HAD ANTHONY BRIDGERTON EEN DOODSWENS, WAT LEIDDE TOT HET DUEL MET SIMON BASSET?
”
[WANNEER IEMAND WORDT BLOOTGESTELD AAN EEN IMMENSE DRUK EN
EMOTIONEEL UITGEPUT RAAKT DOOR TEGENGESTELDE VERWACHTINGEN EN
WENSEN ONTSTAAT EEN STEEDS URGENTERE BEHOEFTE VAN ALLES AF TE ZIJN] 1A]
[Het is best mogelijk, dat Violet dacht met de beste bedoelingen te handelen.
Maar weet je, er komt een moment, dat dat niets meer uit maakt.
Ze moet de gekwetste blik in de ogen van haar zoon gezien hebben,
wanneer ze zijn geliefde weer eens dehumaniseerde, want op een gegeven
ogenblik wist zij heel goed, dat zijn gevoelens voor Siena veel meer
waren dan een ”bevlieging”
En weet je:
Wanneer je iemand diep kwetst maakt het niet meer uit of je bedoelingen
goed of slecht zijn….]
[En laat niemand zeggen dat Violet niet wist in welke panische staat Anthony verkeerde
omdat zij niet op de hoogte was van dat duel
Ze hoefde maar op te kijken van de kanten ”zoals het hoort” huwelijks-stoffen waarnaar ze zat te staren en haar zoon gewoon AAN TE KIJKEN.
Een blik op zijn gezicht zou genoeg geweest zijn……]
https://www.astridessed.nl/bridgerton-had-anthony-bridgerton-een-doodswens-wat-leidde-tot-het-duel-met-simon-basset/
”Ik denk, dat op DAT moment de emotionele Kloof tussen moeder Violet en zoon Anthony het grootst was.
Hij, nog natrillend van de adrenaline en zijn bijna dood ervaring, de kamer binnenkiomend
en zij, zijn moeder, die niet eens naar hem kijkt, niets opmerkt, verloren in haar status-sociale droom van het ”Society Huwelijk van dochter Daphne….”
HALLO FOLKS,
Ik heb het jullie beloofd Lezers en ik hou mijn belofte gestand!
In een eerdere Post over Bridgerton [een van de velen, die ik reeds heb geschreven] [1]
heb ik aangekondigd dat ik zou schrijven over Anthony”s doodswens [2], omdat
juist dat cruciaal is voor zijn hele emotionele staat in Seizoen 1, iets wat soms
over het hoofd gezien wordt, maar waarvan de slimme kijker van Bridgerton zich
op een gegeven ogenblik van bewust wordt.
IK DURF DIT TE ZEGGEN:
Om zijn emotionele staat en karakter te begrijpen, moet men zich bewust zijn
van het Dal van Pijn, waar hij doorheen is gegaan en de reactie, of het gebrek
aan reactie, van de mensen, die dicht bij hem stonden……
DUS DAAR GAAN WE DAN
WE DUIKEN DIEPER IN DE ZIEL EN EMOTIES VAN ANTHONY BRIDGERTON…..
DE JONGE ANTHONY.
Hier zien wij een jongeman, de oudste zoon van een aristocratische Familie,
18 jaar oud, ”die alles heeft”, geld, een hoge positie, een diepe vriendschap, die
hij zeer koestert [3], een warme Familie, warme ouders…..
EN DAN SLAAT HET NOODLOT TOE….
Hij ziet zijn vader sterven voor zijn ogen, door een bij gestoken….[4]
Men kan zich voorstellen wat voor een trauma dit veroorzaakt…..
Maar veel tijd om te rouwen is er niet, omdat zijn moeder Violet, die haar man ook had zien sterven, zo gebroken door verdriet was, dat ze lange tijd niet kon functionneren
en de hele zorg voor de huishouding en haar zeven andere kinderen overliet
aan haar 18 jaar oude zoon Anthony, die als oudste zoon ook verantwoordelijk was
voor het beheer van de landgoederen en het juridisch Hoofd was geworden van
zijn zeven broers en zusters en ook zijn moeder Violet [5]
Je kunt je voorstellen, wat voor een emotionele last dat legde op de schouders
van een jongeman, die tot nu toe een vrijwel zorgeloos leven geleid had.
