EMBASSY OF THE ISLAMIC REPUBLIC IRANTO THE EMBASSADOR Mr M. Barimani Subject: Imminent execution of Dr Ahmadreza Djalali
Your Excellency,
My request is on behalf of Dr Ahmadreza Djalali, an an Iranian-Swedish specialist in emergency medicine.Recently I learnt from Amnesty International, that Mr Djalali, has been transferred to solitary confinement in Evin prison and told by the prosecution authorities that his death sentence will be carried out imminently. [1]In fact:No later than a week from 24 November. [2] I write you, with the request to exert pressure on the authoritiesof your country to quash mr Djalali’s death sentence, as to release him,as shown in repeated calls from UN human rights experts [Human Rights Council,Working Group on Arbitrary Detention] [3]According to Amnesty International and the Human Rights Council,Working Group on Arbitrary Detention, mr Djalali was arbitrarily arrested [4], sentenced to death for “corruption on earth” (efsad-e fel-arz) in October 2017 after an unfair trial before Branch 15 of the Revolutionary Court in Tehran [5], had been tortured and held under inhuman conditions. [6]Arbitrary arrests are in contravention with articles 9 and 14 of the International Covenant on Civil and Political Rights, signed by your country [7], like unfair trials [article 14, International Covenant on Civil and Political Rights] [8]Torture is also forbidden by the International Covenant on Civil and Political Rights [article 7] [9] Sofar my information I learnt from Amnesty International and Human Rights Council,Working Group on Arbitrary Detention. Now my side of the story: Of course I rely on the information of two recommendable human rights organizations, but even if the authorities of your country deny the accusations, then yet my request to stop the imminent execution of mr Djalali stands form. Because I am a convinced and fundamental opponent of the death penalty,against all circumstances, regardless the committed crime.Why?Because I consider death penalty as a cruel and inhuman punishment andI am convinced of the fact, that everyone has a right to life, regardless. No one should be deprived of his God given life.That’s my firm opinion. And besides that:History learns, that it happens [and happened], that the wrong persons wereconvicted. Had there still be a death penalty in the United Kingdom, the Guildford Four andthe Maguire Seven had been put to death for crimes they didn’t commit. [10]
And it was out of international solidarity that the Scottsboro boys in racistUSA in the thirties of the 20th century escaped death sentence forcrimes they didn’t commit. [11]
URGENT APPEAL
Mr Embassador, therefore I do an urgent appeal on you, forthe sake of humanity and mercy, to exert pressure on the autoritiesin your country to stop this imminent execution.
I hope I am not too late. Think of it.Whatever mr Djalali really did, I think he is punished enough. Every human being has the inherent right to life God gave us the life Only He can take it away.
Responding to news that Ahmadreza Djalali, an Iranian-Swedish specialist in emergency medicine, has been transferred to solitary confinement in Evin prison and told by the prosecution authorities that his death sentence will be carried out imminently, Amnesty International’s Deputy Director for the Middle East and North Africa, Diana Eltahawy, said:
“We were horrified to learn that the authorities have instructed the office in charge of implementing sentences to transfer Ahmadreza Djalali to solitary confinement and implement his death sentence no later than a week from 24 November.
“It is appalling that despite repeated calls from UN human rights experts to quash Ahmadreza Djalali’s death sentence and release him, the Iranian authorities have instead decided to push for this irreversible injustice. They must immediately halt any plans to execute Ahmadreza Djalali and end their shocking assault on his right to life.
“We call on members of the international community to immediately intervene, including through their embassies in Tehran, to save Ahmadreza Djalali’s life before it is too late.
“International human rights bodies have consistently held that it is a violation of the right to life to pass a death sentence after criminal proceedings that violate fair trial guarantees. Amnesty International opposes the death penalty in all cases and without exception as the ultimate cruel and inhuman punishment.”
Background
Ahmadreza Djalali was sentenced to death for “corruption on earth” (efsad-e fel-arz) in October 2017 after a grossly unfair trial before Branch 15 of the Revolutionary Court in Tehran. The court relied primarily on “confessions” that Ahmadreza Djalili says were obtained under torture and other ill-treatment while he was held in prolonged solitary confinement without access to a lawyer. These included threats to execute him, kill or otherwise harm his children, who live in Sweden, and his mother, who lives in Iran. Amnesty International has consistently held that that the offence of “corruption on earth” fails to meet requirements for clarity and precision needed in criminal law, and also breaches the principle of legality and legal certainty.
In a letter written from inside Evin prison in August 2017, Ahmadreza Djalali said he was held solely because of his refusal to use his academic ties in European institutions to spy for Iran.
On 17 December 2017, an Iranian state-run TV station aired Ahmadreza Djalali’s “confession” along with a voiceover presenting him as a “spy”. By extracting and airing these forced “confessions”, Iranian authorities violated Ahmadreza Djalali’s right to the presumption of innocence as well as the right not to be forced into incriminating himself. Since December 2017, his lawyers have filed at least two requests for a judicial review of Ahmadreza Djalali’s case, and both have been rejected.
In November 2017, the UN Working Group on Arbitrary Detention called on Iran to release Ahmadreza Djalali immediately and accord him an enforceable right to compensation and other reparations, as he had been detained without an arrest warrant, had only been formally charged 10 months after his arrest, and had been “effectively prevented from exercising his right to challenge the lawfulness of his detention”. The Working Group also found that his right to a fair trial had been violated to such a gravity “as to give Mr Djalali’s deprivation of liberty an arbitrary character”.
On 9 December 2018, his lawyers learned that Branch 1 of the Supreme Court had upheld his death sentence without granting them an opportunity to file their defence submissions on his behalf.
” 12. The source submits that Mr. Djalali’s arrest and detention are arbitrary, being in contravention of articles 9 and 10 of the Universal Declaration of Human Rights and articles 9 and 14 of the International Covenant on Civil and Political Rights, and fall within categories I and III of the categories applied by the Working Group.”
OPINIONS ADOPTED BY THE WORKING GROUP ON ARBITRARY DETENTION AT ITS EIGHTIETH SESSION, 20-24 NOVEMBER 2017
[6] ”The court relied primarily on “confessions” that Ahmadreza Djalili says were obtained under torture and other ill-treatment while he was held in prolonged solitary confinement without access to a lawyer.”
” 35. According to the source, Mr. Djalali is detained in inhuman conditions, in contravention of his right to be treated with humanity and respect for his inherent dignity. The source considers that this treatment constitutes a violation of article 10 (1) of the Covenant and falls short of the requirements of the United Nations Standard Minimum Rules for the Treatment of Prisoners (the Nelson Mandela Rules).12 In addition, the source claims that the treatment to which Mr. Djalali has been subjected is a violation of the prohibition of torture or other cruel, inhuman or degrading treatment or punishment under article 5 of the Universal Declaration of Human Rights and article 7 of the Covenant.” OPINIONS ADOPTED BY THE WORKING GROUP ON ARBITRARY DETENTION AT ITS EIGHTEETH SESSION, 20-24 NOVEMBER 2017
1. Everyone has the right to liberty and security of person. No one shall be subjected to arbitrary arrest or detention. No one shall be deprived of his liberty except on such grounds and in accordance with such procedure as are established by law……
Article 14
1. All persons shall be equal before the courts and tribunals. In the determination of any criminal charge against him, or of his rights and obligations in a suit at law, everyone shall be entitled to a fair and public hearing by a competent, independent and impartial tribunal established by law……..
No one shall be subjected to torture or to cruel, inhuman or degrading treatment or punishment. In particular, no one shall be subjected without his free consent to medical or scientific experimentation.
ATTACKS IN FRANCE/SAMUEL PATY, NICE/PRESIDENT MACRON’S ISLAMOPHOBIC HYSTERIA
The title translates as “Racist Blue Union.” (Charlie Hebdo)
This was the reason why I called Charlie Hebdo not only Islamophobe, but alsoracistTheir cartoon of the black French Gyanese minister of Justice, ChristianeTabira
“If the same thing happens tomorrow, I wouldn’t hesitate to save people. I don’t want to see discrimination between Muslims, Jews, or Christians. Terror has no place in these religions. Terror is terror everywhere.” As said Tayyip Gultekin, a Turkish man, living in Austria, who togetherwith another Turkish man, Mikail Ozen, saved the lives of a police officer andtwo women during the Vienna attack in november 2020 https://www.trtworld.com/magazine/two-austrian-turks-save-policeman-and-two-elderly-women-in-vienna-attack-41129
https://en.wikipedia.org/wiki/2020_Vienna_attack
People say I’m a hero but I’m not a hero. I’m Lassana,” he said at the ceremony.
“I’ll stay the same. I would do the same again, because I was following my heart.”
So said Lassana Bathily, the Malinese muslim, who saved
6 customers of a Jewish store, that was also under attack during
the attacks on the Charlie Hebdo newspaper in 2015
In october 2020, France was startled by two criminal attacks on civilians,
Austria, too, by one criminal attack, also in october, 2020. [1]
Despite the horroble things you daily read and see in the news, yet I was rather stunned by learning of the bizarre beheading, by an 18 years old Chechen muslim, Abdoullakh Abouyedovich Anzorov [who was killed by the police], of the French middle school teacher Samuel Paty, who taught history, geographics and civics.
Reason:
In a lesson about freedom of opinion, Paty had shown his student
the notorious Charlie Hebdo 2012 cartoons of the Prophet Muhammad.
[2]
And that was not all:
Along came a second attack, possibly still more bizarre:
The stabbing of three people, who died of it, by a 21 Tunesian suspect. [3]
I wrote: ” still more bizarre”, because this happened in a Church in Nice…..[4]
A Church…….
But there was more:
The third attack, in the same month [october] took place in Vienna, where
a gunman opened fire on innocent civilians in the city centre of Vienna. [5]
But there also was another side of the story:
In Vienna, two Turkish migrants who live in Austria saved the lives of
a police officer and two elderly women! [6]
Recep Tayyip Gultekin, one of the saviour Turks, added to his action of courage and
humanity:
”“If the same thing happens tomorrow, I wouldn’t hesitate to save people. I don’t want to see discrimination between Muslims, Jews, or Christians. Terror has no place in these religions. Terror is terror everywhere.” [7]
That is the Spirit of true religion, whether Christianity, Islam, Judaism or any other religion or life philosphy.
REACTION OF THE FRENCH STATE ON THE ATTACKS
So far so good [or rather said: so bad]
And let there is no misunderstanding
Those three attacks on innocent civilians were horrible.
But that doesn’t mean that State reactions neglect elementary rights!
And elementary rights are not to be discriminated against, not
impose collective punishment, not to condemn without proof!
And that’s exactly what the French government did to
the muslim community in France!
THE STORM/ISLAMOPHOBIA IN EUROPE
Since 11 september 2001, a storm of Islamophobia came
over the Western countries.
In the Netherlands figures like the political fascist PVV leader
G Wilders, as the Islamophobic politician Ayaan Hirsi Ali [8]
In other Western countries the same negative developments took place.
The whole political
climate changed, since every attack from muslim
perpetrators had been reacted negatively on the whole muslim community.
Also Islamophobic provocations went on and on, as the
Muhammed cartoons, published by the Jylands Posten.
And in nearly all cases I stroke back, as in the case of
the Muhammed cartoons publications. [9]
Not to mention the general Islamophobia in Europe! [10]
Under note 11 a report on Islamophobia in France, of 2016 [11]
But there is a lot to read about this subject, alas.
Search for yourself at Google!
BACK TO FRANCE/ISLAMOPHOBIC REACTION AND MEASURES OF THE FRENCH GOVERNMENT
BACK TO THE FRANCE STATE/ISLAMOPHOBIC MEASURES
In fact, the reaction of the French government was no more or less than a declaration of war against muslims in France and international!
Instead of an appeal for unity, French government polarized by the showing of the offending Charlie Hebdo Muhammad cartoons, hanging from French government buildings [12], thus violating article 1 of the French Constitution, stating equality and respect for everyone regardless descent, race or religion, as respect for all religion. [13] But French State madness was not over yet: To add insult to injury, president Macron stated, that ”France will not give up cartoons” in a homage to the beheaded school teacher. [14]GREAT! Are the muslims in France, who are offended by those disrespectful cartoons,not also France?No wonder some islamic countries started a boycott against French products! [15] The reaction of the French government was demanding, as if France still were a colonial Power!The french minister of Foreign Affairs stated as a reaction to the boycot calls:””These calls for boycott are baseless and should stop immediately, as well as all attacks against our country, which are being pushed by a radical minority,” [16]Not only a neo colonial and arrogant reaction, but also implying as if the countries, that appeal for the boycott, had anything to do with the recent attacks.Perhaps this minister and his government have to learn, thatthe days of French colonialism are over? THE WORST:MEASURES AGAINST ISLAMIC ORGANISATIONS IN FRANCE And now comes the worst! The third action of the French government was the more discriminatory:Minister of Internal Affairs Damartin announced the prohibition of a number of islamic organisations, being ”enemies of the Republic” [17]ENEMIES OF THE REPUBLIC? Readers, does it remember you of the ”fifth column” demonization? [18]Moreover: Without any given proof or connection with any terrorist attack, thus alienating the majority of peaceful muslims in France!GREAT, AGAIN! An example of Damartin’s witch hunt is the CCIF, a reliable collective that fights Islamophobia in France [19] AND SO LOW, TO LASH OUT AT REFUGEES! The intention is also the deportation of illegal refugees, who received thelabel ”muslimextremists” without any proof of involvement with any terrorist attack . [20]
EPILOGUE Those measures, punishing a number of islamic organisations with no proven connections whatever with the attackers, for their deeds is a form of”collective punishment” [21], fitting in a police State, not in a democracy, whichFrance claims to be. [22] To add my voice to the diminishing number of people and organisations, that fight against Islamophobia, discrimination and also racism, I wrote this article, I also protested by the way of a Letter to the Editor, which I sent to a number ofFrench, American, British and Turkish newspapers. [23]I also protested in a Letter to the Editor in Dutch, sending it to a numberof Dutch and Belgian newspapers. This was my contribution. Readers, do you follow, fighting injustice! Astrid Essed SEE FOR NOTES
”The perpetrator, Abdoullakh Abouyedovich Anzorov, an 18-year-old Muslim Russian refugee of Chechen ethnicity, killed and beheaded Paty with a cleaver. Anzorov was shot and killed by police minutes later. Paty had, in a class on freedom of expression, shown his students Charlie Hebdo’s 2012 cartoons depicting the Islamic prophetMuhammad.”
Samuel Paty, 47, was targeted for showing cartoons of the Prophet Muhammad to his students.
His killer, 18-year-old Abdullakh Anzorov, was shot dead by police shortly after last Friday’s attack.
But seven people, including two students and a parent of one of Mr Paty’s pupils, were detained in the days following the killing.
On Wednesday, prosecutors said six of the suspects had been charged with complicity in a terrorist murder and placed under judicial investigation.
One man is accused of having close contact with the killer and faces the lesser charge of associating with a terrorist.
All of the suspects, other than the two students who are minors at just 14 and 15, are in custody.
Mr Paty’s killing stunned France and led to an outpouring of support at memorial ceremonies and marches around the country.
On Wednesday evening, President Emmanuel Macron hailed Mr Paty as “a quiet hero” and “the face of the Republic” at an event in Paris.
He then presented the teacher’s family with the nation’s highest honour, the Légion d’honneur.
Who has been charged?
France’s chief anti-terrorism prosecutor Jean-François Ricard announced the charges on Wednesday, and gave fuller details of the police investigation at a press conference.
Two teenage students, who cannot be named for legal reasons, were allegedly paid around €300 (£270; $355) by the killer to identify Mr Paty outside the school.
The killer told the students he wanted to “hit” and “humiliate” Mr Paty and “make him apologise for the cartoon of the Prophet [Muhammad]”, Mr Ricard said.
The teenagers are alleged to have described the teacher to Anzorov and stayed with him for more than two hours until Mr Paty appeared.
A man named only as Brahim C, a parent of one of Mr Paty’s pupils, is also under investigation. The 48-year-old is accused of orchestrating a hate campaign against Mr Paty and exchanging text messages with the killer before the attack.
On Wednesday, Mr Ricard said there was a “direct causal link” between the online campaign and Mr Paty’s death.
Also in custody is Abdelhakim Sefrioui, a preacher and activist who was reportedly known to the French intelligence services for years.
Both he and Brahim C made videos in which they reportedly insulted Mr Paty and demanded his suspension.
Earlier, Interior Minister Gérald Darmanin told Europe 1 radio that the pair had “apparently launched a fatwa against the teacher”.
Three friends of Anzorov are also facing prosecution. One of them allegedly drove him to the school, while another is accused of helping him purchase a weapon.
Both men have been charged with complicity in a terrorist murder while the third was charged with the lesser offence of terrorist association.
Meanwhile, on Thursday, it emerged that Anzorov had been in contact with a Russian-speaking jihadist in Syria before he carried out the attack.
Anzorov was born in Moscow and his family is from Russia’s Muslim-majority Chechnya region in the North Caucasus. He had lived in France since 2008.
Why was Samuel Paty targeted?
The teacher had been the target of threats since he showed the cartoons of the Prophet Muhammad during a class on 6 October.
The issue is particularly sensitive in France because of the decision by satirical magazine Charlie Hebdo to publish cartoons of the Prophet Muhammad.
A trial is currently under way over the killing of 12 people by Islamist extremists at the magazine’s offices in 2015 following their publication.
France’s Muslim community, which is Europe’s largest, comprises about 10% of the population.
Some French Muslims say they are frequent targets of racism and discrimination because of their faith – an issue that has long caused tension in the country.
President Emmanuel Macron said Thursday’s stabbings were an “Islamist terrorist attack”. Security is being stepped up throughout France.
The 21-year-old Tunisian suspect arrived in the city the night before the attack, his brother told the BBC.
Meanwhile, France’s interior minister said more militant attacks were likely.
“We need to understand that there have been and there will be other events such as these terrible attacks,” said Gerald Darmanin. “We’re at war against an ideology, Islamist ideology.”
Security has been increased at places of worship and schools across France following two similar attacks within two weeks. Earlier this month a teacher was beheaded in a Paris suburb after showing controversial cartoons of the Prophet Muhammad to some of his pupils.
Mr Macron’s subsequent defence of the right to publish the cartoons has stoked anger in several Muslim-majority countries.
Following the latest attack, police shot and wounded the suspected knifeman, who had only recently arrived in Europe. He is said to be in a critical condition in hospital.
President Emmanuel Macron has ordered that the number of soldiers being deployed to protect public places – such as churches and schools – rises from 3,000 to 7,000.
Meanwhile, police investigating the attack have made a second arrest.
What do we know about the victims?
The two women and a man were attacked inside the basilica in the morning before the first Mass of the day.
Two died inside the church. One of them, a 60-year-old woman who has not been named, was “virtually beheaded” close to the font, according to the French chief anti-terrorism prosecutor.
French media have named one victim as 55-year-old Vincent Loquès, a devout Catholic who had reportedly worked at the basilica for more than 10 years.
Mr Loquès, a father of two loved by many of the church’s regulars, was opening the building when the attacker slit his throat, police say.
The third victim was named by the Brazilian foreign ministry as Simone Barreto Silva, a 44-year-old mother of three born in Salvador on Brazil’s north-eastern coast. She had lived in France for 30 years.
She fled to a nearby cafe with multiple stab wounds but died shortly afterwards. “Tell my children that I love them,” she told those who tried to help her, according to French media.
On Friday morning, priest Philippe Asso stood on the church steps with other mourners before walking in with a wreath to the victims.
Others gathered outside the church to pay their respects.
Nice resident Frederic Lefèvre, 50, said he knew Mr Loquès.
“This is a tragedy once again,” he said. “We’re a free country, we have demonstrated freedom to all countries of the world. Today, this freedom is closing in on us. Life needs to be lived for everyone.”
Marc Mercier, 71, called the killings a “catastrophe”.
“It’s appalling. It’s been years that we’ve been saying that fear should shift to the other side [attackers] but it is still the same.”
A gunman shot dead by police has been identified as a 20-year-old “Islamist terrorist” who was released early from jail in December.
Two men and two women died of their wounds after gunmen opened fire at six locations in the city centre on Monday evening.
Twenty-two people were wounded.
Austrian Chancellor Sebastian Kurz said the four who died were an elderly woman, an elderly man, a young male passer-by and a waitress. Witnesses described how the gunmen had opened fire on people outside bars and chased them as they fled inside.
It was clearly an attack driven by “hatred of our way of life, our democracy”, the chancellor said. He earlier spoke of a “repulsive terror attack”.
The nation was engaged not in a battle between Christians and Muslims, he stressed, but “between civilisation and barbarism”.
Islamic State connection
Interior Minister Karl Nehammer described the dead gunman as an “Islamist terrorist”, jailed for 22 months in April 2019 after trying to get to war-torn Syria to join Islamic State (IS) jihadists. The 20-year-old had been released early last December under more lenient terms for young adults.
Mr Nehammer urged Austrians to “please stay at home if possible” during the police operation and “avoid the inner city”. Children should stay at home, not go to school on Tuesday, he said.
Austrian daily Der Standard reports that 90% of shops in the city centre are now shut.
The victims were in a city centre area busy with people in bars and restaurants, near Vienna’s central synagogue.
Police cordoned off some streets and brought in reinforcements. They are also being helped by the Austrian army.
Addressing a news conference, Mr Nehammer said police had searched the home of the dead gunman and seized video material. He had been wearing a fake explosive belt, police said.
The man was originally from North Macedonia and had a previous conviction for terrorist association, Mr Nehammer said. He had both Austrian and Macedonian citizenship.
Several arrests were made during searches of 15 nearby homes. Two suspects were also arrested in St Pölten, a town to the west of Vienna.
The Vienna shooting comes after a spate of Islamist militant attacks in France.
Last month French history teacher Samuel Paty was beheaded outside a school in a suburb of Paris. Then, as the government launched new measures to tackle militant Islam, a Tunisian man fatally stabbed three people in a cathedral in Nice.
The worst IS attack in Europe in recent years was in November 2015, when gunmen killed 130 people in Paris.
Mr Nehammer said at least one “heavily armed and dangerous” attacker was believed to be still at large. Officials were quoted as saying there could have been as many as four attackers.
The attack came hours before Austria imposed new national restrictions to try to stem rising cases of coronavirus. Many people were enjoying drinks and eating out before a midnight curfew.
