Article 14
1. Everyone has the right to seek and to enjoy in other countries asylum from persecution.
UNIVERSAL DECLARATION OF HUMAN RIGHTS
Reacties uitgeschakeld voor NOOT 46/LEER MIJ HET ”POLITIEKE MIDDEN” KENNEN!
Opgeslagen onder Divers
Ahead of the European Parliament’s final vote on the European Union (EU) Pact on Migration and Asylum on 10 April, Amnesty International warns that these reforms will put people at heightened risk of human rights violations.
“It is clearer than ever that this EU Pact on Migration and Asylum will set back European asylum law for decades to come, lead to greater suffering, and put more people at risk of human rights violations at every step of their journeys,” said Eve Geddie, Amnesty International’s Head of the European Institutions Office and Director of Advocacy.
“Since these reforms were first proposed in 2020, every step of the negotiations has further worsened the final outcome – weakening protections and access to asylum for people on the move, expanding detention and containment at borders, and further shifting responsibilities to countries outside of Europe. The Pact will do nothing to improve Europe’s response to people in need of protection.
“The European Parliament should be setting a higher standard for a humane and sustainable common asylum policy. However, this package of proposals shamefully risks subjecting more people, including families with children, to de facto detention at EU borders; denying them a fair and full assessment of their protection needs. The proposal will also open the door to new emergency measures that will put countless people at risk of pushbacks, arbitrary detention, and destitution at European borders.
“These proposals come hand in hand with mounting efforts to shift responsibility for refugee protection and border control to countries outside of the EU – such as recent deals with Tunisia, Egypt, and Mauritania, or attempts to externalize the processing of asylum claims to Albania. These practices risk trapping people in states where their human rights will be in danger, render the EU complicit in the abuses that may follow, and compromises Europe’s ability to uphold human rights beyond the bloc.”
Background
The final vote in the European Parliament on several regulations that comprise the Migration and Asylum Pact is due to take place on Wednesday 10 April at 17:00 CET. The proposals will be formally adopted after the European Council endorses them, before June 2024. The new legislation is expected to come into force and be fully operational two years later, by June 2026.
END
Om te beginnen blijven de regels uit het Dublin-verdrag overeind, ondanks jarenlange onderhandelingen. Dit verdrag houdt in dat het eerste land waar een vluchteling zijn of haar vingerafdrukken afgeeft, verantwoordelijk is voor de asielprocedure en de opvang. Meestal zijn dat de zuidelijke Europese grenslanden, zoals Griekenland, Italië en Spanje.
‘Het is een gemiste kans dat er geen werk is gemaakt van een eerlijker verdeelsysteem’, benadrukt Frank Candel, bestuursvoorzitter van VluchtelingenWerk Nederland.
Waar we ons ook zorgen over maken, is de verplichte grensprocedure (niet te verwarren met de ‘gewone’ asielprocedure). Deze maatregel geldt niet alleen voor mensen uit ‘veilige’ landen, maar kan voortaan ook opgelegd worden aan asielzoekers die via een ‘veilig’ derde land op doorreis zijn, bijvoorbeeld via Turkije de EU zijn binnengekomen. En bovendien voor álle vluchtelingen zonder geldige documenten.
‘Veel vluchtelingen beschikken niet over een geldig paspoort’, zegt Frank Candel. ‘In de praktijk zal deze maatregel leiden tot langdurig verblijf in ondermaatse omstandigheden in (deels) gesloten centra langs de Europese buitengrenzen. Ook gezinnen met kinderen lopen het risico op opsluiting. Dat is in strijd met het Kinderrechtenverdrag en bovenal onmenselijk.’
Het nieuwe pact houdt een failliet systeem in stand. De huidige regels, waaronder de Dublinregels, werken niet – dat is gebleken. Landen langs de buitengrens van Europa kunnen de hoeveelheid mensen niet aan. Het gevolg? Overvolle vluchtelingenkampen, zoals het Griekse kamp Moria, en illegale en gewelddadige push-backs. Er is dringend behoefte aan een structurele oplossing om pushbacks en schendingen van mensenrechten aan de buitengrenzen te voorkomen.
Verder zijn in het nieuwe pact de regels voor zogeheten ‘veilige derde landen’ verruimd. Een veilig derde land is een land buiten de EU dat niet het land van herkomst is en dat ‘veilig’ is voor de vluchteling om naartoe te gaan om bescherming te vragen. Als een persoon door dat land heen is gereisd, wordt het asielverzoek afgewezen omdat de persoon in dat derde land bescherming moet vragen.
In de nieuwe regels is het voldoende om een land als veilig derde land te beschouwen als een lidstaat of de EU een overeenkomst heeft gesloten met dat land en dat land belooft dat de bescherming die het biedt in lijn is met het Vluchtelingenverdrag. Het is niet langer nodig dat het land ook daadwerkelijk het Vluchtelingenverdrag heeft ondertekend. Dat baart ons zorgen. Zo’n overeenkomst en zulke beloftes zeggen namelijk niets. De Tunesiëdeal is een schrijnend voorbeeld van hoe afspraken op papier verschillen met de werkelijke praktijk.
Ten slotte hebben we kritiek op de Nederlandse inzet tijdens de onderhandelingen over het pact. Nederland verzette zich tegen voorstellen voor een eerlijkere verdeling van verantwoordelijkheden, waaronder het ‘sibling-criterium’. Dit criterium houdt in dat als een vluchteling een familielid heeft die (legaal) in een bepaalde lidstaat woont, die lidstaat verantwoordelijk wordt voor het asielverzoek.
‘Dit criterium is nou juist een perfect middel om te zorgen voor een gelijkwaardiger verdeling van asielprocedures en opvang, en tegelijkertijd van cruciaal belang voor de integratie van vluchtelingen in de verschillende lidstaten. Mensen op de vlucht willen immers, zoals ieder mens, bij hun familie zijn.’
Reacties uitgeschakeld voor NOOT 45/LEER MIJ HET ”POLITIEKE MIDDEN” KENNEN!
Opgeslagen onder Divers
D66 en het CDA zijn zeer verschillende partijen, heeft Koolmees als D66’er zelf ook vaak genoeg gemerkt. Maar ze zitten wel in het politieke centrum.
Dat centrum – of het politieke midden – werd donderdag tijdens het debat over de verkiezingsuitslag vaak benoemd. Vooral door Koolmees zelf. Het is ook vaak terug te lezen in zijn verslag als verkenner. “Begin vanuit het het politieke midden en bouw het daarna op”, zei Koolmees.
De formatie is gestart met blokkades. Daarom schrijven Rob Jetten (D66) en Henri Bontenbal (CDA) nu eerst een document om alvast vanuit de inhoud te beginnen aan iets gezamenlijks.
Koolmees heeft dat afgekeken van zijn voorganger Herman Tjeenk Willink, die bij meerdere formaties was betrokken. Als zich geen coalitievoorkeur voordoet, kijk dan eerst naar de inhoud voordat je tot 76 zetels begint te tellen.