Helaas begreep zijn moeder daar helemaal niets van!
Hoewel zij oprecht en diep van hem hield, was ze zo in beslag genomen
door haar eigen rouw, dat het niet tot haar leek door te dringen, dat hij ook
rouwde en behoefte had aan haar moederlijke warmte.
Het enige waarop zij zich focuste was zijn plichten en het sociaal overleven
van de Familie binnen de regels van de Ton [de Britse aristocratische klasse] [6]
waar, inderdaad, een kleine misstap al kon leiden tot sociale uitsluiting..
Nou kan dat wel zijn, maar dat is geen excuus voor gebrek aan moederlijke warmte.
Zijn moeder Violet is slechts gefocust op de fouten, die Anthony maakt [nogal logisch,
hij had immers geen ervaring in het managing van landgoederen] en vergeleek hem steeds met zijn vader [hem er onbewust wreedaardig aan herinnerend, dat zijn
vader het zoveel beter had gedaan, wat nogal logisch was gezien diens
jarenlange ervaring!], herinnerde hem constant aan zijn plichten en toonde nooit enig blijk van waardering voor wat hij allemaal deed, wat bij hem tot de [verkeerde]
conclusie leidde, dat zij niet van hem hield, vooral omdat zij die moederlijke tederheid wel toonde tegenover haar andere zeven kinderen, vooral zijn zuster Daphne [8]
Het zich niet geliefd voelen door je moeder, die die liefde wel geeft aan je broers en zusters kan een diep trauma veroorzaken, dat nog lang kan doorwerken….
SIENA ROSSO
Maar het werd nog erger.Veel erger…….
Op een gegeven moment ontmoette Anthony de operazangeres Siena Rosso
en werd wanhopig verliefd op haar..
En ”wanhopig” zeg ik niet voor niets.
Want een mogelijk huwelijk tussen een aristocraat en een operazangeres
was in Regency Tijd een no go area en leidde tot een onmiddellijke sociale dood
van de Familie Bridgertion en dat speciaal omdat Anthony als oudste zoon het Hoofd van de Familie was [9]
Dus de bezorgdheid en bezwaren van Violet over de liefdesaffaire van haar
zoon Anthony en Siena Rosso [10] waren begrijpelijk, maar dat was het punt niet.
Waar het om ging was Violet’s totale gebrek aan moederlijke compassie en warmte [op een gegeven moment wist Violet heel goed, dat de relatie van haar zoon met Siena veel
meer was dan een ”bevlieging”] 11] en haar dehumanisering van Siena Rosso, die zij
”a certain soprano” noemde [12], zonder ook maar enigszins rekening houdend met de emotionele impact die haar woorden op haar zoon hadden. [13]
DUBBELLEVEN
Nu is de Horror van het zien sterven van je vader, de zware last op je schouders
[als achttienjarige] van het managen van de Familielandgoederen, het runnen van de dagelijkse huishouding en de opvoeding van je broers en zussen [tijdens de rouwverwerking van je moeder] en je moeders immense druk en voortdurend hameren op je plichten zonder een spoor van warmte, al meer dan genoeg om een
emotionele instorting teweeg te brengen:
Maar voeg daar nog aan toe de wanhopige liefde voor operazangeres Siena Rosso,
een Liefde, die wordt veroordeeld door de Ton [14] en een moeder, die je geliefde
keer op keer dehumaniseert [15] en de emotionele belasting is bijna ondraaglijk.