Police named six crime scenes in central Vienna: Seitenstettengasse and nearby Morzinplatz, Salzgries, Fleischmarkt, Bauernmarkt and Graben. The suspect was shot dead near St Rupert’s Church.
Austria’s government announced three days of national mourning, starting immediately. Flags flew at half-mast and a minute’s silence was held at midday. Schools are to hold a minute’s silence for the victims on Wednesday morning.
How did the attack unfold?
Police say the incident began at about 20:00 (19:00 GMT), near the Seitenstettengasse synagogue, when a heavily armed man opened fire on people outside cafes and restaurants.
Vienna Community Rabbi Schlomo Hofmeister said he saw at least two gunmen shoot at least 100 rounds in front of the synagogue compound. “They were attacking the guests of bars and pubs. People were jumping and running, falling over the tables, running inside the bars followed by the gunmen also running inside the bars,” he told London radio station LBC.
Members of the special forces quickly arrived at the scene. One policeman was shot and critically wounded before the perpetrator, armed with an automatic rifle, a pistol and a machete, was, in the police chief’s words, “neutralised” at 20:09.
Jewish community leader Oskar Deutsch said the synagogue was closed at the time.
Footage posted on social media showed scenes of chaos as people ran through the streets with gunshots ringing out in the background.
Witness Chris Zhao, who was in a nearby restaurant, told the BBC: “We heard noises that sounded like firecrackers. We heard about 20 to 30 and we thought that to be actually gunfire. Sadly, we also saw a body lying down the street next to us.”
A major anti-terrorist operation swung into action and police set up roadblocks around the city centre.
Barbara Lovett, who was in the Vienna State Opera at the time, said that when the evening performance ended the manager had told the audience of the attack and that they could not leave.
“The players came back out from the dressing rooms, in their normal clothes, sat down in the orchestra pit and played for another 20 minutes,” she told the BBC. “They played the German national anthem, which used to be the Austrian anthem – the Emperor Quartet by Haydn.”
Police in the neighbouring Czech Republic said they were carrying out random checks on the border with Austria in case the attackers fled in that direction.
What reaction has there been?
European leaders strongly condemned the shooting. British Prime Minister Boris Johnson said he was “deeply shocked by the terrible attacks” while Germany’s Angela Merkel said “the fight against Islamist terrorism is our common struggle”.
Austria had until now been spared the sort of attacks that have hit other European countries.
French President Emmanuel Macron said Europe must not “give up” in the face of attacks. Last week he described the murder of three people in Nice as an “Islamist terrorist attack”.
Home Secretary Priti Patel said the UK would “stand ready to support in any way we can”.
US President Donald Trump – on the campaign trail ahead of Tuesday’s election – described it as “yet another vile act of terrorism in Europe”.
His Democratic challenger Joe Biden condemned the “horrific terrorist attack”, adding: “We must all stand united against hate and violence.”[6]
Two Austrians of Turkish descent, Recep Tayyip Gultekin and Mikail Ozen, risked their lives to rescue a police officer and two women during Monday’s terrorist attack in Austria.
Two Austrian-Turks saved the life of a police officer and two elderly women in Vienna’s terrorist attack that killed at least four people and injured 15 others.
Recep Tayyip Gultekin and Mikail Ozen were in Vienna’s city centre when the attack began. Both headed in the direction of the incident and saw the attackers shooting at civilians.
Gultekin came to the aid of an injured woman.
“After I carried the woman to a nearby restaurant, the terrorist pointed his gun at me,” he said.
Then Gultekin hid from the gunman who was carrying a long-barrel assault gun.
However, he could not avoid being wounded.
“A pellet from this gun hit the back of my right leg. However, it did not cause any major injury.”
Gultekin and Ozen went to the nearest police station to report the incident.
Gultekin stated that they immediately went to the police station to gave information, then helped an old woman who was in shock from the attack near the scene.
They were also confronted with another attack on a police officer, noting that the medical teams did not approach the scene due to the attack.
“Other police officers were looking at him (wounded police), they did nothing while I shouted at them for help.”
“I told Mikail we will do this. We reached the police… We carried the police to the ambulance me, by holding his back, and my friend by his feet.”
Gultekin said that they carried the injured officer to the ambulance with Ozen.
The officer had been injured between the abdominal cavity and calf and lost a lot of blood, Gultekin said.
The paramedics wanted to take Gultekin to the hospital but he refused because there were many people suffering injuries, he added.
Later, after making his way to the hospital, doctors told Gultekin the bullet pellet might have to stay in his leg as removing it might cause problems.
‘Terror is terror everywhere’
Saying that he lives in Austria and makes his living here, Gultekin said: “The police who were injured were my police. The people injured were my people. I give my condolences to the Austrian state and hope the injured people make a quick recovery.”
He added: “If the same thing happens tomorrow, I wouldn’t hesitate to save people. I don’t want to see discrimination between Muslims, Jews, or Christians. Terror has no place in these religions. Terror is terror everywhere.”
Ozan Ceyhun, Turkey’s ambassador in Vienna, hailed the brave young men on Twitter, linking to a Austrian press account of their deeds: “Heroes of the Vienna attack: two men rescued injured police officers.”
At least four people died and 17 more were wounded in the terror attack in Austria’s capital on Monday evening, authorities have confirmed.
The injured include a police officer, according to the Vienna Police Department.
END OF ARTICLE
DAILY SABAH
TURKISH EXPATS SAVE 2 WOMEN, 1 POLICE OFFICER’S LIFE DURING VIENNA TERROR ATTACK
Two Turkish men saved two women and one police officer’s life during Monday’s terrorist attack that left at least five people dead in the Austrian capital, while barely escaping death after being shot by one of the gunmen, according to an Anadolu Agency (AA) report
Recep Tayyip Gültekin said he was with his friend Mikail Özer in Vienna’s city center when they heard gunshots. He said they headed in the direction of the commotion and saw a gunman shooting a civilian passerby. Gültekin helped the injured woman.
“After I carried the woman to a nearby restaurant, the terrorist pointed his gun at me,” he recalled. He threw himself to the ground to avoid being shot by the gunman, who was carrying a long-barrel gun, but was wounded, he said. “We got into my friend’s car and went to the nearest police station to report the incident.”
Gültekin said that later, they saw a police officer who had been wounded in the clash. Noting that medical teams could not approach the scene due to the conflict, Gültekin and his friend carried the officer to an ambulance. They also helped an elderly woman they encountered at the scene move to a safe location, he said.
Turkish Foreign Minister Mevlüt Çavuşoğlu hailed the two men for risking their own lives to help the injured civilians and police officer, saying, “Our two brothers did what a human, a Muslim, and a Turk should do.”
Later on Tuesday, President Recep Tayyip Erdoğan also held a video phone call with Gültekin and Özer. During the call, Erdoğan wished Öztekin a speedy recovery and asked about his health condition.
Stating that Turkey is proud of them, Erdoğan said: “Keep helping Austrians. They may not understand us, but we understand them.”
END OF ARTICLE[7] ” “If the same thing happens tomorrow, I wouldn’t hesitate to save people. I don’t want to see discrimination between Muslims, Jews, or Christians. Terror has no place in these religions. Terror is terror everywhere.”
PROTOTYPICAL FASCISM IN CONTEMPORARY DUTCH POLITICSTHESISHENK BOVEKERK Prototypical Fascism in Contemporary Dutch Politics Henk Bovekerk (s475630) Tilburg University the Netherlands BA Liberal Arts & Sciences (Humanities major) Under the supervision of dr. A.C.J. de Ruiter Read by prof. dr. J.M.E. Blommaert Fall Semester 2011 http://www.henkbovekerk.nl/wp-content/uploads/2020/01/BA-Thesis-Henk-Bovekerk.pdf
Ayaan Hirsi Ali is a former Dutch politician and a current anti-Islam figure residing in the United States. She founded the Ayaan Hirsi Ali Foundation in 2007.
According to the AHA Foundation’s website, the organization fights “the continued oppression of women and girls in the US committed in the name of religion and culture”. CAIR wholeheartedly condemns any disparity of equal protection of rights, wherever and whenever it occurs. However, Hirsi Ali’s path to defend women from human rights abuses falsely, and viciously, attempts to incriminate all Muslims for the atrocities.
Hirsi Ali has a reputation for anti-Muslim and anti-Constitutional rhetoric.
For example, during the course of a single 2007 interview with Reason Magazine Ali said, “I think that we are at war with Islam” and called for Islam to be “defeated.” Later in the interview, Ali suggested that the U.S. Constitution should be amended to allow for discrimination against Muslims saying, “There were no Muslim schools when the constitution was written. There were no jihadists.”
In 2014, Brandeis University withdrew its invitation to Hirsi Ali to receive an honorary degree at commencement ceremonies after being informed of her rhetoric. In its statement announcing the withdrawal of Ali’s invitation, the university said: “We cannot overlook that certain of her past statements are inconsistent with Brandeis University’s core values.”
In tegenstelling tot de onder de Nederlandse intelligentsia en een aantal politici heersende opinie leidt het gedachtegoed van Hirsi Ali niet tot de emancipatie van moslima’s, maar tot verdere stigmatisering en radicalisering van de in Nederland wonende moslims.
Op 25 februari 2005 kreeg het VVD Tweede Kamerlid Ayaan Hirsi Ali de prestigieuze Harriet-Freezerring uitgereikt voor haar ”inzet voor de emancipatie van moslimvrouwen” Ik wil in onderstaand betoog nader ingaan op het gedachtegoed van mevrouw Hirsi Ali, hetgeen ik graag wil uitsplitsen in inhoudelijke kritiek en de vorm waarin deze kritiek gegoten wordt. Hierbij wil ik ter inleiding de opmerking maken, dat mijns inziens ieder kritiek op welke godsdienst ook geoorloofd is, mits met respect voor de gelovigen in kwestie.
A Generalisatie
Hoewel ik er zeker waardering voor heb, dat mevrouw Hirsi-Ali wil opkomen voor mishandelde vrouwen valt mij daarbij haar uiterst ongenuanceerde benadering op. Zo relateert zij de mishandeling van islamitische vrouwen in Nederland veelal ten onrechte aan de Islam zonder enig oog voor de traditionele en sociaal-gebonden achtergronden in dezen, die hun wortels hebben in de diverse landen van herkomst, maar ook te wijten zijn aan heersende spanningen binnen de Nederlandse samenleving, die de afgelopen jaren zijn toegenomen door het voortschrijdende racistische klimaat. Daarenboven maakt zij in haar benadering van de problematiek in de islamitische landen van herkomst weinig tot geen onderscheid noch tussen de grote onderlinge verschillen in positie en behandeling van de islamitische vrouw, de verschillen in sociale klassen en de verschillen tussen stad en platteland.
1 Mishandelde vrouwen in islamitische landen van herkomst:
Hoewel in islamitische landen vrouwenmishandeling in alle lagen van de samenleving voorkomt, is dit veeleer een traditioneel-sociaal verschijnsel met somtijds fundamentalistisch-religieuze aspecten, waarbij daarenboven onderscheid gemaakt dient te worden tussen de landen onderling, het verschil in sociale klasse en het verschil tussen stad en platteland.
In de eerste plaats is er een zeer groot verschil in positie cq behandeling van de islamitische vrouw tussen bijvoorbeeld de Noordelijke Staten van Nigeria en een land als Turkije waarbij sprake is van een veel grotere vrijheid betreffende de positie van de vrouw. Ook is bekend, dat de veelgenoemde zware lijfstraffen en doodstraffen volgens de meest stringente vorm van islamitisch recht, waarvan overigens niet alleen vrouwen, maar eveneens mannen het slachtoffer kunnen worden [zie het handen afhakken van dieven in Saoedi-Arabie] in de meeste islamitische landen niet worden toegepast, maar alleen in uitzonderingsgevallen zoals de reeds genoemde Noordelijke Staten in Nigeria en een land als Saoedi-Arabie.
In de tweede plaats komen vrouwenmishandelingen weliswaar in alle lagen van deze samenlevingen voor, maar hangen de sociale consequenties hiervan sterk samen met de sociaal-maatschappelijke positie van de betreffende vrouwen. Zo is het voor hoger opgeleide vrouwen over het algemeen door hun contacten en invloed gemakkelijker, deze vernederende omstandigheden te doorbreken en de mogelijkheid een nieuw leven op te bouwen dan niet-opgeleide vrouwen, die veelal een sociaal-zwakkere positie in de samenleving innemen.
In de derde plaats is het van groot belang onderscheid te maken tussen de positie van de vrouw uit de stad of het platteland, waarbij plattelandsvrouwen veelal meer blootstaan aan geweld vanwege de sterke sociale en familiale bindingen binnen een dorpsgemeenschap en de vanwege gebrek aan vooropleiding praktische aanwezige onmogelijkheid de streek te ontvluchten.
2 Mishandeling islamitische vrouwen in Nederland en vrouwenmishandeling in Nederland in het algemeen
Zoals reeds opgemerkt relateert mevrouw Hirsi-Ali de mishandeling van islamitische vrouwen in Nederland ten onrechte vrijwel uitsluitend aan de Islam en heeft zij te weinig oog voor de hierboven vermelde traditionalistische en sociale componenten, veelal afkomstig uit de landen van herkomst alsmede gevoed door de in Nederland heersende maatschappelijke spanningen, die veelal samenhangen met het in de Nederlandse samenleving toegenomen racisme. Evenzeer sluit zij de ogen voor het feit, dat mishandeling van in Nederland wonende islamitische vrouwen weliswaar een ernstig voorkomend verschijnsel is, maar dat een en ander evenzeer in onrustbarende percentages voorkomt bij zowel autochtone Nederlandse vrouwen als allochtone vrouwen van niet-islamitische komaf. De cijfers ontlopen elkaar niet al te veel, is er bij allochtonen [en daarbij zijn eveneens gerekend niet-islamitische allochtone vrouwen] sprake van een op de vijf vrouwen, is er bij autochtonen sprake van 1 op de vier vrouwen. Het is uiteraard evident, dat ik hierbij het verschijnsel van de mishandelde islamitische vrouw in genen dele wil bagatelliseren, maar wel wil ik de indruk wegnemen, dat er overwegend sprake zou zijn van mishandeling bij islamitische vrouwen, hetgeen genen dele het geval is.
3 Vrouwenbesnijdenis:
Evenzeer suggereert mevrouw Hirsi Ali veelal, dat het in zowel Somalië als bepaalde streken van Egypte voorkomend ernstige verschijnsel van de vrouwenbesnijdenis zou voortkomen uit een islamitische traditie, hetgeen niet het geval is. Hoewel voorkomend in geheel of gedeeltelijk islamitische landen als Somalië en Egypte, komt dit verschijnsel eveneens voor in een groot aantal Afrikaanse landen, die in het geheel niet islamitisch zijn, maar veelal aanhanger van animistische tradities, al dan niet vermengd met het christendom. Uiteraard is vrouwenbesnijdenis een van de ernstigste schendingen van de rechten van de vrouw, maar juist gezien tegen dit licht is het van belang, een en ander in zijn juiste verband te zien.
4 Eerwraak:
Recentelijk is mevrouw Hirsi Ali in het nieuws gekomen als verdedigster van door eerwraak bedreigde moslima’s, hetgeen ik uiteraard van harte toejuich. Ook ten aanzien van deze problematiek echter maakt Hirsi Ali zich niet alleen schuldig aan verregaande generalisering. In de eerste plaats is er in het geval van eerwraak lang niet altijd sprake van een vrouwelijk slachtoffer, noch wordt de daad alleen door mannen bedreven. Evenmin is er altijd sprake van moord, maar veelal van mishandeling, opsluiting en bedreiging. Het belangrijkste is echter het feit, dat eerwraak niet zozeer religieus, maar cultureel gebonden is, aangezien dit verschijnsel zich niet alleen slechts in enkele islamitische landen zoals bepaalde streken van Egypte en Jordanië manifesteert, maar evenzeer voorkomt in niet-islamitische landen zoals enkele Zuid-Amerikaanse landen, de Antillen, Italië en Griekenland. Het is mevrouw Hirsi-Ali dan ook verwijtbaar, dat zij ten onrechte de suggestie wekt, dat eerwraak gerelateerd kan worden aan de Islam en slechts in islamitische landen voorkomt.
B Oplossingsstrategie:
1 Ressortering eerwraak onder de anti-terreurwetgeving
Nog los van haar generaliserende standpunten zijn m.i. eveneens haar oplossingsstrategieën uiterst dubieus. Zo stelde zij onlangs als maatregel voor, het eerwraak-misdrijf als zodanig te laten ressorteren onder de anti-terreurwetgeving. Nog afgezien van het al dan niet wenselijke karakter van de anti-terreurwetgeving is hier geen sprake van een als terrorisme te definiëren misdrijf en merkte minister Donner van Justitie dan ook terecht op, dat het laten ressorteren van een dergelijk misdrijf onder de anti-terreurwet zou neerkomen op een oneigenlijk gebruik van deze wet.
2 Verbod op islamitische scholen:
Een tweede door mevrouw Hirsi-Ali voorgestelde oplossingsstrategie ter bevordering van de emancipatie van moslima’s is het opheffen van islamitische scholen, aangezien een en ander o.a. de basis zou zijn voor het handhaven van ongewenste patronen in de man-vrouw relatie. Verder geeft zij zelf aan geen gelovig moslim meer te zijn [hetgeen zij ”geseculariseerd” noemt] Uiteraard is het haar recht al dan niet belijdend moslim te zijn, maar het sluiten van islamitische scholen vertrekt vanuit een fundamenteel gebrek aan respect voor de geloofsovertuiging van anderen, in casu de moslimgemeenschap. Bovendien is het in strijd met het recht op godsdienstvrijheid, als zodanig een van de grondbeginselen van de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens en [nog steeds] verankerd binnen de Nederlandse grondwet. Verder is de uiterste consequentie van dit gedachtegoed, dat dan eveneens christelijke, Joodse en hindoeïstische scholen zouden moeten worden opgeheven, aangezien een en ander anders niet alleen getuigt van discriminatie tegenover een groep, maar er ook op christelijke en joodse scholen [zeker de orthodoxen] vrouw-onvriendelijke visies aanwezig zijn. Het is daarom ook niet te verwonderen, dat het CDA bij monde van haar minister van Onderwijs Maria Verhoeven ernstige bezwaren heeft tegen deze door Hirsi Ali geponeerde opstelling. Nog afgezien van dit gebrek aan respect voor de geloofsovertuiging van de ander is de opstelling van Hirsi Ali ook nog in hoge mate generaliserend, aangezien de al dan niet progressieve benadering van de man-vrouwrelatie niet afhankelijk is van de aanwezigheid van islamitische scholen in het algemeen, maar van de visie van de desbetreffende leerkrachten en het schoolbestuur, dat van school tot school verschilt. Bovendien verliest mevrouw Hirsi Ali uit het oog, dat een groot deel van de opvattingen binnen de man-vrouw relatie via de opvoeding worden doorgegeven, waardoor een en ander veel minder controleerbaar is.
3 Monolitisering Islam
Zoals reeds gesteld valt mij sterk aan de standpunten van Hirsi Ali op haar vergaande generalisatie zowel de Islam in het algemeen als de islamitische landen in het bijzonder. Zo maakt zij zoals reeds gezegd geen enkel onderscheid tussen stad en platteland, tussen laaggeschoolde en hogergeschoolde vrouwen en families en tussen de diverse richtingen binnen de Islam, die net zo gediffentieerd en gevarieerd zijn als binnen het christendom. De mythe van de monolithische en eenvormige ”achterlijke” Islam is een racistisch verzinsel. Natuurlijk heeft de Islam net zoals ieder andere godsdienst vrouwonvriendelijke componenten, maar dat hebben het christendom en het Jodendom ook. Kritiek op iedere godsdienst is geoorloofd, maar dan wel op feitelijk-aantoonbare en genuanceerde gronden.
4 Stigmatisering:
Opvallend is verder dat Hirsi Ali niet alleen ondanks deze onvolkomenheden in haar redenatie volkomen kritiekloos door ”intellectueel Nederland” is binnengehaald als de ”Islam-deskundige” hetgeen zij niet is [niet naar mijn opvatting, maar die van gerenommeerde Nederlandse islamologen], maar daarenboven een rol heeft gespeeld en nog speelt tegen de achtergrond van toenemende stigmatisering van de moslims. Hiervoor werd zij zowel door politiek als media naar voren geschoven als coryfee, die de veelal verre van frisse oogmerken van politici en sommige nieuwsmedia bevestigde, waardoor haar geventileerde kritiek eerder vooroordelenbevestigend werkte. Het gevolg was, dat vele moslims, die toch al na 11 september te lijden hadden onder toenemende stigmatisering en met een Mcarthiaans vergrootglas werden bekeken de op sommige punten wel degelijk zinnige kritiek van Hirsi Ali verwierpen, omdat zij door haar weinig genuanceerde benadering nog verder in het vakje van vooroordelen en racisme werden gedrongen. Hierdoor ontstonden verdedigingsmechanismen die veelal in de hand gewerkt werden door het feit, dat slechts Hirsi Ali’s weinig genuanceerde mening op de TV gehoord werd en iedere kritiek op haar visie bij voorbaat of in het geheel niet op de TV kwam of werd afgedaan als ”extremisme” of ”fundamentalisme” zonder vaak enige bereidheid van de kant van media en politiek de gronden voor een dergelijke kritiek aan een serieuze analyse te onderwerpen.
5 Intellectueel Nederland:
Bovendien hield en houdt het leeuwendeel van politiek en intellectueel Nederland vast aan de verkeerde veronderstelling, dat Hirsi Ali ”de eerste” kritische islamitische vrouw was, terwijl er al tientallen jaren zowel Turkse als Marokkaanse vrouwen binnen Turkse en Marokkaanse vrouwenorganisaties zeer actief waren betreffende de emancipatie van islamitische vrouwen. Verder was het evenzeer opvallend, dat zij haar waardering vrijwel geheel kreeg en krijgt vanuit de gevestigde Nederlandse politieke en intellectuele hoek. Onder de door haar beoogde doelgroep echter, de Marokkaanse en andere islamitische vrouwen, alsmede een grote groep islamitische intellectuelen, kon zij op heel weinig waardering rekenen, hetgeen mijns inziens op zich eveneens te denken geeft over haar werkelijke affiniteit met de doelgroep waaruit zij ook is voortgekomen. En laten wij eerlijk zijn, in het klimaat na 11 september werd iedere kritiek op de Islam, zinnig of niet [zie Fortuyn] van harte in bepaalde Nederlandse politieke en mediakringen omhelsd.
