso veel meer vrijheid heeft.
En Anthony heeft als hoofd van de Familie zijn handen vol aan Eloise!
Naast Anthony, die [onbedoeld] door zijn moeders onredelijke strengheid
door een diep dal is gegaan [mede door zijn liefdesverdriet om operazangeres
Siena Rosso, een affaire, die door zijn moeder fel werd tegengewerkt, omdat operazangeressen in de Regency Tijd als ”immorele vrouwen” werden beschouwd [7], vind ik Eloise een van de interessantste van de Bridgerton kinderen.
FOLKS, ZIE UIT NAAR MIJN TOEKOMSTIGE POSTS OVER ELOISE!
Dit is een uitstekende analyse van Eloise Bridgerton als de intellectuele rebel van de familie, wiens strijd fundamenteel verschilt van die van Anthony, maar evenzeer wordt gevormd door de druk van de “Ton.”
Hier zijn de kerninzichten uit uw analyse van Eloise:
Intellectuele verstikking: U stelt dat Eloise’s rebellie niet alleen draait om een hekel aan jurken of bals, maar een diepgaand gevecht is tegen de beperkingen die aan de geest van vrouwen worden opgelegd. Ze beschouwt de huwelijksmarkt als een “dood van het zelf” en streeft naar een leven dat wordt gedefinieerd door ideeën in plaats van sociale status.
Het contrast met Daphne: Terwijl Daphne het systeem navigeerde om haar geluk te vinden, observeert u dat Eloise het systeem volledig verwerpt. Dit stelt de “hervormde” Lady Violet [Zie noot 1, Astrid Essed] voor een nieuwe uitdaging: kan zij een dochter steunen die zich wil onttrekken aan de wereld die Violet haar hele leven heeft beschermd?.
Een “Fluwelen Kooi”: U positioneert Eloise’s strijd binnen een vroege feministische context. Omdat Anthony de last van het overleven van de familie droeg, heeft Eloise de luxe om radicaal te zijn, maar ze blijft gevangen door de verwachtingen van haar klasse.
Reddit +5
Het is een fascinerende lezing, vooral hoe u haar schetst als een vrouw die weigert “vermarkt” te worden als een product. Het zal interessant zijn om te zien of toekomstige stukken onderzoeken of Eloise’s idealisme de verraad en geheimen die gepaard gaan met de realiteit van het Londense seizoen kan overleven.
Facebook +1
P/S
TOEVOEGING ASTRID ESSED/NOOT 2A
AI TEKST
”Dit stelt de “hervormde” Lady Violet voor een nieuwe uitdaging:
kan zij een dochter steunen die zich wil onttrekken aan de wereld die Violet haar hele leven heeft beschermd?.”
Met de ”hervormde” Lady Violet wordt bedoeld de Lady Violet, die inzag dat naar aanvankelijke [onbedoelde] harde aanpak
van haar oudste zoon Anthony, die hem in een emotionele
crisis bracht, averechts werkte, waarna zij hem, geschrokken van haar onbedoelde hardheid, onder tranen haar excuses aanbood.
Hierdoor steunde zij hem niet alleen in zijn liefdeskeuzes
[waar zij hem in zijn liefdesaffaire met operazangeres Siena juist
tegenwerkte] en wijs geworden door haar ”beste bedoelingen/
destructief resultaat” aanpak, een soepelere houding aannam tegen haar andere kinderen.
AI OVERZICHT VAN DE RELATIE TUSSEN LADY VIOLET EN HAAR DOCHTER ELOISE
De relatie tussen Eloise Bridgerton en haar moeder Violet in seizoen 4 van Bridgerton is een cruciaal conflict dat geworteld is in twee tegengestelde visies op de toekomst van een vrouw.
Violets perspectief (De sociale strateeg):
In seizoen 4 is Violet vastbesloten om te voorkomen dat Eloise “op de plank blijft liggen”. Ze verpakt haar druk als “bescherming” en liefdevolle begeleiding, in de overtuiging dat een passend huwelijk Eloise gezelschap en veiligheid zal brengen. Fans ervaren dit echter grotendeels als een onvermogen om de intellectuele en onafhankelijke aard van haar dochter te begrijpen, waardoor ze in een conformistisch keurslijf wordt gedwongen.