Koolmees gebruikte ook een andere wijsheid van Tjeenk Willink: “Formeren is faseren en elimineren.” Knip de formatie op in meerdere fases en schrijf gaandeweg steeds meer opties af tot er een meerderheidscoalitie overblijft.
Het idee is dat D66 en het CDA straks naar links (GroenLinks-PvdA, CU) en naar rechts (VVD, JA21) kunnen kijken. Een luxe die het vorige (rechtse) kabinet niet had. Jetten en Bontenbal moeten dan wel zorgen voor voldoende aanknopingspunten, zei Koolmees. “Je moet wel keuzes maken, anders ben je niet richtinggevend.”
Het politieke midden heeft een knauw gekregen in de Nederlandse politiek. Daar worden compromissen gesloten en dat wordt inmiddels eerder gezien als een nederlaag dan als een bruikbare uitkomst.
Voor PVV-leider Geert Wilders is het sinds jaar en dag een doel an sich om zich te ontworstelen van dat “grijze midden”, waarin niemand zich onderscheidt en waar geen beweging in zit, zoals hij dat zelf zegt.
Die retoriek heeft Dilan Yesilgöz (VVD) deels overgenomen door af te geven op “waterige compromissen” en het “gezapige midden”, dat politiek gezien niets meer voor elkaar zou krijgen en waarin partijleiders zich nauwelijks kunnen onderscheiden
Dat risico ziet Bontenbal ook met de opdracht die hij nu heeft meegekregen. “Je kunt sowieso al een halve avond praten over de woorden ‘politiek midden’ en wat de definitie daarvan is”, zei hij tijdens het debat. Als dat verbinding tussen de straat en staat betekent, is dat voor het CDA een prima definitie. Als dat staat voor kleurloos, dan vindt Bontenbal dat “een heel naar woord”.
Jetten hoopt vooral dat er “een stap naar voren” wordt gezet om de formatie in beweging te krijgen. Op 9 december moet duidelijk worden of dat gaat gebeuren. Dan moet hij het stuk met Bontenbal inleveren.
EINDE
Reacties uitgeschakeld voor NOTEN 42 T/M 44/LEER MIJ HET ”POLITIEKE MIDDEN” KENNEN!
Opgeslagen onder Divers
[38]
Het kabinet wil de asielvergunning voor onbepaalde tijd afschaffen vanwege ‘het strengste asielbeleid ooit’. Maar door EU-recht blijft er de mogelijkheid om permanent verblijf te krijgen dat niet afhankelijk is van de veiligheid in het land van herkomst. Dat maakt afschaffing grotendeels symbolisch.
Met het afschaffen van deze permanente vergunning in het regeerprogramma lijkt de mogelijkheid behouden om ook na vijf jaar bij gewijzigde omstandigheden in het land van herkomst de verblijfsvergunning asiel te kunnen intrekken. Nederland zou hierdoor minder aantrekkelijk worden als vestigingsland voor vluchtelingen, zo hoopt het kabinet.
De asielvergunning voor onbepaalde tijd is echter niet de enige mogelijkheid om ook bij gewijzigde omstandigheden na vijf jaar in Nederland te kunnen blijven. Zo kunnen statushouders na vijf jaar verblijf een verblijfsvergunning aanvragen op grond van de EU-Richtlijn Langdurig ingezetenen.
In dit blog bespreken we daarom de gevolgen en effectiviteit van het afschaffen van de verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd. Eerst gaan we in op de huidige regels voor verlening van deze verblijfsvergunning. Daarna bespreken we de mogelijkheid voor een permanent verblijf op grond van de EU-Richtlijn Langdurig Ingezetene en de ratio achter de mogelijkheid die deze richtlijn biedt. We beargumenteren dat het EU-recht nu precies de functie heeft waar het ooit voor is bedoeld: het voorkomen van de uitholling van de rechtsbescherming van vluchtelingen.
In Nederland geldt in beginsel voor alle vreemdelingen van buiten de EU de systematiek dat eerst een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd aangevraagd dient te worden. Na vijf jaar verblijf op grond van deze vergunning, kan in veel situaties een vergunning voor onbepaalde tijd aangevraagd worden. Dat geldt voor asielzoekers die eerst een vergunning asiel bepaalde tijd hebben gehad en ook voor bijvoorbeeld personen die voor werk of in het kader van gezinshereniging vijf jaar op grond van een verblijfsvergunning regulier bepaalde tijd in Nederland hebben verbleven. Deze systematiek is geïntroduceerd met de invoering van de Vreemdelingenwet 2000.
Er bestaan op grond van de vreemdelingenwet twee soorten vergunningen voor onbepaalde tijd. De vergunning regulier voor onbepaalde tijd (op grond van artikel 20 van de Vreemdelingenwet) en de vergunning asiel voor onbepaalde tijd (op grond van artikel 33 van de Vreemdelingenwet). Overigens kon deze asielvergunning voor onbepaalde tijd oorspronkelijk al na drie jaar worden verleend.
De belangrijkste voorwaarde voor verlening van de vergunning asiel voor onbepaalde tijd is – naast de periode van vijf jaar verblijf – dat de vluchteling heeft aangetoond te zijn ingeburgerd. Om dit aan te tonen moet de vluchteling zijn geslaagd voor het inburgeringsexamen. Deze asielvergunning voor onbepaalde tijd, die erin voorziet dat een vluchteling die vijf jaar een tijdelijke verblijfsvergunning asiel heeft gehad in aanmerking komt voor een duurzaam verblijfsrecht, staat dus op dit moment ter discussie.
Naast de verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd op grond van de nationale vreemdelingenwet, bestaat er ook de EU-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetenen. Het is een verblijfsrecht dat rechtstreeks volgt uit het EU-recht, namelijk Richtlijn 2003/109/EG betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen. Omdat deze vergunning is gebaseerd op het Unierecht kan deze niet zomaar door Nederland worden gewijzigd of overboord gegooid.
Oorspronkelijk was deze EU-richtlijn niet van toepassing op vluchtelingen, maar in 2011 is de richtlijn aangepast waardoor ook vluchtelingen onder de richtlijn vallen. Het doel van de uitbreiding van de richtlijn was het bevorderen van de integratie van vluchtelingen. De redenering hierachter is dat de constante angst voor intrekking van het verblijfsrecht de integratie in de gastlidstaat belemmert. Nederland is verplicht om EU-richtlijnen te implementeren, en heeft dit met ook betrekking tot de aangepaste richtlijn gedaan in 2012. Deze verblijfsvergunning is nu geregeld in artikel 45a Vreemdelingenwet.