C Vorm:
Ook de vorm waarin Hirsi Ali haar kritiek doorgaans goot en giet, is veelal niet acceptabel. Nogmaals, kritiek op iedere godsdienst is geoorloofd, maar dan wel met respect voor de overtuiging van anderen. Haar uitspraken over de Profeet Mohammed, alsmede de vorm waarin de film Submission gegoten is, getuigt daar absoluut niet van. Het valt mij op, dat een en ander vaak gemakshalve wordt afgedaan met ”vrijheid van meningsuiting” maar eveneens is opvallend, dat dit gezegd wordt door autochtone Nederlanders, die veelal niet of nauwelijks affiniteit hebben met de Marokkaanse of andere moslims. Wanneer een en ander dan ook nog gebracht wordt in een klimaat van toenemende polarisering, vind ik een dergelijke vorm waarin deze kritiek gegoten wordt getuigen van gebrek aan respect en morele lafheid. Verder zouden de autochtone Nederlanders, die ieder bezwaar hiertegen van islamitische kant vaak afdoen met ”onzin” of ”het moet kunnen” zouden zich eens moeten realiseren hoe zij het zouden vinden wanneer voor hen van groot belang zijnde symbolen of principes stelselmatig worden bekritiseerd met een totaal gebrek aan respect voor hun identiteit. Tegen degenen, die vinden, dat moslims dergeljke kritiek maar ”moeten slikken” zou ik willen zeggen: Realiseert u, dat u zo een tweedeling in de samenleving creëert. Maar vooral: Realiseert u zich, dat u zich met een dergelijke weinig respectvolle houding schuldig maakt aan impliciet neokolonialisme. Men kan geen respect verwachten voor de dominante veelal niet-religieuze cultuur, wanneer men niet bereid is dat respect eveneens ten opzichte van de religieuze allochtone cultuur te tonen. Dat geldt zowel voor de Nederlandse intelligentsia als critici als Hirsi Ali zelf.
If anti-Muslim prejudice is not targeted, steps to counter racism in Europe in the wake of BLM protests will be meaningless Rarely does the EU act so swiftly. Less than four months since the killing of George Floyd in police custody and the Black Lives Matter campaign that spilled into Europe and galvanised continent-wide protests, the EU is appointing its first ever anti-racism coordinator. This brilliant idea will make little sense, however, if anti-Muslim hatred is not part of their portfolio. Because instead of building a “truly anti-racist union”, as the president of the European commission, Ursula von der Leyen, would wish, we have so far built an anti-Muslim one.
Prejudice against Muslims exists in every corner of Europe. Not only do we collectively devalue and discriminate against Europeans who follow Islam, but the incidence of violence against Muslims is increasing.We have known since the refugee and migration crisis of 2015 and the jihadist terrorist attacks in France, Spain and Germany that Muslims suffer from an exceptionally bad reputation in our societies. In 2019, research conducted for the Bertelsmann Stiftung’s Religion Monitor yet again confirmed widespread mistrust towards Muslims across Europe. In Germany and Switzerland, every second respondent said they perceived Islam as a threat. In the UK, two in five share this perception. In Spain and France, about 60% think Islam is incompatible with the “west”. In Austria, one in three doesn’t want to have Muslim neighbours
The Organization for Security and Co-operation in Europe (OSCE) confirms these findings in its most recent paper on the rise and meaning of hate crimes against Muslims. So does Europe’s police coordinating body Europol: in 2019, far-right terrorism soared.
What is more surprising is how quickly anti-Muslim racism has turned violent.
In its most recent report the Council of Europe warns that “Europe is facing a shocking reality: antisemitic, anti-Muslim and other racist hate crimes are increasing at an alarming rate”. The OSCE also corroborates these findings in its own paper on hate crimes against Muslims.
If it were not so distressing it would be fascinating. From Spain to Bulgaria and from Finland to France, people feel prejudice against Muslims no matter the size of the country’s economy, its Muslim community, the religious, racial or ethnic social makeup, the kind of historical relations with the south and the Muslim world, or even the refugee policy after 2015.
Take two very different European countries: Germany and Poland. The German Muslim community (4.7 million people or 5.7% of the population) is more than 200 times larger than Poland’s (about 20,000 or 0.05). German GDP is seven times larger, and the country is much more religiously diverse. Perhaps the best indicator to showcase differences is the policy towards Syrian refugees that the two countries adopted in 2015. Germany’s Willkommenskultur stood in stark contrast to Poland’s staunch refusal to take any.
And yet roughly the same percentage of Germans and Poles think unfavourably about Muslims.
Racism in Germany occurs particularly frequently under the guise of anti-Muslim prejudice. Some 52% of those surveyed in early 2019 said they perceived Islam as a threat. This perception has remained stable at a high level for around 10 years. In Poland, with only a handful of Muslims, Arabs (usually identified as Muslims) have been the most disliked ethnicity for more than a decade. In the 2020 poll, 55% of Polish respondents said they disliked them.
In both countries, anti-Muslim prejudice prepared fertile ground for racist violence. According to German police statistics, the number of crimes classified as Islamophobia rose by 4.4% to 950 offences in 2019. Repeated or foiled attacks on refugee centres and mosques are becoming a serious danger to Germany’s national security, with the killing of nine people in Hanau in February as the most blatant example. Although smaller and less frequent in Poland, hate crimes since 2016 also have been perpetrated mostly against Muslims or “persons thought to be Muslims”.
The anti-Muslim bias is omnipresent not only geographically but also across the political spectrum. The right, the centre and the left – everyone seems to hold a grudge, although for different reasons.
In Germany, far-right racism focuses on the question of whether Muslims or other minorities can be “real Germans”. A whole generation of German Muslims have grown up in this social climate – constantly questioned and forced to justify their religion. The Alternative für Deutschland party, which claims it is defending Judeo-Christian values against so-called Islamisation, is now the biggest opposition party in the national parliament. Its ideas have spread into the mainstream.
Among liberals and on the left there is often prejudice against Islam from a position of “humanist universalism, human rights, gender equality and democracy”, as one Polish liberal commentator put it while warning about the creeping Islamisation of Europe. Even the strongest critics of the current PiS government in Poland will quite openly talk of Muslims as religious fanatics: “Not that I am against Islam,” you hear people say, “it’s just that they have not had their reformation yet – they’re like Christians in the Middle Ages.”
This is not to say that criticism of religion is inadmissible, or that all Europeans are racist. But xenophobia grows in crises, and we currently live in crisis – the pandemic, looming recession and global uncertainty may exacerbate what is already an existential danger for the European Union and democracy. The European scapegoat of choice will most likely be Muslim. Far-right or populist parties will openly vilify Islam, with the tacit support of many mainstream politicians.
The good news is that, thanks to the Black Lives Matter protests, the ground is now fertile in Europe for anti-xenophobic activism and policies. Across the continent – Poland and Germany included – thousands of people gathered this summer in anti-racist and antifascist demonstrations. In Germany, as a direct result of the Black Lives Matter movement, the Bundestag recently asked the DeZIM-Institut to set up a Racism Monitor, with funding of €10m.
The creation of an EU anti-racism coordinator could reinvigorate a pan-European approach to anti-Muslim racism. But it should incorporate the existing office for coordinating Europe’s efforts to combat anti-Muslim hatred – which was created in 2015 but has achieved little – with an enhanced budget and a clear, strong mandate.
An energetic and devoted coordinator should not only coordinate between EU institutions but also monitor and record anti-Muslim hatred in all member states: only 15 of 27 have strategies to fight racism.
But none of us should give anti-Muslim racism a free pass. Many communities across Europe are uniformly white and Christian, particularly in smaller towns and villages. But we all live in our own social bubbles, none of which are free from prejudice, and it is there that we need to act.
We need to keep a nose for what Frantz Fanon called the “stench of racism” – those seemingly rational opinions that hide a bias uttered at friendly dinners or drinks parties. Take up the issue and talk loudly about anti-Muslim racism.
Call a spade a spade. We have become accustomed to the word Islamophobia, but the “phobia” part softens the meaning as if it was a medical condition deserving of tolerance. EU legislation classifies anti-Muslim racism as racism – once we take it as such, its ominous character becomes clear. Racism is not a temporary or transitional phenomenon. It is a social pandemic that burrows into the structures of society, infiltrating and disintegrating all areas of life.• Patrycja Sasnal is a political scientist and head of research at the Polish Institute of International Affairs; Yasemin El Menouar is a social scientist, head of the Religion Monitor project at the Bertelsmann Stiftung in Germany and a member of the independent expert group on hostility against Muslims at the German interior ministry END OF ARTICLE
Cartoons of the Prophet Mohammad were projected onto government buildings in France as part of a tribute to history teacher Samuel Paty, who was murdered by an Islamist terrorist last week.
INDEPENDENTCHARLIE HEBDO MUHAMMAD CARTOONS PROJECTEDONTO GOVERNMENT BUILDING IN DEFIANCE OFISLAMIST TERRORISTS
Cartoons of the Prophet Mohammad were projected onto government buildings in France as part of a tribute to history teacher Samuel Paty, who was murdered by an Islamist terrorist last week.
The controversial depictions from the French satirical newspaperCharlie Hebdowere displayed onto town halls in Montpellier and Toulouse for several hours on Wednesday evening, following an official memorial attended by Paty’s family and President Emmanuel Macron in Paris.
Paty was beheaded while walking home on Friday evening, just days after he showed Charlie Hebdo’s caricatures of Mohammad to pupils in a class about freedom of expression.
In a tribute to the slain teacher, Macron described him as a “quiet hero” who “embodied” the values of the French Republic. The president posthumously awarded Paty the Légion d’Honneur, France’s highest civilian honour.
He was killed precisely because he incarnated the Republic. He was killed because the Islamists want our future,” Macron said.
“Samuel Paty on Friday became the face of the Republic, of our desire to break the will of the terrorists… and to live as a community of free citizens in our country.”
The attack on Paty is the second terror incident in the capital since a trial began last month against the alleged accomplices of the 2015 killings that took place at Charlie Hebdo’s Paris offices.
The trial sees 14 people accused of providing weapons and logistical support to the gunmen, who were killed by police after three days of attacks that left 17 people dead and dozens injured.
The perpetrator of last Friday’s attack was also shot dead by police, and more than a dozen individuals have since been arrested as part of the investigation.
The front page of latest issue of Charlie Hebdo did not feature an image of the Prophet Mohammad – as it did following the 2015 attack – instead displaying decapitated cartoons of various professions with the headline: “Who’s turn next?”
END OF ARTICLE
[13]
ARTICLE 1, FRENCH CONSTITUTION
ARTICLE PREMIER.
La France est une République indivisible, laïque, démocratique et sociale. Elle assure l’égalité devant la loi de tous les citoyens sans distinction d’origine, de race ou de religion. Elle respecte toutes les croyances”
”France will not give up cartoons, President Emmanuel Macron vowed Wednesday in a homage to teacher Samuel Paty, beheaded for having shown caricatures of the Prophet Mohamed to pupils in a lesson on free speech.
“We will not give up cartoons,” Macron told a solemn ceremony at the Sorbonne university attended by the family of the murdered teacher”
France will not give up cartoons, President Emmanuel Macron vowed Wednesday in a homage to teacher Samuel Paty, beheaded for having shown caricatures of the Prophet Mohamed to pupils in a lesson on free speech.
“We will not give up cartoons,” Macron told a solemn ceremony at the Sorbonne university attended by the family of the murdered teacher.
The president said Paty was slain by “cowards” for representing the secular, democratic values of the French Republic.
Paty’s coffin stood in the centre of the university courtyard, adorned with French flags, as pupils, a friend, and a fellow history teacher paid moving tributes to the 47-year-old father of one.
The ceremony started with the song “One” by Irish rock band U2 played over loudspeakers at the Paty family’s request, and ended with applause.
Paty was killed on his way home from work after school last Friday by 18-year-old Chechnya-born Abdullakh Anzorov, who published an image of the teacher’s severed head on Twitter before he was himself shot dead by police.
Paty became the subject of an online hate campaign after he showed cartoons of the Prophet to pupils in a civics class to elicit debate on freedom of expression.
The same images had unleashed a bloody assault by Islamist gunmen on the offices of satirical magazine Charlie Hebdo five years ago in which 12 people, including cartoonists, were killed.
Macron said Paty was killed “because he incarnated the Republic.”
Added the president: “He was killed because Islamists want our future,” while vowing “they will never have it.”
[15]
MUSLIM NATIONS CALL FOR BOYCOTT OF FRENCH PRODUCTS28 OCTOBER 2020
PARIS — Several Arab countries are condemning French President Emmanuel Macron after he said he would propose legislation to tackle Islamist separatism and paid tribute to history teacher Samuel Paty, who was murdered after showing caricatures of the Prophet Muhammad in class. Macron has previously called Islam a “religion in crisis.”
Thousands of protesters took to the streets in Bangladesh and the Gaza Strip this week after Macron’s comments led to social media channels to be flooded with the hashtags #BoycottFrenchProducts and #NeverTheProphet.
Turkish President Recep Tayyip Erdoğan publicly called for the boycott of French products on Tuesday, decrying “rising Islamophobia in Europe.” Some shops have already removed dozens of French brands from their shelves. French Foreign Minister Jean-Yves Le Drian said Monday the French ambassador to Turkey would be called back to Paris for consultation amid rising diplomatic tensions.
Leaders and officials in Iran, Pakistan and Qatar have also come out to denounce Macron’s support of the Prophet Muhammad cartoons, which many Muslims find disrespectful. Pakistan’s prime minister, Imran Khan, even called on Facebook to place a ban on Islamophobia and hate speech against Islam “given the rampant abuse and vilification of Muslims on social media platforms.”
The Qatari State has condemned an escalation of “populist rhetoric inciting the abuse of religions.”
Iranian Foreign Minister Zarif said insulting 1.9 billion Muslims for “the abhorrent crimes of such extremists is an opportunistic abuse of freedom of speech.”
The Oct. 16 killing of Paty has led to protests across France. The French Council for the Muslim Faith denounced the history teacher’s murder as “a betrayal of the message of the prophet” but said “forcing [the cartoons] on everyone by projecting them on public buildings or showing them to children in a compulsory education setting is another thing.”
On Sunday, Macron pleaded for unity.
“We are united,” he tweeted, adding, “We will not give in, ever” in both English and Arabic.
Debate around Islam is raging as the French government seeks to implement strong measures against radical Islamism.
Meanwhile, European leaders are standing behind France. German Foreign Minister Heiko Maas called Erdogan’s comments “completely unacceptable” and European Union High Representative Josep Borelles said Turkey needs to “stop this dangerous spiral of confrontation.
France urged Arab countries on Sunday to stop calls for boycotts of French products, while President Emmanuel Macron vowed the country would never give in to Islamic radicals.ADVERTISING
The French foreign ministry said in a statement Sunday that there have been calls in recent days to boycott French products, notably food products, in several Middle Eastern countries, as well as calls for demonstrations against France over the publication of satirical cartoons of the Prophet Mohammad.
“These calls for boycott are baseless and should stop immediately, as well as all attacks against our country, which are being pushed by a radical minority,” the statement said.
On Sunday, Macron said in a tweet: “We will not give in, ever” to Islamic radicals. “We do not accept hate speech and defend reasonable debate,” the French leader added.
Boycotts already underway
Calls to boycott French goods are already growing in the Arab world and beyond, after President Emmanuel Macron criticised Islamists and vowed not to “give up cartoons” depicting the Prophet Mohammed.
Macron’s initial comments, on Wednesday, came in response to the beheading of a teacher, Samuel Paty, outside his school in a suburb outside Paris earlier this month, after he had shown cartoons of the Prophet Mohammed during a class on free speech.
Muslims see any depiction of the Prophet as blasphemous.
Kuwait’s non-governmental Union of Consumer Co-operative Societies has already pulled several French products from stores. Several co-ops visited by Reuters on Sunday had cleared the shelves of items such as hair and beauty products made by French companies.
“All French products have been removed from all Consumer Cooperative Societies,” union head Fahd Al-Kishti told Reuters, adding that the move was in response to “repeated insults” against the Prophet and had been taken independently of Kuwait’s government.
Boycott calls on social media
The co-ops, some the size of hypermarkets, carry government-subsidised staples for Kuwaitis and account for a big part of retail in the country, as well as organising some educational courses and recreational activities.
In Saudi Arabia, the Arab world’s largest economy, a hashtag calling for the boycott of French supermarket retailer Carrefour was the second most trending on Sunday.
Similar calls for boycott have been issued also by groups in Jordan and Qatar.
Daily newsletterReceive essential international news every morningSubscribe
The Organisation of Islamic Cooperation on Friday decried the brutal murder that has shaken France but also criticised the “justification for blasphemy-based harassment of any religion in the name of freedom of expression”.
(FRANCE 24 with AFP, Reuters)
[17]
”The interior minister, Gérald Darmanin, said on Monday that the swoops on Islamists – including individuals who expressed support for the attack – should send the message that “enemies of the republic cannot expect a minute’s respite” and more police operations would follow.” …………”Darmanin said about 80 investigations were under way into radical preachers and suspected extremists accused of spreading online hate, and authorities were urgently assessing about 50 associations in the Muslim community, “some of which will certainly be dissolved”. THE GUARDIANSAMUEL PATY MURDER: FRENCH POLICE RAID DOZENS OF ISLAMIST GROUPS https://www.theguardian.com/world/2020/oct/19/samuel-paty-french-police-raid-dozens-of-islamist-groups
TEXT
French police have raided dozens of Islamist groups and suspected extremists amid growing pressure on the government to clamp down on religious fundamentalism three days after a teacher was beheaded outside his school.
The interior minister, Gérald Darmanin, said on Monday that the swoops on Islamists – including individuals who expressed support for the attack – should send the message that “enemies of the republic cannot expect a minute’s respite” and more police operations would follow.
Darmanin said about 80 investigations were under way into radical preachers and suspected extremists accused of spreading online hate, and authorities were urgently assessing about 50 associations in the Muslim community, “some of which will certainly be dissolved”
Police sources told French media that authorities were preparing to deport 213 foreigners who were on a government watchlist and suspected of holding extreme religious beliefs, including about 150 serving jail sentences.
Darmanin said a fatwa appeared to have been issued against Samuel Paty, a 47-year-old teacher of history and geography who was decapitated on Friday outside his secondary school in Conflans-Sainte-Honorine, about 20 miles north-west of Paris.
As part of a class discussion on freedom of expression this month, Paty had shown pupils a series of cartoons and caricatures including two of the prophet Muhammad published by Charlie Hebdo, the satirical magazine that was the target of a 2015 attack in which Islamist gunmen killed 12 people.
Police shot dead Paty’s attacker, an 18-year-old of Chechen origin named as Abdullakh Anzorov. A photo of the teacher’s decapitated head was posted to Twitter from Anzorov’s mobile phone, along with the message: “I have executed one of the dogs from hell who dared to put Muhammad down.”
Among the organisations being investigated by authorities is the high-profile Anti-Islamophobia Collective, which Darmanin said appeared to be “clearly implicated” in the attack because the father of a child at the school had repeated its name in a video posted online calling for Paty’s dismissal.
The pupil’s father and Abdelhakim Sefrioui, a well-known Islamist radical with links to the organisation who routinely uses social media and local campaigns to pressure the government over alleged Islamophobia, are among 11 people who have so far been arrested in connection with the murder.
The French president, Emmanuel Macron, has announced a national tribute for the dead teacher to be held on Wednesday, and on Monday he received the teacher’s family at the Élysée Palace, expressing his condolences and assuring them of his support.
At an emergency cabinet meeting on Sunday, Macron announced a series of anti-Islamist measures including concerted steps against “the structures, associations and people close to radical groups … who spread hate and can encourage attacks”. Macron reportedly told ministers: “Fear is about to change sides. Islamists must not be allowed sleep soundly in our country.”
France’s chief public prosecutors were summoned on Monday to an urgent meeting with the justice minister, Éric Dupond-Moretti, to discuss “additional measures necessitated by the situation”, while security at France’s schools is to be increased when classes return after the half-term break.
Marlène Schiappa, a junior interior minister, summoned social media bosses for an urgent discussion of the role social networks played in the attack in Conflans and in previous atrocities. Gabriel Attal, a government spokesman, said: “Those who participated in the public lynching of this teacher on social media are in some way also responsible for what happened.”
A day after tens of thousands of people took part in dozens of rallies in towns and cities across to France to support free speech and honour Paty, Macron is under pressure to come up with an effective response to the latest in a series of Islamist terror attacks that have rocked France since the Charlie Hebdo massacre.
More than 240 people have died from Islamist violence since that attack, prompting opposition politicians – particularly on the right – to accuse the government of waging a battle of words rather than taking decisive action.
Bruno Retailleau, the parliamentary leader of the centre-right Les Républicains party, said Macron was “fighting a battle of vocabulary, even while a part of the country is defying the fundamental values of the French republic”.
The leader of the far-right National Rally, Marine Le Pen, laid a wreath outside Paty’s school on Monday. She called for “wartime legislation” to combat the terror threat and demanded an “immediate” moratorium on immigration and the expulsion of all foreigners on terror watchlists.
END OF ARTICLE
NEXT ARTICLE
THE ISLAMOPHOBIC WITCH HUNT OF ISLAMO LEFTISTS IN FRANCE
t’s true that France is hardly unaccustomed to Islamist terrorist attacks, having had to endure more than most western countries in recent years. The Toulouse and Montauban shootings in 2012, the attacks on Charlie Hebdo and a kosher supermarket and on the Bataclan nightclub and other restaurants and cafés in 2015, and the truck attack in Nice in 2016, being just the most deadly and high-profile. There have also been many smaller-scale incidents, with a spike in such attacks recently in the context of the ongoing trial of the presumed accomplices of the perpetrators of the Charlie Hebdo attack, and two weeks ago the murder of school teacher Samuel Paty on the last day of term, decapitated ostensibly for having shown examples of Charlie Hebdo’s Muhammad cartoons in a class on free speech and laïcité (even though Paty warned that some of his pupils may find the pictures offensive and invited them to turn away or leave the room).