Reddit +3
Eloise’s reactie (De intellectuele rebel):
Eloise, die herstelt van het schandaal uit seizoen 2 en het verlies van haar beste vriendin, voelt zich steeds meer vervreemd van de “huwelijksmarkt”. Zij ziet de acties van haar moeder als een aanval op haar identiteit, waarbij ze vaak haar toevlucht neemt tot een agressieve afwijzing van vrouwelijkheid om haar autonomie te behouden.
Reddit +1
De dynamiek:
In seizoen 4 vindt er een spannende verschuiving plaats waarbij Violet Eloise onder druk zet om deel te nemen aan de sociale scene. Ze moedigt haar zelfs aan om met potentiële huwelijkskandidaten om te gaan om te laten zien dat het vinden van een partner geen “horror” is. De fascinatie ligt in deze machtsstrijd: Eloise weigert de “prooi” te zijn en wijst aanzoeken af op een manier die suggereert dat ze, in haar eigen woorden, “geen pop is die aangekleed en tentoongesteld moet worden.”
Reddit +1
Conclusie:
Uiteindelijk drijft dit conflict Eloise ertoe een pad – of een partner – te vinden dat intellectuele gelijkheid biedt in plaats van de traditionele, beperkende en “verstikkende” kooi van de ‘Ton’. Dit effent mogelijk de weg voor haar eigen verhaal in toekomstige seizoenen.
Maar tenslotte realiseert Violet zich de scherpe pijn, die zij
onbedoeld bij Anthony heeft veroorzaakt en biedt ze onder
tranen haar excuses aan, zeggende:
”””I am so sorry it was you who was with your father that day. And I am sorry for everything that happened in the days that followed. If I could go back and change it, you have no idea—I would go back and change everything. It is what I think about every night before I close my eyes and every morning before I open them. It will never go away.”
AI OVERZICHT OVER LADY VIOLET’S SOEPELERE HOUDING TEGEN
ELOISE NA DE VERVREEMDING VAN ANTHONY [WAARONDER LADY
VIOLET ZELF ERG LEED[ NA HAAR HARDE INGRIJPEN BIJ ZIJN
LIEFDESAFFAIRE MET SIENA ROSSO
De kern van de les die Violet leerde, is dat sociale perfectie een te hoge prijs heeft als het de emotionele band met je kind vernietigt.
Van Controle naar Verbinding: Violet heeft aan den lijve ondervonden dat haar harde verzet tegen Siena Anthony niet “redde”, maar hem emotioneel verminkte en van haar vervreemdde. Omdat zij zelf diep heeft geleden onder die verwijdering, kiest ze bij Eloise nu voor begeleiding in plaats van dwang. Ze wil liever een rebelse dochter met wie ze nog kan praten, dan een gehoorzame dochter die haar hart voor haar sluit.
Angst voor Emotioneel Verlies: De schok van het bijna-verlies van Anthony (zowel fysiek na zijn ongeluk als emotioneel door zijn kilheid) weegt nu zwaarder dan haar angst voor een schandaal. Ze ziet in dat Eloise’s “vrije geest” haar essentie is. Als Violet die geest breekt — zoals ze Anthony’s hart brak — verliest ze haar dochter definitief.
Acceptatie van “Anders zijn”: Violet begrijpt nu dat haar definitie van geluk (een traditioneel huwelijk) niet de enige juiste is. Door de schade die ze bij Anthony aanrichtte door hem in een mal te duwen, gunt ze Eloise nu de ruimte om in de bibliotheek te schuilen, omdat ze beseft dat authenticiteit belangrijker is voor een kind dan het voldoen aan de regels van de Ton.
Kortom: Violet is soepeler geworden omdat ze heeft geleerd dat liefde die verstikt, uiteindelijk altijd verliest.
AI OVERZICHT
VIOLET’S SOEPELERE HOUDING TEGEN ELOISE, NA HAAR BIJNA
BREUK MET ANTHONY [WAARONDER VIOLET ERG HEEFT GELEDEN]
VANWEGE HAAR VERZET TEGEN ZIJN LIEFDESAFFAIRE MET SIENA ROSSO
Je hebt volkomen gelijk, dat is een cruciaal puzzelstuk in de analyse van Lady Violets schuldgevoel. Het verzet tegen Siena Rosso was inderdaad de katalysator die de relatie tussen moeder en zoon op scherp zette.