De belangrijkste voorwaarden voor de EU-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetenen zijn vergelijkbaar met de voorwaarden voor de vergunning regulier voor onbepaalde tijd: vijf jaar rechtmatig verblijf in Nederland, en voldoen aan het inburgeringsvereiste. Daarnaast moet worden voldaan aan een middelenvereiste. Deze laatste voorwaarde maakt de EU-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetenen minder aantrekkelijk voor asielstatushouders. Het middelenvereiste betekent dat de aanvrager voor zo’n verblijfsvergunning eigen inkomen moet hebben, op dit moment € 2.133,60 brutoloon per maand. Een belangrijke beperking van deze vergunning is het uitsluiten van personen met een afhankelijke asielvergunning bepaalde tijd op basis van gezinshereniging met een asielstatushouder. Dit betekent dat nareizigers niet in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning EU langdurig ingezetenen. Dit kan tot gevolg hebben dat nareizigers vaker een zelfstandige asielaanvraag gaan indienen, met een extra belasting voor de IND tot gevolg.
Omdat er dus een extra voorwaarde is verbonden aan de EU-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetenen en een bepaalde groep is uitgesloten van deze vergunning, is het tot op heden gangbaarder om een verblijfsvergunning asiel voor onbepaalde tijd aan te vragen. Dit zal veranderen op het moment dat de verblijfsvergunning asiel voor onbepaalde tijd komt te vervallen.
Omdat statushouders na vijf jaar verblijf toch in aanmerking komen voor een EU-vergunning voor langdurig ingezetenen, verwachten wij dat de gevolgen van het laten vervallen van de verblijfsvergunning asiel voor onbepaalde tijd beperkt zijn. Vluchtelingen blijven in aanmerking komen voor een duurzaam verblijfsrecht. Waarom doet de regering dit dan? Het is waarschijnlijk dat de partijen die het regeerprogramma hebben gesloten zijn geïnspireerd door het Deense vreemdelingenrecht. Omdat Denemarken in 1992 een opt-out heeft bedongen op het gebied van onder andere asiel en immigratie, is Denemarken niet gebonden aan Richtlijn 2003/109/EG. Daarom kan Denemarken wel – en Nederland niet – strenger zijn op het gebied van het verkrijgen van een duurzaam verblijfsrecht. Denemarken heeft dit in het kader van negative nation branding in de markt gezet als een paradigm change. Hiermee bedoelen de Denen dat internationale bescherming eigenlijk per definitie tijdelijk is. Dit past echter slecht in de traditie van het internationale vluchtelingenrecht. Duurzame integratie in de gaststaat wordt sinds jaar en dag gezien als één van de duurzame oplossingen voor een vluchteling. Denemarken breekt hiermee in een poging om minder aantrekkelijk te zijn als vestigingsland voor vluchtelingen – precies zoals de Nederlandse regering voornemens is.
Maar dat gaat volgens ons dus niet of slechts gedeeltelijk lukken met dit voorstel. Het EU-recht functioneert precies zoals het ooit was beoogd: het voorkomt de uitholling van de rechten van vluchtelingen. Toen de EU besloot tot het opheffen van de grenscontroles aan de binnengrenzen, vonden de lidstaten het nodig om het immigratie- en asielbeleid te harmoniseren. Zonder harmonisering zouden lidstaten de stimulans hebben om elkaar de loef af te steken met strenge wetgeving om zo minder aantrekkelijk te zijn als vestigingsland voor vluchtelingen en andere immigranten. Door een race-to-the-bottom zou dit kunnen zorgen voor een uitholling van rechtsbescherming. Juist in dit kader is in 2003 de Richtlijn Langdurig Ingezetenen tot stand gekomen; en precies om te voorkomen dat lidstaten geen duurzaam verblijfsrecht bieden aan vluchtelingen, is het toepassingsbereik van deze richtlijn in 2011 uitgebreid. Op deze manier staat de Richtlijn Langdurig Ingezetenen er expres en expliciet aan in de weg dat het duurzaam verblijf van vluchtelingen wordt ingezet om door een strenger nationaal beleid minder aantrekkelijk te worden als vestigingsland.
Het afschaffen van de verblijfsvergunning asiel voor onbepaalde tijd zal er dus niet voor zorgen dat we ook in Nederland een paradigm change zullen krijgen. Het zal er wel voor zorgen dat het duurzame verblijfsrecht voor vluchtelingen iets ontoegankelijker wordt, doordat er bij de EU-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetenen, in tegenstelling tot bij de verblijfsvergunning asiel voor onbepaalde tijd, een middelenvereiste geldt. Het doel van de maatregel is het verminderen van het aantal asielzoekers dat in Nederland asiel aanvraagt. Wij denken dat deze maatregel hier nauwelijks aan zal bijdragen omdat er toch de mogelijkheid van een duurzaam verblijfsrecht blijft bestaan. Uit onderzoek blijkt bovendien dat de inrichting van het nationale migratiebeleid slechts van beperkte invloed is op de keuze van asielzoekers om zich in een bepaald land te vestigen. Het perspectief op een duurzaam verblijfsrecht wordt überhaupt niet genoemd als relevante factor. Omdat wij niet verwachten dat het afschaffen van de verblijfsvergunning asiel voor onbepaalde tijd zal bijdragen aan het doel van het kabinet dat er minder asielzoekers naar Nederland komen, menen we dat dit een puur symbolische betekenis heeft met blijvende onzekerheid voor de vluchtelingen die het niet lukt om aan de strengere voorwaarden van de EU-vergunning te voldoen.
Reacties uitgeschakeld voor NOTEN 38 T/M 41/LEER MIJ HET ”POLITIEKE MIDDEN” KENNEN!
Opgeslagen onder Divers
Zoals verwacht heeft de Eerste Kamer met een duidelijke meerderheid de spreidingswet aangenomen. In een hoofdelijke stemming schaarden 43 van de 70 aanwezige senatoren zich achter het voorstel van demissionair staatssecretaris Van der Burg van Justitie om asielzoekers beter over de gemeenten in Nederland te verdelen. In het uiterste geval is daarbij dwang mogelijk.
Over de wet wordt al tijden gepraat. De Tweede Kamer ging er vorig jaar oktober mee akkoord, maar tot vorige week leek het heel spannend te worden of ook de Eerste Kamer de wet zou steunen. Maar nadat de VVD (de partij van Van der Burg) in de senaat had bekendgemaakt unaniem vóór te stemmen, was duidelijk dat de spreidingswet het zou halen.
In de Tweede Kamer keerde de VVD zich eerder tegen het wetsvoorstel en eind vorig jaar deed partijleider Yesilgöz een beroep op de Eerste Kamer de wet voorlopig niet te behandelen. Maar de senaat heeft het voorstel dus toch behandeld en er nu ook mee ingestemd.
De VVD in de Tweede Kamer had liever gezien dat er eerst stappen zouden worden gezet om de instroom van asielzoekers terug te dringen. Maar de partijgenoten in de Eerste Kamer benadrukten vorige week dat de opvang eerlijker moet worden verdeeld en dat de fractie de lokale bestuurders niet in de steek wil laten.
Behalve de VVD steunden ook GroenLinks-PvdA, CDA (op senator Doornhof na), D66, SP, ChristenUnie, Partij voor de Dieren, Volt en OPNL de wet. Van de partijen die op dit moment praten over een nieuw kabinet stemden BBB en PVV tegen (NSC zit niet in de Eerste Kamer), net als FvD, SGP, JA21 en 50Plus.