That such incidents provoke a reactionary backlash among rightwing politicians and media outlets insensitive to distinctions between Muslims and Islamists is unfortunately to be expected, but it doesn’t take much to provoke such reductionism in France these days – a veil-wearing woman who dares to express an opinion, participate in a song contest or go jogging or to the beach is enough to warrant as much “debate” on the “Muslim problem” as mass murder. Nor is it confined to the right: a member of Macron’s centrist party recently asked a veiled woman to leave the room, in an echo of a far-right politician doing the same earlier last year.
Upping the stakes
But that which has followed Paty’s murder is taking things to a new level, with the government at the forefront of Islamophobic polemics, and with changes to the law, to the constitution, and to the very definition of laïcité, being proposed to combat the terrorist threat, as well as restrictions on free speech being suggested as a necessary step to defending… free speech! Instead of healthy debate into what the state could have done better to prevent the killing, the mainstream political and media consensus has been to scapegoat those they say are simply in denial about the threat posed by veils and people not eating pork, and in particular those who critique Islamophobia and Charlie Hebdo – a wide range of people they refer to under the umbrella-term of “Islamo-leftists”. Journalist Rokhaya Diallo (black, Muslim and left-wing!) was recently accused by “new philosopher” Pascal Bruckner, for instance, of having blood on her hands for having used the “privilege” afforded her by being a black, Muslim woman to incite hatred against Charlie Hebdo.
n the aftermath of Paty’s murder, the police raided the homes and offices of numerous individuals and over 50 associations that, in the words of the interior minister Gérald Darmanin, admittedly “had no link to the Paty murder”; instead the aim was to “send a message”. Far from being Islamists or suspected terrorists (as suggested in The Guardian), these were in most cases simply Muslims and associations that provide legal advice to Muslims or that protest against anti-Muslim discrimination: the charity Barakacity, a faith-based charity providing clean water in Africa and help to the homeless and refugees in France, was banned a few days ago because of its Muslim affiliation (Catholic charities such as the Secours Catholique pose no such threat to laïcité however); and the Collective Against Islamophobia in France (CCIF), a small organization with a UN consultant status which organizes mediation and helps provide lawyers for those defending themselves against Islamophobic discrimination, has been declared an “enemy of the Republic” and also threatened with dissolution – it has since taken steps to extend its activities internationally because it no longer feels safe in France.
Darmanin also went on a media offensive to put the blame on: the existence of Halal (and Kosher) food sections in supermarkets; journalists, left-wing politicians and charities such as Amnesty International and La Ligue des Droits de l’Homme for their denunciation of supposedly non-existent Islamophobia or police violence; and academics for teaching “Anglo-Saxon” courses on racism (as well as gender, sexuality and intersectionality) – all of which apparently contribute to “communitarianism”, “separatism” and ultimately Islamist terror. This weekend he also announced plans to impose a fine up to 75,000 euros and to send to prison for up to 5 years anyone who refuses to see a doctor of the opposite sex.
Jean-Michel Blanquer, the minister for education, has also spoken out against veils, which, although technically legal, are “not desirable” nor “compatible with republican values”, as well as the corrupting influence of Anglo-Saxon academic concepts such as intersectionality. For Blanquer (and, even more embarrassingly, many academics in France), such work essentialises minorities (and is thus racist and sexist itself) and inevitably fragments society, in contrast to the French republican tradition in which everyone is equal and everyone gets along just fine.
Tolerant France
Yesterday, on the anniversary of the first day of the Algerian war, Jean Castex, the Prime Minister, spoke about the need for the French public to no longer critique France’s colonial history (something France has never really started doing), and to instead be proud of France’s “roots”, identity and freedom. Meanwhile, and in the face of boycotts of French products in some Muslim-dominant countries, Macron tells the international media how tolerant France actually is of Muslims, offering a very different discourse to the one aimed at French Muslims.
The recurring theme in such debates is the supposed conflict between free speech and laïcité on the one hand (whereby Muslims seem to be little more than convenient objects of ridicule), and Muslims and anti-racists on the other (who inconveniently insist on Muslims having the right to have a voice). This manufactured conflict is dependent upon a curious, neoconservative redefinition of laïcité and a libertarian fetishisation of absolutist free speech.
From this perspective, nothing could symbolise the beauty of republican freedom more than anti-religious satire such as Charlie Hebdo’s depictions of Muhammad as a terrorist or of a veil-wearing student union representative or other Muslims as animals. To suggest that such pictures are more Islamophobic and racist than they are representative of free speech (as indeed the European Court of Justice has done, arguing that depictions of Muhammad are not covered by Article 10 of the European Convention of Human Rights), is not just seen as an affront to free speech and the French tradition of anti-religious satire, but contrary to the very principles of laïcité.
While the Observatoire de la Laïcité has sought to calm tensions in recent years by explaining that laïcité means simply that the state should be neutral and that the public should be free to practise whatever religion they want, figures from the (so-called) intellectual (so-called) left, such as the Printemps Républicain and former Prime Minister Manuel Valls, have sought to push an alternative conception of laïcité whereby it is the public that is expected to be neutral (so, no more veils, no getting offended, no being too Muslim). In recent years they have been waging a war with the Observatoire (a neutral organisation whose task is to basically explain neutrality) which they regard as ideologically-influenced, partisan and unhelpful in the combat against the Islamist threat. In contrast, Laurent Bouvet, the leader of the perfectly neutral Printemps Républicain, recently posted on Twitter pictures of bacon masks, sent to him as a gift in the fight against the twin pandemics of Covid and Islam. This version of free speech and laïcité is the one that is winning the war, with the government now turning its attention to the Observatoire and threatening to “renew” its staff and role next year.
Free speech provocateurs
But it is almost as if the fearless defenders of free speech think that it is only speech that stigmatises Muslims that should be free. The government ministers who are so adamant about the need to celebrate the content of Charlie Hebdo as an exemplar of free speech have no problem in filing complaints for defamation against Mediapart, an independent online newspaper, for user-generated blog content they’ve hosted criticising police violence. A hundred academics have also just signed a letter siding with the reactionary comments of the minister for education against intersectional studies, asking for the state to intervene to prevent students from wearing headscarves and to put a stop to lecturers teaching such subjects. A few days ago, the Sénat passed an amendment to oblige academics to conduct their research “within the framework of Republican values”, which could be a perfectly banal and vague formulation, but which could also be the end of academic freedom, at least for those that do “critique” and “studies” (i.e. cultural, postcolonial, queer etc.).
I myself had problems organising a conference on Islamophobia, racialization and the “Muslim problem” when I was (very inconveniently) banned from using the words Islamophobia, racialization and the “Muslim problem” because they were too “provocative” (a favourite word of the free speech fetishists whenever they try to limit someone else’s free speech) and my university was too scared of offending the Printemps Républicain (Bouvet is a professor at the same university). I was also banned for the same reason from using an image of a woman wearing a tricolore veil to illustrate the event, and was instead asked to use orientalist images of Muslims as people from another continent and another century – I declined, but one person’s offence is clearly another person’s freedom.
One person’s offence is clearly another person’s freedom.
What seems worryingly clear, however, is that the free speech of academics, journalists, politicians, Muslims, anti-racist organisations, and law and order organisations is currently under threat, and that limits are being placed on the free speech of those who try to hold power to account simply to protect the free speech of those who feel it’s important to ridicule and stigmatise the powerless. And this is going to be done in the name of free speech.
French neutrality
Also, that in the name of neutrality (and even tolerance, of all words – where that now seems to mean the tolerance of offensiveness), the state is going to crack down even harder on the “proselytising” veil and proselytise Republican values instead. The extent to which school teachers and university lecturers go along with this remains to be seen. Further, the blanket approach to blaming both the left and Muslims for Islamist terror attacks, to side-lining critical scholarship and anti-racism activists, and to undermining anyone who tries to be neutral and balanced in their approach to debating such issues rather than reactionary and stigmatising, is going to be a prevailing feature of such polemics.
The extent to which critical scholars of race and intersectionality have taken over academia in France is rather unconvincing, however, seeing as it’s so hard to organise academic events on such topics (and when they are organised, they’re cancelled because of pressure from the very people claiming they’re rampant).
Similarly, the extent to which the organised left are in any way active in combatting Islamophobia is also dubious. Jean-Luc Mélenchon, the founder of La France Insoumise, has always been explicitly anti-religious and guilty of Islamophobia himself (emphasising at one point that it simply isn’t French to wear a veil); it was only last year that he became convinced that there was a problem, agreeing to participate in a march against Islamophobia that is still being used against him as proof that he’s an Islamo-leftist. Despite several people from his party denouncing the current climate, there is still little prospect of a left-wing protest rally in front of the offices of the CCIF or Barakacity.
Macron’s move to the right on these issues (a far cry from his balanced tone during his presidential campaign) is perhaps politically-motivated. Le Pen and the far-right will probably be the force to beat in the next election. But the influence of the Printemps Républicain shouldn’t be discounted as well – this movement of the republican left is seeking to transform itself into a political party, with Valls and other big name politicians on both the left and right likely to be tempted to join what could become an attractive (not too obviously racist) alternative for many voters.
The focus for the immediate short-term, though, will be on the teachers and pupils returning to school today for the first time since Paty’s murder. Much is being made of the need for teachers to address what happened and for urgent classes on free speech and laïcité, in which many teachers will force racist cartoons upon the children in their class and encourage “debate”, whilst being simultaneously alert to any sign of radicalisation (presumably anyone looking away or debating too much).
In a further ironic twist, the text that teachers are to read out to their pupils today just before a minute’s silence – a text from Jean Jaurès on the role of the teacher, free speech and laïcité – appears to have been amended to emphasise the “fermeté” (determination, assertiveness) of teachers instead of their tenderness, while the passage on the autonomy of teachers has been completely removed. So, no autonomy for teachers or lecturers, and discouragement of critical thinking and debate among pupils and students, and all in the name of free speech, tolerance and neutrality.
Meanwhile, the much-mediated acts of Islamist terrorism continue unabated by the crackdown on Islamo-leftists, while the relatively unmediated acts and threats of violence against mosques, Muslim veil-wearing women and anti-racist academics seem to be occurring ever more frequently.
[18]
WIKIPEDIA
FIFTH COLUMN
https://en.wikipedia.org/wiki/Fifth_column
[19]
and the Collective Against Islamophobia in France (CCIF), a small organization with a UN consultant status which organizes mediation and helps provide lawyers for those defending themselves against Islamophobic discrimination, has been declared an “enemy of the Republic” and also threatened with dissolution – it has since taken steps to extend its activities internationally because it no longer feels safe in France.”
THE ISLAMOPHOBIC WITCH HUNT OF ISLAMO LEFTISTS IN FRANCE
”Police sources told French media that authorities were preparing to deport 213 foreigners who were on a government watchlist and suspected of holding extreme religious beliefs, including about 150 serving jail sentences.”
THE GUARDIANSAMUEL PATY MURDER: FRENCH POLICE RAID DOZENS OF ISLAMIST GROUPS
”Collective punishment is a form of retaliation whereby a suspected perpetrator’s family members, friends, acquaintances, sect, neighbors or entire ethnic group is targeted. The punished group may often have no direct association with the other individuals or groups, or direct control over their actions”
”ARTICLE 33 [ Link ] No protected person may be punished for an offence he or she has not personally committed. Collective penalties and likewise all measures of intimidation or of terrorism are prohibited. Pillage is prohibited.
Reprisals against protected persons and their property are prohibited.
La France est une République indivisible, laïque, démocratique et sociale. Elle assure l’égalité devant la loi de tous les citoyens sans distinction d’origine, de race ou de religion. Elle respecte toutes les croyances”
LETTER TO THE EDITOR: TITLE THE WITCH HUNT OF PRESIDENT MACRON AND HIS TEAM ONTHE FRENCH MUSLIM COMMUNITY
Letter to the Editor
Dear Editor,
This is the limit!Since the bizarre beheading of the French middle schoolteacher Samuel Patyby an 18 years old Chechen muslim, Abdoullakh Abouyedovich Anzorov [whowas killed by the police], because of showing his students the Charlie Hebdo 2012 Muhammad cartoons, followed by the stabbing of three Church visitors in aChurch in Nice by a 21 Tunesian suspect, two very tragic events, all Hell broke out in France.Because the [re]actions of the French government were a de facto declaration of war to muslims, not only in France, but also international.Immediately after the news broke out about the beheading of the school teacher, the French government got bananas.The first bizarre action was the showing of the offending Charlie Hebdo Muhammad cartoons, hanging from French government buildings, violating article 1 of the French Constitution, stating equality and respect for everyone regardless descent, race or religion, as respect for all religions.Although the showing of the cartoons pretended to be in the name of”freedom ofopinion”, the French government knew full well, that many muslims, asIslamic countries, would consider it as a declaration of war.Again, a for muslims holy symbol as the Prophet Muhammed was shownon a disrespectful way, this time by a ”neutral” government.To add insult to injury, president Macron stated, that ”France will not giveup cartoons” in a homage to the beheaded school teacher.Do then the muslims in France not belong to France?No wonder some islamic countries started a boycott against French products.The third action of the French government was the more discriminatory:Minister of Internal Affairs Damartin announced the prohibition of a numberof islamic organisations, being ”enemies of the Republic”, withoutany given proof or connection with any terrorist attack, thus alienating the majority of peaceful muslims in France.An example of Damartin’s witch hunt is the CCIF, a collective that fights Islamophobia in France.The intention is also the deportation of illegal refugees, who received thelabel ”muslimextremists” without any proof of involvement with any terroristattack.In my view as the view of International Law, this is a ”collective punishment” This is no State policy anymore, but a ruthless witch hunt, which has nothing to do with democracy, but with a police State.Especially in those times, dangerous for France, the French government should connect, not polarize.
Astrid Essed
Amsterdam
The Netherlands
LETTER TO THE EDITOR
ISLAMOPHOBIA IN FRANCE/THE WITCH HUNT OF PRESIDENT
MACRON AND HIS TEAM ON THE FRENCH MUSLIM COMMUNITY
HEKSENJACHT PRESIDENT MACRON EN ZIJN TEAM OP MOSLIMS
Ingezonden Stuk
Geachte Redactie, Het is bij de Macronen af!Sinds de bizarre onthoofding van de Franse leraar Samuel Paty door een [door de politie doodgeschoten] 18 jarige Tsjetsjeen, vanwege hetin de les tonen van de opnieuw door Charlie Hebdo gepubliceerdeMohammed cartoons, gevolgd door het neersteken van drie kerkgangers in Nice door een 21 jarige Tunesische verdachte, brak de Hel in Frankrijk los.Want de [re]acties van de Franse Overheid waren in feite een oorlogsverklaring aan moslims,niet alleen in Frankrijk, maar ook internationaal.Direct na het bericht over de onthoofding van leraar Samuel Paty ging de Franse Overheid los:De eerste bizarre actie was het tonen van de gewraakte Charlie Hebdo Mohammed cartoons op een aantal Overheidsgebouwen.Dit in strijd met artikel 1 van de Franse Grondwet, waarin is vastgelegd het gelijkheidsbeginsel, respect voor iedereen, ongeacht afkomst of religie, alsook respect voor iedere religie.Hoewel het tonen van die cartoons werd verpakt als ”vrijheid van meningsuiting”wist de Franse Overheid dondersgoed, dat dit door moslims alsook een aantal islamitische landen zou worden opgevat als oorlogsverklaring.En terecht, want wederom werd een voor moslims zo heilig symbool als de Profeet Mohammed op onwaardige wijze vertoond, deze keer door een ”neutrale” Overheid.Verder gooide president Macron nog olie op het vuur door de uitspraak, dat Frankrijk de cartoons nooit zou opgeven.Zijn de in Frankrijk wonende moslims, voor wie ze aanstootgevend zijn, dan niet Frankrijk?Geen wonder, dat een aantal islamitische landen een boycot tegen Franse producten begon.Nog discriminerender was de derde politieke actie, waarbij de minister van Binnenlandse zaken Damartin aankondigde een aantal islamitische organisatieste willen verbieden, die ”vijanden van de Republiek” zouden zijn, zonder dat daarvan enig bewijs geleverd was en er geen connectie is tussen deze organisaties en genoemde aanslagplegers, waardoor het gevaar levensgroot is, dat de Franse Overheid de meerderheid van moslims van goede wille tegen zich in het harnas jaagt.Een voorbeeld van een van de doelwitten van Damartin is het onverdachte Frans-islamitische Collectief, dat strijdt tegen Islamofobie.Ook door Damartin tot ”moslimextremisten” benoemde mensen zonder papieren worden uitgezet, zonder enig bewijs van betrokkenheid bij welke aanslag ook.Dat noem ik en ook het Internationaal Recht een ”collectieve straf”Dit is geen Staatspolitiek meer, maar een nietsontziende heksenjacht, die niet past in een democratie, maar in een politiestaat.Juist in deze voor Frankrijk onrustige Tijden hoort de Overheid te verbinden, niet te polariseren
Dear Readers, It is sad, but true:Since the bizarre beheading of the French middle school teacher Samuel Patyby by an 18 years old Chechen muslim, Abdoullakh Abouyedovich Anzorov [who was killed by the police], because of showing his students the Charlie Hebdo 2012 Muhammad cartoons, followed by the stabbing of three Church visitors in aChurch in Nice by a 21 Tunesian suspect [1], the French government launched a severe attack on the French muslim community, which can only be described as a ”collective punishment. [2] In fact, the reaction of the French government was no more or lessthan a declaration of war against muslims in France and international.The first bizarre action was the showing of the offending Charlie Hebdo Muhammad cartoons, hanging from French government buildings [3], thus violating article 1 of the French Constitution, stating equality and respect for everyone regardless descent, race or religion, as respect for all religion. [4] But that was not enough!To add insult to injury, president Macron stated, that ”France will not give up cartoons” in a homage to the beheaded school teacher. [5] Are the muslims in France, who are offended by those disrespectful cartoons,not also France?No wonder some islamic countries started a boycott against French products! [6] BUT THAT ISN’T ALL!The third action of the French government was the more discriminatory:Minister of Internal Affairs Damartin announced the prohibition of a number of islamic organisations, being ”enemies of the Republic” [7], without any given proof or connection with any terrorist attack, thus alienating the majority of peaceful muslims in France.An example of Damartin’s witch hunt is the CCIF, a collective that fights Islamophobia in France. [8]
REFUGEESThe intention is also the deportation of illegal refugees, who received thelabel ”muslimextremists” without any proof of involvement with any terrorist attack . [9]
Because those recent French measures belong, to my opinion, in a police Stateand not in a country, that calls itself ”democratic” [10], I have sent a Letter tothe Editor to a number od American, British, French and Turkish newspapers. I have no idea, of course, whether they publish it orf not, but Iwished to share it with you. So here it comes, after the link to the notes ENJOY READING!
LETTER TO THE EDITOR: TITLE THE WITCH HUNT OF PRESIDENT MACRON AND HIS TEAM ONTHE FRENCH MUSLIM COMMUNITY
Letter to the Editor
Dear Editor,
This is the limit!Since the bizarre beheading of the French middle schoolteacher Samuel Patyby an 18 years old Chechen muslim, Abdoullakh Abouyedovich Anzorov [whowas killed by the police], because of showing his students the Charlie Hebdo 2012 Muhammad cartoons, followed by the stabbing of three Church visitors in aChurch in Nice by a 21 Tunesian suspect, two very tragic events, all Hell broke out in France.Because the [re]actions of the French government were a de facto declaration of war to muslims, not only in France, but also international.Immediately after the news broke out about the beheading of the school teacher, the French government got bananas.The first bizarre action was the showing of the offending Charlie Hebdo Muhammad cartoons, hanging from French government buildings, violating article 1 of the French Constitution, stating equality and respect for everyone regardless descent, race or religion, as respect for all religions.Although the showing of the cartoons pretended to be in the name of”freedom ofopinion”, the French government knew full well, that many muslims, asIslamic countries, would consider it as a declaration of war.Again, a for muslims holy symbol as the Prophet Muhammed was shownon a disrespectful way, this time by a ”neutral” government.To add insult to injury, president Macron stated, that ”France will not giveup cartoons” in a homage to the beheaded school teacher.Do then the muslims in France not belong to France?No wonder some islamic countries started a boycott against French products.The third action of the French government was the more discriminatory:Minister of Internal Affairs Damartin announced the prohibition of a numberof islamic organisations, being ”enemies of the Republic”, withoutany given proof or connection with any terrorist attack, thus alienating the majority of peaceful muslims in France.An example of Damartin’s witch hunt is the CCIF, a collective that fights Islamophobia in France.The intention is also the deportation of illegal refugees, who received thelabel ”muslimextremists” without any proof of involvement with any terroristattack.In my view as the view of International Law, this is a ”collective punishment” This is no State policy anymore, but a ruthless witch hunt, which has nothing to do with democracy, but with a police State.Especially in those times, dangerous for France, the French government should connect, not polarize.
Astrid EssedAmsterdamThe Netherlands
Reacties uitgeschakeld voor Islamophobia in France/The witch hunt of president Macron and his team on the French muslim community
President Emmanuel Macron said Thursday’s stabbings were an “Islamist terrorist attack”. Security is being stepped up throughout France.
The 21-year-old Tunisian suspect arrived in the city the night before the attack, his brother told the BBC.
Meanwhile, France’s interior minister said more militant attacks were likely.
“We need to understand that there have been and there will be other events such as these terrible attacks,” said Gerald Darmanin. “We’re at war against an ideology, Islamist ideology.”
Security has been increased at places of worship and schools across France following two similar attacks within two weeks. Earlier this month a teacher was beheaded in a Paris suburb after showing controversial cartoons of the Prophet Muhammad to some of his pupils.
Mr Macron’s subsequent defence of the right to publish the cartoons has stoked anger in several Muslim-majority countries.
Following the latest attack, police shot and wounded the suspected knifeman, who had only recently arrived in Europe. He is said to be in a critical condition in hospital.
President Emmanuel Macron has ordered that the number of soldiers being deployed to protect public places – such as churches and schools – rises from 3,000 to 7,000.
Meanwhile, police investigating the attack have made a second arrest.
What do we know about the victims?
The two women and a man were attacked inside the basilica in the morning before the first Mass of the day.
Two died inside the church. One of them, a 60-year-old woman who has not been named, was “virtually beheaded” close to the font, according to the French chief anti-terrorism prosecutor.