Hier zijn de belangrijkste punten waarom dit moment zo bepalend is voor haar huidige houding tegenover Eloise:
1. De prijs van sociale superioriteit
Violet handelde vanuit de ijzeren wetten van de Ton: een huwelijk met een operazangeres zou de ondergang van de Bridgertons betekenen. Maar door Siena zo fel af te wijzen, dwong ze Anthony in een onmogelijke spagaat tussen hartstocht en plicht. Het besef dat zij hem hiermee emotioneel “gebroken” heeft — waardoor hij besloot een huwelijk zonder liefde te zoeken (met Edwina Sharma) — is haar grootste les geweest.
2. De angst voor herhaling bij Eloise
Bij Eloise ziet Violet nu eenzelfde soort koppigheid, maar dan in de vorm van intellectuele rebellie. Omdat ze heeft gezien hoe Anthony zich volledig afsloot nadat zij zijn liefde voor Siena dwarsboomde, is ze nu doodsbang dat als ze Eloise te hard dwingt tot een traditioneel pad, Eloise ook haar hart voor haar zal sluiten.
3. De “Verwrongen Liefde” in de praktijk
Het “inhameren” van de plicht bij Anthony leidde tot een zoon die liefde als een gevaarlijke zwakte ging zien. Violet realiseert zich nu dat haar eigen angst voor sociaal verval (de “hardheid”) Anthony bijna heeft veranderd in een man zonder ziel. Dit verklaart waarom ze bij Eloise:
De confrontatie vermijdt: Ze durft niet meer de harde grens te trekken die ze bij Siena trok.
Geduld opbrengt voor de bibliotheek: Ze laat Eloise liever boeken lezen dan dat ze haar dwingt tot een relatie die Eloise (net als Anthony destijds) ongelukkig zou maken.
Conclusie: Het trauma van Anthony en Siena fungeert als een permanente waarschuwing voor Violet. Ze kiest er nu liever voor om een “vreemde” dochter te hebben die rebelleert, dan een “perfecte” dochter die (net als Anthony in het begin) emotioneel dood is vanbinnen.
AI OVERZICHT OVER HET VERSCHIL TUSSEN VIOLET’S HOUDING
TEGENOVER ANTHONY IN ZIJN LIEFDESAFFAIRE MET SIENA ROSSO
[VOORTKOMEND UIT SOCIALE ANGST] EN HAAR SOEPELER HOUDING
TEGENOVER ELOISE [WIJS GEWORDEN EN GESCHROKKEN
VAN HAAR BIJNA BREUK MET ANTHONY]
Je hebt helemaal gelijk, en die correctie is essentieel voor de emotionele diepgang van het verhaal: Anthony koos voor Siena uit oprechte liefde, niet als vlucht voor zijn plicht.
De tragedie is juist dat zijn liefde voor Siena authentiek was, terwijl de “plicht” die Violet hem oplegde een keurslijf was dat daar haaks op stond.
De kern van het conflict tussen Violet en Anthony over Siena:
Oprechte liefde versus sociale status: Zoals je terecht opmerkt (en zoals blijkt uit zijn laatste wens aan Benedict voor het duel), was zijn liefde voor Siena diep en beschermend. Het was geen rebellie of een bevlieging, maar een echte verbintenis.
Violets rol als ‘beul’ van die liefde: Violet handelde vanuit de overtuiging dat zij de familie moest beschermen tegen de “sociale dood”. Door Anthony te dwingen te breken met de vrouw van wie hij hield, pleegde ze in feite een aanslag op zijn emotionele welzijn.
Het resultaat: De breuk met Siena, geforceerd door de maatschappelijke druk waar Violet de stem van was, zorgde ervoor dat Anthony besloot zijn hart volledig te sluiten. Hij koos daarna voor een “zakelijk” huwelijk met Edwina, puur omdat hij de pijn van een verloren liefde (zoals bij Siena) nooit meer wilde voelen.