PVV-fractievoorzitter Van Hattem zei dat de wet alleen maar leidt tot verruiming van de opvangcapaciteit. “Als er niks aan de instroom gebeurt, lost dit helemaal niks op. En de dwang in de richting van gemeentes is onacceptabel.” Vorige week noemde PVV-voorman Wilders de dreigende steun voor de spreidingswet in de Eerste Kamer “een probleem”.
Volgens BBB-fractievoorzitter Lagas lijkt de wet sympathiek, maar zitten er ook veel haken en ogen aan en worden de problemen er op korte termijn niet door opgelost. Ze zei ook dat er “verschillende opinies binnen haar fractie” zijn, maar BBB wil die verschillen opzij zetten, “om als partij een eenduidig signaal af te geven”.
Van der Burg zei kort na de stemming dat er met het aannemen van de wet een eerlijke spreiding over Nederland kan komen. Het is de bedoeling dat de nieuwe regels op 1 februari ingaan. Dan maakt Van der Burg ook bekend hoeveel asielzoekers de gemeenten in totaal moeten opvangen.
Als provincies en gemeenten er niet uitkomen, kan de staatssecretaris in het uiterste geval overgaan tot een gedwongen verdeling van asielzoekers. Volgens Van der Burg zal dat pas vanaf midden volgend jaar kunnen gebeuren.
De staatssecretaris vindt uitspraken over het niet meewerken aan de spreidingswet, zoals door gemeenteraadsleden in Westland gedaan, “wat raar”. Hij benadrukte dat bestuurders van een gemeente niet voor niets ‘wethouder’ heten: “Je hebt je wel aan de wet te houden. Het kan wel zo zijn dat gemeentes onderling afspreken dat een bepaalde gemeente wel opvangt en een andere niet.”
De omstreden spreidingswet die ertoe moet leiden dat asielzoekers beter worden verdeeld over het land, krijgt toch een meerderheid in de Tweede Kamer. Een voorstel van de SP om de wet zo te wijzigen dat ook de financiële slagkracht van een gemeente gaat meespelen bij de verdeling, wordt gesteund door andere partijen. Daarmee zal de SP ook voor het wetsvoorstel stemmen, waardoor er een meerderheid is.
Dat betekent overigens nog niet dat de wet, waarmee gemeenten in een uiterste geval gedwongen kunnen worden om een asielzoekerscentrum te openen, er daadwerkelijk komt. Ook de Eerste Kamer moet ermee instemmen. Het is nog de vraag of er daar wel een meerderheid is. Het kan ook zijn dat het hele onderwerp wordt doorgeschoven naar de formatie van een nieuw kabinet.
Het was de bedoeling dat de veelbesproken wet al veel eerder zou ingaan, maar demissionair staatssecretaris Van der Burg moest de indiening keer op keer uitstellen, omdat er geen overeenstemming gevonden werd binnen de coalitie. Bij het debat vorige week leek een meerderheid nog ver weg, omdat veel partijen forse aanpassingen eisten.
Vanmiddag stemde de Tweede Kamer over de verschillende wijzigingsvoorstellen die zijn ingediend. Op een later tijdstip, mogelijk volgende week, komt dan het hele wetsvoorstel in stemming.
De wet moet een einde maken aan het gebrek aan opvang, waardoor asielzoekers vorig jaar noodgedwongen buiten moesten slapen bij het aanmeldcentrum in Ter Apel. Ook nu nog moet de staatssecretaris regelmatig oproepen doen aan gemeenten om opvangplekken beschikbaar te stellen.
Van der Burgs eigen partij, de VVD, is en blijft tegen de spreidingswet, omdat die niets zou veranderen aan de hoge instroom van asielzoekers. Net als partijen als de PVV en JA21 vindt de VVD bovendien dat de gemeentelijke autonomie aangetast wordt als het Rijk kan doordrukken dat er ergens een asielzoekerscentrum moet komen.
De SP vindt het belangrijk dat de financiële situatie van een gemeente gaat meespelen bij de verdeling. Omdat gemeenten een vergoeding krijgen voor het leveren van opvangplekken, zijn armere gemeenten nu eerder geneigd om ‘ja’ te zeggen. Rijke gemeenten kunnen een verzoek weigeren.
Op initiatief van het CDA krijgen gemeenten meer tijd om vrijwillig opvangplekken aan te bieden, voordat er sprake kan zijn van dwang. De VNG, de Vereniging van Nederlandse Gemeenten, heeft daar ook op aangedrongen.
BBB zal de spreidingswet niet steunen. Partijleider Caroline van der Plas had als voorwaarde gesteld dat er een quotum van maximaal 15.000 asielzoekers per jaar in de wet zou komen, maar daar is geen meerderheid voor.
Als BBB in de Tweede Kamer tegen stemt, is de kans groot dat de partij in de Eerste Kamer hetzelfde doet. Omdat BBB daar met zestien zetels de grootste fractie is, is het nog maar zeer de vraag of de wet de eindstreep haalt.
Reacties uitgeschakeld voor NOTEN 36 EN 37/LEER MIJ HET ”POLITIEKE MIDDEN” KENNEN!
Opgeslagen onder Divers
Reacties uitgeschakeld voor NOTEN 33 T/M 35/LEER MIJ HET ”POLITIEKE MIDDEN” KENNEN!
Opgeslagen onder Divers
[32]
Om te beginnen blijven de regels uit het Dublin-verdrag overeind, ondanks jarenlange onderhandelingen. Dit verdrag houdt in dat het eerste land waar een vluchteling zijn of haar vingerafdrukken afgeeft, verantwoordelijk is voor de asielprocedure en de opvang. Meestal zijn dat de zuidelijke Europese grenslanden, zoals Griekenland, Italië en Spanje.
‘Het is een gemiste kans dat er geen werk is gemaakt van een eerlijker verdeelsysteem’, benadrukt Frank Candel, bestuursvoorzitter van VluchtelingenWerk Nederland.
Waar we ons ook zorgen over maken, is de verplichte grensprocedure (niet te verwarren met de ‘gewone’ asielprocedure). Deze maatregel geldt niet alleen voor mensen uit ‘veilige’ landen, maar kan voortaan ook opgelegd worden aan asielzoekers die via een ‘veilig’ derde land op doorreis zijn, bijvoorbeeld via Turkije de EU zijn binnengekomen. En bovendien voor álle vluchtelingen zonder geldige documenten.
‘Veel vluchtelingen beschikken niet over een geldig paspoort’, zegt Frank Candel. ‘In de praktijk zal deze maatregel leiden tot langdurig verblijf in ondermaatse omstandigheden in (deels) gesloten centra langs de Europese buitengrenzen. Ook gezinnen met kinderen lopen het risico op opsluiting. Dat is in strijd met het Kinderrechtenverdrag en bovenal onmenselijk.’
