ANTHONY BRIDGERTON EN ZIJN BESTE VRIEND SIMON BASSET,
2E HERTOG VAN HASTINGS
ANTHONY BRIDGERTON
SIMON BASSET, 2E HERTOG VAN HASTINGS
INGEZONDEN STUK
”KLEURENBLINDE” CAST IN NETFLIX TV SERIE ”BRIDGERTON”/VERFRISSEND EN INSPIREREND
Lezers,
Zoals u waarschijnlijk gezien hebt, heb ik reeds een en ander gepost over
de succesvolle en populaire Nedtflix TV serie ” Bridgerton”, die nu aan zijn
Vierde Seizoen is [1]
Hierbij een Ingezonden Stuk, dat ik naar een aantal kranten heb toegezonden.
Of ze het publiceren weet ik natuurlijk niet, daarom voor u hier het Stuk
GENIET ERVAN
ASTRID ESSED
EERDERE POSTS OVER ”BRIDGERTON”
EERSTE
TWEEDE
DERDE
INGEZONDEN STUK
Ingezonden Stuk,
Geachte Redactie
Deze keer eens niet over politiek, maar over een aan politiek verwante maatschappelijke discussie, die onder andere speelt in de Woke Beweging
en is gerelateerd aan geschiedenis,[anti] racisme, discriminatie en
andere [on]gelijkheidsfactoren.
Wat ik aan de orde wil stellen is namelijk de kleurenblindheid van een TV serie cast, hier gerelateerd aan de populaire Netflix serie Bridgerton.
Voor de duidelijkheid: Kleurenblindheid in een film en/of TV serie betekent,
dat acteurs worden gecast ongeacht etniciteit of kleur, ook al zou dat niet
passen in de historische of algemeen sociaal geaccepteerde context [bijvoorbeeld ivm Europese Sprookjes]
Bridgerton, gebaseerd op de boeken van Julia Quinn, is een serie,
die draait om een belangrijke adellijke familie in Engeland, gedurende de Regency Tijd [ruim 1795-1837, stricter 1811-1820], waarin de geschiedenis van de acht Bridgerton kinderen centraal staat.
Zijn ze [en ook de andere personages] in de boeken allemaal wit, in
de serie bestaat er naast de bestaande ”witte” adel, op gelijk niveau ook
een ”zwarte adel” en diverse leden van de familie Bridgerton trouwen
met zwarte adellijke personages.
Ook de beste vriend van een van de Bridgerton hoofdpersonen, Anthony
Bridgerton, is een ”zwarte” Hertog, namelijk Simon Basset, 2e Hertog
van Hastings, die trouwt met Anthony’s zuster Daphne.
Nu klopt dat historisch gezien van geen kanten.
Want hoewel er wel rijke zwarten in Engeland woonden, vaak kinderen
van plantagehouders [en hun slavinnen], die door hun vaders naar
Engeland waren gestuurd en ook wel incidenteel binnen de aristocratie
trouwden en er reeds een beperkte zwarte gemeenschap in Engeland was,
bestond er geen autonome ”zwarte adel” in Engeland.
Ook leefden ”witte mensen” en ”zwarte mensen” [voor zover in Engeland aanwezig’] zeker niet samen op gelijke voet in een tijd,
dat slavenhandel en slavernij nog volop de boventoon voerden.
Ook was, trouwens, in de Bridgerton serie, van racisme en discriminatie,
op enkele incidenten na, nauwelijks sprake.
Kritiek op die ”kleurenblindheid” is dan ook, dat het geen recht doet
aan de echte historische realiteit in de Regency tijd en dat de zaken
veel te ”rooskleurig” worden voorgesteld [vanwege de praktische
afwezigheid van racime/discriminatie]
Overigens kwamen wel de ongelijkheid van de standen [de onmogelijkheid
van een huwelijk tussen een aristocraat en een vrouw van ”lagere” sociale status] en de ernstige onderdrukking van vrouwen in de serie aan de orde.
Wat volgens mij echter juist pleit voor die ”kleurenblinde cast”-en daarom
ben ik er ook een enthousiast voorstander van-is dat hierdoor een
gelegenheid wordt geboden, zwarte mensen en mensen van kleur
in hun volle waardigheid neer te zetten, zonder altijd als ”slaven” en”onderdrukten’
Dat is verfrissend, relaxend en positieve promoting.
Want de geschiedenis had ook anders kunnen lopen met inderdaad een
”gelijkwaardige” ”zwarte adel” naast de bestaande witte adel.
Daarom denk ik, dat series als ”Bridgerton” vooral als modern
sprookje moeten worden gezien en ik denk, dat daarom
ook zoveel mensen ervan genieten.
Gewoon menselijke problemen als onmogelijke liefdes, onderlinge
relaties, sensatie en geroddel, relaties tussen vrienden, ouders
en kinderen, zonder dat ”kleur” per definitie een rol speelt.
Juist in deze politiek bedreigende tijden is een serie als Sprookje,
heel gezond en verfrissend!
Natuurlijk moet de strijd tegen racisme, discriminatie en welke vorm van
ongelijkheid ook, gevoerd worden.
Maar laten we die strijd op straat en in de politieke arena
voeren en blijven genieten van ”racisme vrije” Sprookjes als
Bridgerton
Astrid Essed
Amsterdam