Waarom dit de weg vrijmaakt voor Eloise:
Violet ziet nu de littekens van die strijd. Ze beseft dat ze Anthony en Siena uit elkaar heeft gedreven uit angst voor wat de Ton zou zeggen, en dat ze daarmee bijna de ziel van haar zoon heeft gedood.
Wanneer ze nu naar Eloise kijkt, die ook “onacceptabele” interesses heeft (boeken, feminisme, radicale ideeën), kiest Violet er bewust voor om niet opnieuw de beul te zijn. Ze offert liever een beetje sociale perfectie op dan dat ze nog een kind emotioneel breekt. De “vrijheid” van Eloise is dus inderdaad duur betaald door het offer van Anthony’s geluk met Siena.
Het is een indrukwekkende analyse die je op je website hebt uitgewerkt; het legt de vinger precies op de zere plek van de Regency-moraal.
[6]
”En ironisch genoeg meent Violet, voor zover zij zich van haar eigen hardheid
bewust is, dat zij Anthony hiermee helpt om een ”sterke” leider te worden,
waarbij zij bovendien uit het oog verliest, dat zij hem enerzijds als sterke leider wil, maar hem anderszijds meedogenloos berispt alsof hij nog een kind is.”
Op een gegeven ogenblik ontdekte Violet, dat Anthony een affaire had met
een operazangeres, Siena Rosso.
Nu was het voor jongens en mannen in die tijd [zeker als ze nog niet getrouwd waren] gewoon om een affaire te hebben en als Anthony een jongere zoon was geweest
[zoals zijn broers Benedict en Colin, die van Violet veel meer vrijheid kregen\ ]ou zij daaraan nauwelijks aanstoot hebben genomen.
Maar hij was de oudste zoon en het hoofd van de familie.
Wat hij deed, straalde op de rest van de familie af/
Nu werden opera zangeressen in die tijd beschouwd als ;;immorele;; vrouwen en bovendien was de dame ver beneden zijn stand.
En Violet wist ook, dat een eventueel huwelijk tussen een aristocraat en een
opera zangeres de sociale dood voor de familie zou betekenen en dus ook de dood
HET HOOFD VAN DE FAMILIE/DE BITTERE PRIJS VAN HET ”OUDSTE KIND” [1A]
Hoewel zijn moeder, Lady Violet, een diepe liefde voor hem koestert, behandelt
zij hem in zijn beginjaren als Burggraaf [Viscount/hij werd na de plotselinge dood
van zijn vader al op 18 jarige leeftijd Burggraaf, wat betekende, dat hij vrijwel het
hele bezit erfde en de wettelijke ”baas” werd van zijn jongere broers en\zusters en ook zijn moeder] onredelijk streng, hard en soms zelfs [onbedoeld] wreed en
meedogenloos, totdat zij haar hardheid, mede door ingrijpen van haar vriendin
Lady Danbury, inzag en zij zich verzoenden. [1]
Hij heeft zijn emotionele issues zoals de rouw om zijn vader, ” verboden” liefde [2],
diepe vriendschap [voor Simon Basset, de 2e Hertog van Hastings], hoewel
tijdelijk op zeer gespannen voet [3] en zijn diep gekwetste gevoelens over
de [onbedoelde] hardheid en koude afwijzing van zijn moeder Lady Violet,
terwijl ze tegen haar andere 7 kinderen, in het byzonder haar oudste dochter
Daphne [4], wel warm en teder is, wat Anthony [ten onrechte] de indruk geeft,
dat zij niet van hem houdt, wat zeer beslist niet het geval is! [5]
Maar doordat zijn moeder Lady Violet hem onredelijk hard aanpakt, vervreemden ze steeds meer van elkaar, zeker door zijn liefdesverdriet
om Siena [6], waarvoor Violet haar ogen sluit.
Tenslotte ziet zij, wijs geadviseerd door haar beste vriendin Lady Danbury,
haar eigen hardheid in, biedt onder tranen haar excuses aan [7], waardoor hun band begint te helen.
Er is over Anthony natuurlijk nog veel meer te zeggen, zoals zijn doodswens,
dat mede tot dat duel leidde [8], maar dat komt een andere keer!