Het nieuwe pact houdt een failliet systeem in stand. De huidige regels, waaronder de Dublinregels, werken niet – dat is gebleken. Landen langs de buitengrens van Europa kunnen de hoeveelheid mensen niet aan. Het gevolg? Overvolle vluchtelingenkampen, zoals het Griekse kamp Moria, en illegale en gewelddadige push-backs. Er is dringend behoefte aan een structurele oplossing om pushbacks en schendingen van mensenrechten aan de buitengrenzen te voorkomen.
Verder zijn in het nieuwe pact de regels voor zogeheten ‘veilige derde landen’ verruimd. Een veilig derde land is een land buiten de EU dat niet het land van herkomst is en dat ‘veilig’ is voor de vluchteling om naartoe te gaan om bescherming te vragen. Als een persoon door dat land heen is gereisd, wordt het asielverzoek afgewezen omdat de persoon in dat derde land bescherming moet vragen.
In de nieuwe regels is het voldoende om een land als veilig derde land te beschouwen als een lidstaat of de EU een overeenkomst heeft gesloten met dat land en dat land belooft dat de bescherming die het biedt in lijn is met het Vluchtelingenverdrag. Het is niet langer nodig dat het land ook daadwerkelijk het Vluchtelingenverdrag heeft ondertekend. Dat baart ons zorgen. Zo’n overeenkomst en zulke beloftes zeggen namelijk niets. De Tunesiëdeal is een schrijnend voorbeeld van hoe afspraken op papier verschillen met de werkelijke praktijk.
Ten slotte hebben we kritiek op de Nederlandse inzet tijdens de onderhandelingen over het pact. Nederland verzette zich tegen voorstellen voor een eerlijkere verdeling van verantwoordelijkheden, waaronder het ‘sibling-criterium’. Dit criterium houdt in dat als een vluchteling een familielid heeft die (legaal) in een bepaalde lidstaat woont, die lidstaat verantwoordelijk wordt voor het asielverzoek.
‘Dit criterium is nou juist een perfect middel om te zorgen voor een gelijkwaardiger verdeling van asielprocedures en opvang, en tegelijkertijd van cruciaal belang voor de integratie van vluchtelingen in de verschillende lidstaten. Mensen op de vlucht willen immers, zoals ieder mens, bij hun familie zijn.’
Reacties uitgeschakeld voor NOOT 32/LEER MIJ HET ”POLITIEKE MIDDEN” KENNEN!
Opgeslagen onder Divers
[30]
EU IS MET TUNESIE DEAL NIET AAN PROEFSTUK
ASTRID ESSED
https://www.uitpers.be/eu-is-
Ik zeg het onomwonden, ik beschouw de EU als een maffieuse organisatie, zeker waar het vluchtelingen betreft. De EU is zelfs erger. Want een Maffia-organisatie doet zich niet beter voor dan zij is.
Terwijl de EU schermt met Verdragen [1] en zogenaamde Waarden [2], die zelfs het Papier waarop zij gedrukt zijn, niet waard zijn!
Want wat voor ”Europese Waarden” [3] leeft de EU na bij het sluiten van de migratiedeal met Tunesie [4]?
Maar eerst naar een paar eerder door de EU gesloten ”Migratiedeals” en wat daarvan terecht is gekomen
In 2017 sloot Italië (met de EU als Speler op de achtergrond, die de deal grotendeels financierde [5]] een deal met Libië met als doel de migratiestroom via Libië terug te dringen. In feite was het een financiële en technische ondersteuning voor de Libische kustwacht,
die als een soort Middellandse Zee Politieagent als taak had om bootjes met migranten op weg naar Europa tegen te houden. [6]
Nou was dat sluiten van een deal met Libië al heel raar, onder andere, omdat het land op dat moment een ongeordende bende was, waar
milities, die ook weer een link met mensensmokkel hadden [7] [en zo misbruik maakten van kwetsbare migranten, elkaar de tent uitvochten [8], waarbij ook nog eens twee verschillende regeringen met elkaar op de vuist waren (9)
And to add insult to injury had (waarschijnlijk nog) ”heeft] Libië ook nog eens slavenmarkten (10), iets wat Italië en de EU geweten moeten
hebben [de deal kwam rond in de tijd van de bekendmaking van die slavenmarkten] [11]. En als de EU en Italië het tijdens het sluiten al niet wisten, dan hadden ze direct de deal moeten beëindigen, toen ze op de hoogte raakten! NIET gedaan……
EU waarden he, laat me niet lachen (12)
En daarbij komt ook nog, dat in detentiecentra in Libië, waarheen de migranten, die door de EU/Libie deal zijn tegengehouden, teruggebracht worden, al jaren sprake is van folteringen, verkrachtingen, noem de ellende maar op! [13]
Maar dat is nog niet alles. Want de EU investeerde [14] [en investeert nog steeds] [15] in de Libische kustwacht, die bootjes met migranten moet onderscheppen en ze terugbrengt naar Libië, waar ze dus terechtkomen in de hierboven genoemde folter-detentiekampen.
Bij deze praktijken zijn ook allerlei Libische milities betrokken. [16] Ik citeer hier uit een schocking Verhaal van een man uit Gambia, die
vastzat in zo’n folterkamer. ”They beat me with a rubber hose, becau se they want money to release me. They call the family while beating [you] so the family send money.”[17] En verder [uit Amnesty’s Statement]: ”After his family paid the ransom he was taken to Tripoli by an assigned driver who demanded further payment. “I had to stay with him until I pay the money back, otherwise he will sell me.” [18]
Een Partner voor de Bokkenwagen dus, Libie. En de EU, die dondersgoed op de hoogte is van de Libische praktijken [19], gaat er gewoon mee door [20]
Zijn dat de ”EU Waarden” ? [21]
Wat de EU-Turkije deal betreft, die ongeveer diezelfde tijd gesloten werd [in 2016] [22], was het al evenzeer doffe ellende.
Niet met slavenmarkten en folter-vluchtelingendetentie centra, maar met overvolle vluchtelingenkampen onder
mensonwaardige omstandigheden. [23] Want wat behelsde die EU Turkije deal?
Die Deal moest ervoor zorgen, dat vluchtelingen [van wie door de oorlog in Syrie grote aantallen naar Europa kwamen en er in Europa een politieke crisis ontstond] niet meer naar Europa kwamen. In ruil daarvoor kreeg Turkije van de EU miljarden euro’s
om de omstandigheden van vluchtelingen in Turkije te verbeteren en zou Turkije de grenzen strenger bewaken. Vluchtelingen, die Europa toch bereikten, zouden na een korte procedure [die zou bepalen, of ze echt niet naar Turkije terug konden], teruggestuurd worden naar Turkije en voor iedere teruggestuurde vluchteling zou een vluchteling in een Turks vluchtelingenkamp worden opgenomen [24]
Dat was dus de Deal:
Vluchtelingenwerk legt uit, waarom dat alles misliep [25], nog afgezien van het feit, dat het het recht op asiel zwaar onder druk zette [26] Ook mensenrechtenorganisatie Amnesty International. liet zich in haar kritiek, 7 jaar na het sluiten van de Deal,
niet onbetuigd! [27]
Het noemen van deze mislukte EU deals was nodig om te laten zien, hoe de EU in de praktijk met mensenrechten omgaat, ondanks alle schoonklinkende EU Waarden [28] Het Drama rond de EU deal met Tunesië is het volgende dieptepunt.