Een van de weinige uitlaatkleppen die Anthony had, naast de warmte die hij bij
Siena ervoer [16], was de diepe vriendschap met Simon Basset [17]
En vanwege de diepe echte liefde van Anthony voor Siena werd hij gedwongen
tot een ”dubbelleven”
Een leven ”in het licht” met zijn Familie en relaties en een leven ”in het duister” met Siena [18], alsof hij een crimineel was…..[19]
Ondraaglijk pijnlijk wanneer je van iemand van houdt en je enige”misdaad” is, bij je geliefde te willen zijn, vooral als het komt, niet van een vreemde uit de Ton, maar juist
van diegene, die je onvoorwaardelijk zou moeten liefhebben en steunen.
Bij wie je altijd veilig zou moeten zijn.
En JUIST DIE PERSOON, die jou bovenal zou moeten liefhebben, uit niet alleen
bezwaren [wat nog wel begrijpelijk zou zijn, gegeven de omstandigheden [20],juist die persoon
verwoest koudweg je hele wezen, je ziel en zaligheid door je diepste gevoelens
te dehumaniseren, te criminaliseren, te bezoedelen of simpel af te doen als
”onbelangrijk” [21]
DAT IS ZO ONVERDRAAGLIJK
Veel erger dan welke maatschappelijke veroordeling ook [22]
DUEL
Het is onvermijdelijk, dat al die diepe emoties littekens kerven in
iemand”s ziel en leiden tot gevoelens van diepe neerslachtigheid en frustratie.
In deze door diepe verwarring en pijn verkerende gemoedstoestand daagt
Anthony zijn beste vriend Simon Basset uit tot een duel om de eer van zijn
zuster Daphne [23] [daarover een andere keer]
Nu is het al heel wat om je beste vriend tot een duel uit te dagen,
wiens meest intieme kanten jij hebt gezien en hij de jouwe……[24]
MAAR ER IS MEER…..
In de getroubleerde, emotionele staat waarin Anthony verkeerde, heen en weer
geslingerd tussen zijn liefde voor Siena tegenover zijn verplichtingen aan zijn Familie en zijn maatschappelijke verplichtingen, eisten verborgen motieven en emoties hun tol.
WANT
WANNEER IEMAND WORDT BLOOTGESTELD AAN EEN IMMENSE DRUK EN
EMOTIONEEL UITGEPUT RAAKT DOOR TEGENGESTELDE VERWACHTINGEN EN
WENSEN ONTSTAAT EEN STEEDS URGENTERE BEHOEFTE VAN ALLES AF TE ZIJN…[25]
Dus Anthony’s opgewonden en super emotionele gemoedstoestand,
verhoogd door de kans om te sterven in het duel [in Regency Tijd was bij een duel het doodsrisico groot] [26] focuste zich op twee dramatische en verstrekkende gevolgen:
Of hij overleefde het duel [nadat hij zijn beste vriend Simon gedood had op dat mistige veld, vlakbij Primrose Hill ] [27] en vluchtte met Siena; ”free from the very rules that keep us apart” [28]
Of hij sneuvelde in het duel, bevrijd van de enorme geestelijke druk, te worden
verscheurd tussen de liefde voor Siena en zijn sociale en familiale verplichtingen
als Viscount [Burggraaf]……[29]
EEN DOODSWENS?
Dus
JA
Gezien zijn traumatische achtergrond [getuige zijn van de dood van zijn vader],
gecombineerd met het constante en immense gehamer van zijn moeder
op zijn plichten, haar dehumanisering van de vrouw van wie hij hield [30] en zijn pijnlijke pogingen om zijn emotionele liefdesverlangens te combineren met
zijn maatschappelijke rol als Viscount [Burggraaf] leidden ertoe-dat durf ik wel te zeggen, dat hij een doodswens had [31], waardoor dat duel stiekem wel goed
uitkwam……
Er was een kant van hem, die gewoon van alles af wilde zijn [32]
Zo actief hield hij zich met de dood bezig, dat hij Benedict een Eed liet zweren,
voor Siena te zorgen als hij het niet zou overleven, een ultiem blijk van zijn liefde, omdat zijn laatste gedachten voor haar waren…. [33]
Nu wilde Anthony oprecht voor de Eer van zijn zuster Daphne vechten [34] [hoewel het hem ongetwijfeld door zijn ziel scheurde dat hij daarvoor misschien zijn beste vriend Simon zou moeten doden] [35] en daarna vluchten met Siena [36].