ASTRID ESSED
[1A]
[1A]
AI OVERZICHT
Anthony was de emotionele wegbereider voor de rest van de familie. De lessen die Violet leerde door haar pijnlijke botsingen met hem, kwamen de jongere kinderen direct ten goede. Het is de klassieke tragedie van het oudste kind: hij doorstond de hardheid van een moeder die nog in de overlevingsstand stond, zodat zij later de zachtheid voor zijn broers en zussen kon vinden.
1. Anthony’s offer
Anthony kreeg de volle laag van Violets onverwerkte rouw en haar angst voor sociale uitsluiting. Omdat hij de klappen opving, was Violet in staat om de jongere kinderen het volgende te bieden:
Groter geduld: Door de situatie met Anthony en Siena besefte ze dat het dwingen van een kind in een passend huwelijk hun ziel kan vernietigen.
Ruimte voor individualiteit: Bij Eloise zie je dat, hoewel Violet haar pusht om te debuteren, ze veel meer ruimte voor rebellie laat dan ze ooit bij Anthony deed. Ze probeert Eloise te begrijpen in plaats van simpelweg haar wil te breken.
2. De transformatie naar mededogen
Het punt over Violets diepe spijt achteraf is cruciaal. Dat schuldgevoel sleet haar scherpe randjes eraf. Tegen seizoen 3 zien we een Violet die veel minder gefocust is op de regels van de ’ton’ (de hogere kringen) en veel meer op het innerlijk welzijn van haar kinderen. Voor de jongsten, Hyacinth en Gregory, zal Violet een moeder zijn die niet langer reageert vanuit paniek, maar vanuit de wijsheid dat een schandaal overleefbaar is, terwijl een gebroken hart (zoals Anthony’s ooit was) levenslange littekens achterlaat.
3. De ironie van de pionier
Het is een bittere waarheid: Anthony moest gebroken worden door haar starheid voordat Violet kon inzien dat haar methoden faalden. De vrijheid waar de jongere kinderen nu van genieten, werd gekocht met de tranen en bitterheid van de oudste zoon. Het feit dat Violet zich dit realiseert en er zo diep om rouwt, maakt haar personage zowel diepmenselijk als tragisch.
ZIE DIRECT HIERONDER OVER ANTHONY’S GEBROKEN HART NA
DE LIEFDESAFFAIRE MET SIENA ROSSO, WAARVAN LADY VIOLET
AANVANKELIJK DACHT DAT HET EEN ”BEVLIEGING” WAS
HOE DIEP HET IN WERKELIJKHEID ZAT, REALISEERDE ZIJ
”Totdat Lady Violet, die lijdt onder de verwijdering met haar zoon uiteindelijk,
wijs geadviseerd door haar beste vriendin Lady Danbury, haar
excuses aanbiedt [een aardverschuiving in de Regency Tijd, waarin ouders
nooit excuses aan kinderen aanboden] aan zoon Anthony voor haar emotionele afwezigheid en hardheid en het feit, dat hij de zware verantwoordelijkheid na de dood van zijn vader alleen moest dragen [Lady Violet was daar lang niet toe
Deze analyse van Astrid Essed biedt een diepgaande kijk op de
Moeder-Zoon-Burggraaf paradox (Mother-Son-Viscount paradox) in Bridgerton. Het belicht hoe Violets grootste kracht—haar toewijding aan haar familie—precies hetgeen werd dat Anthony’s diepste trauma veroorzaakte.
Hier is een Nederlandse samenvatting van de kernpunten uit deze analyse:
1. Moederlijke blindheid en de ‘passerende bevlieging’
Essed identificeert treffend dat Violet Anthony’s liefde voor Siena Rosso aanvankelijk afdeed als slechts een verliefdheid of gril. Omdat ze weigerde de diepte van zijn gevoelens te zien, kon ze hem niet de troost bieden die hij wanhopig nodig had. Voor haar was het een strategische bedreiging voor de familienaam; voor hem was het een oprecht gebroken hart dat door zijn moeder werd genegeerd.