Net als met de Rampendeals met Libie en Turkije is weer het doel van de Deal met Tunesie: Het terugdringen van de migratiestroom [29]
Waarbij als hoofdmotivatie: Migratie kost geld.
Zo’n EU deal om de ”migratiestroom tegen te houden” is een onding. Omdat het het fundamentele recht op asiel [dus ook het
recht om asiel aan te vragen] ondergraaft. Een recht, dat zelf is verankerd in EU Verdragen [33]. Zogenaamd is de strijd tegen ”mensensmokkelaars” [34], in werkelijkheid tegen de vluchtelingen zelf. Want als dat niet zo is, waarom dan niet legale mogelijkheden aan de vluchtelingen geboden om Europa te bereiken [als ze dat dan perse willen, uit wetenschappelijk onderzoek blijkt, dat dat maar
voor een kleine groep geldt] [35], zoals Amnesty International allang bepleit [36].
De inhoud
Globaal genomen komt het erop neer, dat in ruil voor bijna 1 miljard euro’s Tunesië zich ertoe verbindt, om de migrantenbootjes, die de oversteek naar Europa wagen, tegen te gaan. [39] Daarnaast verbindt de EU [onderhandelingspartners waren premier Rutte, de Italiaanse premier Meloni met een fascistische achtergrond [40] en Ursula von der Leyen, voorzitter van de Europese Commissie] zich ertoe, geld te steken in de Tunesische economie en duurzame energieprojecten. [41]
Natuurlijk is deze bijna miljard deal geen leuke gift aan Tunesië, alleen in ruil voor wat grensbewaking en tegenhouden van migrantenbootjes, dat begrijpt ieder weldenkend mens: In de eerste plaats is het een LENING, geen gift [43] In de tweede plaats is die bijna miljard lening gekoppeld aan het feit, of Tunesië een eventuele lening van het IMF loskrijgt [44]
Natuurlijk heeft de EU een fel voordeel bij die deal [anders sloten zij die niet], want niet alleen willen ze zo migranten tegenhouden, ze zijn fel op het financieel ondersteunen van de slecht draaiende Tunesische economie, omdat ze vrezen, dat als Tunesië omvalt, er een chaos ontstaat en er nog meer migranten richting Europa komen. [45]
Met wie is die deal gesloten en hoe zit het met de EU-waarden?
Volgens Rutte en zijn EU Brothers wordt bij iedere deal, die wordt gesloten ivm migratie, gekeken naar de internationale Verdragen
[Ik citeer RTL Nieuws]: “Als we afspraken maken met landen binnen en buiten Europa, dan kijken we altijd of die afspraken in lijn zijn met internationale verdragen”, aldus Rutte.” [46] Welnu, laten we dan maar eens kijken, met wie die ”migratiedeal” gesloten is en met welke internationaleVerdragen de Deal al dan niet in lijn is.
En let wel: EU Verdragen zijn ook internationale Verdragen en eerstens moet zo’n Deal ook daarmee in lijn zijn.
Ik heb reeds opgemerkt, dat het sluiten van een deal met onverschillig welk Staatshoofd, met als oogmerk, migranten tegen te houden, in strijd is met het in het EU Handvest vastgelegde recht op asiel [wat natuurlijk inhoudt, dat je asiel ook moet kunnen aanvragen] [47]
Dat is dus de Eerste Schending van de EU Waarden. Maar er komen meer . Want de Deal is gesloten met een president, voor wie Mensenrechtenverdragen, EU Waarden en wat dies meer zij, minder waard zijn dan het papier waarop ze zijn gedrukt.
De Tunesische president, waarmee de Onzalige Groep Rutte, Von der Leyen en Meloni de EU/Tunesie Deal hebben gesloten, is
een Kwaaie hoor! Niet alleen heeft hij in snel tempo een groot aantal democratische rechten in Tunesie ontmanteld, de premier ontslagen, steeds meer macht naar zich toegetrokken en journalisten en andere critici monddood gemaakt en gearresteerd [48] Kijk eens met hoeveel EU Waarden DAT allemaal in strijd is! [49]
Alsof dat nog niet alles was, startte Saied een haatcampagne tegen Afrikaanse migranten [Tunesië was voor velen een doorvoerland geworden, al dan niet op weg naar Europa] [50], om de aandacht af te leiden van zijn dictatoriale wanbeleid en de slechte economische situatie in Tunesië [51]
Haatcampagne en ‘Omvolking’
”“The undeclared goal of the successive waves of illegal immigration is to consider Tunisia a purely African country that has no affiliation to the Arab and Islamic nations,” [52] Deel uit hatespeech president Saied
Het wordt niet alleen in het Westen uit de Kast gehaald, die racistisch-fascistische omvolkingstheorie, die inhoudt, dat volgens een ”vooropgezet plan” [of planning], de eigen, witte bevolking wordt vervangen door niet witte mensen, waarmee tegenwoordig vaak [niet altijd] Afrikaanse migranten-vluchtelingen worden bedoeld [53] . Voorbeeld in het Westen/in Nederland is FVD politicus Thierry Baudet, die niet wil, dat Europa ”Afrikaniseert” [54]
Fatale gevolgen
In februari hield president Saied dus een haatzaaiende, ophitsend-racistische toespraak, waarin beweerd werd, dat immigratie vanuit sub-Sahara Afrika erop gericht was om de ”demografische samenstelling” [55] van Tunesië te veranderen. Een typische ”omvolkings” toespraak dus [56]
De gevolgen waren fataal, omdat er een ware geweldsgolf tegen Afrikaanse migranten uitbrak, waarbij mensen werden mishandeld, huizen en bezittingen werden vernield, er zelfs doden vielen en dat alles culmineerde in deportaties naar de grens met Libie [ook zo’n Parel der Mensenrechten, zie EU Libie deal] [57], waar mensen in de woestijn werden achtergelaten zonder eten, drinken en medische
hulp. [58]
Deze mensonwaardige toestanden zijn uitgebreid gedocumenteerd tegen de hiertegen fel protesterende mensenrechten
organisaties Amnesty International en Human Rights Watch [59] en uiteraard protesteerde de Afrikaanse Unie tegen de hatespeech van president Saied [60] Een Gezicht van de horrordeportaties naar de woestijn werden Matyla Dosso [30 jaar] en haar dochter Marie [6 jaar], die door het demonisch-racistische Tunesische beleid zijn omgekomen in de woestijn.
Lees onder noot 61 hun dramatische Verhaal.
Terecht stelde Flor Didden, als beleidsmedewerker verbonden aan pro vluchtelingen organisatie 11.11.11 [actief in Belgie [62], dat de EU de Deal met Tunesie direct dient op te schorten. [63] Vind ik ook, sterker nog, er had nooit zo’n Deal moeten komen! [64] Maar hebben jullie gelezen of gehoord, dat de EU zich iets heeft aangetrokken van deze Woestijndoden? Ikke niet.