Maar er was OOK de wens om van alles af te zijn….
En diep tragisch maar niet minder waar was het nu juist door de immense
druk van zijn moeder, dat hij naar de afgrond van de dood werd gedreven iets
waar Violet totaal geen idee van had! [37]
Had ze het WEL geweten, dan zou ze er ongetwijfeld kapot van geweest zijn,
want ze hield door alle koelheid en ruzies heen, diep van hem-ook al merkte
hij daar jarenlang weinig van……
En hoe raar het ook mag klinken:
Vanuit haar gezichtspunt ”hielp” zij hem juist met een harde houding
door van hem een ”sterke Leider” te maken en meende ”met de beste
bedoelingen” te handelen
Nu is het best mogelijk, dat Violet dacht met de beste bedoelingen te handelen.
Maar weet je, er komt een moment, dat dat niets meer uit maakt.
Ze moet de gekwetste blik in de ogen van haar zoon gezien hebben,
wanneer ze zijn geliefde weer eens dehumaniseerde [38], want op een gegeven
ogenblik wist zij heel goed, dat zijn gevoelens voor Siena veel meer
waren dan een ”bevlieging” [39]
En weet je:
Wanneer je iemand diep kwetst maakt het niet meer uit of je bedoelingen
goed of slecht zijn……..
WANT BEDENK LEZERS
Door de kloof, geschapen door haar gebrek aan moederlijke warmte en de
dehumanisering van de vrouw van wie hij hield, had zij geen idee wat er werkelijk in het leven van haar zoon speelde.
Zij had dus zomaar een bericht van zijn dood kunnen krijgen, zonder
ook maar te weten DAT er een duel was geweest…..
EMOTIONELE KLOOF/WANHOOP EN KANT
Het meest schokkende in de emotionele kloof tussen moeder Violet en zoon
Anthony was de scene waarin hij na het duel [dat nooit had plaatsgehad
vanwege de moedige interventie van Daphne] [40], thuiskomt, nog natrillend
van de adrenaline omdat hij de dood in het aangezicht heeft gezien…..[41]
Hij komt dus de kamer binnen en treft Violet aan, midden tussen stoffen
voor het aanstaande huwelijk van zijn zuster Daphne.
Zijn moeder kijkt nauwelijks op en zegt iets als ”O ben je daar”, we moeten
beslissen welk soort kant Daphne zal dragen op haar huwelijksdag” en ze
voegt er ook nog aan toe hoe ”belangrijk” dat wel niet is….[42]
Voor de emotionele ontreddering van haar zoon heeft zij totaal geen oog [43]
En laat niemand zeggen dat Violet niet wist in welke panische staat Anthony verkeerde
omdat zij niet op de hoogte was van dat duel
Ze hoefde maar op te kijken van de kanten ”zoals het hoort” huwelijks-stoffen waarnaar ze zat te staren en haar zoon gewoon AAN TE KIJKEN.
Een blik op zijn gezicht zou genoeg geweest zijn…
Niet voor niets wordt gesproken van haar ”Schokkende Onwetendheid” [44]
Ik denk, dat op DAT moment de emotionele Kloof tussen moeder Violet en zoon Anthony het grootst was.
Hij, nog natrillend van de adrenaline en zijn bijna dood ervaring, de kamer binnenkiomend
en zij, zijn moeder, die niet eens naar hem kijkt, niets opmerkt, verloren in haar status-sociale droom van het ”Society Huwelijk van dochter Daphne….”
…
KANSLOZE SCHADEBEPERKING DOOR VIOLET/HAAR SELECTIEVE ”EXCUSES” IN SEIZOEN 2
Want met het maken van selectieve en onvolledige excuses in Seizoen 2 [45],
[hoewel revolutionair in een tijd van extreem autoritaire verhoudingen tussen
ouders en kinderen] [46], wanneer de schade in de Siena Liefdesaffaire al definitief is,
kan de emotionele tol niet herstellen, die haar zoon Anthony heeft betaald door haar sabotage van zijn liefdesaffaire en haar dehumanisering van de vroiuw van wie hij hield [47]
Vooral omdat Violet VOOR HET SIENA GEDEELTE nooit haar excuses heeft aangeboden!