French media have named one victim as 55-year-old Vincent Loquès, a devout Catholic who had reportedly worked at the basilica for more than 10 years.
Mr Loquès, a father of two loved by many of the church’s regulars, was opening the building when the attacker slit his throat, police say.
The third victim was named by the Brazilian foreign ministry as Simone Barreto Silva, a 44-year-old mother of three born in Salvador on Brazil’s north-eastern coast. She had lived in France for 30 years.
She fled to a nearby cafe with multiple stab wounds but died shortly afterwards. “Tell my children that I love them,” she told those who tried to help her, according to French media.
On Friday morning, priest Philippe Asso stood on the church steps with other mourners before walking in with a wreath to the victims.
Others gathered outside the church to pay their respects.
Nice resident Frederic Lefèvre, 50, said he knew Mr Loquès.
“This is a tragedy once again,” he said. “We’re a free country, we have demonstrated freedom to all countries of the world. Today, this freedom is closing in on us. Life needs to be lived for everyone.”
Marc Mercier, 71, called the killings a “catastrophe”.
“It’s appalling. It’s been years that we’ve been saying that fear should shift to the other side [attackers] but it is still the same.”
[2]
”Collective punishment is a form of retaliation whereby a suspected perpetrator’s family members, friends, acquaintances, sect, neighbors or entire ethnic group is targeted. The punished group may often have no direct association with the other individuals or groups, or direct control over their actions”
”ARTICLE 33 [ Link ] No protected person may be punished for an offence he or she has not personally committed. Collective penalties and likewise all measures of intimidation or of terrorism are prohibited. Pillage is prohibited. Reprisals against protected persons and their property are prohibited. ARTICLE 33, 4TH GENEVA CONVENTION’ https://ihl-databases.icrc.org/ihl/WebART/380-600038
Cartoons of the Prophet Mohammad were projected onto government buildings in France as part of a tribute to history teacher Samuel Paty, who was murdered by an Islamist terrorist last week.
The controversial depictions from the French satirical newspaperCharlie Hebdowere displayed onto town halls in Montpellier and Toulouse for several hours on Wednesday evening, following an official memorial attended by Paty’s family and President Emmanuel Macron in Paris.
Paty was beheaded while walking home on Friday evening, just days after he showed Charlie Hebdo’s caricatures of Mohammad to pupils in a class about freedom of expression.
In a tribute to the slain teacher, Macron described him as a “quiet hero” who “embodied” the values of the French Republic. The president posthumously awarded Paty the Légion d’Honneur, France’s highest civilian honour.
He was killed precisely because he incarnated the Republic. He was killed because the Islamists want our future,” Macron said.
“Samuel Paty on Friday became the face of the Republic, of our desire to break the will of the terrorists… and to live as a community of free citizens in our country.”
The attack on Paty is the second terror incident in the capital since a trial began last month against the alleged accomplices of the 2015 killings that took place at Charlie Hebdo’s Paris offices.
The trial sees 14 people accused of providing weapons and logistical support to the gunmen, who were killed by police after three days of attacks that left 17 people dead and dozens injured.
The perpetrator of last Friday’s attack was also shot dead by police, and more than a dozen individuals have since been arrested as part of the investigation.
The front page of latest issue of Charlie Hebdo did not feature an image of the Prophet Mohammad – as it did following the 2015 attack – instead displaying decapitated cartoons of various professions with the headline: “Who’s turn next?”
END OF ARTICLE
[4]
ARTICLE 1, FRENCH CONSTITUTION
ARTICLE PREMIER.
La France est une République indivisible, laïque, démocratique et sociale. Elle assure l’égalité devant la loi de tous les citoyens sans distinction d’origine, de race ou de religion. Elle respecte toutes les croyances”
Texte intégral de la Constitution du 4 octobre 1958 en vigueur
”France will not give up cartoons, President Emmanuel Macron vowed Wednesday in a homage to teacher Samuel Paty, beheaded for having shown caricatures of the Prophet Mohamed to pupils in a lesson on free speech.
“We will not give up cartoons,” Macron told a solemn ceremony at the Sorbonne university attended by the family of the murdered teacher”
France will not give up cartoons, President Emmanuel Macron vowed Wednesday in a homage to teacher Samuel Paty, beheaded for having shown caricatures of the Prophet Mohamed to pupils in a lesson on free speech.
“We will not give up cartoons,” Macron told a solemn ceremony at the Sorbonne university attended by the family of the murdered teacher.
The president said Paty was slain by “cowards” for representing the secular, democratic values of the French Republic.
Paty’s coffin stood in the centre of the university courtyard, adorned with French flags, as pupils, a friend, and a fellow history teacher paid moving tributes to the 47-year-old father of one.
The ceremony started with the song “One” by Irish rock band U2 played over loudspeakers at the Paty family’s request, and ended with applause.
Paty was killed on his way home from work after school last Friday by 18-year-old Chechnya-born Abdullakh Anzorov, who published an image of the teacher’s severed head on Twitter before he was himself shot dead by police.
Paty became the subject of an online hate campaign after he showed cartoons of the Prophet to pupils in a civics class to elicit debate on freedom of expression.
The same images had unleashed a bloody assault by Islamist gunmen on the offices of satirical magazine Charlie Hebdo five years ago in which 12 people, including cartoonists, were killed.
Macron said Paty was killed “because he incarnated the Republic.”
Added the president: “He was killed because Islamists want our future,” while vowing “they will never have it.”
PARIS — Several Arab countries are condemning French President Emmanuel Macron after he said he would propose legislation to tackle Islamist separatism and paid tribute to history teacher Samuel Paty, who was murdered after showing caricatures of the Prophet Muhammad in class. Macron has previously called Islam a “religion in crisis.”
Thousands of protesters took to the streets in Bangladesh and the Gaza Strip this week after Macron’s comments led to social media channels to be flooded with the hashtags #BoycottFrenchProducts and #NeverTheProphet.
Turkish President Recep Tayyip Erdoğan publicly called for the boycott of French products on Tuesday, decrying “rising Islamophobia in Europe.” Some shops have already removed dozens of French brands from their shelves. French Foreign Minister Jean-Yves Le Drian said Monday the French ambassador to Turkey would be called back to Paris for consultation amid rising diplomatic tensions.
Leaders and officials in Iran, Pakistan and Qatar have also come out to denounce Macron’s support of the Prophet Muhammad cartoons, which many Muslims find disrespectful. Pakistan’s prime minister, Imran Khan, even called on Facebook to place a ban on Islamophobia and hate speech against Islam “given the rampant abuse and vilification of Muslims on social media platforms.”
The Qatari State has condemned an escalation of “populist rhetoric inciting the abuse of religions.”
Iranian Foreign Minister Zarif said insulting 1.9 billion Muslims for “the abhorrent crimes of such extremists is an opportunistic abuse of freedom of speech.”
The Oct. 16 killing of Paty has led to protests across France. The French Council for the Muslim Faith denounced the history teacher’s murder as “a betrayal of the message of the prophet” but said “forcing [the cartoons] on everyone by projecting them on public buildings or showing them to children in a compulsory education setting is another thing.”
On Sunday, Macron pleaded for unity.
“We are united,” he tweeted, adding, “We will not give in, ever” in both English and Arabic.
Debate around Islam is raging as the French government seeks to implement strong measures against radical Islamism.
Meanwhile, European leaders are standing behind France. German Foreign Minister Heiko Maas called Erdogan’s comments “completely unacceptable” and European Union High Representative Josep Borelles said Turkey needs to “stop this dangerous spiral of confrontation.
[7] ”The interior minister, Gérald Darmanin, said on Monday that the swoops on Islamists – including individuals who expressed support for the attack – should send the message that “enemies of the republic cannot expect a minute’s respite” and more police operations would follow.” …………”Darmanin said about 80 investigations were under way into radical preachers and suspected extremists accused of spreading online hate, and authorities were urgently assessing about 50 associations in the Muslim community, “some of which will certainly be dissolved”. THE GUARDIANSAMUEL PATY MURDER: FRENCH POLICE RAID DOZENS OF ISLAMIST GROUPS https://www.theguardian.com/world/2020/oct/19/samuel-paty-french-police-raid-dozens-of-islamist-groups
TEXT:
French police have raided dozens of Islamist groups and suspected extremists amid growing pressure on the government to clamp down on religious fundamentalism three days after a teacher was beheaded outside his school.
The interior minister, Gérald Darmanin, said on Monday that the swoops on Islamists – including individuals who expressed support for the attack – should send the message that “enemies of the republic cannot expect a minute’s respite” and more police operations would follow.
Darmanin said about 80 investigations were under way into radical preachers and suspected extremists accused of spreading online hate, and authorities were urgently assessing about 50 associations in the Muslim community, “some of which will certainly be dissolved”
Police sources told French media that authorities were preparing to deport 213 foreigners who were on a government watchlist and suspected of holding extreme religious beliefs, including about 150 serving jail sentences.
Darmanin said a fatwa appeared to have been issued against Samuel Paty, a 47-year-old teacher of history and geography who was decapitated on Friday outside his secondary school in Conflans-Sainte-Honorine, about 20 miles north-west of Paris.
As part of a class discussion on freedom of expression this month, Paty had shown pupils a series of cartoons and caricatures including two of the prophet Muhammad published by Charlie Hebdo, the satirical magazine that was the target of a 2015 attack in which Islamist gunmen killed 12 people.
Police shot dead Paty’s attacker, an 18-year-old of Chechen origin named as Abdullakh Anzorov. A photo of the teacher’s decapitated head was posted to Twitter from Anzorov’s mobile phone, along with the message: “I have executed one of the dogs from hell who dared to put Muhammad down.”
Among the organisations being investigated by authorities is the high-profile Anti-Islamophobia Collective, which Darmanin said appeared to be “clearly implicated” in the attack because the father of a child at the school had repeated its name in a video posted online calling for Paty’s dismissal.
The pupil’s father and Abdelhakim Sefrioui, a well-known Islamist radical with links to the organisation who routinely uses social media and local campaigns to pressure the government over alleged Islamophobia, are among 11 people who have so far been arrested in connection with the murder.
The French president, Emmanuel Macron, has announced a national tribute for the dead teacher to be held on Wednesday, and on Monday he received the teacher’s family at the Élysée Palace, expressing his condolences and assuring them of his support.
At an emergency cabinet meeting on Sunday, Macron announced a series of anti-Islamist measures including concerted steps against “the structures, associations and people close to radical groups … who spread hate and can encourage attacks”. Macron reportedly told ministers: “Fear is about to change sides. Islamists must not be allowed sleep soundly in our country.”
France’s chief public prosecutors were summoned on Monday to an urgent meeting with the justice minister, Éric Dupond-Moretti, to discuss “additional measures necessitated by the situation”, while security at France’s schools is to be increased when classes return after the half-term break.
Marlène Schiappa, a junior interior minister, summoned social media bosses for an urgent discussion of the role social networks played in the attack in Conflans and in previous atrocities. Gabriel Attal, a government spokesman, said: “Those who participated in the public lynching of this teacher on social media are in some way also responsible for what happened.”
A day after tens of thousands of people took part in dozens of rallies in towns and cities across to France to support free speech and honour Paty, Macron is under pressure to come up with an effective response to the latest in a series of Islamist terror attacks that have rocked France since the Charlie Hebdo massacre.
More than 240 people have died from Islamist violence since that attack, prompting opposition politicians – particularly on the right – to accuse the government of waging a battle of words rather than taking decisive action.
Bruno Retailleau, the parliamentary leader of the centre-right Les Républicains party, said Macron was “fighting a battle of vocabulary, even while a part of the country is defying the fundamental values of the French republic”.
The leader of the far-right National Rally, Marine Le Pen, laid a wreath outside Paty’s school on Monday. She called for “wartime legislation” to combat the terror threat and demanded an “immediate” moratorium on immigration and the expulsion of all foreigners on terror watchlists.
END OF ARTICLE
THE ISLAMOPHOBIC WITCH HUNT OF ISLAMO LEFTISTS IN FRANCE
t’s true that France is hardly unaccustomed to Islamist terrorist attacks, having had to endure more than most western countries in recent years. The Toulouse and Montauban shootings in 2012, the attacks on Charlie Hebdo and a kosher supermarket and on the Bataclan nightclub and other restaurants and cafés in 2015, and the truck attack in Nice in 2016, being just the most deadly and high-profile. There have also been many smaller-scale incidents, with a spike in such attacks recently in the context of the ongoing trial of the presumed accomplices of the perpetrators of the Charlie Hebdo attack, and two weeks ago the murder of school teacher Samuel Paty on the last day of term, decapitated ostensibly for having shown examples of Charlie Hebdo’s Muhammad cartoons in a class on free speech and laïcité (even though Paty warned that some of his pupils may find the pictures offensive and invited them to turn away or leave the room).
That such incidents provoke a reactionary backlash among rightwing politicians and media outlets insensitive to distinctions between Muslims and Islamists is unfortunately to be expected, but it doesn’t take much to provoke such reductionism in France these days – a veil-wearing woman who dares to express an opinion, participate in a song contest or go jogging or to the beach is enough to warrant as much “debate” on the “Muslim problem” as mass murder. Nor is it confined to the right: a member of Macron’s centrist party recently asked a veiled woman to leave the room, in an echo of a far-right politician doing the same earlier last year.
Upping the stakes
But that which has followed Paty’s murder is taking things to a new level, with the government at the forefront of Islamophobic polemics, and with changes to the law, to the constitution, and to the very definition of laïcité, being proposed to combat the terrorist threat, as well as restrictions on free speech being suggested as a necessary step to defending… free speech! Instead of healthy debate into what the state could have done better to prevent the killing, the mainstream political and media consensus has been to scapegoat those they say are simply in denial about the threat posed by veils and people not eating pork, and in particular those who critique Islamophobia and Charlie Hebdo – a wide range of people they refer to under the umbrella-term of “Islamo-leftists”. Journalist Rokhaya Diallo (black, Muslim and left-wing!) was recently accused by “new philosopher” Pascal Bruckner, for instance, of having blood on her hands for having used the “privilege” afforded her by being a black, Muslim woman to incite hatred against Charlie Hebdo.
n the aftermath of Paty’s murder, the police raided the homes and offices of numerous individuals and over 50 associations that, in the words of the interior minister Gérald Darmanin, admittedly “had no link to the Paty murder”; instead the aim was to “send a message”. Far from being Islamists or suspected terrorists (as suggested in The Guardian), these were in most cases simply Muslims and associations that provide legal advice to Muslims or that protest against anti-Muslim discrimination: the charity Barakacity, a faith-based charity providing clean water in Africa and help to the homeless and refugees in France, was banned a few days ago because of its Muslim affiliation (Catholic charities such as the Secours Catholique pose no such threat to laïcité however); and the Collective Against Islamophobia in France (CCIF), a small organization with a UN consultant status which organizes mediation and helps provide lawyers for those defending themselves against Islamophobic discrimination, has been declared an “enemy of the Republic” and also threatened with dissolution – it has since taken steps to extend its activities internationally because it no longer feels safe in France.
Darmanin also went on a media offensive to put the blame on: the existence of Halal (and Kosher) food sections in supermarkets; journalists, left-wing politicians and charities such as Amnesty International and La Ligue des Droits de l’Homme for their denunciation of supposedly non-existent Islamophobia or police violence; and academics for teaching “Anglo-Saxon” courses on racism (as well as gender, sexuality and intersectionality) – all of which apparently contribute to “communitarianism”, “separatism” and ultimately Islamist terror. This weekend he also announced plans to impose a fine up to 75,000 euros and to send to prison for up to 5 years anyone who refuses to see a doctor of the opposite sex.
Jean-Michel Blanquer, the minister for education, has also spoken out against veils, which, although technically legal, are “not desirable” nor “compatible with republican values”, as well as the corrupting influence of Anglo-Saxon academic concepts such as intersectionality. For Blanquer (and, even more embarrassingly, many academics in France), such work essentialises minorities (and is thus racist and sexist itself) and inevitably fragments society, in contrast to the French republican tradition in which everyone is equal and everyone gets along just fine.
Tolerant France
Yesterday, on the anniversary of the first day of the Algerian war, Jean Castex, the Prime Minister, spoke about the need for the French public to no longer critique France’s colonial history (something France has never really started doing), and to instead be proud of France’s “roots”, identity and freedom. Meanwhile, and in the face of boycotts of French products in some Muslim-dominant countries, Macron tells the international media how tolerant France actually is of Muslims, offering a very different discourse to the one aimed at French Muslims.
The recurring theme in such debates is the supposed conflict between free speech and laïcité on the one hand (whereby Muslims seem to be little more than convenient objects of ridicule), and Muslims and anti-racists on the other (who inconveniently insist on Muslims having the right to have a voice). This manufactured conflict is dependent upon a curious, neoconservative redefinition of laïcité and a libertarian fetishisation of absolutist free speech.
From this perspective, nothing could symbolise the beauty of republican freedom more than anti-religious satire such as Charlie Hebdo’s depictions of Muhammad as a terrorist or of a veil-wearing student union representative or other Muslims as animals. To suggest that such pictures are more Islamophobic and racist than they are representative of free speech (as indeed the European Court of Justice has done, arguing that depictions of Muhammad are not covered by Article 10 of the European Convention of Human Rights), is not just seen as an affront to free speech and the French tradition of anti-religious satire, but contrary to the very principles of laïcité.
While the Observatoire de la Laïcité has sought to calm tensions in recent years by explaining that laïcité means simply that the state should be neutral and that the public should be free to practise whatever religion they want, figures from the (so-called) intellectual (so-called) left, such as the Printemps Républicain and former Prime Minister Manuel Valls, have sought to push an alternative conception of laïcité whereby it is the public that is expected to be neutral (so, no more veils, no getting offended, no being too Muslim). In recent years they have been waging a war with the Observatoire (a neutral organisation whose task is to basically explain neutrality) which they regard as ideologically-influenced, partisan and unhelpful in the combat against the Islamist threat. In contrast, Laurent Bouvet, the leader of the perfectly neutral Printemps Républicain, recently posted on Twitter pictures of bacon masks, sent to him as a gift in the fight against the twin pandemics of Covid and Islam. This version of free speech and laïcité is the one that is winning the war, with the government now turning its attention to the Observatoire and threatening to “renew” its staff and role next year.
Free speech provocateurs
But it is almost as if the fearless defenders of free speech think that it is only speech that stigmatises Muslims that should be free. The government ministers who are so adamant about the need to celebrate the content of Charlie Hebdo as an exemplar of free speech have no problem in filing complaints for defamation against Mediapart, an independent online newspaper, for user-generated blog content they’ve hosted criticising police violence. A hundred academics have also just signed a letter siding with the reactionary comments of the minister for education against intersectional studies, asking for the state to intervene to prevent students from wearing headscarves and to put a stop to lecturers teaching such subjects. A few days ago, the Sénat passed an amendment to oblige academics to conduct their research “within the framework of Republican values”, which could be a perfectly banal and vague formulation, but which could also be the end of academic freedom, at least for those that do “critique” and “studies” (i.e. cultural, postcolonial, queer etc.).
I myself had problems organising a conference on Islamophobia, racialization and the “Muslim problem” when I was (very inconveniently) banned from using the words Islamophobia, racialization and the “Muslim problem” because they were too “provocative” (a favourite word of the free speech fetishists whenever they try to limit someone else’s free speech) and my university was too scared of offending the Printemps Républicain (Bouvet is a professor at the same university). I was also banned for the same reason from using an image of a woman wearing a tricolore veil to illustrate the event, and was instead asked to use orientalist images of Muslims as people from another continent and another century – I declined, but one person’s offence is clearly another person’s freedom.
One person’s offence is clearly another person’s freedom.
What seems worryingly clear, however, is that the free speech of academics, journalists, politicians, Muslims, anti-racist organisations, and law and order organisations is currently under threat, and that limits are being placed on the free speech of those who try to hold power to account simply to protect the free speech of those who feel it’s important to ridicule and stigmatise the powerless. And this is going to be done in the name of free speech.
French neutrality
Also, that in the name of neutrality (and even tolerance, of all words – where that now seems to mean the tolerance of offensiveness), the state is going to crack down even harder on the “proselytising” veil and proselytise Republican values instead. The extent to which school teachers and university lecturers go along with this remains to be seen. Further, the blanket approach to blaming both the left and Muslims for Islamist terror attacks, to side-lining critical scholarship and anti-racism activists, and to undermining anyone who tries to be neutral and balanced in their approach to debating such issues rather than reactionary and stigmatising, is going to be a prevailing feature of such polemics.
The extent to which critical scholars of race and intersectionality have taken over academia in France is rather unconvincing, however, seeing as it’s so hard to organise academic events on such topics (and when they are organised, they’re cancelled because of pressure from the very people claiming they’re rampant).
Similarly, the extent to which the organised left are in any way active in combatting Islamophobia is also dubious. Jean-Luc Mélenchon, the founder of La France Insoumise, has always been explicitly anti-religious and guilty of Islamophobia himself (emphasising at one point that it simply isn’t French to wear a veil); it was only last year that he became convinced that there was a problem, agreeing to participate in a march against Islamophobia that is still being used against him as proof that he’s an Islamo-leftist. Despite several people from his party denouncing the current climate, there is still little prospect of a left-wing protest rally in front of the offices of the CCIF or Barakacity.
Macron’s move to the right on these issues (a far cry from his balanced tone during his presidential campaign) is perhaps politically-motivated. Le Pen and the far-right will probably be the force to beat in the next election. But the influence of the Printemps Républicain shouldn’t be discounted as well – this movement of the republican left is seeking to transform itself into a political party, with Valls and other big name politicians on both the left and right likely to be tempted to join what could become an attractive (not too obviously racist) alternative for many voters.
The focus for the immediate short-term, though, will be on the teachers and pupils returning to school today for the first time since Paty’s murder. Much is being made of the need for teachers to address what happened and for urgent classes on free speech and laïcité, in which many teachers will force racist cartoons upon the children in their class and encourage “debate”, whilst being simultaneously alert to any sign of radicalisation (presumably anyone looking away or debating too much).
In a further ironic twist, the text that teachers are to read out to their pupils today just before a minute’s silence – a text from Jean Jaurès on the role of the teacher, free speech and laïcité – appears to have been amended to emphasise the “fermeté” (determination, assertiveness) of teachers instead of their tenderness, while the passage on the autonomy of teachers has been completely removed. So, no autonomy for teachers or lecturers, and discouragement of critical thinking and debate among pupils and students, and all in the name of free speech, tolerance and neutrality.
