[5]
ABOUT THE ILLEGAL CHARACTER OF SETTLEMENTS IN OCCUPIED
TERRITORIES
OF
[6]
AI OVERZICHT OVER DE ILLEGALITEIT VAN DE ISRAELISCHE NEDERZETTINGEN
GECHECKT: AI INFORMATIE KLOPT
De vraag over de illegaliteit van nederzettingen betreft in de internationale context vrijwel altijd de Israëlische nederzettingen in de bezette Palestijnse gebieden (Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem).
Hieronder volgt een overzicht van de algemene juridische en politieke consensus:
- Internationaal Recht: Het overgrote deel van de internationale gemeenschap, inclusief de Verenigde Naties (VN) en het Internationaal Gerechtshof, beschouwt de Israëlische nederzettingen als illegaal. Ze worden gezien als een schending van de Vierde Geneefse Conventie, die het een bezettende macht verbiedt om delen van de eigen burgerbevolking te deporteren of over te brengen naar het bezette gebied.
- Gebied C: De meeste nederzettingen bevinden zich in ‘Gebied C’ op de Westelijke Jordaanoever, dat onder volledige Israëlische controle staat volgens de Oslo-akkoorden.
- Standpunt VS: De Verenigde Staten hebben in het verleden hun positie gewijzigd en stelden dat nederzettingen niet per se illegaal zijn onder internationaal recht, wat afwijkt van de algemene internationale consensus.
- Economische gevolgen: Er is een voortdurende discussie over de handel met nederzettingen. Organisaties roepen op om deze banden te verbreken, omdat ze de uitbreiding van nederzettingen economisch versterken.
- Nederlands standpunt: Nederland, in lijn met de Europese Unie, beschouwt de nederzettingen als een belemmering voor vrede en illegaal onder internationaal recht.
Centrum Informatie en Documentatie Israel +5
AI OVERZICHT VAN DE ILLEGALITEIT VAN DE TURKSE NEDERZETTINGEN
OP CYPRUS EN DAARMEE ILLEGALITEIT VAN NEDERZETTINGEN IN\BEZET GEBIED IN HET ALGEMEEN
GECHECKT/INFORMATIE OVER ILLEGALITEIT VAN NEDERZETTINGEN ALS
UNIVERSEEL VERSCHIJNSEL KLOPT
De illegaliteit van de Turkse aanwezigheid en nederzettingen op Cyprus wordt door de internationale gemeenschap gebaseerd op het feit dat de bezetting van het noordelijke deel van het eiland als een schending van het internationaal recht wordt beschouwd.
Hieronder volgen de belangrijkste juridische en politieke aspecten:
- Gebrek aan erkenning: De “Turkse Republiek Noord-Cyprus” (TRNC) wordt uitsluitend door Turkije erkend. De VN-Veiligheidsraad en de rest van de internationale gemeenschap beschouwen het gebied als bezet territorium van de Republiek Cyprus.
- Vierde Conventie van Genève: Volgens internationaal recht is het een bezettende macht verboden om de eigen burgerbevolking te deporteren of over te brengen naar het bezette gebied. De vestiging van Turkse kolonisten (settlers) van het vasteland naar Cyprus wordt door critici en de Republiek Cyprus daarom als illegaal beschouwd.
- VN-Resoluties: Verschillende resoluties van de Verenigde Naties, waaronder resolutie 541 (1983), verklaren de onafhankelijkheidsverklaring van Noord-Cyprus juridisch ongeldig en roepen op tot de terugtrekking van de bezettingstroepen.
- Eigendomsrechten: Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft geoordeeld dat Grieks-Cyprioten die hun eigendommen in het noorden ontvluchtten, nog steeds de rechtmatige eigenaren zijn. De overdracht van deze gronden aan Turkse kolonisten of het gebruik ervan voor nederzettingen wordt als een schending van het eigendomsrecht gezien.
- Exploitatie van grondstoffen: Ook economische activiteiten zoals olie- en gasboringen in de wateren rondom het noorden worden door de EU en de Republiek Cyprus als illegaal bestempeld omdat ze de soevereiniteit van de Republiek Cyprus schenden.
de Volkskrant +4
AI OVERZICHT OVER ILLEGALITEIT NEDERZETTINGEN IN HET ALGEMEEN, HIER DE MAROKKAANSE NEDERZETTINGEN IN DE BEZETTE WESTELIJKE SAHARA
GECHECKT/INFORMATIE KLOPT
De kwestie van Marokkaanse nederzettingen in de Westelijke Sahara wordt internationaal gezien als een bezetting, waarbij de verplaatsing van de eigen bevolking naar dit gebied door Marokko in strijd wordt geacht met het internationaal recht.
De Wereld Morgen
Hier zijn de belangrijkste punten over de illegaliteit van deze nederzettingen:
- Bezetting en kolonisatie: Honderdduizenden Marokkaanse kolonisten zijn sinds de ‘Groene Mars’ in 1975 naar de Westelijke Sahara gemigreerd. Naar schatting vormden deze kolonisten in 2015 al minstens twee derde van de totale bevolking van het gebied (destijds zo’n 500.000 mensen).
- Volkenrechtelijke status: Veel internationale organisaties en de Sahrawi-bevolking beschouwen de aanwezigheid van Marokko als een illegale bezetting, vergelijkbaar met de situatie op de Westelijke Jordaanoever.
- Mensenrechtenschendingen: Het conflict heeft geleid tot ernstige mensenrechtenschendingen, waaronder de gedwongen onteigening en verdrijving van de inheemse Sahrawi-bevolking, en de bouw van een 2720 kilometer lange barrière (zandmuur) door Marokko.
- Economische exploitatie: Activisten en ngo’s beschuldigen Marokko van het exploiteren van natuurlijke hulpbronnen (zoals fosfaat en vis) in de bezette gebieden, wat volgens hen de bezetting financiert.
- Internationale erkenning: Hoewel Marokko het gebied als een integraal deel van het koninkrijk beschouwt en een autonomieplan heeft gepresenteerd, erkennen de Verenigde Naties de Westelijke Sahara nog steeds als een “niet-zelfbesturend gebied”.
- EU-handelsverdragen: De Europese Unie is vaker bekritiseerd omdat handelsverdragen met Marokko vaak stilletjes de bezette gebieden in de Westelijke Sahara omvatten, wat door sommigen als een schending van het internationaal recht wordt gezien.
Wikipedia +9
Kortom, de nederzettingen worden door de Sahrawi en veel mensenrechtenorganisaties gezien als een bewuste poging van Marokko om de demografie van het gebied te veranderen en de claim op het grondgebied te versterken.