Epiloog
Nog afgezien van het feit, dat deals om vluchtelingen tegen te houden nooit gesloten zouden mogen worden [het tast het ook in het EU Handvest erkende recht op asiel aan, lees artikel 18], sluit de EU, met als voortrekkers [demissionair] premier Rutte en de Italiaanse premier
Meloni met haar fascistische achtergrond, een deal met een bijna dictator als de Tunesische president Saied, die de bevolking ophitst tegen Afrikaanse vluchtelingen in een fascistische toespraak, daardoor pogroms initieert, Afrikaanse vluchtelingen zonder eten en drinken
achterlaat in de woestijn, zijn eigen bevolking onderdrukt, alle vrijheden crusht….moet ik doorgaan?
De EU is erger dan de Maffia, want die doet zich niet beter voor. Maar de EU leeft de eigen Verdragen niet eens na en gaat in zee met politieke gangsters, die mensen laten sterven in de woestijn.
ASTRID ESSED
ZIE VOOR NOTEN
ZIE OOK
https://www.astridessed.nl/?s=
[31]
”HOOFDSTUK II
‘Veel vluchtelingen beschikken niet over een geldig paspoort’, zegt Frank Candel. ‘In de praktijk zal deze maatregel leiden tot langdurig verblijf in ondermaatse omstandigheden in (deels) gesloten centra langs de Europese buitengrenzen.” [67]
En nu Amnesty International
”‘Het pact leidt er vrijwel zeker toe dat meer mensen in de praktijk worden opgesloten aan de EU-grenzen, onder wie gezinnen met kinderen en mensen in kwetsbare situaties.” [68]
Ook Human Rights Watch laat zich niet onbetuigd:
”Under the new system, many people who arrive irregularly, including those disembarked after a rescue at sea, will be detained and channeled into substandard accelerated asylum procedures that strip safeguards available under normal procedure, such as legal aid.” [69]
Onder noot 70 nogmaals de gezamenlijke kritiek
van de drie organisaties.
Hieruit blijkt ook, dat er zorgen zijn over de door
ondergetekende genoemde EU deals [71], maar ook
over de ”versnelde procedures” [72] [zie bovenstaande tekst], afwijkingen van de procedures bij een migratiecrisis [73] en zo meer zaken, omdat
zij niet stroken met de elementaire rechten van vluchtelingen. [74]”
UIT
MET D’66 VAN DE REGEN IN DE DRUP!/D’66 IN DE GRIP VAN HAATZAAI POLITIEK TEGEN VLUCHTELINGEN
ASTRID ESSED
18 OCTOBER 2025
Reacties uitgeschakeld voor NOTEN 30 EN 31/LEER MIJ HET ”POLITIEKE MIDDEN” KENNEN!
Opgeslagen onder Divers
Daarnaast verandert de grensprocedure. Die geldt straks voor alle asielzoekers die aankomen bij buitengrenzen. Migranten uit relatief ‘veilige’ landen, zoals Marokko, Algerije of Bangladesh, komen in een versneld proces terecht.
De bedoeling is dat de procedure maximaal negen maanden duurt en de migranten worden tussentijds vastgezet in speciale centra met beperkte bewegingsvrijheid. Als blijkt dat de asielzoekers geen recht hebben op asiel, worden ze teruggestuurd.
NOS
EU SLUIT MIGRATIEPACT: ”VERSNELDE” PROCEDURES, ”VEILIGELANDERS” MOGEN VASTGEZET WORDEN
20 DECEMBER 2023
Het heeft jaren geduurd, maar de EU-lidstaten en het Europees Parlement zijn erover uit: er komen nieuwe Europese regels voor asiel en migratie. Migranten krijgen volgens het akkoord vanaf 2026 aan de buitengrenzen van de EU te horen of ze naar binnen mogen.
De regels maken deel uit van een groter pakket dat in 2020 is voorgesteld door de Europese Commissie als reactie op de migratieproblemen in de EU.
Een van de belangrijkste punten in het nu gesloten migratiepact is een snellere screening van migranten. Om ervoor te zorgen dat die systemen minder chaotisch verlopen, is het zogenoemde zevendaagse screeningsproces in het leven geroepen.
Tijdens de procedure worden er vingerafdrukken en gezichtsopnames gemaakt, die worden verzameld in een EU-database. Alle lidstaten krijgen toegang tot deze database en kunnen controleren of een asielzoeker niet in meerdere EU-landen asiel heeft aangevraagd.
Daarnaast verandert de grensprocedure. Die geldt straks voor alle asielzoekers die aankomen bij buitengrenzen. Migranten uit relatief ‘veilige’ landen, zoals Marokko, Algerije of Bangladesh, komen in een versneld proces terecht.
De bedoeling is dat de procedure maximaal negen maanden duurt en de migranten worden tussentijds vastgezet in speciale centra met beperkte bewegingsvrijheid. Als blijkt dat de asielzoekers geen recht hebben op asiel, worden ze teruggestuurd.
Verdere details moeten nog bekend gemaakt worden, maar het lijkt erop dat alleenreizende minderjarigen worden uitgesloten van de grensprocedure en gezinnen met minderjarigen prioriteit krijgen.
Erkende vluchtelingen komen terecht in de normale procedure. Het idee is dat kansrijke asielzoekers zo sneller geholpen kunnen worden en de asiel- en opvangsystemen minder snel vastlopen.
Waar aankomstlanden eerst verplicht waren om een asielprocedure te starten voor een migrant, mogen EU-landen nu kiezen: betalen of overnemen. Lidstaten staan voor de keuze om asielzoekers over te nemen van landen zoals Italië en Griekenland, waar de instroom hoog is, of een bedrag te betalen van 20.000 euro per niet-overgenomen asielzoeker.
Het doel hiermee is om landen financieel te compenseren voor de vele asielzoekers die zij opvangen. In de praktijk moet nog blijken of dit genoeg zal zijn; het land waar een migrant aankomt, blijft verantwoordelijk voor het regelen van asiel. Hoeveel migranten een land moet opvangen, wordt bepaald door een rekensom. Dit verschilt per lidstaat.
Nu het parlement en de lidstaten het eens zijn over het migratiepact, moet er alleen nog formeel gestemd worden in het Europees Parlement en de Raad van Ministers. Over twee jaar zou de wet in moeten gaan.
Bijna elk EU-land heeft het afgelopen jaar te maken gehad met problemen met de opvang van vluchtelingen. In Nederland moesten in het Groningse Ter Apel bijvoorbeeld mensen buiten slapen, omdat er geen plek meer was. Ook andere Europese landen, zoals België en Frankrijk, kampen met een toenemende druk op de asielopvang.
Al na de vluchtelingencrisis van 2015 was er binnen de EU eensgezindheid dat er iets moest veranderen. De druk op landen als Griekenland en Italië, waar vluchtelingen vaak de EU binnenkomen, was de afgelopen jaren groot. Opvang en registratie van migranten liep daardoor vast.