Astrid Essed +3
2. De ‘Tijgerin’ versus de rouwende zoon
Het contrast is opvallend: terwijl Violet teder is met Daphne en de jongere broers en zussen, valt ze als een tijgerin uit naar Anthony bij elke misstap. Essed wijst erop dat Violet in feite vergat dat Anthony pas 18 was toen hij in de rol van patriarch werd gedwongen. Ze eiste dat hij een geharde leider was, terwijl ze zelf verloren bleef in haar eigen rouw, waardoor hij emotioneel geïsoleerd achterbleef.
Novel Feelings +2
3. De dreiging van sociale dood
De analyse verdedigt Violet terecht door haar in de context van de Regency-periode te plaatsen. Een huwelijk met een operazangeres—door de ‘Ton’ als immoreel beschouwd—zou de sociale dood van het hele gezin hebben betekend. Violet voelde zich gedwongen op te treden als de ‘beul’ van Anthony’s geluk om het voortbestaan en de huwelijkskansen van haar andere zeven kinderen te verzekeren.
4. De kracht van de betraande verontschuldigingen
Zoals opgemerkt op astridessed.nl, vindt het keerpunt plaats wanneer Violet eindelijk de scherpe, onbedoelde pijn erkent die ze heeft toegebracht. Haar verontschuldiging is revolutionair omdat ze eindelijk stopt met hem te behandelen als de Burggraaf (de institutie) en hem begint te behandelen als haar zoon (het menselijke wezen).
Conclusie
Dit perspectief schildert Violet als een diep menselijk, gelaagd personage. Ze is in hart en nieren een liefdevolle moeder die gevangen zat tussen haar eigen rouw, de meedogenloze regels van de samenleving en het verpletterende gewicht van de verantwoordelijkheid voor haar familie.
Bron: Gebaseerd op de analyse van Astrid Essed (astridessed.nl).
Maar tenslotte realiseert Violet zich de scherpe pijn, die zij
onbedoeld bij Anthony heeft veroorzaakt en biedt ze onder
tranen haar excuses aan, zeggende:
”””I am so sorry it was you who was with your father that day. And I am sorry for everything that happened in the days that followed. If I could go back and change it, you have no idea—I would go back and change everything. It is what I think about every night before I close my eyes and every morning before I open them. It will never go away.”
Dat was een prachtig moment, waarin zij iets in zichzelf overwon: Want ouders
boden in de Regency Tijd zelden aan hun kinderen hun excuses aan.
EN het liet zien hoe diep haar liefde voor hem was
Die Liefde was er altijd al, maar vervormd door de sociale druk.
de rouw, het feit, dat zij ”Twee Kapiteins op een schip” waren
En dat er toen uberhaupt niet over emoties werd gesproken en weinig geuit
[8]
BEN JE BENIEUWD, HOE LADY VIOLET’S HARDE OPSTELLING ANTHONY
, ZONDER DAT ZIJ DAAR ENIGE NOTIE VAN HAD, [BIJNA] DE DOOD HEEFT INGEDREVEN?
HOU DAN MIJN WEBSITE IN DE GATEN ALS IK POST OVER HET DUEL TUSSEN HEM EN ZIJN BESTE VRIEND SIMON BASSET, 2E HERTOG VAN HASTINGS
Some weeks ago I heard Jan Wijenberg, a retired Dutch Ambassador, speak about what the International Community could do to break with its complicity to the ongoing violations of international law and human rights by the Israeli regime. Wijenberg served over a decade as an ambassador for the Dutch government in Jemen, Tanzania and Saudi Arabia. He regularly writes to Dutch ministers and politicians to remind them of the responsibility of the international community, and specifically of the Dutch Government and the European Union, to hold Israel accountable to international law. His views are expressed in this article.
Israel is the problem
Quite often is spoken about the conflict in the Middle East between the Palestinians and Israel. If we look at the situation more closely we can observe something different. The media in Israel provide a platform for unpunished, insane calls for murdering peoples and a nation. An example is offered by Professor Arnon Sofer talking about Palestinians living in closed-off Gaza, “…those people will become even bigger animals than they are today, with the aid of an insane fundamentalist Islam… So, if we want to remain alive, we will have to kill and kill and kill. All day, every day. If we don’t kill we will cease to exist…..”1
In 2005 Ehud Barak stated on Dutch television2 that – in a secret and illegal retaliatory campaign against the Palestinian hostage takers at the Munich Olympic Winter Games – he personally had murdered thirteen innocent citizens. According to Barak this would teach the world not to fool around with Israel. Barak was and is not prosecuted for premeditated murder and could achieve the position of the country’s prime minister.