Meanwhile, the much-mediated acts of Islamist terrorism continue unabated by the crackdown on Islamo-leftists, while the relatively unmediated acts and threats of violence against mosques, Muslim veil-wearing women and anti-racist academics seem to be occurring ever more frequently.
[8]
”and the Collective Against Islamophobia in France (CCIF), a small organization with a UN consultant status which organizes mediation and helps provide lawyers for those defending themselves against Islamophobic discrimination, has been declared an “enemy of the Republic” and also threatened with dissolution – it has since taken steps to extend its activities internationally because it no longer feels safe in France.”
THE ISLAMOPHOBIC WITCH HUNT OF ISLAMO LEFTISTS IN FRANCE
La France est une République indivisible, laïque, démocratique et sociale. Elle assure l’égalité devant la loi de tous les citoyens sans distinction d’origine, de race ou de religion. Elle respecte toutes les croyances”
Op 3 november, verkiezingsdag in de Verenigde Staten, schetste ik een viertal scenario’s voor de machtsstrijd die via de presidentsverkiezingen is en wordt uitgevochten. Twee ervan waren relatief gangbaar: de een wint, de ander verliest, en de verliezer trekt zich al dan niet mokkend snel terug. Twee ervan waren griezelig, en slechts eentje daarvan had een hoopvolle uitkomst. Precies de griezelige scenario’s blijken de realistische scenario’s te zijn. De Verenigde Staten is het toneel aan het worden van een soort staatsgreep, waarmee Trump, tegen zijn verkiezingsnederlaag in, tracht aan de macht vast te houden. Het is helemaal niet gezegd dat hem dit gaat lukken. Maar hoe meer de tegenstanders van Trump het gevaar weglachen of negeren, hoe groter het gevaar wordt.
Nogmaals de vier scenario’s
Eerst even de scenario’s langslopen. Scenario 1: Biden wint overtuigend, Trump legt zich daar snel bij neer. Dat wordt-em duidelijk niet. Biden won weliswaar – nogal krap in belangrijke staten overigens – maar Trump vertoont geen enkele merkbare aanvechting om te vertrekken. Scenario twee werd het dus ook niet: van een verkiezingsoverwinning van Trump was al enkele uren in de verkiezingsnacht weinig meer te bespeuren. Biden won de verkiezingen, en zijn meerderheid blijkt bij het voortduren van de tellingen alsmaar groter te worden. Opluchting dat Trump het electoraal niet won? Ja. Tegelijk geen enkel enthousiasme voor Biden, wiens presidentschap – als het er komt – een naargeestige combinatie van neoliberalisme en imperialistische actie zal inhouden, met een heel dun progressief lintje er om heen. Maar voor het zover is, moet Trump nog eventjes het veld ruimen, en dat vertikt hij dus.
Dat brengt ons bij de andere twee scenario’s: Biden wint, Trump erkent de overwinning niet en stelt een hele trukendoos in werking om aan de macht te blijven, dwars tegen electorale meerderheid is. Een soort van staatsgreep van de zittende president tegen zijn staatsrechtelijk legitieme opvolger. Scenario drie is dan: Trump komt hiermee weg. Daarmee komt een vrij openlijk rechts-autoritair bewind naderbij. Scenario vier: breed en veelvormig verzet doet de staatsgreep stranden, Biden wordt president maar weet dat zijn victorie mede afhankelijk is van krachten van onderop die veel linkser zijn dan hijzelf en het neoliberale Democratische establishment.
De staatsgreep in wording
De machtsgreep voltrekt zich langs voorspelbare en voorspelde lijnen. Om te beginnen trekt Team-Trump de uitslagen zelf in twijfel en roept ‘fraude!’. Trump maakt al maanden het stemmen per post verdacht als fraudegevoelig, iets waar geen serieuze aanwijzingen voor zijn. De Trump-ploeg eiste na verkiezingsdag dan ook dat het tellen van stemmen, daar waar later binnenkomende stemmen Trumps aanvankelijke voorsprong in gevaar brachten, werd stopgezet. In Arizona echter, waar Trump achter lag maar gaandeweg in liep, wilden de Trumpisten juist dat het tellen door ging. Tellen of niet tellen, naar gelang het Trump goed uit dacht te komen: het platte opportunisme van een machtst greep-in-de-maak.
Trump deed vervolgens waarmee hij al had gedreigd en lanceerde een reeks rechtszaken om verdere telling te blokkeren. Iedereen lachte Trumps ontkenning van zijn nederlaag weg, iedereen reageerde op de inderdaad vrij kansloze rechtszaken met hetzelfde hoongelach als waarmee de meesten van ons Trumps tweets begroette. Iedereen… behalve dan een zeer aanzienlijk deel van de 70 miljoen mensen die op Trump hadden gestemd en zijn verhaal over Democratisch verkiezingsbedrog met grote felheid omhelsden.
En er waren nog een paar lieden die meegingen in het machtsspel van Trump. Vice-president Mike Pence bijvoorbeeld, en de Republikeinse fractieleider in de Senaat Mitch McConnell. Minister van Justitie deed ook mee en kondigde zelfs justitieel onderzoek aan naar het soort verkiezingsfraude aan waar Trump keer op keer naar verwees. En op 10 november presteerde minister van buitenlandse zaken Mike Pompeo het om te zeggen dat ‘ er een gladde overgang zou zijn naar de tweede ambtstermijn van Trump’.(2)
Een heleboel andere Republikeinse kopstukken deden aan de vertoning niet mee en feliciteerden Joe Biden met zijn overwinning. Maar het was opvallend hoe traag de erkenning van Bidens victorie op gang kwam. Andere kopstukken van de Republikeinse partij keken de kat zo lang mogelijk uit de boom: ze zouden best met de machtsgreep van Trump – en daarmee met nog meer belastingvoordeel voor de rijken! – hebben mee willen gaan, als ze dachten dat Trump ermee weg kwam. Pas toen ze inschatten dat het Trump niet ging lukken, erkenden ze Biden als de volgende president. Een stevige handvol Republikeinen in hoge posities bewandelen intussen openlijk de Trumpiaanse weg naar de absolute macht.
De rechtszaken van Trump zijn in tussen wel tamelijk kansloos. Zelfs conservatieve rechters – die Trump de afgelopen in grote aantallen heeft benoemd fronsen bij wijze van spreken de wenkbrauwen als ze de ‘argumentatie’ zien. Waar ‘fraude’ wordt geroepen, maar er geen bewijs wordt bijgeleverd, kan zelfs de meest rechtse rechter weinig beginnen zonder openlijk iedere pretentie van juridische onafhankelijkheid prijs te geven. En zelfs voor reactionaire rechters telt niet alleen de vriendendienst aan Trump, maar ook het aanzien en de geloofwaardigheid van de rechtspraak zelf, waar zij hun macht en prestige mede aan ontlenen..
Juridisch gaat Trump dan ook niet ver komen. Team Trump weet dat best, en of The Dobnald het zelf weet, doet er niet zo heel veel toe. De rechtszaken zijn er echter niet zozeer om te worden gewonnen, Ze zijn er om tijd te winnen en twijfel d te zaaien over de legitimiteit van Bidens presidentschap. Ze zijn tevens een mobilisatietechniek, een middel om de rechtse achterban van Trump op te stoken tegen de ‘verkiezingsdiefstal’ van de Democraten. Hoe groter de twijfel aan de verkiezingsuitslag, hoe groter de kans dat Republikeinse staatsbestuurders zelf mensen voor het Electoral College zullen aanwijzen, in plaats van de door de verkiezingen aangewezen ‘electors’ te accepteren. Zo kan Trump alsnog een meerderheid in dat Electoral College dat uiteindelijk de president kiest, bij elkaar manipuleren. Denkt en hoopt hij althans wellicht, want ook dit ziet er weinig kansrijk uit.
Wel kansrijk is dat opstoken van de rechtse, Republikeinse achterban! Al de eerste dagen na de verkiezingen hoorde je daar bloeddorstige geluiden. Voormalig Trump-adviseur Steve Bannon die in een video ervoor pleitte dat Trump in zijn tweede ambtstermijn medisch topadviseur Anthony Fauci en FBO-chef Christopher Wray zou moeten laten executeren. ‘Ik zou hun hoofden op spiesen zetten, right, ik zou ze dara op de twee hoeken van het Witte Huis zetten als waarschuwing voor federale bureaucraten.’ De video werd uiteindelijk verwijderd, maar was intussen wel bijna 200.000 keer bekeken in de 10 uur die Facebook voor dat weghalen nodig had.(3) In Philadelphia, waar de tellingen spannend werden toen Biden zijn aanvankelijke achterstand eerst inliep en vervolgens in een voorsprong veranderde, arresteerde politie twee beapende mannen die kennelijk iets van plan waren bij het gebouw waar die tellingen plaats vonden, Ze waren volgens berichtgevinbg aanhangers van de uiterst rechtse, in Trumpiaanse kringen wijd verbreide, QAnon- samenzweringstheorie.(3)
Nu kun je zeggen: een losgeslagen ex-adviseur van Trump, een paar bewapende Qanon-aanhangers met geweren, dat is allemaal nog geen machtsgreep van Trump. Klopt op zichzelf! Maar het zijn topjes van een extreem-rechtse ijsberg waar het democratisch schip op af vaart, met een kapitein Biden die zijn mondkapje over zijn ogen heeft getrokken. Het is symptomatisch voor een stemming waarin een flink deel van die 70 miljoen Republikeinse Trump-kiezers zich niet bij de nederlaag neerlegt en bereid is nogal extreme middelen te gebruiken om Trumps macht overeind te houden en erger.
Symptomatisch is ook een peiling onder Republikeinse kiezers van Politico/Morning Consult.(4) ‘Na het nieuws (dat Biden als winnaar was aangewezen, PS) zeiden 70 procent van de Republikeinen nu dat ze niet geloven dat de verkiezingen van 2020 vrij en eerlijk waren’. Waarom niet? ‘Van de Republikeinen die geloofden dat de verkiezingen niet vrij en eerlijk waren, geloofde 78 procent dat stemmen per post tot wijd verbeide fraude leidde, en 72 procent geloofde dast er met de stembiljetten was gerommeld’. Heel opvallend: ‘Alhoewel slechts 18 procent van de Republikeinen voorafgaande aan de verkiezingen zei dat de resultaten onbetrouwbaar zouden zijn, heeft na Bidens victorie nu 64 procent dat gevoel.’
Het is Team Trump overduidelijk gelukt om in hun achterban grote twijfel te zaaien aan de rechtmatigheid van Bidens verkiezingsoverwinning, en daarmee aan diens komende presidentschap… als dat er komt. Brede afwijzing van de verkiezingsuitslag in zeer omvangrijke Republikeinse kringen, met een bereidheid tot het grofste geweld in die kringen die vanuit diezelfde kringen niet erg hoorbaar woord tegengesproken: we zien de contouren van een rechtse, revanchistische massabeweging met activistische trekken in de maak, waarvoor het woord ‘fascisme’ helemaal niet misplaatst is.
Intussen schuift Team Trump ook binnen de instituties met de schaakstukken van de bureaucratische macht. In Trumps Witte Huis zijn ze doodleuk bezig met sollicitatieprocedures voor personeel voor in Trumps tweede termijn.(5) Dan is er ook nog het onderdeel van de overheidsbureaucratie dat General Administrative Services heet. Dat hoort geld en faciliteiten beschikbaar te stellen aan Team Biden, in het kader van de overgang naar Bidens presidentschap. Maar Emily Murphy, hoofd van dat GAS, vertikt het om dat geld en die faciliteiten aan Team Biden beschikbaar te stellen.(6) Weer een duidelijk teken dat het presidentschap van Trump diens opvolger niet als rechtmatig wenst te behandelen.
Koude rillingen
Ontkennen dat Biden heeft gewonnen, dwarsliggen bij de machtsoverdracht, doorgaan met het voorbereiden van Trumps tweede ambtstermijn: je zou het nog kunnen afdoen als een achterhoedegevecht van een wel heel slechte verliezer. Maar daarmee nemen we het gevaar waarschijnlijk niet helemaal ernstig genoeg. Bovendien: als Trumps mensen dat achterhoedegevecht winnen, opent dat dan niet de weg voor een gevaarlijke tegenaanval?
Twee nieuwsberichten horen toch wel een koude rilling over onze ruggen te doen gaan. Allereerst de zuivering die in het Pentagon gaande is. Eerst stuurde Trump zijn nog vrij verse minister van Defensie, Mark Esper, naar huis. Niet loyaal genoeg, dat mag duidelijk zijn. Het zou te maken kunnen hebben met nieuwe sancties tegen Iran die Trump nog even door wil duwen.(7) Maar vervolgens is hij de civiele staf van het Pentagon ook in hoog tempo aan het vervangen. In dat Pentagon was afgelopen juni weinig steun te vinden voor pogingen van Trump om het militaire apparaat voor binnenlandse repressie te gebruiken. Is Trump nu bezig om het Pentagon nu toch voor binnenlands gebruik naar zijn hand te zetten. Of er op zijn minst voor aan het zorgen dat generaals zijn machtsgreep tenminste niet dwarsbomen?
Komende zaterdag zou wel eens erg belangrijk kunnen worden voor de kans op succes van Trumps machtsgreep. Daarmee kom ik bij het tweede huiveringwekkende bericht. Zaterdag 14 november dreigt er een grote manifestatie – mars?! – plaats te vinden ter ondersteuning van Trump. Allerlei uiterst rechtse groepen van Trump-supporters kondigen onder uiteenlopende etiketten aan dat ze die dag in Washington DC de straat op zullen gaan.(8) Sommigen spreken van een March for Trump, anderen over een Million MAGA Mars. Truckers For Trump zullen er zijn, mensen van de Proud Boys, een extreem-rechtse militie hebben ook aangekondigd om te komen. Een heel ratjetoe van reactionairen dus.
Media Matters-directeur Angelo Carusone: ‘Het is alleen maar bedoeld om ontwrichting te creëren, en mogelijk chaos. Het is in wezen een online commentaar-trol die tot leven is gekomen’. Chaos zou er kunnen komen, zeker als rechtse menigten slaags raken met antifascistische tegendemonstranten, waarvan je toch mag hopen dat die in groten getale en goed voorbereid tegenover de fascistische menigten zullen komen te staan. Is een scenario waarin Trump aan ‘wanordelijkheden’ die dan kunnen ontstaan, het excuus ontleent om een noodtoestand af te kondigen, de repressie te escaleren en in het voorbijgaan ook maar even die vervelende tellingen van stemmen stillegt, echt heel erg ver gezocht? Of, andere mogelijkheid, als de ‘wanordelijkheden’ uitblijven, hoe groot is het gevaar dat Trump zich minstens door zijn fans zal laten aanmoedigen om nog resoluter met zijn staatsgreep door te gaan?
Nu hebben we wel eens vaker groots aangekondigde extreem-rechtse manifestaties gehad waar dan 150 mensen op af kwamen, omsingeld door vierduizend antifascistische tegendemonstranten en een heleboel oproerpolitie om ervoor te zorgen dat die fascisten niet door de antifascisten de stad uit worden gejaagd. Maar het zou frivool onverantwoordelijk zijn om er op te rekenen dat de Trump-fascisten en hun deels gewapende supporters ook nu met heel weinig zullen zijn. Daarvoor is de verbittering en woede ter rechterzijde veel te groot. Straatmobilisatie van Trump-fans, obstructie vanuit Trumps loyalisten in de overheidsbureaucratie, een zuivering in het Pentagon, en een kern van functionarissen en in de allerhoogste toppen van het regeringsapparaat die Trump, plus belangrijke Republikeinse senatoren die Trump blijven steunen: de machtsgreep waar Team Trump me bezig is, heeft wel degelijk slagkracht.
Hoogste tijd voor verzet!
Hoe ver die machtsgreep gaat komen? Dat zal vooral ervan afhangen hoeveel verzet die machtsgreep tegenkomt. Van Joe Biden en zijn team hoeven we dat dat betreft weinig te verwachten. In die kringen doet men alsof er nauwelijks een probleem is. Gevestigde Democraten lachen het gevaar bijna openlijk weg. Joe Biden spreekt vooral de taal van nationale eenheid en verzoening. Alsof er wat te verzoenen valt met mensen die de VS willen omvormen in een openlijk rechts-autoritaire, openlijk racistische dictatuur, een fascistisch bewind dat uiteindelijk ook gematigde Democraten niet zal ontzien.
De verzoenende houding vanuit de Democratische top kan ook helemaal niet zo linkse Democraten nog duur komen te staan als arrestaties en andere repressie zich niet langer beperken tot Trumps favoriete doelwitten Black Lives Matter en ‘Antifa’. Het is dan ook van het grootste belang dat het verslaan van Trumps coup niet aan reguliere Democraten wordt overgelaten. Waar Trump via de straat aan de macht tracht te blijven, daar dient vooral de straat hem die macht te ontnemen. Staatsgrepen stuit je door onverzoenlijke strijd, en het moment is nu.
Nee, Sinterklaasintochten zijn nauwelijks, althans niet in de open lucht en met publiek. Maar de strijd tegen de racistische karikatuurfiguur Zwarte Piet, heel lang een vast onderdeel van het Sinterklaasfeest, gaat intussen wel degelijk door. Die Zwarte Piet is intussen zwaar omstreden geworden, en dat is maar goed ook. De publieke opinie schuift gaandeweg.
Een Vandaag heeft het eens onderzocht bij haar opiniepanel van 30.000 leden. ‘Nog slechts 55 procent van de panelleden is voorstander van het vasthouden aan een Piet-figuur met racistische kenmerken. In 2019 was dat nog 71 procent.’ Dat gaat de goede kant op, al blijft het erg opletten wat mensen zien als wel of niet-racistische kenmerken. En het ‘vasthouden aan racistische kenmerken’ was ook niet de formulering die het panel letterlijk was voorgelegd: de vraag was over de figuur ‘wel’ of niet moest worden ‘aangepast’.(2) Daar kun je allerlei kanten mee op. Maar dat de boel de goede kant op schuift, is duidelijk. Dat is beslist mede te danken aan actie, keer op keer. Daarmee is de discussie op scherm gezet en van vaart voorzien.
Maar we zijn er nog helemaal niet. In juni gingen een heel aantal gemeenten om, en kondigden aan dat Zwarte Piet bij de intocht vervangen zou worden door een roetveegpiet of iets dergelijks. Het was duidelijk dat de omvangrijke Black Lives Matter-demonstraties in die maanden als reactie op de politiemoord in de VS op de zwarte man George Floyd, druk op de ketel hielp zetten. Maar andere gemeenten bewegen nog te weinig, of proberen weg te komen met een Grijze Piet, een kleine wijziging waarin de essentie van de racistische karikatuur overeind blijven. Veelal zien gemeenten en intochtscomités de draai naar een grijze Piet als een uiterste bod, een toppunt van bereidheid om te veranderen.(3) Maar dit type verandering laat zien dat zulke gemeentes en verenigingen het kritiekpunt gewoon nog steeds niet begrijpen: een racistische karikatuurfiguur is geen aanvaardbaar onderdeel van een kinderfeest, ook niet als je een enkel aspect van de figuur een heel klein beetje wijzigt.
Maastricht
De strijd gaat door. En dit nog steeds noodzakelijke gevecht tegen Zwarte Piet en het bijbehorende racisme verloopt nog steeds bepaald niet gladjes. Dat ondervonden op zondagmiddag 15 november in Maastricht ook een honderdtal demonstranten tegen Zwarte Piet. Zie werden uitgejouwd, beledigd, belaagd en aangevallen door honderden, mogelijk een duizendtal lieden die hun racistische karikatuur tot iedere gewelddadige prijs overeind wilden houden. Racistische straatterreur maakte niet voor het eerst een ongestoord antiracistisch protest onmogelijk.
Demonstranten werden onder dekking van de ME in veiligheid gebracht – een ME die er bij andere gelegenheden nooit zo veel moeite mee heeft om een menigte op afstand te houden en het veld te doen ruimen. Aytmara Hersisia over het ME-optreden: ‘Als zij er niet waren geweest, was het helemaal fout gelopen. We werden ontzettend goed beschermd.’(4) En inderdaad, zonder de ME waren er waarschijnlijk veel akeliger dingen gebeurd met de dappere demonstranten die zwaar in de minderheid waren. Maar het is benauwend dat dit soort protest onder bescherming van politie moet plaatsvinden, een politie op wiens steun we op geen enkele manier kunnen vertrouwen, dat het nu uit openbare orde-oogpunt goed uitkwam om antiracisten in bescherming te nemen, verandert daar niets wezenlijks aan.
Politie is intussen boos,(5) vooral ook omdat het racistentuig ook agenten aanviel en een ervan verwondde. ‘Vuurwerk naar agenten gooien is poging tot doodslag dan wel zware mishandeling. We gaan ervan uit dat de daders keihard gestraft worden’ , aldus Koen Simmers van de Nederlandse Politiebond. Het misselijke ‘beide kanten dragen schuld’-frame ontbrak weer niet. ‘Xander Ximonis van politiebond ANPV vindt “het jammer dat beide kampen zo weinig rekening houden met de omstandigheden waarin we verkeren”. “Immers, met dit soort bijeenkomsten vergroot je de kans op besmettingen. Tevens kost het weer veel extra politiecapaciteit die niet elders ingezet kan worden.”’ Zo wordt weer eens het onderscheid tussen vreedzame demonstranten en agressieve pro-Piet-lieden aan het oog onttrokken. Net als het feit dat op antiracistische demonstraties keer op keer mondkapjes worden gedragen en afstand wordt gehouden, hetgeen van veel lui in die rechtse meutes niet gezegd kan worden.
Breda
Een dag eerder was er ook een protest tegen Zwarte Piet, en wel in Breda. Aan dat protest nam ik zelf deel. Ik deed dat met enige scepsis, niet zozeer omdat ik bang was voor agressie, maar vooral omdat ik bang was dat we wat verloren zouden staan op een vrijwel leeg plein waar weinigen nota van het protest zouden nemen. Dat viel heel erg mee, en ik ben erg blij dat ik gegaan was.