Voor de meeste vluchtelingen waren deze landen niet de eindbestemming. Daardoor kwam die druk vervolgens ook te liggen bij de Noord-Europese landen. Maar het lukte de 27 Europese ministers van Asiel en Migratie jarenlang dus niet om het eens te worden over het opvangen, verdelen en terugsturen van migranten die in Europa aankomen.
De druk was groot om nu tot een akkoord te komen, voor de Europese verkiezingen in juni volgend jaar.
In het bijzonder Duitsland en Italië stonden lang tegenover elkaar, landen die allebei nodig waren om tot een meerderheid voor een akkoord te komen. Verdere impasses ontstonden bij het Europees Parlement en de EU-lidstaten, vooral met betrekking tot de verdeling van asielzoekers.
In de migratiedeal die vandaag is gesloten, is ook rekening gehouden met noodsituaties waarin er plotseling veel mensen naar de EU komen. In het pact staat hoe de EU en de lidstaten moeten reageren in deze crisissituaties. Het gaat om maatregelen die bedoeld zijn om de lasten eerlijk te verdelen tussen de landen.
Er zijn ook zorgen rond de deal. Zo waarschuwden gisteren meer dan vijftig mensenrechtenorganisaties in een open brief aan de onderhandelaars dat de deal zou leiden tot een “onmenselijk systeem”.
Verder is er de vrees dat Griekenland, Italië, Malta en Spanje binnen dit systeem waarschijnlijk veel verantwoordelijkheid zullen dragen. Als landen aan de buitengrens krijgen ze meer te maken met asielzoekers die via hun grenzen binnenkomen.
Reacties uitgeschakeld voor NOTEN 28 EN 29/LEER MIJ HET ”POLITIEKE MIDDEN” KENNEN!
Opgeslagen onder Divers
Ahead of the European Parliament’s final vote on the European Union (EU) Pact on Migration and Asylum on 10 April, Amnesty International warns that these reforms will put people at heightened risk of human rights violations.
“It is clearer than ever that this EU Pact on Migration and Asylum will set back European asylum law for decades to come, lead to greater suffering, and put more people at risk of human rights violations at every step of their journeys,” said Eve Geddie, Amnesty International’s Head of the European Institutions Office and Director of Advocacy.
“Since these reforms were first proposed in 2020, every step of the negotiations has further worsened the final outcome – weakening protections and access to asylum for people on the move, expanding detention and containment at borders, and further shifting responsibilities to countries outside of Europe. The Pact will do nothing to improve Europe’s response to people in need of protection.
“The European Parliament should be setting a higher standard for a humane and sustainable common asylum policy. However, this package of proposals shamefully risks subjecting more people, including families with children, to de facto detention at EU borders; denying them a fair and full assessment of their protection needs. The proposal will also open the door to new emergency measures that will put countless people at risk of pushbacks, arbitrary detention, and destitution at European borders.
“These proposals come hand in hand with mounting efforts to shift responsibility for refugee protection and border control to countries outside of the EU – such as recent deals with Tunisia, Egypt, and Mauritania, or attempts to externalize the processing of asylum claims to Albania. These practices risk trapping people in states where their human rights will be in danger, render the EU complicit in the abuses that may follow, and compromises Europe’s ability to uphold human rights beyond the bloc.”
Background
The final vote in the European Parliament on several regulations that comprise the Migration and Asylum Pact is due to take place on Wednesday 10 April at 17:00 CET. The proposals will be formally adopted after the European Council endorses them, before June 2024. The new legislation is expected to come into force and be fully operational two years later, by June 2026.
END
[27]
”Het Europees Parlement zou een hogere standaard moeten hanteren als het gaat om een menselijk en duurzaam gemeenschappelijk asielbeleid. Maar deze voorstellen riskeren dat er straks meer mensen, onder wie families met kinderen, opgesloten kunnen worden in detentiecentra aan de EU-grenzen. Hiermee wordt hun een eerlijke en volledige beoordeling van bescherming die zij nodig hebben ontzegd.”
AMNESTY INTERNATIONAL
EU: HERVORMINGEN MIGRATIE- EN ASIELPACT
ZORGEN VOOR GROTER RISICO MENSENRECHTENSCHENDINGEN
8 APRIL 2024
Op 10 april stemt het Europees Parlement over het nieuwe EU migratie- en asielpact. Amnesty International waarschuwt dat de voorgestelde hervormingen de kans op mensenrechtenschendingen vergroten.
‘Het is duidelijker dan ooit dat het EU migratie- en asielpact zal zorgen voor veel leed en mensen op de vlucht gedurende hun hele reis vatbaarder maakt voor mensenrechtenschendingen,
‘In 2020 werd voor het eerst voorgesteld om het EU migratie- en asielpact te hervormen. Gaandeweg zijn de voorstellen voor deze hervormingen door de onderhandelingen alleen maar erger geworden en voorspellen ze een slechte uitkomst. Mensen op de vlucht worden straks minder goed beschermt, de asielaanvraag wordt minder toegankelijk, meer mensen belanden in grensdetentie, en verantwoordelijkheden worden verder verschoven naar landen buiten Europa. Het pact doet niets voor mensen die bescherming zoeken.’
‘Het Europees Parlement zou een hogere standaard moeten hanteren als het gaat om een menselijk en duurzaam gemeenschappelijk asielbeleid. Maar deze voorstellen riskeren dat er straks meer mensen, onder wie families met kinderen, opgesloten kunnen worden in detentiecentra aan de EU-grenzen. Hiermee wordt hun een eerlijke en volledige beoordeling van bescherming die zij nodig hebben ontzegd. De hervormingen zullen ook de deur openen voor nieuwe noodmaatregelen waardoor talloze mensen het risico lopen om slachtoffer te worden van pushbacks, willekeurige detentie en armoede aan de Europese grenzen.’
Deze hervormingen gaan hand in hand met de toenemende inspanningen van Europese leiders om de verantwoordelijkheid om vluchtelingen te beschermen, te verschuiven naar landen buiten de EU. Zoals te zien is bij recente deals met Tunesië, Egypte en Mauritania. Of bij de plannen van Italië om asielaanvragen via Albanië te laten verlopen. Op deze manier kunnen mensen vast komen te zitten in landen waar hun mensenrechten gevaar lopen en zal de EU hier medeplichtig aan zijn.
De laatste stemming over het EU migratie- en asielpact in het Europees Parlement zal plaatsvinden op woensdag 10 april om 17:00 uur. De voorstellen zullen formeel worden aangenomen nadat de Europese Raad ze heeft goedgekeurd, vóór juni 2024. De nieuwe wetgeving zal naar verwachting twee jaar later, in juni 2026, in werking treden en volledig operationeel zijn.
EINDE
Reacties uitgeschakeld voor NOTEN 25 T/M 27/LEER MIJ HET ”POLITIEKE MIDDEN” KENNEN!
Opgeslagen onder Divers