Niet voor de Sabotage
Niet voor de Dehumanisering [48]
Niet voor het Litteken op de Ziel van haar zoon…… [49]
Dan is er iets onherstelbaar beschadigd
Want let maar op de gereserveerde manier waarop Anthony haar
”excxuses” aanvaardt.
Hij zegt letterlijk:
” Anthony: : “There is no need for apologies. The past is the past.” [50]
Hij is blij met de erkenning van haar emotionele afwezigheid na de dood van zijn vader en dat was, zoals ik al heb gezegd, voor de Regency Tijd al heel wat [51],
maar zijn diepste trauma en vooral de rol die zijn moeder daarin gespeeld heeft [simpelweg het mens zijn van zijn geliefde ontkennen/hem bestoken met alle
mogelijke huwelijkskandidaten, maakt niet uit wie, als het maar ”nette” meisjes zijn van zijn stand] [52], laat zij onbenoemd.
Daarom ook blijft hun band afstandelijk.[52A]
Werkbaar, voor de familie, maar meer is het ook niet [53]
DUS JA
ANTHONY BRIDGERTON HAD EEN DOODSWENS!
Te wijten aan het trauma over zijn vader, de last van zijn verantwoordelijkheden, reeds op jonge leeftijd [18 jaar], maar vooral vanwege zijn moeder’s immense pressie en haar
dehumaniserende opstelling tegen de vrouw van wie hij hield, wat hem diep heeft gekwetst. [54]
EN JA
Het is best mogelijk, dat Violet dacht met de beste bedoelingen te handelen.
Maar weet je, er komt een moment, dat dat niets meer uit maakt.
Ze moet de gekwetste blik in de ogen van haar zoon gezien hebben,
wanneer ze zijn geliefde weer eens dehumaniseerde [55], want op een gegeven
ogenblik wist zij heel goed, dat zijn gevoelens voor Siena veel meer
waren dan een ”bevlieging”
En weet je:
Wanneer je iemand diep kwetst maakt het niet meer uit of je bedoelingen
goed of slecht zijn…
Pijn is pijn, vooral als je enige ”misdaad” is, dat je diep van iemand houdt….[56]
Dat is nog het meest hartverscheurende in dit DRama
ASTRID ESSED
IK SCHRIJF BINNENKORT MEER OVER DE EMOTIONELE STAAT VAN ANTHONY
BRIDGERTON EN DE SELECTIEVE EXCUSES VAN VIOLET IN SEIZOEN 2
HEEFT ANTHONY ZIJN MOEDER ECHT VERGEVEN?
WE ZULLEN ZIEN……
FIJN DAT JULLIE WEER DEZE REIS MET MIJ HEBBEN GEMAAKT!
SEE YOU SOON!
NOTEN
NOOT 1A
NOTEN 1 EN 2
NOOT 3
NOOT 4
NOOT 5
NOOT 6
NOOT 7
NOOT 8
NOOT 9
NOOT 10
NOOT 11
NOOT 12
NOOT 13
NOOT 14
NOOT 15
NOOT 16
NOOT 17
NOOT 18
NOOT 19
NOOT 20
NOOT 21
NOOT 22
NOOT 23
NOOT 24
NOOT 25
NOOT 26
NOOT 27
NOOT 28
NOOT 29
NOOT 30
NOOT 31
NOOT 32
NOOT 33
NOOT 34
NOOT 35
NOOT 36
NOOT 37
NOOT 38
NOOT 39
NOOT 40
NOOT 41
NOOT 42
NOOT 43
NOOT 44
NOOT 45
NOOT 46
NOOT 47
NOTEN 48 EN 49
NOOT 50
NOOT 51
NOOT 52
NOOT 53
NOOT 54
NOOT 55
NOOT 56