De actie vond plaats op het Chasséveld, een grote parkeerplaats met wat zakenleven er omheen en ook een politiebureau, wellicht tegen alle foutparkeerders… Inderdaad, een tamelijk desolate vlakte. Maar langs dat Chasséveld liep ene weg waar vrij veel verkeer was, vooral met de auto maar ook wel te voet. Dus onze actie was niet onzichtbaar. Ook waren er diverse fotografen actief, ik neem toch aan voor media.
Zoals in coronatijden inmiddels gebruikelijk waren er op het terrein kruisjes neergezet op de noodzakelijke afstand. Bij de kruisen lagen borden van Breda kan Het, de groep die het protest op touw had gezet. Na verloop van tijd hadden we elk op een kruis plaats genomen, bord in de hand. Nadat de actie eenmaal goed op gang was, heb ik enkele malen geteld. We stonden er met tussen de vijftig en zestig mensen. Ik vond dat zeer behoorlijk, zeker als je je realiseert dat het een eerste anti-Zwarte Piet-actie was in Breda, op touw gezet door een gloednieuwe actiegroep.
Een tweetal mensen vanuit de organisatie namen de megafoon ter hand vanaf ene heerlijk klein, laag popdium, en voerden ons aan in het ‘chanten’, het ritmisch roepen van leuzen. ‘Zwarte Piet Kan Niet!’ ‘Zwarte Piet Mag Niet’, ‘Breda Kan Het’, ‘Breda Schaam Je!’ ‘Burgemeester Schaam Je’, ‘No More BlackFace’, ‘Grijze Piet Kan Niet’ – Breda is kennelijk zo’n stad waar een Grijze Piet als alternatief is geopperd – en zo gingen we maar door. De twee mensen maakten tussendoor een enkele opmerking – bijvoorbeeld over de reden waarom grijze Piet dus echt niet kan – en deden de huishoudelijke mededelingen die bij een actie hoorden. Maar toespraken waren er verder niet, en dat beviel mij in ieder geval uitstekend. Zo blijven we tenminste niet steken in de rol van voornamelijk toehoorder. Het chanten werd trouwens ritmisch ondersteund door enkele trommelaars van Rhythm Of Resistance. Aanzienlijk sfeerverhogend!
Intussen waren aan de andere kant van het plein voorstanders van de racistische karikatuurfiguur opgedoken, een groepje van tien tot vijftien mensen. Daaronder e ook daadwerkelijk een als Zwarte Piet uitgedoste figuur. Het groepje riep af en toe wat en keek erg lelijk. Ook langs de weg en een ene zijstraat kwamen een paar keer enkele agressievelingen langs om ons de schoonheid van hun opgestoken middelvinger te laten zien. Soortgelijke dingen gebeurden ook wel van langsrijdende auto’s.
Politieagenten gingen veelal op de racistische treiteraars af, en dichtbij kwamen ze niet. Prettig, dat laatste, maar zeer ongemakkelijk dat ook wij dus niet konden demonstreren zonder politiebescherming. Maar hadden we zonder aanmelding onze actie gedaan, dan had het rechtse tuig ons wel degelijk aangevallen, als de politie ons al niet te voren het actievoeren onmogelijk zou hebben gemaakt. De keus om dit type actie wel in overleg met het gezag te doen, vind ik heel verdedigbaar. Tegelijk denk ik dat het nodig is om onze eigen kracht zodanig op te bouwen dat we dit soort keurigheid steeds makkelijker kunnen vermijden. Aantallen helpen dan, maar onderlinge discussie over hoe we als beweging onze autonomie jegens de staat vergroten, doen er ook toe. Ik vond het wel goed om te voelen dat actievoerders, nadrukkelijk ook organisatoren, er met een zekere assertiviteit in stonden. Als racisten iets dichterbij kwamen, keerde een organisator de megafoon hun kant op. Dingen als ‘Weg Met Racisten!’, ‘Racisten Schaam Je!’ klonken dan uit vele kelen.
Volgens de aankondiging zouden we de actie twee uur lang volhouden. Daar zag ik wel een beetje tegenop. Gelukkig had de organisatie kennelijk al bedacht dat dit voor dit type actie wat aan de lange kant was,, en dat vond ik wijsheid. Zo bleef de actie tot het einde toe levendig en scherp, en zakte de boel niet in. Om kwart over drie, na pakweg een dik uur opgewekt en strijdlustig leuzen roepen, was de actie voorbij. In Breda althans, voor dat moment…
THE WITCH HUNT OF PRESIDENT MACRON AND HIS TEAM ON THE FRENCH MUSLIM COMMUNITY
Letter to the Editor
Dear Editor,
This is the limit!Since the bizarre beheading of the French middle schoolteacher Samuel Patyby an 18 years old Chechen muslim, Abdoullakh Abouyedovich Anzorov [whowas killed by the police], because of showing his students the Charlie Hebdo 2012 Muhammad cartoons, followed by the stabbing of three Church visitors in aChurch in Nice by a 21 Tunesian suspect, two very tragic events, all Hell broke out in France.Because the [re]actions of the French government were a de facto declaration of war to muslims, not only in France, but also international.Immediately after the news broke out about the beheading of the school teacher, the French government got bananas.The first bizarre action was the showing of the offending Charlie Hebdo Muhammad cartoons, hanging from French government buildings, violating article 1 of the French Constitution, stating equality and respect for everyone regardless descent, race or religion, as respect for all religions.Although the showing of the cartoons pretended to be in the name of”freedom ofopinion”, the French government knew full well, that many muslims, asIslamic countries, would consider it as a declaration of war.Again, a for muslims holy symbol as the Prophet Muhammed was shownon a disrespectful way, this time by a ”neutral” government.To add insult to injury, president Macron stated, that ”France will not giveup cartoons” in a homage to the beheaded school teacher.Do then the muslims in France not belong to France?No wonder some islamic countries started a boycott against French products.The third action of the French government was the more discriminatory:Minister of Internal Affairs Damartin announced the prohibition of a numberof islamic organisations, being ”enemies of the Republic”, withoutany given proof or connection with any terrorist attack, thus alienating the majority of peaceful muslims in France.An example of Damartin’s witch hunt is the CCIF, a collective that fights Islamophobia in France.The intention is also the deportation of illegal refugees, who received thelabel ”muslimextremists” without any proof of involvement with any terroristattack.In my view as the view of International Law, this is a ”collective punishment” This is no State policy anymore, but a ruthless witch hunt, which has nothing to do with democracy, but with a police State.Especially in those times, dangerous for France, the French government should connect, not polarize.
Astrid EssedAmsterdamThe Netherlands
Reacties uitgeschakeld voor The witch hunt of president Macron and his team on the French muslim community
Waarschijnlijk hebben jullie destijds meegekregen, dat een Nigeriaanse vrouw ”Happy” genaamd, begin augustus door medebewoners werd overgoten met kokend water. [1]Inmiddels dreigt zij te worden uitgezet, terwijl in Nigeria homosexualiteit strafbaar is. [2]Dat hoeft niet automatisch te gelden voor lesbisch zijn, maar in Nigeria is ook lesbisch zijn strafbaar [3], wat Happy in zware problemen kan brengen.Toch dreigt Staatssecretaris Broekers-Knol deze vrouw uit te zetten naar Nigeria en lijkt doof te zijn voor argumentatie te harer gunste, zoals uit een Brandbriefaan de Tweede Kamer van Stichting LGBT Asylum Support blijkt. [4]Zie ook rapport Stichting LGBT Asylum Support [5] Dit is ernstig, in strijd met het Vluchtelingenverdrag [6], maar vooral met de menselijkheid.Vandaar dit bericht op mijn websiteAls iemand voor deze vrouw, of in het algemeen, iets wil doen voor derechten van homosexuele/lesbische asielzoekers, die dreigen te worden teruggestuurd naar een land, waar ze niet veilig zijn, dan graag.Zie trouwens ook onder noot 7 een aantal landen waar lesbisch zijn strafbaar is gesteld [Niet alle landen, diehomosexualiteit strafbaar stellen, stellen namelijk lesbisch zijn strafbaar] Onder het bericht, het notenapparaat ZIE OOK https://www.astridessed.nl/overgenomen-van-winq-nl-queer-life-style-magazineinformatie-dd-25-februari-2020-landen-waarin-homosexualiteit-strafbaar-is/
Stichting LGBT Asylum Support heeft een brandbrief opgesteld voor de staatssecretaris en de Tweede Kamer waarin verzocht wordt de beschikking over de mogelijke uitzetting in te trekken. “De risico’s die de staatssecretaris neemt zijn absoluut onaanvaardbaar”, legt voorzitter Sandro Kortekaas uit. “Homoseksualiteit is bij wet verboden in Nigeria en LHBTI worden vaak slachtoffer van gruwelijk geweld. Het nieuws over de homofobe actie waarvan Happy slachtoffer werd is viraal gegaan. Ze heeft in de media verteld dat ze aangevallen is door landgenoten omdat ze lesbisch is. Door haar vriendin en diens 18 maanden oude zoontje te beschermen, kreeg Happy het kokend hete water over zich heen. De Nigeriaanse Ambassade heeft ons meerdere keren gebeld om informatie te vragen over Happy, waaraan we natuurlijk niet meegewerkt hebben. Denkt de staatssecretaris werkelijk dat ze onopgemerkt en veilig kan terugkeren naar Nigeria? Dat is ongekend!”
In de brandbrief wordt ook de onrechtmatige besluitvorming door de IND aangehaald. In meerdere opzichten is de werkinstructie 2019-17 onjuist toegepast, schrijft de stichting. De IND mag termen als “bewustwordingsproces” en “zelfacceptatie” niet meer gebruiken. In verkapte vorm is dat in het besluit om Happy’s asielaanvraag af te wijzen toch gedaan, volgens LGBT Asylum Support: “Het proces van de ontdekking van de gerichtheid en de wijze waarop de vreemdeling heeft verklaard daarmee te zijn omgegaan”. Met “het proces van de ontdekking” en “de wijze waarop” wordt feitelijk hetzelfde gevraagd als “bewustwordingsproces” en “zelfacceptatie”. Daarover heeft toenmalig staatssecretaris Mark Harbers in december 2018 aan de Tweede Kamer uitgelegd dat de IND asielzoekers niet meer zal vragen om hun bewustwordingsproces te schetsen of om aannemelijk te maken dat er sprake is van zelfacceptatie. Hiermee is deze wijze van toetsen overduidelijk onrechtmatig.
In het overgrote deel van de asielprocedures op basis van seksuele geaardheid, zou toch nog indirect gevraagd worden naar het zogenoemde bewustwordingsproces en de zelfacceptatie. Daarom verzoekt LGBT Asylum Support de staatssecretaris in de brandbrief om extern onderzoek te laten verrichten naar alle afwijzingen van asielaanvragen door de IND van LHBTI-asielzoekers sinds de invoering van de nieuwe werkinstructie in 2018.
[1] ”Een Nigeriaanse asielzoekster die onlangs in asielzoekerscentrum Gilze het doelwit was van een aanval door landgenoten, is voor haar veiligheid overgeplaatst naar een ander azc. Een woordvoerder van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) zegt dat de vrouw met haar 18 maanden oude kind is opgenomen in het azc in Grave.
De aanval vond begin deze week plaats, toen de Nigeriaanse vrouw haar vriendin, eveneens uit Nigeria en bewoonster van een azc in Friesland, op bezoek had. Er ontstond ruzie met een Nigeriaans stel dat de twee uitschold voor “stomme lesbiennes”. De leiding werd erbij geroepen, maar die kon niet voorkomen dat de bezoekende vrouw werd overgoten met kokend water door de vrouw van het (hetero-)stel.
Enkele landen waar lesbisch zijn strafbaar is Zambia – Zuid-Sumatria – Verenigde Arabische Emiraten – Tobago – Tunesië – Tanzania – Togo – Trinidad – Salomoneilanden – Somalië – Sri Lanka – Soedan – Syrië – Saoedi Arabië – Senegal – Saint Vincent – Saint Lucia – Oeganda – Oman – Qatar – Nigeria – Marokko – Mauritanië – Malediven – Maleisië – Malawi – Libië – Liberia – Jemen – Jamaica – Irak – Iran – Indonesië – Atjeh – Guinea – Gambia – Ethiopië – Eritrea – Dominica – Comoren – Kameroen – Burundi – Botwana – Bhutan – Barbados – Barbuda – Algerije. HOLEBI INFOSTEEDS MEER LANDEN MAKEN NU OOK LESBISCH ZIJN STRAFBAAR http://www.holebi.info/phpnews/kortnews.php?action=fullnews&id=15117
[4]
”Stichting LGBT Asylum Support heeft een brandbrief opgesteld voor de staatssecretaris en de Tweede Kamer waarin verzocht wordt de beschikking over de mogelijke uitzetting in te trekken. “De risico’s die de staatssecretaris neemt zijn absoluut onaanvaardbaar”, legt voorzitter Sandro Kortekaas uit. “Homoseksualiteit is bij wet verboden in Nigeria en LHBTI worden vaak slachtoffer van gruwelijk geweld. Het nieuws over de homofobe actie waarvan Happy slachtoffer werd is viraal gegaan. Ze heeft in de media verteld dat ze aangevallen is door landgenoten omdat ze lesbisch is. Door haar vriendin en diens 18 maanden oude zoontje te beschermen, kreeg Happy het kokend hete water over zich heen. De Nigeriaanse Ambassade heeft ons meerdere keren gebeld om informatie te vragen over Happy, waaraan we natuurlijk niet meegewerkt hebben. Denkt de staatssecretaris werkelijk dat ze onopgemerkt en veilig kan terugkeren naar Nigeria? Dat is ongekend!” OUT TVMET KOKEND WATER OVERGOTEN LESBISCHE VLUCHTELING MOGELIJK UITGEZET NAAR NIGERIA
Article 33. – Prohibition of expulsion or return (“refoulement”)
1. No Contracting State shall expel or return (“refouler”) a refugee in any manner whatsoever to the frontiers of territories where his life or freedom would be threatened on account of his race, religion, nationality, membership of a particular social group or political opinion.
”Enkele landen waar lesbisch zijn strafbaar isZambia – Zuid-Sumatria – Verenigde Arabische Emiraten – Tobago – Tunesië – Tanzania – Togo – Trinidad – Salomoneilanden – Somalië – Sri Lanka – Soedan – Syrië – Saoedi Arabië – Senegal – Saint Vincent – Saint Lucia – Oeganda – Oman – Qatar – Nigeria – Marokko – Mauritanië – Malediven – Maleisië – Malawi – Libië – Liberia – Jemen – Jamaica – Irak – Iran – Indonesië – Atjeh – Guinea – Gambia – Ethiopië – Eritrea – Dominica – Comoren – Kameroen – Burundi – Botwana – Bhutan – Barbados – Barbuda – Algerije.”HOLEBI INFOSTEEDS MEER LANDEN MAKEN NU OOK LESBISCH ZIJN STRAFBAAR http://www.holebi.info/phpnews/kortnews.php?action=fullnews&id=15117
Uit een nieuw rapport door het Human Dignity Trust, gepubliceerd naar aanleiding van de Internationale Dag tegen Holebi- en Transfobie op 17 mei, blijkt dat steeds meer homofobe landen nu ook lesbisch zijn strafbaar maken. Want je zal het nauwelijks geloven, maar in veel landen waar homoseksualiteit al jaren strafbaar is, was eerder lesbisch zijn niet strafbaar. Maar ondertussen is in 1 op 4 landen lesbisch zijn ook illegaal. Het is trouwens voor het eerst, dat er een rapport uitkomt met een diepgaande analyse van de manier waarop wetten tegen homoseksualiteit, in het bijzonder van invloed zijn op lesbiennes en biseksuele vrouwen. Eerder lag de focus steeds enkel op homo’s en biseksuele mannen.
Verontrustend is het feit dat in de afgelopen 15 jaar steeds meer landen, waar eerder homoseksualiteit al strafbaar was, maar lesbisch zijn niet, nu hun wetten hebben aangepast, waardoor ook lesbisch zijn strafbaar is. Dit heeft vanzelfsprekend een zeer nefaste impact op de vele lesbiennes in deze landen. Zo blijkt onder andere uit het rapport dat lesbische vrouwen steeds vaker het slachtoffer worden van zogenaamde correctieve verkrachtingen. Daarbij worden ze verkracht vanuit de veronderstelling dat ze nadien wel hetero zullen worden. Eerder bleek trouwens al dat de zogenaamde correctieve verkrachtingen ook erg vaak komen in Zuid-Afrika, waar homoseksualiteit niet strafbaar is, en waar homo’s en lesbiennes zelfs kunnen trouwen en kinderen adopteren. Verder blijkt ook dat lesbiennes dubbel te maken krijgen met discriminatie en geweld, omwille van het feit dat ze als vrouw extra onder druk worden gezet vanuit de culturele tradities, waarbij ze worden geacht te trouwen, kinderen te krijgen en te zorgen voor hun (een) man. Een vrouw die leeft zonder man wordt in veel landen niet aanvaard.
Enkele landen waar lesbisch zijn strafbaar is Zambia – Zuid-Sumatria – Verenigde Arabische Emiraten – Tobago – Tunesië – Tanzania – Togo – Trinidad – Salomoneilanden – Somalië – Sri Lanka – Soedan – Syrië – Saoedi Arabië – Senegal – Saint Vincent – Saint Lucia – Oeganda – Oman – Qatar – Nigeria – Marokko – Mauritanië – Malediven – Maleisië – Malawi – Libië – Liberia – Jemen – Jamaica – Irak – Iran – Indonesië – Atjeh – Guinea – Gambia – Ethiopië – Eritrea – Dominica – Comoren – Kameroen – Burundi – Botwana – Bhutan – Barbados – Barbuda – Algerije. LEES OOK STOP MET SEKSUELE GEAARDHEID & GENDER IDENTITEIT TE BESCHOUWEN ALS EEN ZIEKTE
holebi info – eigen berichtgeving – copyright @ holebi.info
Reacties uitgeschakeld voor Mogelijke uitzetting met kokend water overgoten lesbische Nigeriaanse asielzoekster naar onveilig Nigeria
In 70 door Nederland erkende landen is het strafbaar om als man seks te hebben met andere mannen. In bijna tien landen staat zelfs de doodstraf op homoseksualiteit. Een overzicht met actuele feiten.
1. afghanistan (doodstraf)
In Afghanistan staat de doodstraf op homoseksuele handelingen. Homoseksualiteit en het kleden als de andere sekse zijn daar een groot taboe. Op eerwraak staat zelfs een minder hoge straf als het slachtoffer een homoseksueel familielid betreft. Volgens artikel 427 in het Wetboek van Strafrecht staat op homoseksualiteit een levenslange gevangenisstraf. De Taliban past daarbij doodstraffen toe op veroordeelde homomannen.
2. algerije (2 jaar gevangenisstraf)
Homoseksualiteit is illegaal in het Noord-Afrikaanse Algerije. Mannen die seks hebben met mannen worden volgens artikel 338 in de Algerijnse grondwet bestraft met maximaal twee jaar in de gevangenis. Er staat ook een geldboete tot 2000 Algerijnse dinar op mannen die seks hebben met mannen. Als een oudere man seks heeft met een jongen van onder de achttien, krijgt hij al snel een celstraf van 3 jaar en een boete van 10.000 Algerijnse dinar.
3. antigua en barbuda (15 jaar gevangenisstraf)
Op de Caribische eilanden Antigua en Barbuda staat een gevangenisstraf van maar liefst 15 jaar. Jongeren riskeren 5 jaar in de gevangenis. In 2016 heeft de regering nog laten weten de wet niet aan te passen.
4. bangladesh (levenslang)
Homoseksualiteit is illegaal in Bangladesh. In dat Aziatische land kun je levenslang in de gevangenis belanden. In artikel 337 van het strafboek staat dat iemand ‘die vrijwillig geslachtsgemeenschap heeft tegen de orde van de natuur met een man, vrouw of dier’ een levenslange celstraf staat te wachten. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken wordt homoseksualiteit niet algemeen geaccepteerd in Bangladesh.Pride in Dhaka, 2015
5. barbados (levenslange gevangenisstraf)
Homoseksualiteit is strafbaar op Barbados. Op het eiland kun je veroordeeld worden tot een levenslange gevangenisstraf. Er is echter al lange tijd niemand voor bestraft. Er zijn politici die vinden dat de wet anders moet. Zo zei generaal Adriel Brathwaite in 2016 dat homo’s met rust gelaten moeten worden.
6. bhutan (1 jaar gevangenisstraf)
Homoseksuele handelingen zijn strafbaar in het Aziatische Bhutan. Door artikel 213 en 214 kunnen mannen die veroordeeld worden voor homoseksualiteit rekenen op een gevangenisstraf van maximaal 1 jaar. In juni 2019 is besloten de wet in Bhutan aan te passen, wanneer dat gebeurt is nog onduidelijk.
7. brunei (10 jaar gevangenisstraf/doodstraf)
Homoseksualiteit is levensgevaarlijk in Brunei. In april 2014 werd er een genadeloze antihomowet ingevoerd. In het oliestaatje wordt homoseksualiteit namelijk bestraft met tien jaar gevangenisstraf. Vanaf 3 april 2019 hangt mannen die seks hebben met mannen zelfs de doodstraf boven het hoofd. In 2015 werd een ambtenaar veroordeeld tot een gevangenisstraf van 60 dagen en een geldboete van 1000 Brunei Dollars omdat hij zich kleedde als vrouw.
8. burundi (2 jaar gevangenisstraf)
In Burundi hangt mannen die seks hebben met mannen en vrouwen die seks hebben met vrouwen een gevangenisstraf van maximaal twee jaar boven het hoofd. Daar komen ook nog eens flinke geldboetes bij kijken.
9. comoren (5 jaar gevangenisstraf)
Deze staat ziet homoseksualiteit als onnatuurlijk. Celstraffen lopen op tot 5 jaar.
10. cookeilanden (14 jaar gevangenisstraf)
Op de vijftien Cookeilanden is homoseksualiteit strafbaar. Mannen die seks hebben met mannen riskeren een gevangenisstraf van 14 jaar, vrouwen die seks hebben met vrouwen overtreden de wet echter niet.