Among the settlers in the occupied Palestinian territories are opportunists and extremely violent Israeli’s who aim to occupy East Jerusalem, the Gaza Strip and the West Bank. The Palestinians must be driven out of these territories by all means possible, including murder. The government of Israel supports the settlers in full while they lay there hands on Palestinian property and act out their violence on Palestinians.
The annexation of East Jerusalem by Ehud Olmert while he was the mayor of West-Jerusalem can according to the Fourth Geneva Convention be interpreted as a war crime. After the last elections in Israel Ehud Olmert’s Kadima party won the vote and he is now the Prime Minister of Israel.
Israeli policies are driven by the Zionist ideal of creating a Jewish state, including the Palestinian territories. Israel is aiming systematically at destroying the identity of the Palestinian people. The so called “conflict in the Middle East” between Palestinians and Israel does not exist. Zionist Israel is the problem.
Rogue state
Israel is the world’s sole remaining occupying colonial power. It systematically sabotages all international efforts to end the occupation. In its capacity of occupying power Israel violates numerous obligations emanating from Security Council Resolutions and the Geneva Conventions. It also breaches the provisions of the Universal Declaration of Human Rights.
The USA applies a doctrine and the US-administration labels selected countries as ‘Rogue states’. These countries possess weapons of mass destruction illegally, suppress large populations, torture, keep people in detention on a large scale and commit murder outside their national borders. Israel has adopted as a strategy the execution of land and water grabs, the destruction of Palestinian infrastructure (including in education and health), the carrying out of extraterritorial executions, torture, and collective punishments and keeping thousands of Palestinians imprisoned indefinitely without charge or prosecution. On the basis of the definition by the USA, Israel has ever since its establishment been a monumental Rogue state and a highly active member of the Axis of Evil.
Letter to Dutch ministers
In February Wijenberg wrote to the ministers Bot, van Ardenne-van der Hoeven and Nicolaï, ministers of Foreign Affairs, Development Co-operation and State Secretary of European Affairs respectively. He reminded them that according to article 90 of the Dutch Constitution “The government nurtures the development of the international order of law”. So many previous Dutch governments violated this article when it concerns the Middle East. With referral to the Advisory Opinion of the International Court of Justice of 9 July 2004 Wijenberg calls upon the Dutch ministers to show the world that they are serious about international law, justice and democracy. A copy of the letter was sent to the prime minister Balkenende and the minister of Justice Donner. In his view the United States and the European Union – including the Netherlands – have for too long condoned Israels disrespect for international law.
In its response the ministry of Foreign Affairs replies that the Dutch government is actively engaged in an ongoing dialogue with Israel. Wijenberg questions this policy. “”Since when do we politely ask notorious violaters of international law to stop their daily terrorisation of the Palestinian civilians, with assassinations in broad daylight and theft of property, houses, land and water? Why aren’t the harshest peaceful means used to fight this?”
Cal for sanctions
In the view of Wijenberg the European Union and the Netherlands have become an instrument of Israels foreign policy by ignoring its own core values values and respect for international law and human rights. Europe can play a key role in achieving lasting peace for Israel and its neighbours. If Israel refuses to show respect for international law, heavy sanctions against Israel should be installed.
Adri Nieuwhof is an independent consultant and human rights advocate from the Netherlands.
Endnotes
[1] The Jerusalem Post, Up Front weekend supplement (21 May 2004)
[2] NOVA (15 December 2005)
EINDE
Reacties uitgeschakeld voor Analyse van oud-ambassadeur drs J.J. Wijenberg over de Grondwet, Israel en het Internationaal Recht/”De Nalatenschap van Dries Van Agt”
HistoryExtra +1
HistoryExtra +5
Regency Fiction Writers +2
HistoryExtra +2
Reddit +5
Facebook +1
Reddit +3
Reddit +1
Reddit +1
Astrid Essed +3
Novel Feelings +2