Violet: “Are you actually returning to your bachelor lodgings in the city, or is there a certain soprano you intend to visit?”
- De confrontatie: Violet vraagt Anthony direct of hij, bij het verlaten van de kamer, terugkeert naar zijn eigen woning of een bezoek brengt aan “een zekere sopraan aan de andere kant van de stad.”
- Violets boodschap: Ze stelt dat hij zijn plichten verwaarloost en vertrouwt op zijn jongere broers om uiteindelijk het werk te doen dat hij “niet kan” (het zorgen voor een erfgenaam en het hooghouden van de familienaam). Ze eindigt met de verwoestende vraag of hij slechts een oudere broer is, of werkelijk de “man van dit huis.”
Violet: “En wat betreft je eigen bezigheden… Zul je een bezoek brengen aan een zekere sopraan die je onderhoudt in een appartement waarvoor jij betaalt aan de andere kant van de stad?”Anthony: (Defensief) “Mijn privézaken zijn de mijne, moeder.”Violet: “Niets is privé als het de reputatie van deze familie schaadt. Je bent de Burggraaf. Je hebt plichten. Je vader zou nooit…”Anthony: (Geïrriteerd) “Mijn vader is er niet meer!”Violet: “Nee, dat is hij niet. En toch rust de last van dit gezin op jouw schouders. Je kunt niet blijven rondrennen met vrouwen van… die stand, terwijl je zus een echtgenoot nodig heeft en dit huis een leider.”
- De ontmenselijking: Door haar niet bij naam te noemen (“een zekere sopraan”), maakte Violet van Siena een object, een schandaal, in plaats van de vrouw van wie haar zoon hield.