11. dominica (10 jaar gevangenisstraf)
Op dit Caribische eiland kunnen mannen die seks hebben met mannen rekenen op maximaal 10 jaar cel. Mannen die worden veroordeeld, lopen ook het risico te worden opgenomen in een psychische kliniek. Van 1995 tot 2000 werden 35 mannen veroordeeld. Tevens is bekend dat in 2001 zeker 15 vrouwen zijn veroordeeld met gevangenisstraffen oplopend tot 5 jaar. In 2009 nam een geestelijke leider het initiatief homoseksuele toeristen te weren op het eiland. Een officieel verbod kwam er echter nooit.
12. eritrea (7 jaar gevangenisstraf)
Homoseksuele handelingen zijn strafbaar in Eritrea. In het Oost-Afrikaanse land kun je daarvoor tot zeven jaar in de gevangenis belanden. In 2015 werd een wet daarvoor aangepast.
13. ethiopië (5 jaar gevangenisstraf)
In Ethiopië lopen mannen die seks hebben met mannen en vrouwen die seks hebben met vrouwen risico op een gevangenisstraf van maximaal 5 jaar. Tien jaar geleden vond 97% van de bevolking dat men homo’s niet hoefde te accepteren.
14. gambia (14 jaar gevangenisstraf)
In Gambia riskeer je als als homo enorm lange celstraffen. Een wet daarvoor werd in 2014 ondertekend. Ook voor vrouwen zijn homoseksuele handelingen strafbaar. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken loop je in Gambia zelfs al risico wanneer je een poging doet tot het aangaan van homoseksuele contacten, ook als toerist.Oud-president van Amerika Barack Obama met oud-president van Gambia Yahya Jammeh
15. grenada (10 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen begaan een strafbare daad op het Caribische eiland Grenada. Volgens het strafboek riskeren ze 10 jaar celstraf. Als vrouw seks hebben met vrouwen is niet strafbaar.
16. guinee (3 jaar gevangenisstraf)
Homoseksualiteit is strafbaar in Guinee. Volgens artikel 325 riskeren mannen die seks hebben met mannen 3 tot 6 jaar celstraf. Bovendien moeten ze een boete van 100.000 tot 1 miljoen Guineese frank betalen. Volgens het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken is homoseksualiteit ook voor buitenlanders strafbaar in Guinee.
17. guyana (levenslang)
Op homoseksualiteit staan grote straffen in Guyana. Homoseksualiteit wordt bestraft met een gevangenisstraf van 2 jaar. Mannen die seks ‘proberen’ te hebben met andere mannen staat een gevangenisstraf van 10 jaar te wachten en wie betrapt wordt op het hebben van seks riskeert levenslang. Vrouwen die zich ‘onfatsoenlijk’ gedragen zijn ook strafbaar.
18. iran (doodstraf)
Sinds 1930 staat in Iran de doodstraf op homoseksuele handelingen. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken geldt deze wet ook voor buitenlanders. Een bekend verhaal is dat van de tieners Mahmoud Asgari (16) en Ayaz Marhoni (18). Zij werden publiekelijk gedood vanwege hun geaardheid.
19. jamaica (10 jaar gevangenisstraf)
Het leven voor LHBT’s is vreselijk op Jamaica. Mannen en vrouwen die anale seks hebben lopen risico op een gevangenisstraf van tien jaar. In 2015 werd bekend dat veel homo’s in het riool leven om in leven te blijven. Veel jongeren belanden op straat omdat ze door hun familie worden verstoten. In 2014 kwam Human Rights Watch met een uitgebreid rapport, waarin ze spraken met 71 homo’s en lesbiennes die slachtoffer van geweld waren.
20. jemen (doodstraf)
Homoseksualiteit is levensgevaarlijk in Jemen. Door de shariawetgeving worden mannen die seks hebben met mannen veroordeeld tot 100 zweepslagen. Als iemand een tweede keer betrapt wordt, kan hij veroordeeld worden tot doodstraf door steniging. Dit geldt ook voor mannen die getrouwd zijn.
21. kameroen (5 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen lopen in Kameroen volgens artikel 347-1 van de strafwet risico op een gevangenisstraf van 6 maanden tot 5 jaar. Bovendien moeten ze 20.000 tot 200.000 frank betalen. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken moeten ook buitenlanders oppassen. In 2014 werd er een man beschuldigd van homoseksualiteit omdat hij Baileys dronk.
22. kenia (14 jaar gevangenisstraf)
Sinds 1897 is homoseksualiteit in Kenia strafbaar volgens artikel 162, 163 en 165 van de strafwet. Gevangenisstraffen lopen op van 5 tot 14 jaar. In mei 2017 werden er nog 17 Oegandese homovluchtelingen opgepakt in Kenia tijdens een demonstratie en in 2014 diende de regering anti-homowetgeving in. Het is zelfs zo erg dat in november 2017 bekend werd dat twee mannetjesleeuwen die ‘betrapt’ zijn tijdens het hebben van seks in therapie moeten.
23. kiribati (14 jaar gevangenisstraf)
Op de eilandengroep Kiribati in Oceanië wordt homoseksualiteit streng bestraft. Mannen die seks hebben met mannen lopen risico op 14 jaar gevangenis. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken is ook voor buitenlanders homoseksualiteit strafbaar op Kiribati.
24. koeweit (7 jaar gevangenisstraf)
Volgens artikel 193 in het Wetboek van Strafrecht staat er een maximale gevangenisstraf van 7 jaar op mannen die seks hebben met mannen . Sinds 2008 is het ook verboden om je te ‘kleden als het andere geslacht’. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken is homoseksualiteit ook voor buitenlanders strafbaar. In Koeweit worden regelmatig mannen opgepakt voor het hebben van seks met andere mannen. In 2013 ontwikkelde het land een ‘gaytest‘. Met die test wilden ze homomannen uit het land weren. In 2017 werden er nog 76 mannen gedeporteerd omdat ze homo zouden zijn. Bovendien werden er toen 22 massagesalons gesloten omdat die zich ‘inlieten met homoseksuele activiteiten’.
25. libanon (1 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen lopen risico op een gevangenisstraf van 1 jaar in Libanon.
26. liberia (1 jaar gevangenisstraf)
In Liberia worden mannen die seks hebben met mannen bestraft met een gevangenisstraf van 1 jaar en een geldboete van duizend Liberiaanse dollars. Dit geldt zowel voor vrouwen als voor mannen.
27. libië (5 jaar gevangenisstraf)
In Libië zijn zowel homoseksuele mannen als vrouwen strafbaar. Gevangenisstraffen lopen volgens de wet op tot 5 jaar. Bekend is dat in Libië homoseksuele familieleden worden vermoord uit eerwraak. Volgens het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken is homoseksualiteit ook voor buitenlanders strafbaar in Libië.
28. malawi (14 jaar gevangenisstraf)
In dit Oost-Afrikaanse land lopen homo’s kans op een gevangenisstraf van 14 jaar. Volgens artikel 137A lopen lesbiennes risico op een gevangenisstraf van 5 jaar. In 2012 was er sprake dat deze antihomowet zou veranderen, maar wegens te weinig publieke steun kon oud-president Joyce Banda dat toen niet doorzetten. Een jaar eerder maakte een Duitse politicus bekend dat Duitsland de hulp aan Malawi halveert vanwege de homovijandigheid van dat land.
29. maldiven (8 jaar gevangenisstraf)
Op de prachtige eilandengroep Maldiven is homoseksualiteit levensgevaarlijk. Op de eilanden is de shariawetgeving van toepassing. Homo’s die betrapt worden lopen risico op huisarrest, jarenlange gevangenisstraf en sommige bronnen beweren zelfs de doodstraf. Volgens het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse zaken geldt dit ook voor buitenlanders.
30. maleisië (20 jaar gevangenisstraf)
Homoseksualiteit is streng verboden in Maleisië. Gevangenisstraffen lopen op tot 20 jaar en dat geldt ook voor buitenlanders volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken.
31. marokko (3 jaar gevangenisstraf)
Homoseksualiteit is volgens artikel 489 strafbaar in Marokko. Mannen die seks hebben met mannen lopen risico op 3 jaar cel en een geldboete van maximaal 1200 dirham (ongeveer 120 euro). Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken moeten ook buitenlanders oppassen. In februari werden twee mannen veroordeeld tot een gevangenisstraf van zes maanden. Volgens lokale media hadden ze seksueel getinte beelden gedeeld via internet. Eind 2017 vergeleek de Marokkaanse minister voor Mensenrechten – dit lees je goed – homo’s met afval. MDe Marokkaanse minister voor Mensenrechten
32. mauritanië (doodstraf)
In dit streng islamitische Afrikaanse land staat de doodstraf op homoseksuele handelingen. Dat gebeurt in dat land door steniging. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken is dit ook het geval voor buitenlanders.
33. mauritius (5 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen kunnen in Mauritius worden veroordeeld tot 5 jaar cel. Dit geldt volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken ook voor buitenlanders.
34. myanmar (10 jaar gevangenisstraf)
Homoseksualiteit is verboden in Myanmar. Het wordt gezien als een westerse uitvinding en een teken van de verloedering van het Westen. In 2015 kondigde de regering aan hard op te treden tegen homo’s. Mannen die seks hebben met mannen kunnen tot 10 jaar in de cel belanden. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken wordt homoseksualiteit slecht geaccepteerd in Myanmar.
35. namibië (illegaal)
Voor mannen is homoseksualiteit sinds 1920 strafbaar in Namibië. Discriminatie tegen homo’s is niet verboden, straffen worden er tegenwoordig echter niet meer uitgevoerd.
36. nigeria (14 jaar gevangenisstraf – doodstraf)
Gevangenisstraffen voor homoseksualiteit lopen in Nigeria op tot 14 jaar. In gebieden waar de shariawetgeving van toepassing is, staat de doodstraf op homoseksualiteit. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken geldt dit ook voor buitenlandse homo’s. In de zomer van 2017 werden nog tientallen mannen opgepakt vanwege hun geaardheid. Mannen werden gearresteerd in Nigeria
37. oeganda (levenslang)
Homoseksualiteit is erg gevaarlijk in Oeganda. Gevangenisstraffen lopen voor zowel mannen als voor vrouwen op tot levenslang. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken kampen Oegandese LHBT’s met veel beledigingen, bedreigingen en geweld. In 2016 werd geprobeerd een Gay Pride te organiseren in Oeganda, maar die werd hardhandig een halt toegeroepen door de politie.
38. oezbekistan (3 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen lopen in Oezbekistan volgens artikel 120 risico op een gevangenisstraf van 3 jaar. Voor vrouwen is homoseksualiteit niet strafbaar.
39. oman (3 jaar gevangenisstraf)
In Oman worden mannen die seks hebben met mannen bestraft met 3 maanden tot 3 jaar gevangenis. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken is homoseksualiteit ook voor buitenlanders strafbaar.
40. pakistan (levenslang)
Homoseksualiteit is een groot taboe in Pakistan. Straffen lopen op tot levenslang. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken wordt homoseksualiteit niet algemeen geaccepteerd in Pakistan. ‘Ook als het onschuldig lijkt, wordt er in Pakistan anders gekeken naar seksualiteit en intimiteit. Dit kan tot heftige reacties leiden’. In 2014 werd een man door drie mannen vermoord vanwege zijn geaardheid.
41. papoea-nieuw-guinea (14 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen lopen risico op een gevangenisstraf tot 14 jaar. Dat geldt volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken ook voor buitenlanders.
42. qatar (levenslange gevangenisstraf)
Sinds 2004 worden mannen die seks hebben met mannen volgens artikel 294 bestraft met 1 tot 3 jaar gevangenis, volgens ILGA World lopen mannen echter risico levenslang opgesloten te worden. In 2022 vindt het WK Voetbal plaats in Qatar, veel mensen maken zich grote zorgen over homoseksuele fans.
43. saint kitts en nevis (10 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen zijn bij wet verboden op de eilanden Saint Kitts en Nevis. Op de eilanden, die grenzen aan de territoriale wateren van het Koninkrijk der Nederlanden, lopen homoseksuele mannen risico op een gevangenisstraf van 10 jaar.
44. saint lucia (10 jaar gevangenisstraf)
Ook op het Caribische eiland Saint Lucia lopen homoseksuele mannen gevaar. Mannen die seks hebben met mannen kunnen een gevangenisstraf van 10 jaar opgelegd krijgen. Sinds 2006 is er wel een wet die stelt dat een werkgever je niet mag weigeren als je homo bent.
45. saint vincent en de grenadines (10 jaar gevangenisstraf)
Op de eilandengroep Saint Vincent en de Grenadines is homoseksualiteit strafbaar volgens artikel 148 in het Wetboek van Strafrecht. Mannen die seks hebben met mannen lopen risico op ten maximaal 10 jaar celstraf. Op homoseksualiteit staan straffen tot vijf jaar.
46. salomonseilanden (14 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen worden op de Salomonseilanden bestraft met een gevangenisstraf van 14 jaar. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken geldt dat ook voor buitenlanders.
47. samoa (5 jaar gevangenisstraf)
Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken komen travestie en vrouwelijk gedrag door mannen volgens de traditionele lokale cultuur op Samoa veel voor. Homoseksualiteit is echter wel strafbaar. Ook voor buitenlanders. Straffen lopen op tot vijf jaar.
48. saoedi-arabië (doodstraf)
In Saoedi-Arabië staan grote straffen op homoseksualiteit. De doodstraf wordt in dat land zelfs uitgevoerd op mannen die seks hebben met mannen. In 2014 werd een 24-jarige jongen veroordeeld tot 450 zweepslagen. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken geldt de doodstraf ook voor buitenlandse homo’s die de wet overtreden.
49. senegal (5 jaar gevangenisstraf)
Homoseksualiteit is strafbaar in Senegal. Wanneer iemand seks heeft met een 21-minner van hetzelfde geslacht, riskeert hij 5 jaar cel. Uit een peiling blijkt dat 97% van de inwoners uit Senegal homoseksualiteit niet accepteerde in 2013. De wet geldt volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken ook voor buitenlandse homo’s.
50. sierra leone (levenslang)
In het arme, Afrikaanse Sierra Leone is homoseksualiteit strafbaar. Mannen die seks hebben met mannen lopen risico op een levenslange gevangenisstraf.
51. singapore (2 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen lopen risico op een gevangenisstraf van 2 jaar. Er vindt wel jaarlijks een Pride-event plaats. Toeristen zijn daar echter niet welkom.Pride in Singapore
52. somalië (3 jaar gevangenisstraf)
Volgens artikel 409 is homoseksualiteit sinds 1973 strafbaar in Somalië. Mannen die seks hebben met mannen lopen risico op een gevangenisstraf tot 3 jaar. Executies van homo’s zijn echter niet strafbaar in Somalië.
53. sri lanka (10 jaar gevangenisstraf)
Op dit moment staat in Sri Lanka een celstraf van maximaal 10 jaar op mannen die seks hebben met mannen. Op homoseksualiteit staat een straf van maximaal twee jaar.. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken geldt deze wet ook voor buitenlanders. In november 2017 werd echter bekend dat de Sri Lankaanse overheid mensenrechtenexperts heeft verzekerd van plan te zijn om homoseksualiteit binnenkort te decriminaliseren. Er is dus hoop voor de toekomst.
54. sudan (doodstraf)
Homoseksualiteit is sinds 1899 strafbaar in Sudan. Als iemand voor de eerste of tweede keer voor homoseksualiteit wordt veroordeeld, loopt hij risico op een straf van 5 zweepslagen. Bij een derde veroordeling volgt een levenslange gevangenisstraf of de doodstraf.
55. swaziland (illegaal)
Mannen die seks hebben met mannen lopen in Swaziland risico op een gevangenisstraf. Het is echter niet bekend hoe lang die is.
56. syrië (3 jaar gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen kunnen in Syrië worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van maximaal drie jaar.
57. tanzania (levenslang)
Homoseksuele mannen kunnen in Tanzania levenslang in de gevangenis belanden en vrouwen voor 5 jaar. Ook in de staat Zanzibar is homoseksualiteit streng verboden. Deze wetten gelden ook voor buitenlanders. In juni 2017 dreigde de Tanzaniaanse regering nog alle LHBTI-activisten op te pakken. Een paar maanden later werden er 20 mannen opgepakt tijdens een cursus tegen hiv. Homoseksualiteit is een enorm taboe in Tanzania. LHBT’s zijn niet welkom in ziekenhuizen en de regering heeft hiv-voorlichting verboden.
In november 2018 kwam het nieuws naar buiten dat de gouverneur van Tanzania een speciaal team de opdracht heeft gegeven om homo’s op te sporen en op te pakken. De gouverneur deed bij de bekendmaking van het plan een oproep om namen van homo’s aan hem door te geven. Een Tanzaniaanse minister noemde in diezelfde week homoseksualiteit ‘onnatuurlijk’ en ‘goddeloos’.
58. togo (3 jaar gevangenisstraf)
In Togo lopen mannen die seks hebben met mannen risico op een gevangenisstraf tot 3 jaar. Ook staan er hoge geldboetes op homoseksualiteit.
59. tonga (10 jaar gevangenisstraf)
Volgens artikels 136 tot 142 lopen mannen die seks hebben met mannen in Tonga risico op een gevangenisstraf van maximaal 10 jaar. Veel LHBT’s emigreren daarom naar Australië of het naburige Nieuw-Zeeland.
60. tsjaad (2 jaar gevangenisstraf)
Sinds 2017 zijn mannen die seks hebben met mannen strafbaar in Tsjaad. Volgens artikel 354 uit het strafboek lopen zij kans op een gevangenisstraf van maximaal twee jaar.
61. tunesië (3 jaar gevangenisstraf)
Homoseksualiteit is sinds 1913 illegaal in Tunesië. Gevangenisstraffen kunnen volgens artikel 230 oplopen tot drie jaar en ook voor buitenlanders is homoseksualiteit volgens het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken strafbaar. In december 2016 werden er nog twee mannen opgepakt omdat ze seks hadden. Zij werden op 11 maart 2017 veroordeeld tot een gevangenisstraf van 8 maanden.
62. turkmenistan (2 jaar gevangenisstraf)
Op homoseksualiteit staat in Turkmenistan een celstraf van 2 jaar. Die straf geldt volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken ook voor buitenlanders.
63. tuvalu (14 jaar gevangenisstraf)
Op de eilandengroep Tuvalu in Oceanië is homoseksualiteit strafbaar. Straffen lopen op tot celstraffen van 14 jaar. Ook voor buitenlanders is homoseksualiteit strafbaar. Lesbische vrouwen zijn niet strafbaar.
64. verenigde arabische emiraten (doodstraf)
In de Verenigde Arabische Emiraten, waar ook Dubai en Abu Dhabi liggen, is homoseksualiteit strafbaar. Homo’s, ook de buitenlandse, riskeren jarenlange gevangenisstraffen of zweepslagen. Volgens ILGA World worden mannen die seks hebben met mannen zelfs tot de doodstraf veroordeeld.
65. zambia (levenslange gevangenisstraf)
Mannen die seks hebben met mannen lopen in Zambia risico op een levenslange gevangenisstraf. Homoseksualiteit an sich is ook strafbaar: daarvoor kunnen zowel mannen als vrouwen een gevangenisstraf van 14 jaar voor krijgen. Dit geldt ook voor buitenlanders. Er is echter ook protest: in 2017 werd bekend dat een Zambiaanse voetbalbond de strijd met discriminatie tegen homo’s aanging.
66. zimbabwe (1 jaar gevangenisstraf)
Sinds 1995 voert de regering van Zimbabwe grote anti-homocampagnes tegen homo’s en lesbiennes. Op homoseksualiteit staat een gevangenisstraf van 1 jaar. Oud-president Mugabe zei in 2014 dat homo’s onthoofd moesten worden.
67. zuid-sudan (10 jaar gevangenisstraf)
Net zoals in Sudan, is ook in Zuid-Sudan homoseksualiteit strafbaar. Mannen die seks hebben met mannen lopen risico op een gevangenisstraf tot 10 jaar.
in de volgende landen zijn mannen die seks hebben met mannen gedeeltelijk strafbaar. of is homoseksualiteit niet bij wet illegaal, maar wel levensgevaarlijk.
68. egypte
Homoseksualiteit is niet bij wet illegaal in Egypte, maar LHBT’s lijken de laatste tijd wel te worden gestraft door middel van andere wetten. Straffen lopen op tot 17 jaar cel en in 2015 werd in een rechtszaak besloten dat LHBT-bezoekers uit het buitenland het land uitgezet mogen worden. Bovendien mag de Egyptische douane LHBT’s weigeren. In 2013 vond 95% van de Egyptenaren nog dat homoseksualiteit niet geaccepteerd moest worden. Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken wordt homoseksualiteit niet geaccepteerd in Egypte.
69. indonesië
Homoseksualiteit is legaal in Indonesië, behalve in provincies waar de Shariawetgeving van toepassing is. In mei 2017 werd een homopaar nog veroordeeld tot 85 stokslagen en werden er 141 mannen opgepakt in een gaysauna. Het Europees Parlement nam een resolutie aan die de mensenrechtensituatie in Indonesië veroordeelde.
70. irak
In Irak is homoseksualiteit gedeeltelijk strafbaar. Sinds 2003 is het legaal in het land, maar in gebieden waar de Shariawetgeving van toepassing is, lopen homo’s risico op extreem zware straffen.
De volgende landen zijn niet erkend door Nederland, maar er geldt wel degelijk anti-homowetgeving.
71. palestijnse gebieden (10 jaar gevangenisstraf)
Volgens het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken is homoseksualteit strafbaar in Gaza. Straffen lopen op tot een gevangenisstraf van 10 jaar. In de Westelijke Jordaanover is homoseksualiteit niet strafbaar.
72. westelijke sahara (3 jaar gevangenisstraf)
Ook in de Westelijke Sahara is homoseksualiteit strafbaar. Mannen die seks hebben met mannen lopen daar riscio op een gevangenisstraf tot 3 jaar.
Laatste update: 19-12-2019
Reacties uitgeschakeld voor [Overgenomen van Winq.nl, Queer life style magazine,informatie dd 25 februari 2020]/Landen waarin homosexualiteit strafbaar is
Pride in Dhaka, 2015
Oud-president van Amerika Barack Obama met oud-president van Gambia Yahya Jammeh
MDe Marokkaanse minister voor Mensenrechten
Mannen werden gearresteerd in Nigeria
Pride in